Synodus Gangrensis, euangelicae promulgationis anno circiter trecentesimo congregata. Iam tot abiere secula, seculi praesenti errores, multásque multorum superstitiones & impietates condemnans. Explicata commentariolis Ioannis Quintini Haedui, iuris

발행: 1560년

분량: 250페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

CANGRENSIS.tat. nec manibus hominum colitur. Quam domum aedificabitis mihi Z dicit Dominus. aut quis locus requietionis meae i Nonne manus mea fecit haec omnia 3 Certe, Balista, ni plumbea foret, omnia comminuere potens: ut

ne lapidi quidem lapis impositus relinqueretur in templis nostris: quibus tamen impacta suo se ipsa conterit imi. Salomon non ignorauit, omniumque primus fortissime retudit: quippe qui post absolutum, iamque Domini gloria plenum suum templum, Siccxorsus est orationem suam. Ergo ne putandum est, quod vere

Deus habitet si aper terram Z id est, in isto pusillo templo in Si enim

coeli coelorum te capere non possunt, quanto minus domus haec,

quam aedificavi tibi Z d. 3. Reg. cap. 8 Quum Salomon tanto simi-ptu celebratissimum illud suum templum Deo dedicabat, haudquaquam putabat eo se templo, veluti claustro aliquo, Deum c cludere posse quae vana fuit Persicorum Magorum , posteaque nonnullorum Graecorum opinio) quod ex praedictis satis intelli .gitur verbis. Sed quia Deus promiserat Patribus electurum se locum specialem,ut esset nomen eius in eo: quo, nec alid, praeceperat hostias omnes,& pia populi vota deferri. d. Dcut. cap. D. Quetum manifeste locum delegit, qssum Dauidi Salomonis patri pollicitus est, Filius tuus,qui egredietur de renibus tuis, ipse aedifica bit mihi domum. d. 3. Reg. cap. 8. quam diuinam promissionem sciebat& ipse Salomon : propterea sic pergit orare Sed respice ad orationem servi tui, & populi tui Israel hoc in loco factam & exaudies in loco habitaculi tui in cacto. Dei vides habitaculum in cado,simul& in icmplo: non velut hominis domo tua clausi, quum Deus nullo circumscribi loco possit, & nusquam praesens at es in non adiit, cuius plena sunt omnia. Sed Deus in templo singulari V ..t m ter inhabitat, sicut in loco prae caeteris a se delecto,ubi sint. ob asia 'et siduum diuini cultus exercitium , exaudibiliores supplicantumi preces & orationes. Tunc enim Pietas & Religio, sine quibus impossibile est placere Deo, maxime versa tur in animis nostris, quum rebus diuinis operam damus in tem , lis nostris: HIc operae precium me facturum puto si vigesimam totam Au rigustini quaestionem incc enim longa est ego transcripsero ex Octoginta trium qii aestionum libro . sic ille disserit. Deus alicubi non est. Quod enim alicubi est continetur loco: quod continetur loco, Corpus est Deus autem non est corpus: Non igitur alicubi est. Et tamen quia est,Et in loco non est, In illo sunt potius

112쪽

omnia,quam ipse alicubi: Nec tamen ita in illo,ut ipse sit Iocus. Locus enim in spatio est,quod longitudine,& latitudine,& alti-

.c. tudine corporis occupatur . Nec Deus tale aliquid est. Et omnia igitur in ipso sunt: Et locus non est.Locus tamen Dei abusuE diacitur Templum Dei: Non qubd eo contineatur,sed quod ei pro sens sit. Id autem nihil melius, quam anima munda intelligitur. Haec Augustinus.vnde percipere facile est,quomodo nostras E . c sias Deus incolat. Eundem videas cap. i c. libri conira Adb

inantum.

Atheniensis illa concio, qua Deus hominum coli manibus, & v. in templis hominum manu constructis habitare negatur, ab ipso m- η Hii, cocionante exponitur. Gnostici mutilamiro more suo Neq/utviscitant. Ibi enim subditur, Indigens aliquo,quum ipse det omni- Irenaeus bus. Id est, Deo templa non aedificantur, Deo nihil offertur, qua- p vel egeat illa,qui mundum,non sibi,sed homini,fecit:qui ae se iis soritii. ait,Si esuriero,Non dicam tibi, Meus est enim orbis terrarum,&plenitudo eius. Psal. '.vel quasi re delectetur alia, quam pura id resipiscente anima. quod est acceptissimum Deo templum. Non semel hoc attestante Paulo. Templum Dei estis: de Spiritus Dei habitat in vobis. Iterum Templum Dei Sanctum est, quod estis vos. Item - Membra vestra Templum sunt Spiritus Sancti,qui in vobis est. Atque iterum Vos estis Templum Dei vivi. Pri

Domus Christi sumus nos: si fiduciam,& gloriam spei fimam usque ad finem, retineamus. In lapideo quidem,siue materiali Templo Deum colimus,& sacrameta recipimus. de quo quidem inibit vetat illud intelligere Pauli, Si quis Templum Dei violaus rit, disperdet illum Deus. Verum tamen sciamus quod γρετο-ν ν τυ me di τοῦ ναοῦ τοῦ inis. Id est,illud manufactu, ue Materiale templum, typus est& figura templi no manufacti. videlicet, Omnium Cluisti fidelium . de quibus ait Petrus, Et vos tanquam viui lapides lis camini domus spiritales. I.Pet. 2. Paulus quoque, Dei aedi catio estis: cuius & se profitetur Archit ctum. d. cap. 3. Dei emplum est, Non lapides, aut lutum, sed homo ipse, qui figuram Dei gestat. ut ait Lactantius. cap. 8.libride Iustitia.

tis sisἡ sed agimus de templis, noο iis hominibus, sed ab hominibus, eap. i. & hominum manufactis. De quibus Ambrosius Hoc salt)li.1. Osf. Sacerdoti maximὰ conuenit,Ornare Dei Templum decore congruo:

113쪽

Muo: ut hoc etiam cultu resplendeat aula Domini. Nepotianus ti r , Presbyter a Hieronymo laudatur,qu id in Omnes Caeremonias direpoti. I id dispositus esset,ac solicitus,si niteret altare, Si parietes abscille To.i.

uligine Si pauimeta tersa,Si ianitor creber i n porta.Vela semper in ostiis,Si sacrarium mundu, Si vasa luculenta: qui Basilicas E

clesiae,& martyrum conciliabula diuers, floribus,& arborum comis,vitiumq; pampinis adumbrarit: & quicquid placebat in E clesia,tam dispositione,quam visu,Presbyteri labore,& studuim testaretur. Anni plus mille cum ducentis praeteriere, ciuibus nam de templis nostris chirotoplis ab Ecelesiae Catholicae doctoribus

nescias, Doctioribus, an Sanctioribus. graecos,& antiquiora C cilia non recito) scripta fuere. quae nunc, qua cura possimus,obseruamus. Cur haec, impij Myconmistae,subsamnatis Tempotas amnis vestris,& Antecessores opponimus. Caetersim .de duobus hic meminerimus. A uditores Christiani. primum, quod tametsi templi structura minor sit, aut eius ornatus,attamen non debet esse minor in eo Dei cultus. Iudaei de Babylone reuersi quum modicum duntaxat altare costruxissent, inserius, & incomparabiliter minus illo priore Salomonis, Oblatorum puritatem propterea non valde curabant,& immunda recipiebant . Ibi namque putabant deesse religionis sanctimoniam verbis hoc Hieronymi,quum nequeat aptioribus,referam) quia deerat aedificationis ambitio: Mox audiunt a Domini Propheta Malachia .cap.I. Ad vos,o Sacerdotes,qui despicitis nomen me um: & dicitis In quo despicimus nomen tuum,offertis su per Altare meum Panem pollutum. Et dicitis In quo polluimus 3 In eo,quod dicitis - Mensa Domini despecta est : diti Templa,qμὸ ἰὰ ἱλε ωjm. prout est in Septuaginta) Et ideo,quq super- io' posita sunt, nihili fiunt,& contemnuntur,quia vilis & contemti- , bilis est ara ipsa. Grande profecto scelus ascribere gemmis &aui. b re ro , Sacrorum , Sacramentorumque diuinitatem . Vasis ligneis, .L. Stanneis , Argenteis, Aureis nihil addi ci detrahi mysteriis nostris docebamus in Can. Aposto. 73. iux. Can.Vasa. de consecr. Dist.i. Sacra semper Sacra sunt, etiam si enue, modicum, test ceum fuerit Altare.

Sed & hic venit in memoria secundo reuocandum,quod Hieronymus, Demetriadem docens virginitatem, scribit. Non satis et. Lesse parietes aedificare,columnas Ecclesae substruere,& in his lapidibus pecunia effundere,qui cum terra & seculo transituri sunt.

114쪽

Non reprehendo.Non abnuo dicit ille) sed hoc no satis est, Nis σ

pariter de in nobis extruamus Deo Viventi vivum quoque tem -

1 lum. Quibus autem lapidibus isth c structura sat, in eadem ne esstili, hutim prolixior legas epistola. Similiter apud Augusti nudisseren- manum. tum, uomodo Cluistus ubique sit. Epiti. . Si fiduciam habuerimus inauratis laquearibus, & in aedificiorum splendore: dixe- rimusque,Templum Domini,Templum Domini,Templum Domini: certὰ confidimus in verbis mendacij. Hierem . . Illud essetam Templum Domini sicut ait Hieronymus in quo vera fides habitat,Sancta conuersatio,& omnium virtutu chorus. Haec est Domus fidelis. Hoc est immortale Temptu: In quo si quis non sacrificauerit, immortat talis praemium non habebit. ex Lactantio cap. 34. De vera sapientia. CertE,Nisi quis Deo Templum stru xerit in anima sua, nihil est, quod ab alia Templi constructione, debeat expectare. quod Hieronymus Agg. cap. 2. probat. ArchI- tectus ille c estis cuius δc ipsi sumus exterius opificium tale sibi dignetur interius in nobis construere Templum. Amen.

I quis extra I Sclesiam priuatim conci

nos habet: Et Ecclesiam contemnen S,Caquae sunt Eccles uult agere, Non adstan-tc Presbytero,cum voluntate Episcopi: Mnathema esto.

115쪽

Ac lassicum' est, quod

mo situque maritur. Lucorum fratriae quae

4 Ecclesia

rite riora , vel adituorum ne sunt in Paraecsis, exes o Pa raecia Curatore, an sunt in Canonibus probatae.

Apostolici trige mi primi canonis aut horitate Patres in Gagris praesentem promulgarunt legem, aduersus Eustathium qui nondum factus Episcopus, Episcopum tamen agebat. Id est, quos Ioterat ad se populos priuatim vocabat, de domi conciones ha-ebat. ubi quod supra docuimus homo Apolacticus usu iam publico recepta multa novabat. Id audebant & eius sequaces, Ecclesiam quoque multa protervia negligentes. Nam , quocumque locorum placebat,una conueniebant:& ibidem non tam Synaxes, quisn Parasynaxes ut in lege dicitur agebant: Ibi sacris mysteriis vacabant: de Ecclesiastica non in Ecclesia tractabant absique Presbytero: Neque factum probante Episcopo. Quod in ecclesia Christi nunquam licuit rimo specialiter hoc vetitum fuit. Ne priuatim, publicove, sacri aliquid quis ageret, Episcopo non consulto, neque consentiente. Prolixe declarabamus hoc in d. can3I. de in can. 38. Quamobrem,pauca sufficiat hic dixisse. . Prae caeteris occurrit hic aliquid obseruatione dignum. Cano ne praesenti cauetur,qubd, Nemini licet την ἔκαλωσίαν in εκ

creti sunt haec ipsa verba: quae Latine reddita sonant Nemini licet extra vel praeter Ecclesiam priuatim publicὰ multo minus, Id est, in ipsa Ecclesia) conuentum celebrare, non simul adstante Presbytero, secundum sententiam Episcopi. Suam sumpserunt hinc legem Christiani principes Arcadius & Honorius, centum circiter post annos,quae refertur in tit. De episcopis de Cieri. C. Quum vero debeat ex antiqua Patrum constitutione, in omnibus Ecclesiae negotiis adesse Presbyter Ecclesiae, cum Episcopi cognitione. sicut hic habetis. Ideo mihi canonica non videntur ea collegia,quae praetextu religionis habentur in Ecesesiis absque Presbytero, de sine speciali Pontificis aut horitate. Qualia sunt per Ecclesias Gallicas AEdituorum collegia, Presbyteros Ecclesiarum parochos excludentia, nec Episcopi cons risu probata, vel instituta. Scio doctorum quorundam senteni min contrarium serri. quam sola lege prima. is. de collegiis i itis. defendunt. Quas militer lege, quod assero, defendere ρο ε . Martianus ait Religionis causa coire non prohibetur : cium tamen nihil fiat contra Senatusconsultum , quo illic Ulegia prohibentur. In Ecclesia simile dico. Non improbo singulare ρ ῶν phani, scilicet, inquilinorum,vel accolarum j collegium . dum non fiat contra canones, qui iubent adesse Pres uterum. ut hic: Qui canones vetant: Qui fabricam soli Presbyterorum solici

P iij

cumque.

Ieti. L. Conis ueticula.

116쪽

Cδη νμὲ idni seiente, sed etiam disponente, debet erogari. Sic Papa Gela-α 4ubb. sius primus,anni sunt plus mille, seruari solitum rescripsit. Prata

seq. ra. q. terea, Doctores, atque desensiores istorum se miri is, In presby-z. teros tam procaciter agentiu mihi dicant. A Tenebris ad Lucem colligere fas nee si argumentum rici licet, a Iouis δε, i Ai, ,

ad Christi religionem 3 1 Daemoniorum tenebris ad Euangelu lucem 3 Suos illi hibi pro suis affectibus fingebant Deos , alios alij rquibus sodalitates,& sacra peculiariter instituebant: ζιρ-e Ἀργων,

nugamenta. de quibus in . l. vltima. d. tit. de colleg. illicitis. Vnus autem nobis & verus,non asci titius, est Deus. Vna vera, certaque

lex. Itaque, si Christiani sumus , non amplius ita ratiocinemur, nec argutem ut Ethnici suae causa reli pionis quae tamen relisio non erat quum volebant,& quo volebant, ipsi coibant: ergo licet hoc etiam Christianis. Quorsum quaeso) fidelium Patrum canones, si moribus & legibus infidelium vivere, nostraque regere velimus adhuc Et,Ne parodoxum quid proposuisse videar,at-Cag. Di tendite quid Ponti sex Innocentius quartus ea de re scriptum relecta. liquerit, anni sunt plures quadringentis. Religionis ait) aut pi tatis causa constitui quidem Collegia possunt, ut missas pro vivis& desumstis celebrent,ut oppressos iuuent,ut eleemosynas faciat,& pro consimilibus. Verum, quum Collegia ista,& Rectores e rum sub sint ordinariis & maioribus Potestatibus ut mihi quidem videtur ad eorum iussum destrui possunt,&prohiberi ne incipiant. Haee ille in principio,& in fine cap. I . de excessib. prae-la. in antiq. Ad nostium can. Vetus interpres Concilij non per omnia respondit elegantiae Patrum: sensum tamen expressit. In Cataphronitas hoc decretum fuit. Id c st, in eos, qui non ad. ad sobrietatem , nec a modestiam, sed nimis quam supelbὰ s piunt, altius aliquid & excellentius de se, quam par sit, ac de ceat, existimantes, de eque nimium magnitica sentientes:& n5 in humilitate, & sint I iicitate, prout unicuique Deus dona sua. gratuita diuisit. ad Ro. Ir. Immorigeri propterea facti, maioribus obedire nolebant. Imoriolos in Ecclesias se maiores, aut superiores agnoscebant. Atqui, legimus a Paulo mandatum- OD

dite praepositis vestris, A subiacete. Ipsi enim vigilant pro animabus vestris rationem reddituri. ad Hebr. vlt. Hegemonas illos

Apostolus proculdubio vult intelligi,qui nobis in via salutis

117쪽

Id autem genus homines,qui derelicta Maiorum via, semitas citi c-ο --, o S diuerricula quaerunt Presbyterorum suorum,dicimus,& Epi- iuratio

tiosos, denique Tyrannos, ideo quod obedire nullius imperio, ς-00 δ sed suo parere velint omnes. ' fAnnis non adeo multis post synodum Calchedor insem, quae congregata fuerat anno Christi. 1 . nescio quis Seuerus ex Abysso putei solutus exiliit, eam sanctam Sexcentorum triginta Parrum synodum, pariter & omnia, quae praecesserant, concilia superbe despiciens, dissolute ridens,& procaciter impugnans. Seu rus in Episcoporum se decretis & obedientiae subtrahens, uni ubi de 'di', ' i' rebus diuinis, de Ecclesiae sacramentis 'credebat. Successoribus

' etiam quantumuis abiturdis,& horrendis' Impotentes istos & licentiosos homines appellare coeperunt αλμι, Id est, Sine capite, seu Capitis expertes qui nullum supra se caput, hoc est, Dominum nabere volebant. ait Suidas ipimeri., A Lx ληρον ἔlae t. A cephalus sinquit) Haeresis quaeaam , cuius erat Seuerus princeps. Eutychetis hic propugnator adeo pertinax erat, ut maluerit ab uniuersali Ecclesia, quam ab impietate priuata deficere.Christum negabat ex duabus naturis existere: sed in eo solam diuinam permansisse naturam vertatem post assiimptam humanam.qui fuerat Mareionis error, asserentisne Mura in Christi carnem putatiuam fuisse. quod & Valentinus, de Apollinaris, & Manichaeus asseuerabant. Contra quos illud est ex Athana' symbolo. Sicut anima rationalis & Caro,Vnus est homo: Ita Deus & Homo,Vnus est Christi Quum vero conciliorum premeretur authoritate, Patrum qiti ntentiis,meque vinci

vellet Haereticus alioqui non fuisset a datoribus & Conciliis omnibus desciuit, ab antiquis tradita N. Praecepta omnia contempsit. Hoc euenit anno. Do. cI. quum diei' suum Martianus Imperator obiisset: cuius imperi D paeque sanctissimi Leonis primi solicitudine Synodus illa Calchedonem conuenerat. Aquo quidem Martiano lex octava de Haereti. C. lata fuerat, anno Impeti j sui ultimo. videlicet, Anno. 19. contra inscelicissimum illum Monachum Eutychetem Constantinopolitanum , com

118쪽

Iraque sequacesequos lex nominat Eutv chlanistas,& seuerissime funit, Nam praeterquam, quod in Ecclesia nemini subiici vole

ant Acephali propterea dicti de Christi quoque - ρω in

s prout dixi valde impia somniabant,Verbi Dei,& carnis unam esse naturam pronunciantes. Christum, videlicet, humani quidem corporis speciem gestasse, Humanae verb carnis veritatem Verbo unitam minime fuisse. unde horrenda nascebantur Opinionum monstra. de quibus in xi. Leonis Epistola.

Ecelesiae consuetudo postea Clericos illos qui nullius' Episcopi discis na, nullius Senioris proludentia gubernari vellent, qui

Praepositos suos contemnerent, S ab ipsis temerarie secederentide si aliter a Fide non aberrarent, Acephalos nominauit.can. Nulla ratione. m. dist. Rauennatum Ecclesiam quae multo se tempore segregarat a Romana,Nec ullam supra se volςbat asnoscere,propterea vocarunt ΛΜοὐφ-ν,siue, . .eεφαλή, quae sibi caput esse olebat. Hanc distensionem,quae plures,quam trecentos, durarat annos, Domnus papa sedauit, Apostolicaeque sedi obtemperantem reddidit circiter an . DO . 67j.

Acephali sic describuntur in cano. 1 r. concitu Magunt iactu habiti anno Do. 813. sub finem Pontificatus Leonis. 3. & Imperii Caroli Magni. Acephali, id est, Qui sine capite sunt, Neque sub Episcopo, neque sub Abbate: sed ii ne canonica vel regulari vita degentes, libertate gaudentes, solo suo destiterio feruntur. nos ab Episcopo primum volunt excommunicari. qua p oena si non emendantur, ad Archiepiscopi iudicium duci mandant: quos, si non potest corrigere,vinculis demum constringi, cata reque publico seruari praecipiunt, ad magnam usque synodum. Id est, Quousque nationis, aut regni totius congregentur Episcopi.Tum vagabundis optio dabatur, utrum mallent, a Rege, vel a Synodo iudicari. Priscorum decreta videmus in Acephalos, qui suis Episcopis c in obediunt. In dubitanter hi reprobi de Can. iudicio, concilioque r i tenentur. De quibus egimus in can. i vis Apost. 3 . Et de vagi s lericis dicebamus in principio partis.vL. ys dist, timae Exegeseos nostrV.

, Non plura nunc proponen us,Nec aliud cocludemus, quam viseres Eed quod Irenaeus colligit cap. 3. libri quarti aduersus Haeresses, in- liae ritus, ET

quieta, Quapropter, Eis, qui in Ecclesia sunt, Presbyteris ob-μς sim, audire oportet: His, qui siuccessionem habent ab Apostolis, scut

119쪽

- - ,-t ostendimus:qui,cum Episcopatus successione, charisma verita- tis certum, secundum placitum patris,acceperiat. Reliquos verbkias,' qui absistunt a principali successione, & quocumque loco colli- Hia I. i. gunturinuspectos habere: vel quasi Haereticos,& malae sententiae: ΤΗM seriis vel quasi scindentes,& elatos, S sibi placentes:aut rursus, ut Hy-λ pocritas,quaestus gratia, & vanae gloriae hoc operantes. Vir sanctus exinde confert Haereticos,& alienas ipsoru doctrinas. Abiu,& Nadab,filiis Aaronis,alienu ignem offerentibus ad altare Dei: Can. I quapropter, ut hi,sic igne coelesti comburentur & illi. Leuit. cap. ter haec. io. Qis autem scindunt, de diuid ut unitatem Ecclesiae nostri,pu- p 'ra,Stasiωdς sicuti de Ieroboam, non relinquet ex eis Dominus Ri st mingentem ad parietem.Iamdudum sua coepit exercere,& exer-υ cet occulta quotidie iudicia. Donet ille tandem nobis, Vt Vnum simus omnes, quemadmodum ille cum Patre Vnum est. Amen. x A N Ω N

M quis oblationes Ecclesiasticas, haud in Q Ecclesia, sumere vel dare voluerit. Noli ex Episcopi,vel eius, cuius manibus ad munistrandae sunt commissae, cc illo: Velitque, non secundum voluntatem Osius, aliquid agere, Anathema esto.

Quod hoc in canone , sequentu 'atuitur , ex quatuor Aposto .canon ib. emanasse videtur. S. '. o.&.ΑΙ. quorum sium

ma est. Neque spiritale quid,neque Temporale gerendum est in. Ecclesia, sine Rectoris Ecclesiae puta) Presbyteri,& Episcopi

120쪽

vlta de

conse. dist. I. Cana

omnis Christia

voluntate. Conueniunt ea , quae dicta modo silere in praecedenti Canone.

Quid per oblationes intelligant Ecclesiastici scriptores, du

dum nos in Analectis nostris explicabamus. cap. I3.& cap. 2'. de vetb. sign.In antiq. Graeci canones appellant ποσφοραt, dcxa m ta . Prisca latinitas quod ibi cum Festo Pompeio dicebamusὶ Offerrumenta vocabat ea,quae Diis suis offerebat. Nostrum vulgus Offerendas: Ideo futuri voce, Quia Populus in manu mi dabat Sacerdoti, quod Sacerdos postea, nomine populi, speci litet offerret Deo. Sic enim Hieronymus aduersus Luciferianos Sacerdos quippe pro Laico offert oblationem siuam, imponit manum subiecto, Reditum sancti Spiritus inuocat. quod obicruati solitum cognoscis ex Innocentij primi Epistola prima. Res in Ecclesiis antiquissima: inter pios omnes ac religio- ct sos Dei cultores, ab ipso Abel durans in hoc usque tempus. Be- boni inprimis nedictiones, Eulogiae, Collectae Paulin sunt oblationes. Iux- et me se t ta quod in Deuteronomi j capite. is. Mandatum fuerat - Non tor Deo: p appatebit ante Dominum vacuus. Sed offeret unusquisque sis cundum quod habuerit , Iuxta benedictionem domini Dei sui, iam mquam degerit ei. Subindeque repetitum legimus - Honora Dominum de tua substantia. prouerb. cap . 3. Sic enim pro modo facultatum nostrarum foris & exterius interioris animi nostri gratitudinem testamur erga Dei beneficentiam: de in bonis nostris agnoscimus erga nos bona,beneficiaque Dei. Neque mihi quod Gnostici mouent in Paupertatem quis obtendat. Etiam, quae sola supersunt ad victum , mittamus in gazophylacium. Laudauit enim Pori inus pauperculam viduam, quae sic feci iaset Lucae . at . una tamen cum donis & oblationibus istis meminerimus Hostiam vivam, Rationalem, Deo placentem nosmetipsos, videlicet offorte Deo. Nam superuacanea forent alia q

uis munera.

'li Quomodo aut a reterevolun Christiani.& quando sua oblationes reddi acti. t : apud Tertullianum legimus in Apolo- Obti Antimgetici contra gentes pro Claristianis', cap.3'. si modo liber ille modus, .riqueniit in capita d istinctus J Vbi de ritibus , moribus, & disciplina

Christianorum tractas le , quum dixisset Coimus in coetum & congregationetii, ut ad Deum, quasi manufacta, precationibus ambiamus orati en Haec vis Deo grata est. Post pauid

siodi A rcae quoddam genus illic est nonnullί corruptissime legunt,

SEARCH

MENU NAVIGATION