장음표시 사용
691쪽
nissente Quἰd dicam de terroribus & anxietatibus gravissimis,
in quos hominum malitia alios eoniecit , a quibus unusquisque liber erat: si naturam tantum audiret . quae talia omnino nescit. Quot sunt, qui de salute desperant ρ qui martyria variis imbuti opinionibus subeunt ρ qui vitam omnino miseram sponis te agunt, corpus misere macerantes, solitudines ela recessus a communi aliorum societate quaerentes , internis cruciatibus Perpetuo vexati; quippe qui mala , quae sutura timent, iam tanquam praesentia lugent. Haec & alia mala innumera falsa religio, ab hominibus malitiose inventa , mortalibus adduxit. Nonne ego ipse unus sum ex multis, qui per tales impostores valde deceptus fui, di illis credens me pessum dedi Loquor tanquam expertus. At dicunt, si non alia sit lex quam naturae Iex. nee homines ex fide habeant alteram restare vitam , di timeant poenas aeternas , quid est cur non perpetuo male laetant tVos talia inventa excogitastis fbrtassis aliquid amplius latet, timendum est enim ne propter utilitates vestras onus super alios imponere volueritis j in hoe similes illis, qui ut infantes te refaciant, larvas fingunt, vel aliqua nomina atrocia excogitant . donec pueruli metu perculsi eorum voluntati acquiestanta voluntatem propriam eaptivantes cum taedio & moerore. Sed
prosunt ista quidem , quamdiu infans infans est; quamprimum tamen oculos mentis aperit, ridet fraudem, nee iam larvam tumet. Si e vestra ista ridicula sunt, quae solum infantibus aut bardis possunt timorem intieere; alii autem qui vestra norunt vos rident. Mitto nune de iustitia fraudis huius disserere; cum vos ipsi, qui talia fingitis, inter iuris regulas habeatis . non esse facienda mala ut veniant bona. Nisi forte inter mala non numeratis, mentiri in grave aliorum praejudicium . occasionem pusillis dantes insaniendi. Quod si vel umbra Religionis verae, aut timoris in vobis esset, procul dubio non modice timere debuissetis, quando tot mala in orbem terrarum induxistis i tot dissidia inter homines excitastis : tot iniqua , S impia instituistis, adeo ut parentes contra filios, & filios contra parentes impie in eitare non dubita veritis. Unum vellem a vobis interrogare, nempe, si quando ista singitis propter hominum malitiam, ut illos siclis terroribus in officio contineatis, alioquin male victuros , subit vobis in mentem vos similiter homines esse malitia repletos, qui nihil boni potestis praestare . nihil nisi malum perpetuo exequi, aliis nocere, in neminem misericordiam exereere ρ Uideo iam vos mihi irasci, qui tale quidquam ausus sum a vobis interro-pare, & unumquemque Vestrum strenue contendere pro i stitia actionum suarum. Nullus est qui non dieat se esse pium,
sericordem, viritatis di iustitiae am ntem. Aut igitur falsa. loquimini
692쪽
loquimini talia de vobis annuneiantes , aut falso aeeuiatis omnium hominum malitiam, cui vestris larvis & fictis terroribus mederi vultis ; contumeliosi in Deum, quem tanquam crudelissimum earnificem di horribilem tortorem oculis hominum exhibetis; contumeliosi in homines, quos ad tam d plorandam miseriam natos esse vultis, quasi illa satis non sint. quae cuique in vita accidunt. Sed esto, quod magna sit hominum malitia, quod & ipse fateor, di vos ipsi mihi testes
estis, cum sitis extreme malitiosi, alioquin talia commenta comminisci non valeretis , quaerite remedia emeacissima, quae citra majorem laesionem morbum hune ab hominibus omnibus generaliter expellant, dc deponite larvas, quae tantum contra infantes & stolidos vim habent. Si vero mombus hie in hominibus insanabilis est, dasistite a mendaciis,
nec tanquam inepti medici promittatis sanitatem , quam non potestis praestare. Contenti estote inter vos leges ivitas Mrationabiles stabilire t bonos praemiis ornare, malos digno supplicio a cere: eos qui vim patiuntur a violentis liberate , ne clament iustitiam non fieri in terra, nec este qui infirmum eripiat a manu sorti otis. Profecto si homines rectam rationem sequi. vellent dc vivere secundum naturam hu- manam , omnes se mutuo diligerent , omnes sibi mutuo condolerent. Unusquisque alterius calamitatim . quantum possiet, sublevarat , vel saltem nullus alium gratis offende. Tet. Quae contra fiunt , contra humanam naturam fiunt ἔ& multa hunt quia homines diversas leges a natura abhorrentes sibi invenerunt , dc alius alium irritat malefaciendo.
Multi sunt qui ficte abutant, & se extreme religiosos simulant , dc incautos decipiunt, tegumento Religionis, ad capiendos quos possint, abutentes ; qui recte comparari pose sunt suri nocturno , qui somno sopitos , nec tale quid cogitantes , per insidias adoritur. Hi in ore solent habere, Judaeus sum , Christianus sum, crede mihi, non te decipiam. Οl malae bestiae r ille qui nihil horum dicit . & satantum hominem profitetur , multo melior vobis est. Si enim ei tanquam somini non vultis credere, potestis cavere vos autem quis cavebit, qui , amicti ficto pallio sanctitatis fictae , tanquam fur nocturnus incautos Ac dormie res per foramina invaditis ae misere strangulatis Unum inter multa miror, & vere mirandum est, quomodo possunt Pharizaei inter Christianos agentes Dii tanta libertate, ut etiam iudicia exerceant: dc vere dicere possium . quod si J sus Nazarenus . quem Christiani adeo colunt, hodie conesonaretur Amstelodami , dc placeret Pharizaeis illum denuo flagris cAdere, propterea quod traditiones illorum impugnaret de
693쪽
hypocrisim obiiceret , hoc libere facere possent. Certe hoe ignominiosium est, dc quod tolerari non debuit in civitate libera , quae profitetur homines in libertate & pace tueri, & tamen non tuetur a Pharizaeorum injuriis : di quando quis non habet defensorem aut vindicem, nil mirum si ipse per se quaerat se defendere, & iniurias acceptas vindicare. Habetis vitae meae historiam veram ; & quam personam in hoc mundi vanissimo theatro ego egi. in vanillima & instabilissima vita mea. exhibui vobis. Nune juste iudicate filii hominum, & sine ullo anfectu , libere seeundum veritatem judicium proserte : hoe enim imprimis viris dignum est, qui vere viri sunt. Quod si aliquid inveneritis , quod vos ad commiserationem rapiat, miseram hominum conditionem agnoscite & deplorate . cujusti ipsi participes estis. Ne hoc etiam desit, nomen meum quod habui in Portugallia Christianus, Gabriel Arosa, inter J daeos, quos utinam nunquam accessissem, paucis mutatis , invi vocatus
694쪽
Argumentorum quibus Acosta omnem Religionem r*velatam impugnat.
Scriptum hoc duas habet partes. In priore
autor vitae suae historiam tragicam refert: De qua nihil est quod annotemus. Altera acerrimam continet invectivam in Iudaeos, a quibus se gravissime laesum , & indignis modistractatum conqueritur. In illa autem invectiva quaedam immiscentur, quibus omnem divinam revelationem impugnat, omnemque religionem revelatam , ut falsam & hominum fraude confictam , odiose traducit ; eaque occasione nonnulla etiam directe in ipsam religionem Christianam evomit. Contentio illius privata cum Judaeis nuhil ad nos. Quare nec inquiram de excommunicatione Iudaeorum, cujus ea sit automatis, ni que an juste in eum excommunicationis sententia
a Judaeis sit lata: Multo minus, an juste in SP nagoga flagellari ab ipsis potuerit. Illud tantum obiter moneo, immerito Magia stratum Amstelodamensem ab ipso in sine seripti
ipsius traduci, quod non tueatur homines a Phaiarisaeorum injuriis 3 neque criminationem hanc hoe suo exemplo comprobatam reddit. Ipse enim non implorata Magistratus protectione, ultro si
Iudaeorum , sibi cuti ait) infensissimorum iniis
695쪽
micorum , potestati permisit, ut judicium qualecunque quod sane mite expectare non poterat in se pronuntiandum subiret. Quare non est quod supplicium , cui se , inscio & non implor to Magistratu, sponte subjecit, Magistratus aut negligentiae aut perfidiae imputet; cum, si ejus protectionem implorasset , tutum contra Iudaeorum violentiam praesidium invenisset; sed omnem suam miseriam propriae impietati ac stultitiae imputare debet: & maxime iniquus est, qui propriam negligentiam tanquam Magistratus crimen traducit. Calumniator autem est improbissimus, quod , ut majore Magistratum Amiteloda mensem invidia gravet, addit: Vere dicere possum, quod se Iesus Nasiarenus, quem Chrisiani adeo colunt, hodie eonesonaretur Amstelodarei, σ placeret mariseis iulum denuo flagris caedere, propterea quod traditiones illorum impugnaret, ct 0pocrisin objiceret, hoc libere facere possent. Nihil magis calumniosum in Magistratum Amstelodamensem dici potest: Cum& gloriae Christi sit vindex, & licet Iudaeos in sua
civitate toleret, non tamen illis jurisdictionem , aut judicia civilia, nedum criminalia exercendi potestatem concedat 3 uti omnibus notissimum est: Tantum abest, ut eam in D. Jesum exerceri permitterent. Apage istas calumnias.
Unicum, quod hic expendam, sunt ea, quae in Religionis Christianae opprobrium scripsit 8, ea autem legi possunt circa scripti ipsius finem. Summa eorum huc redit. Naturae legem omnibus esse communem, & innatam 3 ea homines mutuo inter se amore colligari: ab hac declinetur, illique quid superaddatur , statim oriri contentionem ,
696쪽
animorumque divisonem. Hanc omnia bene vivendi praecepta tradere: Si quid illi superadditum dicatur a revelatione, illud aut ipsa naturae Lege contineri , aut impossibile esse praestitu. Quibus tandem conclusionis loco varia addit mala , quae oriri ait, quando a naturali lege declin tur. Omnia haec accuratius cxpendenda sunt.
Naturae legem omnibus ese communem , h minibusque innatam, vere dicitur: Illius quippe prima principia ita sua Iuce manifesta sunt, & ex
ratione humana deducuntur, ut nobis innata j re dicantur. verum, quod exinde inseri, quicquid naturae legi superadditur, statim contentionem producere, animorumque divisionem , salis sissimum est. Quae enim naturae legi superadduntur, vel naturae legi adversa sunt, vel naturae legem perficiunt, ita quidem, ut naturae lex ea non quidem dictare, aut ipsa investigare queat;
attamen quando revelatione innotetcunt , non
tantum illi non adversa, sed & maxime illi eonissentanea, & ad ejus persectionem facere deprehendantur. Prioris generis nulla sunt revelata rNon enim Deus naturae autor sibi ipsi contrarius esse potest: foret autem, si per revelationem qua dam juberet lege naturae vetita, aut vetaret, I ge naturae praecepta. Nec ullum ex revelata reis 1igione praeceptum proferetur praeceptis legis nain turae adversum. Posterioris generis praecepta, tantum abest, ut legem naturae destruant, aut ad ejus eversionem tendant , ut potius eam perficiant , ejusque approbationem habeant. Licet enim naturae lex ea ex se & sponte sua non praestria har, non tamen ea damnat, iisve adversa est;
697쪽
sed ut principiis suis maxime consentanea summoispere laudat ue licet contrarium illorum non statim ut illicitum suoque dictamini adversum com
Illustrabo id exemplo , quod ipse Acosta proinfert, praecepti de dilectione inimicorum. Naturae lex inimicorum dilectionem non praecipit, vel illicitum pronuntiat inimicum odisse , aut illatam injuriam vindicare : quin potius speciem quandam juris in vindicta agnoscere videtur: parenim pari referre, & in quenquam statuere quod ipse in alterum commisit, nullo modo a justitia abhorrere videtur: Nec id Acosta hic dissileri potest, qui totus ira ac vindicta aestuat, & in cujus praecordiis ira clamat , impium esse erga impios, superbos , contumaces oe perseverantes, pietate uti:& unum illud deplorat, viribus se ad vindicaniadum destitutum. Credit ergo , naturae legem non permittere tantum , sed & aliquo casu exigere inimicos odio habere , ac atrocem injuriam vinia
dicare. Quin & in fine scripti sui vindictam istius modi justam defendit ; ita enim scribit: Euando quis non habet desiensorem vindicem , nil mirum si ipse quaerat se defendere, ct iniurias acceptas tandia
care. Non tamen naturae lex damnat jure suo hienon utentes , & injuriam illatam non tantum non vindicantes , sed & malum bono compensantes ,& pro persecutoribus orantes ue Quin potius siquis eo assurgat, factum illius approbat, ac ut generosae virtutis actum summis in coelum laudi-
objicit hic Atosta di Auid prodest , si mihi imp
rentur inpol ia , qua ego implere non possimi ἐNullum
698쪽
dium aliud bonum inde sequetur , quam animi tria sitia, sponimus impossibile esse naturaliter inimicum diligere. Euod si non omnino impossibile sit naturalia ter inimicis benefacere iae citra dilectionem accidere potest ) quia iamo ad pietatem σ misericordiam gene
raliter loquendo naturalem balet propensionem , jam non debemus negare absolute talem perfectionem in lege natura comprehendi. Quae argumentatio in hoc diis Iemma videtur resolvi. Quae lege naturae superinaddita dicuntur religione , aut secundum natu ram sunt impossibilia , aut non. Si sunt imposisibilia , frustra praescribuntur : Si non sunt imis possibilia , ergo & in lege naturae comprehenduntur. Verum si consideremus mox dicta facile hujus argumentationis incongruitas patebit. Inimicis benefacere juxta naturae legem impossibile
non est, cum naturae lex id tanquam virtutem eximiam & vere heroicam approbet & commendet. Non tamen , uti vidimus , ita necessario faciendum praescribit , ut quicunque contrarium facit, mox a naturae lege , tanquam illius transigressor , condemnetur 3 cum & illius factum , ut a praescripto suo non recedens , toleret & legitumum pronunciet. Non quicquid infra summum
virtutis fastigium subsistit vitiosum est & damnano
Hic autem religio Christiana naturae lege pers ctior est , quod desectum illum , quem naturae lex ut sibi consentaneum tolerat & approbat , tot Iat , & tanquam peccatum charitati adversum severe prohibeat: & quod naturae lex ut virtutem
eximiam , non tamen omnibus necessariam , suspicit , praescribat ut ossitum necessario observa V v a dum ν
699쪽
dum , in quo si quis deficiat aut negligens sit, gravissimi se peccati reum constituat. Ita ut in Religione Christiana illicitum si injurias uleisci ; hcontra vero , inimicis benefacere , quin & eos amare , ac pro iis Deum precari, necessarium. Sic videmus, naturaliter impossibile non esse inimico benefacere , & nihilominus Religionem , quae beneficentiam hanc praecipit, perfectius quid continere lege naturae. Nec in eo culpare potest Acosta Religionem , quod supra naturae legem ascendens ut officium necessarium exigit, quod naturae lex non necessario faciendum praescribit. Quoniam enim naturae lex hoc ut eximium quid ac generosum laudat, apparet praeceptum hoc Reis ligionis Christianae ad majorem hominis perfecti nem tendere, in eoque legem naturae vere perfici , utpote ab unoquoque homine , si Christianus esse velit, ac promissis Religionis Christianae frui,
exigens ut ea faciat, quae naturae lex eximiae virtutis actus esse pronuntiat.
sed videtur Aeosta credere actus hosce naturaliis ter homini esse impossibiles, saltem amorem iniis micorum , quia addit , citra dilectionem accidere posse ut inimicis benefaciamus: unde juxta ipsius collectionem concludendum est , naturae legem dilectionem inimicorum non praestribere. Inde ergo colligo, religionem , quae inimicorum dilectionem praestribit, naturae lage persectiorem esse. Atqui Religio Christiana inimicorum dilectionem
mandat, ac exigit non tantum ut inimicis bene faciamus , verum etiam , ut in beneficentia noristra nihil spectemus nisi commoda ac salutem inimici cui benefacimus, atque ita amorem erga eos tellemur
700쪽
testemur sincerum ac infucatum , animumque ipsorum saluti ae commodis studiosum. Inde merito colligo, Religionem Christianam lege naturae esse perfectiorem , quae mandat , ut naturalissimum illum erga nos ipsos affectum exuentes propriis commodis neglectis inimici nostri salutem
Sed , inquit Acosta . prodest, si mihi imperentur impossibilia, quae ego implere non possimi e
Resp. Quod per naturae legem fieri nequit, viris tute, quam Christiana Religio confert, praestari potest. Credo ego hoc Acos ae impossibile videri, qui gravissimis Iudaeorum injuriis exacerbatus, α totus ira aestuans, nec ullum post hane vitam praemium aut poenam exspectans, sed omnem hominis felicitatem ae miseriam hae vita terminari credens , in sola vindicta miseriarum suarum sol men quaesivit. Sed non quicquid ejusmodi homini impossibile videtur , statim etiam Christiano , Vitae aeternae spe suffulto, impossibile credendum est. Persuasissimum siquidem habet Christianus , diligentibus inimicos iisque benefacie tibus vitae aeternae praemium destinatum ; sine inimicorum dilectione non tantum nullum ad vitam aeternam patere aditum , sed & horrendissimum ae certissimum exitium certo certius esse exspectandum Naturae itaque legi, quae inimicorum di- Iectionem impossibilem credidit, omnino consentaneum est , ut naturalis ille assectus, quo in iniamicorum odium propendemus , exuatur , α quicquid in hoe ossicio molestiae est alieri animo devoretur, quando assemim illum exuendo Deo obedimus , dc in obedientiae praemium Vita aeter