장음표시 사용
521쪽
Mε DE LOCII IN pRIT Istune de statu suo mouebitur, quod est immobile in domo. Vinum subiungit) mei si mile intelligitur.Caepa etiam,quae posita est in Mgro, cum tempore suo virescere incaeperit; arida quae in domo est germinatiSi igitur rerum foetus sic inter se consentiunt,quanto magis mortui in memorijs vestrarum oblationum oblectantur s. Chimmortuι possint prodesse manus, ut suo exemplo docent Eli saeus atque Abraham, quorum hic LaZarum sinu suo excepi Lucae is .ille
mortuum excitauit, . Reg. ἰφ. Clim Viui ViuiS, quemadmodum . . postolus insinuat, dum vult alterum alterius onera portare,Gal. 6. Cum
mortus να-- ut defuncti Onias atque Hieremias probant, dum pro lsraelitarum orant populina. Mach 13. quidninui poterunt prodesse
a . . d Ephes ea.vult nos Apostolus ambulare in dilectione, sicut Christus dilexit nos,qui tradidit semetipsum pro nobis. At Christus murulis modis dilectionem suam demonstrauit: Viuens in terris profuit vi-aentibM.Νam praeterquam,quod corporis sanitatem pluribus restis tuit,etiam a peccatis absoluit Magdalenam, Lucae 7. Paralyticum. Matth.9.Zachaeum Mucae I9. Petrum Lucae D. Latronem, Lucae 23. Idem mortvtu profuit mortuis;destensu suo ad inferos, quo plurimos soluit ab inferni doloribus, actu.a.ut illos praeteream, quos ad vita reuocauit,&quorum aperuit sepulchra. Matth.vltimo. Idem mor ruin profuit Piuu: morte siquidem vitam nobis promeruit sempite nam:&iam noster pro nobis,apud cetlestem Patrem in cflis non desinit esse aduocatus atque patronus. Denique & viuens profuit mortuur quando nunc puellam in domo,Matth.9.nunc adolescen tem in via, Lacae .nunc Lazarum in sepulchro ad vitam reuocauit. Et nos igitur vivi,ad Christi exemplum, quod Apostolus postulat, non raritum vivis; sed & minus,possumus si no debemus dilectionis arg menta exhibere,atque ipsorum necessitatibus, quas patiuntur, sub
ri. amici νιιIri suntdicti Spiritus.Nihil mali eupiunt viventibus: quin potius cupiunt bona omnia. Tantum igitur abest,ut frustram cit sti esse velint, ut potius de molestiis nobis inserendis nihil cogit rent,nili spes subsildij certa ipsis esset proposita.
u. Pluribus ad hanc rem confirmandam opus non est. Ipsa, quar hic suppetunt,exempla magnam fidem faciunt; Exempla, inquam, illo rum, qui ad vivos redierunt; sua desideria verbis atque rebus aperuerunt.&se viventium opera adiutos fuisse, magna grati animi sig-ficatione,testati sunt. Gregorius Magnus, urbis & orbis sancti l simus Pontifex. reseris . Dialog. cap. o animam Paschasii, quae in Thermis
522쪽
ΡARs TERTIA. 1πThermis puteolanis apparuit S. Germano; ipsius Germani precibus esse liberatam. Alter Gregorius Turonensis, lib. de Gloria , Consessorum,ca. s. docet, sanctam quandam Virginem, nomine Vitaliana, iam defunctam, significasse S. Martino, se ob leue quoddam peccatum purgatorio igne expiari, a quo eiusdem precibus sit
De S. Seuerino testatur Petrus Damianus,in Epist ad Desiderium. quod post mortem cuidam presbytero,eiusdem cum Seuerino Locletis, apparueri. ;significaritq; se ob horas Canonicas, non suis temporibu, recitatas, sustinuisse poenas purgatorias,&tandem beatorucollegio astoc latum. In Uita S. Malachiae scribit Sanctissimus Bernardus sororem precibus sancti,a poen .s purgatorijs liberatam, a quibus, Ut eius precibus interuenietibus liberaretur, aliquoties ante,per visum admoneri Sanctus vir videbatur. De Bernardo vero scribit VVilhelmus Abba c. io. lib. de Vita Bernardi, eiusdem precibus adiutum quodam,& societate Sanctorum in coelo adiunctum, qui iam annu intingrum poenas easdem purgatorias sustinuerat. Et Arnulphus pres inter quidam S.Remberto; irchiepiscopo Bremensi apparuit; leq; te iunioquadraginta dieru,quod isse pro ipso,atq; ab ipso rogat , per seluerar, t pcenis purgatoriis solutu & felicitate Sanctorum dona tum testatus est. Surius T in o. i. Sanctorum. Omitto alios plurchquorum mentio sit capitibus 7s 76. 8.&
Multis, magnisch de causis conuenire, ut purgandis Spiritobus vim Accurrant, quando excitatis
Conditionem purgin dorum Spirituum exposuimus,quidque molestia sua qua rant. Nunc quamuis libertas a molestiis, qua cxpetimus, nos per se vrgcre polsit, ut iis subueniamus&libertate fruamur; non tamen sola illa mouere debet. Plurimae causi sunt,&grauissimae; qt:ae, Vt his Spiritibus, quibuscunq; possumus modis, subueniamus, nos impel lunt. Et aliae quidem ab ipsis Spiritibus sumuntur:aliae ex nostra viυε Atiupcrsona aliae ex malis, quae Spiritus illi patiuntur: aliae x diuina prouidentia: aliae ab exemplo Maiorum: aliae ex ratione honestatis: aliae ex fructibus, qui cum hoc pietatis studio sunt coniuncta.
523쪽
spirituum tracan sitio est, ut omnino misericordia digni sint, & om. nitias modis opera nostra debeant iuuari. Neque enim aut Dei,aut ullo ru m viventium sunt hostes: quin imo Deum diligunt super omni nihilq; eius honore prius habent: hominum vero&diliguli Nexpetunt, quibus modis possunt, promouent salutem atq; incolumitatem. Qui igitur digni sunt beneficio; indignZillo priu
Summa eorum est necessitM.Nam & plerunq; grauissime plectuntur.&decretas poenas, nisi aliunde subleuentur, usq; ad nouissimu qu drantem dependere compelluntur. Vnde& dici solet huiusmodi extrema necessitate premi. Nec ma te. Pauper est enim, qui paru hahet. Pauperior, qui nihil habet Adhuc miserior, qui nihil habet, nec quaestum ullum, ulla omnino ex re, sacere potest. At omnium est
miserrimus, qui nihil in honis habet; & nihil quicqua amplius lucrari potest: & multa praeterea debet,& eius seueritatis creditorem fustinet, qui dilationem nullam, nullas concedit inducias, sed seu rissimὸ illud usurpat non habet in are; luat inpelle.at hic conditio est Spirituum horum, qui ad nos redeunti Quid, quod vel hoc nomine nostra suffragia opemq; meream tur, quod in poenis constituti, pro nostra saeuie sint seliciti, illam, Deossis oration in commendent digniq; sint nostra oratione, qui nos dignos censent sua oratione 3 Scio esse, qui hoc inficientur; verum Vtrum bene, vehementer dubito. Qiaid quaeso,cur minus pro nobis orent impedit 3 An quia Deum nondum videnti fit orabant olim pro Iudaeorum genre Onias atq; leremias. 2. Machab. cap. Vltimo;qui nec ipsi Deum videbant. An quia longe inferioris con- ditionis sunt viventibu 8 Verum hoc nihil impedit . quia etiam minimus qui'; sine crimine, imo cum laude, orat pro summis Ecclesiae capitibus. An quia grauitas suppliciorum, quae patiuntur,sic mentem occupat, ut omnem de alijs rebus emirandi occasionem iadimati At epulo in inferno maiora tormenta sustinebat; qui tamen pro fratribus orabat,Lucae sis. Et in maximis tormeniis conast ituti Martyres, pro aliorum salute suerunt soliciti; quemadmodum suo exemplo docet B. Stephanus, Actuum p. Non est illa suppliciorum poenarumque, quas deiuncti patiuntur, acerbitas, Vives rationis usum impedianr, vel pium voluntatis affectum pertuse bent, quemadmodum vel ipsa, quam pro se faciunt,oratio demonstrato
Nos ipsos penitius intro sipiciamus . ex nobis quid eis debeamus, intelligemus. Membra quaedam sumus illius corpori ,, cuius caput
524쪽
pARs TERTIA. . Christus est. an Blit Nequaquam. Et i lsi sunt eiusdem corporis membra, qui in coelo cum Christo regnant,& qui alicubi purgat
His poenis, ob defectus. quos commiserunt, expiantur. Quod igitur membrorum in nostro corpore officium erga se mutuo, natura
docente. discimus, id iis praestemus,qui eiusdem corporis, sub Christo Capite, sunt membra. Quid illudi Compatiuntin sibi mutuis, in quit, Apostolus, membra. vicissim ciorum, qua possunt, rationem is riam subleuant. Quidni igitur purgandis Spiritibus subueni
Mala, qua patiuntur hi Spiritus, etiam nos impellere debent ad hoc T. officium ipsis praestandum.Tanta enim ab ii qui partim viderunt, L.
Partim experti sunt, ea quorundam esse predicantur, ut humana oratio illorum magnitudinem assequi nequeat. Illum transitorium iρnem ,inquit B. Gregorius in Psalm. 3. Poenitentialem, omni tribula. timepraesenti exossimo intolerabiliorem. Et B. A ugust. in Psa i m. V. Quamus, inqui, siluisant per igne grauior tamen ita ignis erit, quam quidquidpotin homopatim hac vita. Et Beda in eundem Psal . nulla ρο-rat e se sunticia Martyrum, vel latronum cumrergarorijs poenis conferenda. Similia docent Anselmus in 1. Corint. 3. & D Bernardus, sermone de
obitu Humberti. Igitur si in hac vita mortali naturaliter condolemus reis, alioquin nobis infestis, in quos publica iustitia seuerius animaduertit; vel cani quoque,vel alteri bestiae indignius tractatae; magna nos ratio urget; ut Spiritibus illis magno spiritus affectu compatiamur;operamq;,quam 1 nobis efflagitant,fideliter imperitiamur.
His accedit, quδd hoc officii genere diuis νοluntati satisfieri credi rudebeat. Cum enim non nisi singulari diuinae prouidentiae consilio Spiritus ad vivos redeant; & hoc fine; ut viventium subsidia impc-rrent,atq; ii poenis,quas sustinent grauissimas, eripiantur, redeant: an non,qui ipsorum miseretur, diuinae uniuntati satisfacere credi potest. Maiorum ludium hic multis o magnis argumentis s. prodit, ct nos urget. 9'Res luce meridiana clarior em tantoq; plus ponderis apud nos habere debe quanto iam pauciores sunt,qui Maiorum exemplis insistunt.Nam etsi Sectae admota inter se sint disiectae; ad unum tamen omnes in defunctorum pernitiem cospirasse deprehenduntur: nec quicquam praesidi j deiunctis impertiuntur; nec alios pacate impartiri sinunt. . - '
Virtutum etiam oscia in quibus honestatis ratio consistit hic ρω- rima concinum.Sed quarum suasesidet quod contra nostrorum tepo- Kk a rum
525쪽
rum Haereticos, purgatorias poenas, rebus ipsis,tinc mur. vet,quam
de diuina clementia hic concipimus,&nostra opera alijs pro futura confidimus. Chari ratis, quam hoc officii genere proximis, maxime indigentibus impendimus. Deniq; aliarum quarumcuns Virtutum. quarum opera desunctorum causa suspicimus. II. Quantas vero,ex his,ad nos fructus3sed praeter illum,insignis quoque retributionis spes excitari potest. Ossinino nobis polliceri possumus,quod quam Vicem vivi nos mortuis;eadem nobis mortuis ubui sint praestituri secundum illud Qua mensura mens urestu, remetietur vobis. Luc. 6. Vt interim taceam quod hac re etiam eos nobis mi ore diuinciamus,pro quibus suffragia facimus; &sperare possimus. quod nos commendatissimos habituri sint in caelis, quibus via supplicijs eriperentur,authores fuimus in terris. I1. Possem pro hoc argumento Sanctorum Patrum plures proserre sententias. Sed pro omnibus una su ffecerit D. Augustini, qui in li. de Cura pro Μortuis,ca. .sic loquitur Non sunt praetermittendae supplicationes pro Spiritibus mortuorum;quas faciendas pro omnibus in Christiana& Catholica societate defunctis, etiam tacitis nominibus quorumque, sub generali commemoratione suscepit Ecclesia:ut quibus adilta desunt parentes,aut filij,aut quicunq; cognati, vel amici, ab una iis exhibeatur pia matre communi. Ita Λug stinus. Forsitan negatur fieri po se,ut νn alterius in se onus fusipiat,& quas
alius promeritus est, libere poenas sustineat. At negare hoc non debet Christianus homo. Quemadmodum in naturalibus pes non sua tantum sed oculorum quoque causa,munere suo fungitur:nec rursum,quod oculi videt, id ad illorum propriam, sed ad communem membrorum omnium utilitatem referendum est nec deniq; quod in familiarith instituta unusquisque industria sua conficit;istud Velut peculium in proprium commodum seorsum seponit;sed in coismune in omnium usum,in medium adducit;ita,in Ecclesia quoque,
mystica membra sibi inuiceat deseruiunt, mutuasque libi inuicem. operas praestant. I . agnouit hoc optime sanctissimus Paulus. Unde ad Rom.ls.bona a Iudaeis conuersis facta docet protuisse Gentibus.Si, inquit, Spiritu Iium eorum Participes facta siunt gentes debet =n carnalibua ministrare iis. Et ipse,veluti comm unis omnium fidelium praeceptor, & Doctor Gentium perpessiones stias docet aliis prodesse. Gaudeo, inquit ad Coloss. r. in passonibus pro vobis, ct adimpleo ea,qua desunt passionibra Christi. ιn carne rara, pro corpore em, Pod est E Iesia. Denique ad si
526쪽
milia studia hortatur Ephesios, &in Ephesis Christianos omnes.
Estote,inquit cap. 3 imitatores Dei. suurfili, charismi, o ambulate in di Iectone sicut Christis dilexit nos, cν tradidit semetipsium pro nobis. Vult dicere r Quemadmodum mystici corporis caput, Christus Iesus, ardenti charitate motus, pro membris suis semetipsum tradidit; ita unumquodque eiusdem membrum, pro altero sese tradat,opor
Pronior est Deus ad miserandum , & promeritam poenam condonandum;quam ad condemnandum,vel puniendum. Miserisoneta eiusAper omnia opera eius. PELI A. Magnificata est. Inquit idem Propheta, Pal. 16 vl, ad celos misericordia tua; ct Gad nubes squae in Dac tum sunt inmis &iustitia tua. Sed exploratum est eunde non ob propria tantum, sed etiam ob aliena flagitia. multos sspe calamitatibus inuoluisse,& inuoluere quotidie. Ob peccatum David, septuaginta Iudaeorum milia pestilentia extinxit; 2. Reg. a . Ob unius Acham sacrilegium tria eiusdem populi milia in foedam sugam conuertit;Iosue 7. Ob unius Irae fugam nautas cum caeteris veAoribus multum diuque tempestate iactauit; lonae i. Ob Phariseorum in Christum peccatum,totam Iudaeorum gentem innumeris cladiabus oppressit,&c.Si ergo Deus Opt. Μax. haec atque similia mala irrogat insonti, propter alterius scelera; cur poenam temporariam iusto, vel etiam iniusto propter ultroneam alterius satisfactionem
ob insignem Abraha pietatem pepercit Deus Loth,& Abimelech;
Genesis. & 2o. paratumque se declarat ob decem tantum iustos, omnibus Sodomitis & Gomorrhaeis,eorumq; vicinis parcere:Genes8. Ob insignem Dauida religionem, pepercit Salomoni;s.Reg II. Prop ter Apostoli Pauli charitatem, ducentis naufragis animabus; actuum a8. Propter Musis intercessionem,toti 1sraeli Exodi 32. Propter offerentium fidem, Paralitico utriusque hominis sanitatem praestitit; Matth. 9. Denique, ipse inquit, Erach. aa. νψui virum, quit rerponeret sepem, Oflaret oppostus contra me, pro terra, ne d Parem eam. Cum hete igiturDei beneficia admittantur;cur negatur eius beo
ne uolen tia. in temporalium poenarum, quas alii pro alijs in se sui cupiunt,condonationeMur negatur pie defunctorum viventes posse in se onera suscipere pro iisdemque satisfacere Quantum possint proborum, sanctorumque hominum merita, tr. pulchrὸ ostendit B.Chrysostomus,Homiliai.in Psal. so. Sanctin D uid, inquit, non solum cum in corpore esset,placuit Deo;sed & post mortem suam vivis inuenitur praestitisse solatium. Contigit namq;
527쪽
Ezechiae Regi, inimicas in temporibus Iudaeorum gentes circum. Dallisse Hierosolymam. Et chm esset Ezechias iustus vir. rogauit Deus& prostratus lachrymis deprecabatur, ultionem de aduersari spostulans.Venit ad eum Isaias Propheta,&dicit:Ne putaret l'e,qi iustiti i sua exauditus est. Et certe iam defecerat David, & hahebat multos annos requiescens. Quid ergo dicit et 'Protegam hanc ciuiatatem propter me,& propter David seruum meum David mort us est.& merita eius vigent. Ita Chrysostomus. Hinc optimὸ Sanista simus Pontifex Leo, Sermo 3. deIeiunio septimi mensis: vossos Iarum,inquit,meritu ct orationibus confidimus nobis peri mnia miseruor am Dei nostri esse prastandam ' tis. Quid igitur est,quaeret aliquis, quod ab Apostolo dicitur ad Galat.f., nWquus onussuum portabit Quςro ego quid sit quod idem postolus,eodem loco;vel it alterum alteriin onera portaret Forsitan si-hi cotrarius Apostolusiaut est apud ipsum, Est & non ΤFidelis Deus r. testor Deum inquit a.Corinth. I Sermo noster, qui si ad vos, non est in β:υ. ct Non. Sunt igitur,qui dicant,de ijs loqui Apostolum;quisne poenitentia ex hac vita discedunt,quorum onus asorum nullus in se flusipiet, sed ipsi quas meruerunt poenas aeternas persoluent. Unus quiris,inquit in hunc locum anselmus grauabitur propria conscietupera
, Sed & illi, qui purgatoriis poenis expiantur, anus suum portan quia
nihil recipiunt quod nonge serunt in corpore: Id enim meruertit perseuerando in fide & charitate usque ad mortem;ut etiam post mortem aliorum opera possent iuuari. Eodem modo responsum sit illi, ad Roma. Reddet unicuis iuxta opera sua. Et illi,ad Galat. 6. stuc θ nauerit homo,hac ct metet.,6. Haec D. Augustini sententia est,ti. de Cura pro mortuis gerenda.' Cap. r.ubi sic loquitur:Cum hac ironi quod scilicet, mortui per aliis os iuuentur quomodo huic opinioni contrarium non sit,quod dicit Apostolus 2.Corinth T. Omnes enim astabimus ante tribunal Christi,ut serat unusquisque secundum ea,qns per corpus gessit,sive bonum, iue malum, non te satis videre significas. Hic quidem apostoli ea sententia ante mortem admonet fieri, quod possit prodesse post morte . non tunc, quando ia recipiendu est,quod qui': gesserit ante morte. crtum hic ita soluitur qu stio.quonia quoda viis gene Ieacq ii ritur,dum in hoc corpore vivitur; ut aliquid adiuuent ista defunctos ac per hoc secundum ea qui per corpus gcsserunt,eis qui post corpus rcligiose pro illis, faeta fuerunt,adiuuantur. Sunt enim quo nihil omnino adiuuantistalliue pro ijssiant;quorum tam mala sunt
528쪽
PARs TERTIA. 263 Ia sunt merita ut neque talibus digni sint adiuuarii siue pro iis stant, quorum tam bona; ut talibus non indigeant adiumentis;Genere igitur vite.quod gessit quisque per corpus,efficitur: ut prosint, vel non prosint, quaecunque pro illis pie fiunt,cum reliquerit corpus. Nam meritum,per quod ista prossint, sit nullum comparatum est in hacvruta, frustra quaeritur post hanc vitam. Ita fit,ut neque inaniter Ecci sa,vel suorum cura pro defunctis, quod potuerit religionis impendat in tamen serat unusquisque secundum ea,quae per corpus gessit. Hactenus Augustinus.
Modos, quibus is mole Hia Daemonum infim loca
liberantur, non prodesse ad illaue mole Bias io sendas,qua a bonis hominum Spirilibus asseruntur.
Emonstratum est esse Spiritus purgandos:& posse eosdem ''s iuuari;& merito esse viventium opera iuuandos. sequitur doceamus, quomodo iuuentur. Et si generatim loquamur,' hic duplex esse videtur,quemadmodum duplex est, quo a pauperum &.mendicorum ad quorum conditionem hos Spiritus accedere diximus molettia contingit liberari. Vnus durus est,& inhumanus: alter humanus, &Christiano homine dignus. Ille apud
pauperes accidit,nunc simplici eleemosynae negatione,nunc verbis asperioribus;nunc etia inflicti s & intentatis verberibus. hic eleemosynae erogatione, aut condolentis, & iuuare desiderantis animi significatione. Vtroque horum,contra Purgandorum Spirituum molestias,agi Dpotest. sed priori agere inhumanum; posteriori, ut ag atur. postulat, ut diximus,osticium hominis Christiani. Quis probet, Ut cum avi, cis agatur durius i amicis, inquam, quibus quod petitur, sine nostro detrimento, imo cum magno emolumento, praestare possu
Hinc est, quod ratio,q uanos ab horum Spirituum molestia libe- 3, ramus, hoc primum a priori illa disserat;quod cum his Spiritibus μι-c non, ut cum illis, holtiliter agendum sit.
529쪽
stantium Daemonum agimus; illis contra molestias, quae ab his Spi-titibus afferuntur, depugnandum non sit. hostilia illa atque aduersaria sunt arma . contra hostes & adueris rios, illorum proprius est usus: At hostes non sunt hi, qui apparent Spirituso Aequamuis molesti lint, non tamen molesti esse cupiunt: M
lestia, quae afferri videtur , solum subsidij est humilis postu, latio. Et quo, ex omnibus iam dictis, armorum mnere cum iis esset agendum Crucene n Reliquii pan Rebus consecratis,an Exorcismis an Oratione, quali oppugnantur, &aedibus,alijsq; locis proscribuntur
Adhibentur eontra malignos Spiritus Cruces, quod illas se re nequeant. At Cruces hi Spiritus non horrent. in illis gloriantur, cum sanctissimo Paulo et per illas se a peccatis, Daemonumque potestate sciunt emptos: per illas habere ingressum in vitam aete
Adhibentur contra illos Reliquia. An his terrentur purgandi Spiritus has sugiunti pignora iocioruml qui sub ij idem, cum idisis, vexillis militarunt' quorum mox sperant se posse perfrui com
Adhibentur eontra eosdem Res consecrata. Nec has horrent nostri Spiritus.Benedictis rebus recreantur,qui gratiIsimam illam aliis quando vocem; Venite benessim Patris &c. Matth. 23. cum summa sua audituri sunt voluptate. Exorrimos soriri quos serre nequeunt Daemones, ipsi reformidant Non reformidant: propterea, quod Exorcitari, rebus constent, quae nec his Spiritibus exosae sunt; nec Spiritus hos molastia assicere possunt. Oratio denique . qua Domus: siue loca consecrantur, & qua Spiritibus accessus interdicitur, hos Spiritus non attingit. Ipsa hoc docet Orationis sorma; ut quae non bonorum, sed malorum Spirituum meminit. Quod si alia aliqua ad Deum dirigitur; vel solum malorum Spirituum petit, vel solum petere debet exilium. Quaecum ita sint, probari non debet eorum consuetudo, qui, ubi ad Spiritibus infestas aedes liberandas vocantur, mox ad Exo
cimos confugiunt: Spiritus adiurant;& in Christi sanctissimaeque Trinitatis nomine discessum imperant. Quid si hominum pudigandi sint Spiritus, qui molesti tanti Hos contra, quid haec arma,
530쪽
PARI TἴRTIA. 26satque machinae Quemadmodum imprudenter agunt,qui pro quibusvis Spiritibus orationes Deo offertit; ita, qui quosvis Exorcismis aggrediuntur. Cognoscendi prius Spiritus, antequam de modis, quibus ab ipsorum molestia liberemur, cogitemus. Verum de hoc
Quod si quando Spiritus purgandi post hos adhibitos infestis lo.
cis modos, molestare desinunt: non hoc ipsis modis tribuendum est,sed Spirituum volutati. qui cum sublidium ex molestia nullum sperent rustra molesti est : nolunt: quemadmodum nec diuitibus illis molesti sun pauperes a quibus stipem nullam exspectant. Sed modos, quibus non tam profligantur,quim iuuantur, inquiramuh &. discutiamus.
De Uariis modis quibus a molestia purgandorem Spirituum contingit liberari: er de multiplici modorum disserenria.
rorijs poenis Spiritus, ita a purgancorum Spirituum
' inolestia viventes liber. tur. Orata nihl .S, inquit, San-
- .ciorum Ecclcsis salutari sacrificio,' eleemo Vnis,quet pro eorum Spiritibus erCgantur, non est dubitandum moltuos adini uuari: ut cum ijs misericordius agat Pr aDomino,quam eorum petacata meruerunt. Hoc enim a Patribus, id c postolis traditum, uniuersa obseruat Ecclesia. Tribus his quartum adiungit B Gregorius, Ieiunium scillaes,quem. a. admodum lacri docent Canones s. q. 2 . nimae, inquit, deiuneto rum quatuor modis soluuntur r aut oblationibus Sacerdotum,aut precibus sanctorum,aut charorum eleemo nis, aut ieiunio cognatorum. Eadem ad verbum repetit Iuo Carnotent is Episcopus, li. s.c .i24. Eorundem quoq; mentio fit in Vita Remigij Epitcopi Rh mensis, per Hinc marum scrip a. Dictis adiungit altem Restitutionem S.Brigida, libro 6. Reuelatio- num, sorte idcirco, quo i dem notorum quidam ad vivos dicantiir redi j IIe, ipsosque admonuisse; ut quae habuerunt vivi, & non restituerant, veris Dominis restituercnt. sortὶ etiam, quod ex Ll Sax, ct