장음표시 사용
141쪽
non bene iccirco assignauit, nam dissonat secudum tempus. Similiter etiam si quis diceret immortale est nune incorruptibile, na nunc incorruptibile nunc immortale inodicat & dissonat secundum futurum ut praeterirum, nam immani femini est,si etiam post haec corrumpitur, uel an te corruptum sit. Nam immortale semper est immor tale, de de hoc significato, scilicet nunc non accidit asesignare bene di itionem . nam ambisuum est nunc inoco ptibile .nam tria significat. Vel enim quod non corruptum est nunc,uidelicet usque nunc sed corrumpetur, uel quod non potest nunc corrumpi, sed potest corriptum iri,aut quod nunc tale est,ut nunqua interire queat. Quado igitur inquit dicimus mod i inmortale est nune incomiptibile animal non se cum hoc si scarum de incomiptibili dicimus nunc incorruptibile quod nunc est incorruptibile, sed primum corruptum est, neque sescundum alterum quod est de futuro, sed secundum ter rium significatum nunc incorruptibilis quando idem est immortali, quare no accidit secundum hoc significatum nunc incorruptibile nune immortale esse, mare si conso nat immortale cum incorruptibili secundum rationem scilicet secundum tertium assignatum significatum,ic sescundum nomen dissonat quod immortale non significat nunc incorruptibile, non est idem incoma pubile cum immortali, ta propter hoc nec di itio eius est, utendum nobis igitur est loco,iit dictum est,uidelicet secti dum ter cum significatum.
Inspiciendum dotem er si secundum aliud quippiam magis dicitur, quod desinitur,quam sicundum affignatam oristionem' ut iustitia potestas equi distribuluia est. luctus enim magis est, qui eligit aequum dii ribuere eo,qui potest. nain re non erit institia potestas qui distributura Nam Cr iustus esset maxime . qui posset equum distribuere. Quia uia uinitusque dimitio est eiusdem substantiathi dicat:ua inquit) oportet aliqua assignata dissimnone considerare, an secundum aliam rationem aliquam potest dici proposimam diffinium. Nam si erit magis ab altero quodam significatum, non erit dicta ratio dimitio
eius.Nam ratio magis indicans propositum, ipsa est pro . Prie eius di nitio. Erit autem locus iste ex similitudine, comparation 3. Quod autem in eicitione magis quam impotentia iustiua sit, etiam ex aliis uirtutibus ostendi tur.Nam communior electro est ipsa potentia non enim
Potens sed praeela gens studiosus est Κ si non possiet secudum actum elle studiosus,idem quoque in malitia .
In upers res quidem suscipit nugis, quod autem secun
dum orationem as Patiar,non suscipit: Aut contra. quod secundum orationem ei as gnatur, suscipit, res autem non . Oportet enim aut utraque suscipere, aut neutrum , quidem idem est rei, quod secundum orationem affignatur. Ad De suscipiant utraque qualem magis, non fimul autem utra que augmentum fumunt, ut i umor concupiscentia conas
est. Nam magis amans non magis concupiscit couum. Quo
re non simul utraque suscipiant nugis: at oporteret , s fam essent.
Inquit,si dimitum suscipit intensionem 5 id quod se
eundum rationem assignarum non suscipit, uel econtra
quod est assignatum secundit rationem fuscipit,sed dii nitum non suscipit, non bene est assignata diffiimo ut uoluptas est dispolido animae optima, nam ecce dimitum suscipit mastis.Na uoluptas est magis A minus, sed dissi, nitio,idest dispositio animae optima,quia habiliis est non suscipit magis, uel econtra ut homo est animal album grammaticum. Nam ecce diiunitum homo non suscipit magis, quippe non est magis homo sed album N grani, maticum positum in diffinitione suscipit, nam est animal album grammaticum magis & mimas.Oportet aute amoi bosuscipere magis ec minus,uel ncultum.si quidem diis o R V M. I finitio ipsa debet esse eadem cum dimito,si ergo dimi uo suscipit magis ec minus ta di irum non suscipit, uel
econtra, non est eadem damnito, etiam patet quod nee damnitio est. Item inquit,si ambo haec dissinitum N dissinitio suscipium magis & minus,ta non simul, sed diuisimno bene assignatur di nitro. utamor est desiderium col loquii ta consor ui. Nam quando amans habet magis desiderium colloquii atque coire minus habet, nam magis
amans non magis appetit coire, nam coitus conueniens
Ia P est comptiua amoris, sed quando desiderium colotus ta conuenientia magis habet, tunc econtra amans minus. Nam qui magis appetit coire, ininus amat,unde
Oportet ambo magis ta minus simul suscipere & non diuisim, si quidem d nitio eadem esse debet cum dissio
Praetereas duobus quibusdam propositis, de quo res ma
gis dicitur, id quod est secundum orationem, minus dicitur.
Vis ignis est corpus brilis muri. ignis enim magustamma quam lux . corpus autem subtilisfimvm minus stamina
quam lax. Oportet autem utraque magis inesse eidem, cuiadem eatemfiit. Rursum si hoc quidem militer virisque inis est propolis, aliud auem non malaer virisque, sed alteri
Itern si duabus quibusdam propositis speciebus ut fiam a Misne assii arcio dissinitio ignis corpus subtilissi naum, sumendae si int partes ignis, scilicet famma M tu inera,& considerandum est de quo res,videlicet ignis magis dicitur,ta ratio tunc ignis, uidelicet corpus subtilissis num minus. In his igitur fama magis dicitur ignis qualumen sed lumen corpus subtilissimum magis qua fiam stina, quare non est diffinitio corpus subtillissimiliti . Nam oportuit si erat di itio haec ignis 5c de ambabus ipsinis partibus, uidelicet fiamma & lumine nomen similiter tarationem di ec non de hoc mullis,& de illo magis. Rursus si daretur ignis diiunitio corpus ustitium, sumendae sinat duae species ipsius igniu, scilicet flamma ta carbo,ta conside aduna in si ignis similiter de ambobus praedi
' catur ta non magis flamma quam carbo diceretur igni, sed alterum . uidelicet dissinitio ignis, idest corpus usti inimagis de flamma quam de carbone,non bene assignatur damnatio iurus,corpus ullamim.
Asiae si ad duo definitionem es grauit secundum utroque,ut bonum lues per vasam, vel austum delectabila. Etens,quod pos bile est pati, aut facere. Simul erum idem σbenum, π non bonum est . similiter autem Cr ens, Cr nonens. Q noderam per auditum delectabile est, idem bono erit, Quare quod non delectabili per auditum. idem non bono. Nam eisdem π opposita eadem erant. Opponitur autem bono quidem,non bonum, per auditum autem delectabili non delictabile per audituri. Namsistum igitur,quoniam Idem non delictabile per auditum, non bono. Si igitur aliquid est per nisum quidem delestibile per avstum autem non, Cr bonum,
G non bonum erit. Similiter aurem ostendemus, e quoantam idem cX ens,non ens est.
Oportet sinquit etiam quae ponuntur in dimitione
quaerere an ad duo ras auli di finitionem, quia autem eorum ad duo assignarum aliud sie assignaci ad ipsa potest, uelut ad ambo simul haec . Nam qui gramma Icem
dicit sciennam legessi M seribendi simul ad ambo eandeassignau:t sed illud ad duo assignatum non tamen ut ambo simul sed ut in his cum sit res di ira uolens ostendere quomodo ad duo assignatam rationem facit di nies adiecit, hoc secudum utrunque quod est indicatiuum huius non ad simul, ut facit qui dii it pulchrum, & dicit pulchrum est quod per uisunt,uel auditum est delectabis le . Dicit igitur sic dissinientes non bene assignare rei ra uouerat. Nam simul per eandem rationcm idem ia hoc,
142쪽
LIBER sM non hoe dicit.& pulchrum N non pulchru secundum
utrunque assignatum Nam si pulchrum est quod per uissum est desectabile, se pulchrum etiam est quod per auditum desectabile. erit utrique ipsorii idem . sed pulchrum
hoc quando non per ullum fueri: desectabile non erit pulchrum.Nam eadem eadem quoque sunt opposita.Si
ergo idem bonum quod per ullum desedabile, M non pulchrum opponii tur pulchro. desectabili per uisum, id quod non desectabile per uirum, idem erit non bono non diuectabile per uisum, sed delectabile per auditum non est desectabile per uisum igi: ur desectabile per audio tum non pulchrum, sed supponebatur pulchrum esse id ara est per auditum pulchrum, idem igitur erit pulo in Ec non pulchrum apud eos qui sic dissiniunt. Similiter autem A si entis assgnaretur ratio quod ens est O potest facere M pati. Nam si ide erit ens A non ens pamsi ens idem utrique ipsonim ens igitur idem huic potest facere, sed quod non potest lacere non est res, ec quod potest pati est non facere, sed quod potentis lacere, sed Q potest lacere est ens, igitur quod potest pati non ens, igitur idem erit ens re non eas quippe quod potest pausi idem emi ξc iaci crati enti quidem,quia p nebatur ensic in hoc, R non erati,quia est oppositum ipsi potenti lascere quod erat idem cum ente, idem igitur erat non enti.
Item ipsum lacere N pati erunt ens ec non ens. Na qua tenus potest facere ipsum ens esse dicit, sed quatenus potest pati non res,vel econuerso nam nil differt.
Deinde cr generibus, derrentibi, er alijs omnibus, quae in d finitione sunt as gnata eis qui orationes pro nominibu faciunt,confiderandum. quicquam dissonet. Item oportet inquit pro nominibus positi, in dissinistion iis, siue genera sint haec, siue differentiae accipere diffinitiones ipsotuna considerare si d)ssonant,ut planota est animal radicitus collocatu in terra quia igitur sumspta dimitione animalis quod ut genus ponitur in di finitione plantae, N est substanua animalis sensinua dis nantia erit huius ad plantam, quandoquidem planta non sit sensuva,quocirca non cnt recte assiniata a Tnitio planstae haec, alumal radicitus fimatum in terra similiter ec uidisserenti S.
si autem fit ad aliquid quod e finitur aut per se, aut fracundum genus, confiderandum fi non digum est in f nisi ne di quod dieitur,aut secundum ipsum utit secundum vnκs. ut fisci triam definiuit opinionem induguas bilem, ratellam
voluntati m appetitum ne tris Titia. Omnis inis erus, quod
est ad ali uti subflantia ad alteram est, eo quod idems intia cuique eorum quae sunt di aliquid esse quod quidem nt ipsum ad driquid quodammodo se habere. Oportebat igitur scien
tium dicere opinionem scibilis, o vel lutem appetitum boni. similiter autem os grammaticem definiuit scietitiam liter rum . oportebat enim, aut ad quod ipsum dicitur, aut ad quod sorte genus dicitur,m definitione us gnari. Eorum quae sunt ad aliquid alia per se ut scientia, senssus,duplum , nam per se adgnantur scientia intidem ad
scibile sensus ad sensile, M smiliter duplum ad dimidiu ,
Fc alia non per se,sed secundum genus,ut geometria gramatica, nam hae per scientiam qua est genus eata sunt ad aliquid, ec non per se. Nam per se sunt qualitates, ut Ostensum est in praedicamentis. Porro si quis desiniens inquit aliquid eorum que sunt ad aliquid in difflatione non assignauerit,ad quod dicitur,s hoc ipsum per se erit eorum,quae sunt ad aliquid ues secundum genus non insignat bene di nitionem. Non enim substantiain indicat dii iii, ut si quis aues aret scientiae iussinitionem dicenodo scientia est opimo indissuasibalas,non bene assignauit dissinitionem , neque enim ut per se ad aliquid di nitet scientiam, neque secundum genus, uidelicet opinionem quod accepit m d Enitione. Nam si assignaretur opinio
ad opinabile, ne se haberet iussinicio .similiter ec si quis
ocer et, uoluntas est appetitus sine tristitia non aue ma Dit recte di itionem, nam nec ad quod dicitur res uidelicet uolutas rem ad quod dicitur genus si rebat assignationem ira di finitione . si autem ala luis diceret uoluntas
est appetitus eius quod uoluitvis,uri appetitus appetibilis pulchre assgnauit alnitionem uoluntatis. Nam sub 'stantia eorum quae sunt ad aliquid,hoc est ut ad alterum dicantur,quia esse, ec substantia eorum, quae sunt ad ali
quid in hoc consistit, ut unum quod p ad aliquid aliquomodo se habeat uel ad alterum dicatur, sed pro hoc discere appetitus est appetibilis, dixit appetitus boni, quia
uniuei lius est appetibile,quam bonum nam omne bonum apperibale, sed non omne appetibile bonum, nam uri latronique appetibile est tapete,sed non bonum. Si militer inquit, de si grammaticam definiret scientiam elleliterarum qui Odi finiens est non bene dissiluit ipsam, quia nec assiguauit in d finitione ad quod scietis esse litis her uidelicet scibile.sed non est idem scibile cum hoc literarum, ideo oportebat in dissinitione poni hoc scibilisiec non luctatuin . Nam ipsa grammatica non dicitur ad aliquid, neq; eius esse est hoc esse literarum, ob id igitur non oportebat inesse Arcere hoc laterarum: uerum quia
secundum genus est ad aliquid ad nnod genus ipsus dicitur,hoc oportebat assignare.porro genus assgnans, uis delicet mentiam oportebat diceret scibiles Nam oportehat, uel ad quod ipsum dicitur, uel ad quod genus, sed
grammatica neque est ad aliquid per se, neque literatum est scientia. sed legendi,& scribendi,quare non bene assi gnavit diffinitionem grammaticus. Illud autem in conies
xlv l Oportebat enim aut ad quod ipsuin dimit, aut ad quod solae tenus dicitur in dii itione aues gnarii erit distium, quod eorum, quae sunt ad aliquid per se, ad quae
oportet assignare,nam qui dicit scientiam opinionem essse scibilium, non ad quod opinio dicitur,quod genus accepit scientiae in d:Enatione posuit ed ad quod scientia. Nam per se scientia est ad aliquid sed qui dam gramina ticam esse scientiam scibilium ad quod genus dicitur dissiniti, hoc accepit, quia etiam diffiniuna grammatica, sescundum genus est ad aliquid.
Atiis cum quippiam ad aliquid dicitur, non assignauilia fram. Est autem filis in unoquoque, quod optim in t st, aut
cuius vitia ulla sunt Dicendum igitur,dut optimum e tulis
timui tit concupisceretiam non dilectabilis, sed delectationis. Nam propter hanc, er desectabile eligimus. Neque hos inquit diisnire, qui cum dignitum sit ad aliquid, ecdicitur ad duo, quorum alterum ad alterutri habet relationem estque aliud finis, ξc aliud uelut ad D
nem si non ad finem,led a aliquid eorum ad Mem assornant peccantes, nam oportet semper ad optimum es ruiti ad quod dicituras gnati Nam unumquodque hos in secundum Optimum eorum m ipso maxime est, uel ad extremum, ut si quis diceret quod concupiscentia est appetitus suauis de uoluptuos, non bene di tuit. Nonen: in suave est finis concupiscentiae, sed aliquid eorum ad finem,nam sitis concupiscentia est uoluptas, nam ob hanc Ecdelectabile eligimus . oportebat igitur dicere, quod concupiscentia est appetitus uoluptatis, nam hac Mis est.
Con derandum ers generaliquet actas est, ad quod is αsgrauit nihil. enim talium B s. Nam magis quod est egisse. er generasses si quam feri. σegere. An non in omnibus iterum huiusmodi s Fere enim plurimi deIectari magis Mistunt quam destitisse dilectari. Quare agere magis finem quis
statuet quum egi e. Consideranda esse inquit,lc si teneratio est,ues actus, uel motus ad quod a gnata est di itiomem enim ponerati ,uel actus,uel motus sunt fines ouia alter si Malatera incitur, ξc alter mouetur. Equideliorem nullus est
Mi ut si quis diceret,quod album ea corpus morum ad
143쪽
albationem. Nam quia mouetur, t nondum in finem in1 currit,& iam album Deliam est,non bene assignatur dissis
nivo,quia finem non accepit. Vel rursus album est colora nigredine distans .Etenim haec dissinitio non recte se habet. non enim a nigredine d stantia finem significauit.bta militer igitur,re in reliquis generatione scilicet,& actione actuque .nam factum esse, M actum esse pomis sunt fines, cpiam fieri,& agere .uerum in his affert instantiam ad lo cum,& Ostendit non esse ucrum in omnibus. Nam inquit secundum uoluptatem phires potius uelle operati, quae ossie,idest cessalla,quare in hoc magis erit finis agere,&non egisse.
Rursum in quibuslim, fi non determinauri quanti, dulsualis,aut ubi, aut secuntum alias cisterentius, ut umbitiosus,cτ quanti,cπ qualis honoris appetens est. Omnes enim apis petunt honorem, quare non suscit ambitiosum dicere, qui appetit honorem. sed addere oportet, ductas dis ierentias.
Similiter extera Cr auarus.qualitas appetit pecumas,aut ii temperans circa quales voluptates.Non enim qui a qualibet voluptate tenetur intemperans dicitur, sed qui ab aliqua aut rursum qui est ut noctem, umbram terrae aut successionem, motum ter aut nubem densitudinem aeris,aut uentum, motum aera. Addendum enim quanti, cT qualis, Cr ubi, CT a suo. similiter autem et in caeteris huiusnodi. Omittens enim
di trentum quamlibet non dicit quid est esse. Oportet auintum semper ad liquo indiget,argumentari. Non enim qucta libet modo terra mota reque quantacunque, accesse erit. Similiter autem,negae aere quolibet modo, neque quantocunq;
Quia sunt quaedam peccata in dissilitione A secunda
desectum, nunc assignat locum quomodo deprehendere sic peccantes poterimus .nam quia aliqua talia sunt,no quod simpliciter in quibusdam sint, sed uel in quantitate ues qualitate uel loco uel aliqua tali differentia dissiniens iraque aliquod ens ta tali differentia sine differentia pecocat, non enim dimit, ceu si diceret aliquis ambitiosus est qui honorem appetit Κ non addit qualem honorem an apud regem, uel apud maiores,ta magistratus,nem quantum ut maiorem,uel quemuis .neque ubi ceu in conlilio, uel in agro,unde cum non assignat aliam talium differentiarum non perfectain assignat dissinitionem. Et in hoc posuit etiam diuosa exempla,quae uelut aperta relinquiomus. Quomodo autem esi di finitio noctis qu e dicit qd non est umbra teme desciens, quia etiam umbrae facta sub arbore, uel monte magno nox non est, quia non quςuis, ta ut contingit facta terrae umbra nox est, sed fa ea ob solis causam, eo ς ipse est in hemisphaerio alio ab eo,in quo aliis fit nox.Oportebat igitur addere dissinitioni sole dimetiente umbram, & distinitio terrae motus
piationisqtie trerae. Nam oportebat addere hoc ex uio lento uento recondito in concauitatibus terrae quaerent
exitum . Nam saepe citrii quidam fodiunt terram ligone uehemetius deorbum firmat, ut inuemat terram solidam, dc duram . quoties lapis grauis ab altitudine decidit, si quaedam leuissima quatio eorum circa ipsa. Item di finitioni nebitiae, quod est densatio aeris oportebat addere hoc taliter, iudelicet ualde. Item dissinitioni uenta,quod motus est aer, addendum erat ex evaporatione terrae,scin aliis similare ob id inquit uidendunt est de definitionei ec si quid in ipsa praetermissum est,deinde arguere ab ipso quod deest. Nam neque quomodo uis terra mota neque parua terrae parte mota fit te motus V quatio trem. Oportet igitur addere hoc, quanta,uidelicet tota,uel aliqua pars inarama digna dictu . bimiliter quoque in rciliquis
Insuper in appetitibus , non apponitur, quod apparat. π in Pol abis congruit. Vt quoniam voluntas appetuus boni, concut centra aurem appetatus delectyllona ,,dn C o R. V M. Taapparenta boni aut delectationis. Plerinque enim Ialet a
petentes,quoniam bonuri, aut delictabili est quare no neces
sarium bonum,uel delictabile esse, sed apparens solu Oporistebat ergo fe er assignationem facere. Si autem cτ assignavit,quod dictum est, in ipsas species lucendum eum qui ponit ideas esse. Non enim est idea Ebus apparentis iam ipse beacies ad ipsum theciem videtur doct. Vt ipse e cupiscerula ipasus delectationis. Cr ipsa voluntas ipsius boni. Apparentis igitur boni non erit ipsa voluntas, neque apparentis delimationis ipsi cone piscentia. Absurdum enim est esse in m apis
parens botui uel delictabili. Hic locus communis est omni, cuius in dissinitione siesmitur,ut genus appetitus. Genus ainem appetitus,&uo luntatis,fc concupiscentiae, M irae. D citigrtur eos qui noaddunt in rationibus talium appetitui alicuius apparens non dimire .Adiecit autem ta noti Et in quot alns consgruit quia uideri etiam qu:busdam aliis apponit non sos tum appetitibus, porro dicimus syllogismum sophistia cum ese eum ex apparentibus probabilibus. Si ergo aliis quis diceret inquitὶ quod uolsitas est appetitus boni, uel concupiscentia est appetitus delectabilis non addens aps Parens bonum,uel apparens delectabile,non bene dissiniuit,quia non omne appetibile bonum,uel delectabile est. qura furi appetibile est rapere aliena,sed non bonum. Nasepae inquiunt latet appetentes, S uidetur ipsis bonum esse illud ,quod appetunt,no est autem boni im. Similiter neque desectabile quare non ex necessitate omne appeti bile bonum uel delectabile simpliciter dicitur, sed apparcns cum haec dicit adiecit oportere rursus addentes a Petitui apparere in rationibus propositiorum redargu re, tanquam non bene di tentes dicentes ad ideas, uestransferentes ad illas assignatas rationes, siquidem uides hcet illi sic dissicientes ponunt ideas . Nam quia idea ad ideam dicitur,uon potest ipsum bonum ita apparens esse bonum.Nam nihil in idea apparens.
Praeterea fi fit quidem habitus et ostio, confiseransam
in habentesquidem habentu in babitu. similiter rem cruserieris talibus . Vt f delectatio est iuuatio, cr delectabile iuuabile. uinuersa ter autem dicendo ' huius nodi definitionibus quodammodo uno plura accisit eum,qui desinit definiare. Nam qui scientiam definit, quodammodo Cr ignorantiam definiuit. Similiter autem, cxscium, Crin crum, CT scire, e ignorare. Primo enim dilucido facto, er reliqucquodammodo e lucida fiunt. In piciensum igitur in omnibus talibus nequicquam dissonet ei, qui elementis utitur, ex contrariis , Cr
Hic lociis a coniugatis, uel etiam a contrariis arguere ponit. Nam quia cognata inter se sit iliter se habent, Rcontraria contrario modo oportet inquit in assignara aliqua dissinatione transferre assignatam di finitionem adicognata uidelicet competentia secundum dictionem unicuique ipsorum proprie assignatam dii initionem. Et si in aliquo dissionat destritenda est dissinitio tanquam non sit ill: us, de qua assignatur. Et in his inquit di itionibus quodammodo plura uno accidit dissinientem dissinire. Etenim qui cognata dissinit, ta cognatis contraria,& coatrariis cognata silentio do nit. Ideo considerandum esse inquit ei qui in his utitur elementis, uidelicet locis acceptis ex Contrariis, ae cognatis, & his quidem ex contraoriis quia si contrario contrarium,& contrario contristi,ta has ex cognatis, quod ut se habet ui uno cognatorum, sic etiam in reliquis.
Deinceps in Vs, que ad aliquid sunt confiderandum fi H quos genus as gnatur, Cr specus ad illud quoddam assignatura. vιβ opinio ad opinabile, e quaeiam optiuo ad quodaom opulabile. Et f multiplex ad submultiplex. π quoddam
144쪽
LIBER smultiplix et o sani submultiplex. si enim non se di gna
tur, manifestum quoniam peccatur.
Inquit cosideranduin esse in his ad aliquid si ad quod
genus assignatur genus, ta species ad speciem, ceu quia penus est opinio,bc species eius ostiuel quaedam opinio: ta rursus genus est opinabile,& species quoddam opinabile . Planum est, quod si genus cpinio ad speciem opis nabile scilicet assignatur L quaedam opimo cum sit spones assignabitur ad aliquod opinabile, si autem non ius iud ad illud neque hoc ad hoc. Similiter inqui & multi Fricit ad subinultiplex, M aliquod subinultiplex, ad ali quod subinultiplex . Nam genera multiplex x submul tiplex sunt,& species aliquod multiplex, S aliquod subsmultiplex.
Videndum autem. Cr si oppositi opposita est definitio, ut f ei dij ea fit, quae opposita ist ei quae est dulios, nins du
plex est,quod in aequali superat dimidum et dimittam, quod
in aequali superatur.Et in contrariis militer . nam contra via contra' oratro erat. Sciendum inquit quod si non mutuo ea quae simi ad aliquod gemas talpecie aliquis assignauit.peccauit. ideo considerandum est oppositum assignate rationi,si oppositi diffinitio est diffinitio. Opposita autem nunc uocat ea quae sunt ad aliquid, bc in contrariis siuniliter, nam dixit
quod contraria contrarii ratio erit. Secundum unum quandam complexionem, contraria
el clivum mali aut corruptiuum bom,alterum enim horum
necessarirum est contrariam ese ei quod ex principio Mura est. Si igitur neutrum contrarium est est, quod a principio dictam est, manifestum, quoniam nistra erit earum quae posterius affignatae sunt c miraria oratio. Quare neque quae a principio assignata est definitio,recte as gnata est. Quoaniam autem quaedam contrariorum prauatione ait crius diis cuntur , ut inaequabias prauario squallatis videtur esses inaequalia enim que non aequalia sunt, dicuntur poliiscuum,quoniam quod secundum priuationem quidem scitur
contrarium reces aerium est drmire per alterum. R eliquum uero non iam oportet per id, quod secundum priuationem dicitur . Non enim accidit alterum per ulterum cognosci Confiderandum igitur in contrari s huiusmodi pecorum, ut f quis di aerit aequalitatem contrarium inaequalitati . nam
per hoc,quod secundum priuationem dicatur, defluxit. Insu
per c definientem nec se est eo, quod di finitur, uti. Pulit
autem hoc, si accipiatur pro nomine oratio. nam cum nihil referes dicere inaequalitatem priuationem qualitatu, erit aequalitas contrarium privationi qualitatis. Quare eodem erit usus. Si autem neutrum contrariorum secundum priuationem dacatur, affignetur autem oratio fimiliter. Vibo, num contrarium malo: man estum, quoniam malam eo trarium bono erit. nam ' contrariorum fmiliter oratio as gnota est. Quare rursum eo, quod ecfinitur , accidit uti. inest enim in mali oratione bonum. Quocirca cum bovinum fit malo contrarium, malum autem nihil illisat, uel quod est bono centrarium, erit bonum contrarium controris boni. Persticuum igitur,quoniam eodem usus est. Quia pluribus modis contraria accipiantur in com plexionibus censet quaerendum e se ei, quia omnia pera tractat, li aliqua complexionum facientium contrariet Diem competet contrario huius, cuius diiunitio assignasitur.Et complexio contrariorum,quod multipliciter dicitur ostenditur. miscuudo I:bro praesentis tractationis. Nam eo quod amicis bene faciundum est, contrarium etiam est an cis malefacere, ta manicis bene.OPortet igi
tur inquit contrariam rationem a ,sgnata danti nito
tram competere contrario di iii, secundum qualecuisque complexionem, quia effectivo boni contraraim est, uel ei sectuum mali. uel corruptiuum boni. Hoc quidem igitur, ut exemplum ponitur nuius m non sit una contra
morum complexio, sed loci inemplum pomi duplum . N dimidium dicendo si duplum dimidio opponitur, ocratio dupli rationi dii inda opponetur. Lst autem auspli ratio, quod excedit in aequali A dimidii quod in ς quali exceditur. Et planum est, quod etiam rationes oppostinamur .Eodem autem modo inquit, Κ m contrariis.Nasi nullum contrariorum posteriorum dicto a principio contrarium, nem assignata ratio a principio erit hcne ais signata. Quia autem quaedam contrariorum adhuc in contrarris secundum priuationem sunt, illud secundum priuationem dictum necesse est dissiniri per alterum,uiddlicet illius secundum habitum Sed reliquum no amplius per dictum secundum priuationem consentantum est dissiniri. Nam accidit sic dissinientem sic di ito uti indi nitione, ut inaequale quidem non aequale dicetur,sed num me aequale dicetur non inaequale. Ideo inquit attendendum est peccato dissinientium sit uidelictis quis dis finiret aequalitatem non esse inaequalitatem. Non erum bene assignauit diiunmonem dictam secundum habitu qui est aequalitas per dictum secutam priuationem idest dissiniens per inaequalitatem ita in aliis similiter. Item in
quit sic dissinientem, uidelicet per dictum secundum p Onationem .l curatam habitum necessarium ipsi difinito, uidelicet dissinito uti, M patet ιν si transmutaretur ratio Pro nomine. Nam quia inquit inaequalitas priuatio est aquailἰati, crit aequalitas contrarium priuationi aequalis laus, quare qui dicat aequalitas est contrar um priuationi aequalitatis idem dixit, quod aequalitas est aequat las, aeraret quod ipsum di tum assignauit in diiunitione. Quod autem hoc sit prauum peripicuum est, nam erit idem per seipsum d finitum. Itein qu d ut ignotum luti
tur dii ire noc iam noro utitur. Si autem n Irum conssuatiorum inquit secundum priuationem dicitur,oportet neutrum ipsorum per alterum diffniti. Nam si lie d: lorrum cotrariorum alterum per alteriim aliquis di finiret, prorsus similiter N alterum per alterum assignabit.Nam cur magis bonum per malum, quam malum per bona assignabit.Non enim est differentia ut in oppositis secim dum priuationem,& habitum,sed est simile bonum dicere contrarium mali,& malum contrarium boni.Nam siedictorum contrariorum, ta non habentium alterum pristianuum ratio similiter assignatur, sed hoc facto accidit praedictum uti dimito eoaem in diffritione e:usdem. Nam si aliquis diceret bonum contrarium malo,quia in cst in ratione non mali bonum. Nam est malum contraorium bono mutato malo in propriam rationem,erit bos num contrarium contrario bom. Patet igitur, quod e
Insupersi quod secuntum priuationem dicitur affignans,
non affignauit id cuius est priuatio, ut tabitum, aut contra rarium, aut curu cunque est priuatio. Et si non in quo apistum est feri adsit, uri inpliciter . vel in quo primo aptum
est feri. Vtsi ignorantiam dicens priuationem, non scit uae privationem dixerit, aut fi non addiderit in quo apta est feri tui fi addiderit, non in quo primo affignauerit, ut quoniam non in rationali des in homine, uel in anima Nam si quodlibet horum omiserit, peccatiat. similiter autem οβ caecitatem no uisus priuationem in oculo dixerit. Oportet enim
bene assignantem quid est, er cuius est priuatio assignare,er quidnam est quod priuarum s.
Cum assignasset locos ab oppositis, secundum ea ad aliquid.& a contrariis simpliciter, secundum priuatimnem dictas eum diceret in ipsis dictis contrariis secunda
Privationem quod dictum lecudum priuationem opor tet
145쪽
iet per hoc, de quo priuatum e se dicitur di ita , si sucsrint priuationes , si contraria priuatione ditia inquit in hoc, quod si secundum priuationem dictum aliquis diff=niens non complexus eii in dissint tione hoc, cuius priua none dimn ilum dic: tur non recte dimit sed ec si hoc noposuerit N non addiderit id,in quo natum est ficti simpliciter Mel in quo pruno, neque sic diminuit. Non enim priuatio est alicuius ac in aliquo,sed aliquando, nam quam, do natum est sic accipit proprie priuationem. Na inquit
eum oportere qui bene dissinit quid est, ec cuius est pri uauo assignare, ec in aliqua parte fit hoc,& quid est pruualum .diam in ipla ignorantia quaedam pars animae est
videndum autem, σβ non secundum priuationem diactor priuatione definiuit,ut in ignorantia videbitur elle ius modi peccatum ijs , quae secuntum negationem ignoraristiam dratn: Nam quod no habet scientiam, non uidetur ignoraresti magis quod icceptum e l. Propter quod neque in
murata,neque pueros scimas ignorare. Quare non secuna
dum negationem se tentis ignorantia dicitur. Iletia inquit peccat etiam qui non priuatiuum , ut prisuatiuum distat. Ideo docet non recte assignari di finitionem ignorantiae, si quis ipsam priuationem scientiae di
eat. Nam quicunque non secundum nepationem dicunt opponi ignorantiam scientiae, neque clicunt simpliciter ignorare non cognoscere peccant. Nam neque partes ignorat, neque pueri sed haec non cognoscere, dicuntur autem ignorare illi qui habent errantem dispositionem, Nprauam quos inquit habere ignoranuam pro hab:tuprauarii, R decipientem, sed non cognitionis priuat Iosnem. Similiter etiam peccaret dissiniens immortalitatem esse priuationem mortis. Non enim priuatio mortis est immortalitatis,sed habitus,& dispositio.
Insuper β fmilibus nominis castas Diles orationis Osus aptantur. Vt f adiutruam est en statim sanitatis. adis lative est sanitatis e fictine, σ ad auras ejiciens sanit
Hic locus sere idem est cum quadragesino nono. Et oenim nunc putat casibus dimiti casus competere dimis totas. Nam si non competunt, non erit bene assignatad finitio,& planum facit noc per exemplum. Confiter dum cr in itis,f eptabilin dictus terminus. Nam in quibusdam non scidit, ut quemadmodum Plato de fisntuit mortale addens in animalium definitionibus. Idea enim non erit mortalis, ut ipse homo. Quare non aptabitur asileam i nitio. Simpliciter autem in quibus apponitur liis et tuum aut passivum necesse est dissonare in t ea terminum.
Si quidem impas biles. π immobiles uidentur esse Hee i s. dicunt istas esse. Adversus hos autem, er tales orationes
Hie autem locus est contra ponentes ideas. ξc dicenstes illorum et se dissinitiones.Nam si assignata ratio alimius non competit ideae secundum illud non erit bene asis gnata ratio, ut si qius diceret hominem ana mal ranonale moriale non bene dissinit, quia non potest ipsius methominis uel ideae hominis eadem esse ratio . di eos enim passibile, neque mortale illud, dc uniuersaliter in quibus rationibus aliquid conuenit effectamin uel passivum haeno conueniunt ideis. Nam idcae sunt immobiles,'c senis
riternae. Caeterum illud. lΑduersus hos autem,lc tales orationes utiles sunt 1 diceretur, scilicet de sequentibus locis dictiς, uel de dictis contra i deas, M si hoc erit moris conuenientius contra hos scribere, uel aduersus hos. Item inlud dicerescilicet ipsum mei hominem mortalem esse non eo quod dicitur mori,sed quia de ratione more talis est mortale, secundum quod haec sunt mortalia , non est sementia incientium ideas ipsas pcr se u bit se,
In vers eorum . quae secundum aequivocationem damnatur, unam etfinitionem omnium communem assignauit. Unia
uoca enim, vortim una est, secundum nomen ratio. QSare
nullius eorum quae sub nomine sunt,as gnatus est terminus. quoniam similiter ad omne aequivoc in alapatur. Passus autem hoc est, π Dion A .ite terminus , qui sem ea motus est generi nutriendi naturaliter inseruiens. Nibit enim hoc magis animalibus, quam plantis inest. vita autem non secundam unam speciem ut tur sci, sit altera quodem animaliabus dera plantis inest Contingit igitur, Cr secundum eleis Elion se assignare terminum , ac si umuoca, er secundum nam leciem omnis uita diceretur. Nibri autem prohibet, σeum qui consiluit aequiuocationem, π qui alterius utili desertionem assignare latcre non propriam, sed communeri utrisque orationem assignando. Sed nihil minus,s utrovis modo fecerit, peccauit. Si aliquis simult) aequivoce dictorum aliquorum
unam communem rationem assignauerit, paret quod peccet . Nam essicit ipsa sun vina esse. Nam nullius erit eoru ouae sub nomine talis ratio dimitio, eo quod ab illis disserunt dissinitiones. Sed quia in his omnibus uidetur similiter competere. Quaereret autem aliquis quomodo potest competere cunctis aequivocis una comunis ravo. Non enam amplius manent aequivoca, si etiam nomine. 5c quadam communicatione communis eant, uel si unam quandam substantiam, M naturam rei ratio haec indicans cunctis competit non amplius erunt aequivoca. Si utro communia quaedam accidentia ipsis habent composta non ampl:us horum eadem dissinitio eri reque destrueretur aequivocatio ipsorum. Dixit au tem quod contingit igitur, ec lecundum praelestonem
sie assignare idest quod si secundum praeelemonem ut
univocorum assignaret aliquis aequauocorum unam ra tionem omnibus congriremem, siue continens aequvios eatronem,& uolens alicuius unius sub communi nomine dissimi lonem assignare, lateret non propriam,sed comomunem assignans, ut omnibus competentem his etiam
sub nomine, ec sic peccat.Nam utrovis hoc fuerit factu,
Qvoniam vero aequivocorum nonna Pa latent, intere ginti quidem vi uni uocis utendum. Non enim aptabitur alterius terminus ad alterum. Quare indebitur non distingum dum hoc pacto. Oporteret enim in omne umuocum aptura. Eiddin autem ristondenti distinguendum est. :a autem inquit quaedam aequivoca, uel unmota
non sunt nota, titrum sint aequivoca, an univoca. Inquuinterrogantes N arguere uo crates oportet, ut de linivoscis ipsis e sciant rationem, & ostendant, quod assignata ratio non competit omnibus ipsis perande ac sint unius naturae, M similis species, si talis . uidelicet tuerit assignasta ratio. Sed respondentes oportet diuidere.ec ostendes re significatorum communionem,quae non sit solum sescundum rationem, ideo nec assiignata rario omnium communis assignata est, ut si quis dissinitionem motus assignauctit, quod est mutatio secundum locum, quia motus est,fc alterano oportet ostendere quod non competit huic assignata ratio motus cum non sit univoms, sed aequivociis. Nam quod uni uoce dicitur oportet in cunctis, de quibus dicitur, congruere secundum ration 3.
Vnde oportet ipsum re bondentem ostendere, quod etiam motus aequivocus est, ξc ipse di iret motum se cundum locum, qui est principalis simius. M propri: sibinias moras.oportet quoque uir talibus ad comentiones
Magis. Equidem sophi: lacus est locus,qui est ad nomen, non dialecticus.
146쪽
oueniam dulem quilam respondentium univocum quialem licunt equivocum,quanto non accommodatur ad omneas gnata ratio: aequinocum autem uniuocum etiam fi ad trunque accommodetur praecon es me Menium pro taliabus,dut prosllogizandum, quoniam aequivocum vi unia cum,aut utrunque fuerit,magu enim cor: cedunt, non praeuia dentes, quod futurum est accidere. Si autem non facta cotis fessone dixerit aliquis univorum equi cum esse, pro ea rea quia non accommodat , σ in hoc assignata orataeae Herodiam fi huius oratio accommoditur, Cr ad reliqua . Nam manifestum,quoniam univocum erit reliquis. Si autem non plures erunt de Onitiones reliquis, quoniam duae secun dum nomen orationes accommodabuntur ad eadem: Crprior a fignata, er quae posterior. Quoniam autem inquit in quidam respondentium ob
ignorantiam saepe univocum aequivocu in dicunt. Nam quando competeret assimata ratio omnibus, ceu quamco aliquis diceret, quodanimal est substantia animata irrationalis,quia talio haec quam assignauit non competit omnibus, coactus dicet,quod non uaria est,si non com retit omnibus, nam animal aequivocum, sed in aequiuo cis non potest una oratio di finitiua assignari, uel rursus arquivocum uni cum,ut si ass gnaret uuam commune dissinitionem in ambobus uidelicet in omnibus significatis a nomine, ceu quod motus est actus intemus en teles chiam mobilis qua mobile dicet talis, qu:a cum assigna ta haec di itio sit omni motui competens motus deliriceps uni us est. Nam in umuocis una est communis diffinitio, quia igitur ut diximus quidam respondentes per ignorantiam dicunt aequivoca unmoca , Num uocaaequivoca, M ob id reprehenduntur ab intc rrogante, tiquam non bene assignantes diiunitionem, porro pro his prius habenda est confessio, re consensus, id est oportet
interrogantem cogere respondenἰem concedere utrum
dissinibile sit aequivocum,uel univorum. Nam magis timquit concedunt uera non praeuidentes, quae futura fit ex concessione confutatio. Nam si aliquis damniet bonum, uerbi gratia sic,quod est aptum facere bonos, cogruum est primo cocessionem facere ad interrogantem, utrum bonum aequivocum, uel univocum est. Et si dicit,quod univocum, ostendendo interrogans,quod non omnibus honis assignata ratio competeret, sic confutare illum potent. Quod si aequivocum dicit,torrisendum est uelut is qui tentat aequivoce dicti unam damnitionem assignare, sed l utrunqtie literit i dixit pro hoc, uel d uersivocum, uel multivocum, quod si non facta consessione inquat respondens fugiendo confutationem lautus,quod non cooperat assignata ratio omnibus, quae sub nomine sunt di νceret univocum non umuocum, sed aequivocum elli:,in quit toporteti uti etiam tali modo ad confutationem di Di,considerando si ratio haec competit etiam reliquis, Msic arguere ipsunlitanquam ratio univoci sit assignata de aequi uoco. Etenim competit etiam res uti quae dixit euis aeqv voca, nam quonim una est ratio haec uniuersa sunt,si autem non fuerint uni voca, dc assignata ab illo rastio,ut i uoci assignata est, re sic consutabitur quod plures sunt di finitiones ipsarum speci iii, quam ille assis inauit dicendo animal est substantia aniniata irrationa=sis ec illa posterior, quam interrogans adducit,quod animal est substantia animata sensitrua,& quae communis in
Deniretur esse eidem ad illud, quod uidetur ipsi aequium
Rursum s quis definiens aliquid eorum, quae multillia
liter dicuntur, Cr oratio non accommodetur ad omnia. Quia aequi Mocum esse non concedit, nomin etiam dicit non ad omnia accommodari, quoniam nec oratio. Dicendum ed
dita est, e lle structa est, e non dimouere talia. Non
nulla tamen non dicendam fmiliter, ut plures. Nunc multipliciter inquit aequivoca .atqui M ali ominmultipliciter dictorum, ut uni uocorum, N inquit si quis di luit aliquod aequivocum, ceu motus est secundum
locum mutatio, quia eadem ratio non competit omni: hus speciebus motus. Non enim proprius, neque auoctioni. neque alterationi .neque reliquis,paret quod aequiu tim est. Si ergo disputans redargueretur,& assignam dissinitionem motus, adhuc autem instaret mrtrer d ce ret ipsa non esse aequivoca, principio nec diceret nomen competere his,de quibus neque est assignata ab ipso dis finitio. Vnde inquit oportet ad talem sic dicere . quod nominibus oportet uti, ut plures dicunt,ic non noua nomina ponere. Verum solent rebus competere nomina secus, itia plures, sed ur sapientes. Non enim ut plures appellanda est bona lartuna selicatas, neque fanatim rector illiberalis, neque grauis prudens, neque audax mrtis, ut multi coiisueuerant. Distimuit autem haec ab illis, quae imponuntur,quoniam illa sic vocant studio li,h c aurcinuulgares nominant.
Si autem alicuius eomplexorum affignetur terminus. considerandum est ei qui aufert alterius eorum que complectuntur,orationim se i Cr reliqua reliqui. nos non, peris spicuum quoniam neque tota torrus, ut fi quispiam definiens lineam sinalem rectam Dem piam habentis fines, cuius m adrum supera litur finibus. Si 'alis lineae oratio est, finis
plani habentis fines, recte oportet icte reliquum, cuius me. dium superadditar finibus. sed infinita neque med vim, neque sines babet, recta autem est. Q nare non est reliqua relicia
Quia in dimitionibus compositorum . si fuerit coinspositum. cuius dissiliario assignatur ex duobus quibusdacEmpositum . oportet enim qui aufert a tota ratione es tenus eorum in dimitione rationem considerare,si ri li=cta pars assignatae rationis relictae dissitimo compostodiiunitio sit. Nam si non neque tota ratio erit di ii violol:us compositi diffiiuri in idcin. Inquat ergo i Si autem alicuius complexorum assignetur terminus ut quod homo albus est animal rationale mortale suste tuum cooloris disgregatiui ullas, oportet considerare, x ausore rationem alterius, uidclicet unius compilaxorum, ut an mal ra: ionale moriale. Si ergo ta reliqua. Est autem sis sceptiuum coloris disgregatiui uisus dii initio est reliqui, quod complicatur cum nomine, uidelicet albi. pater ψeriam dissinitio totius erit dissinitio, si autem allina pruni non est alsiimpti dii ita neque tota totius. ceu linea fi nita recta est terminus plani habentis terminos,cuius modium ante extrema, d uisit au mi complexum, N dixit. si finitae lineae diffnitio est,ut sit terminus planum habetis tu terminos, 8c est linea terminus plani, nam termitius superscies est linea. Caeterum illud : Finis plani habentis fiones recte oportet reliquum,uidelicet, cuius medui suptitadditur hilibus.sed est infinita linea quod neque medui, neque finem habens,recta autem est, idest oportet mel, Iigere lineam rectam ductam neque medium habentem, neque fines,cui non est adaptare relictum, siue cuius modium extremis superadditur finibus, quia neque medici habet,neque lines,quare non est reliqua diffii: tro rei qui, uidelicet culus medium extremis superadditur rectae, sed neque tota totius.
iii uper ficum ' compostum quia disinitur, qui me mis
is oratio assignetur de nilo: equimembris autem di ortur oratio esse, quando quot fuerint composta, tot CT in oratione nomina, cir uerba fuerint. Necisse enim in talibus ipsorum
nominum comm rationem fieri, aut omnium aut aliquorum.
Ponti tum plura nunc,qua prius nomma dicta fiant: opctet etiam
147쪽
lamet eum, qui definit, orationem pro nominibus assignare. maxime quisem pro omnibus . Si autem non, saltem pro pluribus. Sic enim cr in diplicibws, qui nomen commutat, non definiturus est,ut pro tunica vestem . Aequimembrem diffnitionem inquit eam quae habet partes aequales dissinito. Sed quod drtu tale est quia si coposita ratio de aliquo assignata iii erit totidem partes habens,quot etiam compositum habet, cuius dissinitio assimatur, non eli hac oratio diiunitio illius.Nam in sic asi signatis rationibus necessariuiit est nominum in nomina transmutatione ni seri, quia aequalia sitim etiam ea, quae sunt in definito, dc ea quae sunt in ratione , N nominis in nomen trantumptio non dissinitio. Nam pon:tur di i tio oratio esse. Vt igitur simplex in nomen transmutans non dissim tum est, sic neque ex pluribus assignata ratio talis, ut unumquodque nominum in eodem in nomen transis utari possit diiunitio est.Dixit autem illud linaxi me quidem pro omnibus,si autem non saltem pro pluribus . t perande ac non Omnia debeant ex necessitate cooposita nomina in dissitatione ipsorum transmutari in orationem. Nam sussiciens est ut in quibusdam plurima su maritur.Nam dicimus sellogis nulla demoniurativum rat onem e se re ueris primis immediatis causisque conclasonis, quanquam sellogi sinum non dissiniamus. Fit autem hoc, in quibus di tum genus est alicuius notum. Et enim praedicta oratio est diffinitio, quia genus syllogii,
naias. V ut genus assiampnam est in ratione. Sit aure aper rius dicium per exemplum,ceu homo albus est uir candidus. Hic aequalis est dimitro di finito quo ad parrcs. dcurrunq; componitur ex duobus nominibus,ta ambo nomina quς sunt in definito in aequalia nomina transumpta suerunt in dissinitione, uel aliquorum qua do fieret traiis mutatio unius,ut homo albus eii uir candidus. Patet igitur,quod facta mariatione m dissiartione, qtua plura nos mina quae dicta sunt eorum indefinita non siint diiunitio assignata . Nam oportet dissinationem plura damniti nos mina habere signiscantia, tamen unum,ut se habet in homine, ut homo est animal rationale mortale mentis, ta scientiae capax. Caeterum oportet di ientem omnia nomina in Orationem transmutare,ut quando dixerit homo albus est animal rationale mortale mentis, ic scien ire capax habens colorem album uel non omnium: plus rium saltem dc occultorum, ccus, Ilogismus demonstrastiuus est si Ilogismus, in quo potius quibusdam,& caelesra. Hic sillogismus non mutatus est in orationem ob euidentiam, sea demonstrativus transumptus est moratiosnem. Quod si riori sic fieret transumptio nominum in oranes.sed nomina pro nomine aliquis assignando celiserct dissinitionem e se,cliam erit omne nomen simplex in simplex transmutalidum,ta sic feri dissinitionem alterae ut
Adhuc autem malus peccatum erit, Cr si per igno ora
nomina immutationem fecerit: Ut pro homine albo, terra genam cendidum. Nesue enim si nuut, caui minus fit clarii,
quoi e dicitur. Item inquit maius peccatum sit, si etiam per ignotiora
nomina aliquis tralalumptionem faceret, cru pro albo homine assignando uirum candidum. Nam quo ad dus mendum fecit rationem captu dissiciliorcin . Con derandum etiam in commutatione nominum si nonis in adhuc figmo t. Vt qui conta lato uim scientiam.e
monem contemplativam dixit .Nam opinio scientie non ideo. Oportet autem. delat, ex totum idem esse Nam contem plativum quidem commune in virique orationibus est, reli quum uero di strens. Inquit etiam hoc considerandum esse, si suinptum in continutatione nominum idem signoscat cum nomine dissimi tu delicet si aequivalet eidem . Nam si non idem est, patet ut tuam secundum hoc praua sit ass gnatio, ut
scientia contemplantia est opin o contemplativa hic opinio non idem sigmficat cum scientia. Nam hae est eorum, quae semper eodem modo se habent, & sempiteram nunquam defutura, sed opinio est eorum quae possunt errareac no eodem modo semper se habent. Opor tet autem idem significare, siquidem tota,uidelicet dimitio eadem esse debet cum dissinito.
Insupersi alterius nominis commutationem faciens non dillerentie, sed teneris coae mutationem fecit, ut m est,quos nuper dictum est, ignotius timin contemplativa quam site tia. Nam hoc quidem genus, illud autem silientia. Omnibus
cutem notius est genus,ccmmunius enim est. Cliare non generis, sed disterent te oportebat commutationem feri quoniam ignotior est. An haec quidem ridicula reprehensio est, nihil enim probibelli rentiam pilem notissimo nomine dici genus autem non . Sie autem rebus se habentibus perliiscuum , quoniam generis, G non dicterent te secunduci no
men commutatio facienda.Si autem non nomen pro nomine. sed orationem pro nomine commutauerit, man est 'n,P
noen d ferentiae magis quam generis definitio affignandus. Quoniam cogntscendi gratia definitio us gnatur. Misnus erum dioerentia quam genus nota est .
Et hoc inquit importere in transimulationibus nomisnuni in nomina considerare si aliquis alterius nominis transumptionem non essiciens non disseremiae uelut oc cultioris, sed generis cum sit notum lac t. Nam opor
tet transumptioneni ignotioris emcere, sed post exposnendum est supra exemplum hoc uidelicet contemplastiua scient ae . V nde inquit non est ncceisse differentiam cluper genere ignotiorem esse, quo circa in quibusdam si acciderit differentiam notiorem esse genere in nomen transumptionem facere licebit. Si autem non nominis tr.i .umptio in nome fieret sed in orationem ec diffinitiotieni, cisterentiam linquit) oportet magis transmutare quam genus . Nam peculianor est differentia rei quam remis, ta dimitio causa cognoscenda fit, mare ob dissesroelia in hoc scri debet. Sed ob genus non magis hoc quam at quid aliud sinustium generum cum ipso,ut si fuerit propositii in sellensimum demonstrat timin definire non sisllogismum simplicit cr, sed demonstrativum selim
pismuin erit definire. Nam hoc quaerimus ut proprium,ta eorum quae sub stilogismo aliud magis differt. Nam
emeremia ira: nus no:a e se quam genus uidetur non eraco elurm paulo ante dictis. Nam dixit possibile esse dis ferentiam nominati per se notam sed genus non . Ideota inquit Oportere apcrtius transumere, uel si etiam nosmen aliquando differentiae non eius fuerit generis,sed ipsa res differentia fginuata minus nota signiscato sub genere. Nam cum qui cognoscit differentiam, oportete iam genus co ciscere, non tamen in cognitione peneris A d: Terentia continenlr. Si autem disterentiae term num assignauerit, confiderat dum fi Cr aliculus altervis comunis est asinatus terminus. Vt cum imparem numerussi, numerum medium habentem dixerit, terminansum quonam pacto melium habentem. Nanumerus quidem communis in utrisque orationibus est. I raris autem transiumpta oratio. Habet autem Cr Imea, σcorpus medium, cum non set imparia. Quare non erit uti
qxe desertio hec imparis. Si autem multipliciter dicitur me dium habens determina sum quomodo meditici habens. Quare aut repre Gom dat filogismus.quoma non deseritu. Inquit rursus oportere, quando transumpta fuerit differinici in orationern considerare si assignata orastio dimet entiae de alicui alii comper. t. Nam si non minoretit alicui alii non est dissinitio transiimptae disti remtiae. Nain oportet dissinitionem propriam esse huiuscuius est, oc ad nihil aliud commune. sed non solum
148쪽
peerat qui assinat rationem posti ut differentiae, quae
ab aliis etiam competit, sed et :am sim Omni eo compesteret de quo aues matur,& sic peccauit . Nam qui dicit lisneat rectae dissinitionem, linea est cuius media superposmrntur exiremis peccat quia haec ratio non competit inos nilae lineae tectar, quandoquidem haec non habeat me dium neque sines,sed neque stiperponatur secundum alio uas partes ab intermediis, quia autem hoc scilicet mesium nabens est de numero conam quae multipliciter dicuntur. Nam quia numerorum est magnitudinum in asis gnationibus multipliciter dictorum oportet definire secundum quale, uel quod significat si aliquas facit assignae tronem,uel ratiocinandum est re ostendendum quod iis definiuit qui sic assignat,eo quod competit etiam alus aso signata rario, uel increpandum est quod non bene acce Dit,quia indeterminate assignationem faciebat. No enim superfluum est hoc habens medium simpliciter, sedeti filiabens unitatem mediam,ut quinque.Nam inter duo dc duo est unatas.
Insuper fi id, cuius quid in orationem as gnatiit Rct mistitim: Quod duit m sub oratione, non entrum, ut s album si aut destiterit colorem igni permistam. Impos bile
enim incorporeum corpori pern liceri. Quare non erit co
Ior igni permictus tamen ullum est. Quia dissinitio quid erat esse signiscat uniuscuiusque , oportet,inquit an spicere, si quidem d Enitro entrum est,hc illud a diffvitiones misca: uni idest dissinitum, non rerum .Nam si hoc manifestuna perinde ac non si diεnitio tropositi ass gnata oratio.Non enim possibile est alicuoius emium quod qiud erat esse, citius est dimititio indi eatiua non eris esse. Sed positum exemplum cum sit mranifestum ostendit loci potentiam.
insuper quicunque non diuidunt in iis, quae sint ad aliis quid, ad quod dicitur, sed in pluribus comprehendentes ducauit ut omnono aut in eliquo falsum dicunt. Vis isti tisi medicinam disciplinam ratis dixerit. Nam s null)us entiam medicula ect disciplina, munifillum quoniam tota oratio men
dux est si aurem elicuius quidem,alicuius autem non, in ali
quo sal serit. Cportet enim de omni, squidem per se.
non sicundum accidens entis esse dicuntur, quemadmodum
in aliis se habent ea, quae ad aliquid sum. Num omne isciplinatum ad disciplinam dicitur. Similiter autem π in eius, quoniam conuertuntur quaecunque sunt ad eliquid, omne
enim disciplinarum di aliquid. Caeterum s is qui non per se, sed scissum accidens us gnationem secit) recte affignauit,
non ad unum sed ad plura unumquodque eorum,quae ad ah quid 1cuntur,as gnauit. Nihil enim prolibit idem, er ens,
Cr album, o bonum esse. Quare qui ad quodlibet heram G. sgnauit, ricte assignauit, quidem is qui secundtim accidensissignauit, velle a grauit. Praeterea durem impos bile est huiusmodi orationem propriam as gnati e se. Num non sollam medicina sed plures aliarum disciplinarum ad ens dicuntur. Quare unaquaeque relis 1 ciplana erit.Manifestum igitur.quoniam talis nusius est dsciplinae de nitro. Propriam enim ετ non communem oportet de notionem esse.
Peccant autem sinquit)etiam hi qui dissini do aliquid
eorum ad aliquid non diuidunt neque determinant ad quod dicitur illud quod sub communi dimimunt. Nam quia omne ad aliquid habet esse in habitudine ad aliud, Ac est hoc ad quod unumquodque eorum ad aliquid has hetesse determinatum, ut etiam ipsum ad illud esse has het: si assignando quis d En lionem eorum ad aliquid ad quod auud aues aretur,quod commune cum sit continet etiam id ad quod diffii te dicitur, cuius dissinitione assignat, uel aliud est ab eo, Cinnano peccat re mentitur uel ad ahquid uel simpliciter uel invictaelucr. Lt quo ad
aliquid si metit id ad quod aues fuit ipsum commune .
hc in hoc continentes ad quod proprie hoc dicitur. Item simpliciter ec omnino peccat,uel mentitur,s aliud Nam medicinam dissiniens scientiam etatis, ad aliquid peccat, eo quod sub ente sunt etiam haec quorum est medicinaicentia. Non enim omnia entia, sed quaedam medicina scit, nam res unum & de morbidis aegrotantibus agit quotum est scientia medicina. Vel potat e mmune esse H non aequivocum ut res, sed univocum illi ad quod propositim dicitur , ut si geometriam aliquis dissiniens dixerit scientiam scibilis uel opinabilis esse nam scibilia H Opinabilia sunt quorum geometria est scientia. Simpliciter autem peccat qui dicit medicinam esse scientiam paris M imparis. Nam omnino haec sunt diuersa a medicionalibus rebus. Et exempli gratia , ut ostendat quod alis quis mentiens quo ad aliquid N quaedam simpliciter sit in medicina dixit hoc.Na si de nullo ente medicina scientia est, quas dicat,sic hae enim non fuerint sub ass gnata quorum est scientia medicina, simpliciter mentitus est si uero metit ad aliquid, quia omnis scientia entis est. Nam op rtet medicinam elle scietiam omnis entis, si quidem per se ξc non secundum accidens si assignata di finitio, sed per accidens est entis,quia accidit sanis iit sint, sed ii Asimpliciter,neque per se. Oportet autem unumquodque eorum ad aliquid ad quod dicuntur pet se assenare. Naomnia ad ali liud dicuntur ad conumentia. Vt enim m3tia ad scibile lic etiam scibile ad scientiam, sed non per se
assgnata sed ad communius N per accidens non contieetitur M adhuc apertius de hoc dicemus.Nam si aΑs asuit quod scientia de nullo rete est medicina omnino metitus est. Si uero alicuius est ceu sani, M alicuius non ut morbidi, ad aliquid mentietur. Nam prorsus oportet ut medicina sit scientia de ambobus scilicet morbido 5c fas no,si quidem per se ass gnatum ad ens, de non peram dens sit, ic non de aliquo ueriscetur, K de aliquo non, igitur non debet uniuersalius esse eo ad quod incitur ut enim scientia ad scibile dicitur econtra oportet erram medicinam dissinite ad aliquid dici. Nam si non erit uni
uersalius sed aequivalens erit etiam conuertens. Nunc autem neque conuerti potest dicendo omne ens scibile medicinae est. Nam aliquod ens scibile erus est ut sanum Minorbidum. Nam ob id diyit quod si per sex non secim dum accidens a gnauit scientiam ad ens. Nam quae di cuntur per se ad aliquod conuertuntur etiam inter se, sed quae non per se, sed per accidens, idest ad aliauod com
munius assignata non conuenim ur. Quod uero non oporteat per accidens asignationem eorum ad aliquid facere ostendens apposuit etiam hune locum dicendo
uod s sic assignaretur aliquid totum ad aliquid, acris et unumquodque non unum dici, sed ad plura secimo
dum hanc ratione. Nam ut somno accidit esse at quodens sic nihil prohibet eidem accidere bonum magnum album 5c alia infinita. Et qui ad unumquodque horum assignat scidiariam id medicinam bene assignabit, sue dabimus ouod assignans per accidens recte assignat. Hoc igitur a Diurdiam. Item non fieri in tali assigna: ione assis
gnatum diiunitionem propriam ei de quo assignatur patet, sed oportet habere propriam diffinitioncm quod dissin: tur. Nam Oportet ipsam propriam e Te 5 significare quod quid erat esse, citius est. Item inquat 5c hoc imo possibile est, scilicet esse peculiarem diisnito sic assenast ini dissinitionem. Non enim solum medicina scientia entis dicetur, sed etiam simpl: citer unaquaeque scientia: rum ad ens assgnabitur, si quidem omnis scientia sit ali, cuius citus, quod si omni scientiae competit, nullius erit propria . Caeterum cum dicit lNam non solum medicina, sed plures aliarum disciplinarum ad eam dicuntur. hoe sinplicius dixit, uel quaa uidetur etiam scientia sophistica, cum quaedam sit circa res non esse, ut Plato in sophista demonstrauit.
insandoq; autem definiunt non rem sed rem bine se ba,
149쪽
lantem. ut persessum. Talis dulem er rectoris, σfuris terminus est, ut fit rector quidem,qui potest e M in unoquoque
est verisimile confiderare, π nihil praetermittere. Fur a tem qui clam sumit. Per picum enim quoniam cum tala uter que bonus fit, ille quidem bonus rector,bu autem bonus furerit. Non erunt qui clam fumit, sed qui vult clam sumere,
Emnt aliquando qui non diffiniunt per se reni, sed re ne se habetem uel perfect mn uid clicet qui sinem dc habitiam rei, quod corrigereruleiscereturque recte ab alio quo ob exercitium dc d li uam meditationemque dis finiunt. Non enim in omnibus rebus substatia in ipso bene ponitur. in quibus igitur non est ipsum bene connaturale,sed extrinse s aduenit ut etiam ad ipsum bene posse res fit in his non recte ipsum bene in di finitione alliis
minir. Nam pars eius, sed no totum diffinitur.Non enim
solus homo studiosus,neque sola domus studiosa, uti nec sola ciuitas. ne recla legibusque neque actio nec di spositio uel opinio cum ipso et se hoc bene habent, ideo in omnibus his diuersa est rei diffinitio. M alia eis lite bene habentis. Nam rector non est qui cotempla urna unoque uerisinuleoc nihil omittit, ξc etiam si dimitteret ali λquid non contingenuum ad propositum persuasibiliumta uoluerit esse uerisimile inuenire Ec afferre. Nam sunt quaedam etiam in scientiis oc artibus impersectiores. Ite uirturam 8c malitiarum,dc qui in unoquoque addit consilio uoluntatique actum perfectum definit, qui uero ab electione si incipiat habentem habitum dissinit. Nanviniustus est qui est perfectus in iustitia praeeligens N faciens iniusta,ec non solum eligens.
Rursum si quod propter se eligentum est, xl a lixum, vel et clivum, uel quolibet malo propter aliud eligendum
assignauit. Ut qui iustitiam legum conservatricem dixit, at
sapientiam es implic:tatis Nam conseruativum, cybes sectivum eorum sunt, quae propter aliud eliguntur. An nihil quidem prohibet er quod propter se eligendum est, Cr propter elixi esse eligendum. Attamen nihil minus peccauit, qui
j et finiuit quod propter se est eligensam. Nam unicuiqlle
optimum in substantia maxime. Melius autem quod propter se eligendum quam quos propter abad.quare H,π dra Ditionem oportebit magis fgn care. Quia diffinitio subaeitiam uniuscuiusque de eius esse sis pnificat eligens per se eligibile uelut efflatuum N a iii alterius ec propter hoc eligabile, uel unauersaliter proopter aliud eligibile, patet quod non diffinit, quando altiodem stibiuinam rei indicat per orationem .Sι aulem liuit
quaedam propter se cligenda, re propter alia Mihil minus inquit peccat qui talia a deteriore damnat, mi unumquodque secundum melius eorum in ipso dissiniri debet, sed diffinitio elus quod erat else unitis cuiusque eit indicativa. Sed non oportet existimare pugnaria ipsum dicere cum Paulo ante dixerit non oportere dii fimentem ab ipso be ne se habente eorum in ipso dianite, nunc aurem dicit uiuscuiusque Libstantiam secundum eo quod melius est in ipso dissimcndam esse. Nam in cnnctis in quibus sunt optimum N ininus tale, ut in praedictis eligibilibus pro pler se,ec propter diuersa, dc alia hord esse propter Ieip ta est melius eo propter altera, sed quorum in lius non est in natura, sed cxtrinsecus abipsis hoc aduenit ex alio qua cura ec diligentia, horum esse non est amplius in meliore,quandoquidem nec a principio in omnibus sit. Item argumentum fit secundum probabile.
Consterandum autem est, is qui alicuius de natio, nem assignavit aut haec, ut quod est ex his, aut hoc cum illoe finiuit Fam si haec Fidem accidet utrisque, et neutri imp. Vt s i litiam temperantiam, σ fortitudinem definierit. Nams DUnt iteriue autem alacrum habeat, utrasve iussi
crint, π mater: quoa cra, ambo quisem babent iustitiari
merque autem non habet. si extem nondum quod dictum
est admodum ab aerdum ultitur , quoniam π in a s accidit huiusmodi nihil enici proh:bet utrosque habere minam cum
mater habeat Attamen contraria inesse eisera omnino ab
surdum uidebitur es. Accidet autem hoc fi bic quidem iis
ruri temperantium, π timiditatem habet. Iste autem forti tudinem, π prodigalitatem,nam virique σ iustitia π iniustitiam habent Nam si iustitis. π temperantia, π fortit eo est, o iniustitia timiditas π prodigalitas erit Et omniano quaecunque sunt ad argumentandum idonea quoniam non udem sunt π partis. σ totum. Omnia utilia sunt ei id pro tum csctum est. Viit aer enim qui se desinit, partes toti Osisdem dicere esse, Maxime autem accommodatae sunt oratio
nes, inquabu cunque mam esta partiu est copstio. Quem
ulmodiam ri domo, σ in caeteris talibus. Uerum in ferastam, quoniam cum partes fuerint,nihil prohibet totum nocte,quare ncm idem erunt partes toti.Si autem non e , sesquod ex his est dixit id esse,quod definitur. Primum confictaran uiris non aptum est quippiam unum fieri ex ijs,quae diacta sunt. Quaedam enim e se balanta inuicem, ut nihil ex eis Mutar quippiam Aut it linea G numerus. Considerandum inquit et se si alicuius diistim ii elut domus ali uis dii itionem assignans di sitiret quod do mus est haec, uid licet lapides, ta ligna uel ex his uidesiseet quod iustitia est ex fortitudine oc temperatia, uel domus ex lapidibus M lignis,ues hoc cum hoc, quia rustitia est temperantia cum fortitudine , uel domus est intem mentum oem lapidibus 5c lignis. Nam si haec accidet κsi duo extiterint alter temperatus, ta alter fortis, ta duo bus his iustitia inest, o nulli ipsorurn diuisim. Nam unus temperatus non iudicaretur iustus quippe duae erant, iustitia scilicet temperantia dc forumdo . Nam cum duoluerint homines alter habeat temperantiam N alter lat Litudine .lc ob id ambo iusti erum lc neuter seouum,nee unus solus qui habet fortitudinem iustus uocabitur, alio quando quia ambo hi duo qui habent iustitiam nemo eorum divisim iustitiam habet.Caeterum inquit dc si nul sum absurdum accidit, si diceretur uuiis horum non ha bere iustitiam, neq; appestari lumini, immo quod simul duo habent ipsam, 5 diffinite iustos ambos debemus,
quia in aliis tale accidit. Nam si fuerint quidem tres, qui simul nunusina unum habeant,siimul tribus inerit numisima unum, sed divisim unicuique non inerit, tamen hoc eum iniit duobus contrario modo,ut iustium dc uiuilium uidebitur omnino absurdum esse. Nam opponitur mi stitia iustitiae fc temperantiae intemperantia, dc umiditasii fortitudo .Si ergo iustitia est fortitudo, ec temperanua. erit etiam in ustitia timiditas A intemperantia, ideo cita accidit cotraria eisdem melle, si ipsonatii alter fuerit temo peraris, ec timidus. Na festis non est,& alter tuerit fortis dc intemperans. Non .n temperans ec ob id etiam ambo habebunt iustitiam ec iniustitiam siquidem iustula est tesperanna cum tormiidine. 5 ob id imultitia est intemporantia cum timiditaἰe. Un: u saliter igitur inquit querenque sum ostendetitia non idem et se totum N partes, omnia sunt utilia ad id quod nunc dicitur,ut quod tultitia est hec uidelicet temperantia et sortitudo. N a qui sic dissinit inquit partes cita nas in toto.Na partes iustitiae init fors tirudo id temperantia. Vnde maxime orationes ostendetes non idem esse totu Sc paries peculiares sum sane congru na quibus perspicua est composivo partium. Nam patet exim quod si lapidei ic ligna fuerint, non necesse
est etiam domum in quare eorum quae sunt partes contingit totum no esse non idem erunt partu cu toto. Hieaute locus utilis in solis dissimilaribus. Q siquis dissime do no dixit partes totum et se,sed illud quod hi ex paru=Alcae. Aphro .super Top. N iii
150쪽
hus, ut domum non ex lapide Malcre, sed ex lapidibus
M lateribus .primo considera dum est si ex his aliquis dictiniret ex quibus non potest compositis unum aliquid fictricum unum sit distinitum . Nam quaedam talia sunt ex quibus non potest unum aliquid fieri, ut linea, numerus, ta tota accidensia. Tam qui ex talibus ipsum egi: alicii ius dicit ec defint, patet quod non definit,ceu corpus est in lineis numeriri, compositum, ideo nem qui dicit albeditiem ex igne oc colore dissinit.
insiper fi definitum quidem in uno aliquo aptum est primo feri ea autem ex quibus dixit invia ege, non in uno primo apta sunt fieri , sed utrumque in utroque. Manilestum
erum quoniam non erit ex ijs illul, in quibus enim partes. Ur totum necesse est inesse. Q nare non in uno totum primo
Item inquit hoc considerandum esse si dimitum, cussus dissinitionem assignat in uno quodam est,in quo pri mo natum est fieri, & ea ex quibus dissimust non sunt in eodem primo sed in alio M aiio ut prudentia est ex sortitudine dc temperantia, patet quod etiam non definit prudentiam qui sic assignat . Nam in quo ex lus compositu uidelicet prudelia est, in illo oportet esse etiam ea ex quibus componitur prudentia: sed prudentia in prima est rarationali parte, M sortitudo Zc temperanna alia in ira scibili x alia in concupiscibili, igitur patet quod non erit ex his temperantia. Nam in quibus apparent partes, in illis etiam totum apparere oportet, quare non in una pritna rationi ali parte acti it prudentiam u:deri, sed etiam in plerisque a us,uidelicet irrascibili oc concupiscibili. Si duum G partes, er totum in uno aliquo primo furarint confiderandum, non in eodem,sed in altero tolum, Crin altero partes sint, nam in quo totum in eo Cr partes esse
Si autem umini inquit ex quibus assignauit esse pro positum in uno planio suut illa ec totum quod est ex his erit quod quidem est propositum, ius dissinitionem assis gnat, non tamen in eadem partesed alia in alia, ec alia in alia, neque is erit dissiniens. Nam in quo totum,in illo oportet etiam partes esse, ceu si quis di iret uirtutem ex fortitudine temperantia ec prudentia.Nam ibi totum apparet,uldelicet uirtus, apparet aut m in anima in qua etiam partes apparent, sed unaquaei talium partium uirtutis in alia dc alia parte animi uidentur de non unaquae sin toto. Nam partes animae rationalis irascibilis ec conscupiscibilis sunt. Rursum si cum toto corrumpuntur potes, econuerso in oportet accidere, partium corruptis, totum corrumis
. Toto aero corrupto, non necesse est cir partes corarumpi. Quia partibus corruptis necesse est simul corrumpi 5 totum, ta toto corrupto non necesse est partes simul corrumpi , siquis inquκ dissiniret aliquid ex talibus partibus corrupto toto necim etiam est haec simul corrumpi ex quibus definitum est totum patet quod non bene dimisust. Sic igitur peccaret qui diffitiens corpus quod ex planis constitutum est Nam una cum corpore corrumpuntur plana,vel planum ex lineis, uel linea ex punctis.Nes enim corpus ex planis, quaa simul cum corpore comis itur planum aeque planum ex lineis, neque linea ex punois ob id nem ex speciebus potest drci genus esse . Nam simul destruentur cum eo. IIemne b quod numerus ex pari oc impati constet.
Aut si totum qui em bonum, vel malum, partes cutem
neutrae: aut econuerso, partes dem bonae,uel mala, i tumautem neutrum . Non enim ex neutris possibile est bonum quippiam, uti malum feri, neque ex bonis, uel nialis
Nam si totum bonum et partes neutrae bonum non continget sic recte dissintri propositum ex part.bus. Naoportebat etiam partes bona uel mala else, siquide parstes totius extiterint. Nam ut possibile est partibus no existentibus,uel bonis uel malis aliquid ex his compositum homini uel malum et se. Vel rursum si partes bonae uelimatae,5c totum nec bonum nec malum,non recte erit aio signatio facta totius per partes. Nam patet quod non in talibus partibus tale componitur. Nam quatenus ipsum totum bonum uel malum etiam crat, si quidcm ex talisbus panibus errat.
Aut A magis qui in alterum bonum quam alterum ma Ium. Q nia autem ex his non magu bonum quam malum
est . Ut fimprulcntia ex fortitudine, er falsa op mone. Nagis enim bonum fortitudo est,quam malum falsa opimo. Oportet ergo Cr quod ex his elisequi illud, quod magis est. er esse uel simpliciter bonum, vel magis bonum quam mais Ium . Et hoc quidem non necessarium, nisi utrimque sit per se bonum uel malum. Multa erum est liuoram per sequiadem non sunt bona : mixta autem quibusdam sunt bona. aut
econuerso utrunque quidem bonum mixta aulem malum. uel neutrum . Naxime autem manifestum,quod nunc doctum
est in salubribus, cr morbi cis Nam quaedam melcumenis
torum' si habent ut utrunque quidem sit bonum. Si autem
Quia uiderere compositum ex quibusdam quorum est magis aliud 5c aliud minus tale magis sequi si dissiniens aliquis assignarit aliquod compositum ex bono ξc masto, quotum bonum magis est bonum quam malum, re malum quod n5 est nugis bonum di it is sic dissiniens non recte iussinit. Cuin hac dicit allari in ditiis instan tiam, di Fendo quod non necesse est compositum G bo nis omnino bonum estir, neq; ex malis malum iv locusante hune statuerat. Item nec ex magis bono magis bo num necesse est esse, nec ex magis malo magis malum .
Na imis quae sunt per se &siimpliciter dicta sequerentur. Si autem aliqua uelut effectilia boni uel mali acciperenitur non amplius necesse est sequi dicta Nam plura rer se
non cxistentia effectiva boni in mixtione admurcon hoe faciunt, tamen uirius cum sit per se bona talis manet tanon in compositione eum alio, igitur hom existentis per se necesse enam est partes bonas et se. Similiter etiam in malo. At si effectiva ierint bona uel mala non necesse est.ut quae ex his prodeunt sint bona uel mala. Et hoc saeostendit se habere in pharmacis e cientibus sanitatem et non talibus .Etenim quae non sunt per se sana imino contrario danosa mixta tamen iniucem esciunt ex ipss etifectivum sanitatis.Et riit sus cum quaedam fuerint no dannosa seorsum, bc mixta inuicem utilia inciunt ex eis dano
Rursum Ii quod ex meliore, er peiore est, non est i
tum priore quidem melius, meliore autem perus. An ne
que hoc necessarium est. Nili per se bona sint, ex quia
bus componitur. Nam in iis, quae non per se sunt bona, nihil prohibet totum non feri bonam: ut m ijs, quae modo dicta sunt. Rursum inquit si aliquis dictum ex meliore dc peiore
non fuerat meliore peius, ec peiore melius nem congrue ex his esse diceretur. Nam ex his compositum medium fit umus pipsorum extremi accepti ob mixtionem conbuariorum utriusq; ipsorum serens deteriora. Ideo temo peranua continentiam composita est ex recta ratiocina
tione 5 prauo defiderio oc est melior pravo desideriota peior recta ratiocinatione. Caeterum ad hoc affert limittatam quam etiam ante haec prius adduxit. Nam in his per se bonis ec malis uera est ratio non simpliciter. Nam si aliquid laetit compositam ex simpliciter bono K sinisplicer