Joh. Caspari Suiceri ... Symbolum Niceno-Constantinopolitanum Expositum, Et Ex Antiquitate Ecclesiastica Illustratum

261쪽

figo EXPOSITIONIS SYMBOLI

nerea concepit: s enim cum quoquam consuevisset, non amplius Virgo fui ei. Verum virtus Dei supervenicvs virgini, illam inumbravit: U virgo cum esset , ut faetum gravida in utero ferret, essecit. Unde etiam αστορος δε σῆι εαρθέ9ου σύλληψις, ex virgine sne semine conceptio vocatur a Pachymere in cap. 1. Dionysii de coelesti Hierarchia , pag. 33. An vero semper manis serit virgo , etiam a veteribus quaesitum. Plerique magno id consensu afferunt, imo omnes orthodoXi. Chrysostomus, Homil. I 2. t. s. H

οινίαν. Virgo etiam postquam peperisset virgo mansi, nec ex partu ejus L safuit viirginitas. Epiphanius, haeresi 28. pag. s s. hoc ipsum fuse probat,

tandemque concludit: Ουδε γαρ οτι Hχρηται τῆ παρθέν*, ολως ἐπίσκεται μετάτο γεγεννηκένα ἡ παροίνος ἀχρπιτος. Neque enim omnino reperatur, Josepham rem Babuisse cum B. Virgine . postquam iuviolata virgo peperisset. Menologium in Januario, de B. Virgine : 'Aγγrii προ του τήκου , καὶ is τῶ τόκη, καὶ μετα του τικο ἀλ-ος. 'τὸ autem casa ante partum , , in partu , Npos partum. Hinc a Graecis usitatissime appelliatur ἀεααρθένος, a Latinis semper- virgo. Chrysoli. Homil. 62. t. 6. Δέσποινα , ἁγία καὶ ἀειταρθένος. Domina jancta V semper-virgo. Idem, Homil. III. t. s. Θεοτόκος καὶαταμένα χαρία. Deipara V semper. virgo AMaria. Vocatur παρθενομήτωρ, virgo. mater, ab Athanasio, t. 2. pag. 34. ἀπαντος παρομομήτωρ, impolluta virgo-mater , Can. 79. Concilii Trullani : ἀτειρ γαμος μητηρ, mater nuptias non experta, ab Areta , in cap. I. Apocal. pag 89o. Eunomi vero atque Eudoxius docuerunt, τὸν μετa την ἄμμον κυοφορίαν συν-

άττεσθαι τῆ Παρθένου , Fos bum post in abilem parium convunctum fuisse virgini : ut refert Photius in Hist. Eccles. Philost orgii, lib. 6. cap. 2. pag. 82. Ad quae Cl. Gotholaedus : Hoc ut de Aelio , Gramis N Eudoxio nuspiam alibi proditum est , ita Dimoericarum cI Antidicomariantiaram h res e id exstitit cujus auctorem quidam Apollinarem seniorem , via ejus discipulas faciebant, tese Epiphanio haeres 77. U Helvidia ram , apud Augusinum de haeresbus cap. 8 . Hactenus ille. Interim non solus Photius de Eunomio hoc refert: idem facit Basilius M. lib. 4. contra

genitus suus, non amplius unigenitus e sed alius quoque esse debet, cujus pri-

262쪽

NICAENO CONSTANTINOPOLITANI. CAP. XL styr

mogenitus dicatur. Opinionem ergo suam stabilire sunt conati ex Matth.

toto aberrant coelo homines isti, vel ignorantes, vel malitiose se igno rare simulantes, quae particula: εωe aliquando vis sit, & quis dicatur Πρω-τ τοκος. Particula εως, ut bene observat ex Epist. t 8. lib. i. Isti dori Pelusiotae Suidas, καρα σου γραφῆ ἐπι τῆ διηνεκοῖς ευρίσκετα κε ἐώη, in scriptura e pro perpetuo posta reperitur. Ita dicit ἐπὶ τε μυκοδ νε αι in hoc Matthaei loco , Ooχ se: μετὰ ταύτα ὰς βλασ*η Am οἰ ἀχαρις ι Ιουδαῖοι συναφεία τ* μνητῆρι προς τρο Παρθένον γεγενημέ is , non quas s quemadmodum

ingrati yudaei blasphemant a postea sponso cum Virgine conjunctio corporis in

δ κόραξ εἰς την κιβωτὸν , λς ὁ ἐξωράνθη ἡ γῆ' ἀτε γὰρ μετα ταυτα Oxἐπεψεν, dic. Et non cognovit eam, donec peperisset. Hoc est . Non habuit unquam rem cum ea. Hoc enim loco particula , donec, non hoc indicat, qu)d non cognoverit eam urique ad partum , postea autem cognoverit , sed omnino nunquam eam e noverit. Haec enim scripturae proprietas est. Suale est il- Iud , Non reversus est corvus in arcam, donec aresceret Ierra: neque enim postea rediit. De eadem vocis tae significatione Greg. Nazianzenus Orat. 36. quae est secunda de Tilio, pag. 379. To εως ob πάντως avτῶιαιρεῖται

νος; ἀρ' set μετὰ τούτο κου σι ἐσομένου , καὶ τίς ὁ λιγος 3 Donec non semper futuro tempori opponitur, sed ita interjectum tempus statuit, ut interim sequens tempus non excludat. Si secus res haberθt , quomodo illud , ut alia praeter- eam , intelliges, Ero vobisicum usque ad consummationem seculi Z An, quas postea minis futurus st y Et quae haec ratio esset Z Vide etiam Theodore tum ad Psal. DO. vs. I. pag. 8so. Photium, Spist. 3o. pag. 89,9o. Damascenum , Orthod. fidei lib ψι cap. 3 s. pag. 33o. Theophylacium ad Matth. i8:3q. pag. I . dc ad cap. 28:2o. pag. 38s. Theophanem, Homil. 28. pag. 2I8. Πρωτῆτοκα non tantum is est , ante quem nullus alius ex iisdem parentibus editus est , dc qui fratres habet , sed etiam, juxta Hebraeos, is, ante quem nullus alius ab iisdem parentibus editus est, etiamsi nullus post eum unquam procreatus fuerit e, quo sensiu τρωτο-

σακος illis is quoque dieitur , qui est μονογενῆς. Atque hoc sensu Christus

263쪽

EXPOSITIONIS SYMBOLI

appellatur κρωτότοκος B. Virginis Matth. I: 2 s. Lucae 2:7. Basilius C: sar. Homi l. in nativitatem Cliri iti , t. I. pag. s . Ob πάντως d τρωτιτοκες ερὰς τοὐς ἐπιγινομίνους ἔχει την σύγκρισιν , ἀλλ' e πρῶτον διαν ou μήτραν . πρωτε τοκος ονομαζεται. Pri moge n itus omnino non respectu p= otis succedentis dicitur,

sed qui primus vulvam aperit, primogenitus nominatur. Theophylactus

in cap. 2. Lucae, pag. Πρατ τοκον ὐιὸν ἀνόμασε τῆς ταμένου τὸν Κύριον, και ω μῆ δευτψου τινὸς τεχθέντος, ελέτως. Πρατίτοκος γὰρ λέγεται ὁ πρῶτος τε-

εἰς, κ*ν μὴ δεύτερος ἐτετε . Primogenitum Filium Dominum appellavit . quamvis nullum secundum pepererit: idoue meritis. Primogenitus enim dicitur, qui primus natus est , etiam non nascatur postea secundus. Idem ita

Cap. i. ad Coloi T. pag. 63s'. 4 πρωτοτοκος ου πάντως πρὸς τοὐς ἐξῆς λίγεται τα pa τῆ γραri , ἀλλ' ἀπολύτως οὐτως , d τρῶτος τεχθείς ωτως οἰν καὶ ἡ οεο κος Μαμὰμ ἔτεκεν αυτὸs , τὸ κατα σὰ κα, τρωτοτοκον, ἀκ ἔχουτα πάντως Mελφοῖς ἐQa.εῆς ἀτ*' μονογενὴς γαρ και εκ ταύτης. Primogenitus non omnino ad sequentes

pertinere dicitur in scriptura , sed absiolωὸ se , primus natus. Hac itaque ratione Deipara Maria peperit eum secundum carnem primogenitum , qui omnino non habuerit fratres post se. Nam ex isa etiam unigenitus erat. Damalcenus, lib. 4. orthod. fidei. cap. 8. pag. 293. LIρωτίτοκής λιν 4 πρῶτος γον ὐεὶς , εἴτε μονογενῆς, εἴτε καὶ πρὸ αλλων αδελ*-. Primogenitus s. qui primus genitus est,flve unigenitus, sive ante alios fratres. Et lib. ejusdem Cap. is'. pag. 33o. Πρωτίτοκός ἐςιν ι πρῶτος Wvνηφεῖο , εἰ καὶ μογογεγῆς ε'' τὸ μεν γαρ. πρῶτον γε φῆvαι δηλοῖ, ου πάντως δἐ καὶ ε τέρων συνεμαίνει γέν--. Primogenitus est . qui primus es natus , etiam unigena st. Illud nempe κρωτότοκος, primam esse gentium declarat, aliorum autem generationem nequaquam fmul Aniscat. Merito ergo Hieronymus in cap. I. Matthaei, morem divinarum scripturarum esse ait, primogenisum Tocari, non quem fratressi quantur, sed eum, qui primus natus fuit. Et ad v. Helvidium: Desinistriermo Dei , quid si primogenitum . Omne , inquit, quod aperit vulvam. Nec haereticos juvat. quod scriptura fratrum Christi mentionem facit Nam ἀδιψοὶ etiam diuqntur , consanguinei, agoati . cognati, Unes. Theophylachus in cap. 39. Johannis, pag. 826. 'Rωθει ἡ γραδὴ τὰς συγγενεῖς. αδελοάς θνομάζειν. Solet scriptura cognatos, nominare fratres. Olympiodorus in Catena, in cap. 32. Jobi, pag. 6os. Ἀδελφους καὶ ἀδελQM. τάντας τοῖο συγγενεῖς εἴωθεν ἡ θεία προσαγαρεύειν γραφή. Cognatos omnes Nassines , fratrum S sororum nomine divina scriptura appellare solet. Sic fratres Chrsi, seu Domini , id est , cognati secundum carnem , appellantur Matth. I 2: 6, 7. Marci 3:3i. Lucae 8: i9. &c. I in sentit Augustinus,

264쪽

NICAENO-CONSTANTINOPOLlTANI. CAP. XI. 133

gustinus, Tract. 18. in Johannem : ubi vult, Fratres Christi vocari con janguineos Virginis: nam erat, inquit,consuetudinis Scripturarum appellare fratres quoslibet consanguineos, cu cognationis propinquos, additquc: Cum ergo auditis fratres Domini, e Cariae cogitate consanguinitatem, non iterum pariemis ullam propaginem s sicut enim in sepulchro , ubi pobitum es corpus Domini , nec antea , nec posea mortuus Iacuit ζ sc uterus Mariae nec antea. nec postea quidquam mortale concepit. Alii tamen ex veteribus in diversam hic abeunt sententiam . & ex illimant, in adductis ex historia Evangelica locis, per αδελφοῖς concinnius comprivignos intelligi, qui vulgari quoque Graecismo αδιλ ὶ dici possint. Vide Cl. Voritii Philologiae sacrae, Part. I. cap. 3. pag. II. Ita sensit Origenes , in Catena in Cap. 2. Ioh.

ἀδελφοὶ τού IMOs εἴρηνται οἰ ἐκ τοὐ IMAEO , εἰ καὶ αὐτὰς εξ αγοὐ μὴ συγκειει. Christus fratres quidem naturales nequaquam habuit, neque Virgo alium pr. ter ipsum peperit, nec etiam ipse ex P0epho fuit. Attamen secundum Legem, ejus iratres appellati sunt sui Post i. ex priore videlicet ejus demortua ux re, θ' quia ex sipulatione Maria illius uxor appellata. Hoc enim Lex M ss docet, dum adulterii poenam decernit in eum, qui ad desponsatam virginem fuerit ingressus. Quae in Graecis sequuntur , usque ad vocem ἀκολουθως, misere lunt corrupta , quod , ne interpretem quidem Corderium observasse , mirum est. Ea autem sic videntur restituenda : Ἐκιφέρεται

σαν αὐτ* xaρqένω λέγει. Subicitur enim, Eb quod humiliaverit uxorem proximi. Desponsatam ei virginem, uXorem 'pellat. Huic ergo constitutioni convenienter, fratres Iesu vocantur filii Polemi, tametsi laye Τεμ ρα- Ire non fuerit. Consentit Epiphanius, haeresi 78 pag. 38. Theophylactus in cap. I 2. Matthaei, pag. 79. Ἀδελφοῖς καὶ ἀδελφὰς εἶχεν ὀ Κύριοe, στους τοὐ Iωσηφ τῶδας, κτε. Fratres habuit Dominus o Brores , Alios Iosephi. Vide ibidem plura. Idem, in i . ad Corinth. 9. ad us. s. Ἀδελφοῖς

σῶ Κυρίου ψπὶ τὸν Iάκωβον , τοv lεροσολύμων ἐπίσκοπον , καὶ Ιωσῆν , καὶ Σίμωνα , καὶ Ιοὐδαν , or ἀδελφοὶ ἀνομάσθησαs τοὐ Κυρίου , δια τῆν πρὸς τ- θεοτικον τοῖ Iω

265쪽

pum , PUen . N Simonem , U udam e qui fratres Domini n3mivati sunt, ob Iosephi cum Deipara de ponsationem. Occumenius ad us 13.

ρίου ἡμῶν 'Iησοὐ χριςού. Hic Iacobus , a Domino ferosomorum demnatus D scopus, erat situs Iosephi fabri, frater autem secundum carnem Domini nostri Pesu Christi. Hic Jacobus hequenter a veteribus vocatur ἀδ Qοθεος, non aliam ob caussam , quam quia vocatur frater Domini ad Gai i: 19. Matth. i 3:ss Marci 6: 3. Theophylactus in cap 6. Marci, pag. M8.

Καὶ lάκαβος , ὀ αδυ Qοθεος , ἐν του ηaθολικου ἔτι λῆ φησιν Ἀμνεῖ τις εν ὐμῖν; προσκαλεσασθω τοὐς τμσβυτέρους, &c. Et frater Domini, iacobus , inelu- sola catholica dicit: Infirmatur quis inter vos 3 Advocet Presbyteros,&c. Ita etiam in cap. 34. Marci , pag. 276. Gregorius Palama : EIτα καὶ

Idκαβο9. Deinde etiam linguam , malum illud, nemo coercere potest, mundum inisuitatis , juxta Iacobum, fratrem Domini. in Menologio, mense Octobri , sub die 23. non tantum ἀδελσόθεα , sed etiam θεάδελτα appellatur. Quemadmodum vero dissensum vidimus in eo esse , quinam fratres Domini nominentur in genere: ita eundem observamus in eo, cur Jacobus vocctur αδελ*λος. Alii enim id propterea fieri volunt, quod fuerit filius Josephi, qui pater Chi illi putabatur , ex priori uxore. Vide Epiphanium, haeresi 78. pag. 38. dc Eulcb. hilh. Eccles lib. 2. cap. I. pag. ii. b dc conser superiora. Alii vero volunt, id propterea ficri, quia fuerit filius Mariae, materterae Jesu. uxoris Cleophae. Theodore-

Domni, sed non erat natura. Nec vera fuit Iosephistius, ut quidam ex sima unt, ex triori matrimonio natas, seὸ Cleophaestius erat. Domini consobrinas. Matrem enim habuit matris Domini sororem. Eodem inclinat Hieronymus adv. Helvidium , quando moner , plerorique non tam pia , quam audaci temtruate confingere , 'fessum plures habui e uxores . 9 de his uxoribus e se fratres Domini. ldem ad cap. ix. Matthaei : uidam fratres Domini de alia uxore Finem silios suspicantur , sequentes deliramenta apore phorum , cst a quadam si cha muliercula coorientes. Nos autem , cui in libro, quem contra Hereidium scrusmus, continetur, fratres Domini

266쪽

NICAENO-CONSTANTINOPOLITANI CAp. XI.

ni non Ilios Foephi, sed consobrinos Salvatoris , Mariae liberos intelligimus , materterae Domini, etiam dicitur mater Pacobi minoris , Josephi. Iudae. Nos, utramque sententiam pietati nihil ossicere putamus: eani etiam . quae filios Josephi, Domini fratres dicit appellari , alteri tantum non prauerimus, idque ob magnum , non veterum Iantum , sed etiam recentiorum consensum. Tandem & illud subjicimus; sententiam, quae concedit, sanctam Mariam post partum non mansisse Virginem , pietati nihil ossicere: interim tamen pietati magis convenire, ut statuamus, B. Virginem esse αειταρθινον. Nec nostra est haec assertio , sed Basilii Caesariensis, qui, Homil. de humana Christi generatione , pag. 9o. sic scribit: δε, εἰ καὶ μηδεν τα λόγιν τῆς εὐσεβείας παραλυμαίνεται Grai γὰρ τῆς κατα TMν οἰκονομisv ὐπηρεσίας αναγκαία ἡ παρθενία, το δ' εὐεξῆς ἀπολυπραγμονητοντο λογψ τῆ μυτηρίου καταλείψωμεν. ομως δια το με κατα&χεσθαι των Φιλοχρίς- τῆν ἁκοι, , ἔτι κοτε ἐπαύσατο εἶναι παρθενος ἡ Θεοτοκος , ἐκείνας ἡγούμεθa τας μαρτυρίας αὐτάρκ&e. Nos vero, licet nibit hoc doctrinae pietatis inceret, nempe

Mariam, postquam Christum peperit, non mansisse virginem , cnam donec dispensabatur Chrsi generatio, necessaria erat virginitas e quid veia posea si factum ad maseris hujus doctrinam , non anxie inquirendum es. 9Verumtamen , ne hoc eorum , qui Christum amant, ferre cogantur aures, Dod Degara aliquando deserit esse virgo, has rationes sufficere putamus. IV. De modo unionis lapsaticae. Unio Graecis est εν-ς, cujus varias species recenset Suidas, quem vide. Nos duas tantum consideramus. I. Est ενωσις κατα σχέσει , vel σχετικη, de qua Ammonius in Catena in

cap. i4. Joh. pag. 37o. 'Oταν ἀκήσωμεν ενωσιν θεῆ καὶ ἁνθρώπων, σχετικο νοῶ.μευ την ἐκ πίτεως γινομένην τοῖο ἁγίοις, καὶ την ἀπο της τῶ Πατρὸς μετοχῆς κοινωνίαν. - uando audimus unionem Dei V bominum , illam intelligimus , quae in sanctis ex assectionum confessone per sdem , ces Dei Patris communicationem exuit.

2. Est ευωσιο φυσικῆ, unio naturalis. De ea iterum Ammonius: O'Πa σῆρ εν v. 'Tιν ωι φυσικῶς, εν ἡμῖν δε σχετικας' καὶ 3ταν ἀκούσωμεν ενωσει Παποσκώ 'Τιῶ , τῆν φυσικην νοοῖμώ. Pater es naturi in Filio , in nobis autem a se

fectu quando audimus inter Patrem N Filium esse unionem , naturalem inrelligimus. Talis est unio duarum in Christo naturarum, assumentis &asium tae, seu divinae & humanae, quae a veteribus vocari solet, a. ενωσις φυσικὴ , a Cyrillo Alexand. in Epist. ad Nestorium de ΕY-

communicatione. b. ενωσις κατ μίαν, unio essentialis, a Gregorio Nazianzeno, Orat. si . Gg a c. εν--

267쪽

,;6 EXPOSITIONIS SYMBOLi

e. kνωσις καθ' dxωασιν , unio Θpostatica , a Nicephoro Constantinop. in Actis Synodi Ephesinae, pag F9. Apud Athanalium de Definit. t. h. pag. 49. N τοῖ κριτού ἔνωσις καθ' ὐπiςασιν εἴρηται. καθ' oxo σιν δε εὐασὰ ἐςιν ἡ αυθυταρκτος ἐν τῆ μήτραν τῆς aγίας Θεοτήκου ταν δύο φύσεων συνδρομή. Unio Chri sti psalica seu personalis vocatur. Unio autem Θpostatica, est per Iesub ens duarum naturarum in olero sanctae Deiparae concursus. Cyrillus A lexandr. lib. de S S. Trinitate , cap. 18. pag. 24. Unionem duarum in Chri-so naturarum, ενωσιν καθ' ὐπλασιν vocamus, ὀπι μία oτθςασις εκ ταν τριῶν τῆesia τητος ὐxκάσεων , ἡτις εον ἡ του T ιού, τοῦ ς δύο δυσεις ἀλλήλοις μυωσει ὰσυγχύτως ἐs ἐαυτῆ τε καὶ καθ' αυτὴν , quis uua persona ex tribus Deitatis personis.

quae est Filii, duas illas naturas univis sne confusone in se ipsa S secundumst ipsum.

d. Rωσις οἰκουομικῆ , unio inpensationis. Oecumenius in Epist. Iudae, pag. 126. TIς κύριος Imούς κaδ ενωσιν οἰκονομικήν. Unus Dominus Fesus se cundum dispensationis unionem. Cyrillus Alexand. Diat. 8. qui est de Incarnatione , pag. 7os. de Christo scribit : Elivorem καὶ ι αὐτόι καθ' ἡνωμῶκουφικήs. Interpres : secundum unitatem incarnationis. Malim : Unus atque idem esse intelligitur secundum dispensationis unionem. Idem . in defensione Anathemat. 6. adversus Theodoretum , pag. 124. Εἷς ἐξ αμφοῖν dχριςὸς, θεdmrrde τε καὶ ἀνθρωπιντος, καθ' ενωσιν οlκπομικήν. Unus ex duobus christus , nimirum ex divina N humana natura , secundum dispensationis

unionem.

e. ενωσις κατὰ σύνθεσιν , unio secundum compositionem. Ita vocatur a Justiniano Imperat. in Consessione rectae fidei. Damascenus Orthod. fidei lib. g. cap. g. pag. 83. 'Εη δυω φύσεων τελείων , οείας τε κω ἀvv-IvN , Φαωμεν γεγενῆσθαι riv ενωσιν κατὰ σύνθεσιν , εγο κας λιτασιν Ex duabus perfectis naturis , divina ces humana . factam esse unionem dicimus secundum compositonem , id est , secundum Θpso . Hinc Christus dicitur stoset Mic ἐκ δύω Qύσεων , compositus ex duabus naturis, Can. I. Concilii in Truliato : σύ,θετόν τι κνῆμα , quiddam compositum . ab Origene lib. i. contra Celsum , pag. 3 i. σύνθετος, compostra, ibid. pag. sa. De his vero du bus in Chrilto naturis duo praecipue distincte conlideranda :α. Duas has naturas unum facere Cissum. Cyrillus Alex. in Epist. quadam ad Johannem Antiochenum , in Actis Ephesinis . pag. 230. Ehκυμα Ιησοῖς χριεις , ων ἡ ταν Φύσεων μὴ ἀγνοῆται διφοροῦ , ἐξ cs τὴν ἀου μητosi ψωσιν πετράχθαι φαμέν. Unus Dominus 20us Christus, quamvis non ignor tur Iurarum distierentia, ex qμιbus in abilem unionem factam esse dicimus.

268쪽

NICAENO-CONSTANTINOPOLITANI. CAP. XI. 237

Si quis te interroget , auot in incarnationis di pensatione conpiciis naturas presponde, duas: unam vero Θpsa . Christus enim duas naturas habet immutabiles θ' integras . deitatem , humanitatem . in una Θρostas Deus perfectus, , homo perfectus. Act. s. Concilii sub Menna, pag 63 i. O μολο

constemur naturas pos unionem in una Θposas , N in uno Christo Deo no-fro , nec duas quidem ante unionem naturas dicimus , unam Cero post Bui nem. Can. I. Concilii in Trullo, pag. I 2 . σμολογουμo Ba κριςiv τὸν ὐι- του θεου εκ δυο συντεθέντα τῶν φύσεων. Constemur unum Christum Filium Dei ex duabus naturis compostum. Damascenus , lib. 3. Orthod. fidei, cap. I. pag. 193. Δύο Φύσεις ωολογοῖμεν, θείαν τε καὶ ἀνθρωπίνηv , συνεληλυθυίας ἀλλήλοις, καὶ καθ' oxωασιν ενωθείσας , μίαν δε ὐτd σιν ἐκ τῶν δύω Φυσεων ἀποτελεσθεῖσas σύνθετον. Duas consitemur naturas , divinam N humanam , inter se co unctas , V secundum Θρostasin uiatas , unam veris postasin ex duabus naturis perfectam N compostam. Johannes Antiochenus, in Actis Ephesinis, ad Cyrillum , pag. 237. ita scribit: Δυο Qύσεωυ Βωσις γέγονε

facta es unio: propterea etiam unum Christum , unam filium , unum Domi num constemur. Paulus, Episcopus Nemes ibid. pag. 277. Δ- ωσεων

συνδρομὴ, θεοτητος Qημι καὶ ανθρωπότητος , τον ἀνα ἡμῖυ ἀπετέλεσεv υιὸν , τὸν ἐναπιον , τὸν α Κυριον Duarum naturarum concurseus, deitatis nimirum , humanitatis unum nobis fecit Filium , unum Christum . unum Dominum. Chrysostomus , Homil. 67. t. s. pag. 488. Δύο νοουμένωv τῶν πραγμ4των .as , v τὸ προσκυνουμενον πρισωτω. Crum duae res consderentur , una erat persiona , quae adoratur. Gregorius Nazianzenus, Orat. 3 i. pag. 697 O ν, ἐκένωσε, καὶ ο μη ην προσελαβεν' οὐ δύο γενωπος. ἄλλ' εν εκ ου δυο γενέσθαι ανασχέμενος Θεἰς γὰρ ἀμφότερα , τι, τε προσλαβὰν , καὶ τὸ προσληῖθέν δυο Φύσεις eis D σ δραμούσαι, οὐχ υιοὶ δύο' μὴ καταψευδέσθω ἡ σύγκρασις id, quod erat,

exinanivit: id, quod non erat, assumsit: non duplex factus , sed unum ex duplici natura seri sustinens. Ambo enim Deus, nimirum quod assumsit, , quod assumtum es e duae naturae in unum concurrentes , non duo siti. Nequis hanc connexionem mendaci oratione premere contendat.

269쪽

,38 EXPOSITIONIS SYMBOLI

a. Unionem duarum in Christo nat rarum factam esse αδιαιρέτως, ἀτρεxrM, ἀσυγχύτας, αχωρι ς, ut habetur Aet. 1. Concilii sub Menna , pag. 369. Hoc etiam icitatur Nicephorus Conflantino p. in Actis Ephesinis, p. o8. quando dicit, hanc unionem factam esse ἀσυγχύτως, ἁδιαιρέτως, κaὶ ὐτυδυως, sue confusone, inseparabiliter, tu modo pro Ius mirabili. ldein Nicepho rus, iii Epith. ad Leonem P. R. ibid. pag gio. Ἀτοδίχομαι τὴν is ξ α

συυοδον , ητις δύο φύσεις ἀσυγχυτως και ἀδιαιρiτας , σο*ας ἐδογμάτισε. Recipio

Bnodum Ephesnam , quae sapienter declaraVit, duas in Chiso naturas essinconfusὸ , inseparabiliter. Theodoretus, beρατευτ. Serm. 6. de Christo:

neque enim naturas confudit unio, neque fecit, ut esset sub tempore. per quem tempora facta fuerant: nec quod in tempore natum es, ante secula exsiti edeclaravit: Terum utraque natura integra mansit. Zonaras de Synodo Chalcedonensi, pag. 93. Tον κριτον εν δύο Ουἔεσιν αδιαιρετως καὶ ἀσυγχύτωσἐδογμάτισε. Christum in duabus naturis inseparabiliter tu inconfuιὸ doetiit. Synodicum , cap. 9o. de eadem synodo : Tας δύο Σύσεις Imοὐ χν οὐ τἀθεῶ ημων ἀσυγχυτως καὶ ἀδιαιρέτως ἀνεκήρυξε Duas Iesu Chrisi Dei as,inaturas inconfusὸ , inseparabiliter praedicavit. Ephraemius . Theopolitanus Patriarcha , in Biblioth. Photii, Cod. 229. pag. 796 M ἐξ si is

ἁλλ' εἰς καὶ αυτ c. Caro nostra Deo Verbo unita es by satire, non in subsantiam Verbi mutata es, etsi Dei caro facta es, neque Verbum is carnem, eis per dispensationem propriam sbi fecerit carnem : sed unus idemque dicitur es Chrsus e servatur vero sne mutatione N inseparabiliser ea , quibus, , in quibus intelligitur Chrisus, non alius Ualius, abste sed uatis idemque es. Vide etiam Photii Epist. l. pag. io. Nilum de Synodis. in Biblioth. Iuris Canonici, iis7. x ibid. A uctorem incertum de Syis

nodis , pag. II 63. Theorianum de Legat. Armen. pag. s . Chrysolio,. mum, Homil. HO. t. I. pag. 7 a 3, 714. Uamaicenum Orthod. fidei lib. g. cap. 3. pag. 18 t. & lib. Huld. cap. 2. pag. 177. Huic vero Orthodoxae . de duabus in Christo naturis & una persona, doctrInae varie ab haereticis olim fuit contradictum.

R. Ne

270쪽

Nl LENO CONSTANTINOPOLITANI. CAp. XL et 39

κ Nestorius, Episcopus Constantinopolitanus. Unitatem personae Christi nefarie laceravit, dum prosesius est , aliam esse personain Filium Dei, aliam Ocris Filium Mari.er has duas perlbnas unitas csic accidontaliter , scit. κατὰ χάριν vel κατα μετοχρο , id est , gratiae N esscacitatis communicatione , κατά σχέσιν , per unionem habitualem , κατα παράτασιν , quod Λιγοι huic homini adsit pr.esentit limus , πνευματικῆ nempe παρουσι. , &κατα ταυτοβουλίαν , secundum unitatem consensus, quo pacto omnes fideles dicuntur esse unum Cor. Ideo etiam negabat, Uirginem Mariam esse θεοτύκου. Cum enim orta fuisset quaestio , utrum ἁνἐρωτοτέκος, an vero ειοτόκοe sit appellanda , χριςοτοκον nominandam est uixit , non θεοτο-. Atque haec jam ex antiquitate de Nestorio probanda & demonstranda. De eo ergo sic Photius , Epist. i. pag d. Tον ενα κύριοv-Iησοῖν τονα τὸν , εὶς δύο τὼγnv καὶ διαιρεῖν ὁποτάσε4 Nες ριος ου τεῖρικὰς , τον μὲν Φιλ νενθρωπον, καὶ χωρὶς του κροτλαβ ντος Λογου, κατ' ἰδtav oxοτασιν, ἔπλατrε, τὸν δεθεῖν ανὰ μέρος, καὶ γυμνὸν του τροσλήμματος. Unum Duminum notum 76um

Chrisum Nestorius nihil veritus in duas spostases di ecare N dividere , a teram merum N purum hominem confinxit in sua propria *psas subsistentem , separatim a Verbo assumense e alteram vero divisem Deum, visumento omni corporeo denudatum. Theodorus Presbyter de Incarnatione Domini, pag. as . Nestorius την τῶν Q-αν κλῆσιν αντι προσει- ἔλαβε , naturarum appellati ovem pro personis accepit. Leontius de Sectis, Act. q. pag.

γε, καὶ Aa.ρεσι9. Non statuit uniomm Dei Verbi cum homine , sed duas di. xit esse Θpostas s . N aereisonem. Theorianus Legat. Armcn. pag. y6.

rius dixit, duas in Christo seeparatas esse naturas, non is una persona unitas. Ibid. pag. s8. Ελεγε δύο φύσει κεχωρισμivας , καὶ δύο τρήσωπα, καὶ δύο --ςοὐς, καὶ δύο ὐιούς. Dicebat, duas esse naturas separatas, V duas personas, ta duos Christos , S duos silios. Nunc de voce hisci ut quaedam etiam monenda. Wanefridus de gestis Longobardia lib. 6 cap. t . vult, hoc nomen B. Virgini inditum este a Synodo Constantinopolitana , quae fuit Constantinop. 2. Oecumenica s. tempore Iustiniani, anno Christi s so. vel , juxta alios, s A. celebrata. Ephrium ius, Theopolitanus Patriarcha , in Biblioth. Ρhotii : Cod. 228. pag. 776. de Leone M. Pontifice

라틴어 텍스트