장음표시 사용
121쪽
misera serviliorum, εἰ Ma damon postularunt. Honores.
8 Disput. I. De Deo, ut caula Maleficiorum.
Iicis memoriae Uincentius Iustinianus Praelatus doctus, pira, ac devotus illam ad se uenire iussit, quae magno nobilium tam virorum , quam mulierum comitatu , almatorum custodia Brixiam prosecta, subito accurris innumerabilis populorum multitudo, qui eam venerabantur profundἐ, di si nD Poceram illius, vestes tangere, saltem coronas suas , rolariaque porrigebanta ut aliquid sanctitatis illius percontactum in se reciperentiac genu flexi benedictionem suppliciter petebant, quae oblis, quod mulieresset, magno i,staeos taera elevata benedicebat . MEpiscopus vir utique prudentia, ac si prerum Gornalus, ut eam vidit post aliquas interrogationes,ex consilio etiam a liquorum piorum Theologoru illam adi cum ι unde discesserat, remeare praece Pisis inare Cum sequenti anno metorum suis periorum manda po pro concione habenda Iempore quadragesimaliis ea Patochia, ubi praedula tunc temporis morabatur, Herm deliinatust Δ in. domo ejusdemi probi viri, apud quem ipsa divinabatur aliquot dies uerim hospitatus, vix in eam oculos conjeci, quod exoculorum motibua, ex corporis gestu, incessu, capitis circumvolutione: deinde ex verbis erus inconstantibus, vanis, mendacibus, non bene sonantibus d tandem ex ficta, re apparenti dumtaxat humilitate , aliisquα pluribus indiciis mulierem illam fictionibus. tantummodo citi resertam compre-nendi 1 qaod rei probavit eventus. Nam cum Parochus, me sic suadente, aliquot
dies eam, ut probaret, a sumptione sacratissimi corporis Christi prohibuisset, timens subdola mulier nomen Sanctitatis amittere, secum detulit aa Ecesesiam particulam hostiae non consecratae, qua, dum Parochus nonnullis aliis Christi fide- Iibus eucharisticum panem ministrabat, posita sibi in ore super linguam, annuit alteri mulieri sibi proximae, ut videret, quid hoc esset λ Quae respondens , esse paniculam sacramenti. Illica ficta Sancta subjunxit, sibi ab Angelo Dei hujusinodi hostiae paniculam adminit iratam esse in contemptum Parochi ea incommunicare Prohibentis. Quae res ubi delata fuit ad Reverenatis. P. Inquisitorem, toforma tione habita, di formato processu , variis delicti obnoxia in vetita est, ficta dumtaxat,. & simulata sanctitate refulgens . praedictaque omnia non nisi esse figmentatriciaritis infra ui ardequmtimon a89. quosdam in humeris, & lateri us im
Pressos habens characteres, qui post ea evanuerunt , quorum simulacra ponunturdisur.3 Mum. as. ut de haeresi su pecta decennis carcerenis. Condemnata est, quibusdam aliis paenitentiis iniunctis eo tempore adimplendis. Ex his videas quomodo Deus non patitur has. illusiones, ac fictiones diu perseverare a sed tandem abdisconditam impietatim utrique magistratui pun iendam revelat, di exponit. Quomtum enim ipse non est auctor, justus est ultor
T Emporalia bona appetunt illi, qui de mundo sunt, &de mundo loquuntur,
& quos mundus audit, ut honores, divitias, voluptates; qua etsi vera bona non sint, tamen ut na reputantur, & per sas, &per nefas conquiruntur, non humana tantum, industria L sed etiam ope aiabolica, At quam infeliciter, exitu saepius de manstravit.
s. Ita T T cmores si tandem mundanos assequuntur, anxietates, indignatione aemu A A lationes, oecasionesque Continuas. timendi, appetendi, solicitandi, NYIndicanda inveniunt. Nullum enim mare maioribus agitatur motibus, quam ambitiosi animus: Nullae culpae graviores tum propter exemplum, tiim Propter
damnum, quam ma4istratuumr Nulla major peccandi licentia, di impunit . .
122쪽
Postquam commissa sunt, Puniente &c. 79
Nullum munus laboriosus; Nullus status ita curis expositus, quam eorum, qui sunt in dignitatibus constituti. Quod si arte magica ad illas amndum, ut fieri dotest e cur enim illae artes non poterunt, quod ambitio , simonia, in umiIes coris runtelae ut plurimum assequuntur λ Iram Dei super se inducunt, nisi serio resipi seant: ut Theophilus, qui poli Vicedomini dignitatem auxilio daemonis recupeia ratam continuis lacrymis errorem suum diluere non Cessavit, quousque Sanctissima Dei para opitulante in gratiam divinam rediit . Sed non semper permittit Deus, ambitiosos iis artibus ad honores pervenire, Immotapras daemoni illudendos tradit, qui inani temporalis principatus Ecclesiasticae praefecturae, aut imulis dignitatis sepe eos pascens, tandem ex praetentis honOIIbus in summam praecipitat igno-ptus, vulgi fabula fuit: Plures ex magis pro regalibus Ornamentis coronam pa- Duraeeam: scentrum I igneum in pesum efformatum, vestem pice illitam, daemo numque figuris variegatam, illustre palatium rogum nemPe, flammis corrusca ζibus ardentem, aliquos nobiles, scilicet, adlectos carnifices, & tot stipatores , quot spectatores suorum suppliciorum consecuti sunt 3 ut verissimum sit, quod ait Dominus I .Regum c.2. Gui me contemnunt , erunι ignobiles .
IIsdem periculis se exponunt divitiarum studios o Cdm enim laboribus, curis,
molestiis, innumerisque peccatis divitiae acquirantur, reconserventur, non . dubium est, suos tandem pia mores desideriis vanis, &-om irmilos demet-gere in interitam, ut Pauliad ea aAd moth-- coarcevamur , citius eos ad extremam adigunt Indigentiam . Eteriam daemonis divites depauperantur, pauperes nunouam ditescum I re ut 6 rmum illuduntur fictitiis nummis , qui nihil aliua sunt , qu1m fimus , calculi fere einei, & cornuum frusta, ut diximus supra πα-a. Aut thesauris ab ridicis uvarcis, &scriniis omni nummismatum aureorum, argen Mum, aereorum genere resertist sedauia nigerrimo ne incubante, innihilistue latratu accedentes a eeme solerti vigilia in penetralibus terrae custodiuntur Quos si cupiaitate metum vellente quis tollere tentet, statim merum termin spes tumulatur e M ut ΜαγGermanico Graeculo Macriano Priori Margollinae, dc pluribus altis accidit, ut supra dictumest lac.cis,
NEe minor fortuna versat eos, qui blanditiis voluptatum deliniti magicis ar- iis,
tihus Semonem evocarie, ut optaris thalamis potIantur, α mulieres s volu=tates. quas depereunt, in sui amorem pes iciant. Quantis enim modis vexentur ad . . mone' valeat e numerare λ Nam aliqvando se offert sub specie lepidae , &libezHis inae puellae, quae vultu, gestu, ornatu invitat ad horrendos amplexus squi corpus enervant, animum brutescere faciunt, rationis lumen extinguunt , maerorem in uni, &sur flagella mnemam vexant hominem: aliquando sub eadem forma assumit hestiae ea laver. Et fie delusit luem, de quo Gui heὲmus1'arii. paruula e C Inr rium, , eum se mola virgine potitum putaret, inven lemam pIexu eadaveris bellinnirabe solati faedissime iacentem. Ahias in Heres Mamatas , repraesentat etiam defunctas, ut armatores impuros ad desperat Onem adducat: uinculcadavere assumpto puellae ΘΗΗnium nominatae cum Macate se tommi iuuit ,
ara laesis se videns delusum, nee ignominiam ferre valens, paulo Duma μi inivit, ut prolixius narrat Phlegon lib.demhib. Alias mulierem inemitus, di se amore captum juvenis alicujus syrmosi simulans, venereorum cupidine a
123쪽
8o Disput. I. De Deo, ut causa Maleficiorum
cit, & voluptatibus explet, ut possis devorare. Quod fassa est, urgente Απl Io.nio, lamia, quae Menippo nubere volebat, us narrat Philostratus M. -. s. Sat. pius sub eadem larva se hominibus offerens, miseros eaecat, cum ad explendam Iibidinem se praeparant, ut accidisse narrat Silfridus prae iter in Chronico anno raso. Adolescenti cuidam in Milnia, qui ut suis potiretur amoribus, in locum aedium solitarium deductum mago, dum manum porrigit daemoni sese offereniati sub imagine puellae, quam adamabat, ab eo parietibus illiditur, & miserabilem
in modum necatur, cadavere tanto impetu in magum ProIecto, ut semianimis Iongo tempore jacuerit. Ex quibus omnibus apertὰ colligitur, Deum sic magicas, maleficasciue operationes permittere, ut tamen saepius me acuat diram iram in lanceam, Zelumque a cendat contra maleficos, & eorum Consultores, quos variis paenis affectos publi-- exponit spectaculo, ut caeteri eorum exemplo discant, Omne commercium cum daemone, &ejus isderatis tanquam detestandum, dc noxium , vitare, de abominaei.
lenti distConclusio Dissutritonis primAE. usus enarratis, quibus constat, Deum permittere maleficia modo divinae bonitati convenienti, & ob rationes legitimas, superest, ut prae- disputationi colophonem imponamus , concludendo ι Ad Theologos
M. ἱρά'ξ,. Exorcistas , non ad Medicos spectare morborum maleficorum cognitionem,ctare malefi- inquantum sunt a tali causa permisidua . Ad quam conclufionem asIerendamouenti ratione compellimur, quae talis est: Ad iIlum spectat maleficiorum quantum cognitio, ad quem spectat, illorum causam cognoscere , sed ad Theologum , ...ti diisic non, Medicum spectat cognoscere caulam morborum maleficorum permia . . '' silvam, ergo ad Theologum , non ad Medicum spectat illorum cognitio. Quia mi Quis non concedat, cognitionem alicujus rei pertinere non posse ad alium , is eis quam ad illum, cuius est causas ejus cognoscere, cum, sicut initio disputationis probatum est, persectarei cognitio ex persecta causae notitia dependeat I nullusque valeat persectam illam notitiam assequi, qui ejus causas, & principia, immo effectus a passiones, operationes, &estentialia concomitantia persectὰ non n rit ρ Sed quis non fateatur, cognitionem causae permissiuae maleficiorum, quae
depromi debet, non ex Hippocratis Aphori sinis, assertis Galeni, aut aliis Medicorum placitis; sed ex sacris litteris, definitionibus Ecclesiae , di Theologiae scientiae dogmatibus, non ad Medicum pertinerer Sed ad Theologum, cujus partes sunt: Disputare de Deo maleficia non volente, sed prohibente, di permittente ἔ de rationibus, quare permittiti de mediis, quibus impedit, de aliis hujusmodi, quorum notitia necessaria est morbis illis dignolcendis inquantum ab illa Causa procedunt: Iudicare, an ad poenam 3 an ad probationem 3 an ad alium finem Deus permiserit evenire alicui. Denique maIeficio effectos rite disponere vet' ad emendationem si ob peccata illis morbis puniri, dignoscat . Uel ad constari stiam, si virtutes probare judiceti sed praecipue ad actus fidei, & confidentiae in magnitudine divinae Bonitatis, de Clementiae, in virtute Sanctinimi Nominis Iesu, persuadendo aegroto, Deum quantum est ex parte sua semper paratissimum esse, omnibus benefacere, invocantibus eum suum impertiri auxilium , velinmaleficia destruere, & a quacunque daemoniaca vexatione liberare, si etiam ipset maleficiatus rite se disponat, & firmiter credat, & absque ulla haesitatione sanita Lem se tinere, conndat. In quib. Omnib. Medicus se immiseere non debui, Rintra Medicinae theorieae, & practicae cancellos velit se continere Quare, Cut judicium Theologi in morbis maleficis dignoscendis requiratur, illum convcnim debent maleficiis affecti, cum ad eum pertineat, malefi ciorum causam agnoscere.
de illa judicare, & convenientia adhibere remedia, ut Deo auspice pristinae sani
124쪽
Postquam commissa sunt, Puniente M. 81
tali testituatur. Et ad illum iis morbis assectos Medici mittere tenentur; nisi ingeniati se scelere, & reatu contaminare velint. Melus est, Deo, Ecclesiae, &ejus mi nistris injuriolas esse, ut sunt ipsi quoties hanc sibi assumunt provinciam curandi morbos maleficos . Nam quae malor iniuria in serri Deo potest, quam eius gloriam tollere, quae etsi in omnium malorum permissionibus apparcat, praecipue tamen ita maleficiis elucet: cum ex huiusmodi malis providentia, sapientia, misericordia . caeteraeque eius perfectiones clarius mani nitentur, ut dictum est, &per consequens Divinae Majestati externa gloria maior ex illis accedat Ideo scelus eii, hanc ei gloriam velle detrahere, culus se Zelotem esse in scripturis tam saepῆ te statur, praecipuZIsaiae 42. Ego Dominus , O hoe est nomen meum, gloriam meam alteri non dabo. Quod faciunt quicunque obsessiones,& maleficia, ex quibus ipse glorificatur, non adiamittunt; sed ad causas naturales referunt .Qgae gravior offensa Ecclesiae Sanctae Dei, cujus auctoritas maxime manifestatur, dum virtute sacramentorum, rerum sacrarum applicatione, Zc benedictionum,exorcismorumque efficacia cohibentur daemo nes, pelluntur morbi, solvuntur maleficia, sanant ut aegroti, &tot prodigia in sanandis energumenis ,&maleficio affectis perficiuntur' Nam sic detrahitur ei summum decus, quo super judaicas, &haereticas synagogas extollitur. Quod damnum majus ministris ejus infertur, quam ipsorum potestatem eis eripere velle; quae maxime manifestatur; dum daemonibus imperantes, superbiam eorum calcant , virtutem enervant, malitiam fraenant, & opera dissolvunt ρ Sic enim videmus Ap notos gaudentes ad Christum accedere, eo quod ipsis spiritus invisibiles subii elebantur. Nec immerito. Quae enim dignitas major, quam Angelis quamvis malis tamen natura, scientia, & potentia eminentissimis imperare 'quam tollere conantur illi, qui maleficia negant, contumeliam superaddentes sacris scriptoribus , Pontificibus Summis, Doctoribus Ecclesiae, immo utriusque juris Professoribus, pluribus Medicis, de omnium nationum Christianarum hominibus, qui communi consensu maleficia esse docent, & illorum curationem ad Ecclesiam, & Ecelesiasticos ministros pertinere asseverant. Sed nec minor est reatus, quem sibi assistunt. Si enim cuilibet culpae aequalis pq-na debetur, cogitent, qualiter affici debeant illi, qui tam ingentis sceleris se reos conitituunt apud Deum, cuius vindicem manum aliquoties sentiunt in hoc mundo , ut de seipso fatetur Baptista Codroncus insignis Medicus Imolensis insisti libri de morbis veneficis, O veneficiis. Etenim, cum Medi cocum more tales morbos neque verisimiliter esse, crederet, placuit vindici Deo, in hanc ejus incredulitatem animadvertere, be in eius filia, quae ut lepida ardentius a Patre amabatur, eum punire. Nam permisit, illam iteratis vicibus venefico morbo vexari, a quo liberari non potuit , quicquid ipse, cujus res agebatur, suis pharmacis obniteretur e contra idonec repertis pluries signis maleficis, ec sacro igne combustis ι validioribusque ut ipse ait, per Exorcillam peritum adhibitis auxiliis, Dei beneficio absque ullo remedio naturali convaluit. Quod quidem veneficium, subjungit ille lib. I. cap. 8.fortasse Deus permiM, M in mea puella experirer, quod in aliis parum eredebam ver talis haberer Ex quo castigatus a Deo medicam incredulitatem deposuit, & chriasianam credulitatem assumpsit, ut pluribus ipse declarat. Ideo Medicorum est , ut haec scelera, de paenas iis debitas devitare possint, maleficio affectos Theologis Exorcistis consignare; & se dare gloriam Deo, cujus opera revelare, & confiteri honorificum esse, Raphael, quem Angelum Medicum possumus nominare, capi te I. utrique Tobiae contectatur.
125쪽
In Superia cn aes volam inlevela. Omni loco .elum maleficia. matbvia modia volant malefacere otia fiaAequisita. mmunicat . Praesentis. Faturi. alae tes a
In Anima mala Corpor amata a Palleata a Damaal sas per .res a
Ab Amalis. A Daemombus. MMeundam species unia venales. a Meti dum species irem biles. a. Corporali . spiritualis . a Falsi. veri. E. Flementa.
Realiter. 1. Apparenter Imper ectas. T. Petieetas . Mla Intellemim. In Umluntatem. in Memoriam. Iavegetativam. Sentitivam.
moad sobstantiam. Quoad Quantitatem mora malitatem. Quoad Relationem Quoad Aes Onem. Quoad Passi se . Quoad Ubi . Quoad Situm. Quoad mando. Quoad Habitum .
eIo . a Sanctos. v. Pueros limbi. g. Arimas Pursatorsi mones. t. Homines . R. Imperando. Cogendo. superbiendo. 1. avidendo. a. Igne. 1. Aere. R. Aqua. v. Terra. 4a saero. I. Propiano. R. Aperte. 1. Oeeaue. χωMixti m. 3. Die. 1. Nocte. In omnibus. a
126쪽
De Daemone, ut causa Maleficiorum .
beneficus. Qui scit, potest, & vult omnibus benefacere. n. 68nabet prudentiam ad inveniensum e potentiam ad exequendam bonitatem ad volendum ι Ideo causa essiciens est omnium hono
Daemon in homines est summe male
Qitia malefieta inchoat ineunte mundorea prosequitur in omnibus locis mundi.&consummat in omnibus habitantibus mundum. Ideocausa est eruiens omnium maleficiorum. IN Quare tribus partibus tractatur r1n prima de Daemonum scientia in ad inveniendis maleficiis. In secunda de eorum potentia in illis exequendis. In tertia de illorum prava voIuntate in eis appetendis. Parala T. Dae Daemon e scientia Marinveniendis .
Damon ab initio suae ereationis a Deo acceperat Sapientiam speculativam, de macticam , di utramque magnam. II et Practica per peceatum totaliter est ablata. Speeulativa per peccatum muItum est diminum. Ideo sola scientia naturaIis remansiem lacta a quae inferior in sapientiae Hispernaturali 3 sed superior , Sc major omni scientia humana: utcunque consideretur.
Sive Ex parte Subjecti. Cap. I. Sive ex parte Obiecti. Caput a. Caput I. Ex parte Subsecti. Homo caeteris animantibus est praestan
I. Relatione ad 4. Loquendi T. Societate. Prototypum. facultate. 8. Potentia 2. Corpore. s. Vita. praeeipudin- I. Anima. o. Dominio. teIligendi . Per quam acquirit scientiam ex pro peia speculatione, ex longitudine ex perientiae: & ex Magisteris aliorum. 3Tq. Sed inserior est Daemonibus , quihus
In scientia Innata , Aequisita , de Communicata , quae est in eis , ut docetur tribus sequentibus sectioni
s. Eris L Innata. Diabolus est verἐ Daemon , id est , sciens. 37sHomo est aequalis Daemoni m hoc, quia est intellectu praeditus . Sed est m&rior Daemone, quia ab initio intellectus Hominis est ut tabula rasa sed intellectus Daemonis est omnium rerum informatus I ex quo disserunt in scientia, quae in Homine est Tarda , Imperfecta , di Mobilis : Sed in Daemone est Cita , Perfecta , di Immobilis , ut tribus articulis Pate
127쪽
rum per insantiam. Vix utatur in pueritia. Parumque utatur in adolescentia. Angelus autem citam habet scientiamo Quia ab initio recepit divinum lumen,
1pecies concreatas omnium rerum r& exercitium liberum intellectio
Ideo soli comparatur. ITIArticulus M. Perfecta . Homo in pleno intellectus exercitio habet scientiam exiguam: quia non Omnes habet scientias: non duas pers ctas: nec unam summe persectam . Habet opinionum fere : quia latentillum essentiae rerum; earunque di D tentiae; atque cxternis accidentibus innititur. Patiturque errorem ordinarium ex par-
. te Objecti: Medii: Speciei: Sen1us rPhantasiae: Intellectus: Modi cognoscendi . . an Angelus nihil horum patitur; sed eminet sive amplitudine scientiae , qua Omnia novit : Sive praestantissimo modo sciendi omnia intrinsecu , ac distincte. δώArticular III. Firma. Hominum scientia effluit per diuturnam ab actu sciendi cessationem e per Perturbationem phantasiae : ac per nimiam sensuum petulantiam. ISO Daemonis scientia nihil tale sustinet rquia intellcctus non cessat ab intellectione: nec sensui, aut corpori est alligatus, sed permanet semper 3 nec deperdi potest, nisi per potentiam Dei absolutana. 18 ICones o Sectionis. Ab initio Daemon scientia in iIatus Maiam docuit . Homo didicit r Exomine Deus fieri volens morsu pOmi . Cum Doctor sallax formam propriam exuit, induit alienam Maleficus se pentinum assumpsi exuvium. 182Doctrinam tradidit , Deo multipliciter iniuriosam. Homini, generique humano pernici sissimam. I 83 Discipula vero curiosa videndo pomum . Mald credula credens Daemoni . Decepta sibi , ac posteris mortem inducens doctrinam amplexa est. 184 Sectio II. Aegri a . Datur in Homine scientia acquisita
ex experientia , per novorum singularium speculationemr ac per praeticam novorum effectuum notitiam.
Multo magis in Daemone , qui cognitione illum in utraque praecedit tam speculativa , quam praetica , ut sequentes articuli demonstrabunt. 18sArticulur I. Speculativa. Homo eum difficultate scientiam acquiarit in generali ob corruptionem insensu: di in speciali ob speculationem cujusque objecti. I 85 Angelus facite: quia scientia innata est donatus: a sensu , & corpore est liber; & facile intelligens, & actu eli
Ideo crescit scientia ex notitia singularium contingentium t quae fit secundum Scotum per acquisitionem specierum singularium . Secundum vero D. Bonavent. per applicationem universalium. Utcunque fiat, per illam proficit in cognitione speculativa, experimentali , α acquisita. Id SAniciatis M. Practica . Homo experimentis crescit in scientia prae ica. Daemon magis crescit: quia experientia Daemonis magis est certa, universalis,& longa. 18sHominis vero incerta, particularis, Mbrevis. t
Ideo magnitudo ejus explicati dissicile
128쪽
Coneis o Sectianis Secundae. Hae latentia experimentali utitur Dae mon ad magicas artes in totum mundum invehendas . Per hanc enim didicit mala , quae asseruntur - Hominibus Hominum inclinatio nes di modum , quo se gerere debeat. I9 Hae instructus in totum mundum qum rit auditores curiolas , avaros. & . tentat ut serpens varid , ac pollicetur omnia , ipsam quoque Divini
Et sic Homines decipit, ad se trahit,
excultisque magia utitur ad maleficia. I91
rem loquendo compellat & inse. - rior superiorem , & aequalis aequa
Ita inter Daemones. Unde unus aIium instruit, & sic in scientia proficiunt.
UIGoneis a Samonis Tertia. Per illam scientiam communicatam superiores Daemones inferiores docent nova maleficiorum generat I feriores vero consulunt superiores iadubiis occalionibus. Ita astutiores facti imperium diaboliis cum dilatant per marorem numerum peccantium, & Magorum, di maleficiorum . URSactis III. Communicata.
μι TI. Ex paria obiecti. Homo aequirit scientiam a seipso, &
Idem a idit Daemonibus, qui eam ac quirunt communicatam ab Angelis bonis, & malis, ut duobus articulis notum fiet. 193
Ariteuias I. Ab Angelis. Boni, &mali Angeli dissimiles sunt in voluntate: sed similes in intellectuali
Boni docente Mali docentur: cum Boni malis revelant mysteria aliis annuntianda , ac mandata executioni mandanda. 19sIn quibus revelationibus , si finem spectes , apparet Dei Sapientiae disi. positici r Si vero modum attendas , apparet Dei Providentiae ordo. I Quo forma est spiritualior, eo est e
pacior. Ideo Homo capacior est in cognitione rebus inanimis, plantis, anima libus in Daemon Homine, cum eius se extendat ad Praeterita, Praesentia, & F Iura, ut sequentes Sectiones demonstrabunt. 2O3 Sectis T. Praeteriti . Oblivio, prout opponitur recordationi cadit in Daemones,qui sic stulti dicuntur ab Ecclesiaste. Prout vero dicit specierum deletionem cadere non potest in illos. Quia intellectus species habet universa les, & firmas, ut sequentibus ataiculis explicabitur. - a Artuatur ra. ADaemonibus. Homo a Doctioribus instruitur discendor ab aequaliter doctis illuminatur
conferendo. Daemon a Superioribus edocetur e de . cum aequalibus confert, di commu-
Magna similitudo inter utrorumque I
Sicut inter Angelos superior inserio Mogo. Anxicachon. Anicatas L. Saeundiam θανεν universale . Prodigiosa est memoria Hominis , quae Omnium species recipit per quinque
sensus continuo . Receptas conservat. inconfusὰ . Conservatas exhibet
Prodigiosior memoria daemoniaca: qugest sinus capacissimus omnium rerum t Thesaurus immensus omnia
129쪽
constratam: Promptuarium imimnissam omnia exhibens r Quia species Hominis sunt paucae, di exiles. Daemonis vero multae, din agnae. Σω ι latitur II. Seeundum specie immobiles. Species in Daemonibus receptae indet tales sunt. Hoe requirit Daemonis status, mem tiae qualitas, specierem natur . Ideopraeterita tenent universaliter , &firmiter. MIS. 2ἰο ILL Fataeri . Diabolus totus fuit ab initio in suis ris praedicendis Per Idolorum iace
dotes , vates , aruspices , caeceroiaque a
Per statuas, tripodes, cte arbores. Ex quibus communiter fusa praedia
Aliquando etiam vera e ut sequentes niculi demon litabunt. 22o
Sinis II. Prae die. Aniaraiaar L . Homo caecutit circa praesentia corporalia, &spiritualia. Daemon cognitionem possidet corporatium , & spiritualium e ut duobus sequentibus aniculis Patefiet. ais Arria π E por ilis. Quae in mundo sunt obvia Homo dissi. cile cognoscit. Solus Damon altitudinem Coeli . latitudinem terrae, profundum abyssi dimensus est e ut diffuse ex Meses.
Articulus II. Spirisualis. Anima patet Daemonibus in suis operationibus vegetativis, sensitivis, vi rationalibus, ut sunt cogitationes, de
affectiones. ΣΙΔDeus sciris cognoscit cogitationes quaintuor modis. 2IT Angeli,&daemones directe eas nonc gnoscunt. Indirecte eas cognoscunt.
More Medicorum in eorporibus, ipsi in
spiritualibus fere omnia norunt ex antecedentibus, concomitantibus, subsequentibus , propter colligationem intellectus, di imaginationis: voluntatis. M appetitus. που si non si unoscunt, hoc procedit ex Divina voluntater vel ex Inadvertentia 'vesca Excaecatione. ' a IsFalsitas oraculorum ipsis Ethnicis comprobata . Ambiguitas in responsis ordinaria . Ratio fallitatis, ambiguitatis est ignorantia futurorum. 222 Futura contingentia , quae causam habent nece uariam noscunt certitudi naliter.
Quae ut plurimum habent determinatam
Quae vero habent indeterminatam n icunt conjectu taliter. 223 Ideo certam non habent cognitionem eorum, quae dependent a voluntate
humana. quod solius Dei est, vel a
voluntate Divina, ut sunt gubeluaticines Regnorum. Artisvius N. Hari. Si vera aliquando praenuntiant , hoc non est ex cognitione futurorum , quam habeant. 22 Revelatione Prophetarum, & eruum, quae
Sed vel ex Revelat te Ipss ficta
130쪽
ita Deus mina agit praeter naturae ordinem. Homo vero contra iacit, quam antea facere statuerat. Non tamen cessant praedicere latu ra etiam mentiendo , ut sibi aris
rogem quandam Deitatis speciem .eta Infirment testimonia Prophetarum. Et capiant , ae demptant facilius cuin riolas. G8 net o mima partis.
Si ergo Daemones vigent triplici acumine, discientiam habent innatam, acquisitam, de communicatam, quae se extendit ad praeterita, Praesentia , de sutura. aas Nihil mirum . si tam sagaces sunt , Ee acuti in adinveniendis variis malo ficiorum generibus, quibus tot, Iamiaque de tam mira o Tantur, quae in secunda Disputationis parte ex