장음표시 사용
351쪽
xit. Hujus Macedonii a sicciae dicti sunt Macedoniam , dc Πνευματομάχοι. item Ῥμάρειοι. Macedouius , quod Spiritus iancti deitatem, dc ωοουσι - σητα cuna Patre Filioque negarct, vocatus eth Πνευματομάχος. Nilus de Synodo Coni tantinopol. Biulioth. Juris Canonici, pag. ii s6. Sancta Noeeunte uisa secunda Synodus habita es Constantinopoli καυ mi Mola του πνευματομάχου , contra Macedonium Spiritus sancti bosem. Deinceps omnes eandem haeresin foventes . dicti sunt Πνευματομάχοι , Can. i. Concilii Constantinop. Occumen. 2. TheodoretuS haeret. fab. lib. . Cap. s. pag. 238 de Macedonio : Πνε α το αγιον, Ἀρείη καὶ Συν-- παρατ-ίως, βλα-
νομάσθησαν. Spiritum sanctum, scut Arius N Eunomius, blasphemare persitit: inde , qui ejus sectae dicebantur , Pneumato machi cognominati sunt. Socrates, Hili. Ecclel. lib 2. cap. 4 . pag. 21 s. a. postquam docuisset, Macedonium Spiritus sancti deitatem negasse , addit : Δια ταύτην δε τψ
aiτίαν καὶ Πνευματομάχους ὰτοκαλοῖσιν αὐτοῖς οἰ το ἰμάσιον φρονουντες. Pro erhanc Sero causam , etiam Piacumatomachos eos vocant illi, qui consubsanitalitatem defendunt. Apud Epiphanium haeresis 7 . eit κατα Πυευματο- μάχων , contra Pneumatomachos. Augultinus, haeresi s 2. Macedoniani sunt a Macedonis , Constantinopolitame Ecclesiae Episeopo . quos V Πυευμα-τομάχους Graeci dicunt, eo quod de Spiritu sancto litigent. Iidem vocati sunt Ἐνάρειοι, vel smaρε.avρι, Semiariani. De his Augustinus, loco citato: De Patre N Filio rem sentiunt, quod unius set, ejusdemque subsantiae vel essentiae e sed de Spiritu sancto hoc nolunt credere . creaturam eum esse dicen-Ies . Hos potius quidam Sc miarianos vocant, quod in hac quaestione ex parte cum illis sint, ex parte nobiscum. De iisdem Zonaras ad Can: i. Constantinop. pag. 67. & ex eo Balia mon, ad eundem Canonem , pag 3ΟΣ. Praesens santia secunda Synodus congregata fuit a versus Macedonium , καὶ
σφημουν , N eos, qui υWdem cum eo erant sententiae , asserentes . Spiritum sanctum esse creaturam, non Deum, nec Filio U Patri consubstantiaom: quos praesens Canon Semlai ianos appellat, ut qui inediam partem diereses in rianorum haberent. Ariani enim Filium cI Spiritum creaturam id alius a Patre subsantiae esse decernebant. Spiritus autem adversarii de Filio quidem rectὸ
352쪽
NICAENO CONSTANTINOPOLITANI. CAP. XIV. 321
recte sentiebant, sanctum autem Spiritum by crearum , S a divinitate alienum blasphemabant. De Macedonio Leontius de Sectis, Act q. pag. 4 4.
parte cum Ario impietatis reus e cum enim I ilium diceret Dei sobolem, Spisiis tum facturam esse dixit. Epiphanius vero, haereti 73 pag. 36o. Ἐμια.
ρθ.ους ἐχ ἡμιαρει χοντας eos vocat, qui asserunt, Filium Patri es le ὀμοιούσιον. I NazianZeno, ut testatur Gregorius Presbyter in vita ipsius , Semiariani vocantur , qui Λιγον τι Πατρι ἶσον, Verbum Patrismile dixerunt. Et certe , Macedonianos Filium Patri diXisse ὁμοιούσιον, non ωοούσιον , luculcnter satis probavimus cap. IO. num. IV. 3. Hanc vero Macedonianorum de Spiritu sancto haeresin anathemate percussit secunda Synodus cumenica, inque hoc praesenti Symbolo ejus deitatem clarissimis verbis adstruxit; quae hactenus consideravimus. Spiritum S. non esse κτισμα, etiam alii Patres e OiQως assirmant. Balsilius, Epist. 3oi. pag. lo72. di- Cit eos, qui asserant, Spiritum esse κτίσμα , μακροῦν εἶναι της ἀληθεὶς, proculis verataie abesse. Damalus in Consei ione sua , apud Theodoretum, Hist. E. Clel. lib. s. cap. I l. 'Eτις το Πνεύμα τὸ αγιου τριημα , 37 δια τοὐ T ού γεγενησθαι, ἀνάθεμα ἔ . Si quis dixerit Spiritum sanctum facturam , aut per Filium factum esse , anathema sit. Variis rationibus vetcres hanc haria resin refutant. Videamus carum aliquot. a. Omnis creatura Deo servite Spiritus non servit Deo. Ergo non es creatura. Hoc argumento utitur Basilius M. Epist. I I. pag. 933. Πῖν κτίσμα δούλιν ἐςι τού κτίσαντος. Τὰ γαρ σύμπαντά , φησι , δούλα σά. 'Eι δὸ
tura sui creatoris es ministra. Omnia enim , inquit, serviunt tibi. Si quero servus es , 9 acquistam habet sanctitatem , malitia non es incapax. Spiritus vero sanctus, hecundum essentiam Savctus ex ens , fons sanctitatis appellatus es. Non est igitur creatura Spiritus sanctus: s vero creatura non es , ejusdem eum Deo essenIiae es.
b. Omnis creatura determinatam habet naturam e Spiritus sanctus non Babet determinatam naturam. E. Hoc est ejusdem Basilii argumentum,
ibidem. G κτίσμα λέγει το Πνεῖμα το ἄγιον , πεπερατωμέν την φύσιν abτου εισάγει' πῶς ουν caθήσεται To , Πνεῖμα Κυρίου πεπληρωκε την οικουμένην , και τὸ ,
IIοὐ πορευθῶ ατο τοὐ Πνεύματις σου ; Si creaturam dicit esse , Pneumatoma
353쪽
chus . Spiritum sanctum , deierminatam ipsius naturam inducit. Quomodo era, flabii istud . Spiritus Domini replevit orbem p Et istud . Quo ibo a
Spiritu tuo Z Theodoretus ad posteriorem locum ex Psal. tq9. 7. haec habet , pag. 946. Σπισημήνασθαι προσήκει , οτι τῆν αυτην ἐνεργειαν ἔχειν ἐδίδαξε, καὶ ris Θεον , καὶ τὸ πανάγιον Πνεὐμα' που πορευθῶ , Qv σἰν , απὸ του Πνεύματος σου , καὶ ἀπὸ προσώπου σου ποu zύγω ἔ ων δἰ μια ἡ ενέργεια , μία πάντως και ἡδύυαμις' ων δε μία ἡ δύναμις , μία ἡ τύσις' μ α αρα τῶ Θεῶ καὶ τῶ Πνεύματο: ἡούσια. Notandum est , eum docuisse , eandem operatio m habere V Deum, ω Spiritum saucti um. Quo ibo , ait , a Spiritu tuo ξ & quo et facie tua fugiam 8 Sane quorum una est operatio, una omnino est polentia: N quorum una es potentia, una utique es natura. Una igitur es Dei Spiritus sancti natura. c. Tria creationum genera in Scriptura reperiuntur. At ad nullum eorum Sphilus sanctus potes referri. Ergo non es creatura. Aliud est Basilii in
eadem Epistola argumentum. Tμῖς κτίσεις εὐρήκαμεν ὀνομαζομένας ἐν τῆ γρα-Qῆ μ αν μεν καὶ πρώτην , την ατὀ τῶ μή οντος εἰς τὸ εἶναι παραγωγήν lampam δε , τῆν ἀπὸ τἀ χείρονος εἰς το κρεῖττον ἀλλοίωσιγ' τρὶτην δε , τῆν ἐξανάςασιν τῶvvέκρων. Συ ταύταις ευρήσεις συvεργον Πατρὶ καὶ T'ιτ το αγιον Πνεύμα. Tria creationum genera in Scriptura deprehendimus nominata. Unam quidem ac primum eo=rum , quae ex nihilo , cum non essent, ad hoc ut e sent, sunt traducta. Secundum eorum , quae ex prioribus ad meliora immutantur. Certium , quod es in reourrectione mortuorum. In istis omnibus invenies Spiritum sanctum Patri U Filio cooperatorem. Vide ibidem plura. d. mempla soli consecranda Deo. At nos templum sumus Spiritus sancti. Ergo non es matura. Iterum Basilius , Epist. eadem : Naic σιὼ ἐν ὐμῖν ἁγίου Πνεύματός εχε' τας δὲ ναος, θεά ναες. Ei δε ναός ἐσμεv τοὐ Πνεύματος τἀἁγίου, θεος το αγιον Πνεῶμα I cmplum estis ejus, qui in vobis est Spiritus sandii. Omne autem templum , Dei templum es, Si vero templum sumus Spiritus sancti, ergo Deus es Spiritus sanctus. Certe i. Corinth. 3: i 6 &cap 6:i9. pro uno & eodem accipitur eo templum Dei, &, esse templum Spiritos sancti. Inde etiam Theodorcius colligit, Spiritum sanctum esse Deum. Sic enim ille ad priorem locum , pag. 33s'. 'S γὰρ τῆ ἐκ ξύλων
κοδομημiv va* το προσῆκον ἀπονέμομεν σέβας, πολλη δήπουθεν δικαιιτερον τοῦς λαγικρος vaως ἀφιεροῖν τῶ θεν. ἐπωχμῆvασθαι δἐ προσήκει , -ς vagς θεῶ προσηγορευσε τοὐς ενοικον ἔχοντας τὴν τῶ Πνεύματος κήριν. Μαρτυρεῖ γὰρ d λόγος , οτι θεὰς τὸ τανάγιον Πνεῖμα. Si enim templo ex lignis exstructo congruenIem honorem tribuimus , multo utique justus es , Deo templa ratione praedita consecrare.
354쪽
NIC NO CONSTANTINOPOLITANI. CAP. XIV. 'gra
tandum est autem, quὸd templa Dei appellavit eos, qui inhabitantem habent Spiritos gratiam. Tesatur enim his verbis, Spiritum sanctum esse Deum.
Ad eundem locum Theophylactus, pag. I 88. 'Eι δε vacς θεου ἐσμεν, ἐτει. δαν ενοικει ἐν η- τὸ Πνευμα, αρα το Πνεύμα θεος. S i autem Dei templum --
mus , eo quod Spiritus n nobis habitat , Spiritus igitur es Deus. Epiphanius quoque , haeresi 74. pag. 384. inde probat, Spiritum sanctum esse
αγιον ἐν τοῖς αξίοις; SM itaque templum Dei vocamur propter habitationem sancti Spiritos , quis audeat rejicere Spiritum, o abalienare ab essentia Dei, cum palam Apostolus dicat, nos rem a Dei seri propter inbabitantem Spiritum sanctum in iis , qui digni sunt ' hugustinus lib. i. de Trinitate, cap. 6. Si nos sumus templum Spiritίs sancti , non est creatura Spiritus sanctus , quia cui corpus nosrum exhibemus , necesse es ut huic eam servitutem debeamus , qua nonnisi Deo serviendum es. Et lib. I. contra Maximinum, Arianorum Episcopum , t. 6. pag. 77. Vcre aurea haec leguntur verba:
Nonne s templum alicui sancto Angelo excellentissimo de lignis X lapidibus
faceremus, anathemati remur is veritate Christ, ct ab Ecclesa Dei y quoniam creaturae exhiberemus eam servitutem, quo e uni tantum debesur Deo. Si ergo sacrilegi essemus faciendo templum cuicunque creaturae , quomodo non est verus Deus , cui non templum facimus , sed nos iu templum sumus p Αmbrosius lib. 3. de Spiritu sancto , cap. 33. Deus templum habet, creatura templum non babet verum, Spiritus autem habet templum, qui habitat in nobis. e. Spiritus sanctus non es creatura, quia in Usum bapti mur. Hoc est argumentum Greg. NazianZeni orat. 37. pag s96. ει κτίσμα το Πνευμα, πῶς εὶς αὐτὰ τιςεύομεν , ἐν αὐτη τελεωμεθα ; Si Spiritus es creatura , quomodo in eum credimus p vel in eo perficimur ' Τεμουσθα hic de Baptismo usurpatur. Baptimi gratia perfici dicebgntur in primitiva Ecclesia, id est, τελειωθῆναι, qui baptizabamur. In passione Stephani , Episcopi urbis Romae : Suem multis exhortationibus Christiame religionis edocens , S de regno Dei , vita aeterna imbuens, sacri Baptismatis gratia ex more perfecit, in albis postum Presby terum consecravit. Hoc loco perfere est τελειω- σου, quod & pro consecrare, & initiare sacris positum est apud LXX. Interpretes. Hinc Baptismus etiam vocatur τελι-ie, di qui eum administrat, τελειωτής. Vide Observat. nostrarum cap. 3.
f. Si Spiritus sanctus est creatura, etiam Pater erit crearum. Ita argu- Ss a men Diuitigod by Corale
355쪽
meritatur Photius Epist. I. Ἐι το Πνῆμα κτίσμα , κέκμος ου τὸ Πνευμα, μετα τἀν κτισμάτων. Si Spiritus est creatura , certe , illa creatura fuerit. eujus es Spiritus. Et mox : Πῶς συντάττεται Πατρὶ καὶ πιο ; Πορνυθέντες ναρ, α ς mv d 'Tιὸς . --τεύσατε , dcc. E. εν τι τ- τριῶν κτίσμα , εν οβ rιζόμεθα, ουδε τὰ λοικὰ καθαρεύσει τῆς υβρεως. Quomodo cum Patre N Filio
conjungiIury Euntes enim , uix ipsemet Filius , docete , in. uod autem ἡ tribus sis , in quorum nominibμs baptizati illuminamur , unus erit creatura , caetra ι profecto ab hac injuria non fuerint immunes. Qui plura desiderat argumenta , legat integram Epist. ι i. Basilii , ut & librum ejusdem quintum contra Eunomium, nec non primam Photii Epistolam
'Eις μίαν , αγιαν , Καθολικὴν , καὶ Ἱππολικὸν Σκκλωπ αν. . Nicquam ad considerationem Ecclesiae accedamus , de locutio-ν- i ne , τι υ εἰς ἐκκλησίαv , quaedam necessario praemittimus Quaeritur ergo , An τιςεύειν εχ τι, α πιζευειν τι, sunt ἰσοδυναμο--τα , ac proinde recte dicamur in Ecclesam credere P Assirmant Pontificii, & eo usque progrediuntur , ut dicant, non Ecclesiae tantum in omnibus , sed in Ecclesam quoque esse credendum. Atque ideo Concilii Constantinopolitani Patres profiteri, Πιςευομεν εις μίαν - ἐκκλUnisu. Hoc est, ut ipsi interpretantur , Credo fidoque Ecclesae in omnibus. Fatemur, non tantum Patres Constantinopolitanos, sed etiam alios , hoc modo fuisse locutos. Epiphanius in Ancorato, pag. 318. ΠιςM ω εἰς μίαν μίαν, Καθολικῆν, καὶ 'Aτο λικηs Ἐκκλmias. Credo in unam Sanctam, GIbolicam, θ' Apostolicam Ecclesam. Et pag. seq. Πις ει ομεν δει Mas Καθολικὴν καὶ Ἀὼκος ολικὴν Σκκλησίαν. Apud Cyrillum Ierosol. Catech. illum. i8. pag 347 IIιτεύω εἰς μίαν ἁγίαν Καθολικὴν E Mμίαν. Arius ec Eugoius in Consessione sua Constantino oblata, apud Socratem , lib. I. cap. 26. pag. ι86. b. dc apud Sozomenum . lib. 2. cap. 27. Pap. 32. b. Πιτε μου εἰς Ba θεο υΠατέρα , καὶ εις ενα Κύριον et ποῖα, και εἰς το αγιον Πνευμα , και εἰς σαρκὸς ἀνά
ςασιν, καὶ tis γῆν του Mλλοντες αἰῶνος, καὶ ed βασιλείαν οὐρανῶν, καὶ εἰς μίαν Κα-
356쪽
NIC ENO-CONSTANTINOPOLITANI. CAp. XV. 323
ελκῆν 'Eκκλ Iav τῶ Θεου. Eandem formulam Hieronymus quoque in di-1ceptatione cum Luciferianis expressit. Si vero Scriptores Eccl 2sia it icos paulo accuratius mi Piciamus, patebit , apud eos, τιτευειν τι, & εις τι, πιούειν τω, dc ῖς τινα, pro eodem Graecis, prout & Hebraeis, qutu setunt illis Analoga,haud raro usurpari. Id quod Petrus Martyr ad I. Corinth. io: a. Drusius obiervat. lib. 3. cap. I. Misceli. lib. I. caP. 2I. maXime vero Th. Gatakerus, in Uinno suo, cap. 1o. observant. Pro iisdem autem usurpasse Epiphanium loco supra laudato, ostendunt, quae eadem plane formula , postquam dixisset, Πιτεύομεν εο μίαν Καθολικ. καὶ Ἀποτολικὴν Eκκλησιαν, continua ictae subjungit, Καὶ ἐκ εν βάπτισμα μετανοίας. καὶ
εἰς Mά σιν νεκρῶν , και εἰς βασιλεύaν ουρανῶν , καὶ ιις γῆν αιώνιον. Et in unum
Baptisma res scentiae , θ' in resurrectionem mortuorum , cst in regnum coelorum , in vitam aeternam. Quid hoc aliud , quam Certo credere . unum esse resipiscentia: baptismum 3 &c. Ita enim pro iis habet pra: sens
Symbolum , O μολογῆμεν εs υττισμα εlς ἀφεσιν ἁμαρτιῶν , προσδοκωμεν ἀναασιν νεκρῶν, καὶ ζαῆν τῆ μελλοντος αἰῶνος. Quin & in sequentibus Epiphanius de eo , quod prius di erat , τιςεύομευ εἰς ἀνάτασιν νεκρῶν , anathemati subjiciens contrarium sentientes, illud ve non agnoscentes, Ἀναθεματίζομεν, inquit , τοὐς μη μολπουντας ἀν-ασιν νεκρῶν. Damnamus illos , qui resurrectionem mortuorum non constentur. Nec aliter Cyrillus Jerosol.
Catech. Illuminat. i 8. Τῆς δε απαγγελλομενης πίτεως ἀκολούθως περιεχούσης το, Σισεν βάπτισμα μετανοίας εις αφεσιν μαρτιῶν , καὶ εἰς μίαν Καθολικην 'Eκκλησίαν,
καὶ εἰς σαρκος dud σιν, καὶ ιις γην ἀιώνιον. Cum sides proposta, sue profesa, contineat istud, in unum baptisma poenitentiae ad remissionem peccatorum . N in unam Catholicam Ecclesiam , sit in carnis resurrectionem,ta in vitam aeternam. Ita & Petrus Chrysologus, Serm. 62. In Sanctam
Eetissam. Ruia Ecclesa in Christo , N in Ecclesa Christus est : qui ergo Ecelsam fatetur , in Ecclesam se confessus es credidisse. Irenaei interpres
lib. s. cap. I 2. uotquot timent Deum , credum in adventum Filii ejus, &c. Cyprianus au Demetrianum : In aeternam poenam seris credent, qui invitam aeternam credere noluerunt. Ambrosius, Epist. M. Credere inresu rectionem Christ. Atque haec Patres, ubi latius Zc liberius loquuntur :at ubi distinctius & magis proprie , negant di tertE , in homines , aut in Ecclesam credi, aut in rem ullam praeter Deum. Origenes in Johannem
357쪽
λου: εαυτου, si μῆν καὶ πιςεύειν εἰς αυτούς. Atque hoc quidem in loco, Qui recipit , inquit, si quem misero, me recipit, Ge. At verὸ non dictum es, Qui credit in vos, credit in me: neque, Qui videt vos, videt me. Ut enim recipiamus suos Apostolos vult, non tamen ut in illos credamus. ita Greg. Nazianzenus Orat. 37. quae est de Spiritu Sancto, pag sm. Ἀλλ'
τράγματος. Sed se creatura , nempe Spiritus sianctus , quomodo in eum credimus p aut in eo perficimur ' Neque enim idem est, credere in aliquid, fescredcre de ipso. Illud enim deitatis es , hoc rei cujusibet. His gemina leguntur apud Theophylactum in cap. ra. Johannis, pag. 7 7. χλλο
έκ Irι , S c. istud est credere cuipiam . ces aliud credere in quempiam. Nam is qui credit alicui, potes intelligi, quod credat ei ut vera dicenti qui autem credit in quempiam , Omnino ut in Deum credit. Irib reeIὸ quis crediderit Apostolis , at non item in Apostolos , dcc. Eodem concedunt Patres Latini. In Expositione Symboli . quae habetur apud Augustinum inter Conciones de Tempore , Serm. 33 l. ad Competentes Conc. 2. Sciendum es , quod Ecclesiae credere , non tamen in Ecclesiam credere debeamus: quia Ecclesa non Deus, sed domus Dei est. Et ad Neophytos Homil. 3. Non quomodo in Deum credimus, sic in Ecclesiam Sanctam Caiatholicam, quae propterea Sanctis V Catholica est , quia certὸ credit in Deum. Non ergo diximus, ut in Ecclesam , quas in Deum , crederetis , sed ut in Ecclesia sancta conversantes , in Deum crederetis. Augu stinus in Psal. 77. Credere in Deum plus est , quam credere Deo : nam homini cuilibet plerumque credendum est , quamvis in eum non si credendum. Et Tract. 29. in Johannem : Hoc eil opus Dei , ut credatis in eum , quem ille misit. Ut credatis in eum ε, non, ut credatis ei. Stas creditis in eum , creditis ei. Non autem continuo, qui credit et , credit in eum. Nam ces daemones credebant ei, sed non credebant in eum. Rursus etiam de Apostolis ipsis dicere possumus , Credimus Paulo . sed non , Credimus in Paulum : Credimus Petro, sed non, Credimus in Petrum. Addimus tandem Russinum in Expos. Symboli, quae habetur in operibus Cypriani, pag. sv. Ut autem una eademque in Trinitate divinitas doceatur a scut dictum est in Deum
Patrem credi adjecta praepostione IN: ita j in Christum Filium ejus, Da
358쪽
NICAENO CONSTANTINOPOLITANI. CAP. XV. 31
S in Spiritum sanctum memoratur. Sed ut manifestius fiat quod dicimus, ex consequentibus approbabitur. Sequitur namque post hunc sermonem: Sanctam Ecclesiam Catholicam, remissionem Peccatorum , hujus carnis resurrostionem. Non dixit, in sanctam Eccletiam, nec in remissionem pec-Catorum, nec in carnis resurrectionem. Si enim addidiset, IN, praepos-rionem , una eademque visfuisset cum superioribus. Nunc autem in illis 1ui. dem vocabulis, ubi de divinitate es ordinatur, in Deum Patrem dicitur. I in Jesum Christum Filium Hus , S in Spiritum sanctum : in caeteris vero, ubi non de dietinitate, sed de creaturis ac mysteriis sermo est, IN. praepositio non additur , ut dicatur in sanctam Ecclesiam , sed sanctam Ecclesiam credendam esse , non ut in Deum , sed ut Ecclesiam Deo congregatam: remissionem peccatorum credendam esse , non in remissionem peccatorum : resurrectionem carnis , non in resurrectionem carnis. mc itaque praepostionis Allabd Creator a creaturis secernitur , S divina separantur ab humanis. Quin & Tridentinum conciliabulum, Symbolum Constantinopolitanum recitando , sessione sub Paulo tertia , praepositionem IN in Capite de Ecclesia omisit: & in Catechismo ad Parochos, ex ejusdem Concilii decreto , Pii V. jussu edito , disertis verbis : Credo sanctam Ecclesam Catholicam. Illud etiam monuisse juvabit, cur doctrinae de tribus SS. Trinitatis personis statim subjiciatur Confessio de Ecclesia. Tertullianus de Baptismo , cap. 6. pag. 389. Quum autem sub tribus V testatio frii pignerentur , necessarib alicitur Ecclesiae mentio , quoniam ubi tres , id est Pater V Filius U Spiritus sanctus , ibi Ecclesa , quae trium corpus es. Et Augustinus in Enchirid. cap. 3 6. Spiritus sanctus se creatura , non creator.epset, profecto creatura rationalis Usset. Ipse enim esset summa creatura , NHeb in regula fidei non poneretur ante Ecclesam , quia S ipse ad Ecclesam
Nunc Consessionem Patrum Constantinopolitanorum de Ecclesa examinaturis, occurrit
I. Explicatio nominis. Ἐκκλησία dicitur ἀπὸ τg-, evocare. Ab Ἐκκέκλησαι fit Ἐκκλησις, & ab Eκκλησις fit Σκκλις- , eodem plane modo, quo Hebraeorum p Ecclesa quippe ex vocatione appellata est . inquit Augustinus Expos ad Rom. Cyrillus Jerosol. Catech. I 8. φωτιζ. P. III.
Ἐκκλησία καλεχαι φερωνύμως , τὸ πάντας εκκαλεχσθαι , καὶ ὁμού συνάγειν. vlὸ Ecclesia vocatur, quasi dicas, convocatio s propter omnium conzocationam congregationem. Apud Athanasium , quaest. 37. de Parabolis-
359쪽
Scripturae , t. 2. pag. 4 2. 'Eκκλησία καλεῖται, δια τὸ παντας ἐκκαλε σθαι. Ecclesia vocat*r eCocatio , quia omnes evocantur. Nimis allegoricum est,
quod Methodius in Biblioth. Photii, Cod. 233'. pag. 937. dicit, 'Eκ-
κλησὼν παρὰ τὸ ἐκκεκληκέναι τα ἡδονὰκ λέγεσθαι. Ecclesiam vocari ab evocandis, id est, exstirpandis voluptatibus. Notat autem 'Eκκλησία I. Generaliter quemvis conventum, sue Ecclesasicus M, sise Politicus. Chrysostomus in Psal. iso. 'Eκκλησία συροματος καὶ συνιδου ἐτὶν ἄνομα. Ecclesia notat congregationem , conventum. Hesychius: 'Εκκλησία, συνοδος, συναγωγὴ , Tam γυρις. Concio , conventus, congregatio , conzentus publicus. Suidas : 'Eκκλησία, συναγωγὴ οχλου. χρι φάνης Πλούr Eκκλησία δ' οὐχὶ Aa τουτον γίνεται ι Concio , turbae congregatio. insophanes tu Pluio , pag. 9. s. 2I. Concio vero nonne propter hunc habetur ρ Vetcres Glossic: Ἐκκλινία. Concilium , concio. Et Athenis nominatim ea vox usurpata pro populi co
tu, concione, πανηγύρει. Ammonius : Ἐκκλησίαν ἔλεγον οἱ 'Aθηναῖοι την συνοδον τῶν κατὰ την τύλιν. AIhenien es Tκκλυτίαν appellabant conventum civium.
Ε novem Eleusiniorum mysteriorum diebus , primus dicebatur ἀγυρμὸς, id est , Ἐκκλιντία , συγκρ τησις, iterum teste Hctychio. Actor. i 9 32, 39, 4o. Ephesinus conventus vocatur Ἐκκλ ία vs. 4o. Ἀτελυσε τήν Εκκλησίαν, dimisi Ecclesam. Plutarchus in Phocione , Διαλύσαντες τὴν 'Eκκλησίαν. Eodem scnsu Josephus, Antiquitat . i 6 e. de Agrippa , μύτα ει πὰν , διέλυσε τὸν σύλλογον. Diodorus Siculus lio. i 7. Tὸ συνiδριον Aaλίσας. Basilius M. βουλην διαλύειν. Chrylothomus, θέατρον διαλυειν.
2. Sperialiter: & quidem, A. Propriὸ frictὸ , caelum electorum, qui in hoc Symbolo vocatur
μία ἁγία, Καθολικὴ , καὶ Ἀτο λικη Σκηλπια , de quibus Ecclesiae Epithetis sub num. IV. agemus. Clemens AleX. ltromat. lib. 7. pag. 7is. οὐ γυντον τόπον , αλλα τὸ ἀθροima των ἐκλεκτων , εκκλησίαν καλω. Non locum , sed congregationem electorum , nunc Ecclesiam voco. Ignatius ad Trallenses: 'Eκκλησία ἐκλεκτὴ , συναθρ σμα αγιον , συναγωγὴ οσίων. Ecclesa electa , coetus
Ductus, onagoga sianctorum. lsidorus Pelusiota Epist. 246. lib. 2. P. 236. T. ἀθροισμα τῶν ἡγίων , τὸ εξ υθῆς πρεως καὶ πολιτεως ἀρί ι συγκεκροτημνον, 'Eκκλησία ἐς Caetus sanctorum, ex recta fide, atque o ima vivendi rationa collectus, Ecclesa est. Eadem significatio occurrit iterum apud ignatium, in Epist. ad Philadelph. de Christo : Λυτοι αν θύρα του Πατρὸe, Γῆς ἐισέρχονται 'Aβραάμ, καὶ σαλκ, και Iaκ β, καὶ οἱ Προοῆται, οἰ Ἀτήςολοι, καὶ ἡ 'Eκκλησία. Irae est ianua Patris , per quam iugrediuntur Abraham , N
Isaac , b Iacob , 5, Propbetae , Apostoli, ces Ecclesa. Irenaeus lib. .
360쪽
NIC ENO CONSTANTINOPOLITANI. CAP. XV. 329
cap. 24. Disseminaverunt stermonem de Chriso Patriarchae N Prophetae , δε- messa est autem Ecclesta . hoc es , fructum percepit. S. Augustinus contra Fauit. lib. i 2. cap. 8. uis non agnoscat Cissum reliquisse matrem, Θ gogam Iudaeorum , veter; Testamento carnaliter adhaerentem . ces actae se uxori tuae, S. Accusae. Hanc Ecclesiam Chrysostomus, 'Aνδριάντων Ho-
mil. 6. vocat τὴν κωvis πάντων ἡμῶν μητέρα, communem omnium nostrilmmarrem. Et Homil. 36. in I. ad Corinth. Tόπον αγγέλων , τιτον ἀρχαγγέ- λών, βασιλείαν θεου, abris τον ουρανόν. Locum Angelorum, locum Archangelorum, regnum Dei. ipsum caelum. Idem , HOmil. I 8. t. s. eam vocat v-Qην χολημium, βασιλίδα κεκαλλωπισμένην, παράδει v κομῶντα , λειμῶνα βρύοντα προ ἐυκαρτίαν , Sponsam ornatam , reginam omni ornatu decoratam , paraditum vernantem, pratum fertilitate abundans.
B. Improprie, idque a. ratis'ὸ, coetum eorum, qui Evangelicae praedicationi quocunisque modo credunt. Ita Critopulus in Confess . fidei, cap. 7. Ἐκκλησίαμὶν , ἁς μέν τως βούλονται , σύ - πάντων τῶν τῶ Συαγγελικ* κηρύγματι ἐπω- σουν τεαθεντων' ὀρθοδέξων φημὶ καὶ αἰρετικῶν. Ecclesa es , ut nonnulli volunt . congregatio omnium eorum , qui praedicationi Evangelii quocunque modo cre- dum Orthodoxorum inquam , haereticorum. b. LaIὸ, coetum eorum, qui eandem doctrinam Orthodoxam proinfitentur. Iterum Critopulus, eodem loco: Ἀλλοι θέλουσιν, Ἐκκλησίαν λα
Alii volunt, Ecclesiam esse congregationem Orthodoxorum tantum, o eorum,
qui in doctrina per omnia sani sunt. Jobius Monachus, in Biblioth. Photii, Cod. 122. pag. 636. 'Eκκλησία ἐς ἰου , ι εἰς χρι ν τετιτευκως MM. Acineusa es in ciristum credens populus. Gnaro ad Can. 6. Gangr. pag. 3Iq. Ἀεροῖσμὸς των τις , κυρίως Ἐκκλπια ἐς . Congregatio Melium, propriὸ Εceusa est. Cyrillus Alex. in cap. 2, Iesaiae, pag. yψ . Σκκλπίας οτε φα- μὸν, ςγουν ὀνομαζομεν, τοὐς δε αὐταῖς ἔντας μίους προσκυνητας σημαίνομεν. aeua do Eccusas dicimus vel nominamus, in iis ex rates sanctos ariratores intelligimus. Atque ita Ecclesa appellatura. Minimus coetus vel ex tribus constans, qui in nomine Domini conveniunt. Talem conventum Ecclesiae nomine donavit Tertullianus in Exhortat. ad Caltitatem , cap. 7. pag. 9 I. alludens ad verba Christi, Matth. i8:χo. Ubi duo vel tres congregati fuerint in nomine meo . ibi sum in
medio eorum , inquit: Sed N ubi tres , Ecclesa es a licet laici. Idem , lib. de Poenitentia , cap. ι o. pag. i 69. In uno , altero Ecclesa es , E T t class