장음표시 사용
201쪽
OVum igitur eloquentia sit apex ec persectis elisusuli sex.
monis ommum populorum, gentium ΘΚ nationum, et quentia uero nullo modo possit constare sine sapientia, existimo argumetum susceptum postulare, ut hoc loco ueram sapientiam Compendio proponam.Quae ut sola,unica,& sempiterna est, ita omnibus populis,& singulis hominibus maximopere utilis, salataris necessariaci cst,ut bene beatec uiuat, ct summum bonism. hoe est felicitatem ac ueram beatitudinem consequantur. Cui perdiscendaec explicandae ct propagandae per habitati orbis unia uersa climatae traeliis, iure optimo destinatur cognitio lingiuaarum. Videos me nihil possie melius facere, quam si uocibus abiis quot gentium 8c populorum 8 spirituum bonorum simulac
malorum, Θ testimoniis honoru pariter ac malorum hominum, consessionibus*Ic symbolis aliquot breuiter,ec tamen clarius ostendam, quam est sol meridianus, ut de ea re nemo dubitare possit,nisi obstinatus 5 pervicax, quae nam sit uera sapientia,Ueara summi dei religio, uerissima pietatis doctrina, in tanta non m do Christianorum, ex Iudeorum Z Turcarum, ait aliorum Machumetanoru uerum etiam ipsorum Christianorum inter ipsos dissensione de sapientia uera,ccdoc trina &religione. Primum ex scholae Socraticae discipulis ostenda quae sit uera sapientia occisero philosophia. Quare audiamus Marcum Ciceronem, Romanae simul philosophiae, simul eloquentiae parentem, qui a Platone Socratis discipulo imbutus est sapientis preceptis &formatus Vetarum quia stoicorum sententiam, qui etiam e schola Socratis proadierunt, tuetur, uirtutem seipsa contentam esse ad beate uiuens dum, prius occurram calumnqs. Idem enim sensit Lactantius. Et potest conciliari cum dicitis supremit unici magistri, qui in coelis est quum dicit: Beati qui audiunt uerbum dei 5 custodiis uncillit d. Beati eritis, quum haec facietis. Beati qui esuriunt 8 si tiunt iustitiam. Et alia, quae tum in euangelio secundum Mata thaeum capite quinto,tum alibi pronunciantur. Porro diuus Hieronymus in commentarijs Esaiae capite n. ita scribit: Stoici qui nostro dogmati inplerist concordant, nihil appellant bonum, nisi solam honestatem alluirtutem: nihil malum,nisi turpitudianem. Tametu uerbis ipsius cicaonis ostedetur, eum sapientiam
202쪽
ueram ad suum sontem redueere, ad mentem eorIestem:unde nLhil profluere potest,nisi persectum ZE absolutum. Sic igitur scribit libro quinto Tuscul quaest. Quintus hic dies Brute sinem faciet
Tusculanarum disputationum,quo die est a nobis ea de re,quam tu ex omnibus maxime probas, disputatii. Placere enim ubi adis modum sensi,&ex eo libro, quem ad me accuratissime scripsisti, tu ex mu Itis sermonibus tuis, uirtutem ad beate uiuedum seipsa esse contentam.Quod disi difficile est probatu propter tam uaria
ectam multa tormenta sortunae, tamentale est, ut elaborandum
si siquo facilius probetur. Nihil est enim omnium,quae in philosophia tractantur, quod grauius magnificentius*dicatur. Nam quu ea causa impulerit eos, qui primi se ad philosophiae studium contulerunt, ut omnibus rebus posthabitis, totos se in optimo uitae statu exquirendo collocarent,prosectio spe beate uiuendi tam
tam in eo studio curam operamci posuerunt. Quod si ab st in uenta cupersecta uirtus est, ex si praesidῆ ad beate uiuendum in uirtute satis est,quis est,qui non praeclare di ab illis positam, di a nobis susceptam operam philosophandi arbitretur e Sin autem
uirtus subiecta sub varios incertosi casus famula fortunae est. nec tantarum est uirium, ut seipsa tueatur,vereor,ne non tam uirtutis fiducia nitendum nobis ad spem beate uiuendi, quam uota facienda uideantur. Equidem eos casus, in quibus me fortuna uehementer exercuit, mecum ipse considerans, huic incipio sententiae diffidere, interdum etiam humani generis imbecillitatem se
gilitatem c extimescere. Vereor enim ne natura quum corpora
nobis infirma dedisset,ijsci ou morbos insanabiles,&dolores imtolerabiles adiunximet, animos quot,dederit BY corporum dolo. ribus congruentes, di separatim suis angoribus 8Y molestris imoplicatos. Sed in hoc me ipse castigo, quod ex aliorum, Bil ex nostra fortasse mollitia,non ex ipsa uirtute, de uirtutis robore existimo.lilaenis,si modo ulla est uirtus,quam dubitationem auunculus tuus Brute sustulit, omnia quae cadere in hominem possunt, subter se habet, eas despiciens casus contemnit humanos citi paci; omni carens praeter seipsam nihil censet ad se pertinere. Nos
autem omnia aduersa tum uenientia metu augentes, tum moerore praesentia,rerum naturam, quam errorem nostrum damnare
malumus. Sedechuius culpae 8Y caeterorum uiuorum peccato.
rumi nostrorum omnis a philosophia petenda correetio est. Cui
203쪽
ιρ Ius in sinum quum a primis temporibus aetatis nostra uolutas stirdiu mi nos c5tulisset,liis grauissimis casibus in eundem portum, ex quo eramus egressi, magna iactati tempestate confugimus. O uitae philosophia dux,,uirtutis indagatrix, expultrix uitio. rum quid non modo nos,sed omnino uita hominum sine te esse potuisset: urbes peperisti,tu dissipatos homines in societatem uitae conuocasti: tu inter se primo domicilns, deinde coniugqs, tum literarum ociocum communione iunxisti . Tu inuenistrix legum, tu magistra morum, Θc disciplinae fuisti. Ad te coria
fugimus, a te opem petimus, tibi nos ut antea magna ex parte, sic nunc penitus totosi tradimus. Est autem unus dies bene rem praeceptis tuis ac ius pene toti immortalitati anteponendus.
Cuius igitur potius opibus utamur,quam tuis: quae oc uitae tranquillitatem largita es nobis,& terrorem mortis sustulisti. Atilii. losophia quidem tantum abest, ut perinde ac de hominum est utita merita laudetur, ut a plerisque neglecta a multis etiam ultuaperetur Vituperare quisquam inquam uitae parentem,ec hoc parricidio se inquinare audete Et tam impie ingratus esse,ut eam accuset,quam uereri deberet, etiamsi minus percipere potuisset Sapientis, Sed ut opinor, hic error, 8chaee indoetorum animis offusa calis Philosio go est, quod tam longe retro aspicere non possunt, nec eos a quia phia. ius uita hominum instructa primo sit, fuisse philosophos arbi. trantur. Quam rem antiquissimam quum uideamus,nomen taumen confitemur esse recens. Nam sapientiam quidem ipsam quis negare potest non modo re esse antiquam, uerumetiam
nomines quae diuinarum humanarumc rerum, tum initio rum, causaru cp, tum cuiust rei cognitione hoc pulcherrimum
nomen apud antiquos assequebatur. Idem in quarto libro a scul. De cuius excellentia multa quidem dici,quamuis fuse late*possint,sed breuissime illo modo: Sapientiam esse rerum diuina.
rum 6 humanarum scientiam, cognitionemP, quae causa ciratusque rei sit. Ex quo efficitur, ut diuina imitetui humana omnia inseriora uirtute ducat. Idem Cicero libro primo officiorum: Princeps est omnium uirtutu illa sapietia, quam σοφὼe Graeci
uocant. Prudentiam enim, qua uocant Graeci aliam
quandam intelligimus,quae est rerum expetedarum fugiendarum scientia illa autem sapietia, qtiam principe dixi,rerum est diuinarum e humanarum scientia: in qua continetur deorum
204쪽
rum 3 hominum eommunitas at societas inter ipsos. Sapiemis;
tiae uero studium ex Graecia translatum esse in urbem Romam sub Laelῆ oc Scipionis aetatem idem Cicero testanir nihilomiis nus tamen maiores Rom. hanc amplissimam omnium artium hene uiuendi disciplinam uita magis quam literis persequuti sunt.Quum ueram elegantem p illam philosophiam,quae in peripateticis adhuc permansit, ec in stoicis idem alio modo dicentibus a Socrate esse ductam asseveret, altius tamen illi a gustius virincipium assignat sapientiae, quum eam ad natu
ram adeoc ad diuinam mentem reuocat. Nam libro 3.de finiis hus ait: Qitum omnia ossicia a principῆs naturae proficiscanatur, ab eisdem necesse est proficisci ipsam sapientiam. Et i.lib. de oratore: Siue quem ista praepotensa gloriosa philosophia
delectat, dicam audacius,hossie habet sontes omnium disputa tionum suarum, qui iure ciuili relegibus continentur. Ex his enim ξc dignitatem maxime expetendam videmus, quumme rus, iustus, are honestus labor honoribus, praemins, at ripieria dore decoratur: uitia autem hominum alc fraudes damnis, ignomin4s, uinculis, uerberibus, exili js, morte mulctantur. Et docemur non infinitis concertationibusu plenis disputationi.
hus, sed autoritate, nutuc legum domitas habere libidines,c ercere omnes cupiditates,nostra tueri, ab alienis mentes, cuislos,manus abstinere. Fremant omnes licet,dicam quod sentio,
hibliothecas me hercule omnium philosephorum unus mihi uidetur Δ.tabularum libellus, si quis legum sontes, e capita
uiderit, Mauthoritatis pondere,ccutilitatis ubertate superare.
Attin secundo libro de legibus: Hanc uideo sapientillimoru Lex. fuiste sententia, legem nec hominu ingenij excogitatam, nec scitum aliquod esse populorum, sed aeternum quiddam, quod riniuersum mundum regeret imperandi prohibendit sapienistia. Ita principem legem illame ultimam mentem e1se ductahant, omnia ratione aut cogentis aut uetantis dei: Ex qua illa lex,quasn humano generi dederui, recte est laudata. Est enim ratio mens v sapientis ad iubendum G ad deterrendum ido. mea. Et quaestater Quintus subinciat: Aliquoties iam iste locus a te tracstatus est: sed antequam ad populares leges uenias, uim istius coelestis legis explana, si placet, ne aestus nos consueti
diris absorbeat , di ad sermonis morem usitati trahat. M. Cic.
205쪽
respondet: A paruis enim Quinte didicimus,si in ius uocatur, at* eiusmodi leges alias nominare. Sed uero thtelligi sic oportet,cchaec ec alia iussa ac vetita populorum uim habere ad reis ete laeta uocandi,& a peccatis auocandi. Quae uis no modo senior est,iaetas populorum 8cciuitatu, sed aequalis illius coeluatvterras tuentis®entis dei. Nec enim eme mens diuina sine ratione potest,nec ratio diuina non hanc uim in rectis prauisque sanciendis habere. Nec quia nusqua erat scriptu, ut cotra omnes hostiu copias in ponte unus assisteret,a tergo P pontem interscindi iuberet,idcirco minus Coclite illu rem gessis te tamiae fortitudinis lege atm imperio putabimus. Nec si regnante Tarquinio nulla erat Romae scripta lex de stupris,idcirco non cotra illa legem sempiterna Sextus Tarquinius uim Lucretiae Tricipitini filiae attulit.Erat enim ratio proseeta aeter natur 5 ad recite faciendu impellens, ec a delicito uocans. Quae non tum demu incipit lex esse scripta, sed tum quinorta est. Orta est aute simul cum mente diuina. amobrem lex ueraratu priniceps apta ad iubendue ad uetandu, ratio est recita summi Iovitiis. Q. Astentior frater,ut quod est rectum, uerum quo stinem cum literis quibus scita scribunt aut oriatur, aut occidat.
M. Ergo ut illa diuina mens summa lex est,item quum in homine est, perseeta est in mente sapientis. Quae sunt aut uariae Nad tempus scriptae populi fauore magis e legum nomen itanent. Ais ex hocsacrosaneto sonte perfectile rationis, uel potius diuinae mentis,Cicero uirtute corriuat, qua ad bene betatem uiuendii satis instruetam existimat. Sic enim in . lib. Tu.scul. scribit: uando uirtus est ameetio animi constans conuelaniens ,laudabiles efficiens eos, in quibus est,c ipsa per se sua sponte, separata etiam utilitate laudabilis,ex ea proficiscuntur
honestae uolutates, sentetiae, actiones,omnis recita ratio. Quanu
qua ipsa uirtus breuissime ratio recita dici potest. Huius igitur
Hirtutis cotraria est uitiositas.Ex qua cogitantur perturbatio nes, quae sunt,ut paulo ante diximus, turbidi animorum concitatis motus aue si a ratione,& inimicissimi mentis uitsu tranquillae. Agnoscit ec confitetur M. Cicero unum deum, quem summum uocat Iouem, qui tuetur regit' coehimac terram. Cuius ratio λογον uerbum rationem e sermonem appellare
filium dei,docuit nos ureologia,quod Hermes, Plato, e multi ethnici
206쪽
ethnici non ignorarunt sit sirprema Iex E qua tum populor issct ciuitatum bonae leges,tum sapientia, tum in singulis perseis cta ratio ducunt originem. Quae ipsa etiam uirtus existit hois minem instruens sola,ut bene beatec uiuat. Audiamus igitur etiam Platone uel potius Socrate ipsum, Piso. qui coelo sapientiam deduxisse fertur.Quum enim in Theaeteisto, qui dialogus disputatione continet de scientia, Theodorus dixisset, si caeteris hominibus ea quae dicis, ὀ Socrates aeque ac mihi persuaderes, pax amplior,et mala pauciora inter homines nascerentur. Socrates respondet: Impossibile est, o Theodore,
mala penitus extirpari. Nam bono aliquid oppositum este sem necesse estNes illa tamen apud deos locu habere possunt.
aturam uero mortalem resion Pinferiore necessario ciracueunt. uare conandum est ut hinc illuc quam celerrime fuissiamus. φυγα si ὁμοίωσις - καδε γ ἀ-αῖον ἡμίωσε κλαονοσων α ρον- ος,πίλα. Fuga autem est, ut deo similes pro uiribus et riciamur Deo similis efficit cum prudentia iustitia simul o sanctitas Caeterum,H uir optime, haud facile id perusuaderi potest, quod non illius gratia,cuius uulgus existimat, sequenda uirtus,& uitium fugiendum,hoc est,ne malus uidearis, uis bonus appareas. Hae nam avicularu nugae mihi esse uidentur.Sed quod uerum est,ita dicamus:Deus nusquaec nubio modo iniustus,sed quam iustissimus, totam uidelicet iustitiae complexus potestatem: nihils illius similius, quam iustissimus
- - κρα-- ναργηρ. Hoc est, Circa hunc reuera uigoricgnauitas ac fortitudo uiri, nec non inertia nihilis hominis abisiectio uersatur. Huius enim nimirum dei cognitio, sapie tiarac uera uirtus, ignoratio contra, inscitia oc improbitas manifesta Aliae uero quae facultates sapientiaec uidentur, in ciuilibus quidem magistratibus molestae sunt, in artibus autem mechanicae. Illi igitur qui aliquid inique patravit,quicyprofana protulit, uel commisit, longe praestaret non conceadere astuti js esse potentem atque foecundum Exultant enim opprobrio huius generis homines, ec audire putant, ianime abiectos B inanes homunculos elle, quasi fere ut dicis tur, pondus iners sed uiros tales, ut tuto in republica ueris
207쪽
i; sari ualeant.Ideos ueritas exprimeda est, quod eo magis ises
sunt,quales no putant, quo minus putat. Iniustitiae nancimulis
et a ignorant,qua ignorare minime decet. es enim est,qua forsitan opinantur,uerbera alc caedes,quae saepe hi patiuntur, qui nihil iniustum egerunt, re iniusti saepe deuitanti. sed eas tius, quae uitari non potest. Quam dicis r παραδὶ μάλλω cpἱM
Cum in ordine rerum, d amice,exemplaria duo sint, diuinum quidem beatissimum,quod uero dei expers,miserrimum, non uidentes ita rem se habere, stultitia extremas dementia Occu pati,non sentiunt se huic ob iniquas aetiones similes evadere, illi contra dissimiles. Cuius profecto delicti poenas pendent, dum uitam illi conuenientem, cui similes essed i sunt,ducunt. Enimuero si dixerimus, quod hos quidem, nisi a nequitia cessauerint, uita functios locus ille malorum expers non capiet. Hic autem proprie uitae similitudinem gerent semper una cum malis mali uersantes, ipsi tanc astuti malitiosic delirameta qua dam audire se dicent.Hoc aute illis accidit, quod si quando priuatim reddere uicissim et afferre in mediu rationes eorum,qus Mituperent, necesse sit, uelintc uiriliter dilputandi mora peris Peti, neque ignaue fugere, tunc demum, quod absurdum est sibi jpsi in his quae dicunt, nequaqua placent, eorum S rhetoriaca penitus evanescit, ut nihil differre a pueris uideant Qtiariato rectusec Christianius Platoec Socratesinunciant de deo, de fine hominis,defutura conditione bonoru iuxtaec impi rum,de uirtute re offic4s,deni de sapientia, b multi no Christiani,sed nouitin epicursi,aut titulotenus Christiani iniit quis docuit euanicos illam sapientiar Nimirudelis illis patefecit, ut Paulus ostendit in epistola ad Rom. Et uerbu quod ueniens in mundu illustrat omnes Vt aute sapientia ex propheticis sontihus dimanarit etiam in ethnicos sapientes,ostenderut olim,Eusebius,Theodoritus, Clemens, ec alq: nuper aute Augustinus
Steuchus in libris de perenni philosophia Transeamus igitur ad scholam Mosis. Iosephus Iosephus nanc gentilis philosophiae non ignarus, 5 doetriisna, eloquentiau Graeca cum praestantissimis scriptoribus conferendus, in libris contra Apionem copiose docet Pythagorae alios tum G aecos tum barbaros sapientes ex Ebraicis fontiabus
208쪽
hus hausisse, quod in suos sermones libros transtulerunt. In is
sermone aute de imperio rationis, sapientiae uim apposite explicat. Cuius uerba Graeca reddam, ut ipsius sententia, quam Mose diuino didicit,plenius cognoscatur. λοισμὰ ἰ τοίνυν aenνους μεῖα ορθου λογον προφιμων πον σοφιας βίον σοφία ea νίσις Θωὰ
γισμος ἐπικαιxpia. Quae Latina feci ad hunc modum Ratio equiisdem est mens ordine modos recito primatum tribuens uitae sapienter institutae. Sapientia uero notitia est rerum diuinarum iuxtaec humanarum , nec non causarum,quibus hae constanti
Quae quidem existit ipsissima legis disciplina, per quam distia
music diuina reuerenter,& humana utiliter Sunt autem hae formae sapientiae,prudentia,iustitia,sortitudo, Ytemperantia. Maxime quidem omnium prudentia, cuius in ratio moderautur affecitibus. Porro Iudaeorum eloquentissimus Philo, qui excellentia doibita et, inaequeloquio use adeo Platone aequauit, ut diceretur uel Platonem φιλανίων uel Philonem, Ariων, in libello, qui uulgo sapientia inscribitur, sapientiam magnifice praedicans, non aliam ostendit quam quae lege diuina continetur. Sic enim serishit capite, o de ueraec diuina sapientia: Vapor est uirtutis dei,
ec emanatio quaeda claritatis omnipotentis dei syncera: dc ideo nihil iniquinatum in eam incurrit. Candor est enim lucis aeterinnae,& speculum sine macula diuinae maiestatis,ec imago bonitatis illius.Et caesit una,omnia potest,ec in se per anens, Omania innovat,dc per nationes in animas sanctas se transfert Aismicos deleg prophetas constituit. Neminem enim diligit deus nisi eum, qui cum sapientia inhabitati Est enim haec speciosior sole, ec per omnem dispositionem stellaru luci comparata inα uenitur prior. Illi enim succedit nox: sapientia aute non uincit malitia. Et in 8.cap. Generositatem illius glorificat contuberonium habens dei. Sedec omniu dominus dilexit illam.Doctrix enim est discipline dei, B electrix operu illius. Si quis iustitiam diligit, cu labores hilius magnas habent uirtutes Sobrietatem enim ecprudentia docet, iustitiam,&fortitudinem: quibus
209쪽
is utilius nihil est in uita hominibus. Caeterum Ioan Picus in heptaplo suo scribit,se Iegiise libru Solomonis illius cognomeisto sapientissimi, cui titulus sapientia, non quod nunc in mam,hus est Philonis opus:sed librum Hierosolymitana, quam Oacant, secretiori lingua compositum. In quo uir naturae rerum sicuti putatur interpres,omnem se illiusmodi disciplinam lateis tur de Mosaicae legit penetralibus accepisse. solamn Solomon quoque omnium mortalium sapientissimus non aliam philosophiam ec sapientiam agnoscit, quam uoluntatis diuinae, atque naturae dei 5c officii sui cognitionem ex diuina lege. Sic enim loquentem facit ipsam sapientiam in prouerbiorum libro,capite Oetauo Dominus possedit me in initio uitarum suarum, antequam qiIicquam faceret a principio. Et ite rum: Ego sapientia habito in consilio, di eruditis intersum coisgitationibus Timor domini odit malum: arrogantiam, oc suis perbiam,ec uiam prauam 5cos bilingue detector meum est consilium exaequitas:mea est prudentia,mea est fortitudo. Perme reges regnant, ec legum coditores iusta decernunt. Per me principes imperant,ec potentes decernunt iustitiam Acia uulo post Beatus homo, qui audit me, oc qui uigilat ad ores meas quotidie,& obseruat ad postes ostr mei. Qui me inuenerit,inueniet uitam, ochauriet salutem a domino.Qui autem in me peccauerit, laedet animam suam . Omnes qui me oderunt,
diligunt mortem. Porro timorem domini ostendit esse principium sapientiae. Praeterea disputationem de rebus expetendiso fugiendis,qua ipsa diuina sapientia ueluti ecclesiasten agesta concionans omnibus nationibus 5 populis, resellit falsas simul oc perniciosissimas opiniones hominum,qui selicitatem
summum ophonum collocant in uoluptate corporis, aut in diis Miths,aut in potentia,aut in curiosa oc superuacanearu rerum cognitione, ita concludit, ut statuat uere beatum, qui deo per sanctam religionem coniunctus et aristissime copulatus B unitus est. Et quia uulgaris Latinorum translatio non satis Solo et r. ue monis sententiam exprimit in calce libri ecclesiastae, reddam uolatia eam planius. Perquisiuit etia concionans, iit inueniret a rati inis nes expetibilium reru, cc praecepta officiorum, sermone uta sci piis rissimos Sapientium enim sermones sunt uelut stimuli, ecuta
in lat claui plantati inter solia collectitia, qtis tradita sunt ab uno
210쪽
pastore. Postremo su mi caue admonitus nam libros multos issfacere infiniti esset operis, et iugis lectio molestus Iabor carnis. Etenim finis uniuersi negoti Lauditus est: Deum timeto, ex precepta illius seruato: nam in hoc consistit omnium hominum perlaetio. Deus enim in iudiciu adducet omne opus,cum munire occulta siue quid bonum,sive malum fuerit. Iam David pater Solomonise pater Messiae benedicti 5 Dou. theopator, dum sententiam illam, Beati immaculati in uia, qui ambulant in lege domini, psalmo ii8 uariat, expolit, illustrat: quid aliud agit,quam quod ostendit legem diuina esse ueram, re unicam sapientiam, quae sapientiam conseri paruulis Θc obtemperantibus,quaec ad ueram beatitudinem adducit Vnde Hieremias quoque propheta grauiter increpat Istaeliticos do tabe. .etores ut insipientes, quum minime curent diuinam legem ocuerbum. Quomodo dicitis, inquit,sapientes nos sumus,cclex domini nobiseum Ore Vere mendaciu operatus est stylus mendax scribartim. Confusi sunt sapientes,perterriti eccam sunt. Verbum enim domini proiecerunt sapientia nulla est in eis. Verum audiamus principem omnium prophetarum sum Mosen
mum theologum Mosen, cuius se discipula clamitat hodie synagoga uel potius dispersio Iudaica, quam sapientiam proin pinet, e quos sontes, trem finem, quod argumentum ecis
teriam ostendat. Etenim explanaturus concione diuinae maiestatis, quam habuit in monte Sinai, principio praeparat audiatores,cclectores diuino quoda artificio.Et quarto quidem c Pite commemorat omnes res, quibus assectusex uoluntas reis ctissime componatur ad legem diuinam, quibusc admiratio di amor concilietur theologiae Mosaicae ostendit enim genus doctrinae, cu differentiam excellentiamc pre: alqs.ccesseetus,
re finem,&modum utendi, c authorem,c antiquitatem ue rae sapientiae, ut finiam uno uerbo,quaecunc merito supre in mam authoritatem uendicent uerbo diuino locutus est d minus ad uos de medio ignis, inquit Vocem uerboru eius au
distis,cgformam penitus non uidistis. Et ostendit uobis pacta suum,quod praecepit ut faceretis, cx decem uerba quae scripsit in duabus tabillis lapideis. Et superius in eodem capite: Scitis quod docuerim uos praecepta at iustitias, sicut mandauit mihi dominus deus meus: Ila facietis ea in terra, quam postelluri