장음표시 사용
51쪽
minis definitione excludendara falsam;& hec sere sunt omnia ssunt. Excluduntur etiam casus quae non sunt Modi Indicativi; nominis , quoniam nomen, de ut Petrussurgeret, Franci re vequo Dialecticus agit ι talis est nin alia huiusinodia Participia naturae, ut adultum Verbo , iam autem licet significent tempus ciant orationem veram, vel sal. Grammaticaliter, ut Amans, sam, quod non iaciunt casus no quod apud Grammaticos idem minum; ut Francarie Sc. in qual est,ac diui amata, atque adeo ad oratione nihil assirmatur, aut naturam,uerborum deflectant;
negatur, nisi addatur aliquod quia tamen non significant, aliud nomen, Ut si dicatur, se prout termini incomplexi sunt; His est Francisi . sic enim rimam idem est,ac vul-c gari idiomate ι Amante; quod
non significat tempus, sicut nec nomina ; ideo ad nomina reuo- .canda sunt. Et haec breuiter denomine, di verbo, quae sunt prin icipia, ct termini, & elementa
Da seundum piacitum ia em ore, euius pars extra nisi
signiscat, ct est semper eorum,t AE M altero urcunturo nota gae definieto satis est explicata exus,quae capi te praecedenti di, ximus de nomine,cu quo quoad duas primas particulas conum rionentiac verbi explicatio. nit; & lieEt in tertia differat; nem, ubi dictum est, Nomen, &
nihilominus tamen est iam deis clarata; quia, ut habet comm
ne dictu, oppositisum eadem eis
infestina.. R Superest ergo,Vt vltimam tantum explicemus, in qua amo gnatur quaedam proprietas Verbi, cuius est facere orationem veram,aut falsam per a mam nem,aut negationem; ut cum dicitur, Humo eri albus. Ex qua Verbum esse voces significati-uas;ne aliquid remaneat inexplicatum.videamus breuiter, quid sit uni scara, hac enim occasio ne Dialecticia in unt Ira ctatum de Signis. Significa igitur ex communi Patrum sententia est aliquid annuere, ci inindicare. Unde D. August. Tract. I . in Ioan. considerans,& alte idens Christi fatigationem, & . particula reijciuntur Verba in-λeius supra fonte sessionem, ait; determinata; vi Non Guisi & Non frunisa fata ιur virtus omnia illa,quae non faciunt cum Dei ,sed omma ιm in rum Minomine orationem veram, aut qui ιmiscare via-ιώινι ιν C ιenιοι
52쪽
tentos nos faeiun Ut id,quod βι enseant, inquiramus. Et D. LGreg. Gregorius la Om.I 7. in Evang.ia. quit: opera, & miracula Christi esse nobis Christianis praece pia, quia per facta ipsitus innotea scit nobis,lignificatur,ta indica.tur nobis, quid agere debeamus.&Hom. Σ. M iracula, inqt, Domini Saluatoris ita accFunda sunt .ut in Ceritate eredantur
facta, ct tam in Wr significationem nobis aliud inntiant, x Ex qua doctrina duo nombis innotescunt. Primo, signum
esse id, quod aliquid indicat, Sinnuit, ut circulus in taberna innuit viatoribus, ibi est e domu hospitij. Secundo, non tantum voces, seu etiam opera esle signa; quia aliquid innuunt,ta indicant. Verum de his signis secundis non est sermo in Diale.ctica , cum ad ratiocinationem , ta discursum, ut talia sunt, non pertineant; sed de lignis primo modo de vocibus scilicet, quae alicuius rei nobis notitiam in ἀ- nuunt, S indicant. 3 Hic tamen attentius considera, voces dupliciter significare; Primo conceptum inter 8 num eas proserentis, quo sensu clicebat Philosophus, voces este notas eorum, quς sunt in mente. Secundo naturam rei,cui imposite sunt , ut homo naturam humanam . Primo modo est significare alicui. Secundo vero' lignificare aliquid: cic hoc modo
proprie dicitur nomen significare. & indicare; hac enim de .causa nomina sunt rebus impo. sita ad earum naturam significandam,& indicandam. Id quod
docet S. Borari. sent.dist. I. q. 2a4.2. dicens tomne signum habe. te duplicem respectum. Alterum
ad rem, quam significat; & hoc est essentiale signi. Alterum ad id, cui reprς sentat; & hoc non est essentiale. Verum tamen est, Signu semper alicui significare id ,quod signa scat, ut dictis est. Cum vero significare , &indicare aliquid pol sit esse dupliciter,scilicor ex via, di institutione: duplex primo constituitur signum. Aliud ex mstitutio. ne; ta est illud , quod impositum est rebus ad significandam earunaturam ab hominibus doctriona, S rerum cognitione praeditis. Aliud ex vlu; S est illud. quod repraesentat aliquid ex vis, S consuetudine ab hominibus introducta; qualia sunt Circulus in via, Salia huiusmodi, que magis ipsa significant exula,quam ex militutione. Quo is circa maxime errant, qui pu tant,Signum ex institutione, &ex usu idem esse ἱ quod omnino falsum est. Nam primum maxi. ma cum re significata habet conuenientiam. Ideo cui egregie docet S. Doctor non potest tale S. Em. signum institui, nisi ab hominibus rerum significatarum proprietates,& naturam cognosce-
53쪽
. tibiis . At signum ex usu nullam habet cum re significata conuenientiam. Circulus enim in via. ut patet nullam ex se habet rationem indicandi, ibi esse domu hospitij. Idcirco haec signa etiau plebeis inducunturrita aliquando post longam temporum su cestionem idem sigmim ex diuerso gentium usu apud ipsos diuersa, S contraria signincat. 'iar s Signum iterum:dupliciter diuiditur, in instrumentale scilice i,& sormale. Bormale est id,quod immediate repraesentat alicui potentiae illud , cuius est signum. Et haec propria appet latione dicuntur species, ta imagine S rerum , quae repraesentant obiecta potentus , ut circa illa actus suos elicere valeant. in
strumentale autem iest id , quod in alterius rei cognitionem ducit: ut Circulus,qui in cognitIO nem ducit domus hospitariae. rinseca Vnde salium videtur id quod docet Fonseca lib. I.'Dialecticar. Imtitui. cap. 8. nempe signator. malia in hoc differre ab instrumentalibus ; quod illa non lumnecessaria, ut in cognitione rei, quam significant, deueniamus: hqc autem maxime. Videtar,
inquam, falsum; quia cui docet uniuersa Philosophia praecipue S. Doctor multis in locist) non est possibile,hominem venire incognitionem parietis , nisi paries sui speciem , & similitudine
potentiε visiuet imprimat. lignuinstrumentale ut est apud' D.
aliud naturale est, quia idem significat apud omnes ex natura sua; vae gemitus dolorem, risus vero Ietitiam. Aliud ex instituto;& aliud ex usu. vi ex supradictis
ώ Hie tande aduerte, qua uis quaelibet res sit signu natu. rate quia omnis: res ducit in coagnitionem saltem sui Creatoris noni Miritamen signum ex insti. tuto; sed voces lautum, quae ex instituto sunt impositae rebus ad aliquid significandum. His explicatis quoad multisplicem. aistinctionem signorum, S eorum definitionem, serigenda sunt ea, quae ad Dialecticam spectat. Sunt autem illa primo, quibus ex instituto utimur ad aliquia significandum; qualia sunt Nomen,& verbu, quae sui voces significantes ex instituto, & ad placitum: Inde etiam Voces, quibus ad aliquid significandum utimur ex usu, di accomo
quod docet S. Doctor loco su- Bariae. pracitato, nepe signa aliqua ita indicare potentiae indellectivae, seu sentitiuae id,quod significant. v d aliquando etiam moueant ap petitum, vet. Patibulum ita in
dicae , ω signiteat supplicium
retrahat hominem ab illis, quae ad tale supplicium conducunt.
54쪽
. t s Vltimb sciendum. sicut . ὶ Signum est ad significandum aliquid,ita esse ut plurimum etiam ad distingitendum l. Hoc enim si inum, V g. Homo,ita significatominem, ut etiam extrinsecedit inguat. & distinctum indicet ab ijs , qui homines non sunt. Dixi Extrinsee8, & ut murima;
quia distinctio intrinseca aliunia de sumenda est; scilicet a diste rentia essenciali,& quia idem nomen aliquando plura significat, ut sunt nomina aequivoca , de
De nominibus aequivocis, univocis,& analogis .i Cap. IV.
ni Sq. natura, consequens est, ut de varijs nominum generibus disseremus. Omnia igitur nomina,quae rebus imponuntur propter aliquid sigruficandum, ad alterum ex his tribus generibus in uniuersum reducuntur, scilicet. Unmocum, Aequiumu, ta Analogu:quia omne nomen significat aut unam naturam
pluribus communem; di dicituryniuocum . Aut significat diuerissas naturas in nullo communiis cantes; di dicitur Aequivocum Aut tandem significat diuersas, naturas in aliqua proprietate conuenientes;& dicitur Analogui v L Prop tcrea An/loga qua
a. In uno extremo sunt Uni- uoca, quae ex Arist.cap. I .de An a te praedicam.dicuntur , quorum ct nomen eommune es, discundum nonυnreMem iubI amiae ratio. Quae definitio ita breuiter poteli explicari. Vniuocum
nomen illud dicimus,quod a pIuribus eiusde nature Θ.nomen, di essentia aeque participatur ut AnimaI. significat enim natura pluribus communem sque ab ipsis participata. Ea aute,quae talem natura φque participant, tain illo nomine conueniunt, ap pellantur Vniu a, F.g. Homos Bos, nus, o e. ut conueniunt in hoc nomine , Animia, & viaeque participant naturam ani
malis tignificatam per illud no
men, Animal, dicuntur Uniuocata , Animal vero dicitur Vni-uocum, quiaqque respicit omnes species animalium. i i3 Ex his,colligimus , qua tuor requiri ad Nomen Uniuo cum consti tuendum. Duo en parte ipsius nominis Vni uocirreliqua duo ex parte Uni uoca torum. Ptimuin ex parte Uni voci est identitas nominis e S
tium , quod ex his sequitur in V ni uocatis,identitas persecti nis; una enim , & eadem natura non potest esse simul magis , &minus persecta. Quartum D mili
55쪽
dependentiς unius ab altero. Exempli causa: Animal dicitur nomen uni vocum, di uni uoce participatu ab Homine, Boves Asino, & reliquis animantibus, quia Homo, flos,& Asinus conueniunt in hoc nomine Anιmacia etiam in natura Animalis . Si enim inquiratur natura Hominis, Bouis, &c. ut animalia sunt, eadem omnibus assignabitur Et quia Homo non est persectius animal,quam Bos,Asinus , Sc. cum tota natura animalis aeque sit in omnibus animalis
esse a Boue, di Asino In eq. enim ablato homine tollitur Bo S, aut Asinus; neqnee contra: bene tamen ablato primo: vntu an te,V.g. Animal, tollitur Homo, Bos, Alinus, ct reliqua animan tia. H ine sequitur, naturam illa, in qua coueniunt,esse eontrahii bilem per aliquam differentiam, aut saltem communicabilem. Et hoc addo; quia natura specifica non est contrahabilis per differentias ulta iiores . aut aliquid aliud essentiale ad indiuidua:bene tamen est conanium cabilis. 4 In alio extremo lautino Arist. mina Aequi uoca, quae ex Arist.
ibidem ea dicuntur,quorum - .men solum commane in .serundum nomen vera ratio Imbriantia diuersa, Idest squivoca illa. appellamus, quae, licet habeantidem nomen , quo appellantur, i ,habent tamen diuersam Oluna ora no naturam, quam participant; .g. Canis, est nomen equi uocuad Canem animal,& sidus res .n. omnino diuersa natura Canis,
animal; quamuis utriusque sit idem nomen. Hinc est, quod aequi uocata in nullo conueni ut, ut talia sunt,praeterquam in no
Inter haec extrema media sunt Analoga, quae ea sunt, quae in nomine conueniunt, in natu- ira vero differunt quodammodo, de quodammodo conueniunt. Idest, Analogorum ea est natura, ut Primo conueniant m nomine, sicut etiam una voca,& aequi- uoca. Secudo, ut quodammodo differant in natura; in quo accedunt ad aequivoca , quaesiant alterum extremii. Tertio ut quψ-dammodo conueniant; in quo accedunt ad uni voaca,quae sunt alterum extremum. Vt plurimutamen analoga uitierunt omni no in natura . conueniunt Vero in aliqua proprie tate. Leo enim .g. prout praedicatur analogice
de Leone animali,& Christio le-is,disteri omnino in natura, ut patet: sed conuenit in proprie--s significata per nomen ana logu i , nempe in sortitudine, qu2 primo reperitur in Leonet tanquam in proprio subiecto, per quam Leo dicitur sortissimus bestiarum: repe tur nato minus etiam in Christo pi r qua d sitis liciacinem Leonis s.cum
56쪽
sua sortitudine vicerit Diabo. Ium, dicitur merito Mrtissimus hominum;& per quandam proprietatem , di similitudinem ad Leonem iure appellatur a Spi- - M' ritu Sancto Leo. Unde August. Τractat. 8o in Ioan ait, Christum dici Leonem per similitudinem,
non per proprietatem. 6 Licet autem nonnulli co-
tendant prorsus destruere haec media nomina, scilicet analoga, ea maxime ratione adacti ut aie. . quidam Doctor quia quicquid
est in rerum natura, aut habeticum alijs eandem essentiam, aut diuersam, &conseque ter aut est
uni vocum,aut aequivocum. Taamen quicquid sit de hac re, quae alibi melius declarabitur; pro
nunc cum D. Bonau. & cu aliis plurimis analoga admittamus, quae duplicis generis communiis ter solent constitui. Alia,quq ap pellantur attributionis; quando
nimirum omnia analogata unuprimum, a quo dependent, reislpiciunt,V.g. Sanum, quod dicitur de animali tanquam de primo, in quo subiectatur sanitas; postmodum de medicina,quatenus stilicet est effectiva sanitatis; S de pulsu, quatenus est sa- . nitatis ostensivus . Alia, quae dicuntur similitudinis , di proportionis , quae scilicet conu niunt in aliqua similitudine. v.g. Pes, respectu pedis animalis, Spedis scamni. Ex qua analogia
desumptus est ille modus arguendi a proportione,quo saepe
lit.-ali3, de quo infra, cu dei peciebus discursus agemus. Et haec de nominibus mi uocis, aequi uocis,& analogis,quae pansim reperies apud D Bon .utpo te quae sit communis acceptio,
oc diuisio a Vetustioribus rece pia,dicta sussiciant.
De nominibus denominantubus,& denominatiuis, c 5 cretis,&abstractis.Cap. U.
Enominatiua ab Arist. dia MVLcuntur,quaecuq.ab aliquo solo differentia casu secundu nomen habent appellatione .Scili cet, illa sunt nomina denomina tiua,quae ab alio accipiunt denominatione; ita tamen ,ut a denominante differat solu in terminatione vocis, visapiens, s est dein nominatum sapientiae quoniam
denominaturin dicitur Sapiensu Sapientia. Et quia ut docet S.
nomen imponitur rei a proprietate, seu sorma denomina te; de nominatur. n. sapies homo a sor.
ma accidentali ipsi inhaerente, scilicet sapientiais e plurimum denominans est quid abstractu;
denominatiuu vero est aliquid concretum ex forma denominantes Disiti sed by Ooste
57쪽
nante , . & re ipsa denominata. bet tamen modu aecidentis , ae
Illud aute dicimus nomen abstra propterea a Ser Ph- in lad 3 p 's. s...
quod lignificat aliqua nuda sor- ter qualitas substat talis appellaema ab aliquo copolit abstractur 3 Hinc orta est duplex illa illud vero cocletu, quod illa ean diuisci nominis soncreti, ita codem formam signiticat, ac ius, cretum scilicet absolutum,&dmperaddit id, a quo talis natura, nominatiuu. Concretu absolutu& sorma abstrahitur,v g. Htima est concretum substantis; ut homnitas est nomen abstractum si- mo,quod significat, de importae gnificans naturam humanam ab duo,humanam scilicet natura, homine per intellectum abstra. id, in quo humana natura repe clam. In qua abstractione ut ritur. Concretu vero connot vult Philosophus non est men tiuu est concretum accidentis; dacium . Homo autem est no . vi album , quod importat duruimen cone tum significans eam nempe albedine , di subiectum, dem naturam humanam. & id, in quo inest albedo. Aduertit ni iin quo natura humana reperi- lominus idcm Seraphicus in 3otur , Squodammodo subiectam ea dist. 7. q. I. Ruper citata, conmtur. Vnde ad re nostram, nomen cretum , Δί abstractum propriε Cocretum est denominatiuum, in terminis accidentibus di nulabstractu vero denominans ἔ ab reperiri e quae eis etiam aliorum humanitate quippe denomina, doctrina communi S .at . . Ita ab-tur homo, seu potius humanus. stractio, S denominatioi se mu- 2 Et quamuis ut colligitur tuo comitantur, S proprie de ex D.Bonau. 3. sent. dist. .art. I. solis accidentibus praedicantur. q. I. denominare proprie sit - 4 Licet autem ut dictum L. I A formae accidentalis, quia sormae est nomen concretum,& dena accidentales conotant lubiectu nimitivum,S nomen abstractu, in actu, cui soli competit deno. S denominans idem sint realia minari, cum denominari non ter,indistinsuuntur tamen seret possit id,quod actu non est, unde maliter; cum alia sit ratio sor esse supponitur ad denominari. malis nominis concreti, ela alia Tamen etia formς substantiales denominarim; Si ursum alia sit aliquo modo possunt dici deno ratio nominis, abstracti. de alia minare sua subiecta, ut humani nominis denominantis.1 Ratiortas hominem,' denominatur .n. sormalis nominis concreti est, homo ab humanitate. Ratio, ut ut duo significet, id quos Sid. reor, est; quia etsi humani tas, di quod . Ratio autem nominis
alia id genus, est substantia, ha- denominatiui est, ut ab alio
58쪽
tio i ,hmalis nominis abstracti' est,ut v nam forarum nudam ab νstractam importet et ratio veronomiais dena minantis, ut ean dem formam signifieri , quate Φnus tamen quid denominat. Vno de denominans importat respem ctum per se ad denominat in uln. non lic ab stractum ad concretia. γ s Hic aduerte,quod ad no , mina denominatiua non sufficit, ut sint differentia in tine,& Coa uenientia in principio vocis, uti ultus iustitia . sed vi deruis rin
re denominetur a suo denomi- nante. Ea hoc dic quia certum est cursum,& curtarem non esse nomina denominativa, licet lia bua primam conduionem quia curior non denominatur ab actu Currendi, sed magis a naturali potentia, S aptitudine ad cur sum: unde magis dicitur cursu currens, quam cursor; ut lucu-
traditabitaria polis aliud ab alio
denominari. Primo denomina tione intrinseca,& essentiali; αest quando res denominatur quoad ea,quae sunt sibi intrinseca,ta essentialia; sicut a Iaciona litate denominatur homo T tionalis Secundo denominatio ne extrinseca,quando scilicet denominatur res quoad ea, quae
sunt sibi extrinseca, di acciden-
talia. Quae rutta id lex ethfecundiim quod duplex ei accidens subiecto inhaeretis. Aliud quippe accidens semper inhiae
rei suo subiecto,v. g. albet do Ci gnoia Aliud sem oli accidens omnino extrinsecus adueniens, quales sunt:relationes extrInse cus saduenientes; sicut denominatur Deus Creator ἔ non quia aliquod accides inhaereat Deo, sed quia aliqua extrinseca relationerefertur ad creatura, seu sotius apsa creatura ad Creatore,
i ve aliud sit positiuum, aliud negatainim,aliud Prauatiuum. Positiuu illud dixerim, quod significat aliquam formam actu perpositionem; ut homo ,Negati-uu vero illud ,-negat omnino formam de re, cui talis larinus non conuenit; ut non videns respectu lapidis. Privativum denique, quod fignificat.& conis notat carentiam alicuius formgin re , Cui competat talis sorma ivt cecus respectu hominis. Et parum refert,quod priuatio, aut negatio explicetur in re . aut iamodo, v.g. Non vidensurespoctu hominis,explicatur quidem
modo negativo, cum tamen mre fit nomen privativum.1 Hinc facillime pote st in
59쪽
dicit positionem , di aptitudine QVperest hoc ultimo Joeo, in subiecto ad talem rmam. quid sit nome primae inten Negatruum vero nec principa-. tioniS, quidue secundae breuiter liter, nec ex consequenti impor oponamus I eo maxime , qui tat aliquam positionem, sed om Dialecticus circa nomina secunnimodam carentiam serinae in dg intentionis 'totus versatur. subiecto. cui talis set a non P, Nomina primς intentionis Competita ni II noni iaIL' ea sunt, quae rebus conueniunt. 3 Vt autem facilius cognoin ta imponuntur ad earum qid scatur, di discernatur nomen pes ditates declara n das, nullo in uatiuum a negativo, id obteria tellectus conceptu interuenieruuandum est ex S. Doctore . Si te; ut PetruS,Paulus, M.COnue quod a subiecto remouetur, inia nil enim huic homini esse homiducit monstruositatem,oc descit nem, esse Petrum,esse rationale, mitatemhin subiecto, erit no .etiamsi nullus homo hae demen priuat tuum, . g. caecitas, de re cogitet. Nomina vero secun ignorantia in homine inducunt dae intentionis appellanturea isdem itatem; cum homo cae- quq rebus imponuntur per inis . cus. sic ignarus sit de menteetia tellectus nostri conceptionem: Philosophia mancus, impe Naut absque intellectus inter lectus. Sin aure id, quod remo is uentu tale nomen illis nullateia uetur a iubiecto per suam abia nus conueniat ἔ ut subiectum,
sentiam, non inducit Monstrato in Praedicatum, uniueriale, dic. Coissitatem,erIt nomen negarauum; venit enim, .g. Petro ita siesu
ut ignorantia In Leone nullam biectum, ut si intellectus nosterdicit imperfectionem, cum Leo id Petro non tribuat,nullatenus absque doctrina, S scientia peria de Petro praedicari possit. fectus sit, atque completus. ιυμ a Vel brevius , ud nomen, a Tandem memoriae tenen quod conuenit rei se undum se, dum est, nomen negatiuum non est nomen primae intentionis; esse verum nomen , viisPrad 'quod vero amponitur rei ab in ctum est,ubi de Nomine. te Ilectu, nomen secundae intentionis seu Impositionis. Nam, ilia
ce t omnia nomina sint imposita l
60쪽
rebus ex instituto,ut superius demonstrauimus ἔ quaedam tamen ita rei imposita sunt, ut etiam vere dire aliter illi eonveniant, ut homini docto esse doctum. Alia vero ita rebus imponutur, vi tatnen eis ex se non comperant. Et hqc diuisio nominis in primae, di secundae intentionis ortum duxit a rebus ipsis ἔ qua inrum aliae, cum realiter existant, nomen, etiamfreale sibi asciscunt. Aliς vero, cum tantum habeant esse intellectuale, norimen quoqae intentionale, &per intellectum sibi vendicant. Quocirca ad maiorem intelliia gentiam huius rei , quae maximi est ponderis in Dialecticis In .stitutionibus, operae pretium duximus breuiter,quid sit ens rea te, quidue ens rationis,ci in quo disserant explicare. l. O
quod habet esse in re extra suas caulas, nullo intellectu cogitante ἰ ut homo, qui actu existit, est ens reale, quippe qui etiamsi nullus hac de recogitaret, vere, di realiter existeret. Ens vero rationis illud est,quod non habet esse, nisi quatenus ab intellectu concipitur, ει dicitur B. . ens rationis;seu ut ait D.Bon. serm. de lumin .seu in Gen.Sin
L dist. l a.quaest. l. ens in anima, seu ab anima, eo quia i ratione, te animi conceptu formatur.Vnde , & cessante actu intellectus, illud vere nihil est in se. 2. Ens rationis subdistinis guttur , ut aliud sit merum figia mentum Intellectus , qui nulli iundamento innixus inmat stibi in mente aliquod ens , quod communiter appellatur Chimara. Aliud vero sit, quod qui dem concipitur abbintellectu, ita tamen ut intellectus in illius
conceptione alicui innitaturiundamento et & haec communi vocabulo appellantur entia ra tionis Logica, qui, quia discur sui maxime sunt accomodata, maximo etiam studio laboran dum est , ut perfecta eorum LO gnitio habeatur. N 3itapropter norandu,ens rationis Logicu esse aliquod commune,quod pluribus conuenire,oc de eis praedicari potest. Non potest aute pluribus conuenireι nec de pluribus praedicari, nisi in
pluribus realiter reperitur. Ue tu , qnia eadem numero natura pluribus communicari non potest,prς terquam in Diuinis; intellectus noster eam naturam quam in pluribus numero distinctis limitem cognoscit, ab
strahit a singulis. oe ita abstractam concipit, conceptamque ut pluribus communem formatens rationis, quod vocant uni