In Titum Liuium annotationes per Beatum Rhenanum, & Sigismundum Gelenium

121쪽

A N N O T. IN VII. LIB. Et cuius ipsius pudere ac poenitere uos oportet, restoram. J Hanc scilletium cudiator qui biam additu dictiorunibus inici potauit. Nec enim est: Et cuius,aut uerbu Referam in excmplari Spirest. Sed, cuius Cr ipsiua pud e ac

poenitere vos oportet . nepe aequis manibus. Si Dicor vero

pro ipsius scribedum ipsos. cuius Cr ipsos pud. ac poeticvos op. Et est initiunouae sentetiae. Nec opus est uerbo refram,quum cohaercant alioqui quae sequuntur. N am sensus est . cuius er ipsos pudore ac poenitere uos oportet,

hoc ipsum est, quod aequis manibus benema die diremiustii plignam. cum exercitu meo eloqui uideor. J Quid illi uenit in mentem, qui hic eloqui pro uerbo loquisupposuit, quod legitur in codice scriptos Dinrictis gladijs discinctos iactituit. J Obscura Iectio sumi Cr medosa. Vetus exemplar habet: Distrincti s glari dijs cinctos destituit. Non dubito quin scripsierit Liuius, diarinctis gladiis cinctu stituit. Vt eu ignon nia astrinctos intelligas, qua male be gerentibus in praelio militibus er gladi) a lateribres austrutur,cr ipsie cinctus siue cingulis,ut discincti Cr soluti incedunt. Uurpatur substititia

ne cinctus. Vnde Vergilianum illud: cinctus Gabino. Ita concio dimissaintendo iure ac mUPro satendo scribendum est nuntium. Ordinati amatis. J Spiren e volumen habet, armati ornatis. Indicant autem sequentia nondum ordinatos silisse. Et intellige ornatos post stragem proximum,ex qua laceri redierant. Sic libro nono huius Decudis: Diis em que iis,qua equis armis que inurini atque ornati adis essen edixit.

Viribus quoqne fuscerent. J Explinximus quoque.

. Neque

122쪽

enim est in libro scripto.

copias educit G Scripsimus,er copis educit. Hortator te usque praebens firmabat. J Inueteri codice haec appositive leguntur,sine particula que: Hortator terisu praebens firmabat.

Et partim conculcatis. J R eposivimus antiqua'm uoca. bulion quo Liuius Uus est,quemadmod- temtur exenia plar scriptum, nempe occulcatii. Est autem occulco pro obcalco,ab ob Cr calco. Et tam conferta turba A Vetus mendost habet et constrat turba. Opinor scribendum,Cr in conferta turba. consternatas agit q. Lm.L reguntur I Restituimus ex Spirensi codice,conilernatam agit, quam insid. m. impeαrio regitur. Subaudi belluam. Qui probequerentur aginen. J Antiqua lectio: sequeu

rentur agmen.

Reccpti sunt. J Scripsimus accepti, deleto uerbo sunt. Tu intellige clementer acccptos, clementer tra latos. Quam Iedlionem ex editio Romana continet. Ad caetera inopem, se recepere G Vetus codex habet concessere.quem Cr nos secuti bumus. Atis inter populares tum honorati. J Exemplaris anti' quisimul er Romanae editionis lectio, honorati. Pro transfuga iussus. J In Spirense uol ine legitur profuga. Nos canigauinius perfuga sublata praepositioe pro,quae in vulgatia editionibuε male recepta est. Simul a portu Cr a nauibus quae ab aperto mariJS cripsimus, Cr a portu,Cr anau. quae aperto mari. Namsic habet antiqua lectio.

Qui praestritus clusus fuerat. J Inseruimus uocabulam antea,Qni praefictim antea clusi s fuerat. Et pro illo loco

123쪽

ANNOT IN VII. L I B.

praepositus,scripsimiis, illi loco praep.

Vt captae urbιs interdum excitatur clamor. JExcitareatur cantauimus, quemadmodum Cr Romana habet edistis. Et mox pro, fgnas infrrcscripsimus,ac gna.

Accedebat sonus. J Vtrobique legitur accidebat in coadice vetusto. Item,quam ex temporis. Non,quum Cy extemporis statio.

Qua Brutiorum praesidium esse agitatae proditionis cociliator nuntiauerat. J iseemendosa lactio non Dium in Romana editione, syd er in caeteris omnibus quae inde propagatae fiunt inoleuit.Antiqua uolumen habet: Qua Brutiorum cohortem praesidium agitare prodit. conci. nuntiauerat. Tametsi deprauate scriptu est illic cogitare

pro agitare. Porro librarius cou cohortem accusativum omisierat. Et castigator no instem codice netuno,qui verbum agitare non admodum quadraret, adiecit aliud verbum,nempe esse. Cr agitare vertit in agitat ut conmiungeretur cum genitivo proditionis. Nos locum restis tuimus in contextu.

Inde er proxima ref J Scripsimus: Deinde proxima resporta. Nam sic habet volumen scriptum. Prius pene quam costra J Voculum pene expunximus. Et mox,pro ex equo praecipitatum esse, scripsimus praecipit spe. Sic Liuius iusta: Quum in Italia ad Thrasimensier cannas praecipitatibet Romana restublica. Item libro sexto primae Decadis: I pyginquit,in insidias praecipitauere ibi.EIoc uerbum usurpat absolute. Vt SFracusarum ornamenta aequauerint. J Fecimus exaequauerint,aequarent. Ex pro,sed er maior cripsimus, sed maiore.

124쪽

TERTIAE DE CADIS. rασattestante ueteri libro, cursim agmine acto . In editione Romana,er ea quam proxime nobis colonia Agrippina dedit,curate Ioan. Sobio uiro optimo, recte legitur,curas . Verum in altero uocabulo dormitatum est.

Impunita ijs priora βr Sunulimus dativum ijs. Et intra pro,dolo inuictus filisset,scripsimim,esset.

Tantis augescere incrementisALegendiam iuxta ueteis rem scripturam, tacitis augesc. incrementis. Et mox,qua coepisent, ruerunt. Non qua coepissent uerent:quemadomoda reposuimus.Demiror Venetos Cr colonienses non dignatos inlicere editionem Romanam, in qua postea rius uocabulum recte habet. cum eastri J Legendum:Quum astri quam filicr.auo

grea hoc est,propter stem.Porro mire elegans est a particula in hocsignificatu. cum ijs copijs a Quid opus Ait hic addere copijs,quio

praeceda copiM auxerat. Et mox,terrestribus copijs.Huiusmodi dictiones a professoribM inter enarrandum a

duntur,quam verba autoris exponunt. Et deinde a parsi attentis recipiuntur in contextum.

Iam enim er Laelius. Jspirense exemplar huiusmodi lectione uidetur continere,Ab Tarracone egressus er Laelius redierat ab Roma sineq.n.imr. m. volebat Tumes lacunula erat post uocabulin egressus. Quam gloriati eam velut primam occasione raptam. Inendosius lacus est. In manu scripto legitur,qua glorianti ea velut primam occasione rapti, sit bicor scripsisse

Liuim,quam glorianti ea ut sub primam occasionem rapri. N isi quis malit Iegere uelut ad primum. . Neq; enim se reprehendere nomen hominum,si tam anceps od. J Sic in editione Veneta legitur , sed deprauate, quam nos cum exemplari manu scripto contulissue, pros

125쪽

ANNOT IN VII. LIB. pter autoritatem officinae Mulanicae. Vetus codex morem hominum habet, minus a germana Liui lectione abis

errans. Debct autetu esse morem,non amorem. Et mox stam, non, si tamen. Minime iistitit hoc Iacobis sobi admiratorem Liuij singularem, cui coloniensem editioin

nem caeteris cactigatiorem debemus. Quales ex hac die. J Scripsimus,ex ea die. Et mox, operae eorum pretium aciat,pro laceret. I iis periis consteuctum eius scilicet I ndibilis qui pro utros loquebatur pro,in constectum ijs. Liberis lucrdimantibus prae gaudio redduntur. IVetus exemplar tantum babet,lucomantibus gaudio red.ab prae. Frequens autem est apud Liuium callus septimus. Sic paulopthinum efusis gaudio laconita cupere uero diceret. Gaudio,hoc est,ob gaudium. In hostilium adducti. Jubi in excusis dicibus est adis ducti,pleruns in scripto abducti legitur. Nec male quais drat. Nam qui adducuntur, etiam abducuntur ab eo Ioco in quo fiunt. Et fluvius. JIn scripto tantum est,Fluvius.

Armorum que. J Scripsimus, aut armorum. sicut mo

quas coepissent hones, quas coepissent,bonibus. aliter dia incta sententia. Praeterea, per quam destriur amnis, prodesti retur. Ex libro veteri. Per sera primu nihil aliud, quam uid impediti iere. IAntiqua lectio,per astrata. Et eum caede magna in ac. altiore. I scripsimus,Et caede mag. in aciem altiori. Paulopost adiecimus particula C quae deerat, Locusq; ad euadendum ex mediis datus est. Et caedesserent, scripsimus,pro eaedesseret. circvnlusa inde omnis multitudo. JOmnis lon erat in

126쪽

TERTIAE DEc ADIL ri spirensi codice.Et pro, Romae intolerabile essierat intolerandum,quemadmodum Cr nos castigauimus. Vt constnim Asdrubalem consequeretur. J Legendum persequeretur. Aut in ultima Hilbaniae amoti. J Vetus habet, moti. Quod uero mox sequitur: Simul et Histanos, scripsimus ut,pro CT, Simul ut Hist. Nec cum Romanta. J In scripto libro legitur: Neecim Romano, subaudi,exercitu, quemadmodum er nos

mutavimus.

Ingenio magis quam uirtute. J Reposivimus, unu inita .gis quam M. Demiror quid castigatori in mentem uenerit, ut hic aliam uocem supponeret. Anus est quem in hodiis hibus damnamus. Venusiam in tem milites abduxisset. J Hie tem legulomnes propterea quod bequitur, bu caesion exercitu eius aestiua venusiae sub tectis agere. Exemplar manu scripta habet,in exta. Proinde malim Iegere,in milua. Quemadis modum de Neronec o s. circusnem huius libri: cistitiois re quam inde uenerat,agmine die sexto adstitiua sua disque ad hostem pervenit. Marcellus Roma rediret. J Ex fide uetusti codicis scripsimus hic,ueniret pro rediret. Et mox, avente ipsio ageretur. Item,accusauit tribunus. Et,diutius ibi. Vtrisq; consulibus. J Scripsimus: Viris consulum. Et mox, o collulis prioris anni exercitus,pro conbulares.

E t quae senatus ceti uiset. J Videtur ex aeque mendosa codicis scripti lectioe legendu:Ex quo sinatus censuiset. In qua er T. Quintius Pr. uerat. J Autoritatem secuti manu scripti uoluminis, hanc clausulam depraua sic restituimus: Quae T. Quintij praetoris uerat. Itilias

127쪽

ris ANNO T. IN VII. L I B. I taliae,siciliae,sardiniael.J scripsimus, I ullae,sicili ea; ac Sardiniae. Et mox pro, Cr in Sicilia ita diuisa res est. Et in sicilia ita diuisa res. Eo anno pestilentia grauis incidit in urbem agross, quae rimen magis in morbos longos, quam in perniciales euasit. J In primis certu est non esse legenda, in urbem arigross, quemadmodu uulgo legunt omnes, se per urbe agros s. Sic enim est in veteri uoli ine. cantatori non est usa satis Latina locutio,incidit per urbe. quare missi

ui pro periscripsit in. At quid dicemus de dictione peroniciales quae sequitur Perniciosus legimus,uerum pernis

cialis non reperitur apud autores. Subest, ni fallor, menα dura. scriptum exemplar habet, inperniciales.Diu me his scrupus occupatam habuit. Et tande qua in cogitarem noesse tam inepte loquacem Liuium, ut quum dixerit magis in Iongos morbos, praepositionem institim repetat er dicat, quam in perniciales, deprehendi unum esse uocalaritum, er indubie legendum, interniciales. Dictam autem est internicialis, ea forma qua dicimus exitialis. significat interaiciale quod necem assert. Sane potest pernicios esse, siue perniciale, ut uulgatum errorem sequar, quod tamen non fit letiferum . Accipitur enim pernici uem etiam pro damnoso ac periculosio. Quo sensu longi Crdiuturni quoque morbi sunt perniciosi. Proinde voce hic opus erat quae plus significaret. Atque ut hoc vocabulo uteretur bis,in causa est quod paulo ante dixit,exitiabilis prodigiorum euentus. Notum est quid fit internecio erinternecivum,ubi praepositio Inter auget.Porro no dubi ito,quin eruditi aebo, quod aiunt, calcula meam sint proabaluri iudicium. Nolui tamen lectionem receptam era

dere, ne quis me temeritatis argueret. Suffcit hic doctos

128쪽

TERTIAE DE CADI s. resse ddmonitos. certe nihil clarius dici poterit ,1 silla legas:Eo anno pestilentia grauri incidit,per urbe agrosqquae tame magri in longos morbos,q interniciales evasit. Ante diem iii. NonM QRint.J scripsimus,ad iii. Nonas Quintilet Et mo accipere. cui traderet: non, er cui truderet.

Biduum ad cog derandum tempus. J Vide num legendou sit, biduanum ad conoderandum. Hoc enim mansplaceret quam bidui. Et uetus code biduum habet. Tribunis vi prodi s soci. Cr centurionibus. J crastigauimu3: Tribunos mil.proctosq; er centuriones.

cautis cum cura. J Hus duus uoces,cum cura, explinaximus,quod non essent in exemplari virensi. Et pro inistractius se ipsimus,intentius. Aths fiententi s notantibus praesidium . J N endae postis quam semel fuerint in libros receptae, sic germanae leditotani immixtae latent, ut etiam a doctis uix sientiantur. Quis putavet in ictu uerbis aliquid esse uitij s Et tamen est hie

erratum prodigiosium. Om hunc locum legerem priamum,non placebat uocabulum sententijs, quod tamen soptimo cactu dictum uideri poterat,pro per siententius. Sed quid opus erat uoce plurativa s Instexi spirentie exemis plar, Treperi scriptaem,alijs foci s notantibus. Videbam 'Cr hoe mendo m esse, sed sperabam ex aperto mendis germanam lectionem me facilius addiuinaturum. Depreis

hendi istas a Liuio och fuisbe scriptum, quod primum asocin proxime praecedentis dictionis ultima litera Ideprais vatum est et in focij,mox ob conuenientia eouum utrinq; coherentium in fochs foret mutatum. I d postea calligautor non conbderans, sed alio properans ac nimium sedens ingenio sevo, uertit in sentent s. Sic accrescunt in iii monumentu

129쪽

ANNO T. IN VII. LI B. monumentis autorin men Le. Facilius aute fit ex primis librarioru erratis inceram lectionem reperire, quum ex posterioribus nonnunquam eruditorum castigationibus.

proinde sic leges haec Liuil uerba: Alijs oci, notantibus praefectum. Ita legendum quoque docet sequens stitimclaustula, quod eius socor Aa Tarentum proditum hosti esset. N am ocium progignit socordiam, hoe est, desidiam

erignaviam. coniungitur autem eleganter Notare genitivo,quum reprehendera gniscat. Notionem de eo. J Antiqua lectio: Notitionem. AGAtror scribendum cognitionem, Hoc enim masus placeret

quum norationem.

Quod negabant unum resan duobus recte dedicari. I Restituimus ex codice scripto: Quod nenuaeritum dimplius quam lini deo recte dedicari. Reditum est.J Expunximus est, quod non sit in veteri libro. In quo mox, Annibal redit legitur : non,redij subiecti res oculis nostris. J Expunximus, nostris. Et mox pro confientiente, ubstituimus, adfientiente. Auctis etiam usum in capite. J simile extisticium deae seribit Lucanus bis verssibus,in primo: Quods nefas nullis impune apparuit extis, Bece uidet capiti fibrarum ilicrescere molem. Alterius cupitis,pars aegra ex marcida pendet, Pars micat Cr Gleri uenus mouet improba pusu. caput extorum est iecur. Et in iecore duo cupita conlita tuebant arustices. castra calli is eo ala crederet. I scripsimus diceret.Et mox,ut si collis,deleuimus particuli,ut. Deleuimus quos ea pronomen in siequenti versu:Exiguu eampi ante castra

erat. Deinde pro, possct cxclcre Aligauimus, possent

excipere,

130쪽

τERTIAE DE CADI s. exeipere.Et pro,ab tergo includerent viam, interclude rent uiam.Postremo pro, nes euadere possent in iugum, neq; euaderent in iugum, eraso uerbo possent. Ad ydeni omnia vetusti codicis. Interficti A. Mansim. J subuentam huic loco, quem in editione Mulanica alleri co notum reperimus. Nam legendum est:I ntersi tus A. N antii s. Nec deest quicqua. voeabulum pluratium interjicti, scrupulum ante ista

iecerat.

Ε quitum tres. J Scripsimus,E quites tres.Et mox pro, Et tumulatum in castris, Tumultuatum er in castris.

Tam improvide isse colleganis. J Restituimus deprauatis Iocura, pro isset scribentes se, Tam improuide se collegamqnCr prope totam Rempub.in praeceps dederat. Alteram scriptam laudatione fili j, qui rei gestae latera fuit. J Autor em manu scripti uoluminis secuti, reposuimus: Alteram scripta laudatione,qui rei ge1tae inter verit... Ne cui dolas necteretur. J Legendis, ne qui dolus. sie

enim in libro ueteri Iegitur.Porro Liuius usurpat qui pro quis. Id quod et Cicero saepe facit. Vt pro cecinna, si quismiliam meam de fundo meo deiecerit. Si qui mbi praesto

fuerit eum armatis. I dem peculiare est Septimio Tertutiliano, quemadmodis indicauimus in nostris annotatisaenibus quas in issim scripsimus. Porro res haec non animaduersa corrumpendιs autorum locus infinitis an am dedit. Venit nunc in mentem unius laci, qui deprauate apud ciceronem legitur,in libello cui titulus est De senectutes ecato maior. Habet enim sic exeplaria opis excusa quae uidimus hactenus: Omnia quae curant,meminerunt,uadia

monia c5stituta,qui bi,quibus ipsi ctbeat. Qua indubie cicero scripserit, quisbi,cui ipsi debeant. pro quis sibLii i Nam