장음표시 사용
131쪽
Id autom genus homines, qui derelicta Maiorum Via, semitas cth c-τ, a, iis, o S diuersicula quaerunt Presbyterorum suorum,dicimus,& Epi- iuitii, i, Libsita, stoporum contemptores Canones appellant συτασιάσαt, nu.5c sesurii, ' ς vis atque νυ sis M. Id est, Coniuratos, Conspiratores, Sedi- P litiosos, denique Tyrannos, ideo quod obedire nullius imperio, Πι ho . sed suo puere velint omnes. Annis non adeo multis post synodum Calchedoninsem, quae congregata fuerat anno Christi. 1 . nescio quis Seuerus ex Abysso putei solutus exiliit , eam sanctam sexcentorum triginta Parrum synodum, pariter & omnia, quae praecesserant, concilia superbe despiciens, dissolute ridens,& procaciter impugnans. reuerus A Episcoporum se decretis & obedientiae subtrahens, uni sibi deridis pri- renus diuinis,& Ecclesiae sacramentis credebat. Successioribus non caruit. Et his quaesoὶ quando caruit Diabolus Z in rebus m ' etiam quantumuis abluidis,& horrendis Impotentes istos de licentiosos homines appellare coeperunt Λωφα is, Id est, Sine capite,seu Capitis expertes qui nullum supra se caput, hoc est, Dominum habere volebant. ait Suidas Ei mi, he m πιμιε-i. A cephalus sinquit) Haeresis quaedam , cuius erat Seuerus princeps. Eutychetis hic propugnator adeo pertinax erat, ut maluerit ab uniuersali Ecclesia, quam ab impietate priuata deficere.Christum negabat ex duabus A in eo naturis existere: sed in eo solam diuinam permansisse naturam rueritatem post assumptam humanam.qui fuerat Marcionis error, asserentis paruer in Christi carnem putatiuam fuisse. quod & Valentinus, & Apol- linaris, & Manichaeus asseuerabant. Contra quos illud est ex Athanasii symbolo. Sicut anima rationalis & Caro,Vnus est homo: Ita Deus & Homo,Vnus est Christi Quum ver , conciliorum premeretur authoritate, Patrum qij ntentiis,mόque vinci
vellet Haereticus alioqui non fuisset) a caloribus & Conciliis
omnibus desciuit, ab antiquis tradita 5. Praecepta omnia contempsit. Hoc euenit anno. Do. cI. quum diem suum Martianus Imperator obiisset cuius imperic paeque sanctissimi Leonis primi solicitudine Synodus illa Calchedonem conuenerat. Aguo quidem Martiano lex octava de Haereti. C. lata fuerat, annomperii sui ultimo. videlicet, Anno. 19. contra inscelicissimum illum Monachum Eutychetem Constantinopolitanum , com
132쪽
I2o SYNOD Vsrraque sequaces:quos lex nominat Eutychianistas,&seuerissime sun it. Nam praeterquam,qubd in Ecclesia nemini subiici voleant f Acephali propterea dicti P de Christi quoque ἐν tρ πη ' prout dixi valde impia somniabant, Verbi Dei, de carnis unam
esse naturam pronunciantes. Christum , videlicet, humani quidem corporis speciem gestas Ie, Humanae verb carnis veritatem Verbo unitam minime fuisse. unde horrenda nascebantur opinionum monstra.de quibus in xi. Leonis Epistola.
Ecelesiae consuetudo postea Clericos illos qui nullius'Episcopi discinina, nullius Senioris prouidentia gubernari vellent, qui
Praepositos suos contemnerent,& ab ipsis temerari E secederenti&si aliter a Fide non aberrarent, Acephalos nominauit.can.Nulla ratione. . dist. Rauennatum Ecclesiam quae multo se tempore segregarat a Romana, Nec ullam supra se volebat aenoscere,propterea vocarunt 'Μnitv λήν, siue, ψων quae sibi caput esse volebat. Hanc dissensionem,quae plures,quam trecentos, durarat
annos, Domnus papa sedauit, Apostolicaeque sedi obtemperantem reddidit circiter an . DO.67J.
Acephali sic describuntur in cano. 11. concitu Maguntiaci, habiti anno Do. sis. sub finem Pontificatus Leonis. 3. & ImperqCaroli Magni. Acephali, id est, Qui sine capite sunt, Neque sub Episcopo, neque sub Abbate: sed ii ne canonica vel regulari vita degentes,libertate gaudentes, solo suo desiderio feruntur. nos ab Episcopo ptimum volunt excommunicari. qua puena sipon emendantur, ad Archiepiscopi iudicium duci mandant: quos,si non potest corrigere,vinculis demum constringi, carc reque publico seruari praecipiunt, ad magnam usque synodum. Id est, Quousque nationis, aut regni totius congregentur Epi scopi.Tum vagabundis optio dabatur, utrum mallent, a Rcge, vel a Synodo iudicari. Priscorum decreta videmus in Acephalos, qui suis Episcopist mobediunt. In dubitanter hi reprobi de Can. iudicio, concilioque r i renentur. De quibus egimus in can. i suis Apost. 3ι. Et de vagi s leticis dicebamus. in principio partis viritimae Exegeseos nostrae.
Non plura nunc proponemus,Nec aliud cocludemus, quam Erete quod Irenaeus colligit cap. 3. libri quarti aduersus Haereses, in- ritus , Crquieta, Quapropter,Eis,qui in Ecclesia sunt, Presbyteris ob-succe an , udire oportet: His,qui successionem habent ab Apostolis, sicut
133쪽
anor,int ostendimus: qui,cum Episcopatus successione, charisma Nerita- tis certum, secundum placitum patris,acceperiit. Reliquos ver mesa qui absistunt a principali successione, & quocumque loco collistitis Dan guntur,suspectos habere: vel quasi Haereticos,& mal. x sententiae: HM semis vel quasi scindentes,& clatos,& sibi placentes . aut rursus, ut Hy-- - - pocritas,quaestus gratia, & vanae gloriae hoc operantes. Vir sanctus exinde confert Haereticos,& alienas ipsoru doctrinas. Abiu,& Nadab,filiis Aaronis,alienuignein offerentibus ad altare Dei: Can. I quapropter, ut hi, sic igne coelesti comburentur & illi. Leuit. cap. ter haec. Io.Quj autem scindunt, S diuid ut unitatem Ecclesiae nostri, pu- p 'ta, Stas idq)sicuti de Ieroboam , non relinquet ex eis Dominus ' mingentem ad parietem.Iamdudum sua coepit exercere,& exercet occulta quotidie iudicia. Donet ille tandem nobis,Vt Vnum simus omnes,quemadmodum ille cum Patre Unum est. Amen. x A N Ω N
Ecclesiae bona γel Leneficia dispensare nemo delet, Spiseopo non con t
DI quis oblationes Ecclesiasticas, haud in Ecclesia, sumere vel dare voluerit. Non ex Episeopi,vel eius, cuius manibus administrandae sunt commisse,cd illo: velitque, non secundulti voluntatem biius, aliquid agere, Anathema esto.
Quod hoc in canone , sequentu 'atuitur , eet quatuor Aposto. canon ib. emanasse videtur. 38.3'. o. c. I. quorum siumma est. Neque Spiritale quid,neque Temporale gerendum est in.
Ecclesia, sine Rectoris Ecclesiae sputa in Presbyteri,S: Episcopi
134쪽
voluntate. Conueniunt ea . quae dicta modo suere in praecedenti Canone.
Quid per oblationes intelligant Ecclesiastici scriptores, du
dum nos in Analectis nostris explicabamus. cap. I3.& cap. 29. de vetb. sign. In antiq. Graeci canones appellant πισφόραt,6c xαρ' Prisca latinitas quod ibi cum Festo Pompeio dicebamus Offerrumenta vocabat ea quae Diis suis offerebat. Nostrum vultus Offerendas:Ideo futuri voce, Quia Populus in manu mi da- at Sacerdoti, quod Sacerdos postea, nomine populi. specialiter offerret Deo. Sic enim Hieronymus aduersus Luciferianos Sacerdos quippe pro Laico offert oblationem suam, imponit manum subiecto, Reditum sancti Spiritus inuocat. quod obseruati solitum cognoscis ex Innocentij primi Epistola prima. Res in Ecclesiis antiquissima: inter pios Omnes ac religio' Gni'avid sos Dei cultores, ab ipso Abel durans in hoc usque tempus. Be- b in ργὶ nedictiones, Eulogiae, Collectae Paulinae. sunt oblationes. Iux- lene feto ta quod in Deuteronomij capite. is. Mandatum fuerat - Non tor Deo: po ppatebit ante Dominum vacuus . Sed offeret unusquisque se- .
cundum quod habuerit, Iuxta benedictionem domini Dei sui, ῖ
quam dederit ei. Subindeque repetitum legimus - Honora Dominum de tua substantia. prouerb. cap . 3. sic enim pro modo facultatum nostrarum foris & exterius interioris animi nostri gratitudinem testamur erga Dei beneficentiam: & in bonis nostris agnoscimus erga nos bona,beneficiaque Dei. Neque mihi quod Gnostici mouent in Paupertatem quis obtendat. Etiam, quae sola supersunt ad victum , mittamus in gazophylacium. Laudauit enim Pontinus pauperculam viduam . quae sic secisia set Lucae . at . una tamen cum donis & oblationibus istis meminerimus Hostiam vivam, Rationalem, Deo placentem nosmeti'sos, videlicetin offerte Deo. Nam superuacanea forent alia q -
Quomodo auteret ceteres olim Christiani.& quando suas oblationes reddi a i. t. apud Tertullianum legimugimus in A polo- Obtitionum elici contra pentes pro Christianis', cap.3'. si modo libet ille modus, .ltuit in capita cystinctus J Vbi de ritibus, moribus, & disciplina Christianorum tractas le , Quum dixisset se Coimus in coe tum& congregationem, ut ad Deum, quasi manufacta, precationibus ambiamus orantes: Haec vis Deo grata est. Post paulosissidit Arcae quoddam genus illic est nonnullί corruptissime legunt,
135쪽
Iegunt, Artis in Non de Oneraria summa, quasi redemptae Religionis , congregatur. Modicam unusquisque stipem, menstrua die, vel quum velit, de si modo possit,apponit.Nam nemo com pellitur, sed sponte consert. Haec ibi Tertullianus . qui & aliubi frequenter Omationum meminit.Oblationes pro defunctis annua die facimus. ait in libello de corona militis. Ac Cyprianus Oblationes cum precibus persaepe nominat. In Epistola. q. libri primi vetat - Ne pro dormitione cuiusdam victoris, in Ecclesia fiat Oblatio, aut deprecatio quia nimis grauiter Ecclesiam laesisset. Hieronymum nunc audistis qui,praesertim Prophetas e ponens, totus est, dum locus occurrit, in oblationibus descri- . bendis & commendandi, . Augustinus pariter lila inter alia; respondens secundae quaestioni Dulcith, docuit, quod, oblatio, Toquae fit pro quiescentibus, ipsorum confert animabus. Et in libro de cura pro mortuis agenda. Reliquos omitto. Neque plura colligere decet. Satis haec Oblationum demonstrant usum. Te- pus vero non semper idem. Fabianus papa, martyr Christi sanctissimus, Cypriani coetaneus, annis post Tertullianum circis. ter centum, crescente in dies multitudine Christianorum, constituit.Vt non iam menstrua die, hoc est, Singulis mensibus, sed singulis Dominicis diebus, ab omnibus viris δe mulieribus seret oblatio tam panis, quam vini. Vt per has immolationes seida peccatorum suorum fascibus liberentur. Hoc inuenies inter eius decreta,primo Concit. tomo relata
υ bis, ' illa verb Tertulliani arca, siue ris .iaiui . facit, ut Fideles imi coniiciam prout Euangelium docet in inocculto suas Oblatio- ura, Cr nes dedisse Nec alium sciuisse, quid alius in aream mitteret. Eb postea,vel offerentium vanitate, vel Sacerdotum cupidituri vel ivtrbque, res deuenerat, Vt publice Diaconus Offerentium nomina recitaret, ac enunciaret . quantu qiiisque detulisset , exambone clamans, Ille tantum pollicitiis e 'villa tantum obtulit. .
Sic ait Hieronymus ) Redemptio recordirem pN peccatis. enim fiunt oblationes mutabatur in lati et ii peccatium. Quod ille grauissime reprehendit in Ecclesia tun, incipibus hoc apud se ferentibus. exponens illud Hieremita, Quid est, quod dilectus meus in domo mea fecit tam multa scelera,c p.ri.Insuper Mi Ezechielis cap. 13. quum de virtute decimi loquitui. ubi est, si panem suum dederit esurienti. Quod Ititio centius primus vetuit etiam fieri,iam.d.can .vit. de cons. dist. i. Sed & istarum Obla- T rionum colore committebantur alia quaedam valde reprehensi
136쪽
bilia. per quae sanctitas,& honestas Ecclesiae turbabatur. Apollonius Ecclesiasticus scriptor apud Eusebium recesens M tani Phrygis errores maximos de impiissimo , inter alios obiicit
Vnum,quem reseram, tum propter oblationum demonstrandos
abusus,tum quod audiam Gnosticos aeui nostri simile quid agere. Capite. 18 libri quinti de Montano sic dicit. -o' ιπ' ἶνόμπι
eit, Qui Montanus) sub nomine Oblationu comentus est acceptione munem Qui salaria suppeditauit praedicantibus sermone suum,ctuatinus per gastri inargiam doctrina sui sermonis obtineret. Hic licet intuςri Goosticorum technas, quibus illorum ser- mo, viam faciente gastri margia, tam periculose serpit. In catalogo suo Gennadius Iulianum reponit Episcopum Capuanum: quem sex elegantissimis libris Augustinus contudit. Ille Pelagi no captus errore, sc iptis suis, atque libellis haeresin , qua poter ut solent omnes Haeretici, promouere tentabat: usus & alia supera te, sinoiticis pariter usitatissima. Famis enim tempore, sua quoque diuendens, Eleemosinas magnas indigentibus,&in angustia positis erogabat. Qua benignitatis & misericordi specie deceptos quamplurimos ad impietatem suam traxit. Non ahqs nunc.eleemosinarum finjs spectatur a Gnost icis.
Apud Eusebium vides etiam reprehendi quod, Per exactio- , , Πς , S auaritiam sacerdotii, te Prosphora fiat Dorolepsia: quum simis. iis p 0-Chrismatis, ut alicuius ordinis promotione, pro, q. nuptiarum benςdictione,pro sepulturis ac mortuorum funeribus de exequiis aliisque sacris administrandis, precium spectatur, Aiἡai . ς igitur quod borribile nimis est in Ecclesia Christi: proptereaigd. os stri , 'in E qu. ''do lex quaeda Romana vetat, Ne xenia'
fi .proco . producantur ad qualitate muneru. In ecclesiasticis dolea. tuis oblationibus aliud exi anno raro,neque minus, interueni bat erratu. apenam ii r agis gratia, quam veritate distribuebatur:& habebat specie n quamdam Largitionis. qua recipientes corrumperentur. vi a a escio quibus Olma diuisoribus Romanis distare non viderentur Eleemosynarum dispensatores. Qua res
runt arte mulio quodam crnatos Abbates fuisse. ciuidum Celal iij forent in suis monari. cii pinguius opsonabantur: atque sic Opsanatores syn monachom suorum fauore & suffragia demerebatur. Apud eunde Eusebiu Sanctus papa Cornelius,Christi martyr gloriolus te seditioso Nouato sic scribit in cap. 3.libri sexti.
137쪽
tus,quum dispensaret oblationes,& cuique partem diuideret,iurare prius,quam de Eulogiis acciperet, miseros homines compulit, ambas ipsorum manus praehensans, neque dimittens, donec iurantcs ista dicerent. Ipsius utar verbis in Iura mihi per corpus &sanguinem Domini nostri Iesu Christi, quod nunquam me dese res,nec redibis ad Cornelium. Vides ambitum manifestum, prae. textu misericordiae seu largitionis in pauperes exercendae. Quam ob rem, ne sic amplius tam perniciose delinqueretur in distributionibus ac diuisionibus oblationum, cura distribuendarum cs- Can. De cut& omnium Ecclesiae facultatum in fuit Episcopo soli dem an h Q data. Can. 3'. contra cuius authoritatem nihil est hic audendum. ' μο Μηοm Sed quibus illas dispertietur Episcopus,aut ab Episcopo constitutus Oeconomus 3 Audiamus Tertullianu,qui post arcae prae- 'dictae descriptionem, posuit, quidnam de stipibus in eam collatis ageretur, inquiens Haec quas deposita pietatis sunt. Nam inde, Non epulis, nec poculis, nec ingratis voratrinis dispensatur: Sed Egenis alendis, Humandisque, Et pueris ac pupillis, re ac parentibus destitutis, AElatEque domitis senibus. Item Naufragis,
Et si qui in metallis, Et si qui in insulis,vel in custodia, duntaxat
ex caussa Dei sectae, alumni confestionis suae sunt. Haec Tertullianus. Erogandam mos oblationum nequit apertius ostendi. Qui fuit in Ecclesia perpetuus.& inuiolabiliter obseruatus. Oblatiores, & Ecclesiae facultates omnes ab Episcopo distribui mandat I Papa Gelasius in Viduarum,Pupilloria atque Pauperum, nec non C R V et Clericorum stipendia, prout accipere soliti sunt. quod autem re 'μ μ liquum fuerit, Episcopus habeat ad peregrinorum,captiuorumq; sun uentionem. Scripsit hoc Siculis Ann Christi. ss. In Aureliana prima Synodo, circiter annit Do .si. Gallici Patrcs ita rem, distinxerunt - Vt si quid a fidelibus osse. atur illari maioris Ec.
clesiae Medietatem sibi vendicet Episcopii . . Et sibi Clerus secun- di gradus seiusdem,videlicet, Ecclesiae Clerus) al eram. Sin veris
quid aliis parochus oblatum fuerit,C cionum pars tertia tra- ςh . denda sit Episcopo: Duae penes Ecclesiae Clericos remaneant. In 'Can.i .& in Can .i8. Synodi: Brixi ensis, Et alij aliter hoc tractant' 'apud Gratianum, sed ni fallor, aberrantes a vero Canonum scim
138쪽
su: qui sic sunt inuicem conciliandi. per Can .s. Aurelianensis te tiae Sunodi, post annos, a prima, quinquaginta celebratae. Non multo plures praeterierant anni,quam centum,quum & haec pars oblationum tertia fuit Episcopis ablata per Concilium Braccarente secundum . Et integrae seruantur Oblationes Presbytero, qui curam gerit illius altaris,aut loci,qub deseruntur. Et hoc iure vivimus. Quid enim iam nimium ditibus Episcopis cum pauperibus suis Chorepiscopis,id est,uiculorum, regionumque curatoribus, dc parochisὶ Omnes supplicitet Oremus,Charissimi ri tres, Ut suam quisique nostrum parte sic in terris accipiat,Ne promissam in coelis amittat. Quod is cocedat,qui nostrae pars inhaereditatis,in secula vivens atque regnans. Amen.
illis conferatur. te' illi l . iii .
s I quis Oblationes dederit, aut acceperit, non ex Episcopi, vel eius, qui beneficiis distribuendis praepositus est, sententiata: Et qui d; ', & qui accipit, - Ana
'olao utar ae interpretes antiqui verterunt, Ad dispensandam mi ericordiam. - -cipiunt Misericordiam pro eo,quod
indigentibus Praest riir Qinim dixit Apostolus n. d. Q - in
ινωνιας με επι Mota aras. ad Hebr. vlt. transtulerunt. Beneficenta v
i & Communionis nolite obliuisici. Et illud Marci. 1 . ubi Chri
139쪽
stus de Pauperibus loquitur, D'A εἰ ,αν- ι α- e . est transsatum,Quum volueritis,potestis illis benefacere. Quare puto quod rectius illi dixtilent, Ad beneficentiam dispensandam.
Diuus Hieronymus ad Nepotianum de vita Clericorum, vocat Eleemosynas, quae viduis Pauperibus tribuebantur, Beneficia. Multas siqui0 anus nutrit Ecclesia,quae & ossicium praebeant,& Beneficium accipiant ministiando. Hieronymum sequutus, 'ειxeuαι dixi Beneficia. Canonis utriusque sensus unus est. Hoc puto distare, qudd, Prior eos notet, qui,Catholicis Episcopis & Presbyteris suis contemptis, abscesserant ab eorundem societate, Sc erant ceu Sacer-
dotes.& Rectores aliorum Eustathianistaru, primasque gerebant inter eos, Sibique solis arrogabat Ecclesiastica. De quibus egimus in superiore Concilij prooemio. vers. Ecclesiasticas. In praesenti autem Canone reprehenduntur Laici, qui citra schisma, vel Haeresin quampiam, per se, non per Episcopos, aut A. - ιςorum Legatos,distribuere volebant Oblationes,& res Ecclesia-
is λὰ sticas Pauperibus, quoniam Pauperum res essent: neque referre foede QE- putabant, a quibus, aut per quos, distribuerentur. Et hae saepius sirmo oras occasione captata, Neque primitias, neque Decimas quae disci rectε possunt Carpophoriaeὶ neque quid offerebant Ecclesiae:
quin oblata volebant in suo Dominio retinere, Pauperibus ad libitum suum dispesanda. PerversisSima fanE,ac seditiosissima perstasio. quam Gnostici modδ renouarunt. Vnde iam miserabili hoc seculo nostro contingit,ut,vel nihil omnino, vel inuitus p pulus aliquid importet in horrea Domini,nescio quorum Pauporum sitorum praetexens alimoniam, ac pietatis montem. Qua in Ataxia uiuentibus,hoc est, Et dantibus,& accipientibus dicitur hic Anathema. Papa Damasus apud Gratianum scripsit istud esse contra Trecentorum decem de octo Patmitu in Nicoeno concilio constitutionem. Propterea,Temerarii praesumptor aitὶ qui de Sacris Ecclesiis molitur Oblationes at serie,sub Anathematis vinculo sit colligatus,& condemnatus. de responderunt omnes, Fiat, Fiat.
sub annum Domini .83o. cura Luciouici Ph Francorum Regis,& Imperatoris Rom. Italici,Gallici, Germanici Patres & Episcopi tum Romae sedebat Gregorius quartus conuenerunt Aquis granum. De quorum communi consilio, post absolutam Sy-
140쪽
omnia sunt peccatorum precia, Pauperum patrimonia, Fratrum stipendia. quibus f piscopi, non ut propriis, sed ut commodatis, Can. 'es& commendatis uti debent. Dominus Iesus faxit ut,& Christia- Σςςipsi ni sic offerant, & sic Episcopi dividant, Vt nostra omnium pars ' 'se 'salva sit cum illo, qui Semetipsum per Spiritum Sanctum obtulit immaculatum Deo pro peccatis nostris. Amen. R A M.Ω N . .
c I quis Virginitatem custodiat, aut in
Continentia degata. ac Velut abhorrens
nuptias, secedat, & solus agat. Non ideo, quia Sancta sit Virginitas, Neque propter ipsum Virginitatis bonum Anathema
esto. Error idem damnatur, qui fuit in Can .primo. rursus de in .r . sordidos Foedos,& execrabiles este omnes coplexus foemineos, tam gentilium, quam Christianorii Philosopi nonnulli assem
runt. unde his odium foeminarum maximii. aeci Mirmn ν v cant,& Mia,γυ M.,Diores mulierum, quique nL tias aversabantur.
Continentiam quidam profitebantur,no ipsi. nore virtutis δίcontinentiae, Neque*roptet eius aliouam sanisti molliam: sed a mulierum commixtione sese contineban elut ab aliquo turpi scelere.Concilium tales Anathemate damnat. Omni quidem concubitu meliorest Continentia. Virtus an-