장음표시 사용
461쪽
TRACTAT vs VI. CAP. IV.& vesocissimhvolant d implendum,quod iubet Deus: ut postea videbi-
DEN rny E ad omnes excellentias, favores, & praemia Euangelicae paupertati promissa obtinenda : necesse est duo illa in ea praelucere, quae dixit S.Petrus 4 relinquere scilicet omnia; idque propterea sbium, ut Christium sequatur,& imitetur. Nomine autem rerum omnium non ea solum iniculiguntur, quas rcipia quis possidet; siue pMurae illae sint,sive multae r sed omnes etiam illae,quas iure aliquo potest in hac vita postidere : nec solum quas possidere potest;sed quod amplius est,etiam quas potest velle aut d siderare in hoc mundo. Et hoc ait Sanctus Augustinus, esse, totum mundum relinquere, omnia regna, & imperia terrena. Totum, inquit, mundum dimittit, qui & illud quod habet;&, quod optat habere, dimittit; &ipsum quoque habendi desiderium: renuntiando scilicet viait Sanctus Gregorius j rebus omnibus,& ipsismet desiderijs eas habendi , ad pers
istius imitandum ipsum Saluatorem. quemadmodum in sequentibus capitibus dicetur.
gradus, iuxta Varietatem institutorum: quae in genere ad duo possunt reduci. PR1Μvn est illarum Religionum , quae in communi redditus 3 possessiones habent ad alendos Religiosos, ei que prospiciendum de robus corpori necessarijs:vt sic magis attenciere posiinr spiritui , alijsque ministerijs sibi iniuntast in particulari tamen nullus eorum aliquid proprij habet: ne cura, aut cupiditate huiusmodi rerum impliεetur. ALTERVM est Religionum, quae nec incommuni quidem redditus aut possessiones habent di sed necessitatibus suis prospiciunt m cndicando quotidie a pijs Christianis aliqua,quibus sistentetur; aut struantes cxh iusmodi rebus,quae offeruntur, aliquas ad dierum aliquot sustentationem. Et quamuis secunda haec paupertas strictior sit ac seuerior, & in genere paupertatis etiam persectior: non tamen est semper porsectior in ordine Di iligod by Coo e
462쪽
' ad finem, quem Reliolo intendit. Nam ut bene dixit Sanctus I homas ' naupertas,non estiubstantialis perscinio Religionis ; sed instrumentum Ni medium ad eam consequendam. Chm igitur instrumentum non propteri seipsum quaeratur; sed in finem, in quem dirigitum non censebitur Inuru, mentum esse melius,quod in seipsi sit praestantius: sed quod aptius ad proprium finem consequendum. Quemadmodum culter aureus,quarnius in
se maioris sit valoris quam chalibeus: ad finem tamen, in quem culter dirigitur, hoc est,ad scindendum,multo aptior est chalibeus: ideoque hic eaureo praeferendus. Similiter quia reubarbarum est medium ad lanitatem recuperandam; illa eius quantitas est sumenda, quae magis est ad propolitum finem proportionata. Ex quibus Angelicus Doctor tres modos colligit paupertatis, tribus Religionum generibus accommodatoS. Nam quae ministerium ali quod corporale tanquam finem habent, quale. et L pugDare contra infideles,peregrinos hospitio excipere : possunt ac merito deuent habere in communi abundantiam bonorum temporalium: quibus his Oligationibus satisfaciant; Quae contemplationi & orationi sunt dedicatae, quales sunt Monachales,expedit moderatas habere possessiones, ne clausuram suam & recollectionem, praetextu sustentationem qhiaerendi, relaxent ac perturbent; inae tamen eum finem respiciunt,Vt minii terialpI-ritualia erga proximos exerceant,concionando,docendo,& Con Isiones excipiendo,esse debent magis liberae & expeditae ab omni cura & lolitat dine rerum temporalium : ideoque in communi sectari debent perlectiorem paupertatem , ita Vt non habeant redditus aut possestiones: sic enim magis sunt expeditae ac liberae a cura & solicitudine eas quaerendi aut conscxuandi,quae ibi et esse multo maior.Nam,ut ait Sapctus Auguriinus,cum terrena bona amantur, magis adhaerescit cor ijs, quae possidemus, quam quae obtinere desideramus.. Nam illa sunt quasi membra corpori coniun- haec Vero quasi res aliqua Uarata.Ideoque non ita grauiter fertur ei iactura. Sed quoniam magna esset occupatio quotidie mendicare, Vt nibi
ab uno die ad alterum seruetur: expedit potius aliqua mobilia vi propria sustentationem seruarer siquidem debilitas nostra non potest sine humi- modi subsidijs persistere. Quare, etsi Christus Dominus noster interdum adco fuerit pauper,ut illud de se diceret: asilivi hominis non habet, ubi caput lfisum reclinet; & suis Apostolis: b nolite psidere aurum,neque argentum,nes
pecuniam is nonis pestiis, necperam in ria: & omnes comederint ex eleemo-1γ nis,quae a fidelibus dabantur. Scimus tamen ut Sanctus Augustinus ad uertit cIudam habuisse locula in quibus ea,quae mittebantur , portabat; & seruabantur ab Vna in alteram diem,dτt emerentur qua opus illis essent P aut premnu aliquid daretur. Et in primaeua Ecclesia, quamuis fideles eos as VendereηLearums pretium ad pedes apostolorum poner-,seruabantui ta-
463쪽
Jerm. I. in Festo omni, Sanctorum.
men, ac diuidebatur singulis prout cuig epus erat. Tt hanc paupertate siem runt in initio orditus Lundi canics; & nunc aliqui seruant, qualis cst S. Francisci in omnibus suis familiis Obseruantibus;& nostra Societas Iesia in Domihus Pros sis,quae non sunt capaces reddi ruum,neq; posse sit nu,n que haereditatum,quae alias pertinerent ad alicitie ex Professis. Quamuis re liquae Religiones,& ipsa Societas in sitis colles ijs redditus aliquos habent, ut ab hac cura,sustentationem quaerendi, expediti, melius posis ini studiis suis attenderet ut evadant operari j apti fiat uti proximorum procurandae. SED omissa paupertate,quae ad comunitatem spc ctat, veniamus ad particularem,quae Unumquoq; Rcligiosum iuuat ad maiorem suum profectu,&persectioncm. Quae per Votum sblennc renuntiat non si, tum dominio omnium rerum, sed etiam V sui earum , ex proprio iudicio absq; dependetia a Praelato. Qtiae etiam ut ex ijs,quae sirperiori b. cap sunt dicta constat)duas partes complectitur:altera exteriorem,quae est quasi corpus virtutis; int riorem altera,quae quasi eius est spiritus & anima: ac propterea appellatur paupertas spiritus.Ideoq; duo Vitiosa extrema oriri possut altorti Religio-ibrum ita coaetor u,Vt nihil haberent,nisi paupertate externa: quae per seipsam non est laude digna: Vt quae no ametur, sed odio habeatur; & quavis tales Religiosi reipsa sint pauperes. Volutate tame ac desiderio sunt diuites, implicati asscetib. rerum,quas reliquet at: qui affectus,peiores sunt ipsa ea runde rerum possessione;& quasi copedes,quibus daeirio vinctos eos teret: ut superius f uit dictu. Ac proinde procul valde sunt a persectione, quam profitentur. a Vt bene S. Bern.ait non paupertas,sed eius amor est virtus: nec Christus Dominus beatos pronuntiauit pauperes rebus, sed pauperes spiritu.Na pauperes rebus temporalibus, sed sine spiritu sunt tanqua corpus sine anima: nutrit Vermes murmurationu, S peccatorii corruptione. de qua dixit Salomo Deo:s mendicitate ne dederis mihi ; ne egestare copulsus furer,oeperiure nomeDei mei.Et inter Apost. paupertatis sectatorcs unus fuit damnatus,co quod illa non seruauexit: g erat enim fur se loculos habens mqu b.reponebat quod furabatur, quasi odio habis id,quod sucrarii essus. SED nec sufficit amare quomodocuq; externa pavi tate: si. n amor ille sit carnalis errenus, mundanus: no erit illa Vera Virtus, sed eius larua,aut vitiis laruatum .Multos Philosophos,ait S. Ber n. reliquisse omnia, & sipote sua fatactos esse pauperes; sed non cum Vera sanctitate: id .n. eos fecisse asserit ob in anem gloria, Ut maganimi haberentur, aut, Vt naturalium seientiaru studiose dederent,ut sapientes haberentur.Li h Manias ct Saphira vendiderunt gna paupertatem: qua tamen no amat puro amore & casto,ted adulterino
464쪽
DE CRADInvs P AvPIRTATII RELIGI os Αε. ΑΟ &profano no sunt beati,sed infelices: quia n5 ssint pauperes spiritu.'. VO-iSMrn.ρpr. luntate spirithiali:& intctione,ac amores dirituali:ac desiderio gloriae Dci, N saltilis animaru suarii, 'e proximorum. Hoc est alterum extremia spiritussc. dans, si S: vita spirituale paustertati: quo qui desierunt res externas,erut 'crepavpcres uiui,ac beati cora Dcca & Angelis eius; sine eo aut erunt pau- pcres morti i si et rc multorum vitiorum ac peccatorum.Nam que,dminis ecl. rest. dum regnum Dei,quod est Iustitia,Pax,&Gaudium in Spiritus.comitatur 13. pauperes veri spiritus: ita daemonis regniim, quod est iniustitia,discordia, ac tristitia,quae morte operatur: comitarur eos,qui Ibio corpore sunt pauperes. De quibus dixit Apostolus: i Si distribuero in cibos pauperum omnessa ii x.cor. 3 3. cultare' mera: Chortarem aut non habuero, nihil mihi prodeIt ad meritum regni coelestis: quia ero tantum pauper corpore absque vita spiritus. SED ne quis altero extremo decipiatur,quasi cotentus solo spiritu pau- 3. . pertatis, nil illi facies eius corpus S exteriores affectus: peraepretiu est aduertere, quod queadmodum anima naturale habet inclinatione & prope- 'sionem,Vt corpori suo sit Vnita; grauiterq; seri ab illo separari; & si sep retur,est quasi coacta,retinetq; propensionem ac desiderium, ad ictu suuredeundi. Ita et qui Verum habet spiritum paupertatis,habet supernaturaleqtranda propensione,Vr paupertatis externe corpori cornungatur: cuius cueffectus alimios experitur,est colenta, cum aut videt sibi aliqua abundare,
aut superesse:est quasi coacta,cupies nihil proprij habere; 't sic dilecto suo
magis assimiletur. uod si huius virtutis secta ores vellent Ut ait S. Bern. liares. 4. δε ita esse pauperes,ut nihil sibi deesset,& ita paupertatem diligant, Vt nullii Aduentu. desectum pati velint:non erunt vere pauperes: Et no agnoscentes status sui nobilitatem & praestantiam, iuunt pusillanimes ac desistati. Hi sunt sicut Episcopi,qui appellantur Titulares aut Annulares: habentes quidem Episcopalem dignitatem,sed sine cura animarum:&cum onus non portent,etiam redditibus non gaudent. Eundem in modum,licet tritiusmodi appellare pauperes de otitulo,ut qui contenti sint dignitate pauperum Euangelicorum,habentes quide votum paupertatis: quia ad sumnaum caret d minio rerum:qui tame omnino abiiciunt onera paupertatis: attedentes di-l ligeter,ut nihil ipsis ad suum usum desit; sed potius in tanta copia habeant: l vi,quaii diuitibIss,etiam supersint.Sed quoniam onera recus int,etia a redditibus & fructibus excludentur: qui sunt diuitiae regni coelorum.Sactitas,l Pax,& Gaudium internum huius regni:quod non promittitur pauperibusi de solo tituloi sed de Vero 6 iritu,qui onus complectitur sui status, & cum interna paupertate coniungit externam in omnibus,quae sbi promittutur. Ex his deducitur;quod citi cadmodu anima propedet ad habeducorpus asilum intcgru cum omnibus suis partibus magnis ac paruis; ita ut nulla ibis detix:ita paupertas spiritus cupit integritate paupertatis externae in rebus
465쪽
sis omnibus exuens & abiiciens omnes iuxta modum & formam,quam cuius que Relicionis institutum exigit, nihil tibi Manino rescruans, quod pro suo libit x ponat. iuxta illud Christi Domit irkqvi non renuntiat onmibus, quae possidet.non potest meus esse discipulus; S ii l Vis esse perfectus,omnia quaecumhLbGνende Memor esto: votum paupertatis esse peritatum quoddam h locaustum,quo offeruntur Deo omnes facultates, nulla facta earum diuisione,ut superius est dictum. Alicde item,nec ungulam quidem tui gregis debere in AEgypto relinqui:quia, t iam inicit existi, Dcus vult ut omnia tecum auferas Deniq; persectionis Euangelicae thesaurus non potest comparari minori pretio,quam Valeat quicquid habes: imo id totum, modicuest ad plurimum,quo illa aestimatur: cuius si aliquid demas: amittes quod dedisti,& obtulisti;& tamen nec m thesaurum nec pretiosam margaritam,ob
Ps: n p Ec T vs Christi seruus ait S. Hieronymus )nihil possidere debet preter Christum. quod si quid habeat,non cit perfectus: quod si non est perfectus in eo quod intendit, mentitus est Deo, cui promisit se daturum operam,ut intenderet: & n os quod mentitur ait Sapiens occidit animam. Si autem es perfectus: ut quid desidcras bona paterna' Audi quid dicat E angelium : o nemo potest duobus Dominu seruire. Se tu audes facere Christum mendaccm Er Manimoitat Dominus dicit: ps quu vult venire post me, abnegethmetipsium,st tollat cruce va; equatur me Tu autcm auro onustus cogitas,te polle Christum sequi ' Haec S.Hieronymus, qui eadem saepe confirmat exemplo Ananiae & Saphirae,qui post editum votum paupertatis,retinuerunt tibi mediam partem pretii, quo suum agrum vendiderant: ac propterea pςriCrunx' - ri IDENiavE, ut paupertas sit persecta, non satis est,quocunque modo renuntiare omnibus; sed oportet ea dare pauperibus , modo superius explicato : ut cor ab ios omnino exutum Deo magis coniungatur, & adi tringatur, pro cuius amore illa tradit; cuius cultui omnia dudicat. Votum paupertatis eli sacrificium holocausti,quod totum Deo ita offerebatur, ut nihil eius acciperent homines. Qi Pre qui hoc voto se obli ringit, nuhil hominibus dare dubet nisi titulo solius amoris Uci, quod fit quando datur pauperibus eius locum tenem tibus.
466쪽
proprietatis. VM RELIGIosus, ETIAMςI RERvΜ omnium dominio renuntiet, non possit vivere absq; multarum Vsu,Vt vitam iuxta qualitatem suae persenae possit conseruaret operae pretium erit, modum explicare, quo positi illis uti absque violatione voti paupertatis,& admissione viiij pr prictatis tam interius, quam exterius. Et via primo incipiamus persecta interior paupertas in eo consistit,ut cor sita rebus omnibus,quibus utitur avulsum: ne tanquam proprias,sed sibi a commodatas habeat:paratusque sit ad eas cum animi aequalitate relinque das, quandocunque id Praelati voluerint. Et contra vitiosa interior pro prietas consistit in affectu inordinato ad res, quibus utitur: possidens eas quali proprias;& iniustitiam reputans, si ipsi auferantur. Cuius inordin tionem ait sanctus Gregorius, a nosci ex tribus indicijs. Primum est,si nimium tristetur Religiosius,quando res huiusmodi Praelatus ei auferte abs . que dolore enim relinquitur, quod sine amore possidetur; nec quisquam grauiter seri,ab eo recedere,quod non amat. Quod tamen si cordi amoris glutino adhaerescat, grauiter seri a se illud separari: quemadmodum emplastrum siue membrana carni Valde sortitcr adhaerens , non potest ab ea sine dolore & poena sciungi.Secundum indicium est, quod sibi timeat, ne res talis ipsi auferatur.Qis enim quis res terrenas plus amat: eo plus timet eas amittere, Et, 't dixit David, afveissis trepidatur rhmre, ubinanes timor. nec causa timendi. Et ex utroque hoc indicio tertium oritur: nempe si contentione ac turbatione sese dessendat, quando stiperior vult res illas auferre. nam ibi est grande studium desensionis: ubi est grauior vis amoris. Quod si Christus Dominus omnibus Christianis dixit: bei qui vult tecum itidulo contendere,ct tunicam tuam totare dimitte ei ct pallium : cum ramen utrumquc ipsius sit:quanto erit magis aequum, ut, chm Praelatus aliquid austri Religioso; hic etiam rei qua offerat, quibus utitu mollendens, quam sit a rebus lomnibus &aiiactu earum auultus. Nec stilum ita exutus esse .lcbet affectui rerum maioris momenti; sed etiam parui. Nam ut sanctus Dorothetis ait: stultitiae cuiusdam genus est,res valde pretiosas reliqusse, Sc nimiuml postea asscetum in rebus paruulis collocare. Et parum referre existimat sanctus Bernardus, quod res parua sit, aut magnae si affectus ad illas estaeque inordinatu .
467쪽
TRACTAT Vs VL CAP. VI. ΕΥ tolerabditis. videtur, plus diligere, quod est magis pretiosum:
nam quo res est vilior, edest abiectio animi maior, permittere te capti- uum ab ea teneri,cum imminutione amoris, quem tuo debes Creatori. Et
liceret dicere, quod S. Dorotheus Dositeo discipulo suo dixit,quem vide- bat habere affectum ad cultrum, quo scindcbat panem : quid potius tibi vis: seruus esse huius cultri, an Christi l huiusimonili enim affectus xt sania ictus Bonaventura dicit indicia sunt insignis tepidi tatis in amore Christi; exiguaeq; internae deuotionis. Nam quemadmodum aestiuo tempore vestes superfluas deponis,contentus aliquam retinere, qua te tegas; & adhuc eam curas non stringi, nec multum corpori adhaerere: & contra in ii veme cupis,&plurcs esse vcstcs, & bene constringi: ita indicium est,te fugere in amore Dei rerumque coelestium, si nimium rebus terrenis ad laterescas. Si autem Diuini amoris igne sis accensus, contcntus eri S rebus tantum n cessarijs,imo & ab his te avelles non affectu tantum,sed Verbo etiam & m do Ioquendi, ut standius Basilius suadet:& ita antiqui Monachi servabant, de quibus resert Cassianus: magnae inter ipsos culpae tribui, si quis verbo illo M E v Μ 1 teretur,dicens, meum librum, aut meam Vestem. Nam neque lingua proscrri volcbant sonum proprietatis , quanto minus eam in corde haereretEt quoniam hoc verbum frigefacit charitatem, estque causa discordiae : volebant, illud ab ordinario sito colloquio exulare. Et cum reuera omnia esserar illis communia: genus quoddam mendacii reput bant uti verbo Ms v Μ , quod significat esse loquentis proprium. Ex quo etiam sit, Vt eadem moderatione res ipsae communitatis sint amandae, aspi- ciendo eas ut ait sanctus Dorotheus non animo proprietario, qui cordis pacem nobis austrat; aut in eis procurandis, aut conserirandis,3 distribuendis aliquam inordinationem inserat: sed animo vere Resigiosis , tanquam res Deo consecratas: quae amandae non sunt, nisi iuxta voluntatem
ipsius Domini, cuius illae sunt. Nec tamen Vt idem Casilanus dixit) con temnendae sunt,aut lacerandae; sed Venerandae, de conseruandae: sicut ipse Dominus,cui illae sunt consecratae,dignus est Aa HAC interiori paupertate rectitudo oritur So ordo exterioris, quae multos habet gradus: sed praecipui in eo consistunt, ut Religiosius nihil cx rebus Communitatis proprio tuo aibitratu si, i v stirpet; nec ab alio accipiat, nec expendat, aut alienet, aut alicui alteri, quicunque ille si tradat, neque apud se retineat, quasi sibi occulte seruans: nisi conscijs&approbantibus Praelatis. Haec enim omnia recta tendunt contra ipsi, mvotum , quo Religiosius non solum renuntiat proprietati rerum omnium, quas habcbat in secuto ; scd etiam quas habere poterat r & ita reddit se incapacem ad rem ullam habendam tanqtiam Dominus eius proprietarius : imo etiam ad Utendum pro suo libitu. Quando igitur aliquid
468쪽
occulte accipit, ac te ite iam Vult esse eius Dominiis, & pro suo libitu, eo uti r qua recen sciri r quasi fur : qui usurpat alienum , sibique applicat. Ideoque Sanini Patres scuerissime hoc delictum puniuerunt: ut si quid pecun se inuenirent apud aliquem Monaelitim post mortem e non cum cum caeteris sepelirenr; sed seorsim in aliquo loco abiecto: in quo simul inuentam pecuniam ponebant, dicentes: Pecunia tua tecum sit inperditionem. Et S. Augustinus noluit cuiusdam proprietarii haereditatem pro sua Ecclesia acceptare: eo quod cam reputaret non Dei, sita Daemonis fructum. Haec item proprietas ut S. Basilius alt) est iudicium defeetus fidi ciae de prouidentia Diuina. Propterea enim tibi usiurpat, quod non licet,ia que expedit: quod vereatur sibi de futuru, neq; Deum Dominii nostrii, neque Religinem ipsam ipsi prospecturam. Et quia incipit ese Deo infidelis: eo tandem peruenit, ut fiat proditor; & alter Iudas emciatur, qui surabatur ex iis, quae ad communitatem Apollolorum pertinebant: Zc tandem proditor factus est Magistri sui, tradens eum pro triginta argenteis: ac deinnique a Collegio ipso Apostolicose segregauit. Religiosus itaque Proprie tarius Deo est insidelis,de,quod in ipso est, destruit Communitatem, &diuisionem in ea facit; maloque exemplo suo illam scandali Zat. ac tandem eam deserit. Vbi enim omnia sunt communia, non potest vivere, qui aliquid habet proprij. Idem confirmat Cassianus comparans huiusmodi proprietarium c exi illi, qui, inscio Elisaeo Domino suo, aliquid accepit
Naaman: quamobrem adhaesit ei Iepra Naaman. Lepra enim secularium cupidorum transit ad Religiosos proprietarios,cum aliquid ab eis occulte accipiunt.Et quemadmodu c ieZi exclusus suit a domo dc seruitio Prophetae
ita hi non possunt in domo Dei & obsequio Christi Domini, qui huiusmodi leprosorum siscietatem dctestatur, permanere. Et ut sanctus Ber- nardus ait a Collegio Apostolico excluditur tanquam reprobus, qui loculos habet, in quibus aliquid ut proprietarius,aut aliquam eius cupiditatem abscondit. Nam etiam sunt loculi propriae voluntatis, in qu bus cupiditas latet; sed suo tempore erumpit ex eis i cpra, manum extendendo etiam ad opus. Huic proprietati affine est, quod quis de rchus Communitatis pro suo arbitratu disponat absque consensu Praelatorum siue casalienet,siue commodet, aut permutet: quicquid enim horum fac at, v-surpat d munium, quod non habet; ac disponitdere, quae non est ipsit is, atque si esset; & alienat a se spiritum Religionis, retento sibi externo tantum l3abiit i. Nam ut sanctus Gregorius ait) qui proprietatem ad mlt-tit,opere ipso protcsatur,se cor Monachi non habere. nam proprietas illud ei abstulit,& absque spiritu reliquit : in cuius loco succedit spiritus huius
mundi,qucm antea reliquerat,& contempserat. non enim contemnit iam
469쪽
Γ x laac interna & externa Pauperta e,quam diximus,deducunt S. Patres eius aetatorcs consi' um qtiCddam saluberrimim non recipienda donaria, aut mulacra a cognati, aut amicis, etiam cum stiperi orum facultate. Etsi enim hoc non sit contra Votum paup0rtota se Vt plurimum tamen tendit contra eius persectioncm. Nam aut sunt esca & fomcntum alicuius proprietati aut nim ijosseditis: eo quod valde cor huiusmodi rinus vinciatur,toquc facile dcducitur,vi,qui accipit, lus velit eis uti. Et praeterea ut S. Ea fit iis perpendit) tria alia adfert non exigua incommoda. Primitim, quod scre semper accipiuntur contra aedificationem , & cum detrimento ipsius comunitatis: culpa enim unius facile in caeteros redundat:quia omnes iudia cantiir cupidi, aut delitiarum amantes,aut impersccti. Secundo, quia ea via vcndimus quodam modo nostram libertatem, & superioritatem ad reprehendondum, eΣhortandum,ac docendum eos, qui munera nobis offerunt. Id enim in si nuat Salomon,cum ait: d iniunera, anim. imaufert Mcipie uum. Tertium, Ula occasionem praebet imminuendae unionis, & pacis inter
domesticos,Videntes quosdam nimium abundare, alijs vero aliqua deesse; de qui multum habent,Videntur e confundere ut Apostolus dixit & pudore afficereres, qui non habente quare hi alijs inuidentes, vellent sti caliquem,qui etiam ipsis daret. Vnde quaeruntur occasiones Visi S..tionum, quae possent facile vitari;& quaeruntur amicitiae noxiae,in qu bus multum temporis amittitur, spiritus refrigescit, & Castitas intere in amittitur, ut suo loco est dictum .His addit S. incentius Ferrerius:esse magnae persectionis, non petere talia pro se, neque accipere etiam oblara; ne quidem sub praetextu ea distribuendi in pauperes: titulus enim pietatis erga py et Acile conis uertitur in proprietatem,aut sensualitatem erga seipsum: Vertendo in proprium usum &sensualitatem,quod pro altero acceperat: Nec desunt alia incommoda implicandi se curis parum ad ipsius rem facientibus, distribuisendi in pauperes bona aliena. Reliqui ego ait G. Hilarion ) quae habebam propria; &simul distribui omnia in eleemcis, nas, ut a curis me Iiberarem: & vis ut hoc onus nunc suscipiam distribDendi aliorum bona φ Et quamuis a cupiditate&solicitudine caueam , forte non euitabo suspicionem, quod aliquid mihi adhaerescat: quam expedit praecauere; Vt maiori cum puritate possem coram Deo Si hominibus vivere. Ex quibus deduco:duo defectuum genera posse in hac materia occumrere:alios contra votum paupertatis & rcgulas, in quibus eius materia exprimitur:&hi sunt peccata lath si a furti, aut sacrilegii. quamuis , ubi res, quae ut propria usurpatur, est parua;aut si magna est, id accidit ex inaduc tentia,peccatum sit veniale: modo tamen statim atq; aduertittir,proprietas austratur. Sunt tamen huiusmodi leuia peccata,valde periculosa: perditio enim sparuis furtis coepit; lcgmentiri mirimi Sancto etiam in re mo-
470쪽
, AN PAvPERTAs RERVM Vs V UIOLET TR dica,& aliquid illi subtrahere etiam modicum ex eo,quod semes fuerat o latum mon cst parua irreuerentia; ncc paruum detrimentum adi erunt similes inCbedient x,ut postea vidcbimus.Alij sunt desinus contra persecti nem obseruationis voti: qui etsi non sint peccata,quando Regulae ad id non obligant: sunt tamen impcrfectiones , quae valde obscurant spiritum pampcrtatis,eiusq; cxcellentiam: ac proinde disponunt ad lapsum in culpas I ues,quae ad ipsas imperscctiones prope accedunt. Q Lire qui cupit ene persecte pauper: merito illas su ct. Et necessc est, oculos aperire,ut quis casagnoscat:tcgant sceni in saepe pietatis aut necessitatis titulo : ut apparet in exemplis proxime positis. Huius generis sunt quaedam rcs, quae quod fiant cum facultate Praelati,non sunt peccata: habent tamen odorem quenda proprietatis&superfluitatis:qualetisset,pensionem aliquam aut annuos redditus per Vitam habere,ad subueniendum propriis necessitatibus. QDd licet iossit esse expediens pro mulieribus,Vt cit in usu apud Moniales non recolectas,eo quod ipsi conuentus non projiciant illis de necessarijs: inter Religiosos tamen,qui magnam profitentur obseruationem; & bona utunturus eludinc non est absque impersectioiae:& indicium est animi parum tribuentis Diuinae prouidentiae; & volentis valde securam habere sviam commoditatem,& nunquam sentiendi effectus paupertatis. imo habere superflua,quae possit aliis dare: & raro absque proprietario corde possidentur. nam,ii quid Praelatus ei subtrahat: conqueritur & indignatur. Quod si id fieret selo titulo nobil iratis aut antiquitatis:timendum effet,nc illis competat quod S. Basilius dixit cuidam Senatori,qui ingressus Religionem,reserilauit in suum usum aliquid suarum facultatum:, se ratorem. inquit,perdidisti Maractam nonfecisti:aut certe non agis, nec contendis talis esse cum
persectione.Cuius indiciu est: quod qui huiuinaodi habent redditus, quando accedit spiritus ac deuotio: statim sentiunt impulsis aliquosDomin in stri,ut illos deseran ipsumque cum maiori nuditate sequantur, omnem suam fiduciam in eo ponentes. Hunc in modum possunt esse in Rel gionibus impersectiones aliae,olentes proprietatem & siis persi atm,de quibus in proximo capite