Alexandri Aphrodisiensis In octo libros Topicorum Aristotelis explicatio

발행: 1554년

분량: 297페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

, Semper pmpsum hulint plura argumenta suppedistat obseruanti & inspicienti cici omnia tempora. nam ui dendum est si sedete nunc uasit Socrati uel non inera uel

non ineri quare sedere ron est proprium Socrati, sed in

proprio aliquando non sunt plures rationes . nec plura argumenta,quia in solo nunc tempore consideramus ipsum .ic si est Socrati nunc sedere etiam est proprium ei si aurem non est nunc, ncque proprium erus erit. nam de praeterito, futuro ipsum aliquando consideramus item ad nunc . nam ad hoc tempus in quo ipsum inest dicitur

aliquando proprium,sed non bene abundat si ab uno aliquo tempore natargumentum.

Ex his,quae sunt de .ccadente Iocis, inspiciendum est. He quidem Mellit,illi uevo non De his autem, quae imperier quae per se per haec con derandum.

Etenim proprium ad alterum uel est inexistentiu si s ver N omni N assienat locos ad hoc uel est de numero tum quae ut in pluribus A non semper & palam sunt hac se inexistentia aliquibus accidentibus aram dixit etiain primo quod accidentia tape propria sunt ad aliquid. Oportet igitur in his considerasteta accipere argumens ta eae quibus diximus locis de accidente. Vt enim album qua probat accidere corpori ex hoc quod alicui inest. NUicui non inest sic etiam ad alterum proprium,non sein rei autem inesse probabit ex hoc, quia quibusllam aes mabux inest, Κ quibusdam non inest, quare iidem loci utiles sunt M ad problemata secundum accidens. N adropria K aliquando propria,sed in dicendis locis con derandum inquit construere hac per se propria Nquae semper.

Primum qui es bene vi gnatum est propriti an non bene. Eius autem quod est bene,aut non bene est unum quidem. Primum locum exponit dc structiuum ostendentem proprium non per notiores ta apertiores ratrones aues gnatum. Iram proprium gralaa cognitionis Adiscipluue rebus assignatum est ut etiam disinitro ad probationem N cognitionem di iii,si ergo includens assignatum alicuius proprium quomodo cognoscemus speciem, cuius est proprium,ceu siquis assignaret propraum igius sis militudinem eius cum anima, occultius ignis proprium assignauit asserendo similitudinent ad animam. nam magis cognoscunus naturam ignis quam animam.

si non per notiora aut per notiora potu est propria. Destnienti quidems non per notiora: construenti uero, si per notiora. Eius autem,quod non per notiora, It hoc quide,

si omnino ignotiua rosium est proprium,quod as gnauit, illa cuius proprium dixit. Non enim eris bene polum proopritor,Siquidem propter notitiam proprium facimus distud enim causa cr proprium cir definitiones facimM. Per notiora igitur accipiendum.sie enim magis erit suscienter coisgnoscere.ut puta, qui ponit ignis proprium es finia imum

erumae ignotiora quam ignis fit,utitur enim. Magis.nsciis

mus quid est ignis quam quid anima. No uitur era bene positum poprium ignis. millimum animae. Illud non per notiora in duo diuidit. uel uniuersaliter ignotius esse traditum proprium eius cuius est propria, vel quia x ambobus existerilibus notis non esse notitiuproprium cuius ess proprium.Oportet igitur magas non

solum notius esse proprium rei cuius est proprium, sed etiam quod huic mest notius inesse . nam qui non scit si hoc huic uisit, eque si huic soli inest cognoscitata optio

tet construentem per notiora secundum utrunque in dotum assignationem proprii facere eo quod ipsa re notius est proprium N existentia eius. Nam si aliquid hos tum deest est occulta assignatio, uerum ad do hoc noest bene postum proprium, rus additionis causam asas auit nam drcendo construentium locorum propriuite hoc bene assignat alii bene simpliciter construunt det

quibus posterius mentionem faciet, Ralii bene secundia hoc. Nam qui Ostendit habere aliquid hoc secundum hoc bene habere propostum demonstrauit. & s no omnino bene se habuerit. igitur assignandum est inquito mprium per notiora. nam sic bene magis intelligeretur subiectum .nam si assienaretur ignis proprium esse simili nus recto indiuiduo lphaerico, non erit bene assignatum.

nam magas patet quid est ignis quam hoc quid est sphaeo

rica atomus.

Rhesistit res non notius est hoc bule inesse. Oportet.n Aon solum notius esse re es Lae large notius esse. Nam pi

n sests bule inest ire .es illi soli inest cognostet.

secundum locum x hunc destructiuum evonit distens si non fuerit notum hoc quod huic inest,idest si amsbiditur assgnarum proprium nabere Custentiam in hoc subiecto ut siquis poneret ignis propriti esse hoc in quo

primo nata est esse anima. nam ambigit si anima inest iticalido insito innatoq: Nam alii assinarunt esse animam in spiritu.& alii in corde quare non bene se habens est assignatum proprium.Oportet igitur non solum notius esse proprium s ubrecto,sed etiam quod minis N non diis bitatum si id quod inest huic s. quia habet existentiam in hoc subrecto.Nam qui non scit si prorsus risibile inest

homini neque s huic homini soli& omni semper N ptimo ins sciet na proprie proprium sic adest ei cuius est proprium. Isitur inquit probaturum proprium oportet considerare ii not us N euidentius ipsum assignareni cis secundum utrunque dictorum modorum, idest hunc neque simplici: ct ignotum aues alum proprium esse,neque notum,sed non notius subiecta re de qua proprium assignaretur aram si no ambigit quod hoc proprium insest subiecto,ers per plana & nota, sile nomina, sue Ornotiones assgnaretur. planum est quod bene assignanim est.nam loci costructiui huius ass gnati bene proprium, alii quidem ipsum hoc solum bene assignara proprium

constrarunt. nam hoc indicat secundum hoc lum, alii aurem ostendent quod simplaciter bene. simpliciter aust π.Inquit pro uniuersaliter N proprie, os etiam est assignaturus post hae, &hic autem per exemplum quod

exponi planum incit dictuni.Non enim inquit,si qui assignat proprium animatas habere sensum, bene assignasuit M tecundum utrunque dictorum modorum .i.qu detiam per notiora A euidentiora, ta quod non ambigis tur senstiuum incile animali.

Quare cum quodvis horam acciderit,ia curam fit prois tu. Vt quia ui ponit ignis proprium,in quo primo anima nata est esse ignotiore utitur quam se ignis. Eo pra ignoistitis ins in hoe est a mima, sin hoc primo est. Non erit itaque bine postum proprium ignis, in quo primo enim nutu est se . Construenti autems per notiora postum est

proprium, per net ora, secundum utrunque modum. Idest siue proprium est occultum,sue non perspicuuest ouod inest speciei citius proprium assignatur, ineuid Eter ta non bene assignatum proprium assignatur, ut qui ponit proprium ignis in quo primo anima nata est esse

non bene assignauat proprium secundum ambos mos dos quia occultum est unam anima ignotior est igne, Nquod non perspicua est existentia eius. Nam occultum

est si primo incit igni animae, sed imanifestandus est de

hoc ternao, equidem ignem dicitiat ipsum esse qui poniit esse ipsum innatum calorem cuius inquiunt esse animam uehiculum nam in hoc apparet Reidem inest & sincimis nequit aliquid ageremam stigidum est morulenim tacssiciens immobilitatem .nam moti l E N alἰrix anima, at que aliae posit e cr innatum calorem uti per inostiumentum quoddam animalis nutritionem & digesmonem ac motus ta austones , A alias operationes

perficiunt.

Eris enim bene seeundum De prepostum proprium. nam e structitiorum locorum eius quod bene alii quide se

112쪽

unium bee solumelii autem simpliciter monstrabunt, quorutrum bene. ut quia qui dixit animalis proprium sensum haber per notiora, e notius affignavo proprium secundum utrunque modum,mt utique bene assignatum secandum breum malis proprium sensum habere. Recte addit secundum hoc. uidelicet quia secundum

hos modos quatenus manifestum est proprium, L pera spicua est huius existentia bene assignatum est, sed secundum alios modos sorte idest si non conuertitur, M si nosoli omni . c semper inest non benedicetur assignatum. nam constructiuum Iotorum huius assignari bene pro prium, alii secundum hoc solum construunt ipsum bene assignatum uidelicet secundum manifestum N notum esse proprium,ic secundum perspicuum esse eius existens tiam sed secundum alios modos,urdel:cet conuertere,ec hoc soli omni oc semper inesse sorte no ostendunt, ne assignaui, alii asit simpliciter ostendet,uidelicet scam omnem modum quo stabiliunt propriu bene assignatum. De uile destruenti quidem , s aliquot nominum, quae in proprio sunt assignata multipliciter dicitur, vel etiam tota

eratio plura significat. No enim erit bene positum propria, ut quoniam sentire multa significat. unum quidem sensum habere alterum autem sensu uti,non erit animalis proprium bene positum. quod natum est sentire. Quapropter non Menadum est. neque nomine, quod multipliciter dicitur, neque ora

tione proprium fgniscunt quae plura gnificet. quia quod

multipliciter scitur obscurum facit.quod dictum est dubitante eo.qui debet argumentari quidnam dicit eorum, que multipliciter dicuntur. nam proprium discendi gratia assignatruriSi autem alicubi uoluerimus destruere proprium, ut non bene positum,considerabimus si proprium per equi uocam dictionem est assignatum, ut quia sensum habere est uox aequivoca . nam patet quod dicitur potentia Mactu. Etenim dormiens uidetur sensum habere sed potentia,&non actu quem uigilans actu habet unde si sensum habere ut proprium assignatum fuerit,efficiet occultationem ob aequi uocationem . na immanifestum est de quo significato accepit sensum habere. an de eo quod est inpotentia,an de eo quod in actu. Mento autem adiecit hoc luel etiam tota oratio 1 nam non solum inuenitur in aequivocis uocibus ipsum multipliciter dici, sed etiam iii orationibus,quae aequivocatio ambiguitas appellatur ut in hac faciat Iupiter me una dissolui. nam potest M perorationem proprium assignari ceu per hane scientiae caν pax.Oportet igitur inquit juidere si per aequivocam uocem assignatum sit proprium, uel per orationem efficientem amphibologiana,M sie destitiere dc ostendere bene assignarum et se proprium.

Insi per autem ad tae nece rium est redargutionem

aliquam fieri bis qui sic assignant proprium. quando in a seente surduam conliciti s zogisaeam de eo, quod multiplicia

ter dicitur.

Insuper inquit ad haec occasiones elenchi praebet lastis assignatio. nam quia non secundum omnia significasta dicti multipliciter proprium significatur,oportet transscrerales nomen uel orationem in significantibus aliquid aliud ta non adisgnatum proprium destruere ipsum ut no proprium .Est alit elenci us hoc, scilicet deducere re spondentem secum disputantem in contradictionem . nain assignatione propria per equivocas dictiones ut est habere sensum sorsitan . Equidem respodens accipit ipsum

in potentia ut per hoc oc dormientem dicere sensum hasbere,sed qui interrogat oc facit syllogi sinum non de si partiacato in potentia redargueret hoc, sed quia cum dissionei dc d iterat id quod eit in potentia ab eo quod in

actu θc ratiocinatur quod dormiens non agit secundum

sarium,quod aurem non secundum huc scies agit nouidet igitur dormiens non uidet, quomodo igitur m discis dormientem sentire .nam si sentiebat lc uidebat. Construenti sutem si non plura significat, neque nomianum quippium,neque tota oratio. Erit enim secundum hoe bene positum proprium At quia neque corpus pia afgnscar. neque mobilis num in superiorem locum neque totum quod ex his comporum est mi bene postum secandum hoc igna proprium corpus mobilis fimum in superiorem locum. Sunt enim quaedam quae per se dicta non plura significant. sed composita cum aliis minime, ut Theophrastus inquit in eo libro de eo quod multipliciter dicitur . nam scire literas aggregatum amphibolum ambiguumque thrc si neutrum nomen sit aequivocum per se . Item in nem Platonem uerberare.nam nomina sina plicia .sed oratio ex ipsis composita est ambigua. Rursus in hac,aquilauciat,canis latrat,nomina quidem aequ:uoca, sed orationes simplices. Hic etiam adiecit illud secundum hoc, quia etiam contingit ut proprium alicitius assignetur. cum nosiit proprium fine amphibologia uel aequivocatione, ecfecundum aliud quoddam peccauim eum qui assignat proprium peccare, quare non omnino proprium quod non horum aliquid habet, sed quantum secundum hoc sana est assignatio. Per quas autem causaς non immanis

sellum est ex diffs prius. Etenim si occultum dictum eo quod non est notum de aliquo significatorum ab aequi uoco proprium assignat, etiam occasionem destructio nis facit,si aliquid aliud significatonim a nomine de quo non est assignarum proprium praetractans de ipso disce ret elenchum ceu quia scire hoc plura significataram scis re duo significat, uel ipsum habere scientiam, uel sciemtiam ipsius eisse, dc utrunque dupliciter,uel secundum habitum, uel secundum praeparationem .itaque opiis est costruenti inquit considerare si assignarum proprium non

per aequitio m. vocem assgnaretur,nec per ora oneni

multipliciter dictam, ut siquis poneret ignis proprium esse corpus bene mutabilissimum ad supremum locum . nam neque ipsum corpus per se, neque bene mobilissi muni ad superiorem locum plura significat, sed neque totum ideli ex his composimna,videlicet ipsa oratio perquam assignarum est proprium.

D inde destruenti quidems multipliciter dieitur illud, cuius proprium assignatur, non deserminatur autem, cuius eorum ponatur proprium. Non enim bene erit as gnarum proprium. Ob quas autem causas non immani raum est ex

his que prius licta sunt. Nam eadem accidere necessarium est: ut quia scire hoc plura fanimat, unum enim scientiam

habere hoc, alterum autem rentia ulti hoc, aliud uero scit tiam e se huiu liud autem scientia uti huius, non erit eras, quod est scire hoc bene es gnatum proprium xtum.non se terminato,cuius horum ponitur proprium. Con struenti Maro. non dicitur multipliciter hoc cuius proprium ponitur,

sed est unum. fmplex. Erit enim bene positum secundum hoc proprium,ut quia homo simpliciter dicitur,erit bene postum secundum is hominis proprium, enimal mansuetum natura. Deinde destruenti quisem, frequenter dictum est

idem in proprio. Saepe elum latent hoc facientes π in pro

priis,quemadmodum et in terminis. Non erit autem bene positum quod hoc fu i met proprium.Conturbat enim audiente, quourequenter dicitur. Obscuri igitur nece se est fieri, etdd De rugari videntur. Rursus inquit oportere destruentem considerare si multipliciter dicitur Bbiechini cuius proprium assigna' turire non determinatum est de quali significato subi eacti cunis assignatur proprium . nam sic assignatum non bene assignatur, sed od quas causas non erit bene assis

gnarum proprium, oc ipse ut inquit dixit paulo ante,

113쪽

tios autem sit emer annotauimus.Nam eadem eidem accidere absurda necessarium est, quae etiam in prioribus acciderant. Accipit igitur ad exemplum stire hoc ut sit

.viectit quod signis cat plura nam significat quod ipsum habet scientiana,M hoc metiam eius esse. idest scibile esse

ipsum actu, non oportet igitur scire de subiecto tentare proprium eius a signare, priusquani determinetur de quo significato ab ipso quammr assignari proprium, si autem iubae lutia n6 significat plura sed unum, ut homo lac, oportet eius proprium aflignare Eueniet autem frequenter idem dicere duobus modis amo

quide uolo nominauerit frequenter idem.vt si quis proaprunu affignet 1gesssor re tenuis muri corporum Hic n. frequenter drxit corpus.Secundo autem si quis assumst or itones pro nominibus,ut si quis reddat terrae proprium, substantiam, quae maxime corporum secodum natarim fertur in inferiorem locum. Deinde assumat pro corporibus, talusis modi substantias. Vnum enim cr idem est corpus π huiusmodi substantia. erit ergo hoc modo substantia frequenter dicta. Quare neutrum erit bene positum proprium.Construeti ino, si nullo utitur frequenter nomine eodem. Em enim secundum hoc bene assignatum proprium, ut quia qui dixit hominis proprium, animal disciplina susceptiuum,non usus est frequenter eodem nonincres utrique sicundam hoc beane assignatum ho nis proprium. Secundum duos modos,inquit euenire saepe assgnas i idem proprium frendum unum quidem sit quis ipsum nomen bis,uel ter acciperet in assgnatione proprii idem nomen saepe, ceu si ignIs proprium aliquis assignaret discendo coryus renuntinium corporum . nam bis accepit

corpus. sed secundum alterum quod quando pro nomiis tubus rationem assignaret, ut si quis diceret terrie πω prium esse hoc, ut sit substantia maxime secundum natu rani nata corporum ad inferiorem lociam.Na siquis hie transumeret nomen corporum, ad ratione ipsorum quae est subitantiarum taliun dest earum quam placiter distatec dii times sunt. Nam quamor clementa tritariam diuisi lia distan .iqi sunt,illud substantia saepe accepit cum quatuor sint elementa, planum est quod terra continet los cum infimum.

Devide destruenti quidem , si tale aliquod affignauit in

proprio nomen, quod omnibus inest. inutile enim erat quod non separat ab ul Lbus. Quod autem in propriis dicitur,

separare oportet.quemadmodum, cy quam terminis . non

igitur erit bene politam proprium. Ut quia qui posuit scimite proprium opimonem missolubilam a ratione unum exta

pens ali aliquo usus est m proprio uno inquum quod omnibus inest, non erit utique bene potum scientis proprium . Astruenta autem,s nullo usus est communi, sed quod ab aba quo sepirat, erit bene positum secundum hoc proprium. ut qui dixit animalis proprium animam habere, nullo usu est communi, erit secundum hoc bene postum proprium animalis, animam habere. Si uteretur aliquis pro proprio nomine communi, eceo quod cunctis conuenit no bene inquit assignauit proprium .nam propnum illi soli subiecto oportet adella cuius est propriuna ta separare ipsum ab omnibus dissimi libus specie, ut etiam ea quae in diffinitionibus assii muli tur, ceu si dixero quod homo animal est, separo ipsum ab his quae sunt diuersorum generum reductoria, uel ad quantitatem uel ad qualitatem, uel ad quoddi aliud praedicarnem ii praeter substantiam non tamen separo ipsum N ab ipsis similibus genere ut bos ab equo. uel ab aliquo reliquorum. Rurius si dixero proprium animalis else animatum, commune assignatii proprium apparens etiam

plantis, uel dicens scienuae proprium ella opinionem in dissolubilem post rationem unum existens. Nam is uiis

tur uno quod omnibus inest rebus,uel enim genere d. catur unum ut bos, L equus,homo uel specie unum, ut Socrates re Plato, uel numero ut unitas,uel hoc aliquid inodiuiduum,uel unum secundum continuationem ut tonis mundus , quare non bene secundum hoc assignatum est proprium . nam proprium grana cognitionis rei accipi

tur cuius dicitur esse proprium, ec oportet separare spoclem cuius est proprium ab aliis speciebus, ut etiam diffissiluo. Ens autem dc unum tanquam quae omnia existetia consequun uir, non separant speciem ab aliquibus,siquis dem acciperet aliquid horti in assignato proprio. At diocere animalis propnum habere animam uidetur eri ον ror scripturaLNon enim ignorauit Philosophus non es se proprium animalis habere animam. nam hoc cuam plantis competit, sed magis debet sic iacere colonis animalis proprium est else sensitauum,praesertim cum competat sensitiuum soli animali. Deinde destruent quidem si plura propriuas gnat eiusdem non determinans, quoniam plura ponit. Non emim erit bene postum proprium. Nam quemadmodum nec in termianis oportet praeter eum quae indicat substantiam orationem

attingere quippiam plusculam: sic nec in proprijs praeter

eam quae facit proprium,quod dictum est orationem qui quamus grandiam. inutile enim fleui noluit quia qui diaxit proprium ignis genuis fetum, Cr levis fetum, plura assis grauit propria sutrinque enim de solo igne uerum est die re non erit bene positum proprium ignis. corpus subtilis reum, Cr leuisssimum. Astruenti ueros non pluris eis dens propria affignauit. Sed unum,erit fecundum hoc bene pommum, ut quia qui rixit humili proprium, crepas, quod ut omnem Ruram ducitur, unum assignauit proprium, Grnon plura, erit secundum hoc bene postum hiauseos preis

vim.

Inquit, si quis plura assignauit propria eiusdem non

determinans quod plura assignauit, peccat ideo etia destruetur nam ut in diffinitionibus oportet non plura ac tipere praeter rationem significantem substantiam,ut homo est animal rationale mortale mentis capax o strensti a latiungue recto incelsu prccessivum, sic nemin propriis oportet plura propria assignari praeter unum no men significans propriuri iel orationem facienteni proprium, ceu si quis diceret ignis proprium ella tenuissimuta leuissimum . Vnum enim duorum uel temussimum, uel leuissimum superfluum M inutile est. Vel rursus qui dicit aqua est corpus hutniduni alieno termino bene terminabile unum proprium assignauit corpus humidum,ta alterum alieno termino bene terminabile . nam aqua

in proprio loco indeterminata est θί disti inditur, sed inal imo loco circii inscribitiir ut in clatho,uel aliquo alio. nam qui assignat plura ivdetur ignorare quod plura assignauit, si autem assigra auent proprium esse humidi dii ei in omnem figuram bene faciebat assignationem pro pi ii aram si iniiceretur in rotundo olundum fieret etiam ipsum, similiter etiam s iri aliam figuram qualecutim po

neretur.

Deinde destruenti quidem, si eodem usus est , cuius proaprium affignauit,aut aliquo eorum, quae sunt illius. No enim erit bene positum proprium. Nam essendi gratia assignatur proprium,idem autem eidem militer ignotum est, id autem

quod aliquid eorum est quae uni eius,posterius eli Non Sistar est notius. Quare non sit,ut per Lec quilia magis Pipapiam distat,ut quia qui dixit animalis proprium substantia,

cuius lectes est homo aliquo usus est eorum, quae sunt anis malis, non erit bene potam proprium.tam ruenti autem si neque eodem, neque eorum quae sunt ipse aliquo, utitur. Alex. Aphro .super Top. K iiii

114쪽

rrit in in bene secivum re proprium postum. Vt quis

qui posuit antetulis proprium, ex anima Cr corpore commpo tum esse neque einem te ut eorum, quae sunt ipsius aliacuo utitur,erit utique bene secundum hoc as gnarum enimuis proprium. Inquit, rursus destri: entem oportet considerare si eo deni utitur si ibiecto, itis est assignatu proprium,ut hominis proprium mentis X sciciatnae capax. si aute aliquis dissignavi in hominis propclum esse animal rationale ip

siim subiectum accepit in proprio x est ipsum ignotum,ta quaesitum similiter stibiecto, sed proprium non debet

ignotum esse.Nam pratia eo nionis subjecti silmptum est similiter A si sumeretur aliquid posterius his quae sunt subiecti idest postreius gestatum uelut proprium eius non bene assignatum est proprium . nam posteriora a primiseritia dentur ut credantur,no tamen prima a posteriorisus,si ergo acceperimus aliquid subiecto posterius ut ps prium eius non erit notius sic proprium.Non enim si fictret nobis subiectum per hoc proprium notum. nam qui dicit proprium animali, subitantiam, cuius species hos moest, peccauit accipiendo aliquid animalis . nam pars animalis est homo N posterius geninis eo.Si autem nemipso subiecto utinirin proprio. nem nulla parte eiusdem subiecti bene assignaretur proprium, ut siquis assignaret proprium animalis et se hoc constare anima ta corpos ,bene assignaretur. Sed est instanti huius. nam amna a& corpus aliquid animalis utruinquσcst , quare non erithene assignatum propnu.Soluitur instantia sic, quia A si sunt partes animalis anima & corpus tamen no limi posterius genita ipso animali, sed simul, neque enim potest intelligi animal nisi una intelligamus animam & corpus, eodem quoque modo di in reliquis . nam quae non effociunt proprrum nolum ad destrii lionem eius Limendiicit. Itcni essicientia ad constructioneni .nam si accepta in proprio inciunt proprium notius re cuius est proprium bene assignatum est proprium,si autem non faciunt pro prium notius non bene assignatum est.

Eodem extem modo, Cr in iliis considerantum est , quae non faciunt, uel faciunt notius, de ruinti quatim , si aliquo

usus est,cut opposito, aut omnino fimul natura, aut posteriore aliquo Non enim erit bene positum proprium.Nam opis

positum mul natura quod autem simul natura et posterius, non esticit notius. Vt quid qui dixit boni proprium,quod malo maxime opponitu ,opposito est usus boni ion erit prolecto bene es gnatum boni proprium. Inquit, si aliquo opposito proprio aliquis uteretur in

assignationem proprii no bine facit assignationem pro=rru. na opposita simul sunt natura. Qus uero sunt simul natura, uel posteriora non faciunt subie luna notius, ob id proprium assignatu alicuius oportet esse natura priusta notius,ut etiam subiectum inciat notum, ceu qui po mi proprium boni contrarium malo oppotitum accepit in assignationem proprii re ob id peccat. Nam oportes hat idem accipere prius natura ta nomis in assignatione proprii .Similiter & si acciperet proprium posterius nam ra existens subiecto, ut si quis diceret hominis proprium mentem N scientiani suscipere, uel in senectute canescerenam haec sunt homine posteriora ,simul aut e natura non solum opposita sunt secundum contrariorum opposiotionem, sed etiam secundum oppositionem eorum ad aliquid. Nam in oppositione contradictoria ta ea secundum habitum M pinianonem aliud primum,& aliud sescundum est Nam ammatio est prior negatione, & habitus priuatione. Quaereret autem al:quis in his quae siunt ad aliquid, an per opposita in his dissinitionis assignavo eruam proprii tu nam nis esse idem est huic ad aliquid aliquo modo se habere. Vel adhibenda est mens his hie uelim dictis probabilibus, bene autem adiecit ut omnino simul natura, quia etiam ea ex eodem genere contra:

diuiti simul natura sint . Construmn aurem si nusso usus est reque opposito neque omnino finxi natura neque posteriore. Erit enim secunturi

hoc bene assignarum proprium. Vt quia qui posuit ei opsis

nae proprium,opinionem maxime secretem fidem, nudo Uuς est. que opposito neque omnino fimul natura,nequepostea viore, erit sicundum hoc bene potum disciplinae proprium. Vnde sumenda sunt propria si non ex his quae sina

natura nem ex posterioribus .nem ex prioribus ut no fiat in posterioribus non cognitionesed re dii initio.

uti destruenti quidem, si non quod semper sequitur, proprium affignauit, sed id, quod fit quandoque non pro

prium . non eru bene dictum proprium. Nam neque in quo comprehendimus inrs ipsium, de hoc cr nomen ex necessis tute veri catur,neque in quo compbrehensatur non ineste, ehoc ex nece itate non lectur nomm. Quare non erit benem tum proprium. Seiunxit proprium ad aliud dictum N quando, ab ipsso proprie proprio hic per se, uidelicet M ipso semper,

de quibus eua locos assiguauit .scilicet de assignato prosprio bene & non bene . Talis igitur est A quem nunc exo ponit si assignatum dicendo proprium non semper sesquiretur rem, cuius assignatum est proprium sed aliquas do quidem inest, x aliquando non . Nam tale ac ldens

est A non proprium, uenim pro hoc dicere quod fit alis quando non incxistens diaeit quod est quando non proprium .nam tale neque quando inest proprium est, quia

non conuertitur cum eo cuius est proprium, neque enim

cui inest alsii ni itur sic assignatum propitii de hoc Nno men ex necessitate ueriscatur de re, cuius est assignatum ut proprium quia & aliis inest rem cui non assui nilur in elle de hoc ex nccessitate no dicetur nomen rei nam co tingit cui non inest eidem inesse sed in propriis in quibus proprium alicuius uere & nomen omnino, & in quibus non sic inest proprium nem notiam rei curus est propitii,

ta merito siquidem proprium soli illi inest cuius est prospitii. Addit dictis quod si tale est assignatum proprium ,

ut aliquando insit rei,& aliquando non, ne* quando assignatum alimi manifestum erit,si luc inest ei,siquidem tale est,ut aliquando relinquat ipsum N separetur ab eodP, N aliquando insit eidem,quare non manifestum est, nemeuidens, si contingit idem N non inesse aliquando, illiti autem quod non inest alicui quando non inest, tunc dici ipsum proprium absurd ssimiliai est. nam ala quando proprlum,ipse post additionem initus quando dicitis: m=pliciter autem non. Hic autern locus A sequentes non

solum,sunt ostensui quomodo a ipiatur bene M no bene proprium, sed etiam huius si proprium est, uel non. Insuper autem ad haec, neque quando Aram affigna.

uerit proprium, erit manifestum fi inest: siquidem tale est,

ut quod ipsium relinquere possit. Non igitur erit clarum esse proprium. Vt quia qui posuit animalis proprium moueri quandoque, πllure tale assignauit propriuin,quod est γῆ doque non proprium , nequaquam erit bene postum proprium. Alimenti veros quod ex noees tale semper est proprium affignauit. Erit enim bene potum sectandum hoc proprium: Vt quia qui po*:t uirtutis proprium quod habent εfacit studiosum quod semper sequitur proprium affignauit,

erit titiq; sicundum hoc bene assignatum uirtutis proprium. Inquit niper ad li te neque quando forte aliquis ais signauit Socrati proprium ellis inoveri, planum erit qaemest Socran ambulare,non solii enim non est proprium. sed etiam quaeritur si bomu uniuersaliter inest, u quidetale assignauit proprium, ut relinquere possit. proinde quod contingit,ia non inelse. Nam immanifestum est si Socrates ambulat,non igitur planum mi ta notum proε

115쪽

T OPI

prium,quod quidem fit, & non propsum aliquando animalis . nam contingit aliquando dc stare hic autem locus

est ab existenua.

Deinde destruenti quidems quod est nunc proprium assignans, non determinauerit quoniam nunc proprium assis gnat, non enim erit bene potum proprium Primum quide, quia quos preter consuetudinem si omnesemper deterinia natione indiget. Iolent autem ut plurimum omnes, quod femper sequitur,proprium assignare. Secundo autem, quia imamnifestus est, qui non determinaverit si quod nunc est proprium uoluerit ponere Non igitur danda est increpationis eccuso. Ut quia qui posivit alicuius hominis proprium, sede,

re cum aliquo homine quod nunc proprium est, tabuit, non bene proprium aspgnabit, fi non determinans lxerit,quo niam nunc. Cori struenti autem si nunc propriam as gnans, determinando positit, uoniam nunc proprium pelierit. Erit enim bene postum secundum hoc proprium. Vt quia qui disdiat curusdam hominis propriam ambulare nunc alic bl Lastinguens posuit hoc. bene erit potum propriam . Inquit, deinde eo fiderandia in est destruenti si assignauetum proprium non semper est proprium, sed nunc uelut Socrati sedere non sempcr est proprium, sed nunc quam

do sedet,si ergo hoc assignans non determinaret id ma nifestum luit, ut nunc proprium hoc dicit non bene assis auit. Nam si adiecit illud inutiel sed absolute dixit,uidetur opinando hoc semper esse proprium Socratis . nam consumimus ea quae semper infimi assignare propria. Si autem praeter consuetudinem non semper assignauit moesse proprium jed proprium ut nunc oportet tandem ipsum determinare ec addere hocinunc lut manifectum elificiat quando proprium assignauit ob id dedit hac occassonem di siputanti increpareta accirsare ipsum, at opor tet amniaduertere ne occasiones det increpationis.

Deinde lestruenti, quidem fi tale assignavit proprium, vos manifestum non est aliter messe,quam en u. Non enim erit bene potum proprium. Nam omne siens te extra senissum factum, immati s boufi Lalens enim est si astae inest, eo quia sensu solum cognoscitur. Erit autem verum De in his, quae non ex nece fit te saeper consequuntur. Vt quia qui posuit solis proprium, astrum, quod fertur super terram is simum, tali usus est vi proprio super terram inquam ferri quod sens cogno citur, non erit uri'; bene solis usi, gnatum proprium. Irim se itum enim erit cum accidet oI, Euc feratur super terram eo Fra nos tunc de erumus sensum. Con laxenti ueros tale assignauit proprium,quod non Uu est manifestum aut cum fit sensibile, ex necessitate inesse manifestum est. Erit enim secundum hoc bene pomtum proprium. Vt quia qui posuit superfici ci proprium, quos primum colorarum est Ubili quidem aliquo usus est coloratum esse inquam tali quisem quoi manifestum eis in.

esse semper, erit secundum hoc bene assignatum super Icui

proprium. Et mrsus inquit Mestruentem oportere, si tale assignas retur proprium, ceu sensibile ens, non est aliter inanis stum eiseaiel perscissumnta bene assignaretur.Nam omne sensibile usquequo sensium ferit suscipit eius sensus .sed quando extra sensium factam manifestum fit, si ergo ex tra sensum sicut subiectum immanitie illam, si adhuc inest proprium, quia solum sensti cognoscitur , ut si quis assu aret solis p num eis at sit astriam diem illuminans. Hoc autem no ex necessitate sequitur solem, quare non erit bene assignaturn proprium secundum hoc. nam imo manifestu erit tale proprium reuoluti solis X lati sub ter ra. nam numine tunc est illuminans, quia sensus nosterno

percipit solem sub terra seret. Nam qirando supra uertiscem hominum sciretur horum sensus perciperet,non bene igmir inquit)assignari,ic quaecunq; alia talia assign.it quae aliter co gnosci non possiunt si inest res quam per sensum. Causa autem quod scnsibilia extia sensum facta irasmanifesta sint, siue iii sun sueno, si autem erit proprium uod semper inest rei cuius cst proprium,hoc autem senui solum notum quod inest rei cuius proprium et se assis dira retur immanifesti im,sive semper meit rei. siue no, sed hoc absurdum, si autem hoc in his quae no semper posλsbile est sentirema hoc solo sensu cognoscitur, Z in his consequ eralibus non ex necessitate semper ut quibus in manifestum ec dubium est,si ex necessitate semper sequitur rem. Nam si fuerit notum ex necessitate ipsiam sequi rem sensibile ec auratum non destruetur. Caeterum inquit construitur si tale assignauit proprium considorare quod non scii sui planum e st. ii et quod non est sensile, ut hoc meus oc scientiae capax homini uci risibile,uel sensile existens, ex necessitate auic in incise s lanum est quod tale assignaretur ceu si etiam sensus hoc percipit, sed ex necessitate sequitur subiectum,ccii qui ponit pror tu sui ors rei quod primo coloratum est icii sibili quodam usus est propriosuperficies,id est colorari.Tale austem est proprium quo usus est, quia planum est semper inesse superticiei,de quod ex necessitate sensius pererrit. Primum aut cm d cirur supcrscies colorari,quia super fiscies cum sit in omni corpore primus sensus percipit ii νtim,dc per superficiem dicitur uideri corpus. Deinde dei menti quidems terminam ut proprium assiis gnavit. Non enim erit bene potum proprium.nam no oportet indicare quod quis est eo , proprium . Vt quia qui dixit hominis proprium,animal gres bile bipes quos quid est ιμβ Pscans affignavist . bominis proprium,non Atique erithoe hominis proprium bene assignatum.Construenit autem,s quod conuersim quis m praescatur, assignatau proprix non autem quod quis est esse instans. Erit enim si eust thoe Mne affignatum proprium, ut quia qui posuit hoc proprium animal man ut tum natura, quod conversim qu:dem predicatur assignauit proprium, non quoi quid est esse quidem micans, erit secundam hoc bene us gnatam propriari

hominis. Rursus si assignata esset di Ennio pro .pprio destrue tur tale proprium , perinde ac non bene assignatum sit. Non enim oportet proprium indicare quod quid erat esse uidelicet si ibstantiam rei, sed egi: Oportet substantia Ie,ceu si assignamur proprium ideae esse hoc ut sit caussa opificiorum 8c eorum quae sunt in motu, M scientiae proprium cst et si 'Abiellioneiarignorantiae. Nam scien na cognitio est,ic a thuc hominis an mal pedestre bipes. nam in his omnibus tolleretur assignatum proprium quod non bene assignatum est. Non enim sunt haec propria sed dissinitionis quod quid erat else dc substantiam s. ilicantes . nam distinistiones substantiales ec propria debent esse sit bstantialia, si autem assignaretur propria illud quod uicissim si ibiectum M praedicauim sit atque eonuertinar cum stibiecto, non significans uero substantiam bene assignatum est.

Deinde destruenti quidem fi non in quod quid est ponens

os gnarit proprium, oportet enim in propriis quemadmoadum in terminis,primo assignum genus, inde sic iaci ad are reliqua,σseparare. Quare quod non hoc modo potum est proprium, non erit bene affignatum . Ut quia qua dixit animalis proprium animam babere, neur po uit in quod talest anima I, non erit bene positam animalis propriam: conastrinenti ueros quis in quod quod est ponens eius, uis prora prium affignauit, reliqua a iungit. Eritorri se e gum ebene assignatam propriam. Ut quia qui posuit m proa

116쪽

riens, effignavit proprium , erit secundum hoc bene postum

proprium hominis. Vtrum igit m pene an non bene es vetur proprium per haec in sciendum. Vt in dignitione accipimus genus, se etiam quando proprium alicuius assgnamus debemus subiectum posnere re reducere in quod quid est uidelicet in genus, Naccipere qui de primum genus,& sic rursus reliqua proopr i adaptare A separare ab aliis. Nam debemus in prooptio talia accipere post genus potentia separare subies mina ab omnibus aliis. quare quod non sc se habet proprium in quo prosccto non allaniptum est genus non bene assignatum esset.Nam qui ponit proprium animaοlis habere animam, non reduxit animul in genus ipsius. Nam se debuit dicere subicctum animatum aptum nastum esse. Si ogo propnum assgnans primum ponens S reducens sub ecium in quid est . uidelicet in genus imsus M post haec copulavit generi proprium uel proprial ne assignauit ut assignans proprium homini, animal scientie capax esse si autem non cc secerit,planum quod non bene assgnauit proprium .

Virion uero proprium o omnino , quod dictum est, en non proprium,ex his consecrandum. Nam fmpliciter conis praentes propritim , quoniam bene sotum G, toti id merunt his, qui proprium omnino faciunt. an illis igitur diis

ceratur.

Loci probantes quod pulchre ass gnatum si proprisiam assignat sunt i,ut non accipere a qui uocas uoces, ipssum conuerti proprium assignatum cum subsed οβ assignari per notiora subicclo.bimur autem his N destriten

tes quae non sit sum assignara propria, uidelicet si per

a quivocas uoces proferuntur, at non uertuntur cum

subiectis iaci no per notiora subiecta assignantur ec quae muni alia praedicti loci continent, nunc autem proposti, licite de ipso simpliciter 5c proprie bene, non enim omne quod ab his alienalia 3c non habet eqiriuocas uoces uel aliquid dictorum Ec proprium dicendum est eae

necessitate. In iuri aurem locos eos simpliciter, uidelicet

proprie 'stendentes quod proprium huius alicuius suo hietii bene assignatum est, dc eosde inquit esse in his qui probam univcrsaliter quod proprium est assignatum, idest quos dixit. in illis igitur uidelicet dicendis ostcnde tur hoc ita se habere. Nam proprium alicuius assignastur, quando simpliciter x bene dc sine peccato asi irasretur ut bene ostendi nihil plus est quam ostendi. Simili ter ξc bcne agere prudenter quam prudenter agere, sic etiam bene assignatum proprium nihil plus habet quaproprium, ideo in his qui bene peccarrectat etiam re .ahilli, igitur dicetur pro hoc in illis sinuliter dicetur,nam ut ambo ostendet.

primum ergo. destruenti quidem inspiciendum ad unum quodque eorum,cuius proprium essgnauis. Vis nulli inest, is non , hoc tier catur, is non est proprium, cuiusque eorum sic dum illud, cuius proprium es gravit. Non enum erit propriam . quod postum est esse proprium. Vt quia de geometra non verisitatur indeceptabilem esse ab oratione.num decipitur geometru cum pseudographiam facit, non erit hoc scientis propriam non decipi ab oratione. Construenti autems de omni uerificatur, er qua de hoc ver cutis. Erat enim propriam quod postum est esse proprium.ut quia animal discipInae suste itium de omni homine uerificular, Cr quia homo erit hominis proprium enimus do iplinaes te suum. Est autem locus hie destruenti quodem,s non de

quo nomen.er cratio inriscuris, er f non de quo oratio, G nomen uer catur. Condruenti datem,s de quo nomen.

er oratio: s de quo eratio. nomen praes utri dististi defruenti quidem,s non de quo oratio, o nomen uel imeatuis, Crs non de quo nomen, Cr oratio aeristatur. Non

enim erit proprium,quod potum est proprium. τι quia animal quidem disciplinae susceptiutim utriscatur de Deo.homo

utem non praedicatur, non erit homonis proprium, enimal

disciplinaestifice tuum. Constrariat autems de quo oratio .er nomen praedicatur, crs de quo nomen, Cr oratio praediis catuis. Erit enim proprium,quod potum est proprium, ut

quia de quo imam habere, uer cutur animal, er de quo animul, animum habere, erit animum habere enimati pro, prium. Primum locum assignat destructiuum huius assignas tum alicuius prostium non esse proprium eiusdem, qui

percipitur ini pectione exemplorum, quorum proprium assignatur. nam si assignatum proprium alicuius nulli ipsorum inderetur inesse sue in t omni .non tamen qua te tenus illi cui soli non inest, sue non omnibus inest sub ipso cuius assignatur proprium non est proprium. Nam si alicui ipsorum sub ipso, curus proprium assignatur non insit proprium, uel in exissens non insit, qualentis est in

illo cuius proptium assignarur, non est proprium,sed solum primi exemplum adiicit quod non est propnii nulli inesse cuius proprium assignatur, ut si qu:s inquit disceret proprium este geometrae irideccptabilem ellia ab oratione .nam nulli geometrae indeceptibile inest. Illud autem si non secundum hoc uetiscatur pro hoc si non soli ipsi inest. sed etiam alias speciebus Nam c5tingit assignatum proprium alicuius omni inesse speciei illi .c rus assignauian est propi tum non tame illi soli inesse,sed etiaaliis ceu si quis homulas propnii assignauerit incessuum. nam omni nomini inest uic suum progressivulum,non tamen soli. Etenim N alia animalia incedetia dc progres siua sunt. Illu d aute, uel si non est proptium uiuus uismipsorum secundum illud cuius prciptium assignauit pro hoc si non est proprium per se,ut si quis auespuaret hominas proprium, hoc esse substantiam animatam sensiit . nam hoc proprium homo non quatenus homo habet, sed quatenus animal sed propita per se, uidelicet qualenus illud est,debet esse assignatur,tamen geometrae indeceptibile non inest, quia decipitur geometra a describens te falsum, quando ipse ostenderet duo latita trianguli

maiora esse uno, N al: quando unum esse malorem reliis quis.Caeterum inquit construentem oportet considerare

D uetificatur de omni .5 secundum hoc laetificatur uides licet quatenus subiectum quod aequare est soli inesse . naaliud ii non de quo noliten dc oratio uerificabar, dicerestur de nullo corum,uti non omni in existentium, L aliud si non de quo oratio N nomen de his quae in plus d curatur.Nam ratio sat si cum genere cest proprium assignatii, igitur construentem dc Oilendentem bene assignati pro Ptium. portet etiam semitidum ambo considerare uidelicet, ξc si de quo oratio ξc nomen praeditatur. 8c si de quo nomen ta oratio uerificatur. Est autem apertius discere si non de suo nomen praedicatur,ta oratio uerifcat tur tale,ut si quis aues gnaret hominis proprium muscum

esse,destraretur ut non bene assignatum . Nam praedi βtur de Socrate hoc nomen homo sed oratio propn ut delicet musicum esse non ueris iur Non enim erat 1 crates musicus,illud autimis non de quo dc nomen ueris turlceu si quis hominis proprium hoc substantia anumata sensisma assignareti cratio uidelicet substantia ani mala senstiua uetificatur de boue ec equo sed homo nullo patio,ic sic destrii etur non bene assignatum propessi. Construet autem si de quo nomen praedicatur, se oratio Derificatur, ceu si quis assignaret hominis proprium esse

scientiae capacem.Nam de Socrate homo praedicatur,et Oratio uera sicatur, uidelicet mentis A scieturae capax , 8c quia in hoc conuertitur nomen cum orati te, ta Gratia

117쪽

T OPI

cum nomine ob id etiam hoc adiecit, uidelicet lx si de

quo orario ta nomen praedicatur. IDeinde destrmenti quidem,s sibi ctum proprium assi,

strauit eius quod in subiecto esse dicitur. Non eruci erat proa

rrium quod tum est esse propi m. vi qria qui posuit

proprium subtilissimi corporis igium biectum aifanauit praeducati proprium, non eris ignis corporis ibi ilissimi proprium. Propter boc uero non erit subit bim eius quod in subis io Oe scitur, propriam, quoniam ista esset plurium, et di strentium lecte proprium. Eidem enim plura quaedam es crepantius ecie insunt, de solo docta, quorum erit omniuproprium, quod subiectam est fi quis hunc in modum ponat proprium. Construenti uero si quodin subsecto est usana, nit proprium subiecti. Erat enim proprium, quod pol tum

est non esse proprium, si quidem de solo praedicatur ut diis

elum hi proprium . vi quia qui dixit terrae proprium, coratus grauis inum speciei subiecti as gnauit proprium, quod

de sola dicitur re, crut proprium praestat , erit ici raeproprium recte postum. Non oportet sinquit in subiectum proprium assignati

eius quod est in subiecto. nam proprium oportet ut sit in altero ta non alterimi in ipso, quia idem proprium est de pluribus di differentibus numero . Nam si quis diceret

ignem esse proprium corporis tenuissimi si bulls sim:*, cur non etiam lamissim, calidissimi, combiastissinar,oc omnium simpliciter sic in istentium eidem S sic erit de pluribus K differentibus specie idem proprium At oportet ut differentium specie lint differentia propria. si quis igitur ignem omnium horum propnupi poneret non bene assignaret proprium. Si autem aliquis si ibiecti proprium poneret in lubiecto,& est tale proprium soli ipsi subiectomexistens, bene assignaret proprium. ccii si quis corpus grauissinium speciei assignatiit subiecti, uidelicet terrae bene assignauit proprium, quia etiam de sola terra dici turta conuertitur cum ea. Nam hoc indicaret re ut pro prium prςdicatur, si ergo dicente aliquo non e se hoe proprium terrae bene construet si cundum hu:us loci aD

ignationem.

Deinde destruenti quidem , s secun ura participationem es grauit proprium . Non enim erit proprium, quod pose tum est 4se proprium . Nam quod secundiam particinatione inest , in quod quid erat esse conducit. Erit autem hu modi diserentia quaeram de aliqua specie dicta. Vt quia Fi dixit hominis proprium, gres bile bipes, secundum participatioαnem as gnavit propiam, non erit umque proprium hominis gressibile bipes. Construenti au: ems non secundum participationem affignauit proprium, raq; quod quid erat esse via

dicans conuersm praedicara re. Erit enim proprium , quod

positam est e se proprium. ut quia qui posuit animalis propriam, Mid natura est sentire, neque sicundum participationem as gnauit proprium, neque quod quid erat ege indicaris, conuersm re praedicata, erit utique quod sentire natum ebi, enimalis proprium. Rudiis si quis assignabit ut proprium secundum par

ticipationem adueniens alicui, quia tale differretia est substantial ter inexistens subietio, se coist ad elsis N ad dis finitionem Diui cantem subrantiam subiecti no erit promum sic assignatum sed differentia substatialis. Nam sita substantialis differentia uni soli speciei inest, sed quia confert ad rationem erus ille, rua erit distierentia proprili, si ergo aliquis hominis proprium assignauit pedestre bires, quia substantia honianis hoc indicat, non est homi ius hoc proprium, si autem assignauit proprium non se cundum participationein ta non subst inualiter alicui ins

aflens bene assi gliau iam tale non quod quid erat GC o R V M. , cose, M subst .antiam indicat,sed etiam ulcissim subiicitur Rrraedicatur, atque onuertitur cum subrecto ut si quis duceret proprium animalis sentire aptum natum. Si ergo ponitur hoc proprium esse animalis quia non secundum participationem inest, uidelicet quia non est differentia substantialis animalis,neque substantiam eius indicat .ssit eniin uicissim stibiicitur oc pr dicatur ac conuertitur cuipso,quia si aliquid animal etiam sensitiuum est re si sensiiluum etiam ammat,erit reliquu bene assignatum genus.

Deinde destruenti FH m, non contingit simul inesse proprium, sed uel posterius, MI prius quam nomen, urus est.Non enim erit proprium ριod postum est esse propria,

alit nunquam,aut non semper. Vt quoniam conrongu uticui

prius fore, cr posterius ambulare per forum quam quod bomo, non erit ambulare per forum hominis proprium, aut nunquam aut non semper. Construenit autem simul ex neces stare semper inest,cum neque terminus, neque di frentiast. Erit enim proprium, quod postam est forsitan non se

proprium,ut quia animal disciplitis Uceptinum Dul ex necessitate semper est,er id quod est homo cum neque diserti trafit,nec terminus,erat animal lsciplinae fuste illum hodiis nis proprium. Non proprium proprii prius,uel posterius esse subie

cto oportet,sed simul ex necessitate inest ic semper. nam proprium neque di Tnitio in.ncque differentia, quae sunt natura a prior a subiecto, sed fimul inest ei, curus est prωprium ec semper . Si cito assignatum proprium sicinus non limul fuerit ipsi sed uel prius antequam res sit, inest, uel posterius iam illo existente,dc si nomen uenficatur, tade ipso non est proprium assignatum, ut si quis poneret nona in is proprium ambulare in foro. Nam primum est esse nominem, deinde ambulare in soro,propter hoc igitur no est proprium hominis ambulare per ωrum, quia non statim cum est homo de ipso uerificatur ipsum aliis hulare per Gum, sed nem animatum esse, quia erat ana malum, ec in uentre adhuc existens, quando nondum erat homo,uel igitur tale, neq; aliquando erit hominis. Nam contingit re alicui feri, ceu equo,uel boui uel si feret aliquando proprium sed non erat semper proprium, ideo non bene assignatum est hominis proprium scilicet

ambulare in laro nam proprie promui hc soli debet inscite, ius est proprium 5c semper qui i autem ξc d fierentia dc dissinitio soli in sunt, ec semper subiecto ob id ad diu hure simul ex necessitate semper messe doctum pro prium quod non sit darietentia iecd Enitio. Nam haec non sunt propria sui dictum est sc igitur assignatu prosprium, quare neque prius debet elle subiecto neque pcio sterius sed simul cum eo le semper. 8c neque differentia, neque diiunitio esse bene erit assignatum,&squis pone, rei non esse tale proprium construetur per quae assignat

locus.

De Me destruenti quidem,s eorundem qua eadem sunt,

non est idem propriam.Non enim erit proprium, quod p

stum est esse proprium . Ut quia non est proprium pro eis

quendi, apparere quibusdam bonum,neque et gens erit vir quae proprium, apparere quibus um bonum. Idem enim es prosequendum. π eligendum. Construenti autems eiusdem quatenus idem est, idem est proprium. Erit eium proprium, quod potum ni non esse proprium. Vt quoniam hominis, qua homo est, dicitur proprium tripartitum unimam habeare, r uiri, at vis hir est,erilarique proprium hominis tripartitum unamum habere. Vtilus autem locus hicer in aeci

dente est. nam isdem in eo quod eadem sunt,eadem oportet in se,uel non inesse.

Item uel genere dicitur uel specie, uel numero uel se cundum proportionem, si ergo alicui generi propriuin

118쪽

assignaretur, necesse est ipsem omnium specierum quae sunt sub ipso genere proprium esse. Si autem alicui spe mei omii: una indiuiduonim sub eadem specie si ergo n5 fuerit inquit tali cuius ipsorum uel secundum genus uel secudum speciem, de quo assignatum sit proprium,non erit proprium assignatum proprium, sed neque si non

fuerat eorum quae sunt idem numero, ceu prosequenodum est idem numero cum cligibile. Si ergo aliquis assignaret proprium prosequendi uideri aliquibus bonum, ostenderetur autem non esse ligibilis proprium . Non

enim aliquibus apparens bonum eligibile,sed talem suapte natura,non erit prosequendi proprium. Canerum contiuentem oportet si ipsius fuerit idem quatenus su perius diuissimus ipsum est proprium. Vtitur autem exEPlo in eisdem numero uidelicet nomine solo differentubus,sed signiscato,uidelicet subiecto eisdem. Nain hosnio & uir sunt idem subiecto , uidelicet numero, secum dum tamen nomen differunt, similiter autem x in acci dentibus si aliqua fuerint multivoca quod propicium habet secundum aliquid nominum nominatum idem deshet habere dc secundum alterum talium nominum . nam eisdem quatenus sunt eadem, uidelicet quaternis superius disianus eadem propria oportet esse,uci non incise.

nam si uni inest, x alteri inerit, si autem non uni, ncque alteri.

Deinde destruenti quidem, si eorum quae sunt eadem peis

cie,non is semper specie proprium est. Neque enim erus

quod d:ctum est, erit proprium, quod po tum est se proapriam. Ut quia idem est specie homo, π equus. Non semper autem equi est proprium stare a se, nec hominis erit proin prium moueri a se. Idem enim est specis moueri. Cr staresse,quatenus utrique eorum,ut animal est scidit Con unisti vero, i eorum, quae sunt eatim specie idem emper sipeciest proprium. Erit enim proprium,quod positum est non es

se proprium. Ut quia bonium est proprium t e gresibile

bipes , Cr auis erit proprium esse uesatile bipes. Vtrunque

enim horum est idem specie, quatemis illa quidem sub toisdem sunt genere species, cum fuit sub animali, se autem, vi generis diserentiae animalis. Hic autem locus salsus est,

quando alterum quidem eorum, e dicuntur, lini alum fio

ii speciei inest, alierum uero itust pluribus, que musae cura gres bile qua rupes. Hie locus K occulte dictus est , M secundum aliquid

falsus est,ut etiam ipse dicit N priino quidem, quoniam speciem pro genere accepit quod quidem in cotextum adiecit explicationis causa, sed locus cum sit destructilius talis est, eorundem genere quae sunt inter se specie disti, renua,horum necesse etiam propria eadem generi esse . Nam si contradivisi contradi uisum cst proprium,&con tradiuisum contradiuisi, ic si non illud, neque hoc , ut siquis assignaret equi proprium esse stare a se dinruetur non proprium esse . nam quia homo idem est equo secudum genus si equi proprium est a seipso stare,etit etiam

hominis proprium a seipso moueti .diam idem genere sunt stare N moueri sed non est hominis proprium mosueri, neque igitur equi proprius erit stare, sed quatenus est hoc utri animali accidere, tale erit, uidelicet quatenus ipsum accidere, uidelicet stare dc moueri utri a ipsorum uidelicet cquo & homini, quatenus animali de anas bobus inest,uidelicet eius de peneribus existentibus .Falo sum autem inquit esse locum 2 non uerum in omnibus quo ad constructionem. quando aliud unum dictorum

propriorum uni speciei insit, ut pedestre bipes homini, ec alterum pluribus ut pedestre quadrupes . nam finia legenete est destre bipes cum pedestre quadrupede, sed quia pedestre bipes um speciei inest homini, bc pedestre quadrupes pluribus non potest consimi, tunc igitur erit locus utilis ad cognictionem, quando umque sp enim

ei isdem generis utrimque propriorum senilium genae illi soli inest ta non pluribus. Quoniam autem iecta Cr diuersum multipliciter diritur, labor est sopbistice a menti unius assignaere, σί

Iuis alicurus proprium. Nam quod inest alicui tui accidit alia vid, er milenti inerit sumpto cum eo cui accitit. Vt quod inest homini cr albo homini inerit si fueris et tis homo: crquos albo homini inest,inerit et homini. Calumniabitur aciis

tem aliquis multa proprias rectum alui qui tim per se a.

ciens, aliud autem cum accidente: ut aliud quidem hominem esse dicens, aliud uero albam homilaem. In super etiam diruersum faciens habitum, cr quos secuniam h imi scitur: Nam quod habitui inest. er ei quod secuntum habitum siscitur,inerit. Et quos ei quod secun uia habitum dicitur tuis π babit a inent. Vt quoniam sciens fecundam scitn: lari dieitur asci, non erit cuntis proprium indissolubile a ra.

tione . nam er sciens erit sed solubilis a ratione. Construenti autem, dicensum, quoniam non est diuersum simpliciter iacui acersit, Cr accidens cum eo, cui accisit impium Sel alius

dicitur,eo quod diuersum it ipsis esse. N Gmnis item ho

mini , er ese Foram, er albo homini, er se albo bomiu.

Praeterea autem eonsilerandum est ad eas si dicenti, quoianiam ne is sciens est tris gua bile a ratione, sed in fissu, bilis a ratione, neque scientia sed sua late, sed indigua ubilis a ratione. Nam ei Fi mrano instat, omnino est ad versandum. lHic locum quendam assignat sophisticum quo utensius sophistae omne assignanim proprium alicu us con striiunt, Mostendere nituntur quod nuic soli vicit, cuius assignaretur ut proprium. Assignat autem &hunc loci icuius quidem instantia oportet illi contra nitentes ostendere, sed locus in talis unde occasionem argumenti ac cipiunt, quod idem x diuinum multipliciter dicuntur,

etenim dicuntur genere, cole,numero,& proportione, di idem numero, et ratione dicitur in multi uocis ut uesti

ta palium, nam umini sunt subiecto A ratione, sed id cni subiecto uidelicet numero, non idem aut e rationc in i posis dare tuo is inuenitur.Nam horum subie lis unum et

idem est, tamen ratio nominum non e adcinari in ascen

se &η censu se habet quando de una itala etiam ambo nomina dicerentur . nam subicctum unum est ipsa scala Dicitur idem Astibiechim cum accidente esse subucio, ut albus homo cum hom: ne .nam haec sic dicta non sunt simpliciter sunt eadem, sed subiecto, A ratione diuersa. Nam diuersa est hominis ratto, de diuersa albi honuniri

ratio, quantus subiecto sint ambo unum, quia aganir ideta diuersum multipliciter dicitur,duficile uidetur de uno solo proprium aliquod assignare. nam omne ut proprium alicuius assignatum uidetur nonaesse solii in pro prium de quo assignatum est. Ideo inquit instandum ei contra uolentes constarere sic proprium dicendo quod non simpliciter sunt eadem uel diuersa, hoc scilicet cui accidit, accidens cum hoc cui accidit, sed ratione diuersa M subiecto eadem, quatenus N proprium assignarum est.Nam idem labiectum in homine Malbo homine, tamen ratio ipsorum diuersa. Inquit igitur qui assignat ipssum proprium in ambobus unum subiectum in duo diuidit sed subiectum dicendo M aliud cum accidente. Sunulit cr non si quis linquit i proprium scientiae assignareti dissuasibile a ratione ta scientis secundum in Irtiam. Nam est in ut non diucisum subiecto dictum in habitibus,&id quod dicitur in affectis secundum habitus mam haec casu disserunt, ta non subiecto, sed aperiendum adhuc magis nobis est haec. quia inquit idem multipliciter diratur, ut superius divisimus inquit opus habent dissotites laphistace alicuius unius assignare Proprium utcrates

iliges f

119쪽

quod inest alicui cui accidit aliquid N accidens cum sit, hietio inerit 3c explicat hoc per exemplum. Deinde insuit destruere talia propria per diuersitatem possumusicentes at sid esse subiectum ipsum per se sine, uidelicet accidente, ec aliud utrunque ut si dicat aliquis proprium esse hominis substantiam receptricem coloris dis gregastiui uisus. nam hoc proprium in erit ξc albo homini, dcν struens dicet, aliud quidem esse hominem, M aliud albii hominem.& aliud habitum ceu scientiam, M aliud secundum habitum,uidelicet scietem illud deinceps additum. nam quod inest habitur Rreliquae digni: ares sunt utenotium in his identitate subiecti per se, e iubiecti cum acci,

dente. Deinde exemplum ostendentis per diuersitatem sc assignatum proprium constructiuum est. Nam opor

tet construentes dicere quod non est simpliciter, uideliscet univcrsaliter alterum ab homine R alterum ab homine albo sed secundum di nitionem, re ipsum esse . nam quatenus substantia ambo, homo, 5c albus homo idern sunt, scd secundum dissinitionem differunt. Nam hositio animal rationale mortale sciennae capax dc ments bsed albus homo est capax coloris ii s grega ui uilias. Ite quod neque cadem cit diffinitio scieritiae ut scientis. sed scientia eii ind Tuasibilis,sed aliter est sciens. Diffitiant igitur di nitiones secundutu casus. nam ad sophistam stacundum omnem modum inflantem Oportet repugnare

dc a casibus ec a diuersiis in quis porest . Deinde d struenti quidems quod natura res,volens asis gnare hoc uiodo ponit secundum locutionem, ut quod raper inest , fgnificet. Videbitur enim moueri quod positumo, proprium elle. Vt quia qui dixit hominis propritim pes vult quidem quod natura inest, as gnare , fgnificat auistem locutionem quod semper intit, non erit hominis prois prium brpes. Non enim omnis homo i duos pedes habens. Construenti autem .s utili quod natura inest proprium usasgnare, er locutionem hoe modo Ignificat. Non enim mo Mebitur secundum hoc proprium, ut quia hominis propriumas gnauit animal disciplinὰ susceptiuum, Cr vult Cr dicis ne inferi id quod natura est proprium non mouebitur ecundam hoc, tis non ι hominis proprium animal disciplinae susceptiuum .

Natura quibusdam ea inesse dicenda sunt quorum subiecta quibus sic dicuntur inesse susceptiua sun ipso

tum, non tamen semper ipfs, neque ex necessitate actu ad sunt, sic natura homini inest scientia.Nam quia capax est erus dicitur natura messe eidem scaenita, non quia lcmpet actu est sciens, si ergo sc quod natura alicui inest ut proprium eius assignarit aliquis inquam actu ius ξc senis per praesens hoc autem fieret non addito illo,scilicet n iura , vel aliquid aliud quod potest indicare rem illam miris est proprium ass gnatum , non bene assgnat pro stium, unde A destimetur per hunc locum , ut si simplis cater aliquis diceret proprium hominis esse pedestre biores .nam bipes ut inseparabile Gistens, ta ex necessitate mea illens ipsi semper uidetur accipere qui se dicit, sed non sic in natura inest uidelicet secundum naturam.qulaciam est aliquis homo non bipes. similiter autem 5c sabre proprium hominis,sed secundum scientiae capax.

Insuper quaecunque dicuntur, ut secundum aliud aliquid primum, aut ut primam trium , labor est os gnare tal timproprium. Num s eius proprium affignauit quod est sic dum aliud aliquid er de primo uersea or. si autem priom posuerit. de eo praeditabitur,quod est se num alius.

Vis quis as ignit superficiei propium coloratum ille, cres corpore uer cubitur coloratum esse. Si autem corpo.

ras, G di superficie praedicabitur . quare non de quo ora

ii er nomen uerifica tur. Hunc locum etiam utilem ad des nisionem proprii assignat.nam eorum quae insunt aliquibus, atra quidem pruno insun alia uero non primo .sed secundum aliud , in his autem se se habcntibus edificile inquit assignare proprium alicui ipsorum propter illud. quia de primo se habente assigna iam competit etiam idem non primo

sic se habenu, es hoc se se habente non de quo oratio A

iu in utrilica: uri de hoc etiam nomen rei uenfica dem de ipso primo habente .nam fi fuit propriti superficiei colorati equidem colorari,& de corpore praedicabitur, sed minime super scies quippe corpus non est superficies,igitur eget quadam determinatione assignabium talium propriorum, quae per sequentia ostendeo

tur.

Accidit utilem in quibii Iam proprijs Nounq; seri ab,

quid peccatum, propter hoc quod non dircrmanetur, quomodo, er quorum ponat quas proprium. Omnes rerm cc nantur os gnare proprium, eat quod natura inest, ut Dismi ius bipes: aut quod nane inest, ut hominis elicuius qua,

tuor digitos habire: aut specie, ut ignis subtilis iram: aut

smpliciter, ut animalis tituere. Aut secundum aliud tit enitimae prudens, aut ut primum , quemadmissum ratiocinatiui

prudens , ast ut in eo, quod Iaset, ut scriniis indis, libi Ie a rutaene nihil enim a ud quam busendo aliquid erit inadiit uobile a ratione ) dtit in eo quod habe tir, ut scientiae inditius bile a ratiere, istit in eo quod participatur, ut antis

malis sentire Sentit enim σ aliud quid ut homo )sed paraticipans iam hoe sentit, istit in eo quod perlicipat, ut alicuius animalis ulvere. Cur igitur non addit natura peccat eo quod contingit quod natura inest, non in se illi, cuinattira inest. ut hominis duos pedes habere. Qui uero non determinat, quoniam nune inest, quod inest nunc, us gnat quoniam non erit tale quale nunc inest id. Vt quatuor digitos habere ho minem. Qui autem non inlices, quoniam ut primum, aut ut secantim atria ponit, uoniam non de quo oratio, π notimen uermeabitur. Vt colorulam esse fue superficieisue corporis as gnauerit proprium. Qui etiam non praedicit, que nrum aut in eo quod es habere, aut in eo quod est balais ri, proprium us gnauit, non enim erit proprium, quodus gnatum est. Nam inerit in eo quod balatur, assis gnauit proprium) etiam habenti. si etitem habenti, cr ei quod habitur, ut i83 Ista bile aratione scientiae, vel scienis iis potum proprium. Qui etiam non prognificat in eo quod participat, aut pure ac patur . num G alijs quibusdam

inerit proprium. Si enim in eo quidem, quod participatur. es Duxit. participantibus inerit. Sin autem in eo,quod par

imput,his quae participantur. Vis alicuius animalis p u Tit tituere proprium. Cur non diuidit etiam id, quod flecte inest. Quoniam uni soli inerit eorum, quae Ab eo sunt, cui ius proprium ponit. Multifariam inquit, nonnulli peccant in assgnatione

propriorum non determinantes secundum quem mmdum assignant haec,quia nituntur assignare proprium,

uel quod natura inest quod est,quatenus subiectum est ipsius capax, rc non quatenus actu adest uel simpliciter in

est,quod est in minus cstingens uel secundum alios in dos, quod etiam numerat, quorum unumquodque per proprium exemplum manas enim facit. Non enim ali quis determinatis,uel addens in unoquoque tallum pro pilorum congruentem determinationem unicuique modorum quos particulariter apposuit, planum quod is peccat hc non aues at bene in unoquoque Proprium , uniuersaliter igitur ostendit quod si secundum plures

120쪽

as si arenis, ne tesse est ipsum omnium specierum quae sunt sub ipso genere proprium esse. Si autem alicui spe mei om nauu indiuiduonini sub eadem specie si ergo n6 fuerit inquit alicuius ipsoruna uel secundum genus,uel secudum speciem, de quo assignarum sit proprium,non erit proprium assignatum proprium, sed neque si non

fuerit eorum quae sunt idem numero, ecu prosequens dum est idem numero cum eligabile .Si ergo aliquis assignaret proprium prosequenda uideri aliquibus bonum, ostenderetur autem non esse eligibilis proprium. Non enim aliquibus apparens bonum eligibile, ed talem suapte natura,non erit prosequendi proprium. CVerum conlinientem oportet si ipsius fuerit idem quatenus su perius divisimus ipsum est proprium. Vtitur autem exEt lo in eisdem numero uidelicet nomine solo differentis bus,sed significato,ut delicet subiecto eisdem. Nam hosmo ec uir sit ut idem sit luccto , uidelicet numero, lecundum tamen nomen differunt , similiter autem N in accidentibus si aliqua fuerint multivoca quod proprium ha het secundum aliquid nominum nominatum idem dest,et habere,& secundum alterum talium nominum . nam isdem quatenus sunt eadem, uidelicet quatem is supeFnus disimus eadem propria oportet eme, ici non melle. nam si uni inest, x alteri inerit, si autem non uni, neque alteri.

Deinde Eestruenti quidem, si eorum quae sunt eadem spe. tisinon item semper specie proprium est. Neque enim erus quod ictum est, erit proprium, quod politum est esse proaprium Ut quia idem est spicie homo, τ equus. Non semper autem Ria est proprium stare a se, nec hominis erit prori prium moueri abe. Idem elum est specte moturi. σ staresse, quatenus utrique eorum .ut ammul est,atcidit Construeniti uero, i eorum, quae scit eadem specie.idem semper speciest proprium. Erit enim proprium.quoi positum est nen esisse proprium. Vt quia hominis est proprium ille gremiis

bipes, eτ auis erit proprium t . uolatile bipes. Vtrunque enim horum est idem specie, quatenus illa quidem stib eoad in limi genere species, cum sit sib animali, haec autem, ut generis differentiae animalis. Hic autem locus salsu est, quando alterum quidem eorum, quae dicuntur, una alicuis lis et i mest, alterum uero inest pluribus, quemadmodum tres bile quadrupes. Hie locus X occulte dictus est , A secundum aliquid falsus est,ut etiam ipse dicit uec primo quidem, quoniam

speciem pro genere accepit quod quidem in cotextum adiecit explicationis causa. sed locus cum sit destructilius talis est, eorundem genere mare sunt inter se specie diste renna horum necesse etiam propria eadem generi esse. Nam si comi adiuili contra diu istini cst proprium,&c Itradi uisum contradiuisi, M si non illud, neque hoc, ut siquis assignaret equi proprium esse stare a se dcstruetur non proprium esse . nam quaa homo idem est equo secudum genus si equi proprium est a seipso stare erit etiam homines proprium a seipso moueri. Nam idem genere sunt stare N moueri,sea non est hominis proprium nimum, neque igitur equi proprius erit stare, sed quatenus est hoc ultim animali accidere, tale erit, uidelicet quate nus ipsum accidere, urdelicet itate M moueri utril ipsorum uidelicet cquo & homini, quatenus animali re amohobus inest uidelicet eius de generibus existentibus. Pal sum autem inquit esse locvin ta non uerum in omnibus quo ad constructionem. quando aliud unum dictorum

optiorum uni speciei insit, ut pedestre bipes homini, alterum pluribus ut pedestre quadrupes . nam sinulegenete est pedestre bipes cum pedestre quadrupede, sed quia pede: ire bipes um speciei inest homuit, L pedestre quadrupes pluribus non potest construa, tunc igitur erit locus utilis ad coeni monent, quando utrique sycticrum

eiusdem generis utrunque propriorum similium genere illi soli inint M non pluribus. Quoniam ratem licin Cr diuersum inuiti liciter dici tur, labor est sophistice in cnti unius assigrare, crsidiis lais alicuius proprium. Nam quod inest allinis iaccidit aliis quid, er acci senti inerit sumpto cum eo cui accidit. Vt quod inest homini σ albo homini inerit. Iaerit albus homo: creuod albo bomini inest, inerit et homini. Calumniabitur aristem aliquis multa propriasubiectum aliud quidem perse ais ciens, aliud autem cum accidente : Ut aliud qui dem hominem esse dicens, ullius uero album hominem. In super etiam diuersum faciens habitum, cr quos secundum habitum dicitur lNam quos habitui inest. er ei quia secundum hibitum fiscitur,merit. Et quos ei quod se niuia habitum dieitur uis hi, cr habitui merit. Vt quoniam sciens sicundum scientiarii e tur lici, non erit scientiae proprium indissolubile a ra. tione . nam Cr sciens erit inlisoli is a ratione. Conlisumti astem. Icensum, quoniam non est dacrsum simplicito id cui accidit, er accidens cum eo,cui accidit umptum. Sel alias dicituro quod diuersum it is is esse. Non enim est item bo, mitti, er esse homini, G albo homuri, er esse albo bommi.

Praeterea autem tam derandum est ersus docenti, quo

mam neque sciens est ridi sua bile a ratione , sed in dii bura bilis a ratione, n que scient a indissu bile, sed in illo iabilis a ratione. Nam ei qui omnino instat, omnino est ud. versandum. Hic locum quendam assignat sophisticum quo uten

tes sophistae omne. signatum proprium alicu:us con strenuit, Κ ost dere nituntur quod huic loli incit, cuius assignaretur ut proprium. Assignat autem &hunc loca cuius quidem instantia oportet uti conua nitentes ostensidere, sed locus in talis unde occasionem argumenti accipiunt, quod idem x diuersum multipliciter dicuntur, etenim dicuntur genere, corinumero,& proportione . R idem numero,ci ratione d: citur in multivocis ut uel stapalium, nam urium sunt subiecto A ratione, scd idem subrecto uidclitet numero, non idem aute ratione in ip=ss diuersi uocis inmenitur. Nam horum subiectis unum et idem est, tamen ratio nominum non eadem,ut in ascenosii &4 censu se habet quando de una scala main ambo nomina dicerentur . nam subiectunt unum est ipsa scala, Dicitur idem A subiectum cum accidente esse iubicito ut albus homo cum homine .nam haec sic dicta non sunt simpliciter sunt eadem, sed subiecto, & ratione diuersa. Nam diuersa est hominis ratio. N diuersa albi honumsratio, quamiis subiecto sint ambo unum, quia igitur ideta diuersum multipliciter dicitur,dissicile uidetur de uno solo proprium aliquod assignare. nam omne ut prωrtium alicuius assignatum u: detur non esse soluin prooprium de quo assignatum est. Ideo inquit instandum esse contra uolentes construere se proprium dicendo quod non simpliciter sunt eadem uel diuersa, hoc scillicet cui accidit, accidens cum hoc cui accidit, sed ratione diueissa M subiecto eadem, quatenus N proprium assignatum est.Nam idem subiectum in homane es albo homine, tamen ratio ipsorum diuersa. Inquit igitur qui assignat ira sum proprium in ambobus unum subiectum in duo diuidit sed subiectum dicendo M aliud cum accidente. Suni latcr non si quis inquit proprium scientiae assignaret in dissuasibile a ratione ta scientis secundum trientiam. Nam est inquit non diuersum subiecto dictum in habitibus, id quod dicitur in affectis secundum habitus mam haec casu d:fferunt, & non subiecto, sed aperiendum ad huc magis nobis est haec, quia inquit idem multiplici et dicitur, ut si perius divisimus inquit opus haberi: dispiutates iuphistice alicurus uiuus assignare Proprium ut crates

SEARCH

MENU NAVIGATION