장음표시 사용
61쪽
taliter , qui paulo ante mediam noctem subsequentem incipit officium ii diernum. & deinde illud prosequitur post mediam noctem Z Negat Leand . sicut enim missa non poteli dici pol meridiem sine privilegio, & tamen sine culpa potest ante meridi cm incho,
ri, S post meridiem finiti, ut habet
praxis Ecclesiae ; quia opus continuatum videtur pertinere potius ad tem-Pus, quo incipit , quam ad tempus , quo finitur; ita in casu noliro . Sed communiter docent esse mortale, quia non est ea praxis Eccletiae in ollicio,
sicut est in misi a. IV. Quaeritur secundo; An qui mune recitavit integrum Ollicium, & deinde circa meridicis suscipit, verbi gratia , Subdiaconatum , vel incipit hoLsidere beneficium , teneatur repetere horas potueridianas , eo quod illas sine ulla obligatione ante meridiem te citarit ρRespondeo , Bonac., & Pal. putare, quod debeat repetere I Sicut enim qui cie Sabbati audivit in illam , tenetur aliam deinde audire die domin LCO , eo quod praecepto non satisfit
per opus positum . quando praeceptum non urget; ita in casu nostro. Verum Lug. de Eucharist. disp. I S. sc s. a. , S Tambui. hic putant non icneri ;quia multa sunt praecepta, quae plene Observantur , etiamsi ponatur opuSpaulo ante quam praeceptum urgeat .
verbi gratia, si quis mane audiat Sucrum, ubi non eli dies sestivus. non tenetur iterum audire Sacrum, si pe veniat ad locum, ubi dies eth festivus . Ratio est, quia hoc praeceptum in eo sensu accipitur communiter, quod scilicet teneatur quilibet audire Sacrum in loco , ubi eit dies festivus , dummodo illud eodem die non audierit . Et idem dicas in casu nostro. V. Quaeritur tertio; Ubi officium recitandum sit λ
deputatos ad Chorum debere i lud in
Ecclesia juxta consuetudinem , & institutionem beneficiorum recitare publice in loco ad id designato : Si tamen Choro interesse non possint, poterunt ubilibet illud recitare . Quod etiam dicitur de iis, qui non sunt ad Chorum deputati ; dummodo tamen recitent in loco decenti , & ubi aditentio impediri non possit, Videtur enim este venialis irreverentia ollicium in locis immundis recitare; Unde Mobses apud Bonac. refert, quemdam post
mortem ad eadem loca transinitium esse, ad tuendas talis indecentiae poenas. Qui vero recitat in loco, ubi attentio facile impeditur, videlicet in stequenti hominum conventu , clamore se &s repitu profano , pariter peccat ; quia
cum teneatur attente ollicium recit, re, tenetur consequenter vitare . quae
attentionem impediunt: Unde eo culpa eis gravior , vel levior . quo magis , vel minus attentio debita impe-uitur
VI. Quaeritiar ultimo; Quonam corporis situ ollicium recitari postit ΘRespondeo. irreverentiam venialem esse sine necessitate osticitam recitare in lecto decumbendo, aut stib immodesta corporis positione . VII. Utrum autem sit venitie stare , quando ex Rubrica genuflectem dum est, aut sedere , quando est flandum p Alfirmant nonnulli. sed Pal. , S Bonac. docent, in privata recitatio ne hujusmodi rubricas , teste cousiuetudine, non videri receptas ut praeceptivas , sed ut directivas ; unde non continent praeceptum , sed consilium. cum sint ordinatae ad Chorum: Quare in Choro illas non observare non vacat culpa veniali, ex Suar. , Nauar. , Fili iuc., cc aliis . Λ R.
62쪽
De Causis excusantibus ab Horarum
recitatione. I. Excusare solent ab Horarum recita. rione Infirmitas, Gravis occupatio ,
Impotentia , ct Dispensatio. II. Infirmitas ut ea cuset, debet esse gra
III. In dubio an infirmitas μ i vj modi , standum es iudicio Medica . aut Periit; sed quid si Medicus Dpse dubitet
IV. Gavam a Doctoribus censearur esse infirmiιas gravis Num aliquando excusetur ratione aegritudams ab officio, qui potest missam celebrare pM Uui ex satur a recitatione Hora. rum ob vaseus debilitaιem , num peccet legendo dia Historias , cst omittendo officium pyn. Quanam dicatur occupaIio gravis, qua excuses atiquanao Cometonatores , O Confefaria excusen
VII. Qui praevider se vesperi impediem
dum , num teneatur mane Vesperas recitare λVIII. Nnm ea cusentar ob moralem im PotenIιam . qui in triremibus , aut in carcere deIinentur λ Num gravi moerore perturbat; , ac servu-
. Num teneatur caecus , aut carens Bre Diario recitare Psalmos M tutini , aut Horarum, quos solum scit memoriter.
X. Qui nequιt sne socio licium recita
re. n m tenearur illum procurare, ac erram conducere p
M. Licile utitur dι1pensatione , qui a suo Episcopo, auι a suo Pralato reis gulari dispensatur ex causa rati
nabili, non ιamen se dispensetur in
perpetuum . XII. Beneficiatus non tenetur fructus restituere , si Horas ob impotentiam omittaι ; secus vero se eas ominas ex dispensatisne Episcopi . I. Ausae, quae a Doctoribus a signari istent , sent Infirmitas . Gravis occupatio , impotentia . Dispensatio . de quibus seorsim agendum, omissis iis, quae in prima quaestione articulo ultimo universim docuimus .
II. Quaeritur itaque primo ; Quaena in infirmitas excuset ab onicii recitatione λRespondeo, solam infirmitatem gravem , ob quam pronunciatio verborum valde noceret valetudini, excusare. Ita ex cap. Clericus, dist. 9 I. Et ratio est, quia pia mater Ecclesia non obligat cum tanto incommodo. HI. Hinc sequitur, non excusare infirmitatem levem , qualis esse potest dolor capitis, stomachi, aut etiam aliquando febris tertiana , aut quartana: Quod si dubitetur an hic, Ocnunc recitatio sit graviter nocitura , standum est judicio prudentis mcdici, ut docent communiter Doctores cum Suar. cap. 28. quia universim in dubiis standum est judicio Periti in arte, ex cap. Fraternitatis . De frigidis, O malesciatis: Quod si ipse etiam medicus dubitet , nec alius P critu S consuli possit , tunc ad horaS non tenemur , cum nemo icneatur exponere
se periculo damni gravi S . Ita Pal. . Bonac , Caram. contra Suar. loc. cit., qui putat in tali casu dari tantum causam dispensationis , non vero absel: tam cxcusatione na, eo quod obligatio sit certa, & excusatio dubia. Sca naec
ratio non urget . quia , ut diximuS2,
etiam dubium incidendi in grave damnum eli certa exculatio , eo quod possessio , quam habet homo de non exponendo se periculo occitionis, seu gravis damni, prior est pracepto rein
63쪽
s coasio III. Aitieutas VI citandi horas , dc ideo talis possessio
IU. Dubitatur tamen apud Doct res. quaenam dicatur gravis infirmitas ad etactum omittendi osticium ; Et uodnam dicatur periculum incideni in damnum notabile Respondeo, judicio prudentis id decernendum: Ut autem prudenter albquis judicare possit, reflectere oportet ad ea , quae Doctores hac in re
decernunt . Sanch. lib. I. consit. caP. a docet, excusationem senicientum ab
officio recitando haberi, si propter illud futura sit stomachi cruditas , vel capitis gravedo, vel virium lassitudo, vel tardior febris remissio . Praeterea imbecillitas ejus , quem febris des ruit . excusat illum per aliquot dies judicio prudentis ab officio, quia i hecillitas illa convalescentis est quaedam infirmitas: Additque Sanch. , quod si vellet iste celebrare iis diebus convulescentiae, posset, quamvis vacaret ab officio , cum id suavitati Ecclasiae trubuendum sit . Docet ulterius Pellirari
tract. S. cap. 8., quod quartana labinran S , quando expectat vesperi accessionem febris , teneatur mane recita re horas tempori matutino responden tes quamvis non teneatur iuxta probabilem sententiam mane recitare Veis
eras , di Completorium praeveniem do tempus. Verum si mane sit imbecillis , timeatque sibi recitationem o ficii nocituram . a toto osticio excus Dbitur. Additque Pelliχar., luscum , seu oculis laborantem non icncri ad legendas horas, si timeat paulatam mox se deperditurum vim vIdendi. V. Dubitatur tamen 3 An hic pe cet , si voluntarie legat fabulas , vel historias. omittendo officium ratione talis infirmitatis pRespondet idem Pellietar. cum Tam-hur. non peccaturum contra obligationem recitandi officium, cum ad illud non teneatur; Sicuti qui ex infirmitate comedit earnes in Quadragesima , non peccat contra Praeceptum
abstinendi a carnibus , si aliquando ob gulam comedat pisces ; peccaret
ergo uterque solum contra charitatem in seipsum, si haec agat cum periculacravis detrimenti e quod tamen raro accidit.
vis occupatio excuset νRespondeo, illam occupationem duci gravem . quae necessaria est in repertinente ad animae salutein , ad vitam, honorem . sortunas, itaut si talis occupatio sit moraliter incompossibilis cum horarum recitatione, ab ea excuset; Unde ex Tambur. excusantur communiter habituri publicam lecti nem in concursu ad cathedram , vel ad Doctoratus lauream acquirendam. Excusantur etiam concionatores . Se consessarii , si nec concionem . nec consessiones possimi omittere sine n ta , aut scandalo. quando simul fatis. facere ossicio non possunt. Raro a tem accidit, ut non possint contegi
nes di flerri ad sequentem diem. VII. Dubitabis, an qui praevidet se
vesperi impediendum, teneatur man recitare vesperas, S completorium pResipondeo , quod quamvis univer
sim verum sit , quod qui praevidet se non posse in fine temporis praefixi praeceptum implere, Icncatur praevenire ;verbi gratia tentitur manc audire S
crum , qui praevidet se impediendum sub mericliem ; tamen probabile est
ex Pelliχ. tradi. 3. cap. F., quod si impedimentum apponendum vespere sit involuntarium, non teneariS nune vesperas . & completorium rvcitare . verbi gratia , si laboraturus sis quartana a miridie; secus tamen dicendum si impedimentum sit voluntarium ,
verbi gratia si velis polt meridiem Lter facere : Ratio eth . quia obligatus ad aliquid ponendum tenetur tollere omnia impedimenta , quae potet , di
64쪽
urinam exessent ab Noris recisandis
adhibere omnia media ad illud ponendum λVIII. Quaeritur tertio; Quaenam impotentia excuset rRespondeo, excusare quamcumque
impotentiam sive physicam, sive moralem v.bi gratia si oblivistaris, si careas breviario, si nescias legere r quamvis enim peccet, qui beneficium, vel ordines suscipit ignorans Iegere, at deinde solum tenetur addisicere
Excusaris etiam, si sis mutus, si cς cus, quamvis coecus teneatur, si sciat memoriter. Ratio horum omnium lest, quia impossibilium nulla est obligatio, ex len Impossibili , E de Reg. lavris. Excusat etiam impotentia moralis; umde, ut se pra diximus. probabiliter excusantur damnati ad triremes, captuvi apud infideles , & qui inclusi in ca cere essent in statu miserrimo valde triremibus amni; Sicut etiam qui ex repentino, & maximo moerore ita Perturbantur, ut magnam habeant in recitando difficultatem: Et ita docent aliqui de viro nimis scrupulo . An autem qui non potest totum officium recitare, teneatur ad illam partem , quam potest, diximus quaest. 1. arti
IX. Adde hic, Ioan. Sanch. putare. quod Caecus. qui memoriter scit pia
mos matutini, non teneatur recitare
matutinum, si non possit legere lecti nes, quia psalmi sine lectionibus non sunt subitantialiter matutinum; Et Ldem docet Gara. apud Dian. pari. a. tract. I a. resol. 3. : Hoc tamen Thomas Sanin. non admittit, saltem in matutinis trium Iectionum; Sicut nec videtur admiaendum quod docent Tolet. , Dian. , & alii apud Pellizar.
tract. s. cap. 3. , quod qui solum memoriter scit psalmos horarum, nouvero capitula, & orationes, nec teneatur ad horas, eo quod ptami sine capitulis, & orationibus non sint Lubstantialiter horae canonicae . Ratio,
cur id admitti non debeat, est . quia omnes psalmi sunt pars notabilis, quae
praesumitur a Legislatore intenta. X. Dubitatur , an qui solum cum socio potest integrum onicium recitare. teneatur socium adhibere ad princeptum implendum Respondeo cum Suar. , Vasq. . Α-aor . Layn . apud Bonac. quaest. 6. punct. a. contra Less, S Hent.. beneficiatum non istum teneri socium adhibere , sed etiam illum conducere ex fructibus beneficii, modo commode possit; nam si sit surdaster, qui Gne magna vociferatione, & incommodo non posset, non teneretur. Rutio est, quia cum ex iustitia teneatur beneficiatus ad horas recitandas, tenetur adhibere media non multum dio ficilia ad talem finem ordinata: Cometra tamen Professus. 6c habens ordi. nes sacros non tenetur propriis e pensis socium condacere, feci tenetur
adhibere sectum, si sacile illum habere possit. Quamvis Tam bur. putet probabile esse ad id non teneri, quia lacultas adhibendi socium est privilegium, re privilegiis nemo uti tenetur; quae ratio militat etiam pro benefici, rio; & ideo Ioan. Sanch. apud Garz.
de Bene f. 3. pari. cap. r. etiam beneficiarium deo igat. Quod tamen
Doctores communiter non admittunt.
XI. Quaeritur demum, Quaenam dispensitio excuset sRespondeo, dispensationem habi-
eam a Summo Pontifice excusire. editamsi sine causa dispensaris; quia PO ti sex in sua lege valide. quamvis iblicite sine causa dispensare potest. E cusat etiam dispensatio Episcopi, vel Vicarii generalis cum subditis. necnon Praelatorum regularium cum se ditis suis exemptis ab Episcopi jursdictione, dummodo dispensatio fiat ex rationabili causa, & non in perpetuum. Ratio est, quia inserior non
65쪽
31 susio m. sare valide in Iege superioris, ex altera parte potest licite, quando necessitas urget, nec potest facile adiri superior, scilicet sium mus Pontiis. 8e multo magis in casibus. qui frequen
ter occurrunt, ut notant Suata, &
Pal. ; in iis enim censetur Pontifex potestatem concessisse Episcopis dic pensandi. ne fideles cosantur ad Pontificem recurrerem casibus, qui saepe occurrunt: Quia tamen raro accidit.
quod debeat aliquis dispensari in recitatione osticii in perpetuum, ideo non potest Episcopus dispensare in
perpetuum. Immo notat Merol. , quod Vicarius generalis, & capitularis nom
nisi de mandato speciali Episcopi, &capituli possit dii pensare . quia quamvis omnis iurisdictio Episcopi communicetur Vicario generali, at non
in iis . quae sapiunt liberalitatem. &gratiam .
Notandum hic, quod quamvis beneficiatus impotens recitare ossicium
Vel ob gravem occupationem. vel ob infirmitatem , &c. non teneatur re
nituere fructus beneficii, eo quod no a teneatur ad poenam , ubi non praece sit culpa ; tainen dispensatus ab Episcopo ob iustani caulaira videtur obligandus iuxta sententiam iambur. hic ad restituendos fructus beneficii; quia non apparet posse adesse rationabilem causam. cur etiam in hoc dispensetur ab Episcopo, quod faciat suos fir ctus beneficii, qui restitui debent ab omittente ossicium. Opposita tamen sententia non videtur improbabili cum non omittatur officium culpabiliter et Sicut qui ex dispensatione Pontificis non residet, non eatenus obligatur restituere fructus Beneficii correspondentes residentiae; ut sert praxis , dcfusius ostendimus in opusculo de Beneficiis .
A Doratio, alter praestantiisimus actus religionis, definitur a D. Th. a. a. quaest. 8 . quod sit Exhibuis reverentia, seu honoris cum sebmissisne pra-pter excellent m eius . cui exhibetur et Et ex Damasceno Adoratio eth SMmis Aonis. ct humiliationis nota. Quarς ditari honor ab adoratione, quia quamvis omnis adoratio sit honor. non tamen e contra; Nam honor ctiam aequulibus exhiberi potest, adoratio vero nonnisi excellentiori . cui nosmetipsos submittamus. Quia tamen excellentia alia eis Increata propria Dei. alia Cre, ta. idcirco rana Deus, quam creaturae adorari pollunt; quamvis diversimode. ut infra. Dividitur autem primo Adoratio ex parte actus in Internam, &Externam: Illa iaci voluntatis submulionem alteri propter sitam excellentiam haec vero sert eandem submissioneni exterius significatam, verbi gratia genuflexione , inclinatione, osculo pedum, manuum, &c. ἰ Quia tamen ab hominibus adorari citat Duus animo simul, & corpore, seu adoratione externa, quae supponat internam, idcirco D. Th. Adorationem reposuit inter extera
Secundo claviditur ex parte objecti, seu ex parte personae adoratae in L triam, inperduliam, de Uuliam. Latria est adoratio, quae soli Deo, ut pri
66쪽
De Christi Domini, ac Euesaristia adoratione. spmae causae, supremo Domino , & ultimo fini exhibetur, & hine dicitur Ddololatria Adoratio Idoli tanquam veri Numinis Duliat quod vocabulum apud Graecos idem sonat . ac servitus 3 importat adorationem. quae exhibetur Sanctis tanquam Dei servis perdulia est adoratio, quae exhibetur Beatae Virgini. utpote quae alii; Sanctis Dei servis longe prautat tum sanctitate. & gratia, tum etiam maternitate Dei. Et eadem adoratione hyperduliae adorari debet Humanitas Christi Domini secundum se ectata, secundum quod est aliquia creatum: Sicut etiam Uiuo hypostati ea. Quamvis Christus Dominus cum sit vere filius Dei, adoratione latriae a xandus sit Tertio dividitur in Absolutam. & in Respectivam. Illa convenit personae secundum se adorabili, & honorabili, putae Deo, Beata: Virgini, Sanctis,&c , Ista vero convenit rebus ratione Grentibus per respectum , quem habent ad personas adorabiles; sicut adoratui Crux, imago. reliquiae, ut mox explicabimus. quaerendo sigillatim nonnulla prius de adoratione absoluta, qua Christim Dominum. & Euchariltiam . necnon Angelos, Sanctos. &Beatos adoramus, ac deinde de adoratione respectiva. qua adoramu& Reliquias Crucem , ac Sacras imagineSia i adoratio debita Deo. ARTICULUS I. N. Cur qu tibet crux adoretur adstrinisone Latria. γ non qualibet o De Adoratione Christi Domini, de nae, lancea, clavus, oec., sed μEucharistiae L lum illa, a Christum Domin
L Adoratione Latria Chrsus Dominus VII Eucharisia Sacramentum adora- adorandus ' ita tamen, ut rima- tur unica adorataone Lama. staurrio, oe per se natura Divina ad- pνimario Christus Dominus in emoretur, secundario vero oe com contentus adoretae . oe concomita comitanter natκra humana . ter species Sacramentales iara. Mi m Cbrasi corpus in sepulchro VILL Non vaeat culpa adorare no-
adorandum erat adoratione Latria. stiam consecraram eon tonate. via
III. Christus Dominus non orae prono- delicet si sis consecrata cum Acbis , sed miseretur nostri ; orat tm imprudens triis conditio. men ejus Humanιtas sectindum -- Lx Si appareat in Euebarima infans,
luntatem creata non videtur adorandus adorationσ
IV. Quamois Humanitas Christi Do- Larria ; sed hac adoratione adora mini secuηdum se per intellectum da tunc est hostia consecras separata a merbo adorari possit adoratione HyperdΜlia , in praxa semin I. Ertum est primo .. Christum per Christus Dominus adorari de- a Dominum adoratione Latrietaebet adorat ne Latria. adorandum esse, cum sit verus Deus V. cr x adoratur adoratione Latria H videlice: una. persena im duplici nat non tamen adoratione' abseluta , sed ra. humanα simul se & Divina subs respectινα - Beata Virgo in nari- stens.: Unde fit. ut utraque natura imnon adoratur adoratione Latria Christo Domino unica se eademque ad-rUnctiva. . quammis etiam Chria oratione Latriae adoretur; inamvIN sium, uti geriι,. ne viatatur illa ιxμ mimo .. & per se naturadivina is secu H, d
67쪽
dario, & concomitanter humana E dem prorsus modo, quo dum adora tur homo propter eius sanctitatem , anima simul. & corpus eadem adoratione adoratur, anima vero primario , S per se. corpus tamen secunda
rio, & concomitanter propter unionem cum anima . Et eodem modo , quando Rex adoratur, eadem adora
tione Regia adoratur persona simul, ct purpura . quae regiam dignitatem L Hinc sequitur primo, etiam cO
pus Christi Domini in sepulchro adorandum iuisse adoratione Latriae prinPter unionem cum Verbo; Et idem
dieas de sanguine Christi Domini in
triduo mortis separato a corpore
III. Sequitur secundo, non licere orare Christum Dominum, ut pro n his oret, sed ut misereatur nostri. Et ratio est, quia preces nostrae non οἴ-dinantur ad naturam humanam . sed
ad personam Christi Domini divinam;
di ideo Ecclesia utitur hac formula, ne det ansam putandi Christum non esse Deum: Uerum quia Idumanitas Christi suam habet voluntatem creatam . quae aliquid a Deo suo creat re petere potest. idcirco. si abfit scandalum, possumus etiam a Christo D mino petere, ut per humanitatem suam Pro nobis oret; nam ad Hebraeos 7.
dicitur Semper vivens ad interpella dum pro nobis ; Et Dan. I . Ego rogabo PMrem; de in deserto vere Chrisus Dominus oravit Patrem, ut a se transiret calix. IV. Quaeritur nune primo; utrum natura humana Christi Domini ad xanda sit adoratione Latriae 3 Respondeo cum communi apud Suar. de Incamat. disp. 3 I. negative. cum sit quid creatum : Quia tamen tulis natura unita est Perisnae increatae.
di quia sanctitate. α gratia reliquos
Sanctos antecelIit, ideo adoratione is perduliae adoranda est. Sed notandum cuin Bonac. . & Va'. . quod quamvis humanitas Christa per intella tum separata a Verbo adorari possit ad ratione hyperdulis, in praxi tamen semper debet Christus adorari ador,tione Latriae; tum quia semper humanitas a parte rei est unita Verbo; tum etiam quia Christus debet ad rari adoratione debita supremae sitae excellentiae; sicut Rex licet habeat plures dianitates Comitis, Ducis, Princiapis, Regis, semper tamen honoratur honore debito supremae suae dignitati, scilicet Regiae. V. Dices: Crux. quia Christum te. tigit, adorari debet adoratione LM triae; ergo a sertiori humanitas Christi Domini. Respondeo, Crucem secundum se nulla adoratione absoluta adorari popse, sed uolum adoratur adoratione La triae respectiva. scilicet per ordinem ad Christum, quem repraesentat, &per eundem ordinem ad verbum . cum quo unitur humanitas: Illud a tem est discrimen inter adorationem
debitam humanitati Christi Domini .& debitam cruci, quae Christum tet, git, & debitam Beatae Virgini, quae pariter tetigit Christum Dominum , quod humanitas Christi debeat semper adorari adoratione Latriae, & s lum praeciso scandalo adorari possit adoratione hyperduliς, si secundum se
spectetur: Econtra Beata Virgo ad
rari debeat semper adoratione hype duliae , & solum praeciso scandalo dorari possit adoratione Latriae respectiva per ordinem ad Christum, quem tetigit : Etenim cum Beata Virgo secundum se sit capax adorationis a solutae , ne videatur illi tribui ador tio debita Deo. ideo adorari non debet adoratione Latriae respectiva, sed intum adoratione ipsi debita absolutet
Demum Crux Christi Domini, quia
68쪽
Dὸ christi Domini, aenullam de se meretur adorationem absolutam, idcirco adorari semper debet adoratione Latriae respectiva; Patet enim, illi non aliter tribui adorationem, nisi per respectum ad Christum, quem tetigit. VI. Hac de causa adorari possiant cineres alicujus Sancti, non vero ver- me S ex ejus cadavere geniti. Ratio est, quia in morali aestimatione solum cineres repraesentant Sanctum illum , non vero vermes: Sic etiam adorari potest adoratione Latriae non solum Crux, in qua Christus pependit, sed etiam quaelibet alia crux, quia quael, bet Crux Chrillum repraesentat: Econistra ibium clavi, spinae, lancea, funiculi , quae Christum tetigerunt, adorari possunt adoratione Latriae . non vero alii clavi, spinae , lanceae , quia non habent ista in morali aestimatione Chri- sum repraesentare, sicut habet Crux .uae Matth. 24. dicitur esse Signum
lii hominis, quod apparebit in Coe- Io: & ideo Angelus ad mulieres dixit , ut notat D. Th. Iesum queriris vcssem ; nec dixit lanceatum, spinis coronatum . Sc. t Quare ne videamur cum Idololatris adorare creaturas insensatas ut Deos, debemus ab adoratione aliorum clavorum, spin Tum , Sc. abstinere.
VII. Quaeritur secundo ; An , &quomodo Eucharilliae Sacramentum adorandum sit λRespondeo , adorandum esse ad ratione Latriae , cum vere Christitin Dominum contineat : Sicut autem diximus Christum adorari unica adoratione , in qua primario Verbum, &concomitanter humanitas adoratur , ita unica adoratione in Eucharistia adorantur etiam species Sacramentales concomitanter , quia sunt veluti pur-Pura , & thronus Regis Regum, &Domini Dominantium.
VIII. Dubium est, absolute ne adγranda sit hollia consecrata , an veromebaristia adoratione 6 Iconditionale . si scilicet sit consecratapcum possit accidere , quod non sit consecrata , vel ex desectu materiae , vel intentionis ministri. Respondeo cum Lug , Suar. de Ι
carnat. disp. 6s., Ac aliis communiter. adorandam esse absolute . Ratio est. quia, ut homo abistute operetur. s,tis est moralis certitudo: Sic abistute veneramur nostros Parentes, quamvis
fieri possit , quod non simus ab iis geniti ; & absolute abisivimus sacra.
mentaliter poenitentes, itaui non liceat univertim abistutio conditiona. ta, quamvis aliquando accidere pocsit , quod poenitens non sit dispositus;& ideo Ecclesia in orationibus missae ante, Domine non sum dignus , ab- solii te dicit, Libera me per hoc Sacrosanctum Corpus et Ut autem absit periculum Idololatriae, satis est, adorantem ita affectum esse habitualiter. ut non adoraret, si stiret panem nonen consecratum: Unde aliqui putant, non selum non esse adhibendam conis ditionem sine cauta , ne minu tur devotio, sed non vacare aliqua culpa talem conditionem adhibere .utpote imprudentem, dc otio iri, &quae dat ansam scrupulis impertinentD
IX. Dubium est secundo; An 'si appareat infans, vel sanguis, &c. in ho-1tia consecrata, ille adorandus sit ad ratione Laiciae ZRespondeo cum AZOr. . Suar. t m. 3. in I, pari. disp. f., adorandam quidem esse tunc regulariter hostiam consecratam , ut communiter docent contra Durand.; quia plerumque istae apparitiones fiunt absque mutatione reali specierum Sacramentalium; Sed non esse adorandum adoratione LM
triae id, quod apparet vili biliter sub specie infantis, aut carnis, aut sanguinis Christi ; quicquid in contrarium sentiant Alent , Gabriel, & Palati.
Ratio est , quia i , quod apparet,
69쪽
x Quaesis LV.. Arricatus II. non est revera Christus Dominus, aut ejus sanguis , sed solum colore , ct figura illum refert, cum id fatis sit ad finem, propter quem tale miracu Um fit: Nec eii necesse multiplicare aliud miraculum . quod scilicet Christus Dominus revera fiat infans; praesertim cum ad indecenς videatur : Uninde id , quod in Eucharistiae apparet
instar infantis, adorandum est ex ΛZor. eo tantum cultu, quo res aliae Sacrae adorantur, non vero adoratione Latriae.
De Adoratione Sanctorum. αBeatorum
I Vocansur Sanc ι , etiam qui sunt in vita . si sanctam visam vivant. L. Debeivir Sanctis Imaginibus . ct Reirquiis Sanctortim , ac Sanctis Angelis cutius religiosis , ct Sacer, cst adorari possunt adorasione da
m. Sancti eamni ti adorari possunteriam cxtin publieo , hoc es ab Eeinsa insit ino; alii vero cultu
I V. Etiam evilis publico adorari possuntqus ab Ecclesia habebamar ut Samcti . ante xam a Leone III. instia
Iaxta Ecclesia institutionem septem enumerantur enitus, quibus Santii adorari posunt. I. uuinam, cultus Beatis exhiberi potest e Et quinam defunctis cum fama Sanctitatis ρVII. Quid permittatur, ct quid vetetura Ade Apostolica erga def-ctos cum fama Sod ιtatis exhibere pL CAncti vocantur quicumque in gr in tia Dei existunt, sive in vita lint, sive in Purgatorio, sive in Patria, Gue sint canoniavi, sive non. Etenim. Apost. ad Roman. I. Christianos prismitivae Ecclesiae appellavit Sanctos μ& Ambrosius Marcellam sororem suam , Hieronymus virginem Asellam .
D. Thomas Bonaventuram, etialia dum viverent. Sanctos appullarunt ; quia . Sanctorum vitam vivebant. Idest immaculatam. & honestis motibus im
L Quaeritur nunc. An omnes huiusmodi sancti possint adorari .. dc quo cultu p
de este, ut constat ex Trident sess a ., . San S, necnon . reliquias& imagines. Sanctorum, atque adeo etiam Angelos adorandos esse non solum cultu civili, & politico ad virtutem obse vantiae pertinente, sicut veneramur pe sonas in dignitate aliqua constitutas verbi gratia Regem , POutiscem, ut comendebant haeretici I sed etiam cutitu religiois, & sacro, scilicet vel prinpter eorum virtutem, & sanctitatem . . vel propter beatitudinem, qua fruuntur in Patria : Hanc enim adorati nem exhibitam esse hiijusmodi Sanctis saepe legitur in Scriptura G nam Numerorum Aa. Balaam adoravit Angelumet. Regum a8. Saul adoravit animam, Samuelis ; 3. Regum I 8. Abdias Eliam; 4. Regum a. Filii prophetarum Eliisum. Et ratio est, tum quia si possumus Sanctos precibus invocare, possumus pariter illos adorare a. tum etiam quia ex Apost, ad Romanos a. , Gloria, . & h nor debetur bene operanti; cum ergo
Sancti omnes bene operari sint, digni sunt honore, & adoratione , non quidem Latriae, quae soli Deo debetur . . sed Duliae, quae servis. Dci compedere potest III. Dico secundo, Sancti canon LΣati. possunt adorari. cultu non solum privato, sed etiam publico, ut Patet.
Est autem cultus privatus ex Bellarm. lib. I. de Sanctor. Beatitud. cap. I
qui non exhibetur tanquam innitutus G. Ecclesia, ne c. nomine Ecclesiae, sta
70쪽
De Adoratione Sauctorium, O Beatorum. 63
ex peculiari devotione colentis sive privatim , sive publice, & coram aliis. E. contra 'Cultus publicus non dicitur . qui coram aliis exhibetur, sed qui insu. tutus est ab Ecclesia, & exhibetur nomine Ecclesiae. IU. Dico tertio, eodem cultu M. orari postunt omnes ii, qui licet non sint canoniZati, tamen in Ecclesia Dei
coluntur ut Sarini ex veteri consiletudine, antequam institueretur Canon, Eatio ; Etenim canoniZatio, ut notat Bellar m. doc. cit. cap. 8., nil aliud est,
ruam publicum Ecclesiae testimonium e Sanctitate, & gloria hominis iam defuncti. & simul judicium, ac sentemtia. qua decernuntur illi honores debiti iis, qui regnant cum Christo; Et a
Leone IlI. primum introducta est, anaea vero communi populi voce proclamabantur Sancti, qui iam te vixerunt.& cultu Sanctorum adorabantur e Pro inde etiam nunc eodem cultu digni sunt, cum nunquam potuerit hac in re
Ecclesia decipi, iuxta illud Christi D
mini , Porta infers non Irava labant ad
V. Cultus autem debiti Sanctis juxta Ecclesiae institutionem septem a Besarm. cap. 7. enumerantur . Primus est, quod ab omnibus publice habeantur, & dicantur Sancti. Secundus, quod inum centur in publicis Ecclesiae precibus . Tertius, quod templa, & arae in e rum memoriam dicontur Deo. Qua tus, Sacrificium offerre Deo, Se horas
recitarem eorum honorem. QuintuS, dies festos in eorum memoriam celebrare. Sextus, pingere corum imagines, addito quodam lumine in signum gloriae, quam habent in Coelis. Sepismus, eorum reliquias pretiosis in inecis includete, & publice honorare. VI. Dico quartos Beati . qui nondum canonizati sunt, coli quidem pu uice possunt, non tamen quovis gen re cultus publici. Ratio est, quia Pon- cista stium iis concedit polle vocari Beatos , & aliquando permittit, ut de iis possit in aliqua religione, vel Pro vincia officium , de missa celebrari. Unde fit, quod Beatis non possit exhiberi ille publicus cultus, qui ab Ecclesia institutus est pro Sanctis , sed solum qui pro Beatis institutus cst . ut vid
re est in decreto edito ro. SeptembrisI 63 9. ab Alex. VII. Dico ultimo, Defuncti cum fama Sanctitatis coli non possunt cultu Publico , antequam eorum sarinitas ab Ecclesia publice proponatur per canoniEationem. Vel beatificationem , vel generalem approbationem; ne stilicet aliquando adoretur publice pro Salmeto impius, ct damnatus; quod MLquando accidisse refert Bellarm. cap. 7.: Alex. enim lil. reprehendit quo da in , qui hominem in ebrietate o cisum ut mard rem non tamen tota Ecclesia. quae in hoc decipi non po et venerabantur. Contra vero PM est iisdem cultus privatus exhiberi, ut communiter docente Ratio est, quia cum prohibeatur dumtaxat cultuS p hlicus, consequenter permitti censetur rivatus ; tum etiam quia possunt in ac vita homines justi invocari. dc asorari, ut diximus, quamvis non certo nobis constet illos esse justos; ergo e iam mortui , quos confidimus este in
gloria, invocari poterunt, di adorari cultu privato; ad quem exhibendum satis est prudenter sibi persuadere illos esse amicos Dei, & in gloria; sic
enim non erit Periculum morale emrandi . Hinc sequitur ex Bonac. hic, Pal. trin. 7. disp. I. de Adoration. punct. 3. , Tambur. , Bellarm. , & aliis, Pimmo . posse nos imagines istorum in domibus nostris retinere, & colere. non tamen in templo reponere ; nisi forte causa ornatus cum aliis imaginibus. Secundo, licere pedes. & m Mnus istorum ostulari, dc reliquias retinere. Tertio, in anuiversario abstin