장음표시 사용
111쪽
pas prouue que Dieu on soli l' instigate ur; bienplus, te contraire est plausibie, pilisqu'un nutre passage interdit in rMistance contre les tyrans. o) Les guerres, quel que soli te num qu 'onleur donne, contre les preceptes de Moise meme V. et VI.), les maSSacres, les rapines violentes, etc. Absolument de la meme sus in que te Pape, dansles Indes, et Mahomet, en Arabie, abusunt dii nona de Dieu, 0nt chasse de leui s d0muines tesanciens mutires. Moise tuuit, ii recommanduiti 'exterminution, usii ii' furer Sa securitu et celledes Siens.
112쪽
experientia propria, ut supra monitum, sed testimonio non amicorum su0rum sed inimicorum. Tales autem sunt omnes non-Mahomedani ob dictum : Qui non est mecum, etc. Atqui hine inde concluditur :Quamcunque vim testimonium inimicorum in causa unius habet, illam etiam habere debet in causa ulterius. Alias erimus iniqui, unum ex testimonio inimi eorum condemnando, alterum non : quo facto omnis justitia corruet. Atqui testimonium inimicorum in causa Mutiomedis hanc vim habet, ut Mahomed pro impoStorchabeatur. Ergo, etc. Dico ulterius non solum suspieiones de impostura Mosis ex alienis, sed et ex domesticis argumentis
peti p0sse : quo ipso tam per proprium quam per
alienum Successorum tamen suorum testimonium argui posset. Quamvis etiam adhuc lis supersit :I. an libri, qui dicuntur Mosis esse, Sitit ejuSilem, II. vel compilatorum, III. vel Esdrae in specie; et IV. An Samaritana, unV. genuina hebraica lingua scripti l Et si hoc nousit, an VI. Lingua ista a nobis intelligi p0ssit. Quae omnium ultis impugnuri possent, et prpoeipue demonstrari p0test per priora capitu Genesi os, linguam istum a n0bis recte' exsilieari non p0sse. Nolle
113쪽
Par tu, toti te justice seruit ebrantee. Or, te temoigiiuge des en nem is v, dans in cause de Mahomet, tu puissanee de sui re pusser Mahomet
peut e tre conuuincia par S in propre temoigunge, nutant que par celui de Ses Successe ua S. Bien quel 'on ii' ait pus ene0re decide la question :
II. ou de compilute ui S, III. d 'Esdrus nomine ment, Ou
114쪽
DE TRIBUS IMPOSTORIBUS nio tamen istis occupari profiteor, sed κατ' ἀυθρο- που argumentari volo.
l. A testimonio Mosis proprio, et quidem α) De vita sua et moribus, quam Suieta eXpendimus, quaeque si Mahomedi propter vim bellicam prae primis contra innocentes adhibitum) uli quantum aequipollet, nec in reliquis omnino abludere videtur. p) De auctoritate d0etrinae suae. Atque huc pertinent superius de commerciis Mosis divinis munita, de quibus ille quidem gloriatur, Sed, ut videtur, nimis liberaliter. Quicunque enim tale commercium cum Deo venditat, quale esse nequit, illius commercium Suspectum jure eSt, Atqui Moses. Ergo. Probatur, quin gloriatur, se vidisse id, de quo in V. et N. T. postea saepius dicitur, quod oculus nullus viderit, scilicet, ut loqui amant, Delini a facie ad faciem. Eaeod., XXXII, II; Numor. , XII, 8. Sie vidit Deum l) in sua propria forma, non Sub imagino vel in somnio. 2) A saeie ad suetem, ut amicus
amicum, cum OS contra Os loquitur. Quaecunque autem visio I) est talis, qualis amicorum a saeie ud su-ciem, ore ad 0s colloquentium ; 2) qualis dicitur beatorum in ultera vita, illa proprie dicta et praeelsa Dei visio est. Atqui Moses, Ergo, etc. Minor probatur ex locis supra adductis et dicto Ap0st0li : tune vero de facie ad suetem, etc., eadem-
115쪽
livre u i 'otuitu de ces questions. J'argu Inente simplement I. d 'apres tu temoignage de Moise, et me me
116쪽
Alquo est oppositio in locis Mosis, utque in Apostoli loco. Et tumen certissimum est apud Christianos , Deum neminem uitiluum videre in hac vita posse. Atque insuper Exod., XXXIII, 20, expresse additur :Fuciem meam videre n0n poteritis. Haec verba Deus Mosi objiuit, utque expresse contradicunt locis prioribus ut legulis ut adeo aliter lipue excusari non p08sint, quam si dicus haec ab inconsiderato compilatore addita esse, quo ipso t0tum illud dubium reddetur.
γ) De doetrina ipsa M0sis, quod sit vel legulis, vel
evungeliea. Intes leges, quas brevitatis causa non jum Omnes perstringere licet, eminet Decalogus, qui spectute Dei opus et linetum in monte Horeb
Ceterum prius a Mose excogitutus videtur, quam a Deo Scriptus, quin haec praeceptu in re ipsa non spirant persectionem Dei. Cum I in aut superflua sint, Scilicet tria illa p0steriora, argumento dietorum Christi Mutth. V. jam ad priora pertinentia, et 0 u 10 non est dividendum, vel et dividendum item erit X :2) aut sunt desectuosa : nam ubi non concupisces habere Deos alienos, non concupisces maledicere Deo, non concupisces Sabbatha violare, non concupisces issedere purentes et similia Z Et anne praesumendum Deum minores concupiscentius de violatione domus,ugri, vel bon0rum proximi prohibiturum in specie, ot tam singulari et extraordinurio ordine, non vero majores Z Doctrinum Musis ex ungelicum qu0d nitinet,
117쪽
de tu bi leveth, se distinguo te Decalogue, quel 'on nomine speeiulement Poe iure de Dieii, lepuete dii moni Horeb. Aia reste, it ne semble pas tant Poetivi e de in mainde Dieii, que de tu pensue de M0ise. Cur reellementsus preceptes ne respirent p0int la perseeti in divino. Attendu que I ' ou iis soni supersus, silvoir les trois torniers qui, en vertii des paroles dia Christ Matili. v)paruissent des d0ublures des premisere; te neu viem ne doli pus oti se se puro dii dixi eme, ou it saut nussi eoupor en detix te dixi ume; 2' ou iis soni desectu elix. Cur ou dit-il uis no convolt re Z pus des didux
cti amp, dii bien d 'uutrui, et cela pur des disposition s
118쪽
ipsamJ satis lubricam ut si agilem notum venturi magni Prophetae vel Messiae statuit Deut. XVIII. 2l 22, quia haec nota suspendit fidem prophetiae ad magnum tempus. Sequitur vi hujus dieii Christum, vaticinatum excidium Hierosolymitanum, hactenus non haberi debere pr0 pr0pheta genuino, quatenus hoc nondum impletum esset neque Danielem, antequam ejus impleta sunt vaticinia . Atque adeo, qui a temporo Christi ad exstidium usque interea temporis Judaei
Vixerunt, eos non posse inculpari, quod in eum non crediderint, cum tamen et Paulus iis anathema dieiit, qui Christo non adhaeserint ante eXcidium. Quaestitiaque ergo nota ad longum tempus relinquit libertatem socuram credendi in Messiam, vel non eredondi, illa a Deo proiicisci non potuit, Sed merito susp0cta habetur. Atqui data nota, etc. Ergo, etc. Non obstant quae dicuntur de implotis aliis vatieiniis. Num haec est illa specialissima et genuina magni illius Propheipse nota, ut impleantur ea, quae praedi Xe rit. Unde per rerum naturum ante pro tuli propheta habori non potuit. Alterum absurdum, quod ex hoc loco si qui videtur, est sequens : spiod haec notu, quae tamen Omnium Proph0turum divinum criterium esse debebat. in quibus tum Prophetis, set licet indefinite faliquid prostili centibus, vel definituJ quidem, sed per verba mori -
119쪽
expreMes, et non pas des conv0itiges plus graves rQuunt a ce qui regarde la doctrine evangelique de Moisst, elle donne Deut. XVIII. 21. 22) uia signe
pend pendant une longue durue tolite sol aux proph0ties. Il s'ensuit quo te Christ, quand ii prodit la ruinode Jerusalem, ne devait pus Otre tenu potir un vrai prophete, nussi longiemps que Jerusalem etait deboiit,pas plus que Daniel avant i accomplissement de sespredictions ; par c0nsequent, a totis tes Juiss qui ontvecujusqu'u cet evenement depuis lamori dii Christ on ne petit sal rq uti crime de leur incredulito, retors cependunt que Paul leur dit anatheme, parce tu' iis n'ont pas reconiiu te Messi e uvant tu destruction de in ville. Par conSequent, t0ut signe qui reporte ii de lolii tui nos annues la liberte de croire ou non nuMessi e ne petit provenir de Dieii et inspire de
iles nutres propheties. Cur c'est te caraetore specialdu grand prophete de voir ses predictions realisees. Jusque tu, naturellenient, ii ii'a pu eire tenta potarprophete. Autro absurdito qui semble resulter dii meme verset: ce caractere, qui devait Hire te eritorium divin dotous les prophetes, ne petit 8'appliquer u plusi eursqui 0nt fixo une epoque inde terminee, ou une epoque determinue, inuis dans des termes qui luissent de la
120쪽
lem latitudinem admittentia squalia sunt : mox, cito, lir0pinque, etc.) plane n0n po it ulla ratione locum invenire, e. g. praedixerunt multi diem universi extremum, et Petrus instare diem illum uit; ergo hactenuS, donec advenerit, pro vero propheta haberi non poterit. Ita enim expresse requirit Moses loco citato. ὀ) Do historiis M is. Quod si Coranus arguatur inultarum subularum, sane in Genesi multa aderunt eurioso lectori suspicionem motura : uti creatio h0minis ex gleba terrae, inspiratio halitus, Eva ex costa viri sueta, serpentes locuti et seducentes homines Sapientissimos, et quos non latebat serpentem habitariu patre mendacii, pomi estis capitulis t0ti orbi squ6d unum ex attributis Dei quae tamen identificantur cum ejus essentia) scilicet clementiam saeit finitam, uti restitutio lapsorum faciet iram Dei, et sic ipsum Deum finitum; ira enim Dei est ipse Deus; homines 800 et 900 annorum, iter bestiarum in arcu Nose, turris Babella, confusio linguarum, etc. Haec et mille
similia sabulis, Rabbinorum potissimum, quia et gens J udulea ad sabulas pronissima est; nec omnino diS- convenientia loqui et Ooldios l), Sinensium, et
Indorum Bramines, qui pulchram filium, ex ovo natum, mundum peperisse et similia subulantur. In specie autem Moses impingere videtur, quod Deum sibi contradicentem stiterit: scilicet omnia bona erant, et tamen non erat bonum Adamum esse solum. Unde sequitur, quod aliquid extra Adamum fuerit quod non erat bonum, atque adeo bonitati Adami noeere poterat, quum tumen et ipsa solitudo Adae esset opus Dei,