장음표시 사용
131쪽
simus est modus adinveniendi quatione operam nostram inis Medium nobis a natura impres- pendamus, quarum propositiosus; qui usu,& quotidiano exer- num cum frequens sit usus apud citio,ac librorum lectione adeo Philosophos , ac Theologos, facilis, S promptus enicitur, ut earum vim,& robur pro viribus absque labore, temporisque in- declarare conabimur; e quibus termissione Medium ad quam- in omni proposito multa pote-cunque propositionem proban- runt ad argumenta conficiendatam inueniatur ἔ quod v su illa- Media deduci
Tum regularum, Post multum etiam tempus, ac laborem, vix,
aut nunquam potest inueniri. Hae porro propositiones,quae Maximae appellantur, cum sint complexae, habent principia simplicia, a quibus derivantur quae Principia loci differentiae Maximarum a Dialecticis pro-
positiones,quarum notitia Pii NOmςclatura appellantu
' ad Media ad inuenienda,& . Prima ergo Propositio sit construenda . h*ς.
materiam Dialactico lap. i peditabit. Cap. II.
Am usus Dialecticorum obti. nuit, ut aliqua loca, seu Se-
que tale, se iliud magis . Quae
sic Intelligenda est , quando aliquid est causa alicuius effectus in alio, debet in se ipso magis aciperfectius illud ipsum habere, quod in alio causat,& efficit. Verbi gratia a Si ignis est causa
- caloris In aqua, in se ipso magis
des, ex quibus varia deduci pos- esse calidus, maioremque debetuent argumenta in medium ata habFς calorem. Fundatur a ducant;quae quidem licet ex ali. tem in hoc huiusce veritas prois quo capite magnam possint aD positionis, quia id , quod inest ferre utilitatem, quia tamen se- alicui per participationem, dein re nunquam accidit, pro Medij bet alteri inesse per se;si ergo ca inuentione ad has confugero lor in aqua est calor participa- sedes , ut experientia satis com- tus ab igne, necessario calor est pertum est, ct aliqua horum Io- in igne pers magi auis abun- orum adeo sint per se manife- dat unumquodque in suo princiacta,ut declaratione non egeant, pio, dc sonte, quam extra. Hinci lis missis, consultius fore adiu. est, quod quaelibet encitas, &Micauimus, si in quarundam co- Pulchritudo eminentius,& Pe munium propositionum exa- sectius reperitur in Deo, qui est
132쪽
primus sens . mmum princi- eausam nen tribuere alteri , pium, di prima origo omnis en- quod ipsa non habet aut laristitatis , S pulchritudinis, quam maliter, ut ignis respectu ec
reperiatur in entibus partici- ris; aut virtualiter, ut Deus , &patis. - aliae causae uniuersales suo m Ad huius veritatem πω do respectu cuiuscunque prodia.
positionis multη requiruntur cibilis. conditiones . Et Primo, quod 3 Secunda Propositio .causa sit capax maioris enti- fiuidquid eri eausa eaus, eistatis , di perfectionis eius, euam causa ea Miὸ seu quod ruam alteri tribuit . Secun- idem est 2 Causa anteeedentiso, ut utrunque, scilicet cau- en etram eausa consequaentis, Osa . & essectus suscipiant ma. Causa prior/s en etiam ea agis. ω minus; unde licEt ho- ρosemoris. Cuius sensus est; mo habeat esse ab homine, & sit id quod est causa alicuius, est
homo per alium hominem, non etiam causa illius, quod pro- est tamen alius alio magis ho- cedit ab illo , seu quod consemo; quia homo in sua essenti . quitur ad illud. Verbi gratia non suscipit magis, & minus . Generans est causa productiva Tertio requiritur, ut id, quod formae naturalis in lapide, eris recipiens accipit, non sit in. go ex consequenti est causa eompossibiIe tribuenti s ex cu- motus lapidis, qui consequiturius defectu haec propositio non ad naturam, cum hac tamen est verar differentia, quod generans est V Η is es filius pννιον patrem causa immediata , attingena EVo puer o magiinutis . productionem formae natur non, inquam, est vera, quia esse lis in lapide, motus vero lapia filium ita proprium est filii, ut dis est causa mediata, non a sit incompossibile Patri,ut Pater tingens immediate ipsum m est. Alias limitationes vido tum. Fundatur vero veritass- apud Seraph.in I.d. II. r. I.q. . huius propositionis in hoc;quia ad a.& in 3 .d. 31.q. .ad.3 .S TO. qui dat esse rei, dat etiam vim , τεν let. I. Post. q. unica C. I. ad viri tutem operandi. Hinc optime
Ex hae propositione eruun- in Diuinis dicunt Theologi, tur aliae duae conlaquentes . Patrem spirare Spiritum Sa Altera est, causam habero ctum per Filium ; quia Pater actum, di dominium super esis communicans Filio suam nat sectum; idest causam aut sor- ram, communicat quoque sce. maliter ἰ aut virtualiter posta cunditatem producendi Spiritu super effectum . Altera est, Sanctum. .
133쪽
mo autem requiruntur ex di independenter operetur: Si D.Bonavent. .sent.dist. 3 Φ.I. vero inesse dependet, depe art. . q. . ad A. ad hanc propo- deat & in operari . Vel sic , sitionem verificandam. Primum Quanto ens,, esse rei est actua. est, ut id, quod causatur a causa lius,& persectius; tanto perse- secunda , non sit extraneum aut mus operatur . Vnde Deus, cuis causae primae, aut secundae: unde ius esse est actus purus, ct ma quamvis Deus sit causa omnis vinar entitatis, habet etiam maisentis , di cause ; non tamen est ximam virtutem operandi, per causa peccati; quia enti,& cau- sectissimoque operatur modo. i , ut ens est,& causa, non con- Ab opposito autem, Materia uenit peccare, aut deficere . Prima, quia est minimae entita. Secundum est, ut non ita sit pro iis, di magis est potentia, quam prium concauis, ut cauis pri- actus; ideo mimis agit, imperisuis conuenire non possit - fectissimoque modo. Exemp. gratia . se in vera sit haec propositio, Deus-eausa libertatis ar- illud requiritur, ut virtus ope i. bitrij , - rativa veniat intrinsecus a natu Ergo en causa omnis mali ra, & entitate . Nam si extri praeedontis a libero arbitrio. secus addatur entitati, haud omnon valet i quia malum est om nino veritas propositionis seM nino incompossibile Deo, pro- uatur. Hinoest, quod causa e priumque est causae deficientis, trinsecus coadiata potest pro-oc impersectae. Limitat adhuc ducere supra suam entitatem.
Tertio Scotus in . dist. I. q. 4. 3 Quarta Propositio. Sisus ibi, Ad primam ergo quari ι se babet res adesse, ita ct ad c nem, M. di bene , ut scilicet i, gnosei. Cuius propositionisi Iud Medium sit causa tertii si hunc esse germanum sensum emenim non est canis, falsa est pro- stimo; ut scilicet in eognitione positio. v. g. Cllum est causa , rei nihil debeat aut addi aut de-
α ergo est causa auaritiaeme- trahi ab eius esse, & essentiatargatur, quia aurum non est causa quandoquidem persectareic auaritiae. gnitio eli, quando res ita cognoin Tertia Propositio. Sicut scitur, sicut in se est. Hine ex se babet ras ad use,ita O ad πε- Seraph. Doctore runc scire rem rari. Qus sic intelligenda est, dicimur, quando ita apprehen- ut nempe operatio, ta actus se. dimus, sicuti est in se; cognitiocundus sequatur naturam essen namque , & veritas est perfectariae, di actus primi; ut si res h consormitas rei cognitae adpo bet esse a se independenter, a se tentiam cognoscentem.
134쪽
Potest etiam sic nos ineon grue explicari ἱ ve scilicet in cognitione sequamur naturam reis attribuendo pro extraneo , &accidentali id, quod extraneum
est ; pro essentiali vero id, quod essentiale est, Sc. Vide aliam huiuS propositionis significationem in S.Bon. i. dist. 36. art. I. q. a. ad vit. At bene valet,
Homo habet esse ab anima rationali Ergo ct per animam ratio is Iem daIlingu1tur. Secundum est ,'ut sumatur Proporisonaliter hoc modo, quod dat esse generi cum , dat&d illinctum esse ab aliis generibus ; quod dat esse speeificum,
o Quinta Propositio.A quo distinguit specifice; & quod daeris habet .sse, habet ct di lin- esse numeri cum, distinguit nuctum esset seu quod idem est
primam di tinctiuiam. Quae ita intelligenda est ; res per id distinguitur ab aliis, per quod co-
siluitur in esse formaliter: neque enim res potest in se esse
una, nisi sit S ab aliis distincta ;ergo quod dat ei esse, simul dat
cidistinctum esset, quia dat ei merice , quod tandem dat ess accidentaliter, distinguit accidentalitem; essentialiter vero, quocessentialiter . Nec obstat quod ait S. Bonati. in I . dist. I Lδε quaest. vlt. ad primum, generationem uiliceti esse principium
distinguendi. Resp. enim . esse principium
per se intrinsecum , Quatenus nitatem . Fundaturque m. hoc , . Per se termis at ad diiunctant naia quod isterentia essentialis non turam, siue suppositum. solum contrahit rem ad suum es. Tertium cli,quod propositiose, sed etiam iacit ab iιlis disser- -tenet in his tantum, quae dantra: utrunque enim munus est din esse absolute , ct constituuntur serentiae,ut scilicet constit uat,&
Aduerte tamen ad Veritatem huius propo fit onis tria requi- in esse per aliquid absolutum , non autem in his, quae constituuntur in esse per aliquid rela. tiuum, sicut diligenter obserua. ri . Primum est , ut quod dat esse, runt Theologi in Diuinis , &det esse formaliter, non efiicien- merito ; quia in relativis omnis tetanam res genita habet esse eL distinctio est per relationem opia ficienter a generante , non ta- positionis; ideo non est transfe-men habet esse distinctum per renda propositio ab absolutis generantem, sed potius a pro- ad relativa Pria sormae unde non valet , Sexta Propositio. Quid-Homo habet esse a Sese quidporeD Ortus infrior, potest Ergo edi di ncium e ι. e ustrior; Quae sic intellige n.
135쪽
da est, ut talioe M. quod est maioris virtutis, possit id, quod potest illud, quod est minoris
- - Perfectionis, Ec virtutis S. Bon. in L. dist. 17. art. Σ. quaest. I. ad 2. 6c dist 3. par. I. art. z. quaest. r. ad vit. oc dist. H. art. 3. q. I. ad paenult. S in . dist. 6. Par. I. art. I. quaest. q. ad 3. Ad cuius veritatem propositionis requiritur , ut utriusque virtus ordinetur proportionaliter. Ratio est; quia inter virtutem Opera
tem , S effectum producibilem debet esse proportio, sic
Si Terra potest sibi simile in
M ulto magis Ignis, q&i maioris es virium. V cI lic potest intelligi, ut utraque virtus respiciat ex iidem obiectum ut, Si oeulus myirmus pote ct wi
Muιιo magis poterit ocuIus sanus. Non tamen valet. Oculus in rmus potent videre . DErgo mul to magis pseris vir, dare auditustanus. Non valetian qua, quia aliud est obiectum potentii visivae, Saliud auditiuae. Vel denique potest intelligide virtute luperiori, oc prima- .causa, scilicet Deo, respectu causae inferioris, Ec secundae; ec sic propositio habet veritatem sim pliciter; quia . . l.
. R Septima Propositio uisummum in ahq genere eonis i uel omnes perferitiones 3In generis. S. Bona u. in a. dist. 18. 3. s. Par. I, 'arr. a. q. s.que ita intelligenda est, ut per primum, dosummum sumatur primum , sic summum in perfectione , nolia
autem in ordine aut naturae, aut
temporis . In Genere nanquea Sub tantiae, Substantia est prumum, de summum in ordine n turae, quia ordine prima est, non tamen in persectione,quia noria continet persectiones omnes
illius generis ι Substantia enim praecise praescindit a corpore, a vivente, de a reliquis inferiori. bus praedicatis. At Substantia in ordine persectionis; ut Potros, de quaelibet substantia pri. ma dicitur primum, S summum in persectione ἱ quia continet omnes persectiones, de praedica.ta Generis Substantiae ἔ ita ut
Petrus sit te corpus, sic vivens, de animal, de rationalis et nomine autem Gei eris non intelligitur tantum Praedicamentum,sed etia Genus quandocunq; aliud. Fundaturque veritas huius proposi tionis in hoc , quod non est peruenire adprimnm, de sumiamum nisi per media: idcirco non potest aliquis esse aut Homo ,
aur Leo, nisi prius fit et suti.
136쪽
Mistantia ,& corpus , &e. Hine est, quod Philosophus dicebat,
hominem prius esse plantam, postea animal, denique homi-mm . . Ex quo sequitur id,quod sere in prouerbium versum est, ut non ut status nisi in primo,&summo, ad quod reliqua omnia illius Generis ordinantur, sicut imperfectum ad magis perse- mr ordinatur enim substantia ad corpus, corpus ad viuens, S sic deinceps usque ad primam substantiam, puta Petrum, in qua est status, & quies. Nec solum Genera, sed etiam Differentiae, di principia ordinantur ad primum, bc summum, in qu omnia praedicata unita repe.
Aduertendum autem . pri mum. dc summum continero omnes persectiones aut sorma. liter, aut eminenter. Formali. ter quidem, ut Petrus, qui continet in se omnia superiora praedicata . Eminenter Vero , ut Anima rationalis, quae emine . ter eontinet & vegetatiuam, &sensitivam.
quid meipitin, ad modum reci F. - pi istis recipitur. S. Banau. in 1. dist. 37. par. i. ar. 3. qmem. ad vit. di in a. dist. L. Par. L. arivit. quaest. 3. ad a. Idest, id, quoa in alio recipitur,con Dr
mat se ei, in quo recipitur , ve si aqua recipitur in vas circulati,accommodat se in mo. dum circuli ; si in triangulari,
ad modum trianguli, dc sic de reliquis; ut si cibus duleis reci .pitur in labijs infirmi amaris,
lapit amaritudinem. Hincqu dignoscitur causa , cur maligni omnia in mala partem recipiant, finistreque omnia iudicent; quia eorum iniquitas, & peruersitas omnia ad naturam malignitatis conuertit et sicut ex aduerso boni omnia aeque, benEque tu
Porro ad huiusveritatem propositionis requiritur Primo, veid, quod recipitur, dependeat ab eo, in quo recipitur; cuius desectu Angelus receptus in loco quanto non est quantus . M. qui itur Secundo, ut id, quod recipitur, sit inserioris virtutis j icuius desectu si magna dulcedo recipitur in modico amaro, non conuertitur ad modum amari, sed potius amarum ad modula dulcedinis. Ratio est, quia vir- tus dulcedinis praeponderat. Tertio, ut id, quod recipitur, habeat se ad modum cuiusdam εinformantis.
Et aduertendum est, standum esse verbis propositionis ; id
quod multi no aduerteres, crebro decipiuntur, existimantea id, quod reeipitur in alio, inisduere naturam alterius; cum tamen propositio non naturam,
sed modum recipientis imitaridieatur. Ex quo liquido apparet eorum deceptio, qui Aui
137쪽
mam rationat messe quanta a quia semper inseparabiliter λhac ratione probare nituntur, comitantur, di sequuntur ἰ ita quia recipitur in corpor ut valeat logica consequentiata, quanto ἰ cum tamen ex Veia Em H .ritate propositionis sufficiat , Ergo unum , ergo bonum M. ut ad modum quantitatis , non Nunquam enim aliquid est ad naturam extendatur: Quod verum, quin sit & cns, S bo. accurate obseruauit Seraphieus num dic. Attende autem haec sie Doctor . Idem dicendum do se inuicem comitari, ut seruent Angelo in loco, seu corporo proportionem,ut quantum quid quanto recepto . Verb.gr. habet de entitate , tan- ro Nona Propositio. Fru- tundem habeat de bonitate,&e. Lira eri ina pot/ntιa , qua num IL Undecima propositio, quam reducitur ad actum . Sam Speries sunt eau numeri. Idest. - ctus Bon in. t. dist. 43. artic. t. essentiae rerum siue specificae, quaest. 3. ad 4. S in 3.dist. I. art. siue genericae ita consistunt in a. quaest. a. ad 3. Quς proposi- indiuisibili , ut quacunque vellio ut sit vera , intelligenda- . minimR variatione tacta circa est de potentia determinata . & essentiam, siue per ablationem, proxima, non autem de poten- siue per additionem , varieturtia inde terminata, & remota , omnino aut Genus, aut Species neque de potentia indisterente, eodem modo, quo, si numeroci libera, quae nunquam ad tot fiat aliqua aut additio, aut dimiis
extenditur, quin ad plura sem nutio,. mutatur numerus. veri
per extendi possit; siue sit acti' gr. Si numero ternario fiat addi.ua, ut voluntas; siue passiua, ut tio, aut diminutio, non est ammpotentia materiae r Ratio diuer- plius numerus ternarius, sed statis est, quia porentia proxi aut binarius, aut quaternarius,ma est propter eum actum prae- Sc. Hinc optimὸ deducunt Docise ἔ non autem remota, S in ctores, impossibile esse reperiri determinata, neque indisserens, duas distinctasSpecies equaliterta libera ; Oportet etiam, ut ea perlactas. Hinc etia colligitur, potentia sit propter actum λ- qua ratione Substantiae non sus-lum ἔ alioqui non erit frustra cipiant magis, S minus: doetiamsi nunquam reducatur ad quo in secunda parte Summae
actum. Philosophicae.. II Decima Propositio. Em, I 3 Duodecima Propositio. Vnum, Verum, Bo num eontier NibiI est in intelIectu,quin prius euntur. Quod intellige logiee, fuerιι in sensu. Idest,non m non autem tormaliter. Idest, test intellectus aut intueri ,
138쪽
aut speeulari aut deducere ali' niunt, ει si differant natura . Vidi quid de aliquo , quod non lit ei de Seraphicum is prius per sensus delatum. Ad II Quartadecima Proposi- cuius veritatem duo obseruan- tio. Sua suns eadem uni ter-da sunt. Primum est, quod proin tio inunt eadem O snter se San positio intelligatur de intelle- ctus Bona uentura in I. dist. 33. s ais.ctu, prout est vestus corpori , quaest. 3 ad. I. Idest quando aliqui per sensus rerum species me qua reperiuntur , quae identita dicat. Secundum est, quod in cantur cum aliquo tertio distiniatelligatur, de obiectis extrin Ie cto, identificantur etiam intercis , non autem de iras, quae sunt se immo omnia illa sunt eadem, se ipsis intellectui praesentia : si identitas respiciat essentiam ;quod latius a nobis explicabi- qualia, si quantitatem; simitur libro sequenti. Et pro nunc lia vero, si qualitatem. Ad cuius tantum dicimus, id debere in- veritatem requititur Primo, ut χtelligi naturali ordine , non su- sit omnimoda identitas extre
Pernaturali. . . la morum in tertio. Secundo, ver Tertiadecima proposi- identitas, qua conueniunt in tertio. Corrupιιbile , ct incorru- tio, proportionaliter accipia-ptibile deerunt genere et Quae tur Δέ inter se I ut si conueniant se intelligenda est, ut sint tan' in tertio specifice, conueniane quam signum , di ostensivum a & inter se specifice; si conus ditareiaiae essentialis inter ens niant generice, identitas sit gQ
corruptibilitati subiectum, ta nerica; si in subiecto, identitastensa corruptibilitate seiunctu. sit subiecti, S sic deloceps. Uri
Ad veritatem autem huius pro de non unet.
positionis requiritur, ut corru- Pater, ct Filius in.Diuinisptibilitas , ta incorruptibili con-m ui in essensia. i, i itas in sint subiecto intrinsece, di Ergo ni idem in Pre
per se, ut luculenter docet Se- Nec valet, iraphicus Doctor lib. 2. dist. 17. AGedo, edi dulcedo conu/-- .arti c. I. quq st. I. Ad ..Creqqδε- muνι insubiecto, rem autem nomine Generis inis Ergo identesicantur ad inuis praesentiarii intelligi rectius na- eemesentiatiter. ituram, quam Genus , ut sit sen- quia fit transitus ab identitate sus Corruptibile , ct incorruptr subiecti ad identitatem naturae , te dissorum natura. Nam in Ge- . . I 6 Quintadecima Proposinere Logico saepe sunt idem; ut tio: EUsennae rerusians alernae et . patet de corpore Caelesti Sub Cuius propositionis liensum, ac iunari, quae in genere conue intelligentiam non est facile verbis
139쪽
his explicare , esim diuersimode sunt incorruptibiles. ad dissin
a diuersis inueniatur explicata. ctionem exilientiarum,quae sunt Alij enim propterea dicunt , re- corruptioni, ac variationi ob rum essentias esse aeternas, quia noxiae . Et ad hoc asserendum sunt aetern ς veritatis, esse autem moueor ea ramone , qua Philo
aeternae veritatis nil aliud effeta, Tophus de Scientia rerum disse affrmant, quam quod res ha- rens, eanque dari demonstransbeant eme obiectivum, S intel- ut communi occurrat obiectio ligibile in Deo ab aeterno, se- ni, quod scientia non nisi de re cundum quale esse cognitae fue- invariabili habeatur) ait, ve . runt aeternaliter Diuino intel- rum esse: mox vero adiecit, res mU Iectu , S aptae fueru ut cogno- omnes quoad essentiam esse insci a quocunque alio intellectu variabiles , perpetuas, sempi creato, si ab aeterno extitisset . ternas , ac necessarias; licet quo Alii arbitrantur, essentias rerum ad existentiam multae eam esse aeternas, quia res habent es sint corruptioni subiectae . Quae
se ideale in Deo ab qterno,quod re hqc propositio apud Philoso- esse nuncupatur intelligibile; ex phum intelligenda est de essenia quo ortum habuit communis ilia tiis abstracte, quarum esse est qa Mundi distri, filo, Mundi sci- sempiternum, de invariabilo , licet. Archetypi, S intelligibi' quia omnibus etiam,singulari- .lis , ac Mundi sensibilis; de qui . bus abolitis, verum est hominis, hiis pleniori stylo tractatur a no verbi gratia, essentiam in ratio his in Libris de Csto. Haec ex nalitate consistere; quo sensu aliorum sententia dicta iussi verum est, singula indiuidua
LIant..i iata . . l. unius speciei posse perire , spe-II Cς rerum, cum istae ex cies autem nullo modo deficere. positiones non videantur ad me Et li quo ad Philosophos . tem Aristotelis, Ceterorumque t I 8 Sed enim dignum est, ut Philosophorum; cumque valde altiorem huius propositionis dubium sit ac eontrouersum, co sensum ex Theologia perscrute-gnouerint ne illud esse intelligi- mur, quem hunc esse haud du.hile, ac idea be in Deo , nec nG; bie opinor, ut non ea sola ratio-S nihilominus seequens sit apud ne ellentiae rerum censeantureolae huius propositionis vlus, aeterne, quia fuerint ab aeterno aliten aperienda est . Arbitror cognitae a Diuino intellectu , Nigitur, in Philosophorum sen- ab alio quocunque aptae cogno. tentia hunc esse propositionis sci: neque ea duntaxat, quia
sensum; ut propterea dicantur habent esse ideale , S intelligi- essentiae rerum aeternae , qui . bile; etenim sola Dei cognitio
140쪽
non facit aliquid esse aeternum; tiam. suam esse communicabl- quod ex eo lucet, quia rerum is lem; & non soluin esse commu- possibilium, quarum esse ideale, nacabilem in communi, sed etiata intelligibile in Diuina mente tali, ae tali modo . Ex hac auis existere, nullus eorum, qui res tem pura notitia adhuc res ni- actu futuras esse aeternaliter a hi L quo ad earum essentiam , Diuino intellectu perspectas ase acquisierant, quia simplex no-
. firmant, est , qui eat inficias. titia nihil pari t ad extra: Additas. . Unde bene ait S. Bonau. in I. est postmodum Diuinae volunta- dist. 3 3. dub. I. liter. solam, ac tis ordinatio, qua decreuit absimplicem Dei notitiam nil po- aeterno seipsum creaturis com-' nere rei in suo esse neque de prae municare eo omni, di solo m senti, neque de suturo. DeindE, do, quo ipsi placet; ex qua Ordi quia aliud est, res habere simili- natione determinata est, S assi tudinem in Deo,& ideanx aliud, gnata quoquo modo singulis re habere essentiam: unde solas res bus essentia Iputa homini rati actu futuras, non vero possibi nalitas , dic. Cum autem essentes esse essentialiter aeternas exi tia cuiuscunque rei sit illa, quam stimo. Licet enim essentia ut sic a Deo ascriptam aeternaliter ha non importet actum rei, cuius buit, factum est , ut estentiae re- est essentia, ordinem tamen di- rum fuerint aeternae : Ita ut,adcit ad actuale existentiam, eum Diuinae volutatis ordinationem essentia sit propter existentiam . magis, qu am ad Diuini intelle ors Primo ergo, ut a nega - ctus cognitionem ςternitas eiatione unius ad affirmationem, sentiarum rerum reserenda sit. alterius deueniamus, non est Cumque illa ordinatio sit imma ita intelligenda praefata propo- tabilis, facta quacunque muta-sitio, quasi aliquid reale crea' tione in rebus ipsis actu existenturarum ab aeterno existere signi tibus , nulla tamen cadit muta-ficetur; verum hunc esse genui' tio circa essentia: unde postea ornum illius propositionis sensum tu est, ut se per veru fuerit,di se opinor, ut cum Dei notitia si. per veru futuru sit, homine v. g. mul etiam ipsius ordinationem esse essentialiter rationalem, seu importet. Eapropter scire ne- essentiam hominis in eo litam
cellarium est, Deum ab g terno se esse, ut sit rationalis , etiamsi ipsum perfectissime cognoscere, nullus de facto homo existat: sed non tantum in ordine ad seipsu de his plura suo loco in Philosoad intra, vertam di in ordino phia, aut Theologia. ad alia ad extra. Verbi grativi a o Sexta decima propositio. Deus ab aeterno nouit, essen In aeternu Mem eII esse, osse'