장음표시 사용
71쪽
via, o Istria exortum est. suia Maced nius Musis, ensis Episcopus, re Honoratus Mediolanensis, o Ioannes RaGennas mi fcopi cum suis Sul retaneis Tria Capistula
Calchedoneos Ἱnodi, qine in Concilio nuper Constantinopoli per a Io comprobata fuerant, confieri, π recipere nolebant. At V. Synodus proscripsit, non comprobaVit Tria Capitula Concilii '' Calchedonensis ;neque Schismaticorum' crimen in eo posilum erat, quod illa confiteri, o recipere nollent, sed quod spreta Romana: Sedis au ctoritate, damnare recusarent. Idem Auctor Eliam Schismaticorum Aquil ejensium pessimum, Venerabilem Episcopum Vocat .
V. Cl. Hemicus Nori sus Cardinalis Cap. IX. f. IV. Dissera tionis Historicae de S n9do V. testis est, Urini in Patriarchab Au-Ia hoc elogium Severo Schismatico inscrt
ptum legi: Severus Ravennam injuriose ductus coactusque Manichaeis assentire , a Gregorio I. Papa ad crabolicam Veritarem redire revocatus, quam in Episcoporum
provinciali Unodo publice professus, sancite
visit, obiitque. Uerum quum Ravennam a Smaragdo injuriose ductus fuit Severus, non Manichasis, sed Catholicae Ecclesiae assentiri fuit coactus, scilicet Tria Capitula damnando, quod ipse cum collegis Schismaticis renuebat ; neque in Provinciali
72쪽
Synodo, hoc est Marianensi, Catholicam veritatem est prosemus, sed initam cum
Ioanne Ravennate Catholico Episcopo communionem revocare a Schismaticis compulsus suit: multo vero minus Sancte vixit
obiitque, qui Schismaticorum signifer suit ;qui non modo ipse ab Ecclesiae unione abhorruit, sed & Firminum Episcopum Tergestinum prauia iis ad Schisma pellexit,& recusantem diris modis afflixit ; qui contra S. Gregorium Magnum semper stetit, ejusque pia vota datis ad Mauritium Ιmperatorem litteris temere elusit; uno Verbo qui pertinax in quo vixerat Schismate, tandem mortuus est. Qirare apposite jam lauda, tus Cl. Vir hoc epiphonemate narrationem claudii: Da o muri suas fabulas cantant. Nihilo tamen secius eamdem sabulam recinunt Onuphrius Panvinius Lib. U. --tiquitatum Veronensium Cap. IX. Ioannes Candidus Antiq. Aquileiens Lib. ΙΙΙ. Wi-guleus Hundius in Metropoli Salisburgens, Hieroumus Rubeus Lib. IV. Hilior. Ravennat. eosque sequuti recentiores Palladius
Lib. I. Histor. Forbuliens & hellus Tom. V. Italiae Sacrue in tabulis Patriarcharum Aquilejensium, & alibi saepius, qui scribunt Severum Ravennae Ioanne Episcopo
cogente Manichaeorum haeresi nomen dedisse; atque ita amplissimum Antistitem, cui
73쪽
S. Gregorius Magnus libros De cura Pastorali dicavit , ac tot litteras dedit, cujusque momti se vehementer indoluisse testatur Lib. 4. Epist. XXIII. turpissimo crimine infamant. In eadem Utinensi Aula de Elia Aquile-jensi Episcopo Schismatico idem propemodum fingi Noripus audior est; legitur enim ibidem in Manichaeorum illum haeresim dilapsum , Pelagii Papae litteris revocatum suisse ; quae fabula ad rerum Forojuliensium Scriptores, laudatum inbellum , aliosque deinde promanavit. Sed in historia Schismatis Aquilejensis
enarranda nemo turpius alucinatus est Paullo Diacono Langobardorum Historiographo insigni, qui eam adeo pervertit, ut Schi malis illius indolem ac rationem penitus ignorasse videatur. Primo enim de Pelagio ΙΙ. Romano Pontifice Lib. III. Cap. XX. De Gestis Langobardorum ait et me Pelagius Eliae Aquileiensi Episcopo nolenti Tria Capitula Calchedonensis 'nodi suscipere , epistolam fatis utilem mist, quam B. Gregorius, quum esset adhuc Diaconus, conscripsi. Immo vero Tria Capitula rejicere ac damnare nolebat Elias, & quod det rius est, se a recipientibus & damnantibus communione separaverat, quod summopere Pelagio displicebat, atque ob id memora- iam eidem Epistolam scripsit. Idem Paul-
74쪽
us Lib. III. Cap. XXVII. auctor est, Se verum Aquilejensem Episcopum a Sm,ragdo compulsum fuisse Communicareto amni Ravennati Episcopo Tritim Capitulorum damnatori, qui rempore Pape Vigilii Gel Pelagii a Romanae Ecclesae desciverat so-rierare , & paucis interjectis ait: maragdum Patricium a Daemonio non injuste correptum, Constantinopolim remeasse. Qua ratione Cain tholicum Episcopum, & Catholicae fidei vindicem, Schismaticum facit: Smaragdum vero Exarchum Schismaticorum hostem acerrimum, qui Apostolicae Sedi strenuam
semper navaverat operam, non injuste a Damione arreptum luisse tradit. Sed lineas Omnes praetergreditur Diaconus, quum laudato loco haec continuo addit: Post haec facta es Sinnodus decem Episcoporum liu
cham Aquit ensem, dantem libellum erroris sui, quia Trium Capitulorum damnato
ribus communicaverat Ravennae . NomIns
urro Episcoporum, qui se ab hoc Schismate cohibuerunt, haec sunt bo. Scilicet errorem vocat ad Matris Ecclesiae gremium rediis- se,. & ab errore fuisse revocatum: a Schi S- mare autem puros, & vere Catholicos facit decem illos Episcopos, qui ut Schismae s verent, atque ad id Severum compellerent , Marianense Conciliabulum conVoc
75쪽
verant. Praeterea Paullus Lib. II. Cap. X. Paullinum Aquilejensem Episcopum Beati titulo insignit, qui Paullinus infandi Schis. matis princeps fuit, Synodum Provincialem coegerat, ut de V. Universali Synodo , spreta Romanae Sedis auctoritate , judicium i ferret, & a Pelagio Summo Pontifice dictus est in schismate maledictus. Fratres Ballerinii in Dissertatione De Patriarchatus Aquit enses origine rim. 4. Operum Cardinalis Norisii pag. Io56. Paullo Diacono insuper vitio vertunt, quod Candidimnum Epiycopum Gradensem Catholicum, evnhismaticorum locutione Schismaticum vocaberi ct Severum, quum Ravennae Cmiholicis adhaesit , Manichaeis acem erit Quae duo tamen nullibi apud eum Audiorem expresse legas. Henrico Norisio Ioannem etiam Diacoanum, qui S. Gregorii Magni res gestas litteris consignavit , perperam Aquilejensis Schismatis historiam repraesentasse visum est, quum Lib. III. Cap. I. de S. illo Pomtifice scripsit: Iam Ligures, Venetos, Hiberos, aliosque a schismate sub Libello confessos Calchedonensem Sinnodum venerari
compellens ad unitatem S. Ecclesiae revocarat. Em s subdit Norisus Cap. IX. f. V. laudata: Dissertationis) dum asserit schismaticos Gregorio compellente Sinnodum Calch
76쪽
donensem veneratos esse, quum illi ob prae.
rensam venerationem erga SInodum Calch
donensem Gregorio, uti diκimus, contradiscerenς. Quod idem repetit Bernardus --ria de Rubeis monumentorum Ecclesiae Aquileiensis Cap. XXXII. Nuiri. a. At quod pace tantorum virorum dictuna sit, palam est eos mala interpunctione deceptos, sensum Verborum Ioannis Diaconi minime a sequutos suisse. Non enim ait Ioannes a Gregorio Calchedonensem Synodum Venerari compulsos, atque a Schismate ad unitatem Ecclesiae revocatos fuisse Episcopos sub libello confessos, ex quibus verbi S nullus prae eruitur 1 ensus: sed eosdem sub libello confessos Calchedonensem Sy nod mvenerari, hoc est emissa Prosessione, in qua Synodum illam se venerari confitebantur, nulla interim U. Synodi ne scilicet pax turbaretur, ut ex ipsius S. Gregorii Epist. XXXIX. Lib. IV. liquet) mentione inlecta, a Schismate, Gregorio compellente, ad unitatem S. Ecclesiae revocatos fuisse. XX. Sed ut ad Paullum Diaconum revertamur, dici vix potest , quot , quantOS-que viros celeberrimi illius Scriptoris auctoritas in errorem adduxerit , qui rem minime perpendentes, pro ut illam ab eo acceperant, fideliter retulerunt. Eumdem
errorem errarunt Historiae Miscellae scriptor
77쪽
ptor, Auctor Chronici Patriarcharum Mura utensium, quod post Cl. Muratorium poeblici juris secit laudatus Bernardus de Vmbeis in Appendice ad Monumenta Ecclesiae Aquileiensis o Ioannes Diaconus Veronensis XIV. Saeculi Scriptor in Historiis Imperialibus pag. I . col. 4. quod opus nondum typis editum Veronae in Massejana Bibliotheca asservatur ἱ Bartholomaeus Tridentis nus, Petrus Cato in Vita Ingenuini, quam ex Bartholomaeo sumit; Petrus de Natalibus, Marcus Antonius Sabellicus, Leander Albertus, Philippus Ferrarius, & quod magis mireris, Carolus Sigonius, inter principes XVI. Saeculi litteratos viros merito
connumerandus ; immo recte monet laudatus Norisius, ex eo Paulii Diaconi lapsu sinistram illam de Manichaea Eliae & Severi haeresi opinionem effluxisse, quae tot deinde illustribus scriptoribus sucum secit. Idem sentiendum non modo de Andreae Danduli, sed de innumerorum propem dum auctorum alucinationibus, quas hic recensere nimis longum foret. Illud nunc monuisse sussiciat, Patres in Synodo Mantuana , cujus superius mentio facta est , congregatos, ad eumdem scopulum allisis
se, Veramque Schismatis Aquilejensis historiam prorsus ignoras te; in qua quidem bynodo praeter Amiliae, Liguriae, & Uenetiae
78쪽
netiae Episcopos admodum XX. interlaearunt : Vir venerabilis o Sanctissimus Benedictus Episcopus , π Leo reverendissmus Diaconus Bibliothecarius, Legati videlicet Sanctae Romanae Ecclesiae, habentes locum Beatismi Papae Eugenii; Sychardus Palatinus Presbter, σ vir Dectabilis Theoto, a praefatisἈAugustis di citi: Petronas quoque Ravennatis reverendissimus Archiepiscopus, atque Ange ortus Sanctissmus Medio Ianensis Archiepi copus. Porro si Paullus Diaconus vir sua aetate
nemini secundus, propter scientiam lium rarum sui Si bertus Gemblacensis Vap. LXXX. De Scriptoribus Ecclesiasticis testis est) a Carolo Magno Imperatore adscitus,& quod caput est, ipsius Ecclesiae Aquile-jensis Diaconus:lsi Landu bus Sagau, seu quicumque alius est Historiae miscellae auetor: si Andreas Dandulus Venetorum Historiographus praeclarissimus, immo Venerae Historiae pater: si Bartholomaeus Tridem tinus, quemitu Patriae nostrae decus appetalas: si innumeri illo etiam celebriores ac nobiliores docti viri, qui EccIesiae res perinsequuti sunt ; si denique tot non modo sanctitate, verum etiam doctrina conspicui Praesules, praecipue Ram pertus Brixiens Episcopus scriptis editis clarus, in eumdem, in quem Paullus Diaconus impegit
79쪽
errorem, una Omnes incidere, ut tanquam
Catholicae veritatis propugnatores suspicerent, laudarentque Schismaticos Aquilejae Episcopos, quorum inter primos Ingenuinus noster fuit; cui mirum videri debeat, unam Brixinensem Ecclesiam eodem erro re involutam suisse, atque adeo hunc suum Praesulem ab omnibus venerationi habitum, religiose coluisseὶ Mihi certe miram dum potius videretur, si communi medii
aevi errori & ipsa libentissime non subscripsisset. Ex hoc igitur sonte tum eXcellentem de Ingenuini Sanctitate opinionem, tum cultum ipsi a Brixinensibus jamdiu praestitum, originem traxisse suspicari par
est, quae omnia MartFrologii Romani reformatoribus occasionem deinde praebuerunt Sanctis illum adnumerandi. XXI. Id ut magis magisque firmetur fiatque evidentius, quibus tabulis Ingenuinus in Romanum Mart rologium sub Gmnuini nomine tandem illatus sit , nunc breviter exploremus . Atqui codices s verba
sunt Cardinalis Baronii in suis ad id Ainotationibus Nonis Februarii) pro Genuino
legunt Ingenuinum, cujus meminit Paullus Diaconus de Gesis Langobardorum Lib. IV.Cap. ML. Scripsit eius vitam Bartholomaeus
Tridentinus. De Genuino ο Albino simul Petrus in Catalogo Lib. III. Cap. LXXXV.
80쪽
m smior Episcopus Sabionensis, qΠι temporibus Langobardorum in exsilium pulsus eget, ibi mortuus es; corpus autem ejus Brixinonem translatum esse , associarumque S. Albino Episcopo Brixionensi, idem Auctor testatur. Ex his liquido constat, Bartholomaeum Tridentinum, & Petrum de Natalibus sanctitatis Ingenuini testes esse antiquiores ;-πFrologium enim S. Hieroumo tributum, quod omnium vetustissimum judica tur ; Beda, Florus, Rabanus, Ado, Usuaridus, Not erus, aliique Martyrologi de ii lius sanctimonia nullam nobis fidem faciunt . Bartholomaei lucubrationem Baronium minime legisse videtur, eamque dumtaxat ex fide Petri de Natalibus laudasse, qui Petrus suam De S. Ingenuino Episcopo narrationem his verbis claudit: Haec Friter Bartholomaeus; quare eam, ut in rebus ignotis sere fit, non ipse tantum Annalium Ecelesiasticorum conditor , sed alii quoque pluris sortasse secerunt, quam ratio ipsa postulat. Praestat igitur hic sontem propius inspicere, quidve de iisdem Sanctis Bartholomaeus memoriae prodiderit, ante omnia in medium afferre , quum praecipue non adeo prolixa narratio sit, ut taedium parere alicui possit. Ita igitur ille De Sy Ingenuino , o Albuino ad fidem Co