장음표시 사용
401쪽
362 Dialea. Plat. Pres III. De Mente.
tia quippe dc essentia uno nomine appellantur,. vi patet apud Aristotelem, cdm enim loqui tutde substantia, vi ο uisio, idest essentiam vocat.
At substantia eth primum genus entis; Aristo- 'teles enim in Categotiis, quae sunt prima enotium genera primum locum substantiae attribuit. sequitur e o quod species entis habeant esse sub prim ente. Haec propositio est Platonis in Parmenide &in Timeor nam ided concludit esse species,qui, sublatis speciebus nulla est scientia. Scientia enim est non de singularibus, sed de speciebus& uniuersalibus. Et in Dialogo s. de Repub.
ostendit seientiam esse de ente vero, Opinionem autem de eo quod est & non est. At species & entia abstracta sunt vera entia, singularia vero sunt entium simulachra, quae cum sint in materia, habent de non ente. Proetus lib. 3. Theol. Plat. cap. 14. admittit in ordine rerum intelligibilium, formarum seu specierum multitudinem post primum ens. In mente, inquit,
intelligibili sunt i informae seu θ ecies primo, rerum enim intelligibiliam diseretio Ἀρβum formarum stust, eierum indieat ardinem, quia forma seu fleetes essens, sed non simpliciter ens. Ipsium igitur primo enses per se eos, or id qi ad est ens , sicundum vero facultas progrediens ab ipso primo ente , σ quasi dualia ras existens quae multitudinem ipsorum entium generat , sed non um es ipsa multiiudo. Tertium vera est. Psa iρsorum entium multitudo, ipsis ente illic disereto.
402쪽
tia, es illud unum ci d es occvise nistra σ qaod esuritum, or postea quod discernitar . quad prodit ab . uniformiaente in apertum est ultimum intemtibiliam, es eo Ioitur multitudinem intelligibilem. Plotinus Enn. 6. lib. 1. de generibus asserit essentiam esse primum genus entis: Ex quo sequitur primum ens, cui conuenit primd essentia, immo quod est prima essentia, esse primum entis genus , ac proinde habere sub se omnes entis . species. S E C, N D A PRO Pos ITI . Species non solum sunt sub primo ente, sed etiam in illo. Probatur, quia omnis multitudo est in sua unitate, a qua oritur: nam unum quodque reducitur ad suum principium. Cum ergo unitas, a qua multitudo oritur, sit eius plincipium, sequitur quod multitudo reducatur ad suam unitatem, a qua oritur: quod autem reduci- , tur ad suum principium est in illo per redu- .ctionem. Sequitur ergo qudd omnis multitudo sit in sua unitate, a qua oritur. Atqui primum ens est unitas, a qua immediatὸ oritur multitudo specierum entis; est enim unur' ens:& quod est primum in aliquo genere est unum & principium multitudinis ; primum enim in quolibet genere est mensura & regula
caeterorum quae sunt in eo genere. Cum ergo primum ens sit unitas, a qua tamquam a principio oritur multitudo specierum entis, sequitur quδd omnes entis species siue non solum sub primo ente, sed etiam in illo. Cons a-
403쪽
364 III. De Mente. . tur aut horitate D. Dionysii cap. s. de diu. nom.
Beψ, inquit, non quoquo pacto es ens, sed eiter or incircumseripte totum in se roe pariter ambit or prae ambit super- apprehendens. Idcirco etiam Rex faeculorum dicitur , ut in quo cir circa quem rotum esse . ens subfigiensque νεν essur. Certum est autem primum ens esse Deum, ut probauimus supra. Cdm ergo omnia entia sint in. Deo & sit simpliciter & incircumscripte totumens . sequitur quδd in se contineat omnes entis species. Haec propositio est secunddm doctrinam Platonis' Cettum enim est in doctrina Platonia
mentem esse primum ens post primum unum. At certum es, omnes entis species esse in mente. Plotinus Enn s. lib. s. probat multis argumentis omnia entia else in mente, & conesu 'dii cap. 3. mentem esse entia cuncta. Una, in-' quit, bae natura mentu est entia cuncta or veritas G magnus quidam Desu. Immo vero non aliquis
Deus , sed omnis, nee indi nὸ ex;stinat se bae omnia es. Et lib. 9. eiusdem Enn. cap. s. mens, i quit , evita ima est sicundum verum ellendi modum,' mu ea quae alibi bunt intelligens. Et paulo post rNullum entium est extra mentem , neque rursus in Deo. Et cap. 6. concludit, Mentem esse omnia en-ria ce habrre omnia in siiρμ, non tamquam in loco,
sed tamquam seipsium habens. C o R o L L A Iv M. Ex his primo colligitur quδd ent tu ni species sunt in primo ente.
dcobus 'odis, 'no modo in potentia non qui-
404쪽
Caput pri m. Deprrmo ente. 363dem passiua, sed activa: est enim unitas , a qua
oritur multitudo specierum, & sub ea ratrone est genus: nam genus ut totum continet species in potentia sub se & est eminenter totum ens: Alio modo entium species sunt in primo ei re, in actu quatenus primum ens est unitas , ad quam totum ens reducitur & in qua formaliter& actu continentur omnia enti a. Secund b colligitur , quare trimum ens vocetur , Platonicis splendor boni. Nam sicut verbum explici id continet quod in mente continetur, & splendor prodit in apertum ea quae occulte continentur in sole: ita primum ens quoa in mcnte Continetur , continet explicit E quae unitὸ in
bono & uno continentur : nam continet omnia
entia in potentia & eminenter. Primum ens verb continet omnia entia secundum earum formalitates distinctas; nam continet Omnesentis species. Deinde entia omnia , quae in bono continentur non habent rationem intelligibilium, ae proinde non apparent intellectui: In primo vexb ente recipiunt rationem intelligibilium, & habent respectum ad intellectum. tamquam illius objectum. Vnde sicut tadiximus bonum Patri attribui, qui est principium Trinitatis, ita possumus dicere primviri .ens seu mentem attribui Filio, quem D. Paulus vocat δundorem patris, ex subsantiae il
non distinguuntur realiter, nec a primo ente,
405쪽
365 Dialea. Plat. Pars III. De uente.
nec a se inuicem. Probatur , quia multitudo, qud propius accedit ad unum, magis una est. Cdm ergo multitudo specierum entis proximὰ accedat ad primum unum, etiam persectissime una. Atqui cum distinctione reali partium a se inuicem & a toto, a quo comprehonduntur, non stat persectissima viaio in multitudine. Cum ergo species sint in primo ente, tamquam
in toto, sequitur qubd non sit distinctio realis ipsarum, nec a se inuicem, nec ab ipso primo
Haec propositio est secunddm doctrinam Platonis. Plotinus Enn. s. lib. 8. cap. q. loquens de mundo superiori & intelligibili Cuncta, inquit, se sunt , omne illic est , omne illie quodlibet est uniuersiain. Et lib. 9.eiusdem Enn. cap. s. Mens ipsi, inquit, essemia est , bdeique
omnia in seipsa , non tamquam loco , sed tamquam seipsam basens , unumque cum ipsis existens: sunt autem illie omnia fimal, sed nihilominus inter se di- singuuntur , quando σ anima multas simul scien- , tias babens , nihil tamen babet in se eonfusum, bed η-quaeque scientia, quando res puniat, suum munus exequitur , neque interim secam alias contrabit; unaquaque vero notis agit pura ab aliis intimis notionibus expedita. Sic igitur mulιόque magis menses simul omnia, rursumque non simul, quoniam illis νι umquodque potestas quaedam propria est. Universa 've, ὸ mens omnia, sicut gensu stecies , continet, m cst satum partes. Quin etiam vires ipsae siminum, in , qηοῖινοῶ dicebam, imaginem referunt. In
406쪽
Caput primum. De primo ente. 367
toto enim semine thalaisa sunt omnia, ibique rationes insinitae, veluι in una quodam eentro, collectae, sed alia illie oessi, alia manuum , sieminalis Ratio est, quodve diuersa simi, ex diuersis inde geniιis putes . eiunt. Vires igitur seminibuι in ita id certe bis beηρ,
νι earum .unaquaque Ῥna tota sit ratis , una eum
partibus in se necessario comprebe s. Iam vero quod ibi eouoreum es materiam babet , quantum illis
es, velut humidum, ipsa verὸ ratio steries quadam est undiquρ. Et ratio quidem ipsa eadem est cum δε-
ere anima seuerante. Qηae quidem anima imago est anima melioru. Hanc nonnulli naturam Noeanι β ἡ-nibus insitam. Exemplum illud seminis multum confert ad intelligendiun, quomodδ diuersae . illae species quae sunt in ente primo tantam habeant unionem in ente primo, ut neque a se inuicem, neque a primo distinguantur realiter,
sublata tamen omni confusione : nam virtu- tes formatrices, quae sunt in semine, uniuntue
in illa materia humida, itavi nulla sit distin stio sormarum. Quod Galenum eb adduxit vein eo virtutem aliquam diuinam agnosceret. C o R o L L A Riv M. Ex hoc sequitur, quddens non est in illis speciebus per participatio- .nem: prim b, quia in primo ente nihil est paraticipatum , ut diximus supra, cum primum ensiit Deus: secundo, quia esse participatum requiritur tantdm , ubi superius non potest per se formalitet perficere inserius. & non potest inferius immediatὸ uniti cum superiori. Aeprimum ens, cam sit idem realiter cum illis
407쪽
Dialia. Plat rara III. De uente spiaci bus, potest per se fornialiter perficercilias specie, & date illis illud ipsum elle quod habet o & nullo medio indigent species , ut
curia illo yniantur. Dicuntur autem species participare genus, respectu indiuiduorum qui- . bus species & genera conueniunt. . inv ARTA PROPOsITIO. Indiuiduis
non communicantur species seipsis forinaliter. sed tantum mediante sui ipsarum participatione. Probatur , quia certum quidem est specie in communicari indiuiduis : nam quod est Commune multis communicatur illis. At species eii communis multis indiuiduis. Ergo illis communicatur & est in illis, alioquin non posset de illis praedicari. Vel ergo species commu- .nicatur indiuiduis immediatὸ per se, uel mediate per sui ipsius participationem, non enim est alius modus quo possit id quod est commune multis illis communicari. Atqui non potest species communicari indiuiduis per se immediate. Natura enim & essentia cuiuslibet indiuidui est illi particularis,neque essentia & natura , qua unum individuum in suo esse constituitur, est essentia & natura qua constituitur in suo esse aliud indiuiduum. At species secundum se est natura communis multis indiuiduis, ac proinde non est particularis cuiuslibet india uidui. Ergo per se so aliter non constituit indiuidua in suo esse. Qiodsi ita est sequitur quδd non communicatur species per se & foram aliter indiuiduis, quia natura quae per se reformaliter
408쪽
formaliter communicatur indiuiduis constitute illa ia suo esse. . Cum igitul certum sit speciem communicari indiuiduis, vel per se sol maliter immediate ' vel mediate per lui participationem, restat ut species communicetur indiuiduis solum pex sui participationem: Et hoc qst quod communiter dicitur in definitione uniuersalium ; non enim uniuersale solum dieitue quod est unum commune multis, it aut sit absolute umim in multis; sed additur, quod est in
illis multis diuisim; pet hanc enim diuisionem nihil aliud significari potest , nisi participatio
uniuersalis, secundum quam est in multis. Haee propositio est Platonis. Vbicumque enim loquitur de speciebus , eas multis induviduis communes dicit esse per particitationem. I n Parmenide: Hae igitur dic missi, inqui
videnturne tibi, ut aiebas, tecres quasdam existere. O eis. illis participant ilιarum eun enta μνιiri, veluti similitudine partieipantia similia, magnitudiane, pulchritudine or luistitia, pulchra σ iusta voeari. Et Proclus in Elem. prop. 23. explicans
doctrinam Platonis distinguit in uno eodemq; gradu tres ordines , & in primo quidem constituit imparticipabile, in secundo vero participatum , in tertio densque participans. Et nomine quidem imparticipabilis intelligie uniuersale, quod communicatur inferioribus, quod quidem dicitur imparticipabile , non' quia non communicetur inferioribus, sed quia communicatur tantum mediante aliquo, quod
409쪽
3 o Dialect. Ptit. Pars III. De mane.
formaliter perficiat inferiora , non autem persede immediatὸ : Nomine vero participati ii 1-telligit participationem illius uniuersalis, quae recipitur immediatὸ in inferioribus: Denique nomine participantis intelligit inferius quod recipit participationem. Omne, inquit, ima tisipabile , e.nstituit a stipso ea, quae participantur:
cir omnes Θρ abes, . natura, qηκ participantur, ad imparticipabiles essentias, naturasque contendunt.
Nam illad qnidem, quod est imparticipabile, rationem unitatis babens , id, quod est sui-i - ,σ non alim , π quεd exemptum es ex Vfis parti-ejantibu/ , procreat ea quae participari possunt. Si enim infacundum esset, sarat per sie, nihil honorati haberet, vel aliquid 'a se dareι . o illodquidem, quod ab eo aliquid accepiJer, partie-areeipsum di illud vero quod datum fursset, subsister et ρεν participationem, σ existens alicu;m a quo partiem ratur : bequitur quad sit posterim . eo quod omnibus pariter ades. quod omnia a seipso replet. Alamia quidem, quod es in uno tantum, in aliis non est rQod veνὸ paνiter omnibus adest , ut omnibus illu-eestat, π omnia suo lumine callustret, ae illuminet, .llad uan .st in uno, sed est ante omnia. Qv INTA PRO Pos ITIO. Speeiei pa ticipatio , quae immediate & per se forma litet xeeipitur in inferioribus, continet totam natu ram & essentiam specie, pq rtialiter. Haec propositio duas habet partes: prima est quδd participatio contineat totam essentiam specie irsecunda qubd illam contineat partialiteri Ac
410쪽
Caput primum. De primo ente. - Π7r quidem quod contineat totam probatur, primo quia quod est indivisibile si communicatur.
totum communicatur : si enim non communicaretur totum sed tantum secundum partes.
esset diuisibile; atqui natura & essentia speciei est indivisibilis, nam essentiae rerum sunt sicut numeri , a quibus nihil detrahi potest
quin mutentur, & qui aliquo a se amoto non possunt renianere. Non posset ergo natura& essentia speciei communicari per sui participationem , nisi tota communicaretur. Adde quod species est: natura comRμnis, quae una est in multis: At si non communicatur tota multis, non erit una in multis, sed erit in multis secundiloa partes : Cum igitur secundilm participationem communicetur species, tota eius natura communicatur, ac proinde eius participatio totam eius naturam 8c essentiam com tinet. Quod autem totam essentiam & naturam non contineat totaliter , sed partialiter, probatur, quia species est uniuersalis. natura : ad participatio illa speciei est particularis, non uniuersalis: ergo comprehendit totam naturaui partialiter tantum, & non totalitex. Haec pro ositio est secundi)m doctrinam Platonis. Nam in doctrina Platonis , totum triplex est; totum ante partes , totum ex partiis bus. & totum in parte: totum ante partes est uniuersale quod continet multa inseriora , v
species est totum ante partes quae illi subiiciuntur: totum ex partibus sunt. verbi statia,