장음표시 사용
91쪽
48 DispuLI. De Deo, ut causa Maleficiorum.
stupente illo Principe, & tota ejus Curia: nunc illam convertit in colubrum rnunc aquas ad tactum ejus mutat in sanguinem: alias d Nili flumine innumeras educit ranas; sed ecce eadem praestam Magi Pharaonis, concertantibus adhuelpiasseum Moyse interito signo deficiunt, nec pomum Cinises excitare. Quid tria illa prodigia Mosaycorum aemula, quam tres saltus ipsius canis Deo permittente.&cate nam laxante longiorem, quam retrahit in tertio signo p Quo non se vertit Daemon superbia inflatus propter praecedentia signa, quibus parem cum Deo, ut videbatur, potentiam olientabat λ Quid non tentat, ut Ciniphes possit producere, nunc reales, nunc apparentes, qui antea Produxerat ranas, virgasque, re aquas mutaverat in alteram formam 8 Sed nihil proficit, quia virtute divina, sive obsisteme, sive non concurrente impeditur, quam ejus ministri coguntur fateri
i D Er passionem vero, erucem, ac mortem Iesu Christi ablata est sumienter Daec, isti tolla L monibus hujusmodi nocendi hominibus iacultas: ut Veritas testator Iobi2.diia iter ablata . cens: Nune iudieiiam es mundi: nunc princepr huius mundi elicissur foras . Quid estis p o ' enim per mortem Christi principem mundi eiici, nisi potestatem Daemone auferrit qui tenebrarum harum princeps nuncupatur λ Quod probam sequentes P tres praedicta verba Christi exponentes S. Cyrillus Alexandrinus alit Habuis quἰ- iam misy Daemon per yrannidem principatum M tot genas humanum, εν dominatam crudeliter exercuit m omnes . Atqui virtute mortis Chrsi , ω Sanguinis eonfracta sillior potestas, O subias a potentias se quor inis' detinuis evrisor , fusιὰ perdidis . Hilarion Monachus in eadem verba loquens in persona Christi ait: Nane mortam fiet, ut dominatum in homines omninis amistat Diabolar, qui peccato primorum par tum in omner aerebomὸ principabatur. Et subdit: suis stistir ad hane mentisnam non ιπιει- ρ nongratias agar eontinu/Pro liberatore pIoannes Maldonatus in dicta verbae Perinia, inquit, ae Friem, deturbasuin de mos nasua, Hirietur exaree Da . Eiectur forae dicitur, non quod in mundo non M, O in multis etiam non dominetων sed quod quantum in Christo Dis, eiectur fieris, ita ut ue homines ve sent, nihilprorsus in ipsor haberet potesatem. Quod & Amitolus ad Colost east.2. aperte docuit: Expoliane, ait, prinHyasur, O potesater , traduxit e sidenter pa-ιam triamphans illor insemet s. Hac de causa S Ioannes ep. I. sua Canon.cap.3.ait: Apparuit Filiuν Dei, in dissolυat opera diaboli. Unde S. Hieronymus super illud Pial.9 I. Exaltabitur eur aenicornis, es e. alii Dominus ineornibus cruris ventilavit inimisor, ui renodit dissolum, or omnem eius exercitum. Chri ius enirim erat crum ci us in eorpore, severae ri ebri daemono. Et S. Leo in sermone de Passione Domini. Clavi tui, Di mantis Domini, pedesque tram oderant, perpetinae Diab lax fixere vulneribων 3 sancto um Dena memis oram inimicarum fuit interfectio potes ταm. Quod aperte testatur etiam August. serm. 107. Hemi risur, O aui
gavit Diabolum . . . . . . . . . ι l
. s. v I. ἐ N Uam Meaciam, ae virtutem daemones cohibendi, ae religandi, eorumquest, vi opera totaliter dissolvendi Deus Pater Sanctissimo Iesu Christi Nomini.
Iesu. Comunicavit. Audiamus ejus prςconem Paulum Apost. ad Philippenses Cap.2. Chri .e, ait, Θωmiliavissemetipsiam farius obediant inqua ad mortem, mor rem aurem crucis. Sed quid meruit Christus pro tam difficili, exactaque obedientias ac Pro morte tam dura, dira, ac ignominiosa Scimus meruisse , delera uos adversur nos erat iniso rapbum decreti, quod eras eontrarium nobis, illudque tulisse ut ait Apost. ad Coloici. de medio, crucique amisse, nobis Gnando om nia
92쪽
Dum coria mittuntur impedlante M. 49
nia delicta, paradisi januam aperiendo, gratiamque ac gloriam obtinendo. Uerum quid tam dissicilii nnictu sibi ipsi acquisivit e Anerunt tot labores, ac d lores vani, ac vacui pro seipso' Dicamus ergo, praecia tui corporis glorificati nem, sibi meruisse nomen, quod es super omne nomen , ut in nomine Iesu omn/ g flectatin, cAElesium, tremestrium, ct infernorum I O omnis lingua consileatur ,quia
D minus noster Iesus Chrsario gloria es Dei Patris. Ideoque voluit Deus, quod per huiusce Nominis Sanctissimi virtutem, & efficaciam hominibus Daemones subiiciantur, ab eisque confringantur, ac religentur. Quod bene experientes septu ginta duo discipuli Lueis ita reversi sunt cum gaudio dicentes magistro suo: D mina etiam in nomine tuo daemonia subiiciuniur nobis Et ipsemet Chrilius Ecclesiae suae sponse cum Daemones eiiciendi tradidit pote statem ais: Signa autem eos, qui erediderim, hae equeuium: In nomine meo daemonia eiicient. Ut significaret e quod non per purum actum voluntatis humanum, puta, per dissensum voluntatis adaemonis obsessione, & eius vexatione homines sunt praeservandi ι aut liberandi , ut docere volunt quidam moderni Exorcistae, sed per actum intellectus, de voluntatis prout per fidem, ac confidentiam elevantur in Deum, ac nituntur virtute, & efficacia Samstissimi nominis Iesu: ut in ista latius docebimus tom.2. disp. q. ubi de Prud. inerr. vit. ὀ i l
g. VII. O Uare proculdubio dicendum Daemonis pote statem ante Christi adventum Io
t3m respectu animae, quam corporis pro illis duntaxat fuisse alligatam, atque poenitus ablatam, qui Deum, ut Creatorem, Conservatorem, di Adiutorem suum fidelissimum in omnibus suis necellitatibus 1nvocabant. & agnoscebaris , . ad illumque toto corde, & fiducia in suis tribulationibus confugiebant. Ut enim
monuit David psal .so. re late infra disp. ult. ubi de fiducia in Deum: qui habitat in adiutorio Omnipotentis Dei o non in propriis confidens viribus , sed totam suam spem constituens in Domino, hic permanet, re commoratur inde sensione Dei altilsimi ι & liberabitur ab incursu, &daemonio meridiano, cadent a latere ejus mille, di decem millia a dextris ejus: Super aspidem, dc basiliscum ambulabit, di conculcabit internalem leonem, de draconem. Cujus rationem reddit ipse Deus pereundem Prophetam dicens: Guoniam in me speraυit, liberabo eum, 'Megam eum, qaeoniam cognorit uomen meum.
. VIII. SEd praecipve post Christi passionem, ae mortem, per quam Sanctissimum Iesu ν as,1 iis
nomen sibi acquisivit, nemini est ambigendum, landitus esse eversam da- virtute M. moniacam potestatem ut supra diximus, ac totaliter ablatam pro eis, qui in hoc *Il Sanctissimo Nomine suam constituunt fiduciam tacita firmiter huic adhaerent fu damento, ac propugnaculo, quod sine ulla haesitatione credunt, ac confidunt , se hujusmodi auxilio, ac patrocinio sore a quacunque daemoniaca deceptione, semductione, ac vexatione animae, de corporis liberos, atque securos. Quod benet statu Ib. Athanasius orat. I. contra Arianos. Omner ait, qui legitim in Chrisum fiduciam habem, peribae eonentians as- , qui Me verba dicebar Isaiae I4. In Caerum conscendam, super afra Dei exaltabo solium meum. Nam fides, ac fiducia inhaesitans in Sanctissimo Nomine Iesu colloeata est remedium, ut ait ipsemet Ueritas δυπcivit. quo Daemones fugiunt a nobis, serpentes tolluntur, venena non nocent, di infirmitates recedunt. Unde benὰ ait S. Petrus Ravennas I me es nomen, quod deduc cis visum, surdis auditum, claudis gressum, accursum, sermonem muιis, visa que mortuis, O etiam totam diaboli potestaιam de obsessit corporibus in gavis . Id circo Daemon adversus hosce Christicolas, ut canis inrurgere, latrare , ac solicia Mogn. Alexicachon. D tare
93쪽
so Disput. I. De Deo, ut causa Maleficiorum.
tare potest, ut eos inducat ad dissidentiam de divina protectione , qua possit sibὲ via aperiri ad vexandum illos, sed vani erunt latratus, inanes solicitationes, idiritus omnis furor, & vacuus cunctus labor: quia ex promissione Dei, cujus ver-ha sunt sta vera, quod potius caelum, & terra transibunt, quam ipsa inania reddan tor assis re eis divina protectio,& scuto circumdabit eos veritas Mus, qua ab omni Contra istos r ursa, infestatione, ac vexatione daemoniaca liberi, securi permanebunt, ae il- .ώ.. consistent per gratiam in conspectu Dei. Quod animadvertens etiam Iacobus Billius suis Anthol. cecinit his ver.
Ico Uod si maleficia absolute impedire noliti sed aliqua permittat 3 adhuc in I illa permissione Daemonis cohibet potestatem ι cum illam limitare solet .
Ieentia dia Certissimum est enim, Cacodarenonem quantalibet potentia pmditum , de du- is3- ctum malitia nullo modo posse hominibus in aliquo nocere sine permissione dia vina. Nam quomodo sine illa in creaturas rationales saevire poterit, qui sine illa ipsas ratione carentes attingere non audet , nec expulsus humanis corporibus in porcos intrare λ Quod quidem observavit S. Athanasius in uita S. Antonii. GIU.er pinor, ait, potesatem nom habent , -tio magis dominium utilium haMuteontra hominer factor ad imaginem Dei. Quare nihil Daemon attentare praesumit, nisi a Deo obtineat facultatem, quae semper moderata conceditur a Divina Pr videntia: ut patet in Job: Eeee in manu ε- es , vertineamen animam si r sova. Unde S. Augustinus lib. I. de συιt. Dei apud Alensem part.2.q-3 art.2. ait τυ mones non omnia, quae volunt, Dorem Raet, ut quantiam itur diυina ordinatis. ne conceditur, cuius plena iudicia nemo eo rehendit, nemo reprehendis. Et ut verbis propriis ipsius Augustini utar. Firmυ e, inq uli credendum es, omnipotentem Deum omnia posse facere, quae vestieris, Me vindicando, flve praesando : nee Dαmoneri aliquid νιωνι μι-- natur viae, potantiam ι quia tis ima angelica narura est. ἰ proris μ viliomasigna ι κνῆ quod ille premiseris, cujus iuricia oeotis ι m lmsa, ius a ualia.
tem Uod si mathia impellente aliud moliatur praeter id, quod concessum est.
si aliud ten- cohibetur a Deo, qui post eoncessam licentiam Daemonibus, de maleficis Qς ς v non sinit tanquam spectator otiosus suos agere ad imitum motus 3 sed malitiam Moderante daemoniacam, & humanam moderatur, di ordinat. Moderatur, ne plus valea , m lixia dae-quim recta occultae Providentiae ratio exigis, perquam ei termini constituun- '' tur , quos praetreire non potes, ut valeat male agere cum talibus locos tςmp. re, di circumstantri contra tales, & determinatas personas: cum hisce tentati nibus sς, .ut sic intensis, de non ultra. Quam veritatem aliquoties e pertus sum in diversis Energumenis, dum enim Daemon graviter vexaret eos, Daemonem interrogavi dicens: Gων inrossas op oorpus idiae creaturae Dei Θ Qui respondens ait z
94쪽
Dum committuntur, permittente M. uer
Ingressus sum, ut eam oec dam . Ego autem subjunxi t Cur Meuisse non Oee disi piaui respondit: Non occidi, quia fui immaBur. Ego vero addidi: A quo fuisti impeditus λ Ipse autem: Ego fui impeditur ab eo, qui me es potenrior. Ego autem praece pi, ut ipsemet pro sua contutione illius nomen explicaret, sed ipse dixis e Nanna ordininis comoseis Factoν-ιω-l Ordinat insuper. Eoenim si omnia, quae sunt in πω , teis ne Apostolo Roman. I 3. ordinata sunt et nullum malum, aut maleficium peresistitui sine ordine, non solium in finem bonum, de quo supra; sed etiam in seipso qui perversas homin*m voluntates Iam se ipsis praeparatas, determinatas ad in lum Deus sic dirigit 3 ut quamvis non causet in eismalitiam, nec operi malitiosis cooperetur, urvi metu, modum tamen imponat malis , de permittat ad illuἀmcisis peccattam serti .quam ad aliud. Et cum in aliud fertur, potius cum tali circum stantia , qaiam cum altera. Et hoc in , quod vult August. lib. de Gratia&u
- - - pro inmitis inrum, redicio utique fro , aliquando a perio , alis redo critio , mper amem , MM. Quare, etsi daemonibus maleficia exercere permittat s tamen Mic sta temperate facit, & cunatali moderatione, & ordine, ut hostis ille tem x nihil ex vi possit, nisi prout illi permittitur, di non pro . vult ι Ideo ligaraudicitur, non quod sinibus, aut serreis vinciatur catenis3 sed unod ad placitum temare non permittatur , ut doceu August. lib. m. de Civit. Dei c. ligaria Diaboli vi, inquit, m- permit=ere exerceretMam tot Mouem, ampolin,-ι - dies darua asse cenaos homines , in parum δε- mmda visis fer oraudariense υσδεμ
Dudo . ta ita Deus per seipsum maleficia impedit; ex quo daemones, & malefici non possiant omnia mala peramees sed illa solum, quae ab eo Permittuntur; α - -
Sta qua ratione permittantur aliqui sepe maleficio assici, nonnulli raro, alii Avero nunquam, hoc dissicillimum est, determinare. Si tamen bifassit pro e. -: a ingenii mei parvitate, ac imbecillitate aliquid statuere: Praeterea, quae supra decio assiet au- permissione divina ex ordine rerum in Universo, de in finem, hic aliqua subiiciam x. Ain n*nex parte maleficiatorum. I tu , Si enim maleficiandi sint catholici verique, ae boni christifideles, quis impris rosentiatum loquor, & ad quos hic meus dirigitur labor, Upi plenam,ae persectam x Deo habent fidueiam, ac praecipue in virtute Sanctissimi Nominis esu: vel in quiUn Deo protectione Beatisi. Dei Genitricis Mariae: vel suorum Custodum Angelorum: vel ro' 'Sancti alicujus, puta Sancti Francisci, amen Antonii a Padua, vel aueterius San- Δὶ '
cti, quorum meritis , ac intercessione iamiter, ac sine ulla dubitatione, se continue a quacunque Daemonis Diaestione, vexatione, ac ministrorum eius infestatione secure defendendos, ac protegendos, credunt. Hi citin nihil timeant , n Ilumque in se neque minimum a rittant timorem, liberi proculdubio ab omni daemoniaco incursu, illaesique conservamur: quia ubi nullus est timor, ibi maxima in Deo confidentia , qua provenit ex amore , &charitate in Deum, quae λ- ras mittit timorem. Ubi veto maxima tu Deo confidentia, ibi finna, ac indubitata Dei protectior ut late probatur infra tona.2. disp. h. Ideoque pro his in lino
est alligata, immo totaliter ablata daemonis potestas Hic loquimur de rationis usum habentibus: Nam pro carentibus. e una parentes, vel curam habentes supplere debent. θ -
95쪽
Disput. I. De Deo, ut causa Maleficiorum.
g. III. 1ost T TAne veritatem erudite docet S. Bernardus in pia l. m. super illa verbat qui
Probatur au- habitat etcaei. Beatur, ait, plane qui μι habitat in adyMorio Altissimi r quia Q H ς- minctione Dei Caeli eommorabisur. QMid ei nocere poteris eortim , quae sub Coelo fumi, quem Deus Caeli protexe e, se conservare voluerνι p porro μι caelo sunt quin i ex qua nocere possunι ν b c o sunt aerein po1estater e sis euelo W stur seculum nequam, crearo adversur I risum concupiscent. time igitur es : In prolectione. Dei caeli commorabit.: ut nibu eorum, quae sub elo sunt, timere possῆι in uis' tactionem ejus habere me erit. Hanc fidem in Christum maxime commendat etiam iIle magnus Antonius relatus is Detrio lib.6. Di ait. magic. cap. R. sect.3. d, cens : Magna dilectissimi verrus Daemonem arma suus vita cera , e, tute merata in Deum fides. Hanc docuie S. Hermam Pauli Discipulum ejus Angelus Custos, qui sub forma Palloris diu cum eo habitavit, ut ipse resert tom. emplo. I. Bibliothecae Veterum Patrum lib. a. mandato ia. Quis que , ait fida μοι sunt rosunt Diabolo , ω ille recedis ab eis.: quia non haset Deum istra . . Cujus fidei virtutem in seipso expertus est S. Ambrosius Episcopus, cui, ut me morat S. Paulinus in vita eius, nullus unquam Magus, aut maleficus nocere potuit ob firmissimam in Deum fiduciam. Mortua nanque Iustina imperatrisce Arriana cum Innocentius Magus in quaestionem raperetur, inter torme menta fastus est, Angelum Ambrosii Custodem suum este tortorem 1 nam vi-.va Imperatrice eius iussu se nocte intempesta sub Templi tectum ascendisse, &. Derifieasse dixit, ut Ambrosium infamem, invisumque faceret Plebi ι nihil minus amorem in hunc virum . dc fidem catholicam magis ac magis emoruisse LMissos etiam a se Daemones, qui Ambrosium necarent ι sed iis ultra aedium fores progredi non licuisse. En quibus excubiis Deus illos defendat, qui omnem in se solo collocant fiduciami En quomodo potestas Daemonis ligatur ,&totaliter c hibetur pro his, qui firmiter in Christum credunt, ac in ejus protectione suam cor
iio UI autem debilem, ac imperfectam in Deo habeant fiduciam, timore, opor i 'di et 'tet, concutiantur, quo dubitent, se a Daemone vexandos; Quo enim decre-,ihI μω. 1cit in eis confidentia, eo crescit, & augetur de Daemone timor, ac tremor, dc percu M. consequens a Deo Protegente magis derelinquuntur , atque tyrannidi diaboli tamplius subiiciuntur, nisi praeserventur ob aliquam aliam devotionem. Quod erudite docet Lactantius Firmianusi a. Devia. IUD. Notens, ait, daemo. euidem LAdiar, a quiburtimentων, quor manar Dripviens, m excessanori protegis: quasi di cat i Qui timent Daemones, diffidunt de divina protectione, & per consequens manus Dei illos non protegit: & tunc quid miram, si Daemones ibi is praevaleam , aQnoceant e cum deberente, ac recedente divina protectione relaxentur eorum frum , ac malefaciendi potestas non ita strictiori cohibeatur retinaculo p Propterea nos omnes admonet &Theodorus Studita dicens: Si daemones nos viderint perduellesa dent oppugnationi I veroformidolosor, Meum tendent. 3
s. V. iii Uamyeritatem saepidstestantur divinae scripturae. Videas Petrum , aliosque
Probatur au- Discipulos existentes in navicula Ioan.2 I. cum ad hos venerit Iesus, pux
.i se verunt phanς sma esse: & prae timore clamaverunt: statimque Jesus locutus est eis m. dicens: Hab re fiduciam retos.m, nolite ιλere: ac si diceret: Si fiduciam habebitis , illa foru
96쪽
Dum committuntur, permittente M.
illa soras mittet timorem. Quod audiens Petrus excusso omni timore misit si ium1re, Zc ambulabat super aquas , ut veniret ad Iesum ε sed videns ventum validum timuit 3 dc cum caepisset mergi clamavit dicens r Domine salυam mane. Quem Jesus manu apprehendens ait illi: Modicae fidei , quare dubi alii piuta modicam habui iti fiduciam; ideo non mirum, si dubitasti r quia dubium e damno, ac malo sustinendo provenit ex dissidcntia de divina protectione rsie dixit alias Iesus Discipulis suis Matthaei I6. Quid cogitatis intra vos modi fidei, quia panes non habetis, O Marci q. Quid timiai estis p nee dum habetis emὸ Non enim loquebatur de fide habituali, quae est una ex tribus virtutibus theologicis r nec enim ista carebant Discipuli; sed de fide actuali, ae fiducia, qua quis credit, ac confidit in Dei protectione, quae in aliquibus major, in aliis minor reperitur: de qua sustus tom. a. di M. ubi de fiducia in Deum. Quae fiducia secundum quod major, vel minor est, lic magis vel minus foras mittieti morem. Quod aperte docuit Filius Sirach Ecclesiast.2q. Qui timet Dominum, nihil trepidabis , or non pasebis , quoniam ipse es Des eius . Timentis Dominum beata es anima ejus. Ad quem res eis, quis es fortitudo ejus p oeuli Domiani fore timenter eum, protector potenti , firmamentum virtutis , tegimen ardoris , in umbraculum meridiani, deprecatio ossensionis, se aiutorium casus, exa tans animam, se siluminant oculor, dans sanitatem, O vitam, cae benedictionem.
Qui ergo magis de divina confidunt protectione, mimis daemoniacas timent v xationes: qui vero mimis in Domino confidunt, magis deiiciuntur , ac dem niacas pertimescunt infestationes: ac per consequens juxta eorum dissidentiam, ac timorem digni sunt ut a Deo relinquantur, ac diabolicae saltem quoad corispus tradantur potestati. Unde sapientissimὰ nos docet S. Leo serm. I. quadrag. dicens: Sinai rei mur, tui corruum: Sinor e valescimur . siti infirmantur , --
Ergo a contrario sensu sequitur, ut nobis dejectis illi erigantur , nobis infir mantibus illi convalescant,'& plagae nostrae illorum sint remedia , Ac nostris vulneribus illorum vulnera curentur. Sic dixit Angelus Hermeti, ut habetur in
Bibliot. Ueterum P. P. tom. a. mand.T. Diabolum ne timeas, timor enim Dominum, dominaberis illius: quia υirtus in eo niata es. Et ibidem Mand. Ia. Nolite timere dia-
bolum, quia in vobis potestatam non haset. Et paulo infra. Mnas silias in totum rimere nolite, fine virriste enim sunt, μαι hominas mortui nervi. Quid ergo mirum , si aliqui, licet boni Chri itifideles, varias cepe patiantur Daemonum obsessiones , vexationes, atque infestationes, cum sint nimis timidi, ac consequenter modicae fidei, ac dissidentiae magnae; ideoque mereantur aliqualiter a Deci derelinqui quo. ad corpus, ac sub Daemonis potestate a Sigi, atque torqueri p
SI vero malefietandi sunt infideles, vel haeretiei, vel khismatici, aut pe III- Ira
mi Christiani: cum hi sint Daemonum partiales, &assectae, ejus praeceptis, Raris qui per ac suasionibus obsequentes, dicere possumus; cum Daemones procerto scianc , sistitari d hos sui esse juris, impraesentiarum eos raro vexare in corpore, quOS persectepos sident in anima in aeternum simul cum corpore torquenda in orco , dc affligeniat'him da: ut testatur etiam Leonar. Uairus lib.3. de Fascinoe.7. Quam veritatem lassus . est Quidam daemoniorum princeps nomine BeelZebub in Galia apud Oppidum Laudunum, ut resert Bartholomaeus Fatus Regius in Senatu Parisiensi Consiliarius, ac Inquisitionum Praeses in suo Energumenico . Dum enim, ait, Bur νBilliso Cathedralis Ecclesiae Canonicus quandam Moiam Euergumenam exarc υε- 3ilret, pluribuν Haereticis praesentibur, a raedicto daemone, quἰ eam ob dabat, quin maleficiis
97쪽
s Disput L De Deo, ut causa Maleficiorum.
juxta maleficorum , quibus servire non dedignantur, vota, saevire in eos, quibus ipsi xffligendis, vel enecandis maleficia concinnarum: nisi Deus prohibeat ob aliquod bonum publicum, vel privatum. Nam laujusmodi peccatores licet raro a Daemone vexentur in ha vita, ut magis torqueantur in alia; habet tamen potest te Daemon, utili stratqueus ut leuatur Au Adversur Manichaoe apud Alex.Αlam p. 3. q. L . m. . an I. dicens ζ mabolus potessatem habet in eos, qui praecepta μέ e te--nt. Quare Deus maleficorum, ac Daemonum potestatem non cohi-het in toto, sed in parte Lamum, ves ne videatur in maleficis totaliter liberi arbitrii impedire facultatem; sed derelinquere in manu consilii sui e Uel quia maleficiandi, qui sunt iniqui, ac pessimi ob suam nimiam a Deo aversionem nullam in Deo fiduciam elicere queunt. Quateficut malefici non omnes homines suis adsicere contendant maleficiis: sic Daemones non onuHs suis asstigere, ac torquere vexaticinibus permittuntur.
I 3 I T Ee solum Deus seipso hoc pinstat sed etiam Angelorum ministerio, qui si 'o ' m ad Dei praeceptum maleficis conatibus sita virtute resistant, non solum tar- malineia . aliis, de languidius fieri; immo evanescere certum est. Duplici enim virtute, qua ditiis Via Pollent . illos aut impediunt, aut vum ἔ praecipue Spiritus illi beati , quibus
solvuM. Othis cura commissa est, & hominum custodia demandata: ut erudite docet Λle-.xander Alensi pax.2. q. I .mam. 2. Etenim, cum Omnis Daemonum turba quae cavo deturbata est, non fit baratro conclusa, sed plures ex illis, ut post Pe-uum sussua Camus.Σ. cap.2. d et S. Bonaventura su 2. ara.2. q. I. in aere isto saliginolis vagentur, quorum studium omne est, ciere tempestates, excitare ventos, Ac turbare omnia inferiora 3 nee non mortales vel ad vitia impellere: vel vari virtute naim ritS vexare calamicacibus per maleficia, & artes magicas, vi utriusque virtutis Narali virtute ruralis, di Divinae coercent: ut duobus articulis patefiet.
HA Ropriam unicuique subesse virtutem nemo dubitat; sed quomodo unus An-ὰ ictis h. 4.x gelu alterum Daemonem compescere , impedire,& expellere possit. oonea- qui, 2 6 ' tet . Nam quoad naturam dissicile est in uno malorem deprehendere virtutem, quam Angelus unus in alior cum enim sint spirituales, di incorporeae substantiae, non est facile homini iniit , AN bus corporeis sensibus alligatis majoris, vel minoris potentiae, & virtutis gradus eistior. l assignare &ideo dissicit uitium eis, cistendere : quomodo unus naturaliter sit alio scutior. Etenim talis est, aut secundum intellectum : aut secundum voluntatem et aut secundum aliquam aliam virtutem agendi illi a Deo naturaliter inditam τuebend dubitat P. Ioannes Marius iaribonius insua TN-driadi . Is .e. 6. Palla 4 d. modo discurrit. . . f. Ι.
.hyy . U Ecundum intelleEtiam quomodo potest esse major eapaeitas 1 parte naturae ira IMEIisa. iis' in in ellaetu unius, quam in intellectu alterius, cum sint nudi, & puri spirium t Etenim Hellemas eorum nec adiuvatur, aut retargatur a sentibus, quia sensu. n. habenti nee ab μ;ecto, quia speetes inditas, di conereatas habent a principis suae creationis: nec a facultate intelligendi , . quia intelligunt sine ducursu cu
98쪽
. Dum committuntur, impediente dic. ss
ait ipse. Unde quomodo naturaliter unus intellectus illorum est potentior, aut acutior alio ' Dices: Deus nonnullis statim a principio instillavit majus donum scientiae: aut ipsi per gratiam adepti sunt postea majus lumen cognitionis in obiecto
beatifico, unde plura cognostere possunt: Respondeo plura cognostere ,γnuatim est Daemones expellere Nmmo actio intellectus creati nihil efficit exua intellectum cognoscentis. Quapropter cum simplex cognitio natale sat extra indei Rauo , etiamsi unus Angelos haberet maiorem scientiam naturAliter, quam a sua, Mae posset sola virtute intellactus Daemonem expellere.
N minor est dissicultas ratione voluntatis' quia nulla voluntas crearii cli cinquam potin in effectu extra se per suum velle, cum sit actis immanens, quae non transit ab agente in actum externum; sed semper remanet in ipsa a genre ad intra , ut ait Aristoteles o. Metaph. Mur agentium sunt in patiantehme Asposito ;ata mnulla causa agere possit absque accomm ad ita palli ad agens aptitudine. Quaena in autem aptitudo potest esse passi exterioris ad voluntatem interiorem Angeli , per illam solam nunquam egredientem adcxtra Angelus agere possiti Praeteres si An. gelus ageret per solam voluntatem extra se, aseret quantum .es Iet: quia si forum velle sullieeret & sola voluntas estet potentia latis euicax ad agendumeina laquicis
quid vellet, posset infinitum agere q u ia posset infinitum velle reum intellectus, aevoluntas sint potentiae illimitatae. Et licui quicquid potes em, potest de i melligic cum ens in tota sua latitudine sit objectum intellectus γ ita quiequid potest intelligi, potest & appeti. Quod primum consequens, cum sit falsam,falsum estet rana
quod sola voIuntate agat, α operetur extra se sine adminiciuio alaecius virtutis. Ractio enim, cur non pollit facere quicuuid vult, est, quia ea dom non eri potentiaciendi, quae volendi : cum possit multa velle, quae non potest efficere, quia pote K-tia ejus est terminata, & limitata, licet illimitata ,& ladeinrminata sit potentia voluntatis. Insupersi sola voluntate posset Angelus agere extra se, cum unus aeque habeat voluntatem, licui de alius, &aeque inde minatam & illimitatam, nunquam Bonus malum sola voluntate posset expellere: quia malus posset obstinate velle ibi remanere. Et si voluntas de se sola esset inicax, n qum a Boncipi α extrias ANon enim est voIuntas angolica, Gout humana4 cum haec in cetur; illa purrinarust in suo velle Mac ideo cum aeqvir animitata sit voluntatis uaris potentia, sciat M uterius, sequitur, Angelum sola voluntate Daemouum expellere non Posse . .
An secundum voluntatem 34 e . . . . u.
UMe cum neque tutione meellectus, neque rati ne vesuritatis unus Angelus ii in s rem expellere queat, dicendum, in eis meteth Musmodi potentias interu An seeundam lectivas dariat in m potentiam motricem executivam, Gu virtutem agendi Πλturalem distinctam ab intellectu, & voluntate, cujus actio non est imma non ia ''' 'ipis Angelo, sed transiens, ac constituens suum oblectum, nempe, motum in rc Tum natura , sive in esse vero, & reali; apponitque existentiam rei motum subeuntis: ut sustinent Henricus Gandavensis Quodlib. I 3. q. 6. Aureolus apud Capr. iua . .et a. Gode eaedus M M. I .se alii Nimbriuenies En lib.Σ - - I cc lentia AngelusNon scitum potin ancivere se,psum η sed reiam alia ast is distincta, sive sparseaealta, fiMecorporalia, ad quae hujasM Irtentia se extendit. iHaec amicim maior in An mammatur,prout Moribus et minoribus MD --
tu in a Deo fuerunt insigrim rutheril domis Doctores modi citandi.
99쪽
Re tota itur affirmative Unum alium cohibere . orobatuν ctoritate.
ues Disput. s. De Deo, ut causa Maleficiorum.
ΡΚopterea unanimis est Theologorum sententia, unum Angelum hujusmodi naturali virtute alio sortiorem esse ι dc sic per illam Bonum posse coercere, Ecexpellere malum. Quod locum non habet in omnibus omnino Angelis , sed tantum in superioribus respectu inferiorum. Superior enim in natura potest extrudere inferiorem r non autem inferior superiorem e ut Angelus infimae Hierarchiae non potest coercere, Ec expellere Daemonem, qui fuit, vel fuisset ex suprema, vel media Hierarchia. Hoc docet S. Λugustinus lib.83. qq. q.79. S. ThomaS3n 3.
par. q/3.-t.2. ad 3. ωρ . I 9.art.2. O 3. de Potentia Dei q.6. an. Io. Albertus Magnus , dc Dionysius Carthus in LMame. II. Cassianus collat. 8aap. I Joannes a Tur recremata in eq. evangeι. qu. I. domin.3 quadret. Franciscus victoria in Relin. de Arte magica num. 22. Ioseph Angles Masent. 1.part. qu. de ead. materia M. D Benedictus Pererius lib.I. de magia cap. s. ac Petrus Binsistidius de Confesson. malefie.
Ratio est, quia rerum subordinatarum debent quoque actiones adinvicem esse subordinatae: ut patet in corporibus caelestibus, quorum motibus, & actionibus iniones, dc motus corporum inferiorum quemadmodum de ipsa corpora subiiciuntur. At cum inter Angelos alii aliis sint in naturalibus subordinati , utique superiores super inferiores potestatem habere, nemini est ambigendum . Hinc Angeli tutelares, dccustodes ordinis superioris potestate naturali, nedum supernaturali a suis valent clientibus arcere Daemones inferioris potestatis: Et praesides Provinciarum frequenter impediunt, ne Daemones inseriores nocumenta i ferant certis locis, agris, fructibus, arboribus, caeteris bonis ad usum hominis spectantibus, dc ordinatis.
I Deo dicendum, non naturali soliim virtute AngeIos Daemonibus imperare ad
maleficia impedienda ι sed etiam virtute Divina; qua cum omnes polleant, minimus inter illos totam Daemonum catervam in sugam vertere Potest: quia per gratiam consummatam major est illis data praelatio, quam praelidentia I ciseri, aut aliorum quoruncunque, dc hoc modo tam superiores, quam inseri res diabolicos impediunt conatus; ut probatur ex facto Sancti Michaelis c in cujus pervigilio haec exaramus cui, ut refert S. Iudas in sua Canonica, dum dissim-rans altercaretur eum Diabolo de Mores eorpore , non es ausus iudicium infrere Masphemiae sed dixit: Imperet tibi Deών. Ubi vides, non virtute naturali, sed divina illum cohibuisse, nempe, interpositione divini nominis ι atque ex parte Dei interposuisse imperium.' . . .I. I. inod si arguas, hunc Daemonem sortasse suisse Luciferum, qui Angelorum primus , dc caeteris spiritibus eminentior natura sortior erat Michaele , - ideo istum divinam interposuisse auctoritatem, cum potentia naturali illi esset inferior. Respondebimus sie supponi, Luciferum fuisse simplieiter Angelum primum squod non liquet. Concedimus quidem fuisse primum inter rebelles spiritus. Nega mus Iamen, fuisse primum absolute omnium spirituum t cum scriptura Ezechieli S28. VOcel eum Cherub. Tu Che 3. extentur, O protegens, ex quo sequitur non fuissς
100쪽
Dum committuntur, impediente dic. ue
smpliciter primum, cum ordo Cherubiin, ex quo sua culmi cecidit, non sit supremus ordo, sed Seraphin 3 Et S. Augustinus inli qq. veteris restam. Principem multorum, non omnium: Lucifer, inquit, eras quin prim 1 multorum, inter
quor elarior erat, quorum scissare ad impiam descendit certamen . Sed quia intricata haec quaestio varie agitatur, ne alterceimir pro daemone contra Angelum, concludamus, solitos spiritus beatos, cum latrareas potestates in maleficiis , di caeteris huiusmodi compescere volunt, uti divina potestate, & virtute supcinaturali , qua illas ita coercent, ut ligatae videamur Sic Raphael Archangelus junioris Tobiae ductor Asmodaeum septem virorum homicidam in desertis superioris AEgypti religavit. Sic in Apocalypsi eo aα Alius Angelus de Coelo descendens habens
catenam in manu sua apprehendit Dracon zm, S ligavit eum, ut non seducatam
plitis gentes . Sic quotidie in orbe Custodes Angeli solent impetus Dat monum, de
maleficorum impedire, vel re ardare, ne qaid attentent conzra Dei voluntatem. Quod erudite dodet Rupertus Abbas super Judicum caPul ,. Angeli, inquit, manentes in ordine, ris cursita suo pro hominibus petuant, cum Daemo scin nor insurgen res fugant, O tement. Suo enim minisseris, ast, Beatus Laurentius Iustinianus de spirituali animae resurrect. D emone e moent, ne ad libirum noceant. Musequaeso, m-s angalico esset fultas auxilio, tam immanissmorum bosium Ualeret super ame rabiem,
Q ιν e laqueor, tentaιioner vincere, fatidesque delegere λ Custodia Muidem suavias noras sepiunt, ne in petram scandali spirituales animae impingamur 'der.
S. II. O Vae superna virtus, cum non solum AngeIis; sed etiam sanctis a Deo conee- 122
datur, asserendum est, potentem illum hostem necessiario cedere, si illo. A anoM-rum aeque , ac Angelorum auxilium diabolicis machinationibus impediendis, aut solvendis interveniat. Quamvis enim tota hominum vis, utpote inserior, daemo. num potestati aequiparara nequeat 3 tamen cum naturae gratia accedit, superior evam dit; ita ut Sanctorum minimus ope fretus Divina universis daemonum cohortes procul expelleres nec non in nihilum redigere quicquid maleficis artibus tentare praesumunt, ut longa tot seculorum in tot Sanctis experientia docuit. Extat luculentum exemplum apud Vincentium Belua censem lib. I a. cap. II.Sph Iasculi histor. de Sancta Iustina, quam cum quidam Scholastiuus nomine Acladius in Antiochia ardenter amasset, eam sibi uxorem petiit, quae cum respondisset Christo caelelli Sponso se esse desponsatam, volebat eam per vim rapere sed cum non potuisset iratus abiit ad Cyprianum Magum, depromist ei duo talenta auri, de argenti, si Iustinam Virginem per maleficia caperet. Qui per magicas artes vocavit daemonem , & ait illi: Amo HrgMem de Galileir, potis eam suadere, O am eme mihi λ Qui promisit ei dicens r Accipe boc medicamentum, O DNe ei ixa domum, O ego superveniene paternum sensum ei iniiciam , se statim obediet mihi. Cumque Cyprianus ita fecisset, Sancta Virgo tertia noctis hora suffens adior alionem, sensit impetum daemonis, signavit se, & domum suam signo crucis , di daemonem exu marit. Qui veniens ad Cyprianum confusus , di cur Virginem non adduxisset requisitus ait: V di quoddam signiam, O tabui. Iterum Per artem mMicam alium daemonem sortiorem vocavit, qui ex simili modo secit, resimi liter ei accidit, tandem vocavit ipsum diabolum patrem daemonum, & ait il-ὲi : Quae est infirmitas vestra λ Victa est ab una virgine omnis virtus, di gloria tuar Respondit ille: Nunc adiaeam eam sibi ad G arium eorruptionis , tu ramum paratus γῆν. Tune diabolus in specie virginis ad Justinam intravit, dc sedens s per i ectum ejus dixit. Hodia missa Ium a Chrso ad la -υere tecum in eastrara. Mutium autem te video; vexatam abstinantia. Sancta Virgo dixit r Mercea autem multa, labor veris modicus. Dixit ei Diabolus: Deus in paradiso benedixit