장음표시 사용
261쪽
AD STATUM RELIC . QVE VOCENTVR. L 2. 2qs ipsis Religionibus, in quibus iam persecti euaserant : ut propria munia felicius exercere possent,ut supra est distum t postquam autem hi duo status distincti fuerunt ac segregati: ut ostenderet Dominus noster Religi si status excellotiam,multos ex Sacerdotali statu Vocauit ad Religione amplectendam,ut in ea se magis perficerent. Sacerdotalis enim dignitas, quae Religiosiae Prosessioni alias pries a cum huic coniungitur,plurimum proficit ad sua ministeria perscinius obeunda. Quare etiamsi Sacerdotes,Parochi sint,& animarum curam gerant: sed quoniam non se obstringunt voto illis attendendi,possunt, utS.Thomas probat osticium illud relinquere,& ingredi quacunquc Religionem,etiam inter alias minus persectam,Vt in ea propriae saluti & persectioni attendanta. Eripsa Ecc Iesia potestatem eis ad id facit,etiam Episcopo repugnante se quando ex instinctu Spiritus Sa dii ad perseetam acie vitam adspiralitia Alia tametres h ratio de ipsis Episcopis,quorum status est Religio praestantior,utpote virorum iam per- lseditorum, & qui spcciali voto ad JOnum animarum subditorum sitorum procurandum sese obsit in xerunt. Ac propterea non licet illis absque Summi Pontificis facultate, Episcopatui renunciare,& ad Religionem transire, iuxta id quod Innocentius I II. cuidam Episcopo scripsit: si pennas habes,quibus satagas insolitudinem avolare: ita tamen illae strictae sun nexibus praeceptorum , Ut liberum non habeas absque nostra permisisione volatum Saepe tamen Don inus noster sancta sita vocatione dat Episcopis huiusmodi alas,inspirans eis volatum hunc ad sblitudinem status Religiosi,tanquam.securioris magisque collecti : praecipue cum adest aliquod impedimentum ad proprium os ficium rccte peragendum- Qua ratione Religiosam vitam hoc honore & ornamento asscit, non solum educens ex ea innumeros & excellentes Episcopos ac Pontifices ad Ecclesiae suae bonum N ornamentum;scd etiam eosdem reuocans , Ut postquam aliquo remp
re benesuo munere sunt pcr ne i , illud deserant ;& redeant ad quietem, quam in augulo Religionis prius habebant. Quod fecit Caelestinus V. qui eductus ex Re gione ad Summum Pontificatum intra sex menses, illum resignans ac deserens, cum totius mundi stuporc ad priorem suum statum est reuersus. Et S.Crcgor. NaZian Z.suum etiam deseruit Episcopatum, ut ad optatam suam ilitudinem se reciperet. Et multi alij idem fecerunt,occultantes Episcopalem dignitatena, ut cum maiori humilitate in Religione viverent liisque seruirent; fugientes honorem , quem ipsorum dignitas
Drtii Qv E diuina Prouidentia fauere vosuit parti R eligionum,extendens& amplificans illas per omnes totius Christianitatis nationes acer uincia conuocans ex eis Omnibus homines ad eas condendas, ne ulla esset Christiana natio,quae non essct particeps domus huius,quam ad suam gi
262쪽
1 6 TRACTAT Vs IV. CAP. III. riam i pse erexit. Et propter eamdem causam Voluit: fundatores Religi num esse nationum diuersarum. Nam SS.Benedictus , N Franciscussu runt natione Itali; SS. Brunus & Bernardus, Galli; SS. Dominicus & Ign tius, Hispani ; & alij fuerunt aliarum nationum. Et ips, Religiones inceperunt etiam in diuersis Prouincijs : aliquae in Italia; aliae in Hispania aut Callia, aut Ccrmania r Vt omnes honorem hunc assc lueremtur illustrium adeo familiarum nobilitate & praestantia r & ita maiori inter se amore coniungerentur , dum hoc bonum aliae ab alijs partici
DEUM DOMINUM Nos TRVM SENsIM PER contiones se exhortationes Religiosiorum, praciara exempti , feruentesque eorum orationes , voc re multos ad statum Ret, 'gisum.
Oc Ario ad statum Religiosum miram illam varietatem habet, quam posuimus in primo Tomo, habere vocationem ad ingressum in Ecclesiam, aut gratiae statum. Alia enim est interna, quam Deus efficit perseipsum sitas illustrationes & inspirationes; alia est externa, quam facit per alios homines, quos accipit tamquam instrumenta ad eam faciendam: quales sunt Concionatores, &Confessarij, aliique Viri spirituales&seruentes. Quorum
consilijs, bonisque exemplis Vt ait Cassianus alios ad Religionem vocat non minori efficacitate, quam cum id per seipsium facit. Inter hos viros primum locum Vt supra est dictum obtinent ipserum Religionum sundatores; & post eos Viri Valde exemplares, qui quasi earumdem sunt columnae. Nam quemadmodum Christus Dominus noster per seipsum vocavit duodecim Apostolos,& alios discipulos; sed per eos postea
vocavit & conuertit reliquum mundum ad suam condendam Ecclesiam : ita etiam per seipsum Vocatione speciali Vocauit Religionum fundatores, addens eis numerum aliquem selectorum sociorum, quibus succedunt alij, per quos plures postea Vocat ad familiam eam condendam & promouendam. Et hoc est quod Salomon dixit: a Sapiemitam diuinam, postquam domum suam aedificasset, misisse ancillas sua, ri
263쪽
Dhvs Voc AT AD RELIG. PER CONCIONEs,8 c. 267 multos vocarent ad arcem, ct ad moenia ciuitatis. quam enim prius domum appellauit, eam nunc ciuitatem appellat , arcem habentem & muros. amuis enim Religio, quoad substantiam, una sit r compleetitur tamen quasi ciuitas quaedam multas domos , & variorum Institutorum familias, circumdatas muris diuinae protectionis, & votorum,& clausur rum suarum; &omnes arcem suam habent, celsitudinem scilicet Euangelicae perseetionis, quam profitentur; ad quam conscendunt Religiosi Vitae praeclarioris exempli, qtios ancilla siue seruos appellat, ut legunt Sancti Cyprianus & Augustinus ) eo quod innitantur profundae Humilitati, Obedientiae,& Subiectioni. Et quemadmodum inter homines non omnes,qui altehi seruiunt, vocantur serui aut mancipia: sed ij tantum, qui ita sunt perpetuo seruitio obstricti, ut nec fugere possint, nec seruitutem deserere : nec scrviunt ut mercedem lucrentur; nec sibi ipsis quicquam retinent; sed quaecunque habent, simi Dominorum i pirum i ita persecti Religiosi,quamuis filiorum spiritu serviant, ob caltum & purum am rem,& non ob scruilem timorem; sunt tamen servi Dei & Iesu Christi,eo quod professionis sitiae votis seipsos devinxerint perpetuo Dei seruitio, ita ut nec fugere possint; neque felicem hanc & ingenuam seruitutem deserere: nec seruiunt intuitu mercedis; sed ex obligatione, qua tenentur Domino, a quo conditi fuerunt ac redempti: & quaecunque suis labori-l bus lucrantur, cedunt in gloriam Domini ipsbrum; & ad limites ciuitatis,l ac domus Religionis, & Ecclesiae eius terminos amplificandos. Neque in his proprio libitu aut voluntate diriguntur, sed voluntate ac directionet Domini siui, illos mittentis & dirigentis. Ac propterea dicitur diuinapientia misisse ancillas suas, ut vocarent ad aTcem quorum Verborum du-l plex est insignis ac praeclarus sensus. ALTER est, quod seruos suos mi serit, quasi legatos & nuncios ad l 'oroso Vocandos &inuitandos homines, non tum ad habitandum & manendum in ciuitate Ecclosiae, sed etiam ad eius culmen conscendendum, profitentes Euangelicam persectionem iii Religione, quam illi in
ALTER tamen sensus est magis adhuc mysticus et quod ipsos seruos mi serit, ut ipsam arcem & muros ciuitatis conscenderent, hoc est , persectionis celsitudinem , ut inde homines Voca rent , qui ad eumdem locum ascenderent, iuxta illam Isaiae prophetiam , dicentis r b Super montem excelsum ascende ta , qui euan l .hia 4.
gelizas Sion : exalta in fortitudιne vocem tuam , qui euangetiaras Ierrusalem e c quam pulchrι super montes pedes annunciantis ct prasi l Ccq s , cantis pacem , annunciantis bonum , praedicantis salutem. Tale e nim est Saluatoris nostri consilium , ut primum persectionis mon
264쪽
tem conscendant, qui eius instrumenta sunt futtiri ad eamdem praedicam dam;d homines vocandos,qui eam sequantur. Ac propterea,cum ipse E angelicae periectionis legom Voluit promitigare , dinendit in montem excellum, qui,S. Augiist.tcste,siunificabat eius doctrinae celsitudinem e &simul conduxit suos discipulositituros postea clusdem doctrinae praedic tores. Hunc igit tir in modum eri im nimc cupit;antiquos Religiosos persectionis,quam profitetur, stibi imitatem conscendere;& alios postea vocare, qui in eadem ipsos imitentur.
tum non male sectant,si debita prudentia S moderatione,absque ulla violentia,aut fraude progres iantur: quin potius rem faciant Domino no stro 3ratijsimam,impulsium sequentes Spiritus sancti, illos ad id impelle tis,iuxta verbum illud Sancti Ioannis: ari audit, dicat. veni : hoc est, qui Dei vocem audi oret ipsum supplex, 't veniat ad regnandum in hominibus per gratiam; & invitet alios ad eandem participandam; fruendumque bonis, quibus ipse gaudet. Quemadmodum Sanctus Andreas, statim atque Christum Dominum nostrum nouit, fratrem suum Petrum Vocauit, &. b adduxit eum ad IESUM: perfecta enim charitas non est inuidiosa, ne que proprium tantum quaerit commodum; sed multorum , di praecipue fratrum sitorum ;&cupit,Vt omnes ipsam comitentur in amando, quem ipsa amat: .& amplectendtim ac . possidendtim illesaurum , quem ipsa possidet. Et quis hominum,inueniens auri ibdiam adeo copiosam,ut sitfficeret non tum ad ipsum,sed etiam ad omncssivos cognatos S: amicos ditandos,non illis eamdem statim ostenderet; ut cum ipso venientes a rum simul ex ea acciperent l& nominatim,si in ipsius lucrum & utilitatem cederet,quod alii quoque thesaurum s bi ex ea compararcnt i Qii id igitur mirum,quod qui Religionis thetaurum in campo alias abscondituminu nit,& immensum eius Valorem agnotiit, statim illum amicis & notis suis manifestet; ut ad eum possidendum accedant, S: ita secum multos alios ad Religionem adducat, qui th sauris in ea existentibus fruantur ζ ita fecit Sanctus Bernardus,cum a Deo ad ordinem C stercle sitim vocaretur: non enim satis sibi esse existimans,quod ibius ingrederetur,ex cognatis & amicis triginta socios collegit,quos secum ad cum dcduxit; ac scia sim vocavit omne ratres suos,& multos alios ex diuersis prouincib. Nam quemadmodum homi ncs huius saeculi optant, post se relinquere salios, qui familiam suam conseruent; & ita, si illos relinquant, cum magna consolatione moriuntur: nam ut dixit Ecclesiasticus: etsi cmortuus en Pater , tamen quasi non est mortuus. Similem enim reliquit postJe, in quo Vivit eius memoria:
265쪽
Dgvs AD RELIG. VOCAT PER CONCIONES.&c. I. 269
ita etiam Religiosi sanct8 desiderant, & student, spirituales filios post se
relinquere,qui Religiosam suam familiam conseruent; &vlterius promoueant, quod ipsi inchoarunt, aut conservarunt. Qitos etLim ipse DE V sad id faciendum impcllit: quemadmodum cum voluit Eliam ex hoc mundo transferre, iussit vocare Eliseum , qui ei in statu prophetico succederet. qui , d cum venisset ad Elisuvi, misit pallium suum siver il- Ium , quasi habitum Prophetae ei traderet, dixitque ei : quod meum erat feci tibi, transmittens in te spiritaim meum . qui Elisaeus statim v cationi illi obtemperauit,&s quum est Eliam , ut proximo capite retuli
SED quoniam nec Verba, nec rationes hominis etiam Sancti aliquid valent , nisi Deus cordis portam aperiat, Vt eas audiat,& admittat, loquens scilicet etiam ipse sancta sua inspiratione: ophis cst,ut,qui alterum Voluerit inducere & permotiere ad sectandana perfectionem, cum in modum loquatur,quem Apostolus ita sinuaui dicens: e exsnceritatesicut ex Deo, coram Deo, in Christo loquimur. Sinceritas tunc aderit, si rationes cum pura gloriae Dei S: boni animarum intentione adserantur, non admixtis resipectibus terrenis,Vanis,aut propriorum commodorum. Haec enim Vocatio
non debet inniti ut idem Apostolus dixit spersuasibilibus humanasapientia
verbis, sedistiritui & virtuti Dei. Quare non debcr proferri sermo cum aliquo passionis impetu, aut inordinato affectu,qui let esse caecus,prieceps ac temerarius; sed ex Deo, cum motione scilicet & inspiratione ipsius Dei: ut prodeat quasi a diu inae sipientiae instrumento; ad vocandos homines, qui in domo eius ipsi scrutant. Et quoniam inspiratio Dei, quieta est, &tranquilla, facitque Ut sentiatur quod loquitur, magnam vim & csticacitatem verbis adfert. Et Vt Apostolus dixit g auinque huiusmodi verba tali sensu prolata, praestant decem millibus alio spiritu prolatis r quia non solius hominis loquentis fiunt verba; sed ipsius Dei,qui per os hominis loquitur. Ad idem conscrt tertia conditio siue circumstantia, quam posuit Apost ius, ut scilicet sermo sit coram Deo: quasi scrMo ipsc fiat in eius praesentiarquem supplices oremus, ut ipso loquatur, nostrosque stippleat desectus. Nam cum aliquis cogitur de negotio aliquo cum insigni vis loquit is
studet cum humilitate & subiectione loqui, petitque ab eo drii; & magna illius sapientia,suum suppleri desectiim. re loqui coram Deo, est
cum timore, ac diuinae maiestatis reuerentia loqui: orando cum magna
animi demissione, ut cum sit praesens, dignetur verba illa in cor audientis immittere. Ac denique omnes rationes, quae proponentur, sint de oristo Domino : Vt, qui eas audit, permoveatur ad eius imitationemr praecipuus est Religiola vocationis finis . non flectendo voluntatem ad particularem aliquem,ipsum imitandi modum; sed eiusdem Saluato-
266쪽
23o I R A C Υ Α Τ v s IV. C A i . III. is prouidentiae id relinquendo. Is enim seruentcs silios praedicatorcs ita sequitur,ut in cord bus audientium exact ius repetat Verba, quae audiuerunt. - Ac propterea Sapiens dixit : ipsam diutiram. aplenitam, cum mistancillata suas ut vocarent ad arcem , ctiam per se liloquutam esse insipientibus,& interna sita vocatione illos vocalse. Et ipsὰm et Sahia toro; xit: sic elleregnum Dei: quemadmodum si lio mo i iaciat siementem in terram, & dormiat; se semen germinet, re increscat, dum nes mille. Diuina enim prouidentia curam suscipit in se,da que ipsiun augmentum : quare Vocanti incumbit tantum sementem vocationis externo suo verbo iacere in corda aud entium; & confidere diuinae prouidentiar, quod sit reliqua suppletura. Ita fecit quidam Religiosus Ordinis SineU Dominici, clui cum visitas et quemdam Virum sarcularem multis delitiis deditum; et valedicens, dixit verba illa Isaiae: i subter testernetur tinea, ct operimentum tuum erunt vermes,&ita discessit,committens Domino nostro, ut illi sementi virtutem & efficac itatem daret. Quod ille secit efficaciter : nam repetens ad cor eius Viri eadem Verba,adeo profunde illud 2enetrarunt, Vt, relictis omnibus,decreuerit ingredi Religionem.
SED O N I A Μ hortari verbis & rationibus ad persectionis sta
tum amplectendum non semper est: medium satis accommodatum &efficax ad omnino persuadendum rest aliud magis uniuersiale, minusque suspectum , per exempla scilicet insignis sanctitatis, quae ipsis oculis cernuntur, quae Vt in primo tomo est dictum o sunt Vocationis diuinae media ad conuertendos peccatores, & iustos perficiendos: immo etiam ad utrosque perm enaos, Ut Religiosum statum amplcctantur. Sunt enim ut ait Sanctus Gregorius viva quaedam lectio,iaonsbliam persectionis Euangelicae; sed facilitatis quoque & iucunditatis, quae sentitur in eius exercitatione. Videnti. enim alios homines similes nobis exercentes cum magna tranquillitate & iucunditate virtutes Reli glosas: concipi mus spem, quod & nos poterimus easdem exercere. Et tunc accedit Spiritus Secti inspiratio, commutans cor timidum & ignauum in animosum; aucitque illi spiritum & animum, Ut sese illis con ungat ad conuiuendum. Meminerimus congregationis filiorum Prophetarum, quos supra diximus fuisse illius temporis Religiosos,qui descendebant a ex coIle Dei, & ante eos praecedubant hyalimum Dumpanum, ct tibia, ct citha ra, prophetantes is laudantes Deum in illis ini frumentis. quos Videns Saul, cum esset humilis,l: paruus in oculis suis, in*jt in eumstiritus Domini, prophetavit in medio eorum, cum tanta omnium admiratione , Ut dicere ad inuicem: q nam res accirit*io Gu' num 9 Saul inter Prophetiar quid
267쪽
Drvs AD RELIG. VOCAT PER CONCIONEI &c. g. 2. 2 Ilutem totum illud fuit a'iud,qu m imago quaedam nultationis,quam diui a vocatio efficit per boni exempli RUigiosos: quorum exercitia signifi-rantur per P alteria decem chordarum: N per tympana, quae conficiuntur ex pellibus mortuorum animalium per citharas, quae musicam reddunt valde si avem ; N per tibias , quae in exequiis inflabantur Nam sere omnes Religiones f undantur in diuinorum praeceptorum &consiliorum Obedientia , in mortificatione carnis, ciusque passionum ac sensium ; in laudibus Dei cum orationibus & canticis; & in miniit crijs erga proximos, quorum miserii, illi compatiuntur. His adeo praeci in operibus, quae multi simul cum animorum coniunctione, &magia mpiritus seruore exercent, efficiunt coelestem quamdam harmoniam , quae homines saeculares, illam videntes, valde aedificat, ac laetificat: & saepe evcnit ut repente spiritus Domini in eos defccndat, inspi-sretque, ut lanetiadeo Congregationi sese coniungant; mutans eos in lviros alios, ut desinant cile quod prius erant; & incipiant esse quod non erant. Nam t Sancius Gregorius perpendit, moralem huius historiae sensum proponens otii prius erat carnalis, incipit esse spiritualis; qui tepidus valde csse ibiebat, incipit cile valde seruens ; qui
pr us essu Adcbatur ad res externas, & negotijs saecularibus ac prophanis totus erat immersis, rupente se videt ab eis expeditum, rebusque internis omnino intentum & addictitru ; temporalia omnia contemnentem & sit spirantem aeterna; ideoque, cum seipsum aspicit, non agnoscit: quod videat se ita mutatum; obstupescit, clam cogitat, quid fuerit, & quid iam sit ; & quoia. odo possit adeo diuersius esse, quam
antea suerit . Eodem etiam stupore tenentur, qui paulo ante eumdem viderunt adeo longe dissantcm ab eo, qui nunc est ; dicuntque sibi mutuo, quaenam res accidit huic viro , qui ab huiusmodi cogit, tionibus adeo remotus erat i hcri inter homines saeculares versabatur,omnique vitiorum generi seruiebat; nunc autem eumdem videmus intcrProphetas,recollecti: m inter Religiosi,s,occupari in exercit ijs humilibus. Quid hoc rei' quis tantam attulit mutationem ' quibus mediis & rationibus ad eam faciendam est inductiis' a te Deus meus,sunt huiuii nodi mutationes: b hac vere mutatio dextera excels: quae talem suggerit inspirationem, ac perficit Vocationem , quae tamquam medio utitur exemplari Religiosbrum pertietorum vita, qua homines saeculares vere in alios
viros permutas i alii enim vitam suam mutant illecti rara & excellenti obedientia,quae in aliquibus Religionibus praelucet; alii afficiuntur magis asperitate ex sevcritate, quam in aliis Religionibus vident; alii magis ad-
mirantur coniunctionem & charitalcm mutuam & Zelum proximorum
268쪽
2 2TRACTAT vs IV. CAP. III. operibus : qiiisque tamen ex Dei Vocatione eam Religionem eligit , in qu magis videt elucere,quod illi adsert maiorem admirationem; magisque ex citat ad sectandam deuotionem.Stupenda fuit viri cuiusdam nobilis limi ac diti sit mi vocatio,quiaccedens ad monasterium Clareuallense, & ingressiis Capitulum, in quo Monachi erant, ut ab elypeteret orationes apud Deli: animaduertens ordinem, magnamq; quietem, quam ibi seritabant, &vultus eorum quasi Angelicos,repente sensit interius moueri, tantaq; vi seessc mutatum,ut statim decreuerit de constituerit, in sancta ista Societate permanere,nec ab ea amplius exire,nec quidem ut suis valediceret, aut de suis negoti js aliquid statueret. SED ulterius progrediuntur stupendae mutationes in hoc diuinae vocationis genere. Non enim pij rantum , bonaeque conscientiae homines, huiusmodi exemplis permoventur; sed etiam discoli valde in suis moribu qui tanquam hostes alios Religioses persequuntu , sicut Saulus persequebatur Chri itianoso permutantur etiam cum eis, accedente spiritu Domini potenti sua Vocatione,ad cox permutandos. Non fuit adeo mirum, quod Saul cum inibis oculis esset paruulus, mutaretur videns filios Prophetarum: sed illuc erito admirationem adsert, quod idem ipsi c- uenerit,cum insensius esset Dauidi, quem crudeliter persinucbatur. Nam tunc ait Scriptura diuina) c 1msit Saul lictores, ut raperent David: qui iam vidissent cuneum Prophetarum Patreinantium, ct Samuelamstantem super eos, factus est etiamstiritus Domini in illinct prophetare coeperunt etiam ipsi. quod cum nunciatum esset Soli, migis se alios nuncios: prophetaverunt autem billi, ct rursum misit Saul terrios nuncios, qui se ipsi prophetaverunt. Et iratus iracundia Saul Voluit ipsemet ire ac Dauidem comprehendere, secum peruenisset ad Icium, bi erant Prophetae laudantes Deum, factus est etiam
super eumspiritus Domini, ct exspoliauit Vsi se vestimentusuis, is probetauit
cum ceteris coram Samuele , ct cecidit siue Ut al: us textus habet, cecinit
nudus tota die ista is nocte. Odiuinae Sapientiae altitudine mi Odiuinae Vocationis euacacitatem l fugiens Dauid nostes suos, confugit ad filios Pr phetarum sibi persuadens, se inter illos ob protectionem & curam, quam Deus illorum gerit,sore tutum; nec deceptus est. nihil enim tutius, quam ex mundo fugere,& ad Religionem se recipere, in qua Deus noster peculiari sua prouidentia Religiosos protegi , & ab hostibus ac persequutoribus tuetur. Sed quomodo eos tuetur mittens scilicet ii l is saepe coelestis inspirationis suae spiritum,quo ex inimicis reddit amicos: & Ex persequutoribus,imitatores perfectioris,quetun antea persequebantur. Nam quamuis adeo sint duri &obstinati,sicut ipse Saul:diuina tamen gratia est potentiore& vel ipse adeo sanctae Congregationis aspccitu, ira illos permutat, Vt ipsi-met se prophanis suis Vestibus exuant,induant Vero , vestem scilicet
269쪽
Dhvs VOCAT AD RELIC. PER CONCIONEs,&c. 26 Religiosam;& ita die ac nocte occupentur in laudibus Dei, cuius hae sunt li mutationes. Stupendus. fuit casus, qui Sancto Bernardo euenit cum quodam homine cupiente peruertere quemdam nouitium, & multa mala de Religiosis obloquentem : cui ipse praedixit, fore ut & ipse fieret Religi sus, qui valde propter hoc verbum iratus,respondit, scin hoc aduertere Sanctum Bernardum esse falsum Prophetam, ut qui nunquam cssct Visurus,quod praediccbat. Sed praeualuit gratiaee misericordia Domini, quae breui post tempore ita illum permutauit memoria & recordatione exen plorum,quae apud ipsos Religiosos viderat : ut decreuerit & constituerit
illos imitari;& saeculari habitu deposito,i eligiosum induere,&prosessi nem amplecti reliquorum Religiosorii m. EX His licet colligere , quam tenemur,qui sumus Religiost. exemplarem adeo Vita instituere,ut valeat peccatores couertere;ac tepidis, qui nobis se coni unxerint, adferre seruoremobis certo perseadentes,quod pommus bonis nostris exemplis, quaesiant muti praedicatorcs, conuocare multos; qui,quam profitemur Religione,promoueat.IHeminerimus,qua-do in publicum prodimus,debere nos instar filiorum Prophetarum, musica sanctorum operum insti uti nostri instrumenta praeserre, tanta quiete ac modestia, tanto ordine & seruore spiri us, ut omnes asp cicntes recreent,& alliciant; quibus tanquam tibiis utatur Deus ad eos vocandos, quos ad nostrum Institutum praeci egit. Ducamus honori quod ancillae simus diuinae Sapientiae, & asstendamus ad Euangelicae perscctionis arcem adeo persectam, alem duccntes vitam, ut ipsam et clamet, vocetque homines, qui illam seqilaritur. & ita a vera nostra coram hominil splendeant,vrgi
rificent patrem minum qui in caelis est; & matrem nostram, ipsam scilicet Rei sionem. Propterea enim di 'i Salomon : bfilium sapientem lati arefipatrem : lbum vero ultum maestiriam esse matru sua. Ignavi enim Religiosi . ac tepidi, a perlecta vira Religiosa uereno antes, contristant matrem sua, hoc est, Rel gionem; & quod in ipsis est, eζus opinioncm apud alios imminuut, 3e afficiunt initima: multisque filiis cam priuanr,qui eamdem p tuissent exornare & amplificare: Ar scruciat &persect1 &ipsum Deum,& Religionem laetificanr,adducentes multos ad eam amplectendam; de quorum mutatione exultant Angeli,lauius familiae custodes:& iusti, qui eiusdem sunt membra. Qiri alia quoque speciali obligatione tenentur adiuuandam Ac promouendam Instituti siti conseruationem & amplificati nem contin s suis ac struentibus orationibus, quibus ieiunia etiam & alias poenitentias adiungant. Orationes enim Religiosioriim, media sunt, quibus diuina prouidentia utitur, ad vocandos homines, ut illos imiten-Diuiligod by Corale
270쪽
tur. Neque oratio dat solum Vcrbis & exemplis Religio rum efficaci lateiri; sed ipsa etiam sola potcns est hanc aptid Delim vocationem impetrare. Et quamuis ipsi in Eremo versentur, nec habeant consuetudinem cum saecularibus hominibus, neque ab eis videantur, squales crant primi Monachi Cistertienses poterunt suis Orationibus a Uco Cbtinere,ut puliasti,tangatque multorum fidelium corda et ut ad suam familiam augendam ac dilatandam,accedant. De Sancto Dominico scribitur, quod, petentibus suis Monachis,orauerit Deum,Vt Magistrum quemdam Reginaldum ad ipsius ordinem vocaret: &,cum nec Verbo cum eo hac de re actum es et,s quenti tamen die,hora Primae, Venit Rcginaldus &petiit ordinis illius h bitum di promissio enim illa Saluatoris non habet limitem aut terminum c ρ tite ct dabitur vobis. Et dii habueritis fidem cuigranumsinapis,dicetis momti α, aut e arbori huic: eradιcare ct transelantare in marer obediet vobis. Nam disiina Omnipotentia propter Vestra.n Orationem, fidei adeoq; se uenti fiduciae coniunctam, ita cor hominis, etiam profundissimas radices in mundo habentis, tanget Vt ipsemet gaudens relinquat omnia, seque in ipsam Religionem transferat. Nec sine mysterio Dominus nolle anes fidem comparat cum grano sinapis, quod minimum est omnibus seminibis, sed cum creverit, maius est omnibus oleribus, ctfit arbor, ita pi volucres caelι habitent in ramu eius. Nam Vnui quisque Religiosus deberet esse sicut illud granum: paruus quidem ob humilitatem; sed magnus & efficax ob spiri tus feruorem : ita contendendo in persectione crescere, ut multi f. culares ad ipsius Socictatem accedant. Et cum pro seipso orat, potest ac
debet hoc titulo & nomine, inter alia petere humiliter, ita se persectum 'ac seruentem fieri, ut multi alii per ipsum accedant, ad D Ε o magna cum persectione seruiendum. Talis fuit sponsis Oratio, dilecto suo di
centis ro trahe me: post te curremin in odorem unguentorum tuorum. quasi distinctius dixerit: trahe me, D E V s meus, tanta Vi & efficacitate, ut in tuo seruitio magno seruore curram : me enim sic currente, non solate sequar: sed meis orationibus, colloquiis, de exemplis contendam, ut multi alii mecum simul currant, excitati de recreati odore praestantium donorum,quae amplcctentibus Euangelica consilia largiris.