장음표시 사용
221쪽
'. Via rationes, quibus Daemonc s ex humanis corporibus, k vel olim in Christi Ecclesia eiect: sunt, vel adhuc hodie. m. eiiciuntur,examinavimus; non abs re fecerimuς; si dictis virinnadiccerimus,&definiamus; Possitne fieri, ut rebus quibusdam sensi arque naturabbru, & quibus nihil diuinum, aut iuper naturale inest, iidem Daemones pellantur. Et quidem, si Daemonum conditionem insipiciamus attendamus etiam, quam vim res sensibiles,& naturales habeant; difficile non est ad propositum Quaestionom respondere. Cum cnim prorsus spirituales craaturae sint D mones. Spiritualium autem illa si t eon ditio, ut longὸ post se, omnes res corporeas relinquant; non mathdixerimus lieri non posse, Ut in ipsos, res sensibiles agante vim ijs asserant: sedibus suis pellant. Nec argumenti huius vim eleuat, quod animabus, dum in codiporibus sunt, ii sensibilibus rebus vis afferri possit: possint etiam via corporibus separari. Longe alia animarum, quam Daemonum in corpore conditio est. Illae corporibus, ut formae, coniuneta sunt: hi, ut quidam motores&rectores. Quapropter illae certas, in cor poribus, dispositiones postulant; quas hi, quoniam corporum fodimae non sunt,non requirunt,quare & hi in corporibus esse possunt, quomodocunque etiam illa se habeant; illae nisi aptata sibi sint,informare non Valent.
Caeterum, quamuis res ita se habeat, ut corpora per se nihil possint in Spiritus, tria tamen sunt, quae in praesenti Disputatione comtrarium suadere Videntur: quae, quoniam fere ex Sactis Scripturis. deprompta sunt, contemr i nec debent, nec posthnt. Primum suppeditat Historia Regum. Ibi Spiritum malum Psaltes Dauid a Saul eRege, tharae sono legitur profligasse.Z-ocumque enim dicitur Regum is viritus Domitti malus arripiebat Saul;David tollebat Cythnam,ct percutiebar manu sua, ct refocillabatur Saul, ct
Ieum habebat. Recedebat enim ab eo Spiritus malus.
Alterum indicat Angelus Raphael Tobiae Iuniori; qui cum de flumine piscem extraxisset, iussus est ab Angelo cor,sci,& iecur eius conseruare;didicitque ab eodem cordis pari culumsisuper carbones ponereturomo suo extricare omne genusDamoniorum;tam a viro, quam mu bere, ct quidem ita, ut ultra non accedant ad eos. Tertium ex Salomonis Exorcismo sumitur. Quoniam, Ut I
sephus testatur; qui hoc daemonia profl gabant ut Eleazarus nar,
busDς moniacorum annulum,qui sub signaculo radicem, Salomoni monstratam,habebat,inserebant, moxqRe per odorantium nares, Daemonium extrahebant. . Haec
222쪽
Haec firmissim ι videntur,quae pro hac causa afferri possunt,prP Lsidia. Quid vero seu Daemones,cum Platone, corporeos dicunt,facilius hic se expediunt. Qui nullam in iis corpor taut materiae cono cretionem agnoscunt. difficultatem habent non paruam. Nos singula discutiamus. Quod ad primum attinet, non putarem in dubium Vocandum s. esse, Saulem vere a Daemonio obsessum fuisse quamuis enim multa praeclara, eo etiam tempore, quo a Spiritu Nequam vexabatur. gesserit; non tamen hinc inferri debet Daemonio liberum fuisse. potest quis a Daemonio possideri; & non semper eius Tyrannidem perpeti; ut cap.8. Disput. praesentis ostensum esLSed & Saulem umre Obsessum fuisse docent Theodoretus,q. 33. 39. sq.Gregorius, butensis, Lyranus in lib. Regum, di Uallelius. cap. so. de sacra Phi
Dubium vero est Virum a Daemonio siquando liberatus sue- δ rit: &, si liberatus, Virum Dauidis opera: &, ali tandem Dauidis opera liberatus.Neque enim de hac re inter omnes costat.Sunt. qui liberatum negant. Sunt, qui volunt liberatum, Veruntamen non efficiente hoc cithara;sed innocentia,& probitate Dauidis me
Vt quod sentimus, dicamus. Nullo modo obprobitatem Daui- Π..dis,eiusque innocentiam a Daemonio liberatum putamus Saulem. Neque enim quirebatur a servis Saul, vir aliquis sanctus;quem Di holus non serret: sed qui Citharam pulsando, dolorem,quem Dadimon afferebat, mitigaret. Nec Citharae sono, aut melodia sugatum Daemonium verisi- Iia mile est. Iam alias demonstratum est, eas rerum corporalium,&sensibilium vires non esse, ut quidquam in Spiritus possint. Aures quidem concentus & melodia demulcet; & voluptatem quandam animo asteri, sed Nequam Spiritus ex hominum corporibus ei jc
Non existimamus Demonio liberatum Saul, ullo Vel obsequio, vel auxilio Dauidis.Hoc sacra Historia confirmare videtur.Quaer
batur ut illa testatur vir, non qui Spiritum pelleret; sed qui Cistharam pulsando esticeret, ut leuius Daemonis molestias Rex sediret. sic inuentus resertur David;quo Citharam pulsanter ocili batur Saul; & Daemonis molestias minus sentiebat. Citharae igitur harmonia voluptatem quandam Regi affer bat David. quae, quemadmodum omnis voluptas, quae aliunde accedit, praesens, quod quis patitur, malum mitigat: ita dolorem, X 3 qeum.
223쪽
quem ex Daemonis tyrannide patiebatur Saul, h.d parum frangebat. Atque hoc sensu etiam Daemon pulsus esse intelligi potest. is Potest quoquAdici, quod corporis humores, pulsata cythara. sunt purgati,& a melancholiς affectione liberati.& quia dispositi
ae ea mali Spiritus gaudent, iit ut sublata ipsa, per accidens, vel ab gentur, vel . ne ita molesti sint, impediantur. Alagnam enim Musi- ear vim esse ad homines, humoresque commouendos nemo dubiam: Exemplo Regis Daniae Erici, ostendit hoc Κrant rius, lih. s. D viae cap. t quod ad verbum hic subiungimus: CNm Eruis, inquir, interea iam reuersiti in Raetum,solemni curia uteretur, multorums militum ui ct artificum industria delectareturia erat inter alios Musicus qui artueam peritiam rcnere se diceren, ut homines in quoscunque vellet assectis vocarer:ex maeotis laros:ex alacri us tristes:exindignaut is placatos:explacidis
indignantes, ct usque ad furorem infamentes se facere iactaret: sique ub ub faciebat ista maiora, fa see posse diceret; Regem experiundi fecit cundisiimum. Iamq. paenitebat artificem sua iactatu .retiis non tam de se madina praedicasser quippe in Rege ista expendere,ηosine periculo esse. Instuper minus qua dixit, facto probasser,mendacem se futile mi haberi, non ne diseriam neformidabat. Orabat quos potuit, Regem ab eo desiderio auerterent. Sed nihil egit. Vbi vidit, non se euasurum; quo minus impleret, qua iactasset; erat exporrari omnia arma, ct quibus testio possit inferri. Dein e νt extra sonum cubara co flant nonnulli. quipossent adesse vocari, curauinereptamhmanibus citharam capiti iubentur illidere canentis. Omnibus tam rite inmineis, Regem cum paucis in aula reclusium aggreditur. Primum raui seno maerorem quendam autentibus ingerebat.inde puccinendoplaumilius, laetitiam vertit;Vtpaululum abesset,quo minus iocabundi dissultarent. Tum modu acri oribub intentatus, indignationem quandam concitabat qua Vbι 1nualuιr urere Regem, astantesq, cernere erat. Mox signum dedit delitescentibim, ut introirent, Regems iam samentem continerenI. Izasaprimum ex condicto cis
thara.Rc mdeinde aegris Sed tantum fuis robur viri in pugno quos
iam exanimaret Inde multis obrutus puluinaribus, ardor He conquieuit. Sed
in Ad ementer indoluit, siauisse in eos,quos habuit an σε dissimos. Haec Krant Eius. s. Si quis tamen omnino a Daemonio, Dauidis Cithara, velit liberatum Saes; non multum reluctabimur: veruntamen non id sono, quem pulsata Cithara excitabat, tribuemus: sed Christi in Cruce
expansi cuius signum quoddam Cithara fuit virtuti, & passioni. ut dici possit, ita Dauidis citharam Daemonium profligasse; quemadmodum idem per e eiecit signum Crucis Vide Matth. Pilesius Ia a Senti distine. 8.es sic
224쪽
sIc nec eorum sententiam damnamus, qui etiam Cithatae sonoeitctionem tribuur, nulla cius habita ratione ad Christi pastionem. Hi naturalem Daemonum potestatem volunt diuinitus restringi;
rebusq; naturalibus stibiic i; quemadmodum igni infernali eosdem subiectos esse, & torqueri docent Theologi. Caetcrum qui Dauidis Cithar Saul Spiritum malum fugatum dicunt,ita fugatum volun ut ad tempus,& nullas a Spiritu perpessus fuerit molestias; & vere etiam ab ipso Spiritu suerit liberatus
ad tempus, inquam: quonia cum rursus odio atq; inuidia in triumphantem Dauidem excandesceret,1 Daemone ruisus est correptus. quemadmodum ex cap. i8 eiusdem primi lib. Regum, licet colligere. Sic enim ibidem diciturget autem diem alterum inuasit Spiritis Dei malus Saul ille scilicet, qui in fine cap. i6.dicitur rece 1se. Secundum argumentum maiorem dissicultatem habet propterea, quod ipsius Angeli testimonio, quem mendaci j arguere non poς sumus, Fumus vi ignis, ex cordis&iecoris particula, excitatus daemonia extricare dicatur
Sunt, qui vim huius argumenti patiram arbitrantur;quddin Ca- non e Sacrarum ScripturarumTobiae Liber, unde Argumentum de filmptum est, non reperiatur. Sunt alij, qui admittunt Angelum,
alicuius superstitionisTobiae suisse authorem,dum suo quasi exemplo docuit fumo sugari posse Daemones;sed tame a culpa absoluut, quod hoc, ne proderetur praestiterit. Sunt tertij,qui Daemonis exispulsionem Fumo, tanquam signo, tribuunt, quemadmodum de Dauidis Cithara & Ligno Cruce diximus. Quidquid de hoc tertio sit quod non damnamus certum est, Librum Tobiae Canone sacrarum Scripturarum rei jci non debere. Quanta reliquorum, tanta libri Tobiae est authoritas. Certum quoque est superstitiosum non fuisse Raphaelem; nec superstiti nis authorem suisse Tobiae. Nec peccant Angeli, nec alios ad pe
Er quamuis hunc Fumum rei sacrae signum esse negaremus;nihil tamen est, quod nos cogere possit, ut sensibilibus signis Daemones expelli dicamus/. Dicere possumus: Non docere Angelum vi Fumi Diabolos expelli; sed tantum asserere, ipsos fugandos,quando Fumus excitatus suerit Quocirca quemadmodum necesse non est, lotionem meam causam Eclypsis Lunae esse, quod, dum ego lauri haec accidit ita necesse non id dicere, Fumum Criuam esse,quq Diabolos pellat; quamuis dum Fumus fit, Diaboli pellantur. Docet angelus quid fiat, non causam reddit, cur hoc Iiat. Hoc
225쪽
as. Hoc sortὶ Tobiae, cap. 8. indicari videtur. Neque enim dicitur Fumus Daemonem profligasse: sed Raphaelem Angelum. Pretulisi dicitur ibi, Tobias de casedili suo,partem iecoris posiviti eamsuper carbones uiuos.Tunc subiungitur Rap Mel Angelus apprehendit Damomum, o relegatur illus in deserto superioris Au pri. a . Quid igitur est, quod Daemonium profligauitὶFumus'Non. Raphael angelus profligauit. Quomodo verbi Anob excitatum Fumum nec hoc etiam. Veruntamen, quando excitatus est Fumus, pro isti g itus eis Daemon. Si quid hic praeter operas angeli suit, quod Daemonium profligauit,suerunt merita atque orationes Tobiae, &
s. minquam &de Fumo diccre possemus, quod se sono Cytharae
Dauidis insinuauimus:diuinitus scilicet fieri;vt naturalis Daemonii' virtus,etiam rebus corporeis subi jciatur & constringatur. em admadum enim res corporeae cosecratione.quae illis adhibetur, ut Spiritus ci ucient.potestatem accipiunt;ita eosdem potest Deus velle ijsdem sublictos esse&constringi, quamuis nulla consecratio ad ipsas accesserit. 26. Eleazarina,qui Radicit u in Exorcismo usus dicitur, quidam inter Magos numerant; Voluntque cum Daemonibus pactum habuisse. Hinc neg nt Salomonis Exorcismo usum; negant Dei virtute Daemonia eiecisse. n. Alii admittunt Salomonis,quem profitebatur, esse usum Exo cismo:& vere non Daemonum;sed Dei opera Daemonia eiecta r veis runtamen nullam hi tribuunt Virtutem Radici:propterea, quod noex institutione Salomonis Radix in Exorcismo adhibita sit,sed propria & priuata Eleazari voluntatq& ob id aliqua superstitione non
Prius illud non facilὸ dixerim;cum haud pauca tat,quae contrarium suadere videantur. Alterum crediderim fieri posse. Neque enim nouum est, vires quae diuinam institutionem habent,hominum alitia deprauenturi& tamen eundem,quem Deus illas haberevoluit, consequantur effectum.
Interim non intelligo,quidnam mali sit dicere Radicem, in Sa- Iomonis Exorcismo adhiberi solitam;illamque efficacem fuisse;&praeterea omni superstitione caruisse,si diuinitus institutus est Ε orcismus Salomonis. An non potuit velle Deus,ut Radix adhibita ad homines 1 Daemonibus liberandos valereti Sed de his plura in Disputatione de Locis infestis. AR.
226쪽
De Daemonum ex hominum corporibus egressu, egrediendi dictustate, o crudelitatis signis, quae in egressu relinquant; via item,qua egrediuntur, o loco, quo egress tendunt; bisssimilibus asstrur.
Daemones admodum dissiculter relinquere homines,
Varia Disputationis pars egressum immund rum Spirituum scrutabitur. Et in hac quema, modum alijs, plura discutienda sunt: sed potissismum haec. Ostendendum summa cum difficu, homines, quos obsident, Daemones relin quere. Inquirendae causae huius; & Cur quidam difficilius ei jciantur, quam alij quiue illi sint. Explicandum praeterea, quibus po tissimum signis egressum suum prodant. Jae item signorum causae& rationes, ta in genere, quam specie. avia egrediantur,dum abscedunt,&homines relinquut. An etiam omnes limul egrediantur, dum V. g. Vnum aliquem hominem plures ipsorum oblident. Ad haec, Quo tendant, eic cti eTinibvhominibus. Cur qgre admodum & dii sculter ad insernum descendant. Pestremo, i n voto & desiderio ipsorum, qui egressuri quirpiam petunt. liceat satisfacere. Praecipua scrὸ haec sunt Capita,cum Spirituum cgressu coniuncta:&qui difficultatem aliquam possunt habere. 1 i quae sunt alia; vel difficultatem singularem non habent: vel ex prioribus huius Disputationis partibus innotescunt.Sed ad
227쪽
gumenta. Et primo quidem hic seruit quotι diana experientia. Qnotus enim quisque Daemonum ex humanis corporibus eiicitur;qui non tum Exorcistae plurimos parit labores atque molcstias quo- tui quisque Exorcistarum hoc opus aggreditor, qni non arduam se credit adire piovinciam ' & in qua administranda non plurimis praesidiis cxistimat sibi opus esse. Confirmant experientiam hanc D amonum a Christo expulsorum exo empla. qui quod aegerrimc sedes suas reliquerint,partim his verbis
icitati sum. . dnobuo tibi Iesul venim ante tempus torquere nos. Scι- reus quis r. partim grauissima tortura, qua egressuri miseros mortales affecerunt. patent haec Λ1atth. l7. Marci 9. Lucae 9.
Confirmant Apostoli, qui quamuis consuetis,&a Christo Domino traduis arastinis, in Damonum quorundam eiectione uteren tur; nihil tamen proficere potuerunt: Daemonibus suas sedes in hominibus retinentibus nec quidquam de priori tortura remittentibus. & hoc patet Marci 9 Lucae 9. Matth. ii. I, , Intellexerunt idem quocunque apud Iutios, Christi vostolarimi ,εxerrimis afferunt, qui qi os vel Dominus vcrbo, vel illi, Christi nomine inuocato, Daemonia eijcerent, in stuporem fuerunt conuersi. mirantes, scilicet, quod tam arduum & difficile opus tam leui
Opera, ut Videbatur,conficeretur.
ι Sed & quicunque immundos Spiritus sequentibus temporibus eiecerunt, summam semper experri sunt dii ficultatem. Hinc tot laque egregijs praesidijs muniti, & armis instructi esse voluerunt, antequam hoc opus aggrederentur: &suk viribus aliquando diffisi aliorum Orationibus adiuuari: quemadmodum pluribus exemplis in tota hac Disputatione clarum est. . Et Daemones quoque idem inultis modis declararunt. Quibus vero Primo quod quandoque se negarunt expelli posse ab homini. bus. ut inter alios, ille, qui se neque si rutum, neq; Bernardulum curare aiebat, de quo nos aliquoties in ii ac Disputatione. Secund quod persaepe expelli non potuerunt; quamuis etiam maximae machinae pro ipsorum eiectione a thiberentur ut it te. quem ad B. Reiam igium misit B. Benedictus. de quod nec .cap, χῖ. Tertiὸ, quo lexpellcndi maximos clamores atque vociferationcs, quibus vim sibi fieri testati sunt ediderunt. Horum plures possca receni ebimus. Qtiarib, quod verbis de Uamoribus non contenti, grauitermiseros mortales in suo egressu torserunt. quemadmodum pluribus exemplis est clarum. ntὸ,qiiod se torqueri dixerunt,fi quando expelleremur quemadmodum lcgio eorum, quos Daminus
228쪽
expulit.de quibus sic Lucas cap. 8. Oh r' loquebatur legio Domino, ne me torqueas. Praecipiebat enim addit Euangelisti viniuι immuu. do, ut exiret ab homine.Sexto&postremo, quod in Exorcistas grauiter saepe inuecti,quibus potuerunt modis, & nunc veris,nunc fictis excogitatis in ipsos crimin ibus,eosdem conati sint a suscepto exo ciet an ei munere avertere: nec his contenti, in Deum caelitesq; aliquando suerint blasphemi. Exemplo hic esse potest, quem Paulus Simplex. S. Antonio rogatus, eiecit qui Paulum quidem atque Antonium vocabat Helluones, veternosos, Scael. Christum autem
blasphem ijs proscindebat. Vide Palladium Sect 21. Hist.S.Patrum. Expellendi & ejciendi verbis etiam satis insinuatur inuitos discedere ex hominum corporibus Spiritus Nequam: sit horum est usus stequentissimus in ijs Scripturae sacrae locis, ubi proscripti dicuntur. In nomine meoDamionia timent, loquitur Dominus Matin. Io. Quore nos non potuimus eicera illuni3loquunturApostoli Matth. r . In nom, . ne tuo Daemonia eiecimus, loquuntur mali Christiani Matth7. In Principe Damoniorum Beelcebub eiicit Daemotiis, loquunturPharissi Luci 13.
Sic legitur eiecisse Daemonia Dominus, Matth. 9. Apostoli, Marci 6. Filij Pharisaeorum,Luc.1ι.& quidam alius,qui Christum non sequebatur, Lucae 9. Legitur quidem quoddam Daemonium rogasse Theodorum Archimandritam,ut sibi hominem quem possidebat, relinquendi daret facultatem. Veruntamen hoc non tam hominem cupiebat relinquere; quam a molestia, quam praesentia Theodori afferebat, liberari Rem totam describit Georgius presbyter Theodori discipulus, apud Surium, Tom a. fol. 7Ι . Sic legitur quosdam Spiritus fugam cepisse,prius,quam ad Sanctos, quibus eijciendi essent, peruenirent: ut ille, qui Gordiani Imperatoris filiam torquebat, qui aduentum B. Triphonis, quo se ei jciendum sciebat, anteuertit, teste Metaphrast. in Vita Triph nis l.Februarii. quoidam ad solum Sanctorum aspectum disparuis se; Vt intcgra Legio, quae adolescentem inuaserat, qui mortibus quosque obuios lacerabat; qui mox, viso Amolpho Suvessionensi Episcopo, discessit; quemadmodum eiusdem Ecclesiae Episcopus Lisardus, in Arnolphi Vita testatur, ca vigesimo quarto quosdam ad solam visam Crucem iugatos; ut illos,qui ad S.Gregorium Lingouiensem Episcopum sunt adducti de quibus in eius Vita Gregorius Turonensis, cap. r. Quosdam Verbo cicctos; quorum Eua gelica historia meminit. Sed tamen & hi si non grauissimis machiuis coacti istassent, domicilia sua non reliquissent: & quae reliquo Z a
229쪽
runt, inuiti admodum atque agerrime reliquerunt. 3'que ita deis monstratum lit, Daemones sedes suas difficulter relinqiac re.
causae, cur cum tanta distultare Dam
Issicilis Daemonum ex humanis corporibus migrationis causam haud male quis ex desiderio, quod Og mones ad homines obsidendos habent;collegerit.Ob easdem vid&tur aegrὶ discedere; ob quas desiderant homines ingredi. propterea, quod cum difficultate illa relinquuntur, quaecum voluptate possidentur. Hinc manifestum est,studium,& voluntatem nocendi prscipuὸ eos in hominibus retinere. Quemadmodum enim in hominum ingressu non ipsis propositum est, ut poenarum suarum remissionem consequantur; sed ut noceant; ita hoc dissicili suo recessu quaerere
Sunt nihilominus, qui aura atque alivi causas huius dissicilis duscessus assignant. Vtrum bene discutiendum est. Quidam volunt ipsos discessum morari, propterea; quod semel ex hominilius expulsi, secundo eosdem ingredi,& vexare non possint. Alii quod mox, ubi exacti sunt,ad Infernum,quem vehementer detestantur, detrudantur. Priores hoc iundamento videntur niti, quod semel ab homine victi,ad eundem secundo tentandum nunquam dicantur accedere e Posteriores ex illo coniecturam accipiunt, quod Christo expellendi Daemones rogauerunt, ne imperarer in abris dissism. Priorum, ut fundamentum infirmum est, ita non firma satis aς sertio. Esto, non statim ad eundem hominem tentandum redeat Daemonia quo victus est;redire tamen ex illo colligi mus,quod victus Christo rursus eundem aggressus sit:nis sorte frustra a Luca Euangelista cap. . dictum esse velimus,quod consummata Ommte ratione recesscrit a Domino Daemon ad tempus. Sed & si non adeundem reditus conceditur, potest tamen esse facultas alium ingrediendi. Probat id,qui Diocletiani Imp. filiam, Artemiam, aliquando torsit. Cum . n. hunc S. Cyriacuς, Christi nomine inuocato,eij ceret;necvllum ipsi aliud commodum ut pN stillabat domiciliuni assignaret; eiectus,Costam te, inquiebat Spiris
230쪽
tus, eum mσlestia in Persidem ventre Quid deinde ' Mox ab eodem Spiritu in Perside obsidetur Saporis Persarum Imper filia. Proculus incolumitate,cum pater esset solicitus,intelligit Cyriaci opera filia iuuari posse;eundemque accersit. Accersiito insultat Sathanas: Numquid I xeram .nqui futurum,ut m Persidem dis iis iter Abires. ApudS
Quid quod & ad eundem,semel eiectus Daemon, aliquando redeat ἰ Docet hoc Domini oratio.Cum enim immundus viritin,inquit, distiserit ab hamine, perambulat per Ioca inaquosa,quaerens requiem ct non inueniens dicit euertar in domum meam unde extur. Et i hin venerit, inuonen t eam scopis mandatam ct ornatam Tunc vadit, ct assumisseptem alior raritus nequiores se, ct ingre βι habitant ibi. Idem significat Dominus Marci 9. quando iam egressuro Darmoni praecepit, ne rursus hominem ingrediatur. Si enim rursus ingredi non potuit,cur ne ingrediatur praecepit/Quod Dominus docet, confirmant exempla; illius imprimis. quem S. Bernardus aliquando eiecit. Res sic se habet. Papiae Sanctus vir agebat. Hic ipsi Daemoniaca adducitur quod spes esset meritis atque patrocinio Bernardi liberandam. At Daemon mox Sancto viro coepit insultare: Non me inquiens, de anicula mea pelles, porculas dem,ctbrascas deitorans.Tum Bernardus Obsessam ad S. Syri Reli quias iustit adduci. Sed mox insolentior factus Spiritus, Non me θ- rota Non me Bernardulus eqciet,clamabat. Reductae ad se Bernardus: Nec te, θω, nec Bernardus eselet;inquit, sed Dominus noster Iesus Chri-Au.Et ad orationem conuersus impudcntem Spiritum eiecit. Marito domum reuersio,iterum a Spiritu mulier invaditur. Rursus igitur ad Bernardum maritus. Rursus Spiritum expellit Bernardus:& ne se discedente tertio mulierem ingrederetur Dῖmon, collo Obsessae hunc appendit Exorcismum: In nomine Domine nostri Iesu Christi,
praecipio tibi Damoque hanc mulierem inirediaris I ta cap. q. liba. Vitae S. Bernardi, apud Surium, Tom. . sol. 8Oa.
Et exemplum Saulis primi Iudiorum Regis hic nobis seruit. De hoc, quod vere aliquado obsessus fuerit ostensum est superi', quod vero Spiritus aliquando ipsum reliquerit, admodum est probabile. propter illud, quod in sine .i6.dicitur Reinsebat ab eo Spiritus.REt tamen ad eundem redijsse Daemonium manis ustum est ex ca .i8.ubi sic dicitur: scem autem alteram inuasit visitus Dei malis Siu Atque hoc prioribus sit dictum. Posteriores quamuis cum ratione Io qui videantur; quod tamen asseritur,non potest certo constare. Vnde qualo costabit 8 Non pa-