장음표시 사용
301쪽
Et ubi es, quod ait, Solvitc templum hoc, dc triduo suscitabo illud; Nquod potestatem habere se dicit ponendi & iterum sumendi animam suam aeuis autem ita despiat, ut Spiritum Sanctum resurrectionem hominis Christi dicat non cooperatum , cum ipsum hominem chr um fuerit operatus p Joh.
si xi. ipse Chrillus dicit: Ωσπερ ι Πατῆρ ἐγείρει τοῖς νεκροὐς καὶ ζωοποιεῖ, οὐ- τω καὶ ι T ος ους ωλει ζωοτοιεῖ Ad quae Cyrillus Alex. in Catena in Joh. pag. i s 3. Ο γὰρ ἴσος εν ἔργοις Mia περὶ τῆν τῶν νεκρῶν ἀνανωσα, ηκ ἀυ εχοι κατά τι το ἔλαττω. ui enim operibus, θ' circa mortuorum resuscitationem aequalis es Patri, nihil habet, quo si inferior. Et Chrysostomus. Homil. 38.
σῆ. ἰσότωπα. Atqui istud, Non potest a semetipio facere quidquam, coniatrarium es illi, quos vult. Si enim quos vult , potest a semetipso facere rvelle enim potesatis es. Si vero is semetipso non potes , noη amplius quos vult. Illud enim , sicut Pater suscitat . indis iam potestatem, illud veris, quos vult, potentiae paritatem demonstrat. Iterum Augullinus , de Uerbis Domini, Serm. 8. Si peccati confessor revixit a morte . quis eum si e tavit 7 Nullus mortuus es sui ipsus suscitator. Ille se potuit suscitare , qui mortua carne non mortuus est. Etenim hoc suscitazit, quod mortuum erat. Ille se suscitarii, qui visebat in se: in carne autem suscitanda mortuus erat. Non enim Pater solus Filium suscitavit, de quo dictum es ab Apostolo, Propter quod eum Deus exaltavit, sed etiam Dominus se ipsum, ides, corpus suum e unde dicit , Solvite templum hoc , dc in triduo suscitabo illud.
Theodoretus in cap. 6. ad Romanos : 'Eι ὀ Πατὴρ αὐτὸν ηγειρεν , λ ἀνθρωπον ηγειρεν' ῶς ανορωπος γαρ το πάθος εδεξατο. Si Pater eum excitavit , tanquam hominem excitavit: nam etiam tanquam homo passus es. Et in a. Corinth. I g. ad us 4. Eι ποτέ μεν ἡ του μονογενῆς οε της λiγεται duacum To σῶ.μα , ποτε δε αυτος ι Πατὴρ , ουδεμίαν τοὐτο ἔχει διαφορ- τα γὰρ υτο τω Τ ούγιν μεγα τῶ Πατρι πολλάκις προσαρμοζει ἡ θεία γραφή. Si quando unigeniti div nitas dicitur corpus suscitasse, aliquando autem ipse Pater , hoc nullam habet discrepantiam: quae enim sunt a Filio, sepe Patri divina attribuit scriptura.
Et Chrysost. in 1. ad Corinth. cap. 6 ad Vs. ι . Tλος ἔνεκεv d Παύλος ουτωοπιν; ιτι καὶ τὰ του 'Di τ Πατρὶ λογίζεται,καὶ τa του I Iατρὸς του 'τι ' α γὰρ αν εκεῖνος τοιῆ , Q ι, ταυτα καὶ ὀ 'Tιὸς ὀμοίως ποιεῖ. Cur Paulus ita loquitur,
nempe Deus autem & Dominum suscitavit Z Quoniam qu.e Filii sunt , Pa.
302쪽
NICAENO CONSTANTINOPOLITANI. CAP. XII. et iret ad cribuntur N quae Patris sunt, Filio. Quaecunque enim ille facit,
inquit Joh. MI I9. haec etiam Filius pariter facit. Greg. Nysienus Orat. Σ. de Resurrectione Christi , i. g. pag. 4o2. 'Eν τινι ι IIατερ ενεργεῖ e, si τη- - δυνὰμει δηλονότι , α ι δε εςιv ἡ δύναμις του Πατρις , Obtili αλλος d Uiςῖς.πιρος γαρ θεῶ δλαμις , και tisi σοφία. οὐκἔν εαυτὸν Avi σεν ὀ Σωτηρ , εἰ καὶ ὐπὸ τού Πατρὸς εγηγέρθαι λέγεται. In quo operatur Pater 8 In propria potentis videlicet S virtute. aeuae autem es virtus N potentia Patris ' Nemo alius praeterquam Christus: Christus enim Dei potentia, & Dei lapientia. Ergo stipsum suscitavit Christus, res a Patre dicitur esse suscitatus. 3. Finis. Finis resurrectionis Christi est . Fum alio nostra, ad Rom 2s. ubi Theophylactus: Et δε ἐυδοι
ζεις πως δυνασαι δικαιωθῆναι. ἐνναεσον τὸν πάντα αταλειο τά σου τα αμαρτήματα Imούν. - 'Αxiθανε καὶ ανέ , ἴνα και ἁμαρτιῶν ἀπαλλαξη , καὶ δικαίους εργαση-
m. Si dubitas , quomodo justifcari possis, ob oculos mentis tuae salue δε- sum. qui omnia peccata tua delevit. - Mortuus es resinrexit , ut , 'peccatis liberaret, justos e eret. Justificamur per fidem : at si Christus ita morti succuhuisset , ut nunquam futilet excitatus a mortuis, nulla esset fides , ac proinde nulla etiam justificatio. Excitatus igitur est , ut Certissimum habeamus argumentum peccati expiati mortiique devictae,sc proinde ut credamus, & credendo justificemur. Hoc argumentum urget Apostolus i. ad Corinth. is: il. ubi Theophylactus, pag. 293. 'ta
mus non potuit resurgere , neque peccatum sublatum est, neque mors destructa es: ac deinceps vana praedicavimus nos, Torique vana credissiliis. b. Resurrectio nostra spiritualis, ad Rona 6: . Ad quem locum I heodoretus , pag. ψs. γυτὰ τού βαπτίσματος τὸ μυ ρὶον ἐδίδαξη σε Φεύγειν τήν α.
baptimatis Userium docuit te peccatum fugere. Baptismus enim tDum habet mortis dominicae. In illo autem tu o mortis V rejurrectionis fusi una crem Chrso particeps. Oportet ergo ete no*am quandam Uliam vivere , V eι convenientem, cujus tu ressurrectionis fusi particeps Et Theophylactus ex
303쪽
ne mortuus es, θ' resurrexit: nos autem peccato morientes, resurgimus virtuti: ut , scut Chrsus resurrexit a mortuis , se N nos alia resurrectione resurgamus , nova scilicet vivendi ratione. Sed de hoc plura in doctrina de Baptismo, cap. 26. c. Resurrectio Chrsi pignus est V caus nostrae resurrectionis. r. Corinth.
Ist 12. ubi Theodoretus cum Apostolo interrogat, Πῶς παρά τισιν ἄμφιβάλλεται ἡ τ- σωμάτουν ἀνάτασις , τῆς τοὐ δεσπότου χριςού ἀ-ςάσεως τι υθέ s; aeuomodo a nonnullis in dubium vocatur corporum resurrectio,cum Christ Do mini credatur resurrectio p Theophylactus: Ἐκ τῆς τούτου ἐγέρσεως καὶ την κω νην ἁνλασιου κατασκευάζει , ὰς επομενου τὸ κεὐαλῆ καὶ τοὐ λοιπού σώματος. hujus Chri lii) excitatione communem omnium resurrectionem confirmat, ceu reliquo corpore caput siequente. Theodoretus in cap. 6. Hoseae: 'H τοὐ κνώ s ἁνάτασις, κωνῆς avaςάσεως ἐγλετο τρεξενος , καὶ πασιν ἡ- δεδώρηται το σῆeaθανασίας ἐλπίδα, διἁ τῆς εlς του θεον μιροάσεως ἐγγινομένm. Resurrectio Christi, communis resurrectionis caussa est, nobiseque omnibus dedit immortalitatis spem , nobis per cognitionem Dei inditam. Chrysostomus Homil. i7. in
1. ad Corinth ad cap. 6. vs i . Ἐι το σωμα ἡμῶν μέλος τῶ πι Γ, avi l δε ιπιτὀς, και τὰ σῶμα πάντως εὐεται τῆ ne λου Si corpus nostrum membrum est Christi, Christus autem rejurrexit, utique etiam corpus sequetur caput. Hanc ob caussam resurrectio Christi vocatur ab eodem, Homil. 63. t. s. γες ρος ἀνά σις, vitam asserens resurrectio ζ dc a Theodoreto, ad us. ii. Cap 8. ad Romanos, ἐνέχυρον τῆς ἀν-ήσεως ἡμῶs , pignus resurrectionis nostrae. Hinc etiam Christus , I. Corinth. i s: Eo,23 vocatur ἀπαρχὴ τλκεκοιμημένωs, primitiae eorum , qui obdormierunt, quia, sicut in primitiis
tota massa sanctificabatur : ita in Christo resurgente fideles fa ncti scati sunt ad beatam resurrectionem: dc sicut primitiae frugum, quae jam maturuerant, primo offerebantur ; deinde, post aliquod temporis intervallum, sequebatur messis : ita Christus primus sua virtute resurrexit ad viatam dc gloriam aeternam , suo vero tempore certo resurgcnt fideles. Theodoretus ad hunc locum: Πρῶτος ἔλυσε τῶ εανάτου το κράτος' τῆ αταρχῆδε xάντως ἀκολουοησει τὸ φύραμα. Primus mortis imperium destruxit : primiatias autem massa omnino consequetur. Ad eundem locum Theophylactus:
que via resurretIionis Christus est e post ipsum igitur , qui ad eum pertinent, hoc est , fideles S probati in eo resurgent primi. Eandem ob caussam ad
Colostr I: i 8. vocatur πρωτιτοκος ἐκ νε ἄν, primogenitus mortuorum , vel ex
304쪽
NICAENO-CONSTANTINOPOLITANI. CAP. XII. et 3
mortuis, id est, is, qui a mortuis primus ad immortalitatem propria virtute relurrexit , & firmam de futura resurrectione nostra fidem reddidit. Theodoretus , Demonstrat. s. quod impatibilis sit divinitas balvatoris,
z. q. pag. 183. Uς ἄνθρωπος πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν πρῶτος γαρ τας ἀδινας ἔλυσε του θ άτου, και παπιν εδωκε σῆ. ἀναβιώσεως τῆv γλυκεῖαν ἐλτίδα. Tanquam homo
est primogenitus ex mortuis: primus enim dolores mortis solvit . dulcem resurrentionis spem omnibus dedit. Idem , ad adductum Apostoli locum, Pag. 343. Vocatur primogenitus ex mortuis: Πρῶτος γαρ τας ααδῖνας ἔλυσε
του θαυάτου' αινίττεται δε d λόγος και τῆν ταυταν ἡμῶν ἀνάτασιν. Primus enim
solvit dolores monis e omnium autem nostrum resurrectio tacitὸ Igniscatur. Oecumenius ad eundem locum, pag. 69o Πρωτέτοκος ἐκ νεκρῶν, τουτωιν,αρχἡ ἀνατάσεως καὶ πρόφασις γεν μενος. Primogenitus ex mortuis, id ess, initium V caussa resurrectionis factus. Athanasius Orat. 3. contra Aria- . nos , r. 3. Pag. ψῖψ. Πρωτιτοκος ἐκ νεκρῶν , διὰ τὸ εξ αὐτῶ και μετ' αὐτis εἶ. ναι τῆν τῶν νεκρῶν ἁνMamv. Primogenitus ex mortuis, quia ab ipse V ps
ipsum es resurrectio morIuorum. q. Circumstantia Iemporis. Christus tertio a passione & sepultura die, ut ex historia Evangelica notum . resurrexit. Hinc Greg. Nazian-Zenus, Urat. de Baptismo, inςὰς ἀγχατα τριήμερος, Christus tertia die resurgit. ignatius, Epist. ad Trall. Dag. ii. Καὶ ἀωχη δια τριῶν ἡμερῶν. Et inIra triduum resurrexit. Apud Iustinum Martyrem, resip. ad quaest 6 . Orthod. pag. 2 9. Τριήμερα εν τ* ταφη παραμον- του Σωτῆρος. Triduana Salvatoris in sepulchro manso. Apud Chryloilomum , Homit. Is s. t. s. pag. 939. Chri lius dicitur τριημερεύεα δε τψ τάφω, per triduumin sepulchro
fuisse. Chrysippus, Jerosol. Presbyter, in Biblioth. Photii, Cod. 17 I.
pag. 38 . resurrectionem Christi vocat τριήμερον εγερσιν , triduanam resurrectionem. Damascenus, lib. t. Orthod. fidei, cap. 2. Tριήμερος avi . Tertio die resurrexit. Quomodo vero Salvator noster tertio die rejurrexerit, vel, ut ipse locutus eth Matth. ih o. tribus diebus & tribus noctibus in sepulchro fuerit,explicat Theophylaetus in cap. t 2. Matthaei, pag. 69. his ver
dies o t=es non es a parte intelligas, non .vero integros. Mortuus enim es in
parasime, quae ipsa una dies eli: 9 mortuus fuit Iabbato , ecce altera dies: nox auIem Dominicae usum adhuc mortuum Vprehendit. Tres igitur dies N
305쪽
noctes a parte numerantur, fata V sic sepe numerare conssuevimus. In eandem sententiam fuse statis scribit in cap. 28 Matthaei . statim post initium , pag. i8ci& l8 I. Eodem modo Hieronymus in cap. a. lonae : Et erat Fonas in ventre piscis tribus diebus bi tribus noctibus. Hujus loci πι- sterium in Evangelio Dominus ex vis , S superfluum es vel id ipsum , vel aliud dicere. Hoc solum quaerimus , quomodo tres dies N tres noctes fuerit in corde terrae. uidam παρασκευηm, quando sole fugiente, ab hora sexta usque ad horam nonam non successit diei , in duos dies , noctes dividunt , Uapponentes sabbatum, tres dies N tres noctes aesimant supputandas nos vero συνεκδοχικῶς totum intelligimus a parte , ut ex eo , quod δε παρα-υῆ mortuus est , unam diem supputemus V noctem , S Sabbati alteram s tertiam veris noctem, quae diei Dominicae mancipatur, referamus ad exordium diei alterius: nam N in Genes nox praecedentis diei non es , sedsequentis, id es, principium futuri, non Inis praeteriti. Augustinus, lib. 4. de Trinitate. 'cap. 6. Lasum autem triduum non totum plenum fuisse, scriptura restis esssed primus dies a parte extrema totus annumeratus es s dies verὸ tertius a parte prima , ipse totus a medius autem inter eos , id est , secundus dies ab-yolui e totus viginti quatuor horis suis , duodecim nocturnis duodecim diurnis. Cruci us est enim primo Furieorum vocibus hord tertia , cum esset dies
sexta Sabbati Deinde , in i a cruce suspensus es hor extri , N Diritum reddidit hori nova. Sepultus es autem , cum jam sere o actum esset : se sese
habent verba Evangelii, quoa tutelligitur insne diei. Unde libet ergo incipias , etiamsi alia ratio reddi 'tes, quomodo non sit contra Evangelium γο-hannis , ui hora tertia ligno suspensus intelligatur , totum diem primum non comprehendis. Ergo is parte exircina totus computabitur, scut terIius a parte prima. Nox enim utique ad diluculum , quo Domini resurrectio declarata est, ad tertium diem pertinet. Consulantur Theologi. Ob re tui rectio nem Chiisti, primo hebdomadae die factam , ipse clies vocatur ἀνα σεως Hispa Gregorius Acropolita in Hi ltor. Και τὴν λαμπρὰs τῆς ἀναςάσεως τῶ Κυρίου ἡμραν προεπτῶνας. Etsplendida resurrectionis die ante celebrata. Iohannes Damascenus in Canone Paschalis, ἀναςάσεως ἡμέρα . καὶ λαμπρυνθῶ- λαοί. Resurrectionis dies , Ssplendidi stamus populi. Hinc etiam Ecclesiis Monasteriis . sumtuosis timc aedificatis, nomen viri principes indiderunt in Catalogo ByZantinorum Patriarcharum: Θεόδοτος μοναχὰς καὶ ἡγούμενος μονῆς τῆς ἡγιας ἀναωσεως. Theodotus Monachus V Abbas Monasterii Ductae res nectionis Johannes Met ropolita Naupacti: 'EB βαλε καὶ τά ἐκικ σιμικὰ 41ο τῶν μονα s. ων μου , τοὐ τῆς ἐγκλειςῆς, καὶ τῆς aγίας ἀνατάσεως. Oecit M
306쪽
NICAENO CONSTANTINOPOLITANI. CAP. XII. 1 s
Εccissastica ex Monasteriis meis, Enclisae, UIanctae Resurrectionis. Plura exempla suppeditat L. Allatius de Dominicis & Hebdomadibus Graecorum , pag. I. 33. Eandem ob caussam idem dies ἀναυσιμος est dictus. Basilius Caesar. in exhortatione ad Baptismum , seu Orat. 13. pag. 476. Ἐν του duaςασὼν ἡμέρ* τῆς ἀγαςήσεως το χάρis υτοδεξάμna. Resurrectionis gratiam in die resurrectionis suscipiamus. Chrysostomus, Homil. 83. t. s. diem resurre stionis Christi vocat ἁνατάσιμον ἡμέραν του Κυρῶ ἡμῖν Ἱησοῖ πι-ςοὐ. Vocatur ἀν-άσιμος ἐορτη, resurrectionis festum , a Niceta , lib. q. in Isaacio Angelo. Hoc ipso die Graeci . in memoriam resurrectionis Dominicae, circa horam septimam, qua Christum resurrexisse tradunt, Sacerdotes in templis exclamant, O πιτος ανέ i is νεκρῶν. Chrsus resurrexit a mortuis. Testis Balsamon ad Can. 0o. Concilii in Trullo, p. 7'.
di Typicum Sabae, cap. 46. pag. 87. Aliquot hujus dici elogia conjungit Chrysostomus , Homi l. a. de Paschate , quae est Sy. t. s. pag. y87. H', καὶ σωτηριος εορτη, ἡ ἀναςάσιμος ἡμέρα του Κυρίου ημῖν 'lησου πιςού, ἡ τῆς δερηνης ὐτίθεσα , ἡ τ s καταλλαγης αὐορμὴ , ἡ τῶν πολέμων ἁναίρεσις , ἡ τsi θανατου καταλυσις, ἡ τῆ διαβόλου Mττα. Exoptatum N Ialutare fesum ,
resurrectionis Domini nostri Iesu Chiisi, pacis fundamentum, reconciliationis occaso, bellorum sublatio, mortis destructio, diaboli clades. s. Opposita. Huc referimus. a. Manichaeos, qui phantasticam , non veram fuisse resurrectionem Christi blasphemabant. Id de iis asserit Cyrillus Jerosol. Catechesi i .
Mixiv σήμερον Maviχαῖοι λέγουσι Φαντασιῶδη , καὶ ὐκ ἀληθῆ του Σωτῆρος τῆν ava.
ςασιν γεγωμαι. Manichaei in hodiernum usique diem mantasticam seu imalianariam θ' sctam, non veram fuisse Salvatoris resurrectionem dicunt.
β. Eu0chianos. Eutyches . quemadmodum τὴν τοὐ σάματος ηρνηθη πρόσ'. ληψιν , assumtionem corporis negavit, & impie docuit , τψ υρβ προ λωθῆναι τῆν θεόν τα τοὐ μονογQυκή. Unigeniti divinitatem cruci assixam fuisse : ita idem asseruit, τρο θεοτητα τῆ ταῖν παραδοθεισαν τετυχηκέναι της ἀνατάσεως, divinitatem Iumulo manaatam resurrexisse ζ ut refert Theodoretus , haeret. fabul. lib. q. cap. 13. pag. 246.
γ. Origenem , qui putavit . Christi corpus post resurrectionem fuisse aereum vel aethereum. Id colligitur ex lib ejus 3. adv. Celsum, p. i 36.
ubi dicit, Non esse mirum, τῆν τοωτητα. τοὐ θνητοῖ κατα το τού 'Iησοῖ σῶμα , εἰς α Οεριον και θείαν ποι τητα μεταβάλλε αι, quἀlitatem mortalis la corporis, juxta
Christi corpus,in aetheream , divinam qualitatem mutari. Vide etiam Epiphanium, haeresi 6 . quae est Origenianorum: & Hieronymum , in Epist. Mm 2 ad . iam by GOrale
307쪽
ad Pammachium adversus errores Johannis Jerosolymitani, nec non in fine Commentariorum ad Jesaiam. Origenes ergo contendit, corpora post resurrectionem aeque subtilia & tenuia fore, atque eli spiritus. Eandem opinionem , ex foetidis Uri senis lacunis haustam , recoxit & inter potavit Ostorodius . Sociani stipitis infelix propago. Docet enim , In- 1l itui. suarum cap. 4 . Chrsum ob eo tempore , quo Deus ipsum Regem ae Dominum constituit, corpus spirituale ac caeleste , cu proinde nee carnem nec sanguinem Eabuisse. Orthodoxi autem , Christi corpus poli re turrectio nem spirituale & coeleste fuisse ratione qualitatum coetellium & lpiritualium ac αρσίας, 4θανασίας καὶ θείας δοξης , quibus ornatum eth . non eunt inficias , ut supra, num . m. i. ubi de Subjecto resurrectionis Christi actram, vidimus : spirituale vero & Coelei te fui sie ratione substantiae, hoc conia stanter pernegant. Vide orthodoxae fidei defensionem Jacobi ad Po tum, cap. 38.
CAPUT XIII. Te Ascenssione Chrisi . Sessione ad dextram Dei Patris, Reditu ejus ad Pudicium, S Regno.
Uatuor capita hic nobis consideranda proponuntur, quae etiam strictim examinabimus. I. De ascensione Chrisi in caelos. Hic varia ordine expendenda: i. man. Ascensio Christi a Graecis usitatissime vocatur, a. 'Avάλκοις Epiphanius, haeresi s . pag. 9 l. Vocat ἔνσαρκον εἰς τους οἰ - μνους ἀναληψιν πιςου, osumtionem Christi in coelos cum carne. Apud Chrysostomum aliquot exstant Homi lim εἰς τρο ἀνάλη ν του Κυρίου ἡμῶν Ιησούχριζῶ. A Theophane , Homil. 39. vocatur σωτήριοe ἀνάληιις. Ialutaris Q Utio. Festum asceusionis a Socrate, Hist. Eccle l. lib. 7. cap. 26. pag. 27y vocatur ἡ αναλήψιμος του Σητῆρος πάνδυος ἐορτή. Quin veteres hanc
308쪽
hanc vocem a iuncto Luca sint mutuati , qui cap. 9: si . Evangelii sui di cit , 'Eγένετο δε ἐν τ* συμπληρούσθαι τὰς ημέρας τῆς ἀναλήψεως αὐτο5 , .minime dubito. interim non ignoro , quid magnus Heinsius de hoc loco sensent. Vult, receptum esse Bris eu emismum, nec aliud , quam ipsam mortem . seu mortis speciem intelligi. Quod enim vel oιολ , vel ἀναλαμβανειν sui lingua Hebraei dicant, id de poena intelligi a Bris: quemadmodum Iohannes crucifixionem vocarit aliquoties. Vide cap. 3: l . Cap 8:28. cap. 12 34. Certe, addit idem, ἀναλαμβάνειν es Οιολ. Hesychius: 'Λναλημμα , ζιω- . aeuod es ' Θris ἰ qui ἀνάληψιν in caelum eum desgnant, verbo p o: cum eam quae praecessi, intelligunt. eo quod jam dixi utuntur a quodo MANava Gautis rectὸ dicas. aeuod Matthaeus itaque , d υιος τῆ ἀκρίτου παραδίδοται εἰς τὸ ςαυρωθῆ9αι, dixit , δες τὸ Οιωθῆψαι dixeret Iohannes. Suanquam non eodem modo semper Drus. Caeterum vix dubitandum , quin quod Lucos alibi πιλιιιδηναι de morte dixit, ἀναλήιε sc hic voce intelligatur. Tελείωσις es πλήρωσα, quod ανάλημμα dixerunt Hellenistae. Igitur, ἐν το συμπληρούσθαι τὸ ς εμρας τῆς ἀναλήιεως, ιιim quod της τελ/ι-εως quo ου τὸ συμxληροῖσθαι aliu-dere videtur. Hactenus CL Heinsius. Doctimma sane verba, nec tanto Viro indigna. Interim nondum sussiciens videtur ratio , cur a recepta sententia sit recedendum. Syrus 8c Arabs, observante Cl. Lud. de Dieu, simplicissime & clarissime reddunt per ascensonem. πιωθῆναι de crucifixione Christi ulurpari, certum est : at aeque certum, de ejusdem ascensone u surpari ἀιαλαμβάνεσθαι, nunquam de passone. Vide Marci i6: 19. Adt. 1: et, II, 22. dc I. Timoth. 3: I6. Theophylactus in cap 0. Lucae, P. 37
tur dies assumtionis ejus t Hoc est , cum insabat tempus , quo postquam θ' sinuisset salutarem passionem pro nobis , oportebar eum assumi in coelum , cusedere cum Deo o Patre. Nec magnopere Heinsium juvat Hesychius, qui ανάλημμα interpretatur υιωμα lplii namque ascensio Christi quoque est ὁιωσι e. Theophanes, Homit 3 . pag r 6. ad Joh. ': 32. 'Oτανύψωθῶ , πάντας ἐληίσω πρὸς ἐμαυτ in υιωσιν Mγωv τουν πρὸς του Πατέρα ανάβασιν. Cum exaltatus fuero . omnes traham ad me ipsum. Exaltationem vocans
ascensionem ad Patrem. Quanquam hoc loco non ascensio , sed crucif-xio , denotetur. Ita enim Gyrillus in Catena in Joh. pag. Ii 6. quando dicit ὐιώδηναι positum esse pro caυρωθῆναι. Per ἀνάληψιs intelligi ascensi
309쪽
nem , docet Lyranus ad locum , quem examinamus. Dies assumtionis ejus, inquit, is est, passonis , per quam transturus erat V assumendus ad gloriam Patris. Notari etiam debet observatio Tremellii ad versionem hujus loci Syriacam: Cum implerentur dies agsumtionis ejus , id es , cum tempus assumtionis ejus instaret. Nam impleri dicitur aliquid c ex Hebraeae linguae proprietate , sacrarum literarum more loquendi 9 non tanium cum prorsus expletum es . sed etiam cum impleri incipit. Vide Genes. b. 'AvEMυσις, ab ἀνέρχεσθαι, quod in Symbolo usurpatur, & significatoxom G. Hesychius : Ἀνερχομένη , ὐτο ἐφοντι. Christus , Joh. 16: 28. Ἐξῆλθον παρὰ τῶ Πατρὸς, καὶ τορεύομαι τρος τον Πατέρα. Vel ανέρχομαι est ascendo. Vide Joh. 6: 3. Gal. i: i 7,i8. Veteres Glossic : Ἀνέρχομαι. scando , ascendo. Hinc ἁνελευσις reditus vel Uenso. Justinus M. apol. 2. pro Chri itianis : Μετὰ τὴν ἀώελευειν τού κγςοῖ εἰς ουρανόν. Post ascensonem Christi in caelum. Et in Dialogo cum Tryphone : Mετα τῆν του χριςos ἐκ
δολαι ἡμῖν δόματα. Pos Chrisi in coelum reditum , Vaticinio pr.enunciatum est, captivos ipsum nos ducturum ab errore, daturum nobis dona. c. 'Aνοδος. Vet. Gl. ' Avοδος, ascensus , ascensio. Chrysostomus, Ho- mil. s. t. s. ascensionem Christi vocat ανοδον δεο ουραν v. Eusebius, deis monitrat. Evang. lib. 7. pag. I92. Tῆv ἀπο γῆς ε4 ου-vοὐς ανοδον, ὸ terra in caelum ascensionem. lustinus M. in Dialogo cum Tryphone , de Salvatore nostro dicit : IIρογν λης ἡ- των μετὰ την ἀγμασιν αὐτοῖ τὴν ἀτο των νεκρῶν, καὶ ανοδον των εἰς οὐρανον, μελλόντωω γίνεσθαι μήν. Praescius fuit omnium earum rerum, quae nobis post resurremonem Uus is mortuis, , a censeonem in
d. 'Λνα-.e. Theophanes , ut sub lit. s. vidimus , ascensonem Coxisti Vocat τὰν προς τὸν Πατέρα ἀνάβασιν, ascensionem ad Patrem. ita de eadem usurpatur ἀναβαλων Joh. 6:χ cap. 2o: 17. Ephes. ψ:8, loe. N εἰς τοὐς οὐρανοῖς ἔνθεος ἀποκατάςασις, divina in coelos restisutio. Ita vocatur ab Eulcbio, Hiit. Eccles. lib. I. cap 3. pag. 3. a. f. N εἰς ο μοὐς πορεία , profectio in coelum z in vita Constantini , lib. 3.
h. Locus , in quem Christus ascendit est caelum. Nicaeni Patres credunt in Christum ἀνελοίντα ἐκ τοὐς οὐραυούς. Coeli Vocabulum esse τολύσημ . cap. s. num. I. s. docuimus. Quamvis autem de cincto , in quod Chri stus ascendit , non oporteat περιεργάζεσθαι , ndque altius inquirere , quam Rerat revelatum Dei Verbum: dicimus tamen, Christum in sidereo coelo
310쪽
NICAENO CONSTANTINOPOLITANI. CAP. XIII. 279
non substitisse, sed ad υτοκόσμιον illam & supremam regionem, thronum& palatium Dei. beatarum mentium sedem re domicilium , ascendi sic: quod vocatur Joh. I : a. Oiκία του Πατρὀς, domus Patris it Paradisus , . Corinth. 12:4. item τα αγια , Hebr. 9. ιχ. Sacrarium enim illud , ad quod nemini patebat aditus praeterquam summo Pontifici , fuit coelestis hujus habitationis typus. Dci autem sedem esie ultra mundi hujus aspectabilis locum , etiam Gentium , fuit sententia. Homerus dicit ολυμ vcsie θεῶν ἔδος, Il. ε, vi. 36O Oφρ' ἐι ολ-xos zκωμαι, la ἀθανάτων εδος μίν. Ut in Olympum veniam, ubi immortalium sedes est. Et moX, vs. 367
Ac postea intrarunt deorum sedem, excesseum Olympum Vide etiam Iliad. ead. v 868. Il. θ', vs. 4s6. Od. vs 42. Et sivum
Iovem, ait μέρτατα δάματα ναίειν, ὀλύμπια δάματα ἔχειν. id ll. a, Vl. I 8.& alibi passim . Eundem vocat ὐτατω καὶ ἄριζον θεῶν. Vide Il. F, vs 2sου.& Odys L. F, vs. 3o3. 'Txaro: idem quod ὐπέρτατος. supremus , summus :& respondet Hebr. p p Hesychius: πτάτη, οπερτάτη , avαταπιε Philosophus, lib. de Mundo , cap. 6. ait, Deum τῆν ἀνωτάτω καὶ πράτην εδραν
tenere. Nos, in meliori Schola edocti, scimus Coelum illud ultimum, esse sedem & domicilium Dei, non quod non sit ubique immediata re substantiali divinitatis tuae praesentia , led quia in coelo gloriam suam clarius ostendit: in eo siquidem nullus peccato, nullus morti, nullus miseriae, quae regni Dei gloriam obscurare solent, locus esse potest. Damascenus, lib. I. Orthod. fidei, cap. i6. pag. s7. Λέγεται θεις ἐν τόπον Am. καὶ λέγεται τόπος θεου i ἔνθα ἔκδηλος ἡ ενέργεια αοτοῖ γίνεται. Deus dicitur in loco esse , V Dei locus dicitur , ubi e us manifesta sit operatio. Et paulo
poli: Λέγεται τοιγαρο -τοτος , ἡ πλέοv μετεχων τῆς ἐνεργείας , καὶ τῆς χάμ- τος αὐτού. Δια τοὐτο b ουρανὸς αυτού vdνος εν αὐτ* γάρ εἰσπν οἱ τοιουντες το θέλημα αυτού αγγελοι, καὶ ἀει δοξάζοντες αυτόν Dicitur Citur Dei locus , qui
plus participat operationis S gratiae ejus. Propterea coelum dicitur thronus ejus : in illo enim sunt voluntatem ejus facientes Angeli, eumque semper glorificantes. Theodoretus in Pal. ii . Σνδιαιταται τῆ οὐρανῶ τῶν ῆλων 4 Κύ-