Le traité des trois imposteurs (De tribus impostoribus, M.D.IIC) : tr. pour la première fois en français ... précédé d'une notice philologique et bibliographique

발행: 1867년

분량: 167페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

Voici en queis termes commende te Licter Toldos Ies- hu e u Anno sexcentesimo septuagesimo primo quarti millenarii, in diebus Iannaei regis quem alias Alexandrum vocant, hostibus Israelis ingens obvenit calamitas. Prodiit enim quidam ganeo, vir nequam, nulliusque Dussis, ex trunco succiso tribus Judae, cui nomen Iosephus

Pandera. . . D

D'apres I 'auteur tuis, Ieschii s sitant introiluit furtivenient dans te Temple, psinsi ira dans te Satiat des Satiata, 1 apprit te nom inessabie dii Seigneur qui silait grausi surii ne pierre, i sic rivit fur uia morceau de parchem in qu ilglissa dans sa chair, apres s et re sali une incision, et, grace a la pilissance irresisti ble de ce nona, it Opsit ait tesplus graniis miracles. gusirissait les lepreux, ressuscitatiles moris. It accomplit ces prodiges en prEseuce de laret ne Helene, semine de Iannsie, et elle se dύclara sa protectrice. Parini les miracles qui tui soni attribues. il enest de ridicules, teis que de s et re assis fur une metale demoui in qui sui naguait fur les eaux dii Ioiardain. Judasse dύv0ue p0ur la cause des Juise; il apprend de son coisile noni inest able dii Seigneur, et oppose ses pr0diges a celix de Jeschu ; celui-ci succombe; il est lapidύ; 0n velit, a Pres sa mori, I attacher uiae cimix, mais totis tes boisse bri sent parce qu il les avait ensorcelsis. Judas tri0mphe encore de cette dissiculisi. Par ses soliis, te c0rps de Jeschii est ensuite ensevoli solis uti ruisseau doni On adsit oum si te coiirs; les discipies, ne te tro uvant plus, assii ment qu'il est mont si ali ciet; la rei ne s'en simetit; mais la ch0se s explique bientot: u Dehinc Iuda : si Veni, ostendam tibi virum quem quaeris; ego enim illum nothum subduxi ex sepulchro, quippe verebar ne sorte impia ipsius caterva eum ex tumulo suo iuraretur; itaque illum in horto meo condidi, et superinduxi amnem aqua-

62쪽

LVI NOTI CR BIBLIO GRAPHIQUE runt. n Ad unum igitur omnes consiliunt, eumque caudae

equinae alligatum protrahunt; cumque ante reginam illum abiecissent, Munt : u Ecce tibi hominem de quo

assirmaveras eum in aethera ascendisse. ni Historia Ieschuin Nazareni sui rgimprim sie a Leyde, en l705, en hebreu et en latin, avec des notesd 'un aut re savant, J.-J. Huldricli, qui, marchant sur test races de Wagense ii, n'sipargna pas les qualifications ou trageantes au livre qu'il commentati. Νous croyons que depuis, et dans des vites disrarentes de celles qui inspirat enices vi elix sirudiis, te livre en question a situ remis solas presse deux ou trois Dis; nolis avons conserusi la noted 'une Nistoria de Ieschua Nazareno, l795, 2 vol. in-40. C est d apres le texte publisi par Wagenseil, qu ila sitsi donne quel ques extralis de cet olivi'age a la sin des Evangiles apocryphes, traditiis et an noles par Gustave Brunet, 2' edit. Paris, Franck, t 804, in-l2. En ce qui toliche les impos tures de Mahomet, on ne sera pas sitοnnsi de voir les aut eurs chrsitiens dia m0yen age se ii sichainer , son sigard. Les rectis qu iis tant ausui et dii sonitate ur de Pisiam is me soni frequemmentd 'une absurditsi rare : pour les uns, Mahomet est I Ante- christ; d 'autres en soni ian cardinal; presque tous s ac- cordent a lui imputer bien des crimes et beaucoup d exces. Νοus notas contenterons de signater te Iloman de Maho

Alexandre Duponi, et que M. Francisque Michel a publiea Paris, en l85l, avec des notes auxquelles se soni j oin tescelles ii uia tres-savant orientalis te, M. Rei nauit.

63쪽

DE TRIBUS

IMPOSTORIBUS

64쪽

DE TRIBUS

DEUM eSSe, eum colendum esse, multi disputant, antequam et quid sit Deus, et quid sit esse, quatenus liue corporibus et spiritibus, ut e0rum fert distinctio, commune est, et quid sit colore Deum, intelligant. Interim cultum Dei ad mensuram cultus sustu080rum hominum aestimant. Quid sit Deus describunt secundum consessionem suae ignorantiae : nam, quomodo disserat ab aliis rebus, per negationem justorum c0nceptuum esserant necesse est. Esse infinitum Ens, id est, cujus fines ignorant, comprehendere nequeunt. Esse Creatorem coeli et terrarum aiunt, et, quis sit ejus Creator n0n dicunt, quia nesciunt, quia non comprehendunt.

65쪽

Qu'il y ait uii Didia, et qu'il faille lui consacrer unculte, naninius gens te pretendent, uvant d'avoir compris la nature de Dieu et celle de PEtro, en tant quel Etre est commun auae corps et nux espriis, quelleque soli leur distinction, uvant d'avoir compris ceque c'est que re nitro un culte a Dieu; et iis metient nutant de suste dans te culte que les rois dans leur

La nature de Dieii, iis la definissent d'repres leurignorance. Cur, potir te distinguer des nutres e tres, iis soni, saute d'idues ad uates, obliges de pr0cederpar negations. Iis ne petivent comprendre que ce Soliun oue infini, c'est-u-dire, doni iis ignorent les limites. Iis en sunt te createur dii ciet et de in terre; et iis ne disent pus quei est 50n createur, parce qu'iisl 'ignOrent, parce que leur intelligetice ne va pus jusque-lu.

66쪽

DE TRIBUS IMPOSTORIBUS

Alii ipsum sui principium dicunt, et u nullo, nisi a se, esse contendunt; itidem ii dicentes quid, quod non intelligunt. Non, uiunt, cupimus ejus principium; ergo non datur Cur non itu : non capimus ipsum Deum; ergo n0n datur.) Atque haec est ignorantiae prima regula. Non datur processus in infinitum. Cur non 3 Quia intellectus humanus in aliquo subsistere debet. Cur debet ' Quia solet, quia non potest sibi aliquid ultra

su0s fines imaginari, quasi Vero Sequatur, ego non capio infinitum; ergo non datur. Et tamen, uti experientia notum, inter Messiae Sectarios aliqui processus infinitos divinarum, sive proprietatum, Sive personarum, de quarum finitionibus lis tamen adhuc est, et sic omnino dari processus in infinitum statuunt. Ab infinito enim generatur Filius : ab infinito spiratur Spiritus Sanctus. In infinitum generatur, proceditur. Si enim coepissent, aut Si desinerent semel generatio ista, spiratio, aeternitatis conceptus violaretur. Quod si etiam in hoc cum istis convenias, quod hominum procreatio non p08sit in infinitum extendi, quod tamen propter finitum suum intellectum ita concludunt, nondum jum constabit an non et suo m0do uti se inter superos generationes, eaeque tanto numero fuerint, ac li0minum in terra, et quis ex tanto numero pro Deo praecipuo recipiendus J Num et

67쪽

ς0is pus P infini, done pus d infinit

Et cependant, P experienee Pa prolixe, parmi les sectateurs dii Messie, it en est qui e tablissent des processions infinies, fuit des pr0prietes, Soli des pers0nnes divines, t0ut en ne s'entendant pus fur les definitions; et iis en concluent des processions a Pinfini. Cur de

Pinfini est eligendro te Fiis, et de Pinfini omino le

si cette generation, cette emanation uvalent uti commendement et une sin, ee seruit en contradietion reveci'idde de Peternite. Si v0us tonabeg d'uceord avec euae Sur est potui: que in generation des homines ne petit alter u Pinfini, - conclusion u laquelle les c0ndulsent p0urtant lesbornes de leur intelligene 3 - 11'eu faudruit-il pas indui re que les die ux aussi ont eu leum generationS, doni te n0mbre egaleruit celles des homines 3 Duns cucus, quel seruit te dieii suprome ' Cur toti te religion

68쪽

DE TRIBUS IMPOSTORIBUS

Mediatores Deos dari omnis religio concedit, quamvis non omnes sub aequalibus terminis. Unde illud principium : supra hominem, per naturam Suam elo- nutum, debere esse Unum, labesaetari videtur. Atque inde ex diversitate Deorum progeneratorum diversitatos religionum et varietatem cultuum postmodum

ortas dici poterit : quibus p0tissimum Ethnic0rum nititur devotio. Quod autem objicitur de caedibus aut c0ncubitu Deorum paganorum, praeterquam quod haec mystice intelligenda sapientissimi Ethnicorum jam dudum ostendere, similia in aliis reperiuntur : strages tot gentium per Mosen et Josuam Dei jussu perpetratae ;sacrificium humanum etiam Deus Israelis Abrahamo

injunxerat. Ei sectus non secutus in casu extraordinario. Nil autem jubere poterat, nut serio juberi ab Abrahamo credi poterat, quod prorsus et per se Dei

naturae adversum fuisset. Mahomet in praemium suae superstitionis totum orbem pollicetur. Et Christiani passim de strage suorum inimicorum, et subjugatione hostium Ecclesiae vaticinantur, quae Sane non exigua

fuit, ex quo Christiani ad rerum publicarum gubernacula Sederunt. Nonne polygamia per Mahometem, M0sen, et ut pars disputat, in Novo Testamqnto etiam concessat Nonne Deus Spiritus Sanctus peculiari conjunctione ex virgine desponsata, Filium Dei pr0generavit ZQuae reliqua de ridiculis idolis, de abusu cultus Ethnieis objiciuntur, tanti non sunt, ut nec paria reliquis Secturiis objici queunt; tamen rebusus re

69쪽

TRA ITE DES TROIS IMPOSTRURS

admet des dieiix mediateurs; nauis pus totis dansles mentes cotiditions. Ainsi seruit ebrante te principe : qu'un gire, au-dessus de Phomme, et de nature su siri ure, doli gire tin. I 'on aurait Mnsile droit de dire que les dissorentes religions et les dinserenis cultes soni nos de la diversito des dieiix procrees, et cette diversite seruit te solidement principaldii culte pulei .

On objecte les meurtres et les amours des didux patens. Mais, Gutre qu'il saut y attacher un sens mystique, depuis longiemps reconnii par tu sugesSe antique, cette objection tumbe fur d'autres dieiiX. Voyeg les ni saeres de Messe et de Iosue, Sur l 'ordrede Didii ; te sacrifice d'Abraham, communde parto dieii d'Israel. S'il ne fui pus consumine, ce futun hasard extraordinatre; annis il otuit en contradiction aveo la nature de Didii, et te commandement nedeuuit pus eire pris au serieux par te patriarche. Muli0met, potar priX de Sa superstition, promet l'empire du nionde. Les propheties des chrotiens leui annoncent in destruction des infideles, ta solimissiondes ennemis de l'Eglise, s0umission qui a fuit des progres, depuis que te christianisme est monte uia troiae. La polygumie n'est-elle pus autorisee par Mahomet, par Messe, et meme par te Nouvenu Testament,

Les autres objections que Ι'on adresse nux patens

fur te ridicule des idoles et Pubus dii culte ne soni pastellement invincibies que Pon ne puisse les opposer

70쪽

DE TOBUS IMPOSTORIBUS

Ministris potius, quam Principibus, a Discipulis magis quam Magistris religionum provenisse, sagili labore monstrari potest. Caeterum, ut ad priora redeam, hoc EnS, quod intellectus processum terminat, alii Naturam vocant, alii Deum. Aliqui in his conveniunt, alii disserunt. Quidam mundos ab aeternitate somniant, et rerum c0nnexionem Doum vocant; quidam Ens separatum, qu0d nec videri nec intelligi p0test, quamvis et apud hos c0ntradictiones n0n infrequentes sint, Deum volunt. Religionem, quatenus concernit cultum, alii in motu iuvisibilium potentium, alii in amore ponunt. Quod si p0tentes invisibiles salsi sint, idololati a ei ficitur una pars mutuo ab altera: prout sua cuique principia. Amorem ex benevolentia nasci volunt, et gratitudinem reserunt, cum tamen ex sympathia humorum potissimum oriatur, et inimicorum benefacta odium gravius maximum stimulent, licet id hypocritarum nemo e0nfiteri ausit. At quisnam amorem ex benevolentia ejus emanare statuat, qui homini leonis, ursi et aliarum serociorum bestiarum patriiculas indidit, ut naturam c0nuariam inclinationi creat0ris indueret rQui, non ignorans debilitatem humanae naturae, arb0- rem ipsis posuerit, unde certe norat reatum ipsos haustur0s, sibi et omnibus suis success0ribus sutiquidam volunt) exitialem. Et hi tamen, quasi insigni benefici0, ad cultum vel gratiarum actionem tenenu-tur. Sc. hoc Ithacus velit, etc. Arripe mortalia arma,

SEARCH

MENU NAVIGATION