장음표시 사용
41쪽
substantias intellectuales, inius essentia sep rata est ab omni reatura. Ex his Origenis principiis
interendum est o neminem corporeis oculis videre posse eun in quoeumque perrectionis statu homo sit constitutus Spirituales substantias posse eumdem cognoscere,, neminem posse ignorare illum invinciis biliter. Impossibile esse animae hominis, sicuti de caeteris spiritualibus substantiis, videre euin in sua natura ac essentia, e sicuti est . Utique in xlo debimis eum Fcωι est , ut ait Divus Ioannes post lux a sed his visio limitata erit, ' an eartes habita proportione ι qui cum finitus sit , nunquam potetit perfecte comprehendere Deum, utpote natura infin tum . Eaque de caussa Salvator ait in Evangelior x Nemo novit Filium, nisi Pater neque P,
trem quis novit , nisi Filius . Quod uidet intestigidebet non de simplici cognitione , sed de cognitione
comprehensionis, in Schidae loquuntur. VI. In Deo vivimus, moventur, sumus: Deus ominnipotenti sua virtute regit ac gubernat univeria, cinoiticiis suis ordinara conservat. Cina quidem virinita Dat o va te omnia is Et sicuti nos confite , murri inquit origenes , Deum esse incorporeuin is omnipotentem, Ac invisibilem: - - ------ talia, o hi ab P eja Providamia ori, neque is iniserio , neque inisereris, en Him bili dogmarais consi/-M . Memento, quia nihil sine Providentia ejus geri diximus, non sine voluntate Mialsa in sis voluistare in somno , ibi sin minentia
Non sine ingenti ratione Me pacto stipsum exprimitorigenes, una caertui in duo itatumque sit, omne mavi Des voluntatem ; qui
VII. Si De Providentia pervadit inde sequitur nihil eum latere, de praesens aeque ac praeteritum eurnulam agnoscere Deus reipsa mi omnia inresuam flavi. Nihilque fit , quod ipse antea probe non noverit esse futurum. Sed haec praescientia, inquit origenes, non est caussa eventus quod de s lo pereat intelligendum est. Tandem Deo soli eun tum ossis, situm mentis . Quando igitur Origenes
sci Deus non docet, aliquid Deum latere cum apertissime tradat oppolitum sed id unice significate imtendit, quod Deus dannat peccat peccatorem eumque indignum reputat intuitu oculoruin suorum .' subjun 'it enim eodem loco genesis uos cognoscit Dominus iniquos autem Impios nescit. HM aurem
dicimus, non Q homiam aliquιd a Deo sentienses neque una tariam adscribentes eiu sed ira imollirimus, gu d H, quorum adius Dra eminutina , in/uia etiam
VIIL Deus sit ipsa veritas , Mentiri altiquemn ριρε . Euia i Wybile est menei Deum , qui repro. miser, ut quid illud με te, νemissi per a te. nitim nam opifex, inquit idem Origenes, mperio na- νω cedensem habeρ. Sed hae divina omnipotentia non extenditur nisi super ea, quae non repus ni &non sunt contra rationem . Creo Deum . et ba sunt Origenis, Omnia pse ρε ρε-- focaisa potest , nullo sua λυinuari , -DMis , T viseria detrimento
is Haec eni. potestas Mus divinitati contraria est, is illi Omnipotentiae , quam ut Deus habet . Neque is etiam ad absurdi silinum illud praesidium conticiis mus, o cosse Deo possibilia Selmus enim , ilia lud omnia non complecti ea, quae fieri posse repu- , gnant, de cogitari . Dicimus ti , Deum turpiari non posse. , Nam si quia turpe Deu facis , Deus
IX. Deus universa quae subsistunt molitus est . Ipse ereavit materiam omnesque ejus qualitates, nullam prae manibus habens materiam ortu carentem , sicuti quia dam Philosophi olim commenticiunt . Qua enim ratione, qualitates illas, id quod dice in milium, qui Providentiae esse detendunt, oratione sententiaque conjunctum est quae nulla dum erant, ad universioris natinia, pro infinita potestate sapientiaque producit rea n omnino riaturae quani libet, si qua sorte indigea procreare continuo voluntas ejus per sese pote rit Secus onsequens esset, belle admodum id aetor. tunate Deo cellulse, quod in naturam illam ortus e petiei inciderit, quam nisi eo ipso quod ortu careret nactus ellet, nihil unquam inicere potuisset adeoque perpetuo molitoris, parentis, benigni, boni , ac carier omnibus , Quae una cum ratione Deo iis buuntur, omnibus spoliatus peril. tisset . Quo sane posito falso p incipio, adinvenire debuisset Deus vim materiae tantam, quae ad hujus propriis, non majoris, a Epist. I, cap. l. m. 3.
minotisve mundi moIitionem satis esset Nine invehen id nescio quae Deo ramen antiquior, Providenri, ne ui cessatio suillet, quae materiam ei subjecerit, dum id Reu- ea provideret in posterum, ne quas in se Deus a. u Μ.buisset altis suae notiones, irritae cessit sent. Unde portato id habuit miteria, ut Granis qualitatis rapax ess I, quam eidem imprimere Deus voluisse , is qualein eam habere ipse vellet , talem ante bi, tantamque molitus erito Tandem si daremus , ortu carere male riam, ecquid amplius Deus, qua quod senuit c laque iactum videmia, etffecisset mu dus, sive hoe sve illo modo factus fuisset, atque uisa et persectus nee ullo modo eogere in agnoscere Deum uti mat riae creatorem quod quidem aeque absurdum est aediacere, mundum hune tam eleganter , apteque constructum, absque sapienti, aetificis manu talem extitisse Perperam igitur, concludit Origenes, auidam praetem dum comparationem artificum nostrorum, quorum ne mo sine ii teri qui equam esset iis perperam his Scripturarum verbis: Terra aut cin erat invisibilis de
incomposita ἀύρετος in. διατασ- ς re naturam cor poream ortus omnis expertem est opinantur. X. Eque certum . . Deum ei indidille substanti 2 Deus a
naturar ea am, nisi repre seipsum, d si bonisarem suam . Quia ergo eorum quae creanda erant , ipse in ea uti cauua in quo neque varietas aliqua ncque permuratio, neque inpossibilitas inerat, aequales creavit omnes ι hoc est, ut seipsum explicat rigenes omnes arbitii faculta: e donavit . Uerum alibi diiser
mus de hoc argumento, quod ab Origene satis toli
XI. Docet insuper idem Doctor, Deum In rerum Alis Da
principium, principio carere, nec totum esse, I, , nec partem 3 eis incomprehensibilem, inael tim ab iis ... - . , T lem, nulloque alio nomine appesuriis iis , quam qui-P3s bus appellatur in Sacris littetis , uti sunt Sabaoth pG i.
Adonai Saddai: .illo alio nomine summus Deus vi riari ια. .
XII. Docet tamen idem Auctor, nullum nomen ' Lib. . .
tius Deo convenire, quam quod ille sibimetipsi tribuita . . . .'
in Exodo Moysi dicens , seu est de Nomen igitur , num , , in luit vetustus hie Pater est compendicis denomini, μαμ tio unae propriam ei nomitiatae qualitatem exhibet etiC., '. Cum autem in o.ninibus qualitates illae propriae qum Dei pedi
dam modo niurentur , recte murantu etiam nomi et u
In Deo ro, qui in elabilis, immutabilisque semperio . ..is p. est , unum idemque semper est veluti nomen Q is est . 136. R. 14.
Et aliis mininibus si appellisur , hujus signi incδοῦ in Lib. . .... ne praele ferre debent veteres, uti narrat Origenes, , .c.ι, religiosi adeo erant quoad hune articulum , ut mal pag. 3.lent mori, quam vel Iovis, vel alio profano nomine' 'Deum appellare Dei nomen simpliciter eidem tribumbant, vel quamdam denominationem addebant , quae Divinarum eius persectionum aliauam exprimeret. Tan dem Origenes non veretur asserere, quod III qui mi
rum Religio erga Sa: ciuinis Nomenci a quo toto coelo distat qui hodie viget communis mos aptandi nomen Dei profanis quibuslibet rebus.
asi plures Scriptores traduxerint origenem eis Iut Hrietarenam perluciosiuimuiri , raecipue quoad Doctrinam de Trinitate Fatendum nihilo ninus est, Seriptores innumeros , tum antiquitate , tui eruis ditione venerabiles magni huius Viri partes suscepisse, ae orthodoxam eius fidem eo in lumine collocalisse, ut illius adversariis silentium imposuerint. Id sane praestiterunt lexander Hierosolymitanus . Teoclisuu sariensis, Dionysii Alexandrinus, Firmillianus Cadi satiensis, Gregorius Thaiunat gus, thenodorus qui omnes Origenis eoaevi fuere Insuper ipsius aetate
Palaestim omnis Arabia, Phoenicia, Achaia pro ipsol. Male. - 11 rus 17.
42쪽
dimieaverunt eontra Derraevium Alexandrinum eis pro-eedentibus annis ejusdem pologiam concirmarunt e e.
leberrimus Martyr 'imphilus , ae Eusebius Caesariensis ne non plures alii insignes spectabilesque vir , quorum neminit Photius in sua Bibliotheca a sa inter quos recenseri debet Divus Athaiulius , qui exhibet
nobis Origenem veluti strenuum atholi eae fidei propugnatorem adversus oppositam haeresima lanam, quae deinceps exorta est. vi loquor hie de Rufino, cujus ardorem erga rigenis inemoriam nemo ignorat a me de innumeris loquor vetullissimis Monachis rigenis causiam tucntibiis onera Theophilum lexandi inum ad riariorum Origenis sicli principcm. Hae opini num diversitas ac conflictim tinpedite non debet, ito minus ad veritatem .nquirendam res ad exa inen re, eemus operam nostram in hoc Doctore pingando iure ponere debemus, eum ille , uti superilis nitunus, Fcclesiae snu decesserit, omni vitae sitae tempore fuerit hje tus. Si illius putes suscipimus cir- ea Doctrinam de Trinitate, vel circa alia argam et, de qui biis erroris insimulatus fuerit , vestigiis insisti. mus quorumdam eluditorum elapsi saeculi, qui de com scin Mimnorum Pontificum, de pilis inorum aeque ae luberrimorum virorum , Orthodoxam illius fidem ostenderunt, illi obstante anathemate , Quo perculsus fuerat in quodam Concilio I de quo supra et balec mus. I l. Origenem admisisse ae diiunxisse tres Personas Divinas, in di Ium revocare nemo poterit, qui animadvertat, Io illum pluribus in locis , ad deligiὲa,cas Divinas Personas , uti voce Trinitatis. Docet quippe omilia, in Exodum Eccleuam omnem sumdati tu fide tintratis Trinitam Ide ... per quamosinetis omnia reis. . Et in Psalmiunci s. ait eognitionem Sanctae Dirutatis esse ii tinitam roa,cta T in dati cumri in ιιa Hine docet pariter in suo Persa ch in Baptismo invocandum in Patrem lilium, d Spiritum Sanctum; neminem in hoe S era metro percipere posse salutem, sine totius Trinit,
νem, rQνa νιnDM. Et deinde loquent de Patre Filio, rapiritu Sancto ait rurans Trim. - nihil compositionis habere , ncque orpus esse nequc est in eorpore, sed ella omnino spiritualem
Substantia Nimi ri . . . ex rota increpo ea . Tandem
dilietem temper de tribus Divinis Personis declarat apertristine hanc Trinitatem excedere nnem sensumi meissentiae non solum temporalis, verum etiam aeteris natis calcia vero quae sunt extra Trinitatem, in molis, in temporibus metienda esse. III. Non solum utitur . ixenes voce Trinitatis, ut
Pellona Divinas designet; sed insuper aperte, distincte pronuntiat Patrem, di Filium, Spiritum Samctum id supra iam irinuimus his ejusdem Scriptotis
Iv. Adeo verum it, Origenem admittere in Deo tres Pellonas distinctas, quod ut sissime, . rinali. et declarat, silium esse alium a Patre is Spiritum Sanctum est e alium a Patre, vilio Alius a P ινι
Filius, critio idem Πιω , qua ' Pater . . . alius
o ipse Spiνιρω Santius a Pareo 'T Filio ideoque adi ittendam esse istinctionem Dersonarunt in Patre, & Filio, QSpiritu bancto: Est et hae reiam disιnolio Perse ..aram in Paris , O Filio, o S ritu
Sanlio . Quo tandem paci dubitare quis poterit de orthodoxa fide origenis circa realem distinatonem Divinarum ei senatum, cum illis diveris ollicia adscivibat wpcriaitales qualitates, ut capite sequenti vide bimus ui .in immo docet, ut testanti Divus Hiero. nymus ι .luit iiii .inus Imperator e , Filium minorem ei e Patre, rapiti tum Sanctam minorem esse Patre de tuos mite mi.un atris ina orem esse potentia caeterarum crIoriarum; potentiani Filii majorem ei, podentia Spiritus Sancti. Et qui ous o albus autem eruitur Scriptorem hune amisisse in Deo tres distincias et soriac ideo tu nunciuam favisse amesi Sabellii. V. Interim videamus, num pati iure purgari posit a III. suspicione haresis Arianae. Pater Petavius hane illi exispicibrat, sicuti, omnibus fere antiquis Patribus, cui floruerunt ante Concilium Nicaenum. Verum, qui vel λςu parum tigenem legerit, ejusque germanam mentem ae vera principia sit assecutus , nullo negotio depre hendet, recentiorem hunc Scriptorem in errore vendiri . Quod quidem praestitit egregie Scriptor quidam Eccles Anglieanae , cuius laborem ominendavi inusiam supra, solertiamque in purgandis antiquis Patribus quoad hune articulum . iniit inuis autem hic recit re innumera origenis testimonia, quae suis locis ais remus, quae te probe ostendunt, vetustum hunc Seria morem agnovisse Filium , rapiritum Sanctum es. Patri eon substantiales & quasdam lolummodo indigiistare volumus minus peculiari , quae plene evincunt orthodoxam fidem Origenis circa Consubstantialitatem trium Personarum in geriere. Primo igitur docetis iis hie Auctoi nullum esse discrimen natunae, di-
sonis, quando, expositis diversis Spiritus Sancti donis soniaraim ait idem autem Deus operatur omnia in omnibus d : Ee suo, inquit ligenes , manifes sme designaru , d. - . . ει I sane Orige -- quac ita est in Trini te aidiscretis. Qui iesse debet, cum . Biblioth Photh. Cod. S. l. in Epist. 4. ad Avitum.
ni textus maximi ponderis esse debet, cum exscriptus sit a quodam Capite eui titulus a, Spiritu Saalto in quo intendit idem iactor manifestissime ostendere non solum subsistentiam Spiritus Sancti, eiusque pers nates qualitates sed insuper eum esse aequalem Patriae Filio, tum nauara, tum dignitate ac virtute. Hanc fit , ut non mollimus supra recensitum testimonium suscipere veluti e tra mentem, inteationem Ructo. ris prolatum. His igitur praeiactis , necessario fluit Origenem admisit se Coti substantialitatem ttium Divina. rum Personarum, quoniam nullum in illis admittit diaicii inen virtutis, digestatis. In eodem Capite his
verbis utitur: in Uni as. νinι-- interius νbet Bis iti/ων da Uri/M PMris T iiii θ μ ινς num I. Sanιii ossalia Fe quod idem fgnificat a vocabu pH. M. Ium Conlubstantialitatis eum nitas haec praedicitur de virtute, dignitate is operatione trium Prason rum, quemadmodum observavimus. vi. Caetcrum protuli:nus supra ea origenis verba , . 27 MM
quae illum periecte pii Nam quoad artieulum in em petra
quam ut sicile id. ν hoc esse in olibus . tibi vero is licia, tres divitias Peisonas similes esse dicit itibus puteis , ru' 'quorum unus est tons ibique aperte declarat , unam eri e substantiam, naturam Trinitatis: Una -- fu flantia si e natisra Trim/a ιι Tandem ne ullus rora a locus, sulpicandi in uigerrorem, tradit, varia
biis adtare possumus quae habet idem Scriptot in tu m
ι- σωι , o visio SanID. Et in suo Commen d G tatio in Divum Ioannem ait, solum Filium, solumque iit. Spiritum Sanctum percipere posse omnem plendorem e. m.. .
totius gloriae Dei Patriaci Non νιιιμον, inquit ille o. -- percipere aliquem posse pinnam Dionaorem poeius Iloνi mi , nisi Filium Dei. Si ori addas e iam eiu Spira in oti tum , optime . . . O absolari mo, Des tr iro θ
H. I. Iudice nune Lector vel parum versatus , num clariti, aut accurarius asserere quis possit Consubsta, tialitatem trium Divinarum Perso tui . nisi propria Consubstantialitatis voce uti velit. Nonne unum idemque protertur, licet diversis sol mulis , cum dicitur in tribus Diuinis Perlonis omnia esse aequalia , unam non in ahera majorem, omnes habere eamdem viris tutem, potentiam, easdemque operationes , nullameli quina hae in Trinitate discretionem, haberi nistatem Trinitatis, Unitatem in Patre FiIio, d Spiritu Sancto , has tres personas si unum eumdemque Deum , Trinitatis unam eamdemque elis esseticiam unam eamdemque naturam diversa ossicia, qtiae triuus Divinis Perlonis leorsim adicribuntur , nim officere naturali earumdem identitari, unam eue earum Divianitatem, Deum glorificati in Patre Filio, rapiritu Sancio Fili uin, Spiritum Sanctum percipere plerii tudinem & splendorem totius gloria Patris a Quid ul
exEpist. t. a. Menam. e in ad Corinth. cap. I. vers. 6.
43쪽
tra opus est, ut origenem habeamus omni enoris labe piugatum ire hoe Myserium
vili Aliquis fortasse obiiciet quae pii ro quarto Nilus apitis ex Origene rasalptinituri ibi enim ille
docet ' Patris operationem pervenire in omnes tam iustos tuam peccatores, S rationales atque irrationales, Ad in omnia o nnino quae sunt, quia ipse est iii est in Filium, cum minor sit Patre . ad sola reti nabilia pervenire, quia est secundus a Patres; in νε νε Pa re Fi Ius M uela alienabilia revenit' est enim frundus a Patνe. 3φ. Spiritum Sanctum, eum ut ipseriti mino , ad solossa cetos peningere: Adhuc niam Hi-ον Spiritu Sane res, ad is sanaos perti rem exqhibus omnibus Origenes Oncludit Ita ex hoe versis sa Patris, Quam Filii er Spiritus suinata am- i. Dem ossas Filii, fuam Spiritus S I i. Qiuod quidem videtur impugnare directe fidem de Consubstan. rialitate trium I ersonarum. Si enim operatio, pote.
stas Patris amplior est operatione, potest ne Filii de Spititus Sancti si pintestas illi amplior est potestate Spiritus Sancti, consequens est, diversam naturam admittendam esse in Patre, illa, QSpiritu Sameto quod absolute destruit Consubstantialitatem ii.
IX. Hula autem dimetillati reponi potest ri nonnisi contrit naturalem aequitatem damnari posse rigemein propter superius recensita teli imonia, eum plurima aeque perspicua qtie accurata in eodem coeurrant chi. minia, vae orthodoxam ejus doctrinam quoad hune mi tum plenissime manifestant V, attente confidera. ri debet, quo pacto riget .es proponat quaestioncs in natis exsibus comprehensas: non utitii enim dec totiis verbis,intribus reipsa utitur in te libus antea a nobis recitatis; sed solum exponit quid opinative semtiat ait enim arbIινεν die. Hinc quae ille profert, uti eius opiniones conliderari debent, di ad summum, uti peculiarias Origenis sententiae. n. in sup . si perpem dantur quae in controversiam posita sumitigeni, ve Da senium apprime eatholicum circa Mysteri uiri rListatis praeseseiunt. Siqnides quod ibido docet ori-xenes, ad hoc reduetuit , quod Pater, est maior Filio, de Filius est major Spiritu Sancto. Verum verbaliae otinodoxa sunt, si considerentii quoad subord,
nationem, quae habe .ur inter tres Divinas i s na .
xl quippe articulus fidei , Personam Patris esse superior exu persona risi, quia Filius a Patre genitus est, ab eoque suum esse labet, suasqne divinas per: ectio. ne, id ipsinii dicendum est de Filio quoad Spiritum San. cium, a quo Filio, sicuti, a Patre Spiritus Sanctus r: edit in hoe sensu Christus ipse in Evangelio ait
Pater m Vo me s. Verum superest nunc videndum Num haec vera Origenis mens. Quod quidem evidentis sine eruitur ex simplici lectione illius Capitis, a quo obiectio hae exscripta est. Docet lonrialit rorigenes Unitatem haberi in Trinitate: In intrat TrinutatiM. quod certe intelligi debet de natura trium Personarum, quae juxta vettillum hunc Scrii torem cadem est. Perspicue declarat, Divina Personas habere unam eamdemque vi
per nullam es e in hia Trinitate di cretionem: Nullas in Trinitar discoris. Quando igitur eodem Iomait, Patrem esse majocem Fili , rapti itu Sancto a ejus virtutem ella natiorem imite Filii rapi situs Nancti, hoe rationabiliter intellisti nequit, nisi habitatatione ad Ordinem Persoriarum, seu proprietatum pedia talium, per quas Pater, tamquam Iti incipium , primus est in ordine, di Filio ac Spiἰitu Sancto , qui ab ipso procedunt, superior. Quia vero dia esse ,
Pei sectiones, quas illis Pater coeli municat, eaedem simia ite titilles linat risci hinc eorum natura eadem est cuni mira atris I ideoque virti: naturalis Patris Virius quδὲ habet tamquam Deus, non est maior virtute Filii, Spiritus Sancti, si praecii taenquam Deus cotisduroqui tuas de Spiritus bin his Haec est , ut uiihi qui deni non fine magno findamento videtur, dira seruianaque Origenis mens Seribit utique ibidem nolier uuor, porcllatem auis ampliorem esse preestate Filii, Filii potestatem ampliorem esse potest te Spiritus antii sed hoe scribit dii per in eodem 1ensii personalis sub ordinationis, ut cuilibet perlegenti integrum illud caput clarissune innotescet. Caeteriunt Lle fatetur, eumdem si Spiritum eumdein Deum
qui operatur omnia in omn)bus, M.ta phrasim Ap stoli:, alibi docet, quod si aliqua personalis iste
rensa habeatur, haec .illum inseri prae indicium na:irrae trium Personarum Noe mira, inqu. cruditus hie Pa
- sui . At satis de hac inlateria loci, i sumus quam fusus Pettra tare dc mus, ii stquam . mulo in ius notabiliora rigenis loca circa proprietates pericaales uniuscujusque Personae Sanet illim; vinitatis.
maiae attrinutorum relativorum sive proprie. atum personalium veniunt hoc loco et le-
ctiones, de operationes, quae proprie conveniunt tribuuntur uilibet Trinitatis personae, prout praecisae tamquam persona conside a M. Hinc personalis Patris; thisii proprietas est, ouod sit sine or stri , ne Principio , Lib. . . r.- ut docet nostet Auctor . Ni MI A nitaem , aes inna ς ritum, Prate flum Deion Patrem . Divus Hieronynni I 'vocem graecam γρη - , reddiderat latina voce infectuma quo fieret, ut Origenes riani errioris suspiti
nem non es ligeret . Verum omni quae Divo Hieronymo dcbetur veneratione reponimus, Sanctum hunc Doia Gai mr nimium coarctasse significationem graecae voeis;
quae hoe loco significat, Patrem esse solam Trinitatis Personam qnae sit absque principio , eum Filius Se
Spiti tu Sanctus propriam existentiam habeant a Patretainquam a suo principio Divirm Hierony num vere deceptuin esse in hac versione ex eo eluitur, quod
genes alit, expresse docet, Filium ipsum esse insem
praeterenda est Rufini versio. in Dum ste πPatris de la die recent intis Origeis editotis est ob νς ι. servatio. Huic textui adclainus , nostrum ustorem eum de Deo Patre se nonem habet, saepistiirae uiriat' lare inmitum γ ime, Se sere semper illum distin itere a caeteris duabus Personis hoc ccabulo, uti pluribiis iri locis videre est
is persectisne pertinet, quod QSpnitus Sanctici in so, si is Filii
fons Filii vel Spisitus Sancti , Patre est. Vertim immeis Spiritus
diate post allata verba docet idem Scriptor, hoe fieri et O.
absqiae ulla depcndemia, vel impe sectione in Filio de uisti. e.a. Spiritu .:ncto: in is viderim, posse νῶι- να- P I9 1elligi potest miles qui, em semper probat a dein naturam , camdernilite essen iam in Paties, Filio . e Spiritu Sancto. Caet i 1 p. εκ ne hane qualitatem Primcipii , quam iis ne i eo Patri tribuit , allerit idem Scriptor, ait Lm esie .ijorem Filio, de Spiritu Sancto, quema .lnicdum in superiori capite observavi miis QPatrem exi limari posse ainquam Dominum illici aser exl. Reli enim P et ere ex famaν D. Filii Dominus . N emitu quod Filius a Patre pendeat, tamqitam famulus amo i i , mino suo, sicuti superius scribit Ori senes, sed sim rein cipliciter rat orie surriotitatis Patris erga Filium. Hinc π ratione hujus eiu idem personalis superioritatis Pater p. te. est primarius conditor Universi , de Verbum, Filius e----Dei , artificis partes egit, elim in mundi Marione si is Amandata Patris executioni mandaverit diximus . . . paelmelus Parrem esse printitrium οὐδεμem VPQ suo vae ενδε marai axis, minae in aereor. V . . . III. Deus Pater ab omni aeternitae est Pater Filii Dacois . . .
sui: is Non enim Deus, cum prius non esset Pater , πη is postea Pater esse coepit, velut impeditus aliquibus T. , ais ex aussis, ilibus io tune moliris impediri solent, se abis ut non statim ex quo lunt, e Patres esse possintis Si enim semper persevctus est Deus, nee dixi ei vir v - . qua Pater sit , de bonum est e te cum Patrem res se. A talis Filii, id di κ . . . . is non statim, ira I. u. dici Mes, o PMe opeι Patrem veru' aeterna lia e Mercis Filii generatio non impedit, quominais I ater sit sem mper in Filio, sicuti Filius est semper in Patim Sempe .i iri:
quia Pater in eparabilis est a Filio, sicuti Filius a Pa
uera quia non sparo Filium x Patre, nee Patrem in parabilit
Filio . abes modo notabiliora fax initiaene de cu Filio. prehenduntur circa Personam Patris in particustari. zzlv. Generatio Filii exaequari non debet generationi num. 4. minuin, vel animantuun Infandum ess inquit ori
senes, is illιcisum, Deum Patrem in tene πιιο- tan: Iuli. exi: Filii sui . . . . excru- alicu vel hominum , i, r. f.
vel Mim m animantiam generans, Sed necesse est alio 'me quid exceptum esse Deoque dignum, ii nulla prordis comparatio non in rebus solum, ted ne incogitatione quidem, vel sensu inveniri potest, ut humana cragitatio pollit apprehendere, qu modo ingenitus Deus Pater efficitur Unigeniti Filii Non enim per adoptionem syrritus Filius et extrinsecus se natura uis est Vetum licet Origenes dira , humanam cogitationem non possie appreliendere gelictatione n Filii Dei nihilominus ad faciliorem nutus nylt ii iiitelligentiam p: Olcri aliqita exemptu quae aluitialia quam quod maxime sunt . Docet inter caetera , Filium procedere a
ta ei ac ex Patris ininte et edere , ac si sit ux.
44쪽
Saec, voluntas Patris ad subsidiendae hoe quod vult Pater: a sero adest Origenes , o Filii sub emi a uer
V. Haec autem de Generationis verbi toto ecclo distat a futili imaginuione quorumdam Haereticorurn quorum rigenes meminit , qui docebant, in Generatione Verbi partem aliquam substantiae Patris versam ias esse tu eius Filium : Non enim dieimii, verba sunt Idem at Origenis, sicut ι etι ei utam , partem aliquam G flantia ori in Filium e f. - , sed abscissis omni M'. . ' is lentia corpore ex imisibili, inempore Verbum vim 1 . ,- Sapietitiam genitam dicimus absque ulla empo
Ioannes indicat a , quia Deus lux est, .Paulus designat b), qua Filius splendor lucis attem sit., Sicut ergo lux nunquam sine splendore esse potuit, ita nec Filius quidem sine Patre intelligi potest qui figura expressa substantiae ejus, & verbum ri sapieinia dicitur. Qummodo ergo potest diei, quia se fuit aliquando quando non fuit Filius Uerum hoc respicit aeternitatem Verbi, de qua rapite sequenti
2 n vi inici tui risius Dei est Sapientia Patris , eius
Ἱλ. I ii mogenitus, virtus, Verbum Est via, veritas , lyria ni m. vita. Est imas Dei invisibilis , plendor gloriae, A. I expreissa Huncta Dei, speculum immacularum P. 1 . . Virtutis Dei, imago Bonitatis Dei est sapientia ipsa, - pM. vetitas ipsa, pumet iustitia per hane sapientiam om- ἡ.: nia condita surat, sicuti per hane iustitiam omni g.
Lib. . .. burnantur . In quo Filius aequitur mandatum Patrista'm: euilis veluti minister ivit in mundi creatione Verbumr '.ι, . De onMMbus t iuυ hinc explicari polsint viedam Lib. a. ρ Plirases superiori rapite a nobis allatae , quibus ori. Da νε-ς-ν genes videtur coarctare offeratiove: Filii Dei in Cre, niliras, Tandem inter perlonales proprietates Uerbi reis et L eineri debet, eius Incarnatio propter salutem homi- ' , , num nativitas, passio, vera mors seei indum naturam 1ib. , humanam de quibus alibi sustus dissereinus. νι αν. h. e. . VII. Ad Spiritum Sanctum quod attinet , ille ap-r hi: Iicu/ui Pδr cictus, hoc est Consolator, a graeca v res e so ce a clem, quae significat contolationem . Est tertia νratra pi Persona Sanctissimae Trinitatis .... Tenia Pers- 'pi,. - - - oo, inquit Origenes . Divinus isteris . . Spiritus honore, dignitate sociatur Patri ae Filio
hia. ,. - scia-- tradiderum Spiritum Sanctiam j, s. - quod sane oster die ejus Consubstantialitatem eum Pa . . . ., & Filio Sanctos utriusque Testa in Propheta, ii. . p. , . Αeostolos ipse inspiravit per eum Sacri libri cona Lib. i. r. scripti sunt. Sic ubi Spiritus nominatur in sacris liti, It .. q. ris irae adjmione, quae significet qualis sit Spiritus ἡ . ... de Spiritu Sancto debet intelligi Spiritu Sancto Mia debet iiitelligi uod in Genesi legimus , de Spiritu , ἰώ. qui initio nundi Creationis serebatur super aquas .
uum quod ego insollere pos m. Observandum hoc lo co venit, rigenem opinari solummodo quoad hune articulum, de quo omnes, qui ante ipsum floruerum Patres minime conveniebant . scuti in pti. no hujusnia is . O mi volumine am innuimus . Spiritus Sanctus re velat Deum eui vult. Impium pariter, stultum est, Spiritum Sinctuni confiteri, rig. rorantiam ei adser, αὐ- iere; cum sit eiusdem naturae cum l alte, Filio. VIII. De Spiti tu Sancto iiitchigendum et quod IN simus in Ialmis Emittes Spiritum tuum, creabutitur, Wreno, abis faciem cIIa creando novosnta ατ homine , qui per gratiam Spiritus deponentes et fis rem hominem cum actibus suis, in novitate vitae ambulent . Ipse sanctificat uno omnes , inter eius personales proprietates hac est, quod scilicet solis San. cui seipsum ommunicet: -- nos .... a
riciparaonem a Sanilis tantummias agrari indievimus
Ne quis sane existimet, prolequitur idem Auctor, nos ex eo quod diximus , pilitum Sanctum solis Sanctis praestari , auis trois Filii cncticia vel operati ne pervenire ad bonos, inalias, iustos, injustos, praetulisse per lio Patri, Filio pultum ancium
xc majorem eius per hoc asset ei dignitatem: repra ratem namque s πιι ejus, per Ius Ius descri sistit. Cum ergo primo omnia ut sint, habeant ex Deo Ρώue secundo ut rationabilia sint, trabeant ex Verbo iTretio e sin Sancta, habent ex Spiritu Santio.
IX. lutitus Sanctus in coluiniae specie in Iesum a
Ioanne baptizatum delapsus est quod sane in ructum
revocari Mequite, mirum est , 1.daeos huic eritati fidem denegare, cum multa, ii credibiliora credant illi. Licet autem iussi onanes participatione i Spiritus Sancti habuerint a notandum nihi Iominus est , prout egregie animadvertit idem origenes, quod praecipuus Spiritus Sancti adventus ad homines post ascensonem Christi in e o niagis quam ante adventum ejus declaratus est antea namque solis Prophetis paucis domi Spliatus Sancti praebebatur post adventum v ro Salvatoris, innumerae redentium multitudines mnorum Spiritus Sancti participes fuerunt; unusqui que vero juxta propriam mensuram. Per impositionem, nuum Apostolicarum dabatur Spiritus Sanctu oti. genis aetate aliqua supererant euigia eiusdem piru
Gn ulius S risus aris usina . Nam Christiani daemomi ejiciebant, morbos curabant, Mutura pia . videbant.
X. Tradit insuper Origenes, in solam Iesum Chri stum requievisse Spiritum Sanctum septempliei sua vit tute Via. inquit ille qui δερε nullo aliam vi
Docet pariter, praesentiam Sama huius Spiritus purgare nostra erimina, peccatorum remissonem nobis
I. G si evidentiι M. ne constet ex dictis apite quit L . to huius Sectionis, timum. Ibiritum Samctum participes csse, juxta Originem, molium pectinctionum Patris utrumque esse virum solumque Deum cum Patre; persccte esse atti consubitantiales nihilominus requirit argitinenti gravitas , ut peculiari ita de re hac nunc disseramus, Si tutior calamo duas umritates hoc capite comprehensas perita:lamir , ut es ficacius perlua iere possint . Antequam vero ad Verbi Conlubstantialitatem pertractandam, quae huius capitis primatium objectum est , accedamus, pergratum in electori concidimus, si eum gradatim ad ira ne essentialem veritatem perducarnus ope quarumdam illationum, quae insciti commode pollunt ex quibusdam rigenis textibus, in quibus vetullia iste Pater eas tribuit Filio Dei persectiones , quae soli Deo possunt convenire Sie, exempli caussa, docet Origenes , per Verbum omnia tam visibilia quam invisibilia condita est 1 Ilia esse aut eoaetermim per Filium Patrem esse omnipotentem ipsu in Filium omnipotentem esse e dem modo ac Pater omnipotens est . Cum omnimima dirim Patre, scribit Origenes, etiam nullus debeo offendi auia etiam δεια De omnipotens dieitae . Si enlin. additorigenes ibidem, iamia quae Patris sunt, Christi lusu inter omnia vero quae sunt , Pater est etiam omnipotens: Sino usis etiam ratas
Loquitur autem hoc loco Origenes de immensitate proprie dicta probat enim hane veritatem his Ieremiae ἀθ3erbis: Numauid nam flumis roseam ego impleo disie--ι a Verbum nulli mutationi obnoxium ex delicet carnem sumpserit., eum hominibus e vers, tum si tamen divina eius natura nullam passa est ni rationem , quidquid in oppositum senserint hostes Christiani nominis inter hos Celsus . quem rigenes quoad hune articulum in particulati fuse refellit. Venbum nullum habuit initium nee memitatem ei denegare possumus, nisi negemus, Patrem semper fuisse Pa. trem Verbum est invisitate, quia invisibilis Dei mago est incomprehensibile est, si tuti de Pater nec Pa. trem quis omprehendere digne potest, nisi Verbum Uno verbo , Filium Dei Christiani adorant: νω-
C siano adorant f --αιαν Iosam δἰ τὸ κως - νῶν προ- ωμενος σοῦ .... duae omnia iudem otiis genis est inua Divinitatem Filii Uri apprime probant. De nullo erum dici potest, solo vero Deo excepto, quod omnia condiderit, quod Patri sit coaetet
45쪽
-- --, II 1 ribu fit initium, se omnipotms, ubique m. uerlatur per suam immensitatem; quod immutabilis u h1Visibilis ineompretiensibilis . Et quando rigenes subjungit , quod Chiilliani adorant Filium Dei , hae la phrasi ollendit evidenter, Qui istianos fateri Filium Dei Verum Deum cum Patre. III. Inutile itaque uelinus elatissimis his resi in nus addere, quod rigenes innumeris in locis nomen: Dei tribuit Verbo A quidem tibuit una simul cum Patre, ε distinguit solummodo ordinem Personarum inruper quod agnoscit, & tuetur Divinitatem Filii ad et sus Ethnicorim inndesitatem, qui eamdem impugna Omnia haec idipsum probant, quod superius es simonia. Unum igitur superest pramuntur scilicet Lectorein contra quasdam rigenis phrases, qui. Lus abuti is possit, ac quandoque interre, Filium non esse verum Deum, ut Pater est venis Deus. it quidipe vetustus hie Dotior, exempli caussi , Filium esse
ur u .dacium seipsum explicat in suo opere contra Celsum his
IU, Nec quidquam morari nos debet quod orige. nes ictibat, Filium Dei esse Divinar Ronitatis migi. Non, non autem bonitatem ipsam non esse s Leiter timuin, sicut Pater bonus eli de licet Deus sit, non auone esse illum, de quo is Filius Dei ait in angelio ' in cognoscant to solum oram mum cuius textiis vel ba e originali habemus Omnia re orthodoxum sensum habent in ore rigenis . cui ducet, quod nonracbet velut blasphemia aliquod genus putari in eo quod Christus de Patre dixit: Nema nu , nisi is a Dati Pater ι quia illis verbis primet palis nonitas in Deo sentienda est Patre, ex quo vel Filius natus, vel Spiritus Sanctus procedem, sin dia. bis bonitati, eius naturam in se resere, quae est in eo fonte, de quo vel natus est Filius, es procedit Spiritus Sanctus: Quod sane neqiiaquam destruit bonit, Filii, Spiritus Sancti. Eodem pacto 1nret pretari mensitigenis citra haec Evangesti verba et in
eo noscane te solum seum Dinum, nisi Auctorem hune
sibiinetissi contrarium viserere velimus 3 aperte erum declarat eodem Capite secundo , ilium Dei est S Iientiain Patris subluntialiter subsisteturn declarati upra, Divu in Ioannein propria definitione definire Verbum elle Deum: I-m . H. i a finitio, o m
necnon verbum esse in Filium natura, non per ad stionem: en per aristrionam . sed πιω- ιιitia est ficet tot lais aliquis , postrema hae testimonia haud integrae fidei esse, cum habean: ur ex versione Rufini uui magnus Origenis Apologilla sentit verum ex hoc sequeretur, quod Rufinus voluerit omn. bus omnino illudere super hoe articulo euanque nisi emendatorem Potius, quam interpretem rigenis . Caeterum ex afterendis inferius indubiis Origenis testi noniis lati s perque constabit Rufinis nihil initigenem contu. lilia, quando mentem ejus ire veritatem in controversia postam, ut Otholicain eapossit. v. origenes enim in suo opere contra Celsum, e ius originalis textus Dei providontia ad nos usque Pervenit aperte declarat, Salvatorem k μυνδε
uum Dei Fiatum, Deum Verbum, Da pura iam , mi
stiri tui. D emiama aesum Christum esse ipsum Veibum et serbi ipsam sapientiam, ipsam veritatem , ipsam uilitiam :
- c.π. Iudinis, subdit ille, participem fecit Unigenitum de
απι-- Fieri enim non poterat, prosequitur Origm , cs, ut pulchra imago esset, meo invisibili res ponderet, quae magnitudinis imaginem non praebe is et Esto vero sit Deus contemplatu disset.
is tur Deus, quia contemplatu inicius erat , idcirco misit Fili unici Quasi is es Deus contemplar fae is 3 is . Insitanius tantisper postre noraui testim nio, quo Divinitas Verbi . ejusque eum Patre Comsubstantialitas persecte eomprobata re nanent . l. etivere aequalis Patri de vero Deo conlubstantialis, qui eiusdem et vera i. nago, qui eius inamtudinem ro, qui per cinmunicationein Patris , eamdem -
i a Ioann. cap. 17. F. 3. δ) Marc. cap. o. vers. 1 Ggnitudinem participat, qui eo tempIatu Hieitis estaeque ac verus Deus, ae Deus Pater sed omnibus his Ill. qualitatibus insignitum est De Uerbum, ut docet Oil ct genea ergo est Patri consubstantiale. α πα-VL Tridit idem Auctor in eodem suompree in tra Celsum , quod nemo potest digne munia re P trem, nisi Filius ι, nemo Filium nisi Parere Nerua
ne ostendit imam eamdemque naturam in Patre & Fi--ce L. lio Vertim primariam hane v ritatem magis magisque
confirmat , quando occasione cuiusdam objectionis de promptae ex Celso, qui aiebat, Christianos colere Unsolum Deum, sed etiam eius ministriim hoc est ei Filium hae habet origenes Acisae oriam νεβρ -- m, si Gis. σθ.Atim is sue istuc Ego er Arar coti .
Poterant. Origenes ait ho Ioe , quod Christiani eo-lunt di adorant Filium Deici quia illum . alium nota redunt quam ulmis Deum ait i 1 super , quod citristiani colentes Verta una eum Patre , colunt Ze adorant unum solum verum Deum . hil ultra desiderari potest VII. Non me firmi . Vigenem ille subiungeri , . Patrem e Filium esse duas hypostases t quin immo issim Auctor allimilat imitatem, identitat Patris Se Filii illi unioni quae erat inter primos Eccles iadeles, uri te imi in Actis postolorum e et erat
omnium credenti m cor unum is anima una. Scribit insuper pari s interiectis , Patrem uilium esse duas res quoad hypothasima unam vero quoad concordiam, identitates voluntatis Qua ara re on miati su a b Um , uno vi H e sensione , emo ia Mum se vet--δι ido Hraeo. M inquiunt ii genis adversa rii, vetustis iste Pater nomine nysyostasis , πiς-e,4 .n id intelligit, quod nos nomine naturat, substantiae .., α ι rasci redit , diversam esse atris naturam a natura Filii . verum probare debent adversarii Hquod tamquam ortum oe loco ponunt ei rea fignificationen vocis αι-- in Origene r liet enim duae istae graeca voces unam eamdemque habeant signi-ncationem in pluribus Scriptoribus Ecclesia: eisci dramen locum nabere in rigene non ita de facili ostendi potest. r.e in penes ipsum non aliud significat, quin id , quod latine dicitur fia sistentia , Hres alte tia raraυidtia , per se sub επι idque prob tur ei quia origenes semiper in oe sensu , quandrede tinitate loquitur, utitur voce Hypostasis , e nus uam aliter ab ipse Meem legitur, quando agit de hoc Mylterio: N. a memim , inquit erruditus Bullus in
me. 10. Origenes illa prae oculis habet citato loco, vitare scillae opinionem quorundam haeretiuorum, qui negabant , Patredinis Filium esse duas hypostases is in od si uis, inquit oti genes tinmediate post ali
is Lum numero praecetanti tellit nium , ex his verebi.
tu ne ad illos transiugiamus, qui 'atrem v Filium is duas hypostases eis ne tant , advertat animum ad illud Erat oennium credentium cor unum, animari una, it intelligat quid sibi velit oeci Ego a. M ter uim sumus . is Ex quibus clare dignoscitur, otionem hoc loco refutare metianos, qui opinabar tur Patrem Filium esse main eamdemque Pers nam, ut superius iam vidimus . Quando igitur ori-Haereticos , Patrem
senes hoc Ioeo docet, contra hos Haereti trem uilium esse duas Personas , non naturas aut diutummodo Personain admittebant. v.
υπος- in origene significet pei sotur , quod nullus serme ex Patribus Concilium aliter hane vocem intellexerit e adhibu rit circa Trinitatis mysterium ι ut videre est in Te tulliano, S. Hippolyto, S. Dionysio Alexindrino ori- genis discipulo Aere I erpcram autem quis urgeret haec
46쪽
ι- μ', Filio eamdem naruram . easdemque perfecti unes III. quae sunt verum fundamentum hujus ident ratis , quae 3 s v et in Patrem Filio , ut ex direndis inferius iterum eonflabit. VIII. Ex praeallegati iti numero sexto Seripturarum oraculis , hac infert origenes . a docet de
identitate Patris, Verbi t Unam uisa Deum ....
Pu τ ψ' uimur is Credimus enim dierat , curosequituris idem Seriptor tequam Abraham neret , es
ia sunt quoad hypostasim , una vero consensiones, celam. - is concordia , voluntatis identitate rota ρ, αιyitium, qui stra ιμιο sta/ia' figura asstam
arem. Dicat nune qui legit, num hic origenis Deus intelligi possit de 'fimpuc identitate voluntatisci trum ex hae identitae voluntatis inferri preesse possit, quod Christiani colunt, adorant unum solum Deum in I auerae in Filio, de quod qui vident Filium, qui est imago attis, in illo vident, Patremis Minime gentium ut hae inferri possint , agnosci debet Filius
uti eiusdem eum Patre naturae, ideoque ut Patri comsubstantialis. IX. Praeter hae testimoria quin mi Opere rigenis contra Celsum exscripsimus is a in eodem Scriptore, quidem aeque indubia Meurrunt, quae eam&m Ve- , ritatem parii cisione confinnant. Hinc in suo Cois, mentario in . Mauisum , hae verba Christi Domi-uom. II. ni qui me recipit , reeipit eum qui misit mera fiet is ibist opsi t. - Pare non separatur, apud eum Hu. est ui Filium fuscopreis, mis dictum est eu cum ine
em retis floria D. , nisi Hui. De , mi dei,sb. p. is ceps adjungit spiritum Sanctum, quernadmodu: vidimus capite quinto huius Sectioris. X. Super Vistola ad Romanos aperte declarat ori.
genes , unum eumdemque honorem dercrendum esse
Patri, Filio ι idque conrumat auctoritate ejusdem
Tib. . alvatoris, qui docet, idipsum t Maum n qua utrique
bono seano πιν- ah. Hinc ei spicue alio loeo scribit, laudandos esse in ommune Patrem Filium, in quia Salvator est Filius Creatoris r uisse Him
ια δε--. Haec, ut mihi videtur, satis superque osteni Grai:ne orthodmcam fidem orirenis citra Conlubstanti, litatem cibici obique eo quod in sillamus duobus his postremis rigenis textibus , de quorii autentia aliquis ortali contenderet , ob supra recensitam rationem ι ad illos textus sui et tori numero allatos reis vertamur , qui expresse nobis favent is in dubium revocaIi nequeunta Habet ibidem origenes, Filium a Patre vis inseparabilem meum esse veluti loeumve
bi ante suam Dicarnationem Verbum una eum Spiri.
tu Sancto peicipere omnem splendorem totius gloriae Dei. Num sapiunt Arianam haeresim hae loquendi semmulaeo Nonne eatholicum sensum apprime praeseserunt circa Verbi Consubstantialitatein Sane Patre Nicaeni Concilii nihil ultra dixerunt si oeem Consubstanti lis excipias,'irantum ad applicationem quae tacta fuit Mylterio an Hismae Trinitatis. XI. Igitur non sine ingenti ratione . thanasius nobis perhibet rigenem veluti renuum propugnatorem Divinitatis Filii Dei , eiusque utitur auctoritate adversus Arianos, qui liniariam hanc Religionis veri-
ratem impugnabant is Quod autem Uerbum ab aete
misitate si eum Patres, inquit Magnus iste Ecclesiae b , nec alterius quam aliis substantiae, vel hypoitatis proprius fit , ut deelaravit Synodus Hierat vos iterum a laboriosoli igene audire ...., qui propriam mentem his verbis exponit, Si er- bum est inago Dei imili otii, , invisi .,ilis quoque Quin etia. addere ausim, cum sit ludo Patris, non posse fieri ut aliquando non. Quando enim Deus , quem Ioa nc lucem, appellat, propriae glotia blandore caluit , ut quis, audeat principium existendi Filio tribuere, quasi ici is licet antea non fuisset Intelligit enim qui diis cere audet, Fuit aliquando cum non ellet Filius is idem elle ae si direret, Sapientia aliquando non a Ioana eap. 4 vers 23.
is erat, verbum non erae rita non erat. Idem fori., geneso rursus alibi ita loquitur Uerum nefas est,
is nec periculo vacat propter nostram in Deum , quantae in nobis est . Unigenito privare verbo, quod semper eum lino fuit, de illa erat S, is pientia, qua delecrabatur. Hae Orig ni testimo. nia , de quorum autentia nemo eontendere potest shae inquam Origenis testimonia his onjuncta , quae antea protulimus , peroptime ostendunt orthodoxam eius fidem rea Divinitatem Filii Dei postquam eis in . Athanasius auctoritate uiusce Patris usus est contra Arianos sui aevi l eonfis nitis sne hane prosum polliamus contra eos i qui illum repraesentare nobis vellent veluti Seriptorem , qui dota in detestabilis hujus Sectae octasonem praebuerit . Facile nobis essee vetusti hujus atris apologiam longius protraheres atne satietatem lectoribus asseramus, contenti sumus allatis usque modo e ex eius operibus exscriptis resiminoniis alia nune perpendemus , quae materiam mini lirarunt atrocissimis suspicionibus, quibus nonnulli odithodoxam ejus fidem circa Divini ratem verbicinaces
XII. Divus Hieronymus , exempli aussa hane Origenis phrasim Deum Patrem Per et vili bilem etiam a Filio non videri: Haec utique scri in xul ps Origenes non aeripsit autem in eo sensu , 'ue interpretatus est Divus Hieronymus , quasi volucri hi d'dig'. se verbis origenes Vetb C substantialitatem laedetare. Superius enim observavimus, hoe loco, lauti di multis aliis , quae afferri ponent, sermonem est de visone oculata , qua Deus me a proprio Filio videri potest, eum sit natura sua invisibilis. Ne validitana deerat Origeni ratio si loquendi , eum pugnaret eo tra valentinianos ac Antroilomorphitas , qui Corpus Deo tribuebant: hine cum illis ostenderet, Deum es
se natiira sua invisibilem , 8 nee oeulis Filii sui iam incarnati videri posse a peremptorie iam demonstratum erat, Deum esse purissimum Spiritim, uiuslibet eor, positionis expertem, ε hominum setabus omnino impervium . In hoe autem sensu rigenem locutum fuisse, egregie ex eo deducitur, quod forinalite alibi docet 3 quod scilicet nullus primogenitum Dei digri e te cognoscere , ut Pater qui eum g uix , ncque ilia...
trem , ut animatum Verbum , quod sapientia de e sere .a ritas ejus est. Protulimus iam supra hoc origenis te mm. stimonium, excerptum ex libro sexto eontra Celsum. XIII. Divus Hieronymus exprobat insuper oti geniquod dixerit Filium compMartim Parra non usa ver
tatem , δε eo Marum a no esse imaginariam vera ναι- mane autem diffficultatem exsufflabimus in me .a Α, ivi moriam revocantes hujus Patris testimonia urerius
allata , in quibus aperie deelarat , Filium Dei esse
quam imaginem non esse Patrem, cujus est solummodo imagoraelitudo. Verum imago hae perfecte suo originali eo cor est, cum omnem ejus magnitudinem . oimesque persectiones reserata a per Patris communicitionem percipiat omne sp .endorem totius storiae Dei. Quae
quidem omn. Iam vicimus in supra recitatis Oriis genis testimoniis. XIV. Tandem si Divo Hieronymo credimus id vinu. genes dixit , Deum Patrem esse lumen incomprehensi lectu . bile Christum ollatione Patris, splendorem esse pedi parvum . Non constat mihi , undenam verba haec ol. vus Hieronymus eruerit; in dicere velimus esse, luti quamdam illationem quorumdam ori senis ex tuum , in quibus habet , nullas esse in Patre tene. bras, e&Filium in tenebris lucere. At perspicuum est, haud recte hane illationem ex Origine deducta esse; eum nemo inficiari possit , Origenem ibidem alludere ad hae verba Divi Ioannis ron inobria taeea quod sane dictum est de Filio Dei incarnatoa non vero de Filio Dei praecise considerato secundum divinam suam essentiam. Sicut enim dicere possumns, talum Patrem esse immortatim , quia Filius ob amorem erga homines, humana earne assumpta , passus, mortuus est sita dicere possumus, in solo Patre nullas esse tenobias, quia Filius tenebras nostras in se ipsum reeepit. Ne de meo paenuram protulici sed
asu ast ciere poterat Origmies , iterniam arsere e nos pariter possumus, Filiuin, Iamin inem Patris, in eue vetitatem, hoe est
47쪽
de Incarnatione saeeu XV. Solutis iam dii ratibus Divi Hieromy- ων ata Custodoxam origerus fidem ι operat retium erit diluere quaedam obiecta, quae contra eumdem Patrem recentiores nonnulli instauram . Ariani erroris inlini lant ptimo lo id quod seribitiligenes circi octa. v eontra Cellam , quosdam scilicet tua aetate uiue qui diluerum ab ajiu sententiam sequentes temere afi' a 4 urmabant. Salvatorem elle universorum Dominum
i summum Deum , Alisos, abiungit Origenes eos lligi , nihil simile , qui redimus Christo dicen
ei a ci Pater qui nisi me, maior me est is e tum si horum verborum contextus attente perpendat ut illico corruit hae dimentias. Loquitur enim ibidem origenes , non contra Catholicorum omnium mentem , qui unam pamdemque naturam in Patre ac
Alio agnoseunt, sed ontra quosdam Ilaereticos , qui nolebant duas has Persecas distingaere , quemadmodus saepe diximus. Hae sane de cauIla Origenes ait, Salvatorem non esse Dominum Universorum . quia ndeles illius aevi agnoscebant Filium diversum a Patre ratione Personalitatis ain explieationem ideo sequi debemus , qua apud vete, es in more positum erat, ut appellirent Patrem . Dominum niversorum, .n -σ, I υεν um Deus , vel suimum Deum, ut vidimus iam in vetustis illis Patribus , qui ante Origenem fioruerunt , de praecipue in Divo Iustino, cui per hanc denoininationem dii tinguit Patrem arai ho . Itaque eum Persona Patris non sit Persona Filii, nemini mitum videri debet , quod rigenes ad hane illinctionem melius indigitandis , adversarios
revocet ad haec Christi verba : Pater maior me est Quae verba in quo sensu ad Origene sint usurpata supra iam dixinus. xUI. Recentiores oriseris adversarii obile iura nobis alia duo eiusdem loca, in quibus ille Lietur docere, non debere nos supplicate proprie Filio , Muti Patri sed preee, nostra ad Deum diligendas esse per. M. Salvatorem , qui est magnus noster Potiri se , de vi
si, Pri .um Patris et in , cui pii num suppl.camus, ut o νη cει a. ta nostra D-o ..tri midia . At vel ba haec , nonne .is , orthodoxa apprime suac Nonne fidei articulus est Uilbra vobum incarnatum esse mediatorc nolit in ud Deum esse ii ostrum Ponti fieem , propitiationem pro peceatis nostris ut pol iacros Scriptores inquit ori genes a M.oque non .ie velut est , Verbian , utpote mediatotein i,olliun , ista nostra , nostiasque precessum no Deci olt ule Quo sane posito , nonne Ion tiali potest in sensu cariolico, quod nos non oramus Filiui , sicuti Patrem , cum per Filiu n orcn 'is a. trem , de pthnum lupplicemus Filio , ut vota nolita Deo offeratis Ma primum supplitamus , inquit tigenes , rn re eum sit propinario pro
versarii , quod in primo diectionis membro agitur de verbo praecis uti Vcrbo, non uti Media tare: nam si ho veriun esset, L spondere, semper polluinus , nos Proprie orare a rein , quia it tincipium verbi adeoque ad Patrem , tamquam ad otionem reserit preces , quas Filio offerimus . Caeterum . qua modo evisibimus Origenis verba, ab omni eum liberant suspicione quoad his aniculum ora Enoch, inquit, ille, Moyses Aaron, Samuel invocabant Domi. . num .... sine dubio invocabant Dominum Iesum Christum si autem invocare nomen Domu . , est, adorare Deum, quando invocatur nomen Iesu Chii ri sti adoratur Iesus Christus. Suua fri a re P
cur homν 'an Patrem . Tandem noster hie Auctor hortatur nos alio loco , ut tecemur Dominum instrum Jesum Christum una eum Patre suo: Iesum Chra.
rum ab ho argumento ad Divinitatem Spiritus S cti transilia nus. Diuirilem Vll. origines satis superque fidem suam prodit piritus, circa Divinitatem Spiritus bancti eum ait , nullo S i'. et clarui Scripturarum oraculo demonstrari posse , Spiritum Sanctum esse Cleaturam , ne eo quidem modo quo de Sapientia reber Salomon : γecnon tanta cita auctoritatis, dignitatis subitantiam Spiritus Sancti ut salutaris apti tmiis non aliter nisi excelleritissima omnium Trinitatis auctoritate, idest attis , de Filii QSpiritus Sancti cognominatione compleatur a 2 M.' , cum , qui in Spiritum Sanctum lais aemaverit , vepa AED14. niam non habere neque in praesenti recuta , neque is
qui dixerit verbum Inuit; 'mnis sperare veniam possis insum eum semper fui te Spiritum Saoctum omnes Creaturas ex eodem habbore ut sint sanctaea eum in honore Se dignitate esse Pat: scietatum Darei e Filio coaeteraum Sanctum natura sua, erutque sanctitatem nullum imitum habere. Puto ergo inquit ille . aio Sanctus Spiritus itari sanctus sit, ut non sit sancti liratus . Non enim ei exari:ilecus Et aliunde accessit sanctimatio, quae am, te non fuerat , sed semper bit Sanctius , ne iniis tium sanctitas ejus coepit. Similique modo addit, i lem Auctor , de Patre Filio uitelligendum est. Sola enim Trinitatis substantia est . quae non min. trinsecus accepta sanctificatione , sed sui natura sit, lancta Sicuti vero solus Deus diei potest Samclus in hoc sensu , quemadmodum paucis interjectis tradit idem Origenes igitur vetustus hie Doctor credidit Spiritum Sanctum verum Deum, monsubstantialem Parii, Filio, XUlII. Sic Sanctus Basilius perhibet nobis vetustum
hane Scriptolem veluti testem Traditi is e Doctriis nae coesiae quoad hunc atticulum & licet agnoscat, nostium hune Auctorem habuisse aliquas erroneas opiniones circa Persi Mam Spiritus Sanetici fatetur nihiι minus , ex Traditione veras sententias eumdem a sisse is doci iis evidenter in suo Commentario in S. Ioannein , adorandum est Spiritum Sanctum e vi
, jungit idem S. Basilus recitatis jam aliis testim is iis riget iis, in quibus de Divinitate Spiritus Samis ci expresse inuituro opinor , Traditionis vis smis e compulit homines etiam suis ipsorum dogmati.
ix. Ex quo S. Basili testimonio eruitur , Orige. nem prolapsum esse in quoidam errores circa Spiritus
Santa Personam Verum, quicunque tandem iam e rores isti , numquam credam , hos res icere Divinita. tem tertiae huius I ersona Sanctiis nae Trinitatis . l. que ut mani seite ostendam, vel unum lumes at recitare
Origenis textum, quem exscribam ex omilia 1. in Ieremiam editionis Domini Hiiet; ibi enim habet, quod nisi holce ires ii,ntes stiverimus loquitur de tribus Trinitatis Personis uulum aquarum sontem
inveniemus , Ut leum aquarim sontem Deum, in .irile, ille stire videbantur Iudaei r sed quia Chiilium , de Spiritui Sanctum irinii ne sitiebant , neque deis Deo bibere potuerunt . Videbantur haeretici liti re, Christum euinci sed quia non stiverunt Patrem, legis ac iophetarum Deum . idcirco ne de Ietuis Christo bibim . Qui autem unoen colunt Deum , sed contemnunt proptatias , ii non sitiverunt Spiri, tum Sanctum, qui loquebatur in Prophiatis . . Aper te ex his constat , rigenem vere ei edidisses, nemi- ω posse cognoseo a poisidere Patrem, quin simuleognoscat a possutiat si huma nee posse hune inquiter , quin inquirat, aliam i quod quidem ostendit telationem essentialem inter tres Trinitatis Pericinas, adeoque Divinitatem Spiritus Sancti ejusque cum P trem Filio Consubilantialitatem . Possiemus hie rigonis textus, cum autentiam summam praeseserat evidentiissime tectatur orthodoxam vetusti hujus Patris fidem ei rea Divinitatem Spiritus Sancti.
Mysterio Incarnationis . qua loeutus est de Sanctissima Trinitate. Irmumeri occurrunt in ea Soianis praeclarisita textus, qui eum Catholica Gesaeum erifille perhibent circa Veritatem Incarnationis Verbi , distinctionem duarum naturarum in Christo Unitatem eius Personae , duas easque diversas eius operationes . motivum Ineaunatiocis . eius distitatem Pontificis, Mediatoris c. Quia argumenta haec on, ni primas tenent in re Theologica hine summa diasigentia ea omnia exscribere ex Origene in animo est, quae notabiliora sunt quoad proposito veritates. Quibus addemus quaedam puncta illori ea, quae Die My. sterio relativa sunt necnon quasdam peculiares ti- genis opiniones, quae respiciunt aliquas ejusde. My. steti circumstantias. t primum proseremus Origenis Doctrinam quoad Dogmar ut aliquis in oe a. pice ervetur ordo , initium ducimus a Prophetiis
48쪽
Eeeles Patres, elaterae alcurate ui tionem Verbi.
immensum abiret oratio, si sermonem habere vellemus de omnibus Vaticiniis . quae origenes
accommodat Mysterici Incarnationis, Verum ne Lec mi is patientia abutamur, notabiliora solummodo fieremus Prophetarum oracula, eaque praecipue, quae Ecclesia semper respexit veluti apertas taedictiones priini Adventus Filii Dei. Inter haec , exempli ausia , lino utar cum aue. 'st Iacobeum oraculum a non ossa u.
G.-fi'ait'. ros scilicet Principes ex Iuda, neque Duee de terno. s. v. ribus ejus, donec veniat qui venturus est See Man, restillime emin, inquit origenes, ex ipsa historia γIib. .. i. pMet, ex his quae hodie pervidentur, ilia ex tempo. νι a , ι. n. i. ribus Christi ultra Reges apud Iudaeos non extiterunt. Sed, duas omnes ambitiores Iudaicat, ictantiae quainplurimum gerebant, de in quibus
batit, vel de templi decore, vel de alivisat aue omnibus ii Isaaeerdotalibus in is filiive Pontificum, simul utriveris destructa lunt. Completa enim est tophetia quae diaeta a Per dies multos sede in Filii Israel sine Rege, sine Principe:
non in hostia, nec altare, nee sacerdotii tiri, nec rinponia. Sed hae omnia nostris oculis videmus ir omnia emunem adhue post Salvatoris adventum
Constat ergo, quia venit ille, cui repositum est , in quo expectatio sentium est . Quod mani esse videtur implerum de multitudine eorum , qui per Chr.ltum Deo ex diveris gentibus credideru: it. Eamdem hanc Prophetiam pluribus in locis suorum Operum urgetini genes , ira quidem maximi molienti et contra
II. Secundum notabile vaticinium circa Incarnatio. flemis Iaeo r, quae desis tu sequentibus verbis
racia; eruitur ex his Prophetat Balaam verbis orieturaioli. α stella ex Iacob, exinget virga , sive hoeno de rei ibi Israel , in legebat .igenes ντ-- α σραήλ. vult thia. qimi sane iuxta eumdem intelligi debet M nativitate cap. 4. Iesu Christi, de de stella quae in oriere apparuit M gis, duce venerum adorare Dominum . Caeterum P. z. origenes in oe oraculo praenuntiari observato v. i. m. s. vinitatem Salvatoris, quae per Stellam designatur : -
P s Eι χώννυ - - ιρ- , ' quando Balaam sv jungit de hoe homine, qui exuro et ex Israel ers. ειρ νincipis Moabu hii interpretari debet de viet ria quam alvator reportavit in daemones per tram victi riam praedatus est irmes filios Seth, ex quo om M. ne hv.arantii in hoc mundo ducitur senus qui alii, - , sitrii perierun/r filii in o uno
Setis, mose homines qui εὐ- mundo suur.
Y.. iri m. Tertium vaticinium enca Incarnationem desi vaticiniti mitur ex saliis, Guardo, in quo David ait a stite. - lim Reges terrae, de Principes convenerunt in unum
adversu, Dominum, de advellus Christum ejus: tria quidem de Salvatore evidentissime dictum est quippe contra eum insurrexerunt Principes terrae, uti Plurilbus in iocis origenes docet. Nihilominus Salvator tortior rivi. o. νι uaeipibus omnibus visus est eui Deus, ut Proph Pas. μ' in ante multa saecula dixit Postula a me, dabo e M p . tibi pente, haereditatem tuam , c possessionem tuam
Quarium IV. Quae tum vaticinium habetur in inlino a r. m.
UI primus verticulus complectitur verba, Iesu Christi
ris HAE Dpm vi Iesu G isti crur fixa Mae , inquit oti. ra g. is. genes, ut divonstrat, omnia quae sequuntur in eo. dem Psalmo interpretati debere de Salvator . e. tum, ne nimii senus, lectori examinandam relinquimus totam, quam huiuse Psalmi Origenes adornavit irruterpretationem, in qua, quidquid peroptat, deprehendet a pa*ina zo usque ad paginam 23. tomi lectu di recentioris editionis . inlidram Qiuinum vaticinium extat in Psalmo in quo vix elui si Psaltes in persona Salvatoris haec habet Lingua meaealainus scribae velociter seribentis & deinde ad Mes 4am sermonem convertens ait : Speciosus torma Praefiliis hominum distula et gratia in labiis tuis , c. quod perferensi me impletum est in Persona Iesu Christi euius doctritia brevi tempore, hoc est, ut semetipsum explicat .igenes, armo Waliquot mensibus
universus orbis repletus et . I seium autem e Masram in labiis Ius, inquit ille , de est quod bravi III.
plotais s. Vide interpretationem intesti hu)us salini Ub-4. m. pag. to. seqq. Ton, a recem Editionis. Verum 'al noti debet admitti quod hic doeetorigenes, Christunscilicet anno maliquot mensibus docuisse error quippe est quem S. Irenaeus adseribit Ualentinianu , ιγ8 in quem prolapsi sunt , ante idenem , S. Clomen Alexandrinus is Tertullianas ut observat ais terrae a Rue in suis annotationibus in hunc locum. VI. Sextum Vaticinium desumptum est ex Ialmoro 3 in quo rigenes praenuntiatam dicit Iudae pro vine a.ditionem: In libro Psalmisum, inquit ille, ore vi NM. M. Octavus eoru ... vaticiniam a Iuda conr- . , Ibi is . ...
praedieitur , prosequitur idem Doctor Iusto ex Αρο- visi stolorum numero fuisse suapte culpa cxcluiui , - ,σε. is alium autem in ejus locui tu ille subrogatum sie, praenuntiatur: is e priscopar in eius accipia al/er obiter hic animadvenamus , totum hunc Psamium juxta tigenem esse vaticinium de Iuda. Vii. Septimum Vaticinium cominetur his Isaiae ver serum, bisci venite ascendamus ad montem Domini, ad domum Dei Iacob, 4nnumiabit nobis viam suam, Is , adi ambulabimus in ea de Sion enim exibit lex alui. . verbuin Domini de Ienissem. Qii sane Oraculo Propheta praenuntiat conversionem gentium, quae accedent ad De domum, quae est Ecclesia Dei viventis lumna, firmamentum veritatis . Quae prophetia in postremis diebus impleta est: . nam nos cntes ori nes, inquit Origenes, ad illum accedinaus montem, Itis ais ad illae agminatim venimus, .nos invicem ad num 33. , Eligionem a Iesu constitutam cohortamur ... Mi r scitantibus autem unde veniatnus , de quisnam st, Dux noster, respondemus, nos Iesu Imperii acce sitos venire con latum in vomeres gladios . . . is convertimus in lalees lanceas , quibus olim iratiis feriebamus. Nis enim iam ruina entem uitam arama apimus , nec bellum sera, discimus, nus filii ρ cis per Iesum, quem sortii in Duram . Ex postremis his verbis eruitur quinam sit verus Spiritus Religionis. Christianae. VlII. Octavam Vaticinium depromptum est ex alio ex imi ejusdra Prophetae Isaiae loco, ubi Dominus loquens a cinisi.
tuo in protundum, sive in excellum. Et dixit A GE: i. a. ..' non clam, de non tentabo Dominum: e dixit Audite ergo domus David ... Dabit Dominus ipse bis signum Eece virgo eoncipiet, pariet filium, devorabicur nomen eius Emmanuel e. Qtio sane or eulum perfecte inpletum est in nativitate Salvatoris qui natus est de virgine,, est noster vetus Emm nuel, hoe est, nor,ileum et is origenes reprehendit Lib. . -- Celsum, quod vaticinium hoc mala animo praetermi reac . . ierit ostenditque eodem tempore contra Iudaeos, qui sty negabant scriptum esse et Vieto, sed occe dolosea SV via , ostendit, inquain, vocem Alma, quam septuaginta Interpretes per Virginem pota , verterunt , in Deuteronomio te reperiri, ut virginem ignificet. . Ecque autem si num es , inquit ille , parero Molla κν Visonem Ee utri mulieri magis convenuit ge- nuisse Emmanuel aut nobiscum Deum, ei, quae vi num Η , rum aperta solito foeminarum more conceperit 'tu', an illi, ira puram intacta Virgo concepit Cerre
IX. Nonum Vaticinium Iegitur rapite se Isaiae, in Nonum quo Propheta loquitur de nativitate Messat, de igno 'ρ minia ejuidem pallionis a mortis, de ejus benignita
te ac voluntaria oblatione, de eius gloria , elevati ne , c multitudine eoruin, qui in eum erant credit ri Gigenes narrat, quod cum olim disputaret adversus illos ex Iudaeis, qui Sapientes vocantur, isteretur illis vaticiniis unus ex eis reposuit, illa intelliis genda si de uno eoque integro populo disperso percusso , ut occasione dispersionis Iudaeorum inter plurimas gentes multi proselyti fierent verum origenes illi Iudae hujus interpretationis falsitatein tam dit is Rogabam verba sunt i genis quis ille esset, cui dicitat me peccata nostra fert, de pro nobis is dolet, mistud: Ipse autem ut cratus est propter ... e ιοῦ, peccata nostra, de infirmatus est propter iniquitates num. o nostras de hoc aditid Livore ejus sanati simus . is Clarum est enim eos, qui apud Prophetam haec I Q quuntur, ella homines sive ex populo Iudaico, siveri ex Gentibus, qui peccatis dudum obnoxii Salvat riciis passione salvati sunt. Sed addit Odigeries, illosis Iudaeos maxime premere visum est istud Propteris inite sap. z. vers. 13. Qu.
49쪽
,, Iniquit ire popul me ductus est ad ottent . si is enim populus est, ut volunt, de quo prophetatum si, quomodo propter iniquitates populi Dei hic ad se mortem ductus dicitur, nisi sit iam a Dei popula
crisii iii est autem , nisi Iesu Chrsus , euius livere fra ui sumus, quatauo in eum redimu Decipi uciturauis hac in re Iiides, quia, ut optime animadvertitorigenes, eos latet, duos a Prophetis praedi tos esse Cht illi adventus priorem humilem, humanis insin talibus obnoxium , alterum gloriosum, divinum an, tum modo, .ubi Divinitas nil ut humanae infirmitatis admiatiim est alsitura. X. Decimum alicinium chea Inearnationem his continetur ole verbis Vivificabit nos post duos dies in die tertia suscitabit nos, Qviveinus in conspectu eius. Ia quae verba haec animadvertit origenes: νi
. ii I l. Undecimum alicinium depromitii ex his i. chane verbis & tu Bethleem phrata parvulus es inlini libus Iuda ex te mihi egredietur qui sit Dominator in Israel. Qi in oraculo manifestum est , Prophetam designare locum Nativitatis Salvatoris, ut idem Origenes docti . Tandem vetustus iste Pater , post Evangelistam , agnoscit Vaticinium de adventu Iesu Cluili in his Zachariae verbis : Exulta latis filia Sion, iubila filia Ierusalem: Ecce Rex tuus ueniet tibi ii stus e Salvator ipse pauper D astendens super alinam, super pullum filium asinat . Quod quidem inquit Origenes, respicit ingressum Iesu Chesilii in Iet salem. Ha e sunt notabiliora, quae in med fiat ae intorpretatur Origenes vaticinia circa
A E 1 M a. I. trilvis appri ne n restitiis veritatibus in hoe I Atticulo disserere debemus de Veritate, seu ea inue incarnationis de duabus in Iesu illito maris 30 de una in eo de a Persona . Q iae quidem e. itates in re thzologica maximi sui it monacnti. cim siquidem o ali indimus quosdam Haereticos, Phantasticos oli. a et latos, qui delirantes opinaban--, Nativitatem , vitam, ac mortem Salvatoris non reipsa extitisse sed tantu.nmodo apparenter e secun
da silentium imponimus Euthichianis i qui duas in Chri
in altitit in I. citia os obstruitur Nestorianis, qui duas
in Christo admittentes Naturas duas pariter admitte bant Personas, II Ad veritatem Incarnat onis quod attinet, plur, bu in locis perspicue hane tuetur rigenes et ait eicia, Iram Christus natus o passus est o verarato ,
t non per Pantasiam . . . vera mor uuas ver . . .
inretvis resurrexit, e . . . assumptus est. Et in suo opere contra Celsum sibi semper constans Origenesi: eadem uadenda o trina habet Euod ex Virginena iam es , ιι corpus rat ex hum,na m Meria eo saar,
νων τραusiat, κὐ θανατου . Dacet pariter in eodem opcre contra Celian, Christum non specie te.riis, 1 ed vere e manifeste ad holnines advertis rum serisimus I .m . sed ara ad homines ve se ni Verum Real tas Inearnationis non de solo codipore Iesu Chiilli pudicari debet, sed etiam de anima, ideoqii sicuti Ciristus altampsit eo pus livmanum noliro simile ita pariter nostrae similem animam assu:npsit. Hia manifeste suppo it Origenes qua n.
do ait Auimam . . . Iesu ... Dei Pilio intima parra. eipatione ni Mn, si ille nee umquam a tris separa
dam. Quod sane dici non potest, quin tribuatur Christo Iesu vera anima, is verbo di filicta . Caeterum vir ei tectus agglutinatus est cri,iri, iuxta phrasim
ν Verbo ιρs. Vir autem periectus ccessario constat corpore Ee anima hi mana. Uno uir otia tiam passus est Christus, arteri ire naturali lius hominis palsio. nibus obnoxius suit quae, insita coaxerxire non pol sunt niti animae, quae nostrae sit similis. iv, Nec incarnacio in sua realitate sumpta, indec ra potuit esse ae probrosa illo Dei. Nam lco , Uerbum nullam alterationem passunt est
earciem assumens, sed mitis quod erat L homo a d c lius, mansi/, quod rara, Deu . Celsus iisque opposi Lu . tum magna ostentatione pronuntiabat , de Christiani P f .
objiciebat, quod si Verbum ad homines descendit, icl
profecto sine mutatione fieri non potuit hinc occasio par. nem arripiebat impugnandi eius Divinitatem origenes vero egregie eidem Eclio reponit, verbum nulli mii. rationi in Divina sua natura obnoxium fuisse cum ad homines deicendite is Id autem, inquit ille, quod adis homines descet it, erat in fo-ma Dei, prae suo in homines amore metipsum a inaumis, ut ab illisa , . , comprehendi posset. Neque idcirco ea bono in ma--tio. tum mutatus est ut Celsus Epaeiu discipulus at, 'is rebat Poetarum enim non feci ... .metipsum vio, mi ἰαυέν, nihil sua Ialteiratis am larem . . . Sesar fis
V. si verbum assumpsit eorpus maseriale sicuti est nothrum tamen est corpus purum , corpus castum corpus in sinu Virginis etformatum ab ii ullo viii commercio, labique minima lensuali voluptate, ut, relerentem: vo Hieronymo, a docet oti genes Co stat igitur, juxta Origenis mentem, Divinitatem Verbi nullam passam esie laesionem a corpore in Virginis ute Uro florinato, de quod huervire debebat saluti huma. i Σ Η . ni generis. Verum insuper est, verbun in anima pas Pas sum esse iiifirmitates natiirae humanae sue niam dina paulo supra diximus at infirmitates hujusmodi omni τλ, no voluinaria erant in Gitillo Domino, invesuntariae A M. Mautem sunt caeteris homini bis Dominus ae moderator absolutust hominibus caeteris dominentur. Deinde infirmitomnes ut homo passus est Christus, non ut Iure merito igitur rigenes alibi ait, uti supra vidi Praefat. lamus: Et dimo factus, ausit, uia . a/, ωω. zzzz Vl. Duas paritet in Christo Naturas agnoscit ori pag. 8 Icnes, atque manifeste adeo hoc Dogma tuetur , ut N. de eius orthodoxa fide quoad hane velitatem nemini Zeb ζοῦ dubitare sis si se Prima illud nos varae scis , in im M'quit ille, uocaliud est in CMisto Deitati eius quam . Unigenitus filius Patris ci a nar ra i quam in novisi mi tempori., bus pro dispeniatione iuscepit. , Et alio loco circ. alias Chri :: naturas mentein suam hoc pacto p rit: Cum ergo in eo i ficillo quadam ita vide ...is mus humana, ut nitri a communi mortaliam hasi M.- A litate distare videantur; quaedam ita divina, ut nul u P νὴ , ut alii , nisi illi primae de inersabili naturae conveniant Deitatis, haeret finiani intellectus angustia iam tanta admirationis stupore perculsa quo ieclinet, is quid teneat, quo se convertat, ignorat . Si Deum A sentia mortalem videt: Si hominem putet , devi- ct mortis imperio cum spoliis redeunum a noris is tuis cernit. Propter quod cum omni metu de reve rentia comemplandum est, ut in uno olemque itari utriusque naturae veritas demonstretur, ut neque ali-
- quid indignum riudum in Dixin illa, inest
is licii testantia sentiatiar, neque rursum quae gesta sunt, se salsis ulula imaginibi is existumentur . o luia alia Origenis loca asterre pol semus, in quibus ea.ndem v ritatem pari praeculone ipse tradit et quia vero nemo adhuc eum erro: is insimulavit quoad hunc articulum hinc contenti erimus addere quod ille tradit libro primo contra Celium: quod Magi scilicet in re AH Liba . .
Qito quidem ne uario duas designat in Christo a m --. turas invinam, de laumanam. 3s VII. verum duae istae naturae, licet diversae inter se uniuntur tamen persectisti ne in Chiisti Iesu Pelion et hypo Italice uniuntur, hoe est, ex duabus istis naturis uua resultat Persona. Id docet tigenes primo loco quando in se :ido Periarchion libro ait, Verbum imcarnatu: appellari uno eodemque tempore, Filium Dei, uilium hominis .hie de caussa in Sacris litteris divinam natiiram humanis vocabulis appellari, ita rumin decorari insignibus divinae nuncupationis
, enim de hoc Iubiungit rigenes , quam de ullo ,-- ς ε - alio dici potest quod scrimum es, b quia erunt P ν' is ambo in carne una , ciam non sunt duo, sed e
M o una. is Magrs enim Verbum De exm anima , in ea ne una esse, ouam vir eum μον putau iam es
Neicio, an innoti praecinone una in Iesu Gi isto Per. sona adstrui possit quippe, idem est, Filius Dei, de pilius ibin e s. cap. a vers 1 . avrc. c. p. verss.
50쪽
i- Filitis hominlis natu a divina Salvatoris humanis voca. It buli appellatur, tu que natura iunianai dignibus nun-SSCu eupatiotiis divitiae deeriraturi duae iiiiii Natu ae unameunitituunt ea uide .gite I eis train, exuim unici ma-im aeriatimor est, qua .. uni viri eun uxore igitur
hoe loeci aritur de uvione nypoliauca , adeoque de Unitate ei sonae in Iesu Chtillo. vIII Orighnes idem semper est in tradenda tu Ddaque hae veritate uine docet paritet in suo opere contra Celsum nemillei separare det,ere Filium Dei a Iesu; quia Ver: u i Dia post Incarnationem hypoliati e unitum et a lina de corpori risti Iesu. ρονιυμ
s, , ., di 'fati-- uum est. ἰ γάρ a M.tra πινὰ, G1μα εἰκemia γεγενντου προῦ - λεγεν τοῦ ει ιδ υχη rimis viva H. M Nam si quil qiis intelligi , subiungitis idem ori Ene . quid it adhaerere Domino, di illi, adhaeret, is eum ipso unus et Spiritus , ut Paulus docet his verbis aximii adhaereti lino, unus, spiritus est quanto divinius, quanto sublimius unum, cum Verbo Dei tactum est id , quod tum eum illo inpias tum fuit ri . Unio hae adeo sublimis est adeo mirabilis, ut Christi corpus .anima, ambo in partem Divinitatis vocata sint, ut expresse asserit O
explieat naturali quidam similitudine, quae eius redi. hilitatem Laelii rem reddit i Se desumpta est a timria, quae per se omnis qualitatis expers est . qualit te tamen induit, qualescuit que Deus illi circumdare utili , Quae quidem vivio si sana est , inquit oriis genes, quid mirum , qualita em qua corpiis Iesu, mortalariindutum erat, Dei volentis providentia, in
aetheream divinamque i,uitatam fui si . . Caeterum qui que caveat ne hic si nul infundat duas naturas , nec proprias ac peculiares earumdein operationes; nam ho pacto recessiret a vera ac stermana Origeni
ctrina , quae ab Olute advertatur errori Euthicbetis , qtiema Diodum muncto sexto uirus articuli demonsti Ix Bina supersunt, quidem pulere rima loca , quae orthodoxam esus fidem circa Unitatem Personae in Christo Di,mino peregregie manifestant . In prinio ple docet Vertiis, ii , nituram humanam in Lib. .... Christo unitam esse re agglutinatam Verbo : Viri.m ρομ
mi. ι--. ei sun ima de excellenti communione eum verbo e iunctam esse &Gelum, Filium hominis, separari non polle a Uitigenito Dei Filio , de Priinogenito om- ni ivn Creaturarum cum iste aliud non it ab illo Im-- eortis Iesus non fera tu ab unigenis is primogeniasto reatura, nec aliua se a tuo. In secundo ver re
pondet Ceilo objicient, imposmile est , quod Deus hvinanis intii nitatibus e morti obnoxius sic respondet inquam, a re sellit hanc obiectinnem seribens ne infirmitates humanas passim elle Deum ac mortem prout Deus in te prout est tomo; ideoque dicis distin uendas esse in Christo Iesu naturas a nullumque Chri ilianum, vel inter simpliet ismos haberi, qui dicat
mortua, est veritatem, aut vitam, aut viam aut panem vivum, qui de coelo descendit, aut ciurrecti
nem, licet sis sum retur ectionem, viam , vitam e. D ---- pellet Chtutus in Evangeliori uitam Christ
dere ipsum non poterant, quatenus Uelbum erat, eapud Deis erat, e Deus erat. I Voluntarie, non coacti, Dei Filius mollem inbiit pro peccatis nostris de quemadmodum colens s scepi corpus se etiam suscepit cuidquid illi molestiam parit. Poterat', si nolui set in manus hominum non venirer ouis quia inime. Sed Iesus, inquiebat Celsus, aptus est respondet et ori senes : si empi, Menti es , nam 'turin est Iesis an opportuno in non: intrin aura
N. . n. . FrMm Iurui. - . Verum quoniam intrinvit peccatum inar δ' hune mundu: p eeat autem necessiitas pro )itiatio m requ.rit, is pitiatio non it in per h. illia in Lib. s. .... necessirium sui provid re hostiam pro peceat . e
ris. t. sessisuam Deus Verbum . Qui ctii elici in visi apud Deum, propter eos .. carni agg. utinaci, i nino caro iura, factus est caro, ut capiaturis eis, qui vus. I. Corinth. eap. . vers. Irico uoroauia SS. Patrum, Tom. II.
tempore in potestatem hon,inum venis se passa est ut Agnus Dei, quo pereatum mundi tolleret . Oh cum iugere cantus est Iesiis, sed nostrorum omnium caussa volens s tradidit Ex quo eoae ferxens s , - , vincta si , unctio si volens. vi. Christus vere motivus est, vere resurrexit Ee ad coelos ascendit de inter alias cautas mortuus est palam in eruce, ut confirmaret veritatem mortis suae
necnoli uno eodemque einpore suae resurrectionis v rum antequam resurgeret deicendit ad inferos ut liberaret Sanctos midei detento , it mortem vince et
non ut a morte vinceretur. Deseonia ad illa toea non tamquam famur eorum ui ibi erane, sed ramaxam Dominu dece eaau G. Porro , quid mirum , Chii iiii ndelaendisse ad in letos , Moyses id egit; reliqui Pr ii phetae non itein. Nonne Samuel Quidnam absurdi, est, medicos ad male se habentes descelidere a Quid, absurdi est, principem Medicorum ad aegrotantes deis is scendcre . . . . Ne timeas , ne inireris Christus, in infernum descendit is ante euin Prophetae, quiis eius adventum praeclicebant . . . . Anno Christus, erat , ieci aliquando apud inferos fueritis Annonis fuit Filius Dei . licet in sit bterraneis degeret I , cis m. 'hi illus ad inferos descendens nullampaniis est ignominiam. Iv. Christum pol tuum ad inferos descensum resurrexisse , altera veritas est aeque certa Se indubitata Christus Crue assulis est palam iudatis o rinibus ei ubque corpus de me , inspectante populo , lublatumeli, e in sepulcro politum t exinde resurrexit, sicuti Prophetae, immorae ipse, petamuntiaverant. Primo viis
sus est Cephae , de post noe duodecim Apostolis deinde visus est plusquam quingentis fratribus simul
Cum Thoinas in ani num sibi inducere non pollet Christum vere surrexisse m ori ore, quod priori imile esset, eidein apparuit Cestitus , e cum illum ad se
advocasset dixit Inter digitum tuum huc, e vide m nus meas is asser manum tuam , e mitte in latusnteum, Se noli et ineredulus, et fidelis. Noviiii. eautem omnium vi tu est de Divo Paulo , ut ipse nar rat in prima ad Corinthios epistola , . Si non se innibus poli cura rectu,n.c ci,n: piciendu:n dedit rustias, magnum myst 'rium est, quod pelicturari non licet. Im. ne Apostulis quidem suis praesens ei ni)er aderat, nec seri e videbatur, sed ex ilitervallis . Si aliqua hujusce dispensationis caulla in diri potest, haec erit, Christum voluiit omnium i libecillitati parcere
Non alia igitur austa, quin se omnibus monstraret abstinuit, quam quod vitium sit, ii deiido impari innrationem habereti, ideo Discipulis luis non semper Praetens aderat, quia alpectum ejus sine ulla intermissione ferre non Poturant.
U. Caeterum dubitari nequit de veritate huius Re-lurrectionis, cum hane urianimiter testentur Alinstoli hujusce portent oeulati testes. Sane si iidem ApostoIi eum a mortuis sui citatum non vidissent , nee eum divinum quidpiam esse perluasim habitissent , nunquam in mentem iisdem venisset, doctrinam sibi a Iesu tr ditam docere ac intrepide se periculis cornmittere Verum disteruimus ain alibi de hoc argumento, er nerarissimo quidem ad eomproband .im Iesu Chiisti Resurrectionem, necnon veritatem cligionis Christianaeoliendendam. Relurrecta alitem Christi e mortui . eo prae caeterorum resurrectione uiasis distra admitatione est, quod caeteros Piophetae, Apolioli ulcitarint ;mne Chrsum nemo suscitam x s.c est, qui ι caesi est. Quo factum, ut uberiores eius fuerint quam aliorum est irrectionis fructus. iii enim boni mundo peperit resurrectio parvulorum , quos e muris tuta revocarunt Elias, Elisaeus, quod conterri ossiecum commoditatibus, quae mundo redierunt ex Iesur surrectione, poliquam pervulgata eli, illam mires, id agente, vim virtute, crediderunt Christus a Patae dicitur iustitatus , inquit orige solio loco ; ipse Christus templum ortioris sui pol triduum luscitare se dicit eum in aliorum resurrectione, homines propriis orationibus alios luscitarent. V Post R. -Gν otiionem C rittuso assumpsti est ritum alcensione sua non privavi rhoin ne bi:tiis pra sentiae suae, quia poli ilumptionem ejus in vim in Ap