Synodus Gangrensis, euangelicae promulgationis anno circiter trecentesimo congregata. Iam tot abiere secula, seculi praesenti errores, multásque multorum superstitiones & impietates condemnans. Explicata commentariolis Ioannis Quintini Haedui, iuris

발행: 1560년

분량: 250페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

Haereticus & impius est uterque . Hic autem , qutid Demiu giam creatoris accusare videatur , qui non omnia bona fecerit . Ille vero, quod cibo tuo fratrem suum perdat, Pro quo Christus mortuus est. Parenthesis in Canone nostro cibos discernens modo paucis explicabitur, aliubi declarata satis. In Apostolica lynodo prima, Cur taquae Can. 63. Apost. repetitur, id ipsum statutum legitur, quo aprinimmo hic iterum decernitur. Antiqui Patres Ecclesiae quorumlibet eduliorum licentiam, tribus tantum vetitis, concedunt. Edi ian- guinem nolunt. Idolothyton vetant, id est, quod idolis fuit immolatum, & positum, seu sacrificatum. Praeterea, Pnicton, id es quid in sanguine suo mortuum . siue suffocatum comedi prohibent . Quasi dicerent in reliquis id,quod est Deuter On. cap. 32. . Si te carnium dc lectauerit sus, iuxta desiderium animae tuae occide& comede . duntaxat absque sanguinis esse. Non quod illa patres immunda , vel manducantes inquinantia putarint: Ipse namque Paulus,unus de qtra tuor illius sanctae synodi Legatis, ea . de re publice Romanis, Corinthiis,Colossensibus, posteaque familiariter suis Tito, atque Timotheo rescripsit - Esca nos Deo non commendat. Omne, quod in Macello venditur, comedite. Nemo vos iudicet in cibo 5 potu . Nihil est reis tendum, quod

I. Corin.

3 Tim cum gratiarum actione percipitur. Omnia munda mundis. Illa patres igitur impura non iudicabant. Sed Iud orum, Gentilium

que recenter ad Christum conuersorum mutuam procurabant amicitiam, societatemque firmare volebant inter eos, ct in una receptae fidei communione sine discordia vivere satagebat omnes. Horrori Iudaeis erant illi praedicti cibi, propter Moiis legem, quae singulis Sabbatis legebatur eis in suis Synagogis. Huius imbioi- tam diu seruitutem deserere tam cito nequibant ob nondum bene gustatam nouam Euangelia libertatem . Nec etiam Gentiles ὶ suo solito vivendi modo recede te statim, subitoque abstrahi poterant, qui nullam ciborum differentiam norant. Itaque Gentilibus, quos faciliores & obedientiores habebant. Apostoli praedictam posivere legem: Necessariam quidem illam pro rationc temporis: Ne videlicet Gentiles cibo suo perderent obstinatos e ci

cuncisione Nair . attamen temporariam: Nam Mosaica paul tim exolesccnte, parite 'xoleuit Apostolica. quae tamen annos

pen E quadringentos obseruata fuit in Ecclesia Christi. quod ex praesentis latione legis cognoscitur. Et Augustinus postea sic obseruari voluit, ut Pusii colet suo te scripserit. Emori fame satius esse Chri-

82쪽

Christiano,qqam quod cibum sumat ex eo,quod esse certo scit Idolothytum . Et hanc esse virtutem Christianam dicit. In fine e- Can. Si-pist is . Nostri post alios quosdam mirabiliter hic tropologietat, cut 3 sanguinem Suffocata,& I Olothyta longe alio transferentes. Ab b ipsius legis antiquae,quamuis antiquatae,verbis recederc nolui. Tantummodo vos hinc annotare monebo, quod, Apostolica Ecclesia prima, Spiritu sancto dictitante, Ciborum delectum focit. & a fidelibus tanquam necessarium,quamuis onerosum,tunc obseruari praecepit. Hanc ipsi met Apostoli legem vocaverunt Onus. Ergo, Ieiuniis obseruandis,& Escis aliquibus prohibendis, Ecclesia, dum res admonet, suos onerare siue grauare potuit, atque modo potest. Idem nempe caput est & idem gubernator E esesiae, quae tum fuit in Hierusalem, Et eius, quae postea toto fuit orbe distusa, quaeque nunc superest. Authoritas igitur,& pol stas eadem.

Rhetoricentur quam lautὸ belleque volent Gnostici de selectu ciborum,& interdicto esse carnium. Scio quod, Regnum Dei noest esca neque potus. Scio quod . inde peiores aut meliores ipi noeuadimus . Haec scio. Sed ab Apostolo doctus, Ego pariter scio qudd,Qui per inobedientiam cum fratrum scandalo vescirur carnibus. dum superbia sic, & intemperantia gulae peccat in fiat res, In Christum simi liter peccat. Nain, Qui suo aliquo facto percu tit infrmam fiatrum conscientiam, peccat in Christum. Qui cibare suos diurna sua bonitate cotinuo dignetur adipe illa fru- r .a ,smenii,& illo Manna, quod nesciunt hi, qui nullo non die super Deut. g. vr de carnium sedere concupiscunt. Isque sua nobis gratia donet, Prou. 23 ollas cibis hominis,in quo panis est mendacio, non desideremus.

83쪽

I quis alienum Seruum,diuini cultus, aut

V aliquo religionis praeteXtu, doceat contemnere Dominum,& recedere a seruitio: Non autem doceat in bona voluntate,&omni honore seruire suo Domino. Anath

ma esto.

Baptismo Christique fide non tolli seruitutem: Christianosque e vis,

fas este, non Ethnicum tantummodo,sed etiam Christianu possi- defuncti dere Seruum,declarabamus in Aposto. Can. 82. Veruntamen ,no mam zώπ

qualis est Equi tui possesso,talis est & Serui. Aliaque ratione Bo-- uem possides,& alia possides Hominem. quod ibidem post Au- iustinu explicare conabar,aliter quam lex Romana doceat:a qua .lup, Πά ά militer de Seruitutis origine dissentiebam. Acthod illo prisco Canone per A postolos vetabatur,annis postea trecentis Patres in Ganglis renouaru t. id est. A seruis piis & fidelibus obsequia praestari debere Dominis, quamuis impiis & infidelibus. multo magis, fidelibus. Euangelica namque fides a D mini sui potestate non eximit Seruum misi quatenus in Canon ib. IS.&.i6.dicemus inferius,de patria potestate loquentes,quq nulla religione perditur dummodo semper & ubique, potius Creatori, quam Creaturae seruiatur. Gnosticis & Haereticis omnibus Hierarchia scuius tamen primas ipsi non teneant nunquam placuit. Ataxia gaudent,& omnium rerum confusione. Quod aetas nostra maximo suo malo ni- in milita mis experitur: dum pars hominu multo maxima naturaliter em N porcinis,&obedientiam perosa, no intelligit quq sit Libertas Christia. na. Spiritalis est non Corporalis & mundana,Christiani libertas. Eustathianistae, nullo antiquorum legibus,ritibus, aut moribus contenti sicuti modo Gnostici coniugia,domos,familias,facra, L. is. F. prophana turbabant. Vt satis hisce Canonibus apparet. Inter alia deseruo verb. Seruos corrumpegant. Nam, corrumpitur animus serui, qua ς' μῖ' persuadetur ei,v Dominu contemnat. quod Romana lex habet. Qua neque natura,neque dispositione diuina, sed sicut aiebant humana sola, vel infirmitate,vel violentia sit introducta, Seruitus

ei Ie

84쪽

esse nulla debet inter Christianos qui si ij sunt eiusdem coelestis

patris omnes,ergo sunt omnes fratres. At,stater seruus fratris esse cari. 1 inon debet. Hac persuasione facile adducti serui, sub religionis meam. obtentu, deserebant Dominos suos, & ad Eustathianistas, excus- H. q. s. F dei in Chri so seruitutis iugo, fugitivi migrabant. Ο γυλ αεραροπην - τοι incisis, i, prout est in Aposto. citato. cano. Hoc facit domo sui a serui um, familiarumque destructionem. Quid enim si domini sui tu e domino. dispensator, vel actor erat ille fugitivus, & ideo, nouae religiorum. nis captatori Praeterea, cur inuito domi uo sua res aufertur AChristo per Apostolos suos mandatum non semel extitit, ut serui subditi sint, & in omnibus obediant dominis suis G μα. Id est, secundum carnem, siue iuxta corpus, temporalibus dominis . ad Ephes. vlt. ad Colos L. 3. ad Titum. 2. Jc. I. Petri. 2. Non

obedit ille neque seruit, qui dominum suum derelinquens alio

quit Oecumenius explicans illud ad Titum, cap. 2. Non opor- . tet igitur, praetextu pietatis, eruere seruos dominis. Paulus causam reddit. I.ad Timoth. cap. c. Ne nomen domini,& doctrina blasphemetur. quasi Christus & religio sint causa contumaciae seruorum, vel inferiorum conita se periores. Quapropter Ana-ethema iis, quorum persiuasione subditi rebellant in dominos,id

impietatem non cogentes.

Atqui,Dominus & seruus uno de patre Christo geniti sentseatres. Hoc verissimum. Sed ideo Christus non abstulit Seruitu- Cin. se rem, Nisi peccati. quae turpissima Se damnatisiima seruitus est. quuti De qua Ioan .8. Qui facit peccatum,Seruus est peccati. De qua si- sunt. a. q. militet Philosophorum quod vulgo tritum est accipio verbum, 7 ei μωροὶ, δούλοι. Sanὰ est,id est,insanus,Stupidus,neque memoriae, neque mentis alicuius, qui se vitiis, pessimis dominis, addixit.Qui cupit, aut metuit, Liber mihi non erit unquam. Gratia Christo, qui nos mo id velimus hac seruitute liberauit. Hiis, An ilia Spd udiamus Paulum de politica: Ar exteriore seruitute dicen hes Atre tem Serui, qui fideles habent dominos , non contemnant christiaMi. eos,quia fratres fiunt: sed magis seruiati' eis', quia fideles sunt. d. cap. c. ad Timoth. Quod attinet ad interiorem illum homi- Cap., nem Paulinum, Omnes quidem vatina sumus in Christo Iesii: de eon apud quem, N ue seruuiis est,nεque liber quisquam . Galat. ivg- str 3. In exteriore autem homine diuertitas est honorum: Nec par μ' est omnium conditio. Quam potituam seruate debemus,& Ma-

L iij

85쪽

ioribus obedire minores: Non solo poenae timore, sed propter conscientiam IIo. 13. Ideli,quia Deus a quo sunt Reges & D mini sic praecepit: cui parendum esse conscientia dictat. Quid si , ia1,i Domini fuerintὶ A speri, duri,crudeles , moribus prauis ac difficilibus. Respondet hoc interrogantibus Pe-Can . si trus. Serui, sit bditi estote Dominis in omni timore, non tantum domi. bonis & modestis, sed etiam dyscolis. quia sic est Dei voluntas RV dc gratia. Quod referas tamen ad eiusdem gnonien sc nos ad- Ciu. Iu Onςnii , Oportet obedire Deo magis,quam Hominibus. Acto ratos. is. cdp-s Serui dominis obtemperent, dummodo pugnantia Deo

q. c. non impurent.

Iuuat hic reserre vobis constitutiones aliquas de seruis aut. mancipiis Christianis: ad huius enim canonis elucidationem conferre m illi videntur. Constantinus Magnust dum consul octauuna esset, eiusque natu maximus filius Constantinus, sextum consilii. id est, Anno DO. 33 o. statuit. Ne quoquo modo ludaeus haberet Christianum chri inti, seruum. Voluit autem Iudaeum, legi contrauenientem , capitis rex dent a sententia plecti: Sertatimque libertate donari. Lex unica resertur in primo Codicis Iusti manet libro, sub hoc titulo qui decimus ''chri Aa tertius est Ne Christianuin mancipium Haereticus, vel Iudaeus, vel Paganus habeat, vel possideat, vel circuncidat. ln adscriptis pia pro tibi consulibus ineisse mendum suspicor: quia tales in fastis Consu- titas.lum non leguntur. sed quos annotaui. Quam quidem Constantini legem paulo diuersius recitat Eusebius in quarto de vita C

& lege sanciuit, Ni illum Christianum seruire Iudaeis. Nec enim' fasci se . Prophetarum occisoribus,& Domini trucidatoribus, ab ipso Saluatore redemptu, Seruitutis iugo subigi. Quod si qui LP iam talis inueniatur, Hunc quidem Liberum dimitii. Iudaeum vero pecunia mulctari Eus bius ut videtisὶ nihil de circuncisi ne dixit. λ eq; de circunc dentis poena. Legis tamen causam reddidit,quae non est in Codice.

86쪽

bita tribus Constantini filiis, imperii sui principio, religiosum

parentem studiosius adhuc emulantibus, Legem positam fuisse, quae mihi non videtur illi primae dissimilis elle Nili quod non de solis Christianis mancipiis i oquitur: sed vult generaliter, quod, Seruum nullum, nisi Iudaeum, Iudaeus habeat. In qua lege dici

Constituerunt, Nullum Iudaeorum emere posse Seruum alterius sectae. Et si quis praeter hanc constitutionem fecerit, publicum illum Seruum esse. Sin &, secundum Iudaeorum legem, circunciderit,in suum caput Jc ablationem substantiarum suarum, Hoeesse periculum. Sed nequis existimetjn primo legis capite filios

mitiores fuisse, quam Pater, quia poenae capitalis non meminere, In priri Sciamus qubd lege Romana , Non minus capitale est, Seruum ci . l. 1. F. fieri, quam morte damnari. Quae vero sunt in libro. xvi. Codicis

Theodosiani leges eodem sub titulo qui tertius est) Ne Christianum mancipi qm Iudaeus habeat. mihi quidem non satis cohaerent Nam prior variat in poena: Posterior consules falsos habet. Hoc uno conuenit, quod Iudaeus sectae suae coeno quem uis alium contaminans, Capitali poena, proscriptione comitante, plectitur.

Hi principes non auertebant Seruos a Dominis Sed per istas

Ieges suas,corrumpi vetabant Seruos a Dominis. Et undiquaque religiosi reges Christianam religionem crescere volente, t prout est in Spromen prouidebant, Vt qui non essent ex Iudaeis orti, non surriperentur in Iudaisinum, sed Ecclesiae seruarentur ad Christianismum. Qus ratio mouebat etiam diuum Gregoriu,nuum vetabat. Ne Can. MaIudaei sibi quoquo modo Seruos compararent Christianos: quo- cipi rum commercio fuerat ipsis interdictum. Quum rescribebat, Vt si δ' V Iudaeorum terui quales qualescitent Iudaei, Pagani . Christiani)ad Ecclesiam confugientes, de baptizari, tu liberari supplican- Can . sites ab Episcopis in libertatem modis omnibus vendicarentur: quilibet. nec repetenti Iudaeo redderentur, Nec ipsi praecium solueretur 1 dist eius serui, quo fuisset plus, quam per tres menses, usus. si pagamus esset ille seruus: sin Christianus, per dies quinquaginta. sic habes in cap. c.epistolarum libri. 2 Et in epist. .libu . In epist. 3 i.

lib. s. In epist. 3I. lib. I. Quod minime fieret, Si dominus esset

87쪽

Christianus aut etiam si Paganus esset, habens Iudaeum,vel Paganum, vel etiam Christianum seruum. qui domino dissentienti non est auferendus, ac repetenti venit restituendus,citra creato- . ris contumeliam, salutasque periclitationem. Sic intelligendum sentio canonem nostrum. In concilio Matisconensi priore, ci citer annos Do. 66o. vet. 67 o. per Gallias facta potestas fuit omnibus Christianis,In seruitium libi,vel in libertatem prout vellenda Iudaeo redimendi mancipium, quantumuis praeciosum, Solidis tantum duodecim domino solutis. Solidus aureus nummus est certi sui ponderis atque valoris,quorum septuaginta duo factu tauri libram. I s. de suscepi lib. x.C.)Ibi ratio redditur, qu lis a Constantino superius posita fuit: quia nefas est,ut quos Christus dominus sanguinis sui etasione redemit, persequutoru vinculis irretiti permaneant. inconcilij cano.Ἀ.Innocentius .3. reddit &alteram. Ne fili j Liberae filiis famulentur Ancillae. Paulus ad Galatas,ancillam vocat Synagogam Iudaeorum matrem: Liabera mater est Ecclesiia, Christianorum parens Lege cap. I. a. 8.I .& 19. de Iudaeis, & Saracenis , & eorum seruis. In antiq. Videmus & hinc, Peiorem , quam Gentilis, inter Christianos esse Iudaei conditionem. Sicut δί in can. Iudaei. U. q. I. Cuius r

tionem reddit ibi glossa me iudice perelegantem. Iudaei dicit 3

quum Prophetas habeant & Legem, sunt ad conuertendum dit taciliores,ad subuertendum subtiliores,& ideo magis odiosi, magisque cauendi,quam Gentiles. Non alio puto ponendos esse loco Gnosticos aeui nostri,quam Iudaeos. quod supra quoq; monui Gn. Ne Canop praesens a Gratiano citatur in decimae septimae causementes. quaestione quarta. quem tripliciter Hugo nobis interpretatur. Seruus non deserat dominum, causa religionis. Id est, Religiosi ,h. a loci, videlicet, Ecclesiae, ad quam se, flagrorum metu rsitan, i . . . contulit. Ad seruitium namque domini redire cogendus est: si tamen dominus coram Presbyteris iuratus condonarit ostensam, suppliciumque remiserit. quod iusiurandum,si dominus no . obseruarit,ab Ecclesia,& omni communione Catholicoru pr pellitur. Haec expositi est violenta. Vel,Religionis, id est. Relianos ae professionis,puta, Christianitatis. quia Christjanus est, aut esse vult. Haec est interpretatio propria. Vel, Religionis, id est, ad religionem conuersionis, ut fiat Monachus. ,-δὼα κ ομ σε α D.

o. . ii est in can- , conciliu Calchedonensis. Id est Seruum nullum re cisi volumus in monasteriis,ut monachetur hoc est, ut ibi solitari ὀ

que feruis sita mali patu sed neque fam

liarem minia

88쪽

tatiὸ vivat, & monachus fiat praeter voluntatem proprij sui Domini. Quum de seruis promouendis in Ecclesia quaeritur,

unum debemus Onesimi Paulini proponere nobis exemplum. Cuius, atque similium,declarabamus historias in .d. can. 8a. Non immoror modo. vera sunt omnia, nec indignascitu,quae proposuit Hugo. Caeterum, vox, .Theosibia, tot non admittit stignificationes. Non plura de seruis. Cogitemus nos omnes conseruos esse: quorum dominus unus est in coelo: qui per misericordiam suam reuocare dignetur ad suu seruitium rebelles, deuios.& aberrantes : Vt omnes exhibeamus Domino nostro liberam seruitutem, Cuius pietate sumus ab ergastulis errorum liberati. Amen.

I quis existimat de Presbytero coniuga seto,quod eo sacrificante, non oporteat ipsius oblationi, vel sacrificio communica

re Anathema esto.

Zisnam paraphrasin subscribam , quo lanior sit haec versio

νύ ρου γ 'μ-λοe Mi υργή Wrdit, A'ναρυιατι a Mia, ύ-μι. Id est , discernentem , viai suifugientem, neque volentem, presbyrero con iugato facrum munus obeunte,communicat Anathemati c

89쪽

citiis; Hinc inde pro coniugio presbyteroru Gratianus argumenta

Quis

di. quaerens, Istum canonem citauit in Diorismo suo. 23. dc ex eo cernit. colligit,Vxoribus ergo videtur interdictum non esse Presbyteris. Eundem, similcmque in rem , nuptiatores Gnostici proferunt: quo putant effectum plene, quod intendunt - A nathema, videlicet,esse,qui propter initum coniugium respuunt, ac deponunt Sacerdotes. Infoelices blaterones, ea laborant omnia pe turbandi, cunctaque novandi prurigine, ut neque legum causas, neque loca, neque tempora discernant: atque sic nesciant,

neque quid, neque de quo dicant: De coelibatu sacerdotum, nec animus est dicere, nec est hic etiam disserendi locus. Integris septem Distinctionibus Gratianus hoc auitauit. Et nos post Gratianum quod meminisse potestis ex officio pro nostra 13.3 . tenuitate quotidie versantes in distinctionibus illis explicandis, cinis mν Ecclesiae veteris Graecae, Latinaeque mores, atque leges & con se instituta non pauca proferebamus ad eam rem pertinentia. Conclusum mihi fuit,& est , vobisque probatum puto, Nullos agni s quem sequuntur virgines admotos mysteriis unquam fuisse, qui non essent Eunuchi, hoc est, Qui se propter regnum Dei oc non castrassent. Uxores habuerunt ex illis non pauci fateor Sed, tamquam Sorores : citra voluptarios & carnales amplexus, aut contactus . In Apostolico sexto canone fusius hoc expandebamus. Huiusce legis causam, rationemquovideamus. Inde sensus apparebit. Quum diuus Euangelista Ioannes in insula Pathmo exularet, ii in Ananis Ecclesiis quas ille moribus, & sana doctrina per an-ctὸ instituerat absente patrefamilias,inimicus homo seminauit ZyZania: tumque semina pullularui Ebionis, Cherinti Marci nis,quos Antichristos in Epistola sua vocat. Et quorum magi- sitos Nazaraeos Apostolus Paulus frequenter exagitarat : Inter alia vero peruosissima dogmata sua,Christum non putabant esse Deum. propterea quod, de muliere natus crat,quae viro per matrimonium iuncta fuerat. Nam Deus aiebant in omnia virorum cum mulieribus con rita Nuptias videlicet ut immundas re-I, MN probat. ouod Se ipse Christus in terris commonstrabat, ab uxore semper absti nens, & alienus. Quum post Diocletiani caedem re

diisset Euangelista,pete tunc ab omnibus Episcopis Asiae scuti ζ

Hieronymus in prooemio super Matthaeum scribit) & ab Eccle- λω isti siarum multarum legationibus coactus est altius aliquid , quὶm statim '' caeteri,de diuina Christi natiuitate scribere. Quod somnibus in- dicto

90쪽

dicto prius communi ieiunio diuine postea fecit. Illudque, ve lute caelo veniens,& non humana voce,sed omnem senium, sensibi-lόque supergressus Tonitrui filius inclamauit, orbique persuasit. In principio erat verbum. Et verbum erat apud deum. Et Deu verat Verbum. Dum verbChristum sic as ruisset esse Deum, testimonioque Baptistae, ipsum Dei patris Unigenitum esse confirmastet,cuius & gloriam viderat: mox aduertus eosdem Haereticos historiam de nuptiis in Canx Galilaeae subnectit. Quas tatum abest ut Iesus ipse Deus improbarit, ut iis non interesse tantum modo cum luis voluerit, sed eas etiam mirabili signo illustrarit, in vinum conuertens aquam. Per quod S ostendit non esse vinum damnandum. quod cum suis, Ebion faciebat. Ergo quod iam supra dicebamus in can. I. & in. r. saepius te infra resumemus Ob nuptias Lege contractas non est aliquis ut immundus, aut impurus, tamquamque prophanus, a Sacris Euangelicis arcendus. Puritatis enim Deus nunquam rebus im-ζuris adfuisset. Attame, Inhonestas illi nuptias, sordidasque dice. ant. quia sicuti puto de matrimoni j nauditie vel honestate scriptum nihil erat in Evangelio quodam secundum Hebraeos quod

unum pro Scripturis omnibus recipi volebant. ut author cst Eusebius histo. lib3. cap. z7. Excellens donum Dei in homine est Venerearii voluptatii co-tinetia vires hominis excedens, & admirabile populo reddes Cotinente. quippe qui videatur in carne iam sine carne vivere. Nulla res alia facit aut unqua fecit H reticos, quam cupido laudis immodica. Singulare quid da sibi volunt inesse videri, quo caeteros a tergo post se longe relinquant. Artes hoc tepore,iactatar, Oratorias, Rhetoricas, Dialecticas s Et quia sic Deo visum in Scripturas ipsas cuinq; Spiritibus & Phanaetosibus suis, nescio quas exerui de ostentant linguas. Hinc etenim quod praeposter uest populi iudiciu virtutis alia nulla specie pr tensa, surgente vulgo plansum co-spiciunt quem solum sua. quacumque valent, sagacitate venatur.

Olim vero Gnostici quia laus inde summa prodibat, de admiratio magna nihil,quam ieiunia. cotinentias,qagella,vigilias, orationes atque preces longissimas, moerores & plactus assiduos prise ferebant Hypocritae. facies suas extenueates,ut apparerent l, minibus afflicticipiti talibusque laboribus consumpti. Tales aeuo Christi vivebant Essent,Nararaei, Pharisaei, Sadducaei. Posteaque iam nomine Christi per orbem se diffundente J Cerinthiani, Ebiongi, valetiniani,Cerdoniani, Marcionistae, Seueriani,Tati

SEARCH

MENU NAVIGATION