Daemoniaci cum locis infestis et terriculamentis nocturnis. Id est, libri tres, quibus spirituum homines obsidentium atque infestantium genera, conditiones, ... explicantur rationes quoque ostenduntur, quibus ab eorundem molestijs contingit liberari.

발행: 1604년

분량: 616페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

531쪽

Sunt qui etiam Peregrinationes postulant, quod hae aqnibusdam Spiritibus expetitae legantur. Et in Vita Rhemensis Episcopi. Remgij adduntur Lachryma. Et a Beato Athanasio oleum atq re Cera, quemadmodum videre est in Oratione de his, qui dormie

runt.

M alii illos modos adiungunt.&quidam omnia,in uniuersum plera-rΗ s: ia. Nec male sorsitan . Cum enim vivorum opera quaecunque viuis prodesse possint, propter coniunctionem, quae inter ipsos est, tanquam diuersorum, sub uno Capite,membrorum; quidni vivorum etiam mortuis prodessent;cum& illi, B. Aug. teste, eiusdem eo paris uiua ni membra 6. Sed siue tres modi sint,sive quatuor,siue etiam plures;dubium non est a molestia Spirituum liberari viventes illis ipsis,si leuamen poenarum Spiritibus in sua miseria,his asserri potest.Qt cunque enim hisce Spiritibus ad leuame poenarum proficiunneadem molestias, quae a Spiritibus asseruntur, tollunt. 7. Utrum vero leuamen adferant, posterius discutiendum est,cum singulos persequemur;ld certum est egregiarum ipsos virtutum epse exercitia. Oratio actus religionis est,quemadmodum & Sacri trium IIsse,N Vsus cereorum. Eleemos na misericordiae. Ieiunium cum fetu temperantiae. alieni Ressitutio iustitiae,quemadmodum & Peregrina- ιιonum persolutio. Omnes,quatenus ob miseriam Spirituum subleuandam suscipiuntur, officia praestantissimae Charitatis. . Itaque magnum est inter ipsos discrimen. Quamuis enim ab Vna Charitate omnes possint imperari; in se tamen propriarum Virtutum sunt officia. Sed&praeter hanc,aliae sunt inter ipsos differentis,quas ubi breuiter iudicauerimus, aput hoc erit concludem

'. Quidam igitur tales sunt: ut intermitti sine crimine non possint in quorum genere cst abeni Belithtto, de quae ex voto suscipienda est. Peregrinatio. Alij, quemadmodum cum laude suscipiuntur, ita sine culpa ferὰ omittuntur. Quocirca hi ad opera ouperero eationu, quae

vocantur, reseruntur alieni Restitutio non item, quemadmodum nec persolutio votι peregrinatIenis.

3o, Rursus inter priores illos. alii immedita Etendunt in Deum: Vt oratio Cereι Sacrificium. Alii faciunt ad proximi miseriam suble uandam;vt Eleemosena. alij ad corpus spiritui subijciendum; ut Ieiuηia ara Ialbryma quae in carnis alsi ictione polita fiant.

Ex hor

532쪽

PARs TERTIA. et Ex hoe quarta differentia petitur, quae ad triplicia hominis bona u.

ordinem dicit. Eleemostna siquidem cum usu laminum bonorum externorum est. Ieiunium Cu seiu,cOIporis.Oratio, nimi.nur1sicitans th omnium. Praeterea quidam ex dictis modis, sunt communes pluribus: qui I .dam paucioribus. Eleemοθηam soli. quibus bona sunt fortunati possunt praestare, quemadmodum & Cereos accendere.Sacrificium Misset soli lacerdotes. Ieiuniam est difficile afflictis viribus. Oruri cum Iachmvin com munis omnibus.

Denique quidam horum modorum postulant operantium pro. 'bitatem: quidam non item. Prioris generis sunt Eleemosinaratque ιε- saniunt: posterioris Sacrificiam Missae,atq; Orαιε;illa macta his suis iocis plura.

CAP. LXXV.

Oratione ii mari pie defunctorum Spiritus, qui vLuentibus quandos sunt molesi veruntamen aliter iuBorum, aliter improborum

oratione.

Rationepvundos Spiritus ivum, Catholicorum omnium tie sensus est, & consensus. quem etsi non verbis testarentur; rehus i psis tamen frequentissimὸ declarant. Quoties pro 'defunctis orant Tremenda musteria in Ecclesia nunquam celebrantur;nili desunctorum quoque,qui nos precesserunt, ct cum tr sdei, in Domino, obierunt, fiat commemoratio. Hora Canonicae nunquam pcrsonis riclesiasticis recitantur,aut decantantur: nisi L sdelirum animabus defunctorum pax a Deo petatur.Nunquam e men sa surgitur:nisi S Deus rogetur, ut requiem et emam velit dare defunctis. Cemiteria si quando transire contingit; pia Delium defurctorum enmemoria. Si sermo de defunctis incidat; siuinam simul ipsis consolati nem optamus. Si quem ex Vita mi Fasse audiamus; ut anima ij, b ve velit D . precamur. Omitto his si milia plurima.

Et haec quidem Catholici faciunt quotidie. Quid olim Mais a. res Idem prorsus. Pro Ommbin, inquit Cyrillus Hierosolymit nus, Catecheli. I. Mystig. or mus, quι inter nos vita functi sunt. Pro Ll o cubui

533쪽

PARI TERTIA'. retur mortuus non lai brymusedprecibus silippi. cationibus.eleemos nis Et infra: Nefarigemur inortuu avxilium se re reces pro illis egerenIes. Ain. hrosij haec est sententia, lib. E. Spist 8 a i Faustinuio, de obitu sororis. N on tam deplorandam. qtravi prosiqvendam oratiunil in reor; ηec aestucaudam lai humis sed oblationibus animam eIud D ixo commendum

Sed neque ii ves Exemplis essentdcstituti, vel Maiorum vocem s. non audijstent, dubitare possent oratione purgandos Spiritus iuuari3 Quid non potest orario apud Deum praesertim, in cuius potestite sunt,de quibus nostra Disputatio est, Spiritus ξpro cuius voluntate expiantur Dubium igitur non est, oratione D ritus purgandos iuuari posse. 7. aut si adiutos doceamus Seruiunt hic nobis superius recentiti Germanus atq; Martinus Episcopi; Malachia atq; Bernardus Abbates: quorum primus animam Paschasiij, teste Greg. lib. . Diat. cap. o. alter Vita lina In Virginem, ut habct Greg. Turon, lib. de Gloria Cons. cap F. tertius sororem,quemadmodum de eodem scribens refert Bernarduse quartus Monachum, ut in eius Vita cap. IO. V Vilhelmus Abbas, ex purgatori, poenis Oratione liberauit.

Αdiicimus dictis S .Elisabetham, Regis Hungariae filiam. Huic

dotmienti ut in elux Uita scribit Iacobus Montanus, apud Suriuin Tom. 6. matris umbra visa est obuersari, lugubriq; vultu, & flexis poplitibus orare, sui quam primu misereretur. ob vita enim negligentius actam igne se poenas soluere: moxq; hoc viso expergefacti, ac postris A ad Deum Preces, lachrymasq; denuo in soporem depressae, iterum apparere,ac immortales gratias agere, pro matura liberatione : dicereq; tanti apud Deum Preces eius reputari , Ut iam Vita iunctis; quam ijs qui adhuc superessent, subuenire auxilio pose

sit. Ita Montanus. Addimus Anglor im Reg s sororem virginem integerrimam, Tettam; quae virgini sorori defuncte,&ob nonnullas peccatorum labeculas, poenas adhuc luenti, veniam oratioue obtinuit. Argumento fuit ipsius tumuli terra, quq subsederat;&rursum assurreXerar, hiatumq; inanem replebat. Hoc Rudolphus, Rabant diicipulus, li. de S. Charitate,alias Lioba. Caeterum, quamuis Oratio his Spiritibus prosit, non omnis tamen . aequales habet vires. Alia alia cli praestantior. Una alia plus iuuar.

Os e enim ab ijs, qui in Christi sunt gratia, proficiscitur, longe istpraestintissima: propterea, quod non ibium vim habeat impetr rit; Ll 3 vcrum .

534쪽

PARI TSRTI A. mIle D. Bernardus, cum Uerduini in Gallia ageret Luri civis ait - νυ obtulit, pro Episcopo Ostiensi recens defuncto: ut patet ca. . li. . Uitae eius. S. Gallus Abbas pro Columbano, capite as. eius vitae. ProGallo Ioannes EpiscopusCon stantiensistin eiu sdem Ga lli Vita, cap a9. LSeuerus Rauennensis Episcopus, pro Geminiano Praelate; in Vita ipsius,apud Surium Tomo t. An selmus pro anima Osberti, qui alieniori animo aliquando ob ipso sueratrin vita ipsius ab Edi- uero Anglo conscripta rapud Surium Tomo 2. Praeterea Hugo, Episcopus Gratianopoli tanus, diem obitus p tris atq; matris dicitur celebrem secisse tremendo Sacriscio quod pro ipsorum salute offerebat, quemadmodum testatur Guigo V. Prior primae Carthusiae, dum Vitae ipsius describit cursum .Et Alricushpiscopus Augustanus cum Adelbertum in praelio intellexisset ociscubuisse, primu quidem corpus Augustam defert, & honestae se putiturae mandat; mox deinde spiritum,pe ra immolario hostia Deo rogar esse commendatum. Ita Bernardus Agiensis,in ipsius Vita, qui eundem, Romae aliquando agentem,cum nondum Episeopus esset, testatur senioris animam Deo intersera eratio libamina commendasse. MEt Epistopus Herbipotensis, Embrichus quemadmodum in via Mia dilexit Babonem, BambergensemEpiscopum,ita mortuum egregiis Christianae pietatis officijs prosecutus est. Humeros funeri su iecit: pro anima defuncti publice Misse sacrificium obtulit: & cathei dram confrendens ad praesentes maximo numero Auditores, egre jam habuit orationem funebrem. Vide vitam Babonis, apud Suo

Refert quoq; Venerabilis Beda lib. 3. H. st. Angi. de gestis Regisolvvaldi, fratres Ecclesiae Hagul staldensis, singui is annis, pridie

quIU Rex O vvaldus suit occisus, conuenire solitos, ad loeum;Vbi Cruce aliquando orationis causa erexerat: ibiq; precus pro salute Mnimae ipsius,& victiniam sacra Obl.itionis Ierre.

Habent hic locum desideria vivorum, qui pro sedes inctis idε 'Misesuri fixium inerri es sagi arunt: ut sunt Ephrem Syrus, in suo Testamento. Uenerabilis Beda in praefatione Uirae s. Cuthberti,4 Episcopi Lindisfarnensis apud Mirium, mo a. I, Iargarem Resina Scoriae; in eius Vita apud Surium,& alii in plurimi. Et nopluribus recensendis molesti simus, unica oratio e Beati Augustini concludimus, qui serinone trigesimo quarto de Verbis Rost oin

535쪽

sent,&in Cyprum venissent; affirmarunt parentibus adolescentis, eum in custodia mortuum esse. Illi igitur tres, quotannis Synaxes Celebraban tanquam eo mortuo. Quatuor anni praeterierant: &ecce filius illinc aufugiens,redit domum. Quem cum parentes non tanquam qui fugisset e custodia sed tanquam,qui surrexisset E mo tuis,cum magno stupore aspexissent; & fuisse ni ineffabili voluptate repleti; retulerunt,quemadmodum ei mortuo, quae fiunt mortui fecerint, Iusta; indicantes quoq; dies sanctorum Epiphanioru, s lutaris Paschae & sanctae Pentecostes,quibus eadem perfecerui. Haec cum ille audijsset,& in memoriam reuocasset: parentibus affirm bat, quod his ipsis diebus fuerit relaxatus a vinculis, aduentu cuoiuidam,qui gestabat lampadem,&omni securitate periunctusrdi bus autem sequentibus rursus vinculis,sicut prius, constrict .Haec Leontius. Simile exemplum apud Gregorium Magnum,homilia ἱ . in Evangelia est videre. Affert quoq: pro eodem argumento aliud non nus prod gi sum Venerabilis Beda, libro 4. Hist. Angi. copitu o. c , idiplius Verbis reserimus. In praefato, inquit. proelio. quo occitus est Rex Elbuinus, memorabile quoddam factum esse e nil quo 1 nequaquam silentio prinereundu arbitror: sediti illorum sit uti, si res ratur. fore proficuu. Occisus est ibi inlcralios de militia eius tuumnis, vocabulo Imma. Qui cum die illo,& nocte sequente, inter cadauera occisom, similis marino, iaceret: tandem recepto spiritu reuixir;ac residens sua vulnera ut potuit, is te allig)uit. Quod du fac ret, inuentus est,& captus a viris hostilis exercitus ,& ad Dominum ipsoru, Comitum videlicet Edelredi Regis adductus. Ille sus ipiens eum curam vulneribus egit. Et ubi sanari coepit, noctu eu, ne ausu-Φeret, vinciri praecepit. Nec tamen vinciri potuit. Nam mox,Vt abiere, qui vincierant; eadem sunt eius vincula soluta. Habebat enim germanu fratrem, cui nomen erat Tunna, presbyterum & Abbate: qui cum eum in pugna peremptum audisset, venit quaerere; si sortὸ corpus eius inueniri posset, inuentumq; alium, illi per omnia simi-timu, putauit ipsum esse. quem ad Monasteriu suum deserens, honorifice sepeliuit:& pro absolutione anime eius, saepe Missas facere curauit. quaru celebratione iactu est, quod dixi, ut nullus eum vincire pesset: quin continuo solueretur. Interea Comes, qui eum ten bat, mirari & interrogare coepit: quare ligari no posset: an sorte lit

eas solutorias, de quibus fabulae serunt, apud se haberet, propter Μm quas

536쪽

a 4 DE LOCIS IN p petris quas ligari non posset. At ille respondit.Nihil se talium artium nos.

se sed i I ibro fratrem, inquit, pre,byteru in mea Prouinciar & scio quia ille, ma interse 2 rm putans, pro me . Iissas crebras facit: & si nunc in alia vi a essem, ibi ani mame a per interces,iones eius solueretur a poenis. Malti itaque accensi sunt inside ac deuotione pietatis adcrandum: Vol eleemosynas faciendas; & offerendas Domino victimas Sacri ob istonis, pro ereptione suorum, qui de seculona ἔ-

gratierant. intellcxerunt enim , quot Sacrificium salutare ad reis demptionem valerer, & antanae de corporis sempiternam. Ilactenus Beda. Tertium refert ex 'etro Clunia censi Thomas BoZius. li. is cap.

a. de Notis Eccletiae. Et hoc Petri Clunia censis verbis asscribimus Est in Gratianopolitano Ei iscopatu locus in venis subterraneis, plurimum serti habes: quod multo incolarum At russicorum sudore assiduὸ eruitur, ac fornacibus cocthim & expurgatum, per circu- iacentes terras fabris ferrarijς, vel quibusiibet, pro lucro venditur. Inde de villa,quam ijde homines iuxta incolunt Furraria nuncupatur. Solent autem lini ut modi homines,dum terrae abdita diendo perscrutatur, spe maioris lucri logius procedere dc per subterraneos specus pcrtinaciter maiorem ferri materiam perscrutari. Hinc operi, dum quodam tempore quidam Rusticus indestissus initiret;&i in timet terrae fodiendo longius procederet: repente maxima moles terrae delapia; aditum,per quem ingrcssus fuerat, obdurauit. Quia tamen fodiendo longius processerat: ac multum post se spatij ex haulla terra inane reliquerar; morte euasit; de velut in domo clati. D a validis munitionibus undiq; circumsepta, egredi quidem non

potuit, incolumis tamen permaniit . Sed tenebris tam tenebro licarceris circumseptus, spe omni euadendi sub'ata. ac velut in amplo sepulchro sepultus, mortem ipsam adhuc vivens, iam te cerne. re existimabat. Hunc iam per aliquot dies non apparentem, v X-Οr sua mortuum crederis, ad animam eius spititualibus bencsi i sadiuuan iam conuersa est . Vnde per annum in egrum , on the domada, unam et Missam, sacerdotibus celebrari faciens; Npro eo Panem, & Cani clam offerens, salutari sacramento, ut mos est Ecclesiae, animae defuncti mariti subuenire satagebat. Una tamen, anni hebdomadi exstitit, qua mulier, alijs in te a negotijs, Missam, Ut proposuerat, marito prouidere neglexit Ecce vero totius anni penEe nenso spatio, rursus mi res, metalli officio assieti, irrequi

ctiaitantes ad locum, in qao iam dictus Rultlaus adhuc vivens latcbat . Diuitiaco by Corale

537쪽

PARs TERTIA. 273tebas, paulatim sodiendo perueniunt. Quorum duin Voces,& malleorum sonitus iam appropinquantium Rusticus inclusus audisset; quantis potuit nisibus vociferari coepit.Cuius illi vocem audientes, di utpote artis illius petiti hominis subterranei esse cognoscentes; sese inuicem cohortati sunt:& ad eum tandem,post multum fossio. nis laborem peruenerunt. Quem accensis luminibus curiosε circuspicientes, ii um esse, quem anno iam praeterito ibidem obrutum

esse sciebant,agnouerunt. Admirati. 8t, Ut par erat, tantae rei novitate stupefacti, quomodo illic vivere potuisset, instantissime in quia rebant. At ille respondit; isto, quem modo remouistis, terrae obice ramini per quod intraueram, obiecto ; cum hoc carcere, quem Videtis, retentus suissem, atq; liquantis diebus sine cibo & lumine permansissem; subito mihi iam pene deficienti,cum Pane simul, de lumine,quidam astitit;qui me confortatus,&ad cibum capiendum admonens, tetras tenebras illa Candela, quam serebar, clarissimὸ illustrabat. Eo Pane, per spatium septem aut octo dierum ut mihi videbatur refectus,totidem diebus illaCandela illustratus &famis periculum euadebam; & huius tenebras euitabam .Post leptem dies vero vel octo, rursus ille, qui prius cum recenti Pane, & reno uato Lumine adueniebat, eaq; mihi dimittens recedebat. Hoc per Unius ut mihi videbatur anni excursum, aequo pene temporis imteruallo nunquam facere destitit: excepto unius hebdomadae spatio, quo mihi prisentiam suam, munusq; solitum, nescio qua de causa subtraxit. Hoc illi ab eo audientes;& quod pro illo Uxor eius,per

totum illum annum secerat, in memoriam reuocantes, cuncta ei

protinus exposuerunt: deinde hominem de cauernis illis subterraneis educentes,Vxori propris vicinis omnibus & populo ad tantumdpectaculum concurrenti, mirum dictu. post annuam sepulturam, incolumem reddiderui. Qui simul congregati, S quod pro eo minlier secerat,& quod ille de se narrabat, examinantes, eisdem dic bus Panem, quo reficiebatur, & Candelam, qua illustrabatur, S in illo specu oblata fuisse inuenerunt, quibus mulier pro eius requie, &Missam celebrari faciebat, & sacerdoti Missam celebranti, Panem simul, &Canderim offerebat. Haec Cluniacensis, & ex Cluniacensi,

Sunt & hic exempla illorum, qui Misse Sacrificio adiuti si ere.Prin Io. duximus primo Capite hominem quendam,pro quo verisimile est salutarem hostiam esse oblatam, qui, ut B. Gregorij verbis utar li. q. Dial g. ca. D. regersus ad besneum, eum numme inuenir.

538쪽

DA LOCII IN p EsTIs Huic addimus quod in Vita B Anselmi legitur, ipsum integro

anno institisse Sacri siclys quotidianis, pro amico defuncto; qui tande apparens te Sancti precibus adiutum esse testatus e st. Tertium ex B Gregorij. li. Dialogar. c licet adiungere. Ius. sit ille 3o. diebus continuis Sacrificium altaris offerri pro Iusto M nachon hic postea apparens cuidam eiusdem pro sessionis homini. iillud sibi profuisse ad libertatem a poenis est testatus. Q in tum praebet S. Bernardus, qui&ipse pro quodam ex suis. .

q iem cognouerat in alii Vita expiari,Sacriscium altaris obtulit, & ut

alii offerrent praecepit cundemque post aliquot dies a poenis purga.

torijs intellexit esse absolutum. Ita in Vita eius li. t. cap.to. V Villie 'inus Abbas.

Quintum suppeditat M ilachias,Hybernis Episcopus;qui cum in

somno percepisset per dies quadraginta sororem defunctam nihil gustas intellexit,cuius elas inedia laboraret:&diligenter discusso numero, cognouit illo triginta dierum spaciose pro sorore non obtulisse hoItiam ulturis incruentam. Repetit igitur Sacrificia &post visa est eidem soror in pulla velle so Ium peruenire ad limen Ecclesiae; nec ulterius posse. Intel Fgit ergo vir Sanctus,necdum pro Τdclancta satisfactum. Rursus igitur prioribus pietatis exercitiis in-

si ilit,& post illa rursus apparet soror; sed iam in candida veste, & in

Ecclesiam introire. uia tamen altare prohibcbatur accedere; nec dum sibi iudicabat a Sacrificio certandum. Quid ergo Reuertitur ad eidem officia iam quarto:&ab omni cognouit poena sororem tandem liberatam;postquam eandem coetui Sanctorum vidit associatam: Bernardus hoc in Vita Malachis. Pluribus opus non cst. Nise Ca tholica Ecilem, inquit Isidorus li. r.de Offici js,c. 8 crederet fidelibus defunctis dimitti peccata, non pro eorum Spiritibia vel Eleemostsam faceret, . vel Deo Sacrscium clerret.

I i. Ex dictis manifestum est,non fusIra hoc Sacrificium pro defunctis per agi. Uerum hoc non de illo tantum dictum volumus; quod a Sacerdotibus, integrae N probatae Vitae perficitur;Verum etiam illis, quo rum mores minus probantur. Non officit hic Ministrorum in dig. nitas:propterea, quod principale agens in Sacrficio hoc Deus sit, aut Ecclesia;ipsumq; Sacrificium ex opere operato, ut in scholis loquimur, suum habeat vatorem. m. Sed tamen ut hoc certum ita certum dignitatem Ministri hic plurimum valere : &ciscere, ut quod ex se, de opere operato meritoriuest.&satisfactorium; rtiam ratione personae offerentis, &ministi tisfiat meritorium&satisfactiorium ., CAP. AE

539쪽

CAP. LXXVII.

Ua ratione Eleemosna liberant a moliniis, quas purgandi Spiritus quandoque

asserunt.

Uam rationem tenuimus, ut probaremus pie defuncto. rum Spiritus iuuari oratione, & salutari sacrificio; eandem in Eleemosyna.pro hac re, Virtute demonstrada sequb

mur.

Pro ipsa est primum Catholicorum consensus.Videmus plerum- que, si quando pinguioris χrtunae homines ex hac vita discedunt, mox larga, a defunctorum amicis,pro deiunctorum salute, fieri E- De nobiM .easdemque repeti primo,tertio,septimo, rΠgesimo, atq; anniuersario depositionis die.Sed&ipsi defuncti, antequam ex hac vita discedant illud Lucae i6. facite vobis amicos de mammona iniqui ratis,ut cum defeceritis &c. ad se putat pertinere; & ob id pauperum haud postremam in extremis habent curam. Est secundo pro eadem re studium Maiorum; qui nos praecesse- runt,eandemq; nobiscum Christianam legem sunt professi. Rem, quamuis certa est, paucis tamen exemplis il lustrasse non oberit. Prumum sit Pammachii,cui testimonium dat S.Hieronymus, ad eun dem;quod uxoris sus sanctam fauillam, ossaque veneranda, Mee--θηarum balsamis rigarnsciens scriptum: Sicut aqua exstinguit ignem, ita Eleemosyna peccatum, Eccles s. Alterum est Hugonis,Gratianopolitani Episcopi; qui diem obitus matris atque patris Eleemossynis, quo ad vixit, celebrem duxit. In 'Vita eius Guigo V. Prior primae Carthusiae. Tertum est conlia gis Otthonis tr.quae Romaengens; in Apost 'lorum templo mariti animam,& orationibus, & Eleemo Inis' quas faciebat, Deo cupiebat esse commendatam. Ita iii Vita S. Adalbera Martyris& Episcopi Pragensis,apud Surium Tomo a. Quartum est Henrici imperatoris; qui ctim in ita molestior fuisset Herberto, Archiepiscopo Coloniensi insum deiunctum voluit prosequi largis Eleemosinu,alijsque Christianae pietatis exercitib. Hoc Rupertus Tulliensis in Vita eius apud Surium, mo q. Quintum cst Bambergensis populi;qui pro Praesule suo stabo ne orationes ad Deum sudit,&in pauperes insignem Eldemosti as profudi ;quemadmodum les re est in Actis eius L . bonis, apud Surium. 3

540쪽

, 13 DE LOCIS INFEo Is. Est tertio pro exerr plum. qui in Veteri lege

claruerunt. Iubetur Tobias, a patre, inem θ νιηxm seversipulturam susti uere,cap. Quam quaeso ob causam' An sorte in defunctorum gratiam, ut habcant, quo se reficiant cui hoc, vel per formit in mentem venit' Voluit pater filium instruere conuiuium, atque pauperes vocare; ut illi post acceptam Eleemosyna gratiam,defunctorum animas Deo commendarent. & pro ipsorum saluteor

s. Sunt quoque Sanctissimorum Ecclesiae Praesulum pro hac re tabulae, & codices. Oporter, inquit Clemens Aposto Iorum discipulus.

Epist. i.ad Iacob. fratrem Domini,pra mortuu Eleemos mia dare. Et B. Chrysostomus 'om.2o.Si voluerimin,inqui mortuo benefuere, Ele

mos nas demin. Et Hom. 4 r. in priorem ad Corinth. lxuetur, inquit. mortum non Iachvmissed precibus 9 Elaemo 'nu. Et Hom. 3.in Epist. ad Philip.Pauperibis, inquit,pro iis indefinenter Eleema Inra demus. EtΗ m. D.in Acta. Nonstustra Eleemosyna iunt pro defunctis. Et B. Ambrosius, Ii. a.de Excessu fratris Satyri, hortatur parentes,ut portionem hir ditatis,quae ad filios mortuos pertinebat, Spiritibus ipsorum .per Demossynas pauperum transmittant.

4 Eleemosynae quoque praestantia;& quam in Scripturis habet,cω mendatio,facile ostendit, quod probamus;sed duo maximε. Ait

rum, quod Dominus doceat nos recipi in aeterna tabernacula per eos,quibus Eleemosynas conferinius Lucae s. Alterum, quod illa ita peccatum dueratur exstinguere,quemadmodum ignem mim, Eccles 3. Utroque enim i

duent hi Spiritus; ut, scilicesi& in aeterna tabernacula recipiantur:&ὲ peccato,id e si . poenis peccatorum, absoluantur. Quocirca optimὶ Theophijactus in ii. Lucae, Distributiones inquit, ct oblationes,quaprodefundiis Diit,non parum coducunt etiavi ijs,qui sngrauioribus delictis mor

r. Exempla eorum,qui EIunusenu adiuti sunt, nulla proserimus: quia res clara est. An frustra panem o vinum super sepulturam tu fhi posuit Tobias 'Frustra Pammachius ossi uxoris Eleemosynarum balnsumi, rigum t Frustra ad Eleemossynas prodsfuRctorum salute, facie niscns hortati Clemens, Ambrosius,Chrysostomus Frustrae ram secerunt Hugo Episcopus Gratianopolitanus' Henricus Imperator' Coniux O: thouis il Ciuitas Bambergensis' Optime dixi sie crodendum est Isidorum, l. i. de Osticiis capite i 8 quando sic loquitur.

NisCax bobca Ecclesia crederet si libas Esunctis dimitti peccata,non pro est rum Spiritib u νel Elae vos iiiv facere vel Deo se iscium osserret. l. Porro, quemadmodum non una ratio Orationem Omnium,quae Pro Diuitigeo by Corale

SEARCH

MENU NAVIGATION