장음표시 사용
321쪽
ριου τού εαυτοὐ. enim alii rursus dicunt δ 1ervum Abrahami haec dicere de domino suo. Haec autem verba de Elii illo esse accipienda , ex historia Evangelica, di ex Apostolo notum. Vide Matth. 22:Α . Marci ia: 36. Lucae 2o: ψ2. Actor. 2:3 Hebr. ι:i3. Quis vel o concedat, EZechiam este sacerdotem in aeternum juxta ordinem Melchi ledech Z Jultinus M. in Dialogo cum Tryphone: 'Iερευς δε ξτι si γέγονεν EγχAe, ς τε ε ἰν αἱάνιος υρευς του Mου , ουδε υεῖς ἀντεαειν τολμησετε Leochiam vero neque sacerdotem fuisse , neque aeternum Dei sacerdotem esse , neque Tos contradicere audebitis. Et Tertuli. adv. Marcionem , lib. s. cap. 9. pag 79i: αμο S in ipso hic accedit, Tu es sacerdos in aevum. Nec jacernos autem hiae
chias , nec in aevum , es fuisset. Secundum ordinem , inquit, Melchisedec. Muid Ezechias ad AIelchiserae Altissmi sacerdotem , ces quidem non circumclyum' Uc Messa autem illa intelligenda elle, docet ibidem. At in Chrisum, inquit, conveniet ordo I lchisedec , qxoniam quidem Chrsus proprius , legitimus Dei antistes , praeputiari sacerdotii Pontifex crum in Nationibus constitutus, a quibus magissuscipi habebat cognituram se quandoque circumcisionem es Abrahae gentem quum ultimo venerit, acceptione Ubenediectione dignabitur. Theodoretus ctiam in hunc Psalmum, pag. 349. dicit, Davidem Κύριον εαυτου καMis του δεστ την χριςὸν , Dominum suum πο- care Christum Dominum. Sed paulo dili inctius hanc Suilionein Chri iti ad dexteram Patris examincmus. Dexteram Patris audientes . nihil in Deo humanum cogitemus, sed summam gloriam N potentiam lignificari credamus. Theodorctus in Ps. i9. pag. q71. dicit , τὴν λίαν ἐνἐργειαν , divinam vicacitatem seu potentiam, vocari dexteram Dei. Apud Athanasium , quaest. s. de Parabolis Scri
iguras vel species gloriae tibi Ingas. Dcxtra enim N sinit ira eorum sunt, quae circumlcriptam habent naturam. Deus Terb forma caret, infinitus es. formam non recipιt, o incircumscriptus es. uando veris dex toram Dei audis, gloriam 9 honorem Dei intellige. Augustinus de Fide & Symbolo :Credimus etiam ouod sedet ad dextram Dei Patris. Nec ideo tamen quasi humana forma circumseriptum esse Deum Patrem arbitrandum est , ut de illo cogitantibus dextrum aut snsrum latus animo occurrat. Sunt etiam , qui
322쪽
NICAENO CONSTANTINOPOLITANI. CAP. XIII. etsi
per dextram Dei summam intelligunt felicitatem. Augustinus de Fide &bymbolo : Ad dextram intelligendum es dictum esse in jumma beatitudine. ubi justitia, S pax. ω gaudium est. idem, contra Serm. Arian. Quid est Patris dextera, vis illa aeterna ineffabilirique felicitas , quis pervenit suus
hominis , etiam camis immortalitate percepta 8 Et de Symb. ad Catech. Beatus es a beatitudine, quae dextera Patris Cocatur sy ipsus beatiIudinis nomen es dextera Patris. iterum , in Plat. 137. Salus temporalis o carnalis in snfra est , salus aete1 na cum Angelis in dextera es. Ideo jam in ipsa immortalitate postus Christus dicitur sedere ad dexteram Dei. Non enim Deus habet inse ipso dextram aut snistram a sed dextera Dei dicitur felicitas illa , quae, quoniam ostendi non potes , tale nomen accepit. Imo per sessonem ad dextram Patris intelligitur potestas regia o judiciaria, ut jam vidimus; unde statim in hoc Symbolo subjicitur, ου τῆς βασιλειας ουκ ἔται τέλος. Hieronymus ad us. I9. cap. I. Epist. ad Ephesios : Ipsum verbum sedere regni signisicat potessatem. Augustinus de Fide N Symb. cap. 7. Sedere quod dicitur Deus , non membrorum positionem , sed jurietariam signisicas potesarem , qua illa Majestas nunquam caret, semper digna dignis tribuendo squamzis in extremo judicio multi= manifestius inter homines Unigeniti Dei Fi- Iii Iudicis vivorum'morsuorum clarius indubitata effulgebit. Auctor. lib. 3. de Symb. ad Catechum. fisc , quod dicitur Filius sedere ad dextram Patris , demonstratur , quod ipse homo , quem suscepit Christus, potestatem acceperit judicantis. Nihil tamen impedit, quin per sessionem Chrisi ad dextram Patris etiam intelligatur honor Deo aequalis. Quem Deus, ut Caput & Principem, collocat ad dextram, ei dat τὸ tia εἶναι θεω, parem Deo esse , quia dc antea erat ἐν μορφῆ-, in forma Dei. Veterum certe plerique arbitrantur , hanc sessionem ad dextram 'Patris significare gloriam, potentiam dc majestatem divinam & infinitam , atque inde concludunt adversus Arianos Filium Patri esse ὀμάσιον dc ὀμότιμον. Athanasius Orat. 2. adv. Arian. dicit ejusmodi sessionem denotare τὸ πιέσιει του T'ιού, ac proinde paritatem gloriar dc unitatem essentiae. Basilius , cap. 6. de Spiritu Sancto, pag is . Tὸ tibὸv έ τὴν κάτω χώραν δηλοῖ, ἀλλα τὴν πρὸς τοίσω σχέσι ν οὐ σωματικας του δεξιῆ λαμβανομένου ουτα γαρ ἄν τι και σκαιόν ἐπὶ σού θὲοὐ ε; ἀλλ' ἐκ τῶν τιμων τῆς προεδρίας du ατ- , το μεγαλοπρεπες τῆς περὶ του πιὸν τιμῆς ταριςῶντος του λόγου. DcXtrum non notat locum inferiorem,
sed statum aequalitatis: quia dextrum hic non accipitur corporaliter ; adsumenim modum etiam sinistrum quid in Deo esset; sed honorificis verbis ac praesdentiam declarantibus Filii majestatem sermo nobis commendat. Et sub si-
323쪽
nem illius capitis, pag. r 6. dicit, τὴν μαν χώραν δηλούν, τὸ τῆς od μετιμον , dextrum locum signiscare dignitatis aequalitatem. Theophylaetus ad vi . g. cap. i. Epiit. ad Hebraeos , pag. 88O. 'Eκώεισεν si tib τῆς μιγα
ὸ Πατὴρ ἐν οι ιοῖς, ἀτω καὶ αὐτος. Sedet ad dcxtram majestatis in excellis: non quod loco concludatur Deus, verum ut aequalis cum Patre honoris ese δε- monstretur. Ad ipsum patrium namque 1bronum pervenit. N perinde ac Parer in excelsis es , sc est ipse. Hinc dicitur σύνθρονος του Πατρὸς, in eodem eum Patre throno sedens. Vide cap. 9. num. I. 6.1H. De reditu Chrisi ad Pudicium. De eo Symbolum : Καὶ τάλιν ἐν χόμυον μετα διξει κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς. Hisce Verbis notatur universale Iudicium . leu extremum. De eo autem actui is Occurrit. i. Explicatio nominis. Hic dies vocatur ἐκείνη ἡμέρα , illa dies Matth. : et x. & alibi. 'H τῶ θεῶ ἡ ρα, dies Dei, a. Petri 3: ιχ. Vocatur σιλοι, Matth. ΣΦ: q. Συντελεια του αἰῶνος, clausula seculi, Matth. i 3:20, 4o, 9. cap. 24: 3. Tὸ ἔσχατον των ἡμερῶν , ultimum dierum , 2. Petri aidi. Καινοὶ ἀναιύξεως, tempora refrigeris, Actor. 3:19. N ἡ ἐρατή κριζοῖ . dies Christi , 1. Thest 2: a. id est , interprete Theophylacto , η ταρουσῶ σου κνιζοῖ , adventus Chrisi , nempe ad judicium : qui adventus vocatur εα ρουσία, ἐν ἡ ἔνδοξ ς καὶ κριτής ἀπάντων ἐλεύσεται, advenius, in quo gloriosius Nomium judex veniet Christus.; apud Juilinum M. in Dialogo cum Tryphone , pag. 6 . Παρουσία ωας stari ἰας Qἐρουσα τὸ διάδημα. Adventus divitisi regni ferens diadema ; apud Cyrillum Jerolol. Catech. II. Illuminat p. ioS. Ἐπιτάνεια ανταποδόσεως καὶ δικαίου. Adventus retributionis N justitiis Chrysoltomo , ad vici I. cap. z. ad Titum, pag. 4OO. Vocatur in 'N. Test tape ἐτιφάνεια. Vide Σ. Thest 2:8. l. Timoth. 6:i . 2. Timoth trio. cap. 4: I. Dionysius Areopagita , apud Eusebium . Hist. Ecclesilib. 7. cap. 24. pag 77. b. vocat ἐν οξον καὶ ἀληως ἔνειν τῆ Κυρίου si , - Φάδεια. . gloriosum N vere divinum Domini nosri illustrem adventum. Fre quenter vocatur 9μέρα τῆς κρίνει ς, dici judicii. Vide Matth. io: is. cap. 1i: Σχ. & alibi pallim. Appullatur ἡμιρα λαπιάσεως, dies judicii, a Theodoreto in cap. s. Danielis, pag. 667 ἡμήρα λαγοδεσίου, dies, quo ratio a nobis exigetur, a Chrysostomo, Homil. 13. in Epist. ad Romanos : H' ἐνατkic αντα τοδόσεως, dies retributionis , a Naziai Zeno, Orat. I . pag ΣΣ Τιλιυταια κμήρα. novi simus dies. 8b eodem, Usat. 36. pag. 387. Καρῖιτῆe τῶν ἔντων εἰς τὸ κ μιττον μετa ποιῆσεως, tempus eorum quae sum in melius mutationis,
324쪽
NIC NO-CONSTANTINOPOLITANI. CAp. XIII. 293
iationis, apud Justinum M. in quaest. 5 resp. ad Graecos, pag 236. qui να--καὶ ἀνταποδόσεως, dies resurrectionis V retributionis, apud eundem , in resp. ad Orthod. pag. 264. μεγαλη κώρα καὶ ἀταραλόγητει scribendum ἀπαραλ γιςογ) κριτήριον, magna dies , ta justissimum tribunal ; a
in . tremendum , intolerabile Christ Iribunal , ab eodem . in Psal. 34. διαβόητοι τῶ Κυρίου ἡμερα, celebris Christi dies, ab eodem, in cap. 2. Iclaiae: ἡμινα τού τέλους. dies sinis, ab Isidoro Pelusiota, Epist. r17. lib. i. p. 36. ἐσκάτη καὶ φρικGης ἡμερα, ultima , formidabilis dies, a Basilio Seleucienti,
a. Caussa iaciens , seu Pudex , Deus. Hinc Σ. PGri 3. iet. ultimi judicii dies vocatur si του θεου ἡμερα , dies Dei 2 Apocal. 16: I4. ἡ μεγάλη ἡμερα του θεου του παντοκράτορος, magnus ille dies Dei omnipotentis. Tatianus in exhortat. ad Graecos: Δικήζουσι δὲ ἡμῶν οὐ Μίνως , ου'M 'Pαδάμαντος, - δοκιμα
ι δἐ αυτὸς ι ποιητὴς θείς. Apud nos autem judicandi munus obit non Minos, neque Rhadamantus, - censior vero ipse creator Deus. I nterim specialiter omn/ judicium Filio Deus dedit, quia is Filius hominis est. Nempe voluntas Dei est consentanea ipsius gratiae , qua Filium nobis dedit i ponsiorem dc Mediatorem Testamenti ε, Sacerdotem , Intercessorem , Domi num , fratrem , sponsum , caput , qui h ibet μα-1μα τά νομου ad nos justificandos; ipsaque si alia non aliud postulat, quam ut idem tuos sua intercessione salvet , & hostes suos condemnet. Filium esse 'dicem , fatentur Patres Nicaeni , dum dicunt, te credere in Jesum Claristum τάλιου ἐρχόμενον κρ&αι. in Symbolo Apostolorum est . πιθεν μέλλει ερχεσθαι. Justinus M. in Dialogo cum Tryphone : Nμῖς ἐπέγνωμει χριςον ὐιὸν θεοῦ ςαυρωθέντα και ἀναταντα , καὶ ἀνεληλυθότα εἰς τοὐς ουρανοος , καὶ πάλιν παραγενησο.μενου κριτἡv πάντων ἀτλως ἀνθρώπων μέχρις ac τού Ἀδάμ. Nos cognoetimus Chri-
sum flium Dei, qui crucifxus es , cu resurrexit, o in caesos ascendit,
rursus venturus es Iudex omnium omnino hominum usque ad ipsum Adamum. Christum praeditum esse potestate judicandi homines , ita perspicuum ¬orium cst S. Scripturis, ut nulla prorsus egeat probatione. Vide Joh s: Σ . ubi Pater Filio dicitur dedisse ἄν - κρίσιs τοιεῖν. Hic diltinguendum inter potestatem V potentiam. Potesas judicandi pertinet ad ODticium Christi regium , convenit igitur personae Christi : munera nanaisque sunt personarum. At potentia, si sit infinita, est divinae naturae: sinita vero S creata est humanae naturae: proprietates enim sunt natura. rum , dc unius naturae proprietates alteri sunt incommunicabiles , cinn
325쪽
Incarnatio facta sit ασυγχύτως. Si dicas, potestatem supponere potentiam in Christo , verum est : sed potestas personae communicata est, ac proinde Chiatio competit, quatenus est θεάνθρωπος t potentia vero infinita ad judicandum est proprietas divinae naturae, di Chri lio convenit quatenus est Deus , non quatenus est homo. Atque ita intelligendi & exponendi sunt veteres , quando dicunt, Christum hominem , Filium hominis ventu.. ruina udicium: is enim judicabit, qui cit θεανθρωπος , Veniet autem, quatenus cit homo. Auctor lib. de Symb. ad Catechum. lib. I. cap. 4. Veniet Christus ut judex , qui stetit sub judice : veniet in ea forma , in qua j dicatus est , ut videaist, in quem pupugerunt. S cognoscant Iudaei quem negaverunt , convincat eos homo ille susceptus o ab eis cruci us. Et lib. 1. cap. 8. Veniet ergo , fratres mei, veniet ille ; qui prius venit occultus , --niei in potestate manifesus. Ille, qui judicatus est, veniet judicaturus. Ille, qui selit ante hominem , judicaturus es omnem hominem. Augustinus de Verbis Dom. Serm. 6 . Judex hic erit stius hominis; forma illa hic judis bis , quae Iudicata es. Audite intelligite . jam hoc Propheta dixerat, Videbunt, in quem pupugerunt. Ipsam formam Tiribuut , quam lancei percusseruat. Sedebit Judex , qui selit sub judice. Damnabit veros reos, qui factus est fatos reus. Ipse veniet, forma illa veniet. Idem, de S. Trinitate , lib. I. cap. i 3. Cum boni o mali visuri sunt udicem ororum cumortuorum , procul dubio eum videre non poterunt mali, nis secundum formam , qud suus hominis est; sed tamen in claritate, in qua judicabit ι non in humilitate, in qua judicatus es. Caeterum illam Dei formam. in qua aequalis es Patri, procul dubio impii non videbunt. Non enim sani mundicordes, Beati mundi cordes, quoniam ipsi videbunt Deum. g. Objectum, seu judicandi, sunt ζῶντει καὶ νεκροὶ, civi V mortui.
Haec verba non eodem modo . veteribus explicantur. a. Alii enim per vivos intelligunt animas, per mortuos vero corpora. Theophylactus ad 2. Timoth. 4: r. pag. 826. Euidam per ζ τας καὶ νεκροῖς, augὶ ιυχὶς καὶ σώματα ἐν ησαυ , vivos V mortuos intellexerunt animasty corpora. Idem , in a. Thessal. 4. pag. 7o . dicit . Methodium per Nisae intellexisse ιυχae , per νεκρους vero σώματα. llidorus , Epist. χχχ. lib. i. pag. R. dicit, To κρίνεσθαι ζωντας καὶ νεκρους, ταυτ io, τὸ και Φυχ-
Per id, quod vivos & mortuos judicandos esse ait Scriptura, illud Anisi tur, fore, ut anima , corpus simul in judicium veniaru , nec alterum ab aDtero
326쪽
NICAENO CONSTANTINOPOLITANI. CAP. XIII. 29s
tero sejungatur , verum quemadmodum in hac vita communem conjunctionem
habuerunt , se etiam futurum judicium subeant. Rufinus in Expolit. Symboli , pag ss6. uid autem dicitur judicare vivos Sc mortuos, vis qubdalii vivi, alii mortui ad iudicium veniant ' sed animae smuljudicabuntur Scorpora. in quibus vivos animas, corpora mortuoS nominavit.
a. Alii per vivos intelligunt pios, per mortuos vero in peccatis monuos. Hanc sententiam proponit Theophylactus ad us. l. cap. q. Epith. 2. ad Timoth. pag. 826. Zῶντως καὶ νεκρους , ἀμαρτωλοὐς λεγει καὶ δικαίους. ventes θ' mortuos, peccatores dicit Njustos. Isidorus Pelusiota loco siupra laudato : Zωνταe , τους ἀείζωον βίον καὶ θεοΦιλῆ μετελθόντας , καὶ νεκρο δεντας το ea αρτεμιασι, καὶ το δοθεν αὐτοῖς τάλαντον ῶς ἐν τά*φ τῆ εαυτῶν καταχωσαντες ναθυμια , καὶ ἀμύνασθαι αυτοῖς τιμωρί . Vi Vos, hoc es , eos, qui aeternam
vitam N Deo gratam consectari sunt , cst eos, qui peccatis immortui sunt, datumque si talentum ius a socordia, perinde atque in sepulchro defoderunt, judicare atque cruciatu incere. Augustinus in Enchirid. cap s . Pudicabit vivos issos, mortuos autem injustos, quoniam justi quoque judicabuntur. Idem de Fide dc Symb. cap. 8. Credimus etiam inde venturum convenien iissimo tempore, o judicaturum vivos dc mortuos, sive istis nominibus justita peccatores signiscentur 3 sive quos tunc ante mortem nostram in terras inia venturus , appellaeti sunt vivi, mortui vero , qui in ejus adventu sunt resur- nuri. Utramque sententiam etiam proponit Auctor lib. q. de Symb. ad Catechum. cap. 7. γ. Alii tandem per visos intelligunt eos, qui diem ultimum vivendo attingent; per mortuos vero cos, qui jam inde ab Adamo ad ultimum urique judicium mortui sunt e Tei ς ἡδη ἀπελθοντας , καὶ τὰς τότε καταλειφθησομένους ζῶντας, eos , qui jam abierunt ex hoc seculo , θ' qui tum relinquentur viventes. Isidorus Pelusiota eodem in loco dicit, Chri itum judicaturum esse τοὐς τετε ζῶντας καταλει ἐντι, καὶ τοῖς ἡδη πρὸ αυτῶν κοιμ-έντας, eos , qui tum vivi relicti fuerint , &ς eos , qui ante ipsos vitam cum morIe commutarunt. Chrysostomus, Homil. 9. in a. ad Timoth. ad cap. q. v s. I. Hτοι ἁμαρτωλοῖς λέγει καὶ δικHisc, ητοι καὶ τοὐς απειθοντας καὶ τοὐς νυν ἔντας , οτι πολλοὶ καταλειφθησονται Gντες. Per mortuos N viventes vel peccatores intelligit c 'jusos , vel etiam eos, qui jam abierunt ex hoc seculo, ta eos, qui nunc sunt: multi enim relinquentur viventes. Hanc sententiam 3 quae sola vera est; id confirmat, quod Christus Ach. io: 2. appellatur 4 αρισμένος υτο του θεουουριτὴς ζώντων καὶ νεκρῶν . constitutus a Deo judex Civorum o mortuorum quod idem, 2. ad Timoth. s: i. judicaturus dicitur ζῶντας καὶ νεκροίχ. Per
327쪽
Gibrae hic intelliguntur. qui tunc in terris erunt, atque aevum agitabunt: qui i. Thessal. : i s. οἰ εἰς τήν του Κυρίου παρουσίαν περιλειτόμενοι dicuntur. Theodoretus ad 2. Timothin: I. pag. soῖ. NMψαν καὶ ζάντων κριτὴν τὸν Κλνιον κέκληκεν , ἐπειδὰν καὶ τοῖς νεκροὐς ἀνἱ ι , καὶ εις το κριτήριον ἄγει , καὶ τους
κατὰ τον τῆς συντελείας καιρον ευρισκομένους ενδυ- TM αφθαρσίαν, απαιτεῖ τας ἐυ-
θονας. Mortuorum & vivorum judicem Dominum appellavit, quoniam caemortuos suscitat, θ' ducit ad judicium, V eos, qui in tempore consummationis invenientur . immunitate a corruptione induens , rationem ab iis exiget. Augustinus in Enchirid. cap s . Duobus autem modis accipi potest quod vivos & mortuos judicabit, sue ut vivos intelligamus, quos hic nondum moria tuos, cὸd adhuc in ista carne viventes inventurus est ejus adventus 3 mortuos autem, qui de corpore, priusquam veniat, exiere, vel exituri sum: sive vivos , justos ue mortuos autem injustos , quoniam justi quoque judicabuntur. Gennadius de Dogmat. Eccles cap. 8. suod autem dicimus in Symbolo. iua emu Domini vivos ac mortuos judicandos , non solumissos N peccatores AHMari, scut Diodorus putat; sed ces vivos eos, qui in carne inveniendi sunt, credimus, qui adhuc morituri creduntur, vel immutandi sunt, ut alii volunt , ut suscitati continuis , vel reformati, cum ante mortuis judi
4. Ad circumstantias pertinet tempus. Instituetur judicium in advientu risi, r. Timoth. : r. vel, ultimis diebus, Jac. y:3. At, quo anno, di quo die judicium sit futurum , solus Deus novit. Voluit autem sapientissimus Deus. tempus illud nos latere, ut in lingula momenta simus parati ad recipiendum sponsum coelestem. Basilius Caesar. lib. adv. Eunomium , pag. Io I. Διὰ το μῆ συμ*ψειν τοῖς ἀνθρώποις ακουσαι τον καιρον της - κρίσεως , ἀπεσιωπησεν' ἡ μεν γαρ αεὶ προσδοκία θερμοτερους περὶ τῆν ευσέβειαν απεργάζεται ἡ δε του τολου τὸν μεταξύ πόνον εσεσθαι γνῶσις, ὀλιγωροτερους ἄν περὶ τῆν σέβειαν ἐτράπει , δετοι τού καὶ λυον μεταβαλλομενους διωσθῆ- σωθηναι. Quoniam non conducebat hominibus judicii tempus audire, idcirco reticuis Christus. Nam exspectatio quidem perpetua ferventiores ad pietatem reddit: cognitio veris , multum adhuc temporis inter ectum esse , negligentiores circa pietatem fecisset, quia sperassent , se vita in melius mutata poseasalvari posse. Chrysostomus, Homil. s. in Joh. pag. 743. hanc reddit rationem , cur ultimi judicii dies nos fugiat , Eva διαπαντὸς άμεν δεαγωνιοι, καὶ ἐν αὐτῆ τῆ α.
σφαλε- μὴ θαρνωμεν, ut semper anxii atque solicitismus, o ne in ipsa quidem
328쪽
NICAENO CONSTANTINOPOLITANI. CAP. XIII. 29
κλέκτης , ἀλλα καθευδουτων ἡμῶν ἐπιτίθεται , καὶ μωμουντας λαβων ἄπεισι. λατούτο αδηλον ἐποίησε τὸ μέλλον ὀ θεὸς , Ivα ἀεὶ τι τῆς προσδοκίας ἀδήλω si ἀρετῆλαγωμεs. Time , quoniam incerium es futurum tempus. Sicut fur in nocte,
ita venit mors e neque simpliciter sicut fur , Ita dormientibus nobis in diatur , desisseque apprehensos abducit. Idcirco futurum tempus incertum voluit ese Deus, ut exspectatione incerta virtuti semper sudeamus. Isidorus Pelusiola Epist. ri 7. lib. I. pag. 36. Tev ἡμέραν του τiλους ἀνοεῖν συμQθει, Ιωα
πασαν --av εκείνην εἶναι νομίζοντες , ετοιμοι πρὸς ταύτην τυγχάνωμεν γρηγορα -
τες, καὶ τὸν Κύριον ἡμ- περιμέvοντες Diem snis ignorare conducit, ut omnem diem illum esse exsimantes, parati ad eum smus , vigilantes, ac Dominum nostrum ex pectantes. Infinita alia omittimus: videatur interim Chrysostomus Homil. 9. in I. ad Thessal. pag. 2O ,2os'. uomodo vero diem v ti judicii ipse etiam Filius ignorare dicatur,docemus supra, C. 9. P. I 68. dc seq. s. Finis ultimi judicii est, a. Ut patefiat Iustitia Dei. Hinc Chrysostomus Homil. 2. in Epist. ad Colossi pag. Io I. Σι κρίσις ουκ λιν , ουκ λι δίκαιος ὀ θεος κατ' ἄνθρωπου λέγω in εἰ δίκαιος ουκ χιν δ δεος , ουδε θε ς ἐτιν' εἰ θεος ου η χιν, axias πάντα Qέρεται. Si judicium non est, nec Deus justus es humano more loquor:) si Deus non est, Iustus . neque Deus est. Si Deus non es , omnia temere feruntur. Justinus M. in Apologia ad Senatum Rom. pag. I 32. Et μὴ τούτο χιν , ἔτι κολα- ζονται ἐν atavis τυρὶ es ἀδικοι J οὐτε χι θε ς , ἡ εἰ χιν , ἡ μἐλει αυτε των ἀωθρώπων , καὶ ουδεν ἐςιν αρετὴ , ηδε κακία ἀδίκως τιμωρουσιν οἰ νομοθέται τοὐς παραβαίνοντας τα διατεταγμένα καλά. ἀλλ' ἐπεὶ ἀκ ἀδικοι ἐκε νοι , καὶ ὀ ab v Πατὴρ τὰ ἀυτὰ αυτῶ τράττειν δια του λόγου διδάσκων, οἰ τούτοις συντ θέμενοι, έκ αδικοι Si hoc
non est , nempe, quod injusi in aeterno igne puniantur: J neque Deus es rvel, s es, ipse homines non curat, neque quidquam es Tirtus, vel etiam vialium : injustὸ puniunt legi tores bene ordinatarum legum transgressores. At cum illi non 't in si , etiam eorum Pater, eadem per Verbum facienda δε- cens , qui cum illis consentiunt, non sunt injusi. b. Ut ejus consideratione ad pietatem accendamur. Basilius Seleuciensis
Orat. y pag. ΣΤ. Μοὶ δοκει, των μελλόντων κριτηρίων, καὶ τῆς ἐσχατης καὶ φρικωδους ἡμερας εἰς v τίον καὶ μνήμην ἀγαγεῖν ὀ θεὸς τοὐς ἀνθρωτους βουλόμενος, τὸν κάνδημου ἐκελιον εἰργάσατο κινδυνον , I ' ἡ μις μαρτυροῖσα τοῖς ποδεσι , Φυ. λάτνη τὸν φόβον εἰς σωτηριας ἐς διον Iva τοσαύτης κολασεως την ἀσέβειαν μητέρα γνῶσκοντες es ανθρωποι , δήει τῆς τιμωρίας την Ουγην πραγματεύωνται. Mihi vi
detur , ad venturi judicii, ad extremae atque horribilis diei Mem, ces memoriam volens Deus homines perducere , commune illud populis omnibus pericu-
329쪽
lum creare voluisse , quis aspectus tanto infortunio idem ad ruens timorem rein lineat salutis viaticum ut homines , tantae poenae causam agnoscentes impietatem, metu poenae eam effugeresβctum. Basilinus M. Epiit. 233. p. ioso. Μακαρ- εροὶν ἡ ψυχη , ἡ νυκτος καJ ημψας μηδεμίαν ἀώλην μέριμναν ς ἐῖουσα , η
λῶς ἐλάχιζα ἁμαρτήσεται Beata illa Jui za, quae noctes diesque nullam aliam curam versat , praeter unam illam , ut in He ina magna , cum judicem suum creatura omnis circumfus ambiveris, rationem redditura oper um otiorum facilem ipsa atque expeditam vitae transactae rationem possit inire. Sui enim diem atque horam illam ante oculos per σμὴ Posue is, quique defensionem agendae caussae suae apud ,sissimum illud tribunal meditabitur , is vel nulla , mel si mapaucissimaque peccata commissurus es. idem, in Psal. 7. p i ta
κόσι. Multis in locis Scripturae sermo de I dicio interupersus es , ut necessarius maximὸ , ij ad conseretandum pietatis docti inam opportunus valde apud eos, qui in Deum per Iesum Christum crediderunt. Huc etiam iacit, quod Chrysostomiis, Homit 4s. in Joh. pag 7 2 monet; ΛΘωμεν τρii: αλλii-
Dieamus ces alii ad alios subinde , N ad nos imos , Resurrectio est , o iudi-
binde ad nos ipsos, ta ad alios dicainus e Reyurrectis es, udicium I rationes factorum. IV. Te Regno Christisc loquuntur Patres Nicaeni: ου τῆς βασιλείαι δελαι τέλος. Cujus regni sinis non erit. Regnum tribuitur . in genere Deo ir quod triplex est: a. Regnum potentiae, alias providentiae N uviversale regnum, quo Deus omnes omnino crcaturas in coelo, in terra, apud inferos etiam, sibi subjectas habet. Hoc regnum Chrysostomus in Psal. 7. vocat βασιλείαν κατά του της δημιουργίας λήγον, regnum he pectu creationis. Quid voro sit, explicat idem Homil. 39. in , . ad Corinthios, pag. s . Βασιλεύει ὀ θεὰς
ατάιτων, καὶ Ελλήνων, και laυδαίων, καὶ δαιμόνων, και τῶv ἀντιτεταγμένων, κα
τὰ τὼν τῆς δημιουργίας λίγον. Deus imperium exercet in omnes , ta Gentiles
330쪽
NICAENO-CONSTANTINOPOLlTANI. CAP. XIII. 299 P 7udaeos, daemones, eos, qui sese opponunt, respectu creationis. Eadem ex Chrysostomo affert Theophylactus ad Vs. 24. cap. t s. Epist. I. ad Corinth. pag. 299. Hujus regni respectu Deus Vocatur 4 βασιλεῖς τῶs βασιλευόντων , I. Timoth. 6: is. qui titulus etiam Climito datur Apocal. Irti . Primario autem , dicto loco , Deo Patri competit, qui ideo Matth. F: Vocatur βασιλεῖς μεγας. Psal. Iog: I9. N βασιλεία αοτῶ κάντων δεστι ι. Regnum ipsus omnibus dominatur. Ubi Theodoretus, pag. 8o6. Πῶτο εο- τοις si ετυν εἰρημivοις Φαλμ o ἐν illi λοῖς κατοικ- , καὶ τα ταπειτα ἐφορῶ9. Καὶ γὸρ ἐνταὐθα ι τροφητικὸς ημEς διδάσκει λόγος , ἁς εν οὐρανῆ μεν ἔχει τον θρήνου τῶν ολων 4 Κύριος, ἐφορῶ δε καὶ τρυτανεύει τῆ κτίσει , ατεδη πάντων ων δημιουργὸς, και βασιλεῖς, καὶ δεστ της. Hoc simile est iis , quae
iis alio Psalmo dicta sunt , Qui in altis habitat, & humilia respicit. Etenim hoc in loco sermo propheticus nos edocet, uni morum Dominum in caelo quidem habere Duum , univers autem mundi machinam inspicere, o moderari, quippe qui omnium opifex est , b Rex , ω Dominus. Philo de Deo
loquens in expolitione Decalogi , BaMλώ ς τῶν βασιλέων, καὶ θεὸς θεῶν. In additamentis ad Eltheram . I : ia. Βασιλέd τ- θεῶν , καὶ πάσης αρχῆς ἐπικρατῶν. Hujus regni respectu Deus vocatur Κύριος κυρίωs , Dominus domianorum , Apocal. i 9: I6. Theophilus lib. I. ad Autolycum . pag. 243'. Κύριος λέγεται. ἔτι κυριεύει πάσης τῆς γης , καὶ πάσης ἀvaxνοῆς, ἡγουν πάσης της κτίσεως ου ἡ κυρεία ἀπἐραντος. Dominus dicitur, quia universe terrae dominatur , o omni respiranti, sete omni creaturae , cujus potesas infinita est. Ita Gentiles de fictis etiam Numinibus tuis. Seneca apud Lactantium, lib. I. cap. 4. Rectoris orbis terrarum caelique , V deorum omnium dei, a
quo ista numina , quae sngula adoramus 9 colimus , suspensa sunt. De Jove Hesiodus:
'Aυτὸς γὰρ πάτων βασιλεῖς, καὶ κοίρανις ἐςιν
Ipse namque omnium rex , ω dominus es
Ab ipso Deo ε, ut & alia summi Numinis attributa quaedam ; humanae adulationis studium hoc ipsum ad terrenos reges deflexit. Vide Danielis χ: 37. Iulianus Misopogone: Κέκτημα ουδεν, καὶ ταύτα βασιλεῖς ἀκη- μι-γae. Nihil possideo , cum Iamen magnus audiam Imperator. Homerus etiam de Iove , Il. θ'. us 3 r. - 'Tτατε κρειόντων. Summe regum. Ubi vc-