장음표시 사용
91쪽
xerunt, & in meliorem sortem. translati loca augustiora in eo lanis De ijs, qui sua natura sunt Daemones, instituta est nobis disputatio, quique sint ne in ratione rerum, magna est inter philosophos altercatio. Peripatetici cum nullas habeant fi
mas argumentationes, quibu& innixi hosce statuant in reiarum uniuersitate , atque eae, quorum isti creduntur autores.. aut in naturanr,hominum cognitionem, facultatem imaginatricem, humorem melancholicum, caussasq; alias euidentes stii deant reuocare,aut salsa, dc vafris qiuibusdam excogitata putent, Daemones ceu superfluos ex mundi finibus extermianan T. In hanc opinionem descenderunt Epicurei,hosque dixerunt in hominum opinionibus tantum nomine vagari , re autem ipsa nihil esse omnino Platonici, de Stoici Chaldaeorum, Aegyptiorumque testimonij in nixi,atque antiquis oraculis N plerisque historijs freti his omnibus. refragantur Dae.
monesque in terum nam ratu esse m uehendos, de multarum rerum caullas existere asseuerare millime verentur. Et pro
cto hoc pacto argumentantur si propriae cuiusque effecti
nes maximam vim habent, ut illud in mundo existere comprobetur , nemo suerit tam pertinax, qui multas Daemonumioperationes priscorum oraculorum responsis declaratas, de ab iustoriis immortali tali consecratas oculi s c mente perii strans ist is abroget existentiam. Nulla enim ratione fieri potest,ut Daemonibus ex naturae theatro explosis quis vel pro b bilem rationem reddat , cui statuae interrogatae respondeant;. cur homines. omnium literarum imperitiusmihebraic gri
ce,ac latine loquatur; cur solis verbis morbi omnium grauissimi depellamur; curque permulta, quae in historijs narran tur,sint veritati consentanea. Verum ut id, quod dicimus hvulsi ruriti essse demonstremus, exempla quaedam ponemus ex historijs petita. Nicephoras Callistus lib. I. hist.eccle cliteris consignauit. clim Caesir Augustus post CHRIsri diem n
talem ad aram Pythij Apollinis sacrificium secillet, ex eoque percunctatustasser, quis in imperio Romano sibi esset succetatus,& ipso nihil respondente rursus alterum lacrificium.
92쪽
De Prouidentia liber unus. 8 3
celebrasset, ut caussam silenti j aperiret , tunc sic Apollinis statuam responsam dedisse . Me pure Hebraeus Diuos Deus ipse gubernos
cederesede iubet.trillem redire sub Orcum,
- Aris ergo dehinc tacitus abscedito nostris. His auditis Airgustus aram in Capitolio eonsecrauit, cui
inscriptum erat , A R A POMOGENIO D vi. Vere tur Porphyrius suit consellus in iis,quae aduersus Christianos
conscripsit, ex quo I Esus coli coeptus est, nemine m mo
talium publicam Deo tum utilitatem pei sensille, nam post saluti serae crucis mysteria,& C Hat i s T o nostro redemptori irrogata li,pplicia nullus eoru in,qui falso Dei a gentibus nuncupabantur, generi homano im Posturas molitus est. Omnem siquidem illorum coetum, non iecus ac noctuarum cateruam veritatis Sol exoriens in tenebras ire compulit. Mirum est, quod quidam monumentis: mandarunt Sabellico lib. I. enta. 8. reserente , Coelestini pomisi a tu in insula Creta nae. mon apparia it,qui personam Mosis suscepit,ludaeisque illius insulae habitatoribus fuit pollicitus se illos licco P de in terram promissionas reducturum stantibus utrinq; aquis in m roi um speciem, ut ita rubro olim cum ex Aegypto seu populus adduinus: Qua de te plures illi temere asIensi. ac pelagus ingressi marinis mustibus obtuti suae stultae credulitatis poenas dederunt, praeter paucos , qui suae vanitatis admoniti CHRISTI religionem sunt amplexati. Hisce alia exempla pollent adiungi , sed adeo sunt frequentia, & celebrata, ut si aliquis ea commemorare sit adortus, multo plura omittat, quam recenseat . Nox igitur his praetermissis reliqua pers quamur. Cum quatuor sint elementa mundi, sintque teriae. aquae,& ignis propria animalia, ratio flagitat, ut natura haud patiatur aerem terra, & aqua praestantius elementum cassum, desertumque esse a propriis animalibus; quin immo animantes in eo quoque diuertentur,ut in igne sidera,in aqua pisces, in terra homines, & bestiae. Neque aeri volucres attribuas,
quoniam peccabis,id est caussie,qubd nulla est auis,quae ultrx
93쪽
motitim vertices esseratur; quid igitur reliqua pars aeris usq; ad Lunae globum interiecta vacabit animali MImmo si quis volucres paul5 intimius consideret, illas facile intelliget innumero terrestrium animalium esse habendas,quandoquide/ illis terra non solum dat alimentum, quo nutrIuntur ,& crescunt,uerum etiam cubile elargitur,quo sessae possunt se colligere, atque recreare. Caetenam si istud quoque admittatur. aues scilicet esse propria aeris animalia, Daemones tamen illi assignari oportere sic iuxta Magorum, & Zoroastris decreta. poterit persuaderi. Elementa, quae per purum, & impuram
diuiduntur, cultores habent Ium rationis compotes, tum ratione carentes,aer partes habet puras,& impuras,ergo intum
ab hoc duplici animantium genere incoli est confitendum
Uerlim ni ponas in aere Daemones veluti animantes rationeVtentes,nihil habebis, quo te ve tere possis. Ex hac ratione liquet, cur nullus in coelis datus sit locus animantibus rati , ne carentibus . Enimuero tota canorum regio pura est, nullamque in se admistam habet impuritatis contagionem . P strenis Aegyptii & Platonici ita Daemones confirmant: Cumiliter Deos, de homines sit maxima disserentia, cst naturet co grusis inducere Daemones, quibus tanquam vinculo res adeo dissimiles inter se connectantur. Hic etenim est constans naturae progressias, ut a supremis digrediens ordine, & pei gradus constitutos ad infima descendat, ex quibus si quem gradum subtraxeris, naturam protinus reddideris diminutam. Quomodo autem Daemonum conciliatione homines Dijs coniungantur, ex his cognoscemus. Platonici naturam Omnem ad animalia rationem habentia pertinentem in tres Or
dines diuiserunt,dixeruntque primum omnium,atque lupremum I syderibus, quae Deorum nomine appellantur, occupari , Daemones proximum tenere; & infimum ab hominibus colit Primum, & infimum inter se disse tre loco, coipore, natura vitae conditione sanxerunt ; siquidem diuinum astro rum genus in altissimo,& purissimo uniuerstatis loco stum. corporeque utens immortali, atque ea natura donatum,quaec u nullis
94쪽
De Procidentia liber unus 8 et
nullis aut animi, aut corporis assectionibus est subiecta, vita
degit luis numeris absolutam , & nulla re penitus egentem. Contra homines abiectissimum , de impurii siuamn mundi locum habitantes, corpori caduco adiuncti , eamque naturam sortiti,quae partim animi, partim corporis mole litarum tem- Pellate iactatur, ea vita vivunt, quae valde est acerba, cuique omnia de elle videntur. inter hos, & Deos sinit Daemones in interiecti , ac medii conitituti, nam si locum consideres aerem incolunt i ter coelum, de terram collocatum p Si corpus lyectes, istud quanquam per partes nascatur, dc occidat, ex toto tamen est capax perennitatis. Enimuero cuim hoc corpus,cui
assident, ex aere constet, fieri non potest, quin de illius su stantia aliqua fiat decessio; huius quicquid est detractum aeris finitimi attractione restituitur. Rurius si naturam contempleris, illam agnosces uultis corporis affectioniblis ella expo- ruam,atq; eis assici, quae animi propriae dicuntur,quippe Os
mones homines vitae synceritate conspicuos habent, cuaros, dc aliquo sceleris genere contaminatos odio prosequuntur, quare perinde ut nos patiuntur animi perturbationes, de ab quando laetantur,aliquando dolent, modo in iram concitantur, modo misericordia commouentur, de nunc contumelijs exasperantur,nunc honoribus permulcentur. Denique si vitam,qua Daemones perfruuntur,animo intuearis, illam percipies esse quidem minus suauem,qutin sit ea, quae Dijs elt c Ceila,tranquillam tamen, de placidam,cuius serenitatem,quae in hominum vita contingunt, obnubilationes nequeunt O scurare.Itaque clim Dςmones inter Deos,& homines suerint locati, atque ea natura donati, quς cuni his, & illis magnam habet assinitatem,conficitur,ut s non sint, ingens uniuersi sequatur perturbatio,ea nimirum sublata natura,qua res in maximo discrimine constitutae inter se conciliantur. Istud argi mencum Plutarchus,Demetrius, dc rhetor AEmilianus mirifi-CE comprobarunt,illiusque vim multa prodigia,quq suis temPOribus euenerunt,egregie declarare tradiderunt. Eadem secme Tatio argumentandi probatur Chalcidio in explan. Tia
95쪽
m i,&Maximo Tyrio serm. xxvij. qui Det mones ita desere. dunt. Cum Deus sit immortalis, nulliusque capax perpessionis in homo naturam habeat mortalem, simulque patibilem, oportet mediam quandam substantiam componere,que tam diuinae,quam humanae naturae particeps sit, eamq;& immoratalem ei te,& passioni obnoxiam. Etenim aliquis sibi minime persuadeat duas res natura dissimillimas posse inter se conci 'liari,nisi communis quidam terminus interijciatur,cuius cωεordi copulatione hae res inter se diuersat ineant societatem. Cum igitur Daemones naturam sibi vendicent patibilem Gmul,&immortalem,&quatenus sempiterni cum Deo, quate tenus perpessionibus expoliti cum homine iungantur, ne-eessario essicitur Daemonum genus in naturae constitutione suam sibi exposcere autoritatem. Haec sunt ea, quae in Plato nicorum,& veterum philosophorum animis D mones excistarunt,nunc Daemon quid si,& qualis indagabimus.
Damon quid i atque in quo π quos ordines Damones distribuantur. 6qui X et II.
' AxIMVs Tyrius credidit Daemones esse nostra gh animas hae vita iam senetas, in aliamque trans tas .Qua in re nonnulli eiusdem opinionis tradi-- π diderunt laudabilium hominum animas elle Daemones aethereos, improborum autem nocentes, atque easdeanimas anno demum milles mo terrenum corpus resumere.
His Plato non potest consentire,cum faciat in Politico tyrra ni animam excruciari post mortem a Daemonibus, velitque opificem Deum ante Daemones institnisse, quam nostras ans. mas,atque has Daemonum auxilio indigere. Ex quibus apparet aliam esse animam, alium Daemonem. Amelius existima. uit Daemones elIe Deos,quosdam oberrantes, quod longissime abest a Platonis opinione,qui in Conuiuio, de legibus daemonicam potestatem veluti Deorum,& hominum concili
96쪽
rieem admiratur, illique hac de caussa multum tribuendum esse opinatur.Hesiodus sensit Demon es elle animas aere vestitas,in aere commorantes,mala expellentes, rebusque humanis consulentes. Apuleius lib. te Deo Socratis; Daemones, inquit, sunt genere animalia,ingenio rationabilia,animo passiua , corpore aeria, tempore aeternaet mox adiicit ex his quinque tria pri- md in c5memorata Daemones habere eadem nobiscu , quartum proprium, postremum commune cum Dijs im in ortalibus,1 quibus disserunt animi perpessione. Chalcidius definit Daemonem animal rationabile,immortale,patibile, aethereu, diligentiam hominibus impartiens. Animal quidem,quia est anima utens corpore: Rationabile, quia prudens: Immortale, quia non mutat corpus aliud ex alio, sed eodem semper utiture Patibile,quia non est sine affectus perpessionee AEthe Teum, ex loco, vel corporis qualitate cognominatum: Diliis gentiam vel δ hominibus impartiens, propter Dei voluntatem,qua custodes dedit . Nos multo breui is hoc modo possit mus naturam Daemonis explicare: Daemon est anima rationalis mentis particeps inter Deos, ac homines veluti conciliatrix intellecta. Hac dissinitione Heroes coira plectitntur,qui de sententia Hesiodi,& lamblichi una cum Daemonibus sunt inter Deos, & hominum animas interiecti; quanquam illud interest, quoniam Daeinones proximi sunt Dijs, Heroes animabus & in illis plus est diuini,in his plus humani. C terum
tam Daemones,quim Heroes communi Daeitionis nomine
significamus. Hactenus de natura Daemonuio, deinceps de ipsorum gradibus disseramus. In Daemonum distributione multiim variant scriptores . Chaldaei duo Daemonum genera commenti fuere num bonorum, qui perpetuo iuuant; alterum maloruin, qui semper ossiciunt. Inter haec Porphyrius lib. de sacrificijs tertium genus interiecit, eorum scilicet, qui sunt hominibus iniuriam facturi, si ira exardescant,quod despiciantur,& nullo cultu venerentur; contra homines amplexuri,si voluerint ipsos votis, supplicationibus, dc lacrifieijs sibi conciliare. Aegyptij qiram habuerint opinionem, autores
97쪽
controuersantur. Iamblicus in AEgyptiorum mysterijs Demones diuidit in bonos,&malos. Augustinus Steuchus lib.8.de
perenni philosophia sci ibit AEgyptios Daemones omnes
malos elle definiuisse. Faciniis lib. Io. Theolog. plat. allerit hos sensile multos naemones ad superiora animos erigore,& multos ad inseriora detorquere,omnes vero in quatuor
gradus esse distributos, fi quidem nonnulli sunt optimi, quidam boni, alij mali,& nonnulli pessimi: primi sunt incolae orientis, proximi in australi plaga habitant, tertij in septentrione,& postreini in occidente: In eadem opinione suoium git Origenem,Numenium,& Porphyrium extitisse. Ad hane opinionem Hebraeoruin astronomi sese aliquo pacto accommodarunt,qui Daemones Martios, noxiosque in septentrione locatos esse tradiderunt,propitios autem,& Iovios in meis
ridie. Caeterum ab his Plato, & probatissimi quique illius sectatores dissident, qui Daemones ubique bonos asseruerun quoniam hi naturae dignitate hominibus antecellunt, suntque Deorum ministri in mundi procuratione. Licuit quia busdam Daemones distribuere in ratione Utentes, & ratione carentes, hosque dicere inseriores orbis terrae partes incolere, meritasque illic animarum sumere poenas. Istud genus D monum, quod est rationis expers, nonnulli immortale esse pronunciarunt,alii mortale,quoniam quicquid est perpetuit, id omnino est rationis particeps. Proclus in commentarijs in Alcib. quinque Daemonum genera numerauit; primi, de summi inter eos sunt Daemones diuini,propiusque accedunt ad Deorum similitudinem . Secundi intellectuali proprietate prἰ editi ascensionibu , ac descensionibus praesident, atq; omnibus nunciant,& tradunt Deorum effectiones. Tertij animarum diurnarum effectiones in sequentia distribuunt. Quarti uniuersalium naturarum vires esticaces in generabilia trans mittunt particularibusque naturis vitam, ordinemque inspis rant. Quinti,& extrema corporei quodammodb sunt,corporumque extrema deuinciunt. Quo enim pacto corpora fempiterna conuenient cum caduci l& quo modo enicentia cu
98쪽
De prouidentia liber unus. 9 I
essectibus, nisi eiusmodi medio coniungantur Natura enitri huiusmodi media bonis corporeis dominatur, omnibusque corporibus naturalibus prouidet . Plerique vero ex horum numero versantur circa materiam , viresque a coelestimateriadesuper in materiam descendentes continent, atque eontexunt,eamque subinde custodiunt,& varietatem, pulliin ramque sormarum in hac ipsa conseruant. Psellus lex facit gemera Daemonum, primum igneum, quod per sit periorem aeris regionem divagatur; Secundum aereum,quod in aere nobis propinquo oberrat; Tertium terrenum; Quartum aquaintile; Quintum subterraneum; Sextum Lucifugam, de impe scrutabile r sentitque nullum Daemonem sua natura marem esse,vel soeminam, tametsi multis videatur, de plerique existi ment Daemones habere genitalia,semen effandere, εἴ concubitus appetere,atque peragere. Enimuero haec interstitia,&sexuum diHernicula ad composita pertinent: Daemonum veto corpora simplicia sunt, luctu,flexuq; facilia, &ad omnem
configurationem naturaliter apta: Sicut enim videmus nubes nunc hominum, nunc brutorum, aliarumve rerum figuram prςseserre,eodem modo Daemonum corpora,vi collibuerit,in varias species conuertuntur; quanquam illud interest,qubd nubes externis ventis agitatae fisuris varijs afficiuntur, Daemones autem proprio conlilio in te variant corporum sormas, & in id nullo negotio deformantur, quod imaginatio conceperit. Caete iam animaduertit unumquodque Demonii genus nequaquam posse istud perficere, nam igneis, & aerijs facile suppetit facultas in quamcunque speciem, quam elegerint,seipsos conformandi: contra genus postremum, & stib- terraneum nesciunt huiusmodi corporum diuersitate. utpote quae praedita sint corpore ad motum in agili,& ad flexum liarum accommodato: Aquei,& terrestres in horum mediti io constituti possitnt quidem multas se imas accipere, sed quibus maxime delectantur,in eis diutius immorantur. Quapropter quicunque in aquis vivunt, de mollioris, delicatio-Isque vitae cursum tenent, avibus, ac mulieribus se similes
99쪽
ostendunt. Ex quo genere sunt celebratae poetis Naiades, Nereides , nec non Dr3ades. Quicunque vero inaquosa, α arida loca frequentant , in viros, canes, leones, di alia ania malia , in quibus viget mos masculinus, sese transformant. Alij aliter semiunt in Daemonum distributione , ego de Platonis opinione ita existimo. Quinque locos statuit Pi to in Epinomide esse in mundo capaces animalium h*bentes aliquam inter se differentiam positionum ob corporum diseisitatem,qine inhabitent eosdem locos. Summus locus est ignis; huic proximus aethereus; dehinc aeris; post
aquae; imus,& vltimus terrae. In P imo ait ignea,& immort lia animalia contineri,in infimo terrena, dc mortalia; ex me.
dijs secundum,& tertium , Detinonibus occupari id quartum Semideis ascribi. Ergo s fides Platoni est ad Iubendamianum est duos D monum gradus duntaxat repertii Rubd si aliquis
velit in Daemonibns Semideos annumerare, tres erunt Ordi, nes D monum tribus aeris plagis destinatis Primi sunt incolar, atque habitatores in aere silperiore, quem aetherem, ignem quandoque appellant , sequuntur medium aerem incolentes; extremi in ultima aeris parte commorantur, qui quoniam prope aquas diuagantur, & ipsorum corpora multis vaporibus sunt reserta,Nereides ab Orpheo vocitantur;&n6 nunqua subterranei,quia sipe subeunt amplas terrae cauernas.& per c ca antra spaciantur. Hos Zoroastres existimat in
Perside, de Aphrica oculis usurpari, quod fieri posse Plato as firmat in Epinomide, ubi inquit Daemones, quamuis prope
nos sint,nunquam tamen nobis apparere,sic ut manifeste oculis comprehendantur; Semideos verbnonnunquam cerni, nonnunquam aspectui nostro se subtrahere, & cum videntur Ienui visu perceptos afferre admirationem. Adhcit Porphyrius illos Daemones solam videri,in quorum corporibus prς- ter aquae vaporem ignis abundet, idque in oriente contingere,atque meridie. Sunt,qui putent,ut Hesiodus,& Stoici,cetistis temporum conuersioni ous mortem Daemonibus cunctis
obtingere, alij censent superioris,ac medii ordinis Daemones
100쪽
naturae lege dit Iolubiles diuina voluntate ad sempiternam mundi curationem immortales coseru ri, quia maior est vis diuinae voluntatis,quam legis naturae, cui sunt obnoxij; ordinis autem inferioris longaeuos tantum, & certis temporum curriculis interire,eortinaque vitς nonies mille septingentos viginti.annos tribuendos esse . His Plutarchus videtur assentiri, qui lib. de oracul. desectu literis exarauit magnum Daemonern .cui nomen erat Pan, tempore Tiberij Caesaris vitam cum morte commutasse, idque vocis inditio ex mare exeuntis iuxta insulas, quas Echinadas nominant, nuntiatum suis. se Thamo nautae in Italiam nauiganti , simulque mandatum , ut cum primi vii ad Patodes peruenisset, nuntiaret magnum Pan inter ijsse; quod csim ille fuisset exequutus, ingentem continub factum elle gemitum cum admiratione in aere, & aquis permistum. Idem narrauit clim Demetrius iussu imperatoris ad quasdam insulas circa Britaniam, quae Daemonum, & Heroum dicebantur, suisset profectus, statim post illius aduentum magnam in aere confusionem extitisse,& pom Ienta multa,ventosque in procellas erupille, & ignitos vortiaces in terram delatos fuisse: Sub horum finem insulates disaisse aliquem Daemonem e vita decessisse .
Quae Damon sint munera. Cap. XVIII.
'IEMO NUM multa sunt munera, nam isti Deo tu
ministri,& ad Deoru diuisionem pariter distributi singulae enim sphaeratu animς alicui Dcmonuordini imperant, cui proximo suam impartiunt pote statem rebus diuinis obsequium nauant,& humanis prudenter opitulantur, ac veluti inter mortales,& coelicolas vectores hinc hominum petitiones Diis interpretantur, ac nunciant, & illinc suppetias diuinas ad homines traducunt,& quae in Dijs sunt occulta,& inessabilia,exprimunt, atque patefaciunt. Ex his patere potest, cur Platonici dixerint natura