Philippi a Limborch De veritate religionis christianae amica collatio cum erudito Judaeo

발행: 1740년

분량: 747페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

531쪽

Collatio inter peccata quae Iudaei ante Captivitatem Babylonicam commiserunt , & ea quae postea commiserunt, & adhuc

committunt.

Idololatita 'DErgit nunc Vir Doctiss. & ostendere eonatur , a Judaei a x licet Israel ante eaptivitatem Babylonicam ebes fuerit idololatra , pol eam vero ab idololatria per igno- abi inuerit, quod tamen post eam , vel in ea, Noxiam, gravius peccaverit: quoniam , licet idololatria inse*ectatagravius quidem crimen sit quam alia peccata, tamen per ignorantiam eam commiserint, nescientes seeontra Dei praeceptum peccare: illa autem crimen virude imminuat: alia autem peccata ac scelera commis runt ex malitia, omentes se Legem disinam transgredi. Miror sine, quomodo Uir Doct. Israeli,& praesertim Judae, cui Deus se tam manifeste revelaverat, cui concredita erat Lex Mosis, omnem idololatriam, additis severissimis comminationibus , prohibens , adseribere possit ignorantiam circa cultus sui objectum Nonne Deus saepe adeo in Lege mandat, ne alienos Deos colant e Est id primum in decalogo praeceptum Quin &Deut. xI II. jubetur quicunque Propheta, etiamsi aliquod signum quod dedit evenerit, si apostasam

a vero Deo, & alienorum Deorum cultum suadeat, mox interfici. Quae hic ignorantia locum

habere potest y Aut si quaedam sit, ea non nisi carnali alicui affectui, divinae legi eontrario, ortum suum debet , qua homo sibi bIandiri , &contra manifestum Dei mandatum persuadere eu-pit , non esse a Deo vetitum, quod clare in Lege prohibirum

532쪽

ΤERΤIUM SCRIPTUM IUDAEI.

prohibitum exstat: aut cui adeo perdite deditus est, ut nulla praecepti divini reverentia ducatur, sed ut ei indulgeat , Deum ejusque legem contemtui habet. Tales fuere , qui Jeremiae dic bant in extremis captivitatis laboribus , quod a temporibus quo regina coeli libare desierant tales iis enerant aerumna : Non erant illi ignorantes veri Dei ejusque legis, uti eos excusare conatur Vir Doct. sed erant homines summe impii ae scelerati , qui ne castigatione quidem divina ullatenus eme

dabantur ; sed qui impie & obstinate Jeremiae,

mandatum Dei ad ipsos deserenti, respondebant , Sermonem, quem locutus es ad nos in nomine Domini , non audiemus ex ter sed facientes facie u omne ver bum quod egredietur de ore nostro , ut sacrificemus regina caeli, &c. Idque ut gratificarentur uxoriabus suis idololatricis. Si hic vir Din. possit atamittere praecepti divini ignorantiam , nullum erit peccatum, quocunque animo commissum , quin ex ignorantia profectum dicere possit. Aut s velit ignorantiam hic habere locum , dicam eam esse affectatam , atque ita culpabilem , ut minime excuset , aut peccati foeditatem minuat. Eodem modo ego colligere possem , ignorantiam Ista Iem impulisse ut vitulum aureum in deserto coleret, God. XXXI I. quia exultantes dicunt, Etae

Israel, hi sunt Dii tui qui te eduxerunt ex AEgypto :Idque peccatum excusabo Viri Doctiss. verbis rfallabantur miseri , tribuentes Deo , qui ipsos ex AEgypto eduxerat , ideam vituli r quam crassam ignorantiam Vir Doct. eis adscribere non dubitat , λ . III. Num. VIII. pag. I 8 6. seq. Interim peccatum illud adeo grave fuit, Deumque adeo

offendit , ut di hodie Judaei dicanti nullam sibi

accidere

533쪽

sio RESPONSIO AD

accidere ultionem , in qua non sit ves unica de iniquitate vituli. Quando Deus per Prophetas populum Variorum criminum arguit , & captivitatem minatur , ordinarie primum & praecipuum inter illa est idololatria. Imo Mecb. xv I. Deus Iudam coarguens impietatis., maxime ejus idololatriam exaggerat, dicitque ipsum sua idololatria pejorem

esse Samaria non tantum, sed & Sodoma. Quin& Deus per Prophetam Esaiam eos tam serio , tam

aperte praemonuerat, Cap. XLVI I. Φ, . Amnuntiavi tibi qua ventura erant in te , ne quando di-

eas , idola mea fecerunt ea, ct sculptilia conflatili que mea praeceperunt ea. Qua ergo specie dici potest , populum eam per ignorantiam commisisse 'In illis , qui a Ierobeamo seducti sunt , & ex ejusmodi parentibus prognati illi cultui idololatrico assuescere coeperunt, aliqua ignorantiae species locum habere posset: quatenus illi crediderunt, se a Mosis Lege non recedere, quoniam eundem quem Moses coli praescribit Deum adorabant: Verum crebra Prophetarum a Deo ad ipsos missorum reprehensio, qui cultum illum ut apostasiam a vero Deo damnabant, valde ignorantiam illam minuit: At nulla ignorantiae species praetexi po- teli peccato illorum , qui idola gentium, quorum cultum divina Mosis lex disertis verbis damnat, adorabant. Simili modo ignorantia , licet crassior , aliquatenus Pontificiorum idololatriam excusat 3 quia verum Deum colunt, &quicquid colant in veri Dei honorem tendere cre dunt : Alia foret ratio, si falsos Ethnicorum Deos in Lege ac Evangelio expresse damnatos , colere praesumerent: Nulla enim illo in casu ignorantia obtendi, aut si quae obtendaretur, crimen ipsorum excusare posset. Deum

534쪽

ΤERΤIUM SCRIPTUM IUDAEI. sis

Deum gravi hac captivitatis castigatione popu- Finis easti Ium suum cohibere voluisse , ne idololatria de- gw m. nuo se pollueret, dubitandum non est: Verum μ' Deum intendisse , populum in hac quam praecidebat diuturna diistersione confer re, ne ullatenus cum gentibus f jam ad verum Deum ejusque Messiam conis versis commisceretur , gratis absque ulla probatione ac fundamento dicitur. E contra ex antedictis & mox dicendis liquet, Deum voluisse, ut post Messiae adventum populorum discrimen, uta pote propter Messiam solummodo introductum ,

aboleretur , eX Omnibus unus rursus coalesceret

populus & Ecclesia , & una eademque inter omnes vigeret veri Dei notitia & cultus. Atque ita tota ista Ecclesia , ex Iudaeis & gentibus simul collecta , ex castigatione illa severa Israelis per LXX.

annorum captivitatem, non minus quam Iudaei ante Messiae adventum , exemplum capere potest horrendae Dei irae in idololatras ac pertinaciter impios, quo sibi a crimine ejusmodi sollicite caveat. Post haec Vir Doct. prolixum instituit discur- Non ego sum, quo probet, Sudaeos post reditum Z captἶUit 3uiis , te Babsonica, stante secundo templo , ct praesertim ianctita- post ejus eversionem 4 nonse servasse puros ab idololari rem. tria ; ut ita causam hujus diuturnae captivitatis speciosam proferre possit. Illud autem probare contendit statu Judaeorum temporibus Antiochi, quibus multi 'udaeorum idololatriam commiser l, σβibi praepiatium denuo inducere conabantur : accessere Theologi , qui suis distinctionibus probarent , talem

cultum non esse contra legem Dei: nunc vero nostro tempore plures metu persecutionum ad idololatriam

Papisicam deficiunt, praesertim in Hispania, oe ob bona temporalia Chrisianimum simulant, cum animo

535쪽

mi Fud: ei. Quod ne temere dicere videatur Vir. Doctiss . se ipsum nominat, qui toties Baali genua flexerit. Unde colligit , Uraelem non esse adeo famctum , uti a me depingitur. Ego vero nusquam in toto meo scripto hodierno Israeli sanctitatem adscripsi , neque adhuc Iudaeorum impietatis ac idololatriae patronus esse volo. Confusi ego argumento hypothetico ; Si Judaei jure D. Iesum Christum rejecerint, soli sunt hodie in terra veri gloriae ac veritatis divinae assertores ac patroni. Atinqui ego nego antecedens , ideoque concludo ac concludere debeo, quod non sint gloriae divinae patroni, sed illius inimici ac conculcatores. Vir Doctiss. autem cum omnibus Judaeis sentit , se jure Dominum nostrum Iesum Christum rejicerer ac proinde concludere debet, gentem suam solam esse, quae sincere gloriam ac veritatem divinam asserat ac tueatur. Est ergo argumentum, ut VO-cant, ad hominem, ex principiis Judaeorum de- sumtum, unde consequentia qua urgeantur de ducitur.

Judaei sibi Mens itaque mea est , quoniam Judaei fredunt 'ram, si juie D. Jesum rejicere , quod concludere desinisti, iis beant, se hodie solos esse in terra veros gloriae ae Dei vindi- veritatis divinae assertores ac patronos. Quam M. etiam consequentiam Vir Doct. paulo post admittit, & legitimam agnoscit. Inde ipsos porro uringeo. Quodnam sit illud peccatum, quod Deus benignus ob tam constantem quam nempe sibi adscribunt Iudaei Legis suae adhaesionem, tam diuturno exilio, quin & tot amictionibus & ea- Iamitatibus, quas nonnunquam tam a Μahome thanis quam , quibusdam Christianis , perverso aelo contra religionis suae genium in eos saevientibus a

536쪽

ΤERΤIUM SCRIPTUM JUDAEI.

tibus, misere perpessi sunt , testatam, fidis suis cultoribus non esset condonaturus φ Videt Vir Doctiss. me semper argumentari non ex sententia mea, sed Iudaeorum, ipsosque suo principio premere. Dicunt nim: Judaei, uti & vir Doct. ob peccata sua se pati hanc dispersionem adeo diuturnam : Interim sibi adscribunt zelum adeo eximium ac constantem pro Lege ac gloria Dei: Ego inde infero: Si in illis sit iste Zelus pro Lege, ut soli in terra tam eximii sint gloriae divinae in mediis adversitatibus patroni ; quod nec promissa quae in Lege exstant, nec misericordia divina, quam passim Deus in Scriptura testatur, & erga populum suum ostendit, permittat, ur nulla gelitam eximii habita ratione populum ob alia peccata tam plene negligat , & sine ulla consolatione, ullo alloquio prophetico in tam diuturna ac miserabili dispersone tabescere sinat: sed potius requirat, ut alia, quae committunt peccata, ob virtutem adeo eximiam & vere heroi tam, gratiose condonet, & dispersioni ac captivitati finem imponat : cum Ob majora peccata , eadem nimirum quae nunc committunt, & insuper idololatriam , peccatum maxime horrendum , & cui nullum aequiparari potest , tantum LXX annorum capti-'vitate majores ipso im puniverit, & interim Prophetas ad ipsos mi serit, qui instantis liberationis promissione ipsorum animos in captivitate erexe

runt.

. Vir Doctiss. hie se pressum sentiens , dicit, I - Multi Chri- os non se ita ab idololatria servire impollutos, prout stum p Q si ego sentio. Sane quae Vir Doctili. hic , & ad animo sitit diu itum secundum Num. V. pax. I s s. de Iudaeis Judaei.& eorum improbitate prolixe refert , omnia credo Kk Vera

537쪽

3i RESPONSIO AD

vera esse. Credo plurimos eorum in Hispania

Christum ore profiteri, cum eum animo eXecrentur: Credo Monachorum quorumcunque coen Obia in Hispania istiusmodi sceleratis hominibus esse

repleta. Jam id indicavit Erasimus suo tempore :.& qui apologias ejus contra Joannem Lapidem Stunicam & Sanctium CaranZam attente legit, niscite cognoscet , duos hosce impudentissimos ae malignissimos Erasmi adversarios ab ipso haberi Judaeos, fidem Christianam externe tantum simulantes. Operae pretium est hac occasione paucis testimoniis id confirmare : ut inde veritas dictorum Viri Doct. constet , omnibusque illucescat, zelotas illos igneos , qui maximum ostentant Eein Ium , & ferro ac igne saeviunt in quoscunque, etiam absurdissimis suis commentis vel minimum contradicentes, non esse sinceros Christianos , nee Christi gloriam Evangeliique promotionem spectare ; sed plurimos eorum esse occultos Judaeos , homines desperate impios , ac fortasse , ut Vir Doct. recte observat , plane atheos , qui in Christi contumeliam absurdissima commenta insanis clamoribus proferunt , & cruentissimis suppliciis ,

ne quis contra hiscere audeat , recipi cogunt, ut, quoniam quem animo execrantur Christum palam negare non audent , occultiore via probro ametant , hoc est, mentita zeli pro gloria Christi specie tecti, doctrinam Christianam absurdis commentis ae fabulis ridiculam faciant. Erasmus itaque Apolog. ad Municam in Matth. I. annot. V. t m. IX. pag. 2 S. non occulte indicat, Stunicam a se

credi Iudaeum. Susticatur Manica me hoe ideo diarisse, quod Hieronymus boe dicturus, ita prasetur: Et ut risum praebeamus Judaeis: Hinc colligit me

non Disiliaco by Cooste

538쪽

TERTIUM SCRIPTUM IUDAEI. sis

non intellexisse verba Hieroumi , colligit errorem meum ac tumultuariam lectionem. Sed quid ego vicis sm ex his Stumca verbis colligam, in praesentia non eloquar. Et in Matth. V III. not. II. pag. 269. Nescio quid suspicionis mihi parit, quod Stumica tam impense famet Hebraeis , ut his omnia velit deberi, eam res nihil tale postulet. Et in Luc. XX III. pag. a 8. Caterum quod argutatur, quibus elementis scribatur Hebraice nomen Pesu, quando ad me non pertinet , neque nunc vacat in bis multum otii ponere, aliis Sudaeorum amicis eMutiendum relinquo. In ECorium. V . annot. II. pag. 276. Nos certe V recundius vertimus, ne adsciscat praeputium: Munica in hoc rerum genere me peritior docet nos, &c. Porro in E es v. pag. 283. Sisapiat Munica, posthaese continebit intra pelliculam suam. Verum est, Erasmum haec verba explicare, id est, intra lexicao adnotationes quinquagenarias. Verum quicunque vel leviter in Erasmi scriptis versatus est, ejucque elegantias & argutias considerat, satis videt, Erasmum voce pellicula non designare lex lea , sed Stunicae Iudaismum tacite exprobrare voluisse. Verum apertius loquitur in Apologia ad Sanctium Caran V pag. 3sa, 3s3. Age, omisss hujusmodi contentionibus , ceu bellis civilibus, hareticos pariter Egrediamur. Ego pro mea virili retundam istos, quἰ nimium haerent Evangelicis literis, ac plus satis abhorrent a Sudaismo. Stunica σ Sanctius adoriantur diversum hareticorum gemus , quod jam se nimium miscuit segeti dominica. Magis enim ac magis invalescunt 'dat quidam , sesqui-Iudaei o femi udai sequi mixti nobis titulum habent tauri i , cum Mosen t tam habeant in pectore.

539쪽

sis RESPONSIO AD

Mutemus , inquiunt, clypeos , Danaumque insignia nobis Aptemus.

Hac via gracius Ddunt rem Chrisianam , ct plus es

quaestus ex calumnia, qua ex usuris. Hos nemo me

lius profligabit , quam Lopis ct Sanctius. Et pax. Nec me latet, qui subornent histriones hujus fabula: Pharisaicum genus est , Gionitaram retia quiae. Satisset Fudais , quod semel occiderint tarn sum , quod nihil ab ipsis intentatum sit relictum , ne revivisceret. Obsignatum est monumentum , adhibiti sunt custodes : sed illa victor elusit illorum malicioseonsilia. Christus non amplius moritur , sed jam s dens in coelo deridet Mos , oe subsannat fulta molim na , nihil profectura nise ad ipsorum perniciem. Si

forte contra Stunicam tectius sit locutus , hic apem te profert quod sentit: quae si conferantur cum iis, quae subinde inspergit Apologia adversus articulos aliquot, per Monachos quosdam in Hii niis exhibitos, evidenter constabit, eos generatim, saltem plurimos eorum , occulti Iudaismi ab Erasmo insimulami. Ita quippe in alloquio ad Alfonsum Manrricum Archiepiscopum Hispalensem , pag. 819. de iis scribit: Si mihi eum Sudaeis res esset, quemadmodum Paulo fuit, si cum bareticis aut psi vis conflictatis , ut parta victoria piis omnibus lata, non nisi impios vel laederet, vel sanaret. Nunc a versus hos agere cogor, qui se profitentur Christianae religionis columina , quos ut optimos esse decet , ita pro optimis haberi conmeniebat, quorum alterum illis adesse υes ementer optarim, alterum haudquaquam inviderem , siquidem per ipsis liceat. Sunt enim, ut accipio, qui baa movent, non Sudri, non haeretici ,

non schismatici, non pagani; sed Trinitarii, Dominicani , Franciscant , Carmelita , Augustinenses,. Benedictini,

540쪽

ΥERΤIUM SCRIPTUM JUDAEI. si

Benedictini, jam olimgratio a apud omnes orbis nati nes nomina. Et in ipsa apologia pag. 8 8. Cup rem in facris Uteris rariseum vel sexcenties appellatum Uerum Deum , quamquam hoc nobis non minis

persuasum ess , quam si sexies millies dictum esset. Utinam aque persuasum esset Fudaeis omnibus e Non

sine causa Erasmus contra Hispanos scribens memtionem facit Judaeorum , qualia in aliis ejus Apologiis non legas, quae tacita Judaismi inter ipsos vigentis exprobratio sunt. Quare cum sibi rem cum Judaeis esse negat, ironia aculeata eos quam- maxime Judaeos esse vivirmat. Possem plura in hanc rem ex Erasmo testimonia congerere , Verum haee sussiciunt ad comprobandum , Hispaniam pessimis ejusmodi ac sceleratissimis hominibus scatere, qui omni ejurata religione Christianam simulant, ejusque acerrimi Zelotae videri cupiunt, cum interim eam animo detestentur , & putidis ac ineptis commentis cuique cordato ridiculam faciant et Hac ratione vicem se rependere credunt malis Christianis , quorum saevitia coacti fuere , ut ejurato Judaismo Christum inviti profiterentur r& quam ipsi perpessi sunt tyrannidem, nunc in alios, qui commenta ipsorum non adorant, via

cissim exercent. ε

Haec quando considero, dubium mihi nullum Totus I est, quin omnia quae Vir Doct. de Iudaeorum improbitate scribit sint verissima: sed nihil ea om- nune seciunt argumento meo. Quia quando Judaeos ab non pollui eidololatriae crimine immunes pronuntio, ego i

tum populum seu Judaeorum universi talem respiacio I prout olim ante captivitatem Babylonicam totuS populus, Rex , & primores, se criminis illius reos fecerunt, paucis tantum piis, qui in

SEARCH

MENU NAVIGATION