장음표시 사용
371쪽
REvERsIONIs AD SAECVLvΜ CAVs ΑΕ 2. , 9 8e bonum sectorum reliquorum exemplum : qui vero se sicibtrahunt,fitiniqne singillares, nolentes reliquos seqiii: pcriculo se exponunt defatigationis, & st bsistendi,ac retrocedendi. Tunc enim accedit daemon, &eos aggrediens, sacile vincit : sicut serpens aggressus fuit Euam; cum s lam, & d Viro sto si paratam vidit : ideoqtie facile in congressu illo prael ualuit. Et propicrca dixit Ecclesiastes: o melim est esse duo; u qua V-l num Flum : habent enim emolumentum Societatis sua: nams pnus ceciderit, ab alter ulcietis; oes dormierint duo, Daebuntur mutu .rnin quomodoc
SED quoniam in communitate alii sunt seruentes,alii desides: qui perseuerare in ea cupir,priores aemuletur, non posteriores: sicut filiae Loth, etsi quod sci minae es ent, naturaliter potuissent, matri potius se coniungere, quam Patri: scd quod timerent, secutae potius sunt patris consi-silium,&gressus properantis; deseruerui vero matrem,Valde tarde pro cedentem; mutuo se exhortantes, ut properarent cum illo. & sic ad terminum tandem cum illo peruenerunt, vitasque suas seruarunt. ita Religiosi, cupientes in statu suo fructuose perseuerare, recedunt a tepidis ac desidibus, etiamsi alioquin sibi charis r nec eorum exempla sequi volunt, ne cum illis percant : scd potius amplectuntur consilia,& exempla sequuntur seruentium , mutuo se ad festinandum exhortantes; nec Vllo modo retrocedcndum, sed progrediendum ulterius,d nec ad persectionis culmen perueniant; &, quam quaerunt, salutem assequantur.
AC denique ob oculos proponere sibi debent circumstantiam illam deflendam miserae huius mulieris, quae cum periculum euasisset et pereundi in Sodomis: tamen cum plus quξim tres partes sui itineris cons cisset, essetque prope portum talutis, & iam prope , Vt ingrederetur Segor, & ita salua esset: ibi tamen substitit ex pigritia; &, retro aspiciens ex sua inconstantia, perijt. Vt hinc timorem concipias, ac tremas de tua mutabilitate; & non relaxes, nec ad punctum, seruorem tuum Vsque ad mortem . Forte enim, cum relaxare incipis: iam es prope finem : estque vchementer dolendum , propterea quod tantillo temporis spatio non per et, amittere coronam & fructum tintius tui laboris transacti . Quemadmodum euenit infelici Regi Saul, quem Samuel iusserat p expectareperseptem dies, ipsius aduentum : Saul tamen ad finem septimi diei expectando defatigatus, amisit per scuerantiam reliquorum dierum ; & regnum, quo potiebatur. Cum igitur
nescias, quantum tibi Vitae supersit: cave ne retro vel ad momentum ce-da; fortό enim illud est ultimum vitae tuae,tuaequae damnationis aeterna initium.
372쪽
TRACTAT vs V. CAP. VIII. Spri nequis ex iis,quae diXimus, existimet: quemcumque retrocedendi modum esse lethale peccatum: aduertendum est, quod quemadmodum ingressus ih Religionem semper est liber, & ex consilio tantum: ita peris seuerantia in ea Novitiis est libera, donec vel professionem faciant, vel tria vota reddant, aut aliquo speciali voto se adstringant perseuerandi,&non redeundi ad taculum. In his enim omnibus casibus perseuerantia iam cadit sub obligationem et ut non liceat retrocedere absque lethali crimine. Sed etiam ante hanc perseuerandi obligationem, inconstantia in benὶ caeptis,cum oritur ex animi leuitate,aut pusillanimitate,& animi abiere n etiamsi ad lethalcm culpam non perueniat: est tamen valde periculosa;& exposita occasionibus grauium lapsuum , ac miseriarum , propter rationes iam positas ; &plures alim inserius ponendas. Quae cisi Novitiis& antiquioribus sint communes, aliter tamen his, & illis sunt applicandae.
Isco Ns TANTIAM REDEUNTIUM AD SAECVLVM esse asibilium tentationem;inqua ratione sit vincenda;
quidi Pratatu in his ramin sit m
undum. V1 Ex ANi Mi pusillanimitate, tentationibus succumbentes, ad iaculum redeunt, non solum Deo sunt infideles, sibique ipsis noxii, sed etiam detrimcntum alijs adserunt, praecspue debilibus, & in Religione adhuc tuncris, aut qui prius eorum erant boni soci j & amici: accedente Sathana, multisq; viis & modis eos aggrediente. Prima via est mali exempli, quod ad oculum Vident. Quemadmodum enim seruentium Religiosbrum,mundumque deserentium, ut Religionem ingrediantur, exempla , media sitiat diuinae vocationis ad Mnas. . 3. Iios deducendos, qui illos sequantur; Vt supra est dictum ita e contra inconstantia deficientium a Religione,medium est, quo daemon utitur,ad alios perrentandos, & inducendos,ut ii los sequaὴtur: suggerens illi inre ne,aut per improbum alique consiliarium, quod illa Noemi , Nurui suae Ruth dixit,cum eius socia Orpha rediit in regionem suam Moab, ex qua amisLLq. ex iuerat: aen,'nquit, mers est in ara tua ad popuIussu,O ad Deos suo madecu Tic inqua daemon,cum aliquis deficita susccpta Religionepetat alios,
373쪽
FvGA Ex Rr Lici. UNDE ORIATUR, LIVsQVE RE HED. 36Idicens: socius tuus rediit ad seculum,ad parentes sito ad delitias, quas deseruerat:redi & tu quoque. Que in ingressu Religionis fuisti secutus: sequere etiam in cxitu. An tu maioribus polles Viribus, quam ille si alio tempore Religionem es deserturus: melius est, nunc deserere, ut eum comiteris. Neque enim quod exierit, & retrocesserit, Versus cst in statuam salis r nec tu propterea conuerteris. Potius eris sal sapientiae ac discretionis, si non prosequaris quod perficere non poteris.Hoc modo Satan debiles ac simpli ces fidem ipsi adhinentes, decipit: quamuis semper id faciant cum aliquo remorsu conscientiae, quod male agant.in quibus locum h3bet illud Pr phetae:b mitis captiuin abductiu est:ctancilia eius minabantur, gementes, ut columba.murmurantes in cordibus suis. Quis enim hic miles, nisi Religiosis, qui in prosectu suo feruentior videbatur & Daemonis persuasione feruorem&constantiam suam amisit,& ad mundum rediit, non tanquam liber, sed captiuus: fiam licet exeundo quaerat libertatem: exit tamen captiuus, & a suis passionibus,sensuumque affectibus raptatus:quibus Daemon eum compre-nendit,ac ligatum extraxit e Religione. Quem ob eius malum exemplum sequuntur ancillae, hoc est , debilium ac simplicium animae, quasi d columba seducta, non habentes cor, ad resistendum Volenti, eas e suo columbario & nido extrahere.Cum autem malum aduertant, quod faciunt, eunt gementes
perniciem suam,& murmurantes in corde sitor ipsa enim conscientia pulsat ac reprehendit in eo ipso,quod faciunt. SED ulterius adhuc progreditur improbitas quorundam,quidum ipsi a
sua vocatione deficiunt, praebent se Daemonis ministros, tentantes alios, nomsbium malo suo exemplo Vt S. Gregorius aduertit sed verbo etiam solicitantes socios,& amicos suos; & suadentes, ut cum ipsis exeant:adserentes, ad id persuadendum, rationes, quibus ipsi inducti, ad seculum redeunt. Hoc autem interdum faciunt, ut leuitatem S inconstantiam suam tegant,si socios at quos in ea habeant.Hi sunt infelices illi,de quibus Salu tor diixit eneces est, ut veniant scandala:muntamen τε homini illi per quem scam datum venit s Expedit ei, ut sus Matur mola amaria in collo elis, o demergatar improfundum maru.Scandala iunt occasiones, quas qui deficiunt, malis suis exempl is & persuasionibus alijs prahent,impingendi, & cum ipsis deficiendi.
Et quoniam imbecillitas & inconstantia hominum magna est; vitae autem Chriltianae ac Religiosis asperitas ac difficultas non parua , moraliter i quendo est qua sit necessarium,Vt multi impingant,suaque inconstantia aliis scandalo sint,& causa impingendit ijs nominatim,quos Christus Dominus noster pusillos appellat.qui, Vt S. Hierommus explicat, sunt sinceri, & in virtute tyrones. Qui,quod nondum prosundas in Religione iecerint radices, lent facile malo eXemplo, quod cernunt, impingere; & sallacibus rationibus,quas pro sua libertate audiunt,persuaderi. tamen ei,per quem
374쪽
tale scandalum venit. Hoc enim peccatum erit ei instar molae asinariae, quae ipsum trahet ab una in alteram culpam, & in multas easque valde gr,ues praecipitabit, Vsque ad ipsas aeternas poenas. Expedivisset etiam ei,molari lapide ad collum alligato,demergi in prosundum maris, quam huius modi praebere scandalum. Multo enim grauior est mors animae, quam corporis;ac proinde magis timendum, quod anima absque ulla remedij spe perear;quam quod demergatur corpus in profundum maris.
HΙ Μ c licet debilibus arma defensiva sumere, quibus se ab hinus.
modi tentationibus defendant, nec talia imitentur exempla. valde enim milium esset, si, quod alium, etiam tibi amicissimum, videas h turris summitate se praecipitare:tu quoque Velis simuI cum eo praecipitari , & imitari stultum in re utrique perniciosa. Et si, videns, eum alligare collo suo lapidem molarem, sicque proijcere in mare; temeritas esset, similem tibi alligare, &post illum etiam te proiicere. Sic igitur, si malum exemplum ab alio tibi datum tu uaris: sicut ille te scandalirat; ita in scandalizas alios; & hoc scandalum erit tibi molaris lapis, quemadmodum standalum tibi ab alio datum, similis fuit ei lapis. Si amicus tuus tanquam ignauus miles permisit se ab hoste capi: qualis prudentia erit, instar mancipij eum sequi , ac permittere ab eodem hoste in captiuitatem trahi quamuis enim in simplicitate columba esse debeas r non tamen in imprudentia r ut caecus sequaris eum , qui educere te velit ex nido, quem habebas in soraminibus petrae , CHRI ITI scilicet crincifixi r quem imitantur Religiosi. Propterea enim ipse nos monuit; dicens et a prudentes, sicut serpentes; is simplices, sicut columba. Ne aut a Daemonibus, aut , falsis amicis nos decipi patiamur. Et quaenam quaei maior imprudentia esse potest , quam amplecti captiuitatem
cum gemitu columbino, tolerando scilicet murmur, pulsumque conis' seientiae, eo quod non habeas animum hosti tuo resistendi ζ b ra. ait ipse D E V s per Sophoniam, prouocatrix ct redempta ciuitae columba. Hoc est Vae tibi, anima, quae me ad magnam prouocas iram : cum enim ego te redemerim, & a mundo & peccato eripuerim e tu tamen apis sicut imprudens columba , quae gemens , teipsam tradis tuis hostibus; eorumque tentationibus nec habes cor & animum ad resiste
Si animum habuisti, ut mundum desereres, eiusque plurima ac dotestanda exempla: cur non etiam animum restimis, ad vitanda scand la, quae tibi osten,qui tanquam canis redit ad vomitum
375쪽
Fuci A LX REL C. VNDR COATUR, EI VsaVE REΜED. 363N g res huius mundi aspicias , deque eis iudices ex specie, quam praeserunt ; sed ad interiora eaxum penetra et & facilὸ deprehendes, eum, qui DEo est infidelis, & respicit retro, iam in corde suo conuersum esse in marmoream petram, & talis statuam, cum certo perticulo perpetuae suae ruinae,nisi tempestiue 'niteat,& conuertatur. Eit autem magna prudentia, cautum fieri ex alienis periculis ψε & ex secti lapsiu maiorem haurire humilitatem, cautelam, &ailigentiam ad perseueran- dum in tua vocatione constantissimE. PRAECLARE sanctus Gregorius ad hoc propositum perpe ' dit occultiuo quoddam diuinae Prouidentiae arcanum in ipsis Vocati nibus4 ita eas dirigentis , Ut aliqui mundum desci entes Religionem l ingrediantur, cum sciat, eos non perseueraturos in ea: sed ut illorumi exemplo elios suos permoveat, ad eandem Reli onem ingredien-ldam, in qua sint perseueraturi; eosque doceant viam, quam tenere debeant, Vt persectionem consequantur. Postea tamen permittit, eosdem ipses cseficere , sua vocatione, ut eorum lapsus ac ruina fiat
reliquorum cautela ; & quod paucos deducit in perniciem , illud ipsum multos humiliet, & permoveat: ut, sibijpsis diffidentes, i tam suam fiduciam in Deo collocent: Vt c cum metu ore ore sala-- fluam ure res , d alimem o electio m suam certam θιiam. non deficientes ' in ea. Quamobrem Salomon dixit: e qui stultis . Fidit uisi sapissi i eo quod stulti ac insipientis errores sint prudentist quasi monita; & lapsus, inconstantiaque imprudentis aperit oculosi prudentis, Ut seruet, alipndatque i pedem siuam collocet: ne cadat,
PROPTER quam causam confert Ecclesiasticus hominemctum & stultum cum Sole de Luna, f Ηο- . inquit, Sanctis in sapit retia manet ficut Sed, fluum sicut Luna mutatuae. Quemadmodum enimi Sol lumen suum conseruat semper, quamuis Luna multas mutationes patiatur: ita vir sanctus ac feruens permanet semper in luce gratiar, &in perfectione, quam profitetur, amque mutatione e etiamsi stulti &l imprudentes , quibuscum versatur sicut Luna mutentur ; deserant que bonum , quod coeperant. Eorum enim perseuerantia non innititur verbis & factis , aut exemplis hominum, qui natura sunt mut
biles;sed veritati,bonitati,ac voluntati Dei, qui est immutabilis. Et quam do ingressi sunt Religionem , etiamsi ad id essent aliorum exemplis moti:id tamen non fuit praecipuὶ propter odorem huiusinodi unguent tum γε etsi snt pretiosa,possunt tamen deficere;sed geurrentes ut dicebamus in Christum in odorem suauissimorum ei- ν uentorumenusque princlarissima exempla sequentes,quae mutari non possunt. Et, ut Apostolus
376쪽
dixit Galatis, ut firmi & constantes manerent in Evangelio, quod illis praedicauerati h asquis Aneelin decaeis, si id possibile eos sci ontrarii reuticeret. Ita a Deo vocatus, ut ipsiam in Religione sequatur,l firmus debet in sua vocatio, e& Christi imitatione permanere e quamuis ipsemet homo, qui ipsi suasit talem Vocationem, mutatus, nunc suaderet, ad seculum redire. Adlaaec, cum aliquos videris in vocatione sua deficie tes, memor esto sontentiae Saluatoris , dicentis et imkIrvios vocatos, paucos verbeIectos. k Stultorum enim, qui Vt Luna mutantur, immitis est numeria: Sanctorum autem, qui constantes sunt sicut Sol, numerus est exiguus. Ac propterea Saluator suis discipulis dixit: I nolite timere, pus grex: quia complacuis patri remo dareνοω regnum. Qitares prudens es,non debes plurimos illos sequi; sed contendere,ut sis de numero paucorum: &commiseratione moueri deficientium , &sequentium plurimos. Cecidit enim in caput eorum imprecatio illa Dauidis, dicentis r m Domine a paucis de terra diuideres in vita eorum: & ne in numero electorum computentur, eo quod de abscoia ita tuis sponte adimpulsu est venter rerum, rebus inquam lite reprob tis.Qtim si horum lapsus ad commiserationem te permovet: procul eris ab eorum imitatione. Memento quoque alterius illius sontentiae eiusdcmMIuatoris,dicentis: n qai in aut in uno agro, unum assumendum, alterum relinquendam. Cum igitur videris socium tuum relinqui,
aedeseri,eo quod sponte ipse locum deserat, in quo DE v s ipsi collocauerat e da operam, Ut tu sis qui assumaris , & eIigaris: ut semper in diuino seruitio perseueres. de quo dixit Regius Propheta Dauidr o beatis, quem evisti, O assumpsisti : iηhaovabis in atriis tuis in m
SEn videamus nunc, quid in huiusinodi euentibus siciendum sit Prae
latis, ac Tyronum Magistris : ut imitentur admirandum Christi Domini noliri exemplum, cum instituit sermonem de sanetissimo Eucharistiae Sacramento, & a multi ex viscipula etin audientes: nisi man- caueritis carnem silii huminis, O Meritu rivi scuumem , non habetitis νitam is νοbis x dixerunt: Durin es hic sermo : st quis potest eis audiret &quamuis ipse Saluator conatus fuerit eis satisfacere , & turbatos pacare t multi tamm mcipulorum eis abierunt retro r se iam non cum Hs an bulabant. Et tunc conuersiis ipse CHRIsTus ad Apostolos dum decim , dixit eis et numquid γ νος vultu abire & sanctus Petrus pr omnibus respondit: Domine ad quem ibimus ' verba vita aterna habes. Et nos credid in oe cognouimus. quia tu es Christis Fili vi Dei νiui. Sed
377쪽
FvGA Ex RELIC. VNDA ORIATUR, EIUS L REΜEDI A. .r. 6s ipse Saluator tremendam aliam subiunxit sententiam e Nonne ego νοsd-- decim elegi ροσνοι, pnin diaboliues Disebat aut , Iudam Iscirioten: hic enim erat traditurus eum.cum esset νnis ex duodecim. Haec omnia reteri Moannes Euangelisti : in quibus est quoddam Vitium exemplar eorum , quae geruntur in Religionibus; & facturi sunt ij, quibus eorum incumbit gubernatio.
NAΜ in prirnu:quemadmodum absque ulla Christi Domini nostri cuI-pa, praedicante ipso veritatem, ad salutem & persectionem hominum n cessariam; multi eius discipuli discesserunt ab eius schola,murmurantes, ac dicentes,doctrinam eius duram esse, incredibilem, &intolcrabilem:non
quod illa talis esset:sed quod ipsi duri essent iudici j, nec vellent illud Magistri sui iudicio subijcere. Ita etiam euenit saepΘ,Vt Praelatis, Tyronumque Magistris bene fungentibus suis officiis, operamque dantibus, ut Regulae
bene seruenturialiqui retrocedant,ac deserant Religionem: iudicantes, rationem illam vivendi duram esse, & intolerabilem: non quod reuera talis
sit;sed quod illi sint ignaui, & pusillanimes: aut cor habeant durum,ad ea amplectenda,quae Deo placent: eo quod valde propcndeant ad res sibiipsis
placentes ut iudicii sint duri, cui plurimum tribuant:ac proinde nolint, illud alterius iudicio subiicere. Quod,cum non sit ex Praelati culpa,non est, cur nimium tristetur:quando aliqui Religionem deserunt:quamuis charitas non possit non grauiter serre siroximi sui damnum. Sed tenentur sacere,quod Ch rimis Dominus noster in simili casis secit. nam statim atque illi discipuli sitam prodiderunt cordis duritiem,ac deceptionem;stu' duir,quod in se fiat eos emollire,ac deceptionem retegere, ne ab ipso discederent: ideoque illis dixit: hoc νοι scandarieti stiritus est qui viaificat: caro is prodest quidqua. verba.qua egoiscurru sum robuέhriιuso vita sunt. Qiasi eis diuxisset non rectὶ facitis,quod scandalizemini propicr verba mea ,& dicatis,
sermonem esse durum. Nolite haerere in cortice verborum meorum,& in ijs tantum,quae prima sacie praeseriint:cogitantes, quod sitis cuncm meam comesturi,ut comedi solet caro caetererum animalium.aspicite ad interi ra meorum verborum,quae spiritum & vitam habent:& sic scandalum vetastrum cessabir;nec durum videbitur, carnem meam in sacramento sumere. Hunc igitur in modum Praelati&Nouitiorum Magistri,cum incipiunt cognoscere tentationem c duritiem cogitantium retrocedere:dare debent peram cum omni charitate& diligentia,quantum in ipsis erit, eos emollirhac deceptionem eis retegere;& ad Perseuerantiam exhortari,& animare:
ob oculos eis ponentes, quod religiosa Vita non tam dura sit, atque ipsi exustimant;& duritiem potius csse in ipsi rum cordibus, non gustantibus quaestini spiritus, in vita religiosa latentis. Id quod cificacibus rationibus, si gillorum infirmitati accommodati est eis ostendendum. Qualis enim si
378쪽
T R A C T A T v s V. C A VIII. let esse tentatio: tale remedium est applicandum,ut praeueniatur,ac super
A N D o autem aIlatae rationes non sumcerent ad continendos ipses tentatos, non debet etiam ipse Praelatus nimium affligit sed quemadmodum Christus Dominus noster permisit, discipulos illos abire; nec propterea turbatus est, aut ex pusillanimitate voluit cum eis condescendere,ut
aliquid desita doctrina, quam tradiderat , immutaret: imo ut seipsum laretur, si licet ita loqui statim oculos coniecit in causiam superiorem, ex qua haec permistio oriebatur: dixitque propterea dixi νεburquia nemo potest νenire ad me, nisiiDerit m datum a Parre οπι. Quasi dixerit, cui explicat Sa ctus Cyprianus venire ad meam scholam, meamque doctrinam recipere,& in ea perseuerare, donum Dei est: quod si his non datur, ipsorum est culpa: si enim ipsi accipere voluissenti iam Pater meus illud ipsis offere..bat. Hunc in modum Praelatir etiamsi aliqui retrocedant, non debent animum abiicere, & pusillanimin in officio suo fieri, ut ab eo plene & integrὸ praestando cessent: nec contra R ilam , S: ips Institutum in ali. cuius gratiam condestendere ; sed caute & prudenter, in Probationibus δαExerciti, religiosis perseueraret consistantes sese ea cogitatione:quod qui
hac ratione retrocedunt:aut vocati non fuerunt a Patre coelesti; aut seipsos indignos reddiderunt dono constantiae. Quare profundissima sua sapientia permittit,eos abire: quia sorte non utilitati, sed detrimento futuri erant Religioni loculi enim Dei multo plura, quam nostri , pen
trant. Cum igitur nostro media non deessentia eos retinendos; si retinere voluiuet: non Vult autem:Ipse nouit,cur id permittat. Praestat o eulta eius iudicia venerari; dc conssilationem accipere ex prouidentia, qua
Ze nobis dc Religioni prospici cuius ipse curam gerit.Et ut S. quidam Α, bas dixit S.Ioanni Climaco: ut minimum,qui in primis Probationibus,quae cum illis adhibentur,deficiunt: indicium praebent certum, se non esse aptos pro Religione. Quare praestat,eos discedere. Nam,ut Ecclesiasticus ait: non concupiscit Dein multituditumsilioram in idelium mnutilium: cui tamen plurimum placent fideles, de persectiretiamsi sint pauci, quos non propterea cessat probare. HINC prouenit,quod in eadem occasione C Η R I s T v s Dominus noster conuersus ad duodecim Apostolos, qui fideliores erant, &praealijs ab ipso dilectit voluit illos amplius probare, Et ita dixit: nunquid, νωνultu abiret Non eis dixit ut notat Sanctus Chry stomun abite de vos.' ne videretur eos contemnere aut parui facere, sed interrogando, eis dicit: l cogitate,an velitis,an Vobis expediat abire, sicut isti alii es auerunt. Vt exl hoc agendi modo intelligerent,quod ipse Dominus non vellet eos inuitosi resinere: de simul ad eorum fidelitatem de constantiam in ipse sequendo
379쪽
pvo A rx R ELIG. VNDE ORIATVR, EI Vsa REΜED. 3.7. 67 probandam, & experiendam. Et ut Sanctiis Cyrillus aduertit non eo a mnimo eam proposuit interrogationem, ut abirent; sed, ut oculos potius eis aperiret,ut benὸ perpenderent: quantum illorum interesset non disced re. Nam ipsi quidem Magistro suo opus habcbant; non Magister ipsis. Q hemadmodum etiam monsae dixit: i ignο- te: egredere. ct abi. Non enim haec verba dicebat, Vt a se eam dimitteret; sed ut ipsa attenderet, &ser-psam cognosceret: ne superbia illam abire faceret. In hunc modum vult etiam ipse Saluato suos ministros non solum non abiicere animum, eo quod aliqui ab ipsis recedant; sed magno animo probent, etiam eos, qui remanent: ut persectiores evadant. Eisque aperiant, & intelligere faciant: perseuerantiam in vita Religiosa non debere esse Qtum ob finem mundani honoris ; sed cum sancta libertate, ad magis Deo seruiendum:persuadentes sibi,ipserum potius referre ut perseuerent,quam ipsius Religionis.Nam si illi deficerent:Deus nouerit alios vocare,qui in i Ilorum
locum succedant. D v o tamen extrema sunt vitanda, dandaque operar. ne tam parua illorum ratio habeatur r ut illi animum abijciant, nimiumque contristentur; neque contra ostendatur eis,tanti eos fieri, ut ipsi fiant arrogantes:& existiment,Religionis honors ab ipsorum praesentia dependere. Et haec esse solet causa,cur aliqui Tyronum Magistri remissiores sint in probandis& exercendis Tyronibus nobilioribus,quorum perseuerantiam Valde d siderant: ideoque in multis rebus eis connivent: quod facere non deberet.' Nam magnum tunc eis adferunt detrimentum :quiasblent euadere minus
probati,& minus proficere, quam alij: nisi sorte magnus eorum seruor defectum hunc suppleat. l SED videamus nunciquid Apostoli in ea occasione secerint;quidq; s. Petrus omnium nomine resiponderit:Domin Foibimini verba pila ater habes.
nam neque ex discedentium discipulorum malo exemplo; nec ex duritie, quam doetrina sui Magistri prae se ferre videbatur ; neque ex Probationibus,quibus se exerceri videbant,standalizati sunt: Sed potius in sita vocatione fuerunt confirmati. in duo potissimum conij cientes oculos:in bonuscilicet,quod discedentes desererent;&in miseriam, in qua iide essent per-ucturi. Vtrunq;.enim hoc significat verba LPetri,quasi distinctius dixisset: si a te recidimus,qui es sos aquae vitiae: quo ibimus, nisi ad cisternas fractas, quae continere non valent aquasi si a tua recedimus schola, cum sis Magi sier veritatis,habeasq; verba vitae iterni:quo perueniemus,nisi ad scholam Daemonis,qui Masister est mendacij,habetq; verba aeternae danationis Hoc igitur fac re ac respondere debet seruetes Religiosi: nec accipientes scadalum ex malo sialorum suorum ex*lo; nec ex bonoruin Elagistroni Pr bationibus ι sed potius in suo proposito se confirmantes ac roborantes: persu
380쪽
368 TRACTAT vs V. CA P. VIII. pe suadentes sibi ,exitum ex Religione ad mundum, esse exitum ex schola& societate ipsius Christi,qui eos vocavit, & ad sutim obsequium deduxiqvi transeant ad partes hostis ipsius Christi,cum manifesto periculo proprii damnationis. Estque merito perpendendum, quod ibius Sanctus Petrus, tanquam reliquis feruentior,ea verba nomine sociorum suorum, ipsis tacetibus,protulerit.Diuina enim prouidentia ita semper constituit: ut in lintulis domibus religiosis nunquam desit aliquis seruentior,magisq; zelosus, qui partes agat ipsius Religionis; respondeatque pro aliis, quoὸ omnes m rito deberent respondere : Vt sic eos confirmet, &in bono suo proposito exstimulet. Nam tales seruentes existimant, omnes reliquos idem sentire, quod ipsi. Quare omnium nomine loquuntur ac proinde magnam eis adferunt utilitatem.
Ss n quid Christus Dominus ad haec respondit Νοηυιν,inquit, iacta elegi: ct ex rata νnsu viaiatin es factust Quibus verbis tria insinuat magni momenti documenta.
P R i Μ v Μ est; bene posse simul esse, quod vocatio &electio alia quorum vere sit a Deo;& quod illi culpa sua peruertantur,retrocedant, Zefiant sicut Daemones. Gratia enim diuina neminem cogit,nec libertatem aufert: potius ostendit Deus infinitam mam misericordiam, cum tot fauores ijs exhibet,quos nouit eis abusuros: siquide quod in se fuit,eo tendebat, ut illi bene νtentes ipsius donis,ac benescijs,euaderent perfecti. SEcvNDv Μ documentum:quod saepe inter eos,qui videntur valde selecti,sint aliqui occultὸ peruersi. Nam etsi Iudas tunc non recessit Christi schola, sicut alii discipuli: mansit tamen ob suos particulares tantum fines humanos,ac terrenos:tegens ad tempus improbitatem stam, donec postea cum maiori surore erupit in Magistrum suum. Et eodem modo euenire s let in Religionibus,permittente Deo,Vt inter magis eminentes proditor liquis occultetur: lui etsi ob humanos suos respectus, Religionem ipsam non deserat, corde tam en procul est ab illa; & suo tempore suum virus smittit, & Communitatem ipsam turbat. Quamuis ex hac turbatione illa probetur,& exerceatur, ut perfectior tandem euadat. Et hoc TE R T I v Mest documentum,quod intendit Saluator noster, dum ea verba ad suos dixit Apostolos: ut profundiori humilitati inniterentur, cautiusque agerent. Siquidem in medio illorum aliquem esse dicebat,adeo improbum, ut esset
tanquam daemon:& quisque eorum tremeret,ne ex aliqua Superbia in tantam deueniret miseriam.Item Volebat,Vt non solum non scandaliZarentur,
eo quod inferiores alij discipuli retrocessissent: sed seipsos praepararent etiam in eo casu,quo aliquis maiorum retrocederet. Et hoc documen tu maximi est momenti pro Religiosis: ne turbentur, etiamsi deficere videant liquem,qui inter ipsos tanquam firmamenti stella splendebat sed tunem