장음표시 사용
171쪽
penetrauit. Regioni illi vir annos natus septuaginta, qui tunc taecus erat, sed in re militari,antequam in morbum illum incidisset,inagnia sibi decus pepererat,imperabat. Oppidum non erat valde magnum, nec aedes magnificae,inis
stratae tamen bombycinis peristromatis, & densis vepribus circu uallatae.Erat aute huic Reri nome Zuse, qui Gnatam valde comiterat'; benisne sulcepit, illici: fide deIt, se omnia Regis Emmanuelis causa libentissime saetiarii. Erat aute multis militibus circii septus. Hi erant Saraceni colorati, umbilico tenus nudi,gladijs cum manubrijs eburneis accincti,reliquii corpus pannis sericis degos si pinis amiciebat capita circunductis bombycinarii de golsi pinarii vestius piris valde implexis,& circit plicatis ornabant. Ibi post multa beneuoletiae signa,petistia Rege Gnata, ut faceret sibi potestate, quod sperabat ipsi Regi selici ter clienturii , arcis aedificandae. Rex id sit mma facilitate cocelsit. Postquam autem Gnata ab illo digres is est,Saracenus quida natione AEthiops, qui plurimu apud Rege poterat,Acotes nomine,cu Gnata amicitia firmauit,illumq; de regionis illius natura,& de moribus gelis admonuit.Gnaia tinuo arcem aedificauit,&tam diligeter operi institit, ut intra paucos menses illud ad iusta altitudine perduceret. Deinae a se alios partim in India, partim Quiloam dimisit,& ipse cu illis copijs,quae sibi visae sunt,in arce remansit: ad quam reis cienda, indigenae etia strenuam opera nauabant. Id cu Saraceni permulti indigne tuli stent,ad Rege adeunt, eumq; monent, ut hominu maleficorii insidias praecaueat. Amicitia ab illis simulati,pernicie vem & exitiu interim illius rebus intendi. Inque finem,inquiunt,arce in sedibus tuis excitant, nisi ut potentiores essem,te hinc exturbent,omnibtisq; te opibus atque fortunis expo- sient An no his fraudibus Quit Regem expulerunt f An non in india multos Principes per sum scelus bonis exierieiunt An non ubicunq; pede ponunt,fraudis & latrocini j impressa vestis a relinquunt'Si sapis igitur, cos ante quam vires colligat, opprime,ne postea frustra pestem a te,& a ciuibus tuis auertere coneris. His sermonibus stimulatus Regulus ille, manu secreto co- parat, & die facinori praestituit. Fuit huius sceleris indiciu per Acotem Gnatae delatu. Gnata,vt coueniebat,ad hostes acerrime propuliandos se parauit. Hostes, ut erat constitutum, in arcem impetu seruntur, tela ignita coni jciunt, &quibus possunt machinis, muros oppugnant. Acotes vero cum centsi hominibus,ut nostris subsidio occurrat,in arce ingreditur. Fuit acre praeliii. Hostes tande telis atq; tormentis repelluntur: &cum se in fuga darent, nostri eos insequuntur,nec ullo modo patiuntur, ut illi se a timore & trepidatione reficiat.
Itaq; in illorii temis inherentes, eos usq; in oppidum,in quo Regulus domici-hu habebat, persequi contendunt,de in Regiam deniq; vadiit .Regulus in cubile suu se receperat: ibi cum nostri vestigijs illius insisterent,is quanta is & se irex,& ocul is orbatus esset, in extremo tamen vitς discrimine animum mini me demisi sed iacula contra nostros intorsit. Vix fieri poterat, ut telii aliquod frustra,
172쪽
frustra, eo quod nostri valde conserti essent, accideret. Itaque aliquot Lusitanos homines iaculis emissis vulnerauit, inter quos ipse Gnata fuit cuius ceruicem iaculo sauciauit.Quod cum Emmanuel Fernandus, qui Regis Emmanuelis in ea regione negotia gerebat,animaduerteret, in Regulum inuasit& caput illi continuo praecidit. Occisio Rege priecepit Gnata nostris,ut a male -ncio abitinerent, & uniuersiae multitudini parceretur. Voluit enim ea significatione clementiae incolas ad se allicere, ut qui virtutis documenta perspexerant, humanitatis etiam lumen in perditis rebus experirentur. Hac regesta Gnatae visum est, rei p. illius statum collocare,& praemio etiam digno Acotem , qui strenuam operam in eo tumultu nauarat, assicere . Illum igitiir Regis Emmanuelis nomine Regem creauit,&ciues, ut illi libenter obtemperarent , effecit. Acotes fidem dedit, se perpetud 'linccunque Rex Emmanuel & Duces illius ei praesicriberent , esse facturum. Interim cum coelum illius regionis esset nostris insellum, & propter palustres humores ardentissimis Solibus excitatos, corpora multorum inficeret, accidit, ut Lusitanorum corpora summus languor occuparet, & multi decumberent, &tetra lue atque tabe confecti morerentur: ipseque Gnata eodem morbo sublatus est. In cuius locum suit Emmanuel Fernandus omnium consensu substi tutus. Eo autem
tempore Almeida ex Cidebarbuto, & Emmanuele Coresma nauarchis, qui in Indiam misit ab Emmanuele fuerant, intellexit, Petrum Gnatam morbo extinctu esse: Sc praeterea in urbe fauiloen si tumultuari, propter necem Mahumeti Regi per summum scelus illatam. Illum namq; Rex Tirendicundus, qui erat cognatus Abrahemi, insidijs occiderat. Haec illi, chm oram illius regionis legerent , ut suerant ab Emmanuele iussi volebat enim Rex intelligere, an Franciscus Albu quercius, de Petrus Mendoga, qui perierant,in ali quam illius regionis oram euasillent in in cursu cognouerant. Almeida continuo Nonium Vascium Peretram in falam milit, qui arci praeesset,&incursu Quiloam motibus propter necem Regis agitatam consti tueret ,& in au ores etiam caedis, si fieri pollet, animaduerteret. Hoc in loco non erit abs re de regionis huius situ pauca dicere. Constat iam inde ab Homeri tempo- tibus, eam Africae partem, quam Graeci AEthiopiam appellant, in duas par- res esse distinctam. Vna namq;,ut ipse Homerus auctores , ad occasum Solis, altera ad ortum pertinet &utriusq; partis regiones vltimii,qu ad Austrii longilsimo tractu protendutur, Oceano terminantur. Occidentalis AEthiopia cuea Africae parte , quae Gaditano steto definitur, coti nens est, atq; in Austru indec6 tintiata disteditur,vsq; eo, du quinq; tantum serme gradibus ab aequinoctiali regione distet . atq; deinde in ortum Solis inflectitur,& ad principium promontorij Bonae spei maximo spatio dilatatur. Inde vero rursus in Austrum tanta longitudine procurrit, ut aequinoctium superet,& Austrum versus,
circiter gradus triginta & quinque ab aequinoctiali plaga dilsideat. Inde ad L s ortum
173쪽
ortum Solis extenta , ad aequinoctialem rursus abducitur, dc Septentriones respicit, donec tandem in sinum Arabicum atque in promontorium Prasu Nperueniat. Ibi Arabiam ab ortu solis spectat. Intimus autem ille sinus Helmum ciuitate definitur. Continet autem AEthiopia lupra dimidiam Afri car totius partem. Regio partim est senilis, & multis frugibus, & armentis, ct pecoribus abundat, & quamplurimis fluminibus alluitur: partim deler inculta, & rerum omnium at peritate vallata. Est etiam in illa non solum maxima linguarum, sed etiam morum dissimilitudo. Nam quidam sunt mites, commodi, & ad Omnem rationem humanitatis propensi. Alij ve , ro sui motibus immanibus esserati. Ea vero pars AEthiopiae, quae specta; ad Solis ortu , a promontoris illius maximi flexu incipit, de deinde ad AEthi piam, quae supra AEgyptum est, post varios sinus & nexus extenditur. Continet autem thiopia elephantos quam plurimos, e quibus magnam vim oboris mercatores inde in multas asias orbis terrarum regiones important. Abundat multis auri, & aeris, & a genti venis, alijsq; rebus innumerabilibus, plurimis in locis opulenta est. Calores tamen noliris hominibus in sesti sit mi, & febres mortiferq eos his comodis omnibus arcent, terroribusque mor tis obiectis impediunt, quo minus multas ex AEthiopia utilitates excipiast. Quanquam tantas plerunque vires habet auaritia, ut mentes hominum ςogitatione mortis, qua nisi ii videtur esse terribilus, frequenter abducat. In hac autem AEthiopiae parte, quae est Vltra promontorium Bonae spei, quae Australi Oceano terminatur, est regnum latissimum, quod Benomotap nominatur, cui , ante quam Lusitani eas oras perlustrarent, omnes illius orae Reges sine recusatione parebant. Est autem auro, supra quam quisquam extristimare potest,ditissimum . Nam e fluuijs etiam atque lacubus eruitur. Multique Reges Regi Benomotapae auri tributum quotannis impendunt. Gens timulacra minime colit : unum D EVM coeli dc terrae conditorem confitetur. cultus de vestitus non est cultui, quo reliqui AEthiopes utuntur, absimilis, Regem incredibili superstitione venerantur. Rex duo regiae maiestatis in si gma rastat. Vnum est,paruus quidam ligo cum eburneo manubrio. Alterum iaculis duobus haud ita magnis continetur. Ligone subditos ad terrae culturam adhortatur, ne propter ignauiam atq; desidiam terram deleont, &ui me coacti latrocinentur. Vno vero ex iaculis significat, se scelerum vindi, sem futurum, altero vim externam ab hostibus armis atque virtute repres, surum. Regum filii, quos habet stipendiariosApud illum nutriuntur,tum vita educatione Regem debita fide & amore prosequi studeant, tum ut illis pbsidibus Rex eorum parentes in ossicio de fide contineat. Est maximqtemper exercitu constipatus, quan uis summa pax & otium cum omnibus finitimis nationibus sit illi firmo scedere constitutum. Tunc enim censet,
libi nullqm a bello sole peti sunt , cum in pace bellum senaper Regui 3- fortunis
174쪽
fortunis impendere suspicatus fuerit. Singulis annis mittit ex suis domesticis& familiaribus, qui ignem nouum Principibus & Regibus,qui in illius ditione sunt, nomine ipsius Regis impertiat, atq; inde reliquis hominibus distribuatur. Quod quidem ad hunc modum sit. Vbi legatus ad domum cuiusliis Principis accedit, ignis extinguitur . Deinde rursus a legato nouus ignis excitatur: tunc Omnes eo commeant, ut ignem inde in domos tuas inserant. Hoc qui facere recusat, proditor atque rebellis existimatur, dc tanquam maiestatis
reus extremo supplicio punitur,&, si opus ita fuerit, exercitus in illum comparatur, ut hominem fidei desertorem multis excruciatum supplicijs interimat . Haec quidem de regione illa AEthiopiae, cuius ambitu Totalaeti ath continetur, satis esse puto. In India vero Franciscus Almeida, ne tempus ullum abire sine fructu pateretur, Laurentium filium cum classe nauium nouem misit in insulas, quae Maldiuae appellantur. Sunt autem complures, modicis inter se aestuarijs diuisae,Cochimoque circiter bis centu Sc quadraginta millibus passuum distant. Ibi eum iubebat speculari, numquae naucs Saracenorum ab Oriente sole in occasum nauigarent , quas ipse captas Cochimum perduceret. Tanta vero fuit aestus vis, ut Laurentius 1 cursu prorius abduceretur . Delatus autem fuit in insulam non ita lato mari a Cori promontorio, quod Comorinum appellant, disiunctam: quam multi suspicantur esse Taprobanam. Sed qui Ptolemaeum sequuntuo, Taprobanam asserunt osse illam, quae est aureae Cherlbneso opposita, quam incola: Samatram appellant. Haec autem de qua loquimur, a Ptolemeo Cori, nomine promontorij Indi- Aci, in quod spectat, appellatur. Insula nominatur ab incolis Zellanda . Ea patet in longitudinem a Septentrione ad meridiem circiter ducenta dc quinquaginta passuum millia: latitudo autem, ubi est latissima, non vltra centum Scquadrapinia millibus passuum dilatatur. Est autem admodum fertilis, neque solum varijs frugibus abundans, verum dc herbis, dc plantis odore mirifico redolentibus egregie vestita: quae quidem sine ulla cultura proueniunt. Malorum citreorum nemora sunt densissima: fructus varij atque multipli ces tam sapore quam odore gratissimi. Magnam praeterea vim cinnamomi
passim fundit. Multi praeterea preciosissimi lapides atque multiplices e saxorum ingentium venis eruuntur: dc gemmae etiam incredibili multitudine, de singulari colore atq; fulgore, extractis ostreis e profundo maris gursite,repe riuntur. Ad haec,miram elephantorum copiam nutrit. Erat tota i nsula septem
regnis distincta, e quibus tamen unus dc opibus,& dignitate,& imperio multu reliquis anteibat. Is in ciuitate maxima, quae Columbum appellatur, imperii sede de domiciliu collocabat.Est in media insula mons pr cellus,multis paludibus ci nistus.Ex illius stimmo fastigio collis assurgit, e cuius medio e lacu quodaaquae dulces atq; perennes emanant. Prope lacum est silex, in qua cernitur vestigium hominis impressum. Est autem insitum incolis, vestigium illud esse
175쪽
Non procul autem inde Sacellum visitur, in quo duo lepulchra mira lupei uitione coluntur. Existimant enim in his condita suisse corpola primi hominis,& vxoris illius, E quorum semine fuit uniuersum genus humanum propagatu. Ea vero opinio animis penitus infixa facit, ut eo multi Saraceni,& alii longe diuersis superstitionibus impliciti ,religionis gratia cofluant. Locus adeo acesi uis est, vi neque manibus niti ad suminum possint, sed scalis & catenis adiuti eo perueniant. Ad hanc insulam Laurentius cum classe sibi commissa delatus, portum subi jt , quem incola: Gabalicam um appellant. Id cum Rex nec enim inde procul aberat)accepisset, legatum ad illum continuocu muneribus mi sit, qui ab eo pacem peteret. Laurentius tesatum benigne &hospitaliter accepit,dc muneribus illis ornauit, quae ei grata fore susipitatus est. Tandem utpace cum it lo firmaret, milit unum de comitibus suis, virum nobilem atq; pii in sum,Pelagium Souiam nomine, tui in regiam deductiis;Regem ostendit miro fulgore circula lucentem. Partim enim gemmis, quibus erat excultus, partim c reis facibus,quanuis dies esset clarissimus,omnia splendebant. Ad maiestatem enim pertinere existimabat, eiusmodi facibus circunsederi. Fuit Pelagius Solas a cum reliquis , qui illi fuerant comites attributi, admodum honorisce receptus, foedusque sine ulla reculatione sancitum. Foederis conditiones hae fuerunt, ut is Emmanueli Regi singulis annis tributi nomine ducenta &quin-rua inta millia pondo cinnamomi penderet.Rex autem Emmanuel illum indem Sc clientelam reciperet,&Ducibus suis praeciperet, ut illius portus atque maritimas ciuitates ab hostium iniuria prohiberent. Id foedus sub ea conditione ratum habuit Laurentius,si pater illius auctor fieret. ndus tamen cinnamomi suit Regis iussu nauibus Lusitanis impositum. Tantus enim erat Rem metus iniectus, ut vix ullum ossicium, quod ad pacem cum nostris firmanda valeret, ei satisfaceret. Eiusdem consensu Laurentius in terra columnam marmoream cum regijs Emmanuelis insignibus statui iusiit, quo significabat,
insulae possessionem ab illo nomine Emmanuelis occupari. Hac re consecta, Cochimum ad patrem redijt, aquosuit in Anchediuam misius, ut arcem muniret,& totam illam oram maritimam perlustraret. Emmanuel Paragna similiter Cananotem eiusdem Almeidae iussu peti jt, ut Laurentio Brittio in arce aedificanda atque munienda opem asserret. huerim dum tempus in his nego-lijs teritur, venit ad Laurentium vir quidam Italus,nomine Ludovicus Uuart- manus, patria Bononiensis, qui studio olbis terrarum cognoscendi,multas regiones peragrarat, atque tandem sub mercatoris habitu, cum te Saracenii esse fimularet,Calecutium peruenerat. Ibi cum multi multa de Porrugale libus co- memoraret,nomine getis excita tus,quasi quae ges esset ignoraret, qui mores de instituta illius essent, quam religionis secta isequeretur, quo casu suillet in Indiam delata,quaesiuit. Saraceni gentem est maleficam i csceleratam narrant,
176쪽
cuius omne studium in latrocinio de crudelitate consumeretur, multaque iam detrimenta Saracenis in partibus illis intulisse . Tum Ludovicus simulat se indignissime pati, taptam gentis impurissim .e audaciam & temeritatem tamdiu impunitam esse, quae iam interitu su nestissimo debuisset meritas facinorum &scelerum poenas exoluere. Inde cum se in familiaritatem eorum, qui ylurimum poterant, insinuaret, &consilia Regis explorat, & quo animo classem ingentem compararet, quibus auxiliis se in nominis Lusitani perniciem sepiret, intelligit. Interim spem maximam concipit, fore, ut breui Lusitanorum ope se se; Saracenorum familiaritate impurissima vendicaret . Cum Me diolanensibus autem consilia communicat ,&eos adhortatur, ut relicto Calecutio se ad Lusitanos conserant. Resipondent illi se Christianos esse celerumtamen suorum conscientia perterreri, ne ad Christianos confugiant. Ludovicus bono illos animo esse iubet,seque opcram daturum pollicetur, ne illis si audi esset facinus, quod in Christianum nomen consciverant. His ita constitutis, quam primum occasionem oblatam vidit, arripuit, atque ad Almeidam se contulit. In eo cursu in Laurentium incidit. Ibi tunc quas copias Rex Cale cutiensis pararet, quam classem instrueret,illi nunclauit. Docuit praeterea,val de Mediolanenses facti sui poenitere. Eosque si veniam impetr ren libentissime ad Lusitanos rediturop. Quod ut contestim fieret, Laurentium veheme*ter adhortari coepit. Illorum namque opera Quamplurima tormenta apud Calecutiensem Regem conflari, multosque idem artificium ab illis inuitissimis perdiscere. Laurentius illum laudat, & muneribus assicit,atque promissis excitat, ad patremque deduci iubet. Pater confestim filium perliteras admonuit, ut se ad dimicandum cum hoste pararet. Et L udovicum dimisit, ut Calecutium reuersus, indiolanenses data fide Cocnimum perduceret. Id Mediolanenses laetissimis animis iaceperunt. Sed dum fugam parant, suit corum consilium enunciatum : dephehensique poenas imorte crudelissima luerunt. Ludovicus vix se iuga a periculo c. edis proripuit. Interim classis Calecutiensis summa vi parabatur. Ea suit octoginta maiorum nauium,3c centum & vigintiquatuor paronum. Erat autem & armis, & tormentis, de hominum multitudine, multisque munitio hibus instructissima. Laurentius cum classe undecim
nauium in illam inpectus est. Eri aute in hac classe octingenti milites Lusitani, viri acres, & a nis egregie n liti. Auxilia praeterea Indica,non tam e valde firma, conquaesierat. Ilantum erat ad Cana noris ora,cu vtynq; concursuria est. Atq; primum cum disionis clamoribus, tubaru cantibus, tormentorii crebris icti bos mare atq; tellus tremefacta strepitus horredos edidissent,iande naues ipse manibus ferrei metae de uinet. x cutiuntur. Laurentius naue hostiupraetoria conlpicatus, in m impetu secit,& harpagone sepe frustra coniecto, tande eam firme retinuit .fuit utrinq; fatis acriter dimicatu . Lauretius tamen
in naue insiluit. Illum Philippus Roderi us,loannes Homo Lanadus Pirerius
177쪽
Andradius, Vincentius Peretra, Rodericus Peretra, & alij quidam homines
fortissimi sequuti sunt. Erant sexcenti milites in hostium naui,qui cum rem in summum discrimen adductam cernerent, ne inulti induent, laborabant.Sed tandem omnes partim occisi, partim capti sunt: aliqui vero se in mare demiserunt, Vt nando salutem quaererent. Hac naui capta,Laurentius Nonnio Valcio Peretrae opem opportune tulit. Is enim cum naui haud ita magnae praeellet,nauem hostium valde magnam inuaserat, eamq; iniecto harpagone suae deuinxerat. Sed nihil propius est factu ira, quam ut nauis illius, hostilis nauis ictibus allisa deprimeretur. Praeterea tanta multitudo sagittarum & iaculorum ab ho stibus accidebat, ut omnes serme, quanta is acerrime decertarent, se interituros arbitrarentur. Sed aduentu Almeidae, haec quoque nauis hostium expugnata suit, & ex quingentis militibus, qui ea vehebantur, nemo euasit, nisi tantum illi, qui natandi artificio vitae suae consuluerunt. Erant in hostium clacte ex eo
numero, quem diximus, multae mercatorum naues , qui reliquarum nauiuiri robore & multitudine nitebantur. Hi cum cerneret duas illas naues expu na tas, dissidere de pugnae euentu coeperunt. Dum igitur animaduertunt nostrosita pugnandi difficultatibus implicitos, ut minime illos fugientes insequi pos sent, vela dant Sc alij quidem se in Calecutiensem portum recepere: alii veroeym nauigando cursum libere tenuere, quem optabant. Reliquae naues stre niae iaculis & tormentis partim aeneis, partim serreis, & nauium imprestione decertabant, & cominus etiam multis in locis hastis&gladijs rem gerebant. Eriat autem nostri in magno periculo. Nam multae simul naues hostium πιnam nauem ex nostris circunsistebant. Ab omnibus tamen fuit diu magna virtute dim icatum, dc hostes in dem in fugam conuersi. Supra tria millia no stium caesa sunt. Decem naues Eum multis paronibus di pressae: duo signa Regia & nouem naues maiores captae, & magna praeda parta. e nostris sex tan thm in pugna ceciderunt. Re ex animi sententia gesta, Laurentius se Cananorem contulit. Fuit autem a Rege cum magna laetitiae significatione, & cum non mediocri admiratione virtutis exceptus. Interim dum haec geruntur,cum Zabaius Goae Princeps intelligeret, Calecutiensem Regem magnam classem comparasse,& n'stros ; ut cum illa dimicarent, extirce Anche)iliensi solvis se, noluit eam rei bene gerendae, ut opi nabatur, occasio in amittere. Con
silio igitur Lusitani cuiusdam, qui religioniai abiuraue t erat autem is ex illis exulibus, qui morte damnati fuerant, & ea c 'ditione liberati, ut terras incognitas explorarent) classem sexaginta nauium in 'nchediuam misit, quae
arcem expugnaret. Classi aute eundem Lusitanti praefecit. Fueratis faber ligna rius, &in reliciendis arte sua nauibus vli nostrisciat Appellabatur Antonius Fernadus.Tunc vero post scelus nefariu cu religione nonae mutarat,& Abedella nominabatur.Is cum naues ad Anchediuq arce appulisset, cotinuo eam oppugnare instituit. Emmanuel aute Paragna,qui presectus arcis erat, lata vi restitit,
178쪽
vi hostibus magnam perniciem afferretJtaq; vir nefarius obsidioriem soluit,de
Coam cum i uorum caede & interitu, &cum insigni dedecore reuersus est. Almeida tamen cum cerneret, illam arcem nullum usum habere, nec ex insula
aliquam utilitatem percipi, neque posse,eo quod procul Cochimo aberat, nisi sumptibus immodicis,&cu magno periculo defendi,& copias quas habebat,
esse exiguas,neq; commodii esse,eas dispertiri, de Ducum omniti sententia arce diruere iussit. Laurentiu igitur in Anchediuam cu classe misit, ut id exequeretur. Is, ut suerat iussus, in naues Paragnam cum militibus, qui erant in pr si dio,recepit,& arce disiecta Cochimum redijt. Per idem sere tempus,quo haec in
India gerebantur, Rex Philippus Maximiliani Imperatoris filius, id Fernandi&Ifabelae gener, e Gallia Belgica in Hispaniam venit. Habebat autem ille in matrimonio Ioannam Fernandi & Isabelae filiam, ad quam post morte Ioannis, &illius Isabelae, quae Alsonso primum Ioannis Regis filio, deinde Emmanueli nupserat, regni patrimonium iure veniebat. Philippus igitur chm uxore, postquam accepit liabeum Reginam socrum suam e vita decessisse, in Hispaniam venire maturauit, ut regni haereditatem adiret. Id cum Emmanuel intelligeret, Sc iam eos in Artabros peruenisse, compertum haberet, ratione cognationis & vicinitatis admonitus est, ut illis sine ulla mora per legatos de selice in Hispaniam aduen tu gratularetur, fidemque daret, se nullo in loco, in re bus omnibus, quae ad illorum dignitatem & voluptatem pertinerent, officio fratris amantissimi defuturum. Legatus suit Iacobus Lupus Aluitensis Dynasta: qui quidem suit a Regibus illis admodum honorifice susceptus, responsumque ab eis tulit amoris & officij plenissimum. Hoc eodem tempore sustepit Emmanuel actionem memoria sempiterna dignissimam, quan uis iaeo,quod effetitumsupiebat,srustra contenderet. Videbat enim Principes Christianos, odijs acerbissimis stimulatos, inter te cum magno rerum omnium discrimine decertare, remp. Christianam dilacerari, vires frangi & debilitari, hostium opes interim Christianorum furore dcamentia indies augeri. Verebatur autem, ne mal tam illud serperet, & in Christiani nominis pernicie, si non esset opportuno remedio prouisum,erumperet. Cum aute haec secum agitaret, tum id in primis eum vehementer angebat, quod Custis Ti sepulchrum esseda Saracenis occupatu, Christianis Principissus turpisiime neglectu. Omnia vero mala, quae tunc rebus Christianis accidebant, interpretabatur proptet hanc negligentiam pietatisincidere: & religionem socordia &desidia violata, arbitrabatur esse magnitu he roboris atque virtutis expiandam. His curis anxi us,legationem ad Iulium Pontificem Maximu decreui egatus fuit Odoardus Galuanus, Resis ipsius consiliarius. Summa lesationis haec fuit. Principes Christianos inter te de propria dominatione cu periculo uniuersae Christianae reip. dimicare.Opes interim Principis Turcaru,& Sullani etia vires vehemeter amplificari,& rebus Christianis imminere.Neminem vero eorum Principum, quorum
179쪽
te reprimere, tanto periculo commoueri. Si gloriae cupiditas Principes ad arma solicitabat, quod decus tantum esse poterat, quod ellet cum C HRI s T i sepulchro armis vindicato comparandum ' Si multa possidendi cupiditas stimulos illis adhibebat, cur non animum ad Asiae & AEgypti regiones opimas, maximisq; opibus opulentas ad ijciebant 'Per C H R i s T v M igitur Optimum Maximum ipsium Iulium obtestabatur, ut omne studium suum,omnem virtutem α industriam, omnes curas Sc cogitationes in discordijs tollendis, & pace constituenda constimeret &Principes Christianos ad interitum Mahumetani nominis exhortaretur, ut ita sempiternam gloriam, quae nullis unquam seculis esset interitura, compararent. Se vero ad eam rem regni sui opes uniuersas polliceri , libentissimeque per se in tam praeclaro certamine quocuis discrimen capitis aditurum. Haec quidem Emmanuel sine ullo fructu perliteras atq; legatos egit. Erant enim Principes animis propemodum efferati, & usq; adeo propter turbulenta dissidia a cogitatione impendentis calamitatis abducti,ut hanc orationem non solum animis aspernarentur, verum etiam ludibrio haberent. Hoc eodem anno Emmanuel Castellum in Attica aedificari praecepit,extra ste- tum Gaditanum, in ea ora, quae ad Austrum pertinet, ut ex eo pollent infesta signa Mauris eam regionem incolentibus saepius inferri . Huius autem aedifici j curam Iacobo AZambugeo, viro impigro, qui multa decora virtutis militaris obierat, assignauit . Fuit Castellum magno cum labore & contentione a nostris aedificatum. Multi namque Mauri undique confluebant, ut nostros opere proliaberent. Itaque necesse erat nostris eodem tempore Castellum aedificare, de hostium vim armis atquea irtute repellere. Anno insequente, qui fuit a Christo nato M.D.vij. instruendas curauit Emmanuel naues qilatuordecim, quae varijs temporibus Olysippone soluerunt. Vt quaeque enim erat expedita, ita vela faciebat. N ulla tamen earum eodem anno in Indiam peruenit. Vascus . Gomecius Abraeus, unus e Ducibus a Rege delectis, iussus erat in Tophalanci praeesse. Is cum YEthiopiae oram praeterveheretur, instituit, ut nauigili incre- dioili celeritate, cuius erat nauarchus Ioannes Chanoca, facem praeserret , quo reliqua nauigia sequerentur.Hoc tamen fuit Ducis negligentia uissolutum atque dissipatum. milites in terram enatarunt. Quorum pars aliqua,quae in nrannus hominum immanium inciderat, fuit in vinculis detenta, & a nostris, qui oram eandem legebant, pecunia liberata.Rodericus vero Suarius , qui erat v-nus e nauarchis, incidit in nauem, quae ex Arabia soluerat, in qua erant homines quingenti: cum quibus magna armorum contentione manum conseruit, eamque tandem expugnauit,&omnes Saracenos serro concidit. Tres autem
nauarchi fluctibus oppressi periere. Omnes verb naues, quae euaserant, in Hi berna deductae sunt . Cum verbin India exploratum suisset, nullum e Lusitania nostris auxilium aduenisse , Saraceni animos erexerunt & confirmarunt. , tempus
180쪽
tempus adesse credentes, quo possent nomen Lusitanum omnino delere. Itaque Regem Calecutiensem adhortantur & admonent, ne Occasionem praedari cuiuidam facinoris diuinitus oblatam praetermitteret. Augures etiam insigne eo anno victoriam illi portendebant. Sacerdotes item atq; Brachmanae, qIasi Deorum oraculis incitati, multa reserebant, quibus Regem ad spem summi decoris excitarent. Rex omnia, quae ad bell um erant necessaria, summa induris tria comparabat . FI .ec omnia Praetor Almeida per exploratores Sc transfugas explorate cognoscebat. Vt autem hostibus significaret, sibi non opus esse vilius classis auxilio, duas sestinanter classes instruxit. Vnam, ut naues, quae Co chimo Cori promontorium visus nauigabant , ab hostium incursitone defenderet in qua erant triremes duae, ues onerariae duae,& unus paro: quam Emmanueli P agnae comisit. Alteram, quae oram illa tutaretur: in qua erant unis decim naues, quibus I. au rentiu filiu praesecit. In hac classe nauarchus erat quida,nomine Gundi saluus Vascius Goes, qui cum minime comeatu abundaret, ut rei frumentariae costuleret, Cananorem petiit. Inde prosectus, ut se rursus cuLaurentio coniungeret, sestinauit. In eo autem cursu nauem Saracenorum, quae Cananore veniebat, offendit, in eamque ferociter inuasit. Saraceni minime repugnarunt. Se namq; foederatos este dicebant,&literas,quae eiusdem laederis fidem facerent, Laurenti j Brittij, qui arcis Cananorensis, ut dictum est, praesectus erasiostenderunt. Sunt enim hoc iure omnes, qui in Indico mari nauigant, iam inde ab eo tempore,quo Lustam in India arces aedificare coeperunt, ut nemini liberti sit nauigare,nisi ab aliquo Lusitano vel Duce, velarcis Praesecto fide prius illius, qui nauem conscendere vult,diligenter explora literas acceperit, fidem foederis continentes . His literis tuto nauigant. Ali ter enim a nostris nauarchis capi, bonisq; omnibus euerti,& vita, aut saltem libertate priuari possunt. Tunc igitur cum Saraceni literas ostentarent,quibus nixi se mari commiserant, Goes siue auaritia caecus, siue barbara immanitate
ductus, siue odio gentis illius efferatus, clamauit, literas illas fuisse per fraude extortas,seque exploratum habere, illos esse Christiani nominis hostes, de perniciem Lusitanis omnibus per summum scelus &perfidiam maestinati.Daturos igitur illius tam stelesti facinoris poenas. Itaque nauem diripuit, hominesq;
miserrimos, hominum atque D E I fidem implorantes, in velum insuit, & nauem iam exinanitam, tormentorum latibus perforatam depressit. Fuit hoc facinus non lotum cru ele,& inhumanum, contra ius gentium,& contra omnem rationem humanitatis nefarie &. flagitiose susceptum: verum etiam, propter temporis illius adeo periculos rationem,temerariu,& furoris de amen- ω Li. E plenissimum . Cum enim nondum esset imperium sentatum, de exiguis, admodum copijs Lusitani maria illa tenerent, conueniebat, ut quod viribus is adipisci non reterant, existimatione fidei&humanitatis assequerentur.Nam
,, cum nullum vitae pretsidium fide firmius st,tum eo tempore,quo reliquariae