장음표시 사용
521쪽
itum 'ante partes non est totum ; nam omne totum vel est ante partes vel ex partibus: cuin ergo sit supra totum ante partes, neque est rapaltibus totum, neque totum ante partes, ac
pioinde sequitur illud quod est primu in aliquo
genere nullas habere partes in se. Atqui pri. .ma anima tenet primum locum in genere ania matum ; eertum est igitur primam animam non habere vllas paxtes in se, ac proinde animas' participatas non esse partes primae animae. in Haec propositio est secundum doctrinam Platonis. Certum enim est in doctrina Platonis omnem animam participatam esse esse ctum primae animae : at ncmi potest dici quod essectus pars suae causae. Secundo certum
Est io doctrina Platonis imparticipabile iri aliquo genere non esse tollim ex partibus, sed
totum ante partes: nam totum ante partes est:
primum in suo genere; imparticipabile alitem est etiamprimum : cum ergo anima prima sidimpavtiei pabilis; sequitur ei iam qu bd in genere animae si totum ante partes : at totum
ante partes Mon habet partes in se, sed sub set Sequitiis erg6 secundiam doctrinam Platonis quod prima anima non habeat paxtes in se sed tantum sub se. Tettib secundum doctrinam Platonis derium est participationes non esse Plirtes eius cuius sunt participationes : nam effectus stini partiei pationes causae & inferiora iunt participationes spectetum : inferioa Autem non sunt partes specie rues , si eis
522쪽
. Caput I. De an/ma in uniuersum. 483Meque effectus sunt. partes caedae et atqui antrimae. participatae: sunt partieipationes primae animae. Sequitur ergo qubdani orae participatae Mon sunt par es primae animaeianirauari , 'u steundum do illinam Platonis in omni ordine Primum vnuin, a.quo oritur ipsa multitud h est extra multitudinem & unitas inconnumea in t in eo autem quod est extra multitudinem iussae sunt partes . qtua parte. sunt intra mulis titudinem. Atqui prima anima tecundum d orinain Platonis, est primum unum a quo ori ..tur multitudo animarum. .Sequitur ergo. quod Prima anima nullas habeat partes in se secundum Platonis doctrinam. . A: SEXTA PiRo PosITIO. Omnis anima
rationalis participata es: sapax illustrationis diuinae & intellectualis. Haec propositio dura habet partes, prima est qubd anima rationalis est eapax distinae illustrationis, secuda quod si capax intellectualis illustrationis.Quantum ad Primam partem attinet probatur ,: quia creatu aea rationalis potest appetere bonum diuinum; eognitio enim est .causa appetitus ; at natura rationalis potest cognoscere bonum diuinum γ,quamuis enim obonum diuinum non possit eo- gnosci propriὸ . potest tamen cognosci pet analogiamivi diximus :& h' est quod ditae D. Paulus ad Rom. cap. I. Inui bilia Deia c ea aura mundi per es quae facta sunt. intelle ς. 'i-Fuuntur, sempiterna quoque eius virtuε σῶumtas. aequitur ergo PM creatara rati alis pol
523쪽
. appetere bonum diuinum. QAM fi ita est, ee, tum est creatura rationalem posse participare
naturam diuinam: nam ille appetitus est: natu- alis, cxim oriatur ex cognitione naturali r cisti nos Dominere, inquit D.Aug. inqmetum eo nostrum donee νequiestat in te: naturalis auteappetitus non est frustraneus. Atqui non potest participare naturam diuinam , nisi periti lustrationem divinam, est igitur capax talis il- austrationis. Confirmatur, quia illustratio diuina est gratia, est enim gratia formalis participatio naturae diuinae, de eamini intelligitur quod dicit D. Petrus , magna m pretiosa nobis
promissa innavit, ut aisiηa efficiamur eonfortes naiaeturae. At certum est creaturam rationalem e sse gratiae capacem. Quantum ad secundam partem attinet , qubd creatuta rationalis part cipata sit capax intellectualis illus rationis, probatur, quia alias non esset didinae illustra tionis eapax r sicut enim corpus non est capax 'illustiationis intellectualis , nisi mediante anima ; ita anima non est capax illustrationis duuinae, nisi mediante intellectu, quandoquidem sieut mediat anima inter intellectum & corpus. ita intellectus mediat inter .animam &ipsum bonum,confirmatur, quia anima non potest peruenire ad cognitionem diuinae bonitatis. Usi mediante intellectione , cognitio enim diuinae bonitatis est suprema. at cum ab i
serioribus ad superiora ascendere volumus,
pransfundum est rex media : cum igitur inteu
524쪽
Caput I. De anima in uniuersum. 4 8 s
lectus sit medius inter animam & bonitatem, nece illa est ut transeat anima per cognitionem intellectualem, ad hoc ut perueniat ad illam cognitionem diuinitatis, quae superat omnem intelligentiam, ut se pra probauimus. Et hoc est quod D. Thomas docet T. pari. qu. 79. art. 8. I. cum , inquit , ab inferioribus ad severiora ascendere volumus , prius occurrit nobis sensus , deinde imastinatio, deinde ratio, deinde intellictus. . Haec propositio est secundum doctrinam Platonis, quam explicat Plotinus Enn. s. lib. I. cap. II. Et quidem probat primo animam rationalem participatam est e capacem illustrationis intellectualis , quia cum discurrat de iustis pulchrisq; quae pertinent ad mentem Mintellectum oportet ut habeat aliquod principium in se in quo fundetur iste discursus rcum autem illa pertineant ad mentem . necesse est vi sis: in anima illustratio mentis. Ex eo verb quod ascendit ad cognitionem eorum quae ad mentem pertinent, transit ad cognitionem ipsius principi i; hoc vero non potest esse nisi sit aliqua illustratio ipsius principii . cam animus deiu stu pulebrisque consultet inquiratque num hoc sietastum , numquid hoc sit pulebrum neeessarium est sit f.bile quiddam iustum esse, similiterq; pulchrum, .
νnde ratiocinatio in animo ducat exordium , alioquin discurrere numquam psJet. Ae si animus interdumetrea b e disturrit, alias vero minimὸ, oportet non naturam quidem hane distumentem, sed δεentem in .
nobis esse, quae iastum palabrumque siemper babeat,
525쪽
85 Diuis I. Ptit. Pars In De Anima.
aisibe praeterea memta principium e eausam atque Deum, illo quidem nurumodo partibili, μὰ penitus consiseme, non in loco manente, bed in stipso; atque interim in matris quoque eonfiderari i a singulis rum qua Opere possunt ipsum, velut aliud quiddam praeter ipsa , quemadmodis centrum est in stipsi habent au tem segula quae bunt in circηla signum. in sentia s-m , oe lineae Laic puuctum proprium adis hi M. TAt enim quodam eorum qua in nobis suus nos quoque diuisam taπλω, congredimur eatentis illis inniιimis atque Risur , quatenus nos illuc
ribus nullam tuebotium in gradu diuino participatina per se subsistens. neque esse ullam mentem participatam per se subsistentem inse parabilitat id, anima: λe omnis creat a supra gradum animae, estis, o gradu diuino ipsius boni, vel in gradu mentis: sequitur ergo quod nauasit iubstantia creata perfecta supra gradu
animae. Confirmator aut ritate vetetu Chaldaeorum. Nam inter enumerationes quo nomine intelligunt virtutes diuinas, per quas Deus, quem explicant per infinitum, , quo oriuntur hae virtutes diuinae , producit uniuersitatem creaturarum ultimam quφ dicitur Regnum di est ea virtus a qua immediate producuntur. Creaturae, vocant mimam fontalem , ut not
xur etiam a Proclo in suis commentariis in Ti-
526쪽
Gp ut I. De anima in uniuersum. 48
maum. Ex eo vetd sequitur primam creaturam secundum antiquorum Chaldaeorurn opinio nem elIe animam. Nam prima substantia cie
ta est ea quae oritur immediatd ab anima sonatali , at si stamia quae otitur 'ab anima fontali immediat E est anima. Origenes est in eadem opinione . dicit enim in libro de principiis c. 6. quod solum Dei Patris, & Filii, & Spiritus sancti proptium est ut sine materiali substantia , & absque ulla corporeae adjectionis societate intelligatur existere. . At certum est substatiam pure intellectualem nullam habere
societatem cum natura corporea. Cum igitur dicat nullam creatura existere quae non habeae s.cietatem cum corpore, sequitur ex opinione
Otigenis nullam esse perfectam substantiam ereatam, quae sit pure intellectualis: quod si ita est sequit ut ex opinione Origenis nullam esse substantiam persectam per se subsistentem creatam supra gradum animae. In quo non errasseoligenem constat, cum ipsemet D. Bernaradus satis apertὸ ostendat se esse in ea opi , nione , etenim homil. 6. super Cantiea tDemm , inquit, D o boli , cui immortalitatem ,
sie ineorporeitasia: euius natura seu tuque 'uter se , neque propter assum sotitia indiget instrumenti corporei. Nam ex hoc sequitur creaturam natura sua indigere instrumento corporeo , ac
proinde quantumcumque sit spiritualis , habere naturalem inclinationem ut cum aliquo corpore viatitur : ex quo quit ut secundum
527쪽
488-Pars IV. De Anima. D. Bernardum nullam persectam substantiam Creatam 'quantumcumque si e spiritualis esse supra gradum animae. Neque necesse est ad Persectionem uniuersi quod sit creatura pure intellactualis pela se spbsistens. Nam ad perfectibnem totius uniuersi lassicit quod sit substantia tumiaterialis & spiritualis per quam Creatura corporalis gubernetur & perficiatur. Atqui potest esse sufficiens gubernatio corporalis creaturae sine creatura quae sit substantia persecta pure intellectualis; iubstantia enimi piritualis quae habeat participationem intellectus lassicit, haec autem substantia est in
Haec propositio non est secundum doctrianam Platonis : nam nomine creaturae intelligimus quidquid habet esse participatum in omni gradu siue boni, siue mentis, siue animae. At secundum Platonis doctrinam non solam in gradu animae datur anima participata quae est vere substantia, sed etiam in gradu boni & 'mentis , itavi detur bonum participatum de meos particisAta quae per se perfecte subsi- stunt. Sequitur ergo quod haec propositio non sit secundum dρctrinam Platonis.
528쪽
EX superiori capite. secti irae arta, pro positione prima , habemus dari primam
animam certum autem est primam animam non
esse nisi unam, nam ut probat Proclua in Elem. Propos. 12. quod est primum in unoquoque ordine non est nisi unum, unde eoocludit esse 'tantum unam primam mentem & primari animam : Omne , inquit, quod primo Erper 'incipii aeaturam est in unoquo' ordine, unum est , neque duo neque piara duobus, sed unigenitam omne. Sint enim, si 'ri potes, duo s eadem enim est absurgitas quamuis plura sint in τρι virumque est nimὸ , vel alia quod ex ambobus : μdsi quod ex amiam, ris sis eris unum . non duo prima; A verὸ utrumnis, vel alterum tantiim utriusque erit nimo, ω ita non utrumque eris primὸ, sid alterum tantum, vel aqualiter ambo erunt primὸ: sed si aequaliter, neuινumeris Wimo , nam cum unum non Φ idem cum alio, si unum 'primo aliud non erit nivi ,--ὶμm: si vero di catar qaὸd illa δει - ἀνενnne'se muleem in eo
alis conueniet per partieipationem. N.n ergo ambo erum nima, sed illu/ quod ambo parrisi abunt. Ex
529쪽
num tantum, prima mens es una sola , non autem nae prirmae mentes, e r prima anima una 'esi es in unaquaqse firmarum. Cum igitur iam habe, mus dati primam animam & ex alia parte certum sit non posse esse nisi unam, restat tamdni ut explicemus eius naturam & qualitates, ac proinde huius capitis erunt tantum duae secti
nes , in prima explicabimus , Quid siti secumda , aηalis fit.
QUID SIT AN IN A. prima anima eo at ex primis principiis G gener
. . bus entis mixtis fecundum proportionem barmen , cam r.Prima anima oritur a prima bono or primai mente et prima anima quamuis oriatur a primo bono G . prima mente , ident catar tamen cam- - primo bono or prima mente i Prima anima non oritur F primo bono . mente per modum cause essieientis di Mon oritur a primo hono G prima mente per modam generationis r prima anima es ipsi met Desu. .
P RIMA PRO Pos ITIO. Prima anima constat ex primis. principiis & generibus entis mixtis secundum proportionem harmo nicam. Tria continentur in ista propositione, qu)d prima anima constet ex primis principiis& generibus entis; qu bd fini mixta secundit na
px portiqnem , quod denique ista proportio
530쪽
CUM II. De prima arima. T . 9 Isu harmonica. Re primo quidem quod prima
anima constet ex primis principiis & gemetibus entis probatur , quia prima & vςra entia constant ex ptimis principiis S generibus emtis, ut patet ex iis quae diximus in prima parte
poma anima habet Ioeum in. Primis veris eotibus . cum sit de genere enφium abstracto rum & substantiarum spiritualitun ; sequitur ergo quod prima anima constat ex ptimis primcipiis :& generibus entis. Quod autem in prima anima prima illa principia ide genera sint mixta seeundum proportionem probatur, quia in eo quod constat ex multis non potest esse pulchritudo nisi adsit proportio de commers xatio inter illa, ut probauimus in prima parte, cap. de proprietatibus entis : atqui primae animae conuenit pulchritudσ, in primis eniimentibus reperitve vera pulchritudo : sequitur
ergo quia in prima 4nima illa principia & g.
neta sunt mixta secundum proportionem.l Denique quδd mixtio. illa sit secundum proposetionem harmonicam probatur, quia proportio' quae conuenit primae , anime est ultima miet Proportiones es caeteris minus simplex: nam inter entia prima iis quae sunt extrema, conues nil proportio quae est inter caetera a Minus sim , plax, quoniam quae sunt extrema inter ςntia vera sunt minus simplicia et quae enim magis recedunt ab uno sunt minas simpliciatis vem