장음표시 사용
151쪽
rti iter mio, intermedium compostorum estis ut noque illorum in compositione seruaretur sed in bonas ueo lut effectivis hoe non amplius necesse est. Nam haec incompositione adinvicem alterantur,ut praedixit in medicinalibus pharmacis, taquain nil prohibeat ex ambobus melius L probius utroque fieri. insupers univocum hi totum alteri. Non oportet enim quemadmodum neque in silabis Nulli enim elementorum ex quibus componitur , staba univoca est.
Nem hunc inquit di finire qui dicit aliquid eae aliquisbus esse, quorum unum at quid in toto hoc ex omnibus uniuocuna est, ceu uirtus est mrtitudo,iustitia 5c prudens tia. Nam unumquodque horum uirtus dicitur uni uoce cum toto, non CpCrtet igitur totum univocum esse cum partibus, ut nem in syllabis. Nam unaquam sillaba non est univoca cum elementis componentibus ipsam.
Praeterea si non dixit modum compotionis. Non erum suffiei iis est ad cognoscendum docere ex his. Nam non quod
ex his sed quod er se ex his, curusi; compotorum substin
ti et . ut in domo. Non enim s quolibet modo compona
Item neque illum inquit diisnire qui dicit ex quibusdaeomponi quod dilfinitur, hemisume exponat modum compositionis.Non enim suffrictas est de se ad indicationciti substantiae compositorum ex aliquibus assignatio eorum ex quibus ea componuntur, si etiam modus coposition s ipsorum fueritur ratione additus. Nam sic echi, composivim substantia uniuscuiust compositorum est. Et ditium patet inemplo domus A syllabae. Neque muti domus simpliciter est lapides,lateres , Ic lagna, ted omnium talis ordo: neque svllaba est elementa, sed hoc.
si autem hoc cum illo assignauit, primum quid in dicenis eum quoniam De cum isso dieitur,acie hoc er illud aut quos ex illa: nam qui scit mel cum aqua, uel mel er equum diis citiset quod ex mile, Cr aqua. Qua res cuilibet eorum,quὶ dicta sunt, item conflebilis hoc cum illo: eadem comemetocere quae quidem dicta sunt prius ad utrunque eorum. inquit te si quis dimitionem alicuius fuerit assinans assignando hoc cu i hoc nihil interest inquit in si dixerit iure quaedam esse uel hoc ex his . Nam qui dicit mellis
metum dicit sin se uinum mero, ut si dixit mellinierunt esse metum vinum,uel ex mero & melle. Viri uis horuerit idem dictu. Ideo ξc locis has ad destructionem utens dum est, quibus etiam ibi deismentes prius aues mauit.
Tradit autem 5c hic quosdam proprios locos ad talem
assignationem definitionum. Insuper dundenti quoties dieitur alterum cum ultero, considerandum fi nullo modo hoc cum illo, vis dicitur alterum cum altero aut ut in aliquo eodem stifceptiuor ut iustitia crsortitudo in anima aut in loco eodem, aut ut in tempore eo
dem. Quod F nullo modo uerumst, quod dictum hi in his,
manifestum est,quoniam nutrivi erit as gnara definitio quo, tuam nullo modo hoc cum illo est. Si autem luso quoties dicitur alterum tum altero,verum erit in eodem tempore uti sique esse, conmerandum , s contingit non ad eundem sinem utrunque dici. Vt fortitudinem definiuit aulaciam cum recta intelligentra. Contingit etiam audaciam quidem habere spol anti, rectam autem intelligentiam circa salubris . Sed non fortis qui in eodem tempore cum icto hoe habet. insuperso ad iidem ambo dicuntur, ut ad medicinalia. Nihil enim prohibet π audaciam quandam , π rectum intes gentiam halere ad med cinalia: non tamen se fortis erit qui hoc cum
illo habet. Neque enim ad alterum eorum utrunque oporIttesci, nepe ad idem quodcunque fit. Sed ad Iortuustia senem, at ad praehoram peritati, ors Ud magis ist illi
Dis. Primum igitur censet diuidentem quo upliciter diras
tur hoc cum hoc considerare si secundum nullum signi: scatorum ab ipso assisnatii hoe cum hoc est. Non enim erit determinate sic assignans. Significat autem hoc cum hoc uel hoc min eodem subiecto uel id in eodem loco, uel in eodem tempore Addet autem quod si ass gnatam possit in eo ni tempore esse non ad idem utrunm dice retur, uel si etiam ad idem ambo dicerenturA non tamen ad finem propositi definiti, ne i sic sane definitum est neoque enim ad alterum oportet dici neque ad idem quod
uis sed ad finem diffiiiii. Sed exempla huius quod sint in
eodem receptiuo dicit ut uirtus iustitia cum militudine. Nam in eodem receptiuo, scilicet anima ambae sunt iustitia 5c fortitudo. Item in eodem loco ut corpus tritur iam dimensam cum superscis . Nam in quo loco est corpus in eodem etiam superficies. Item in eodem tempore,ut fortitudo est audacia cum recta intelligetia. Nam in quo tempore est audacia, in eodem etiam recta intelligentia.
Item inquit si ad eundem fnem audacia est recta intellio tentia diceretur, ut ad medicinalia lar te. Nam par est in quibus seducit sectionem medicus, ut in uulnere snaui audaciam V rectam intelligentiam habere A ad unum finem respicere, scilicet laborantem sanare,sed tamen nec sic docetur lartis medicus. Neque enam utraque pars ad alium ec alium finem dicenda est, ut in prauci desideriore recta ratione, nem ad eunde et unii. sed tarte ut nune Aisimus eundem sirem habere ambo, scilicet sanare sed ad quem dicitur diis ritum, ceu quia lartitudo ad recte agendum ea, quae in besto geruntur oportet etiam ad eudem sinem partes eius respicere, ut audacia dc tecta rates ligentia partes eius.
Cnidum autem se . Inutorum Milo modo sub dictum ea ut illas enax vis ira tristitis est cum opinione parvia pendendi. Nam cum propter huiusmodi opinion m tristitia fiat hoe utili indicare hoe eum hoe feri aliquis . Noe eulem secundum nullum dictorum modorum idem est ei, quod osse cum ito esse. Ostendit 5c aliud peccatum quod potest inueniti In tii
Is ass gnatione.Nam quaedam sic assignata secundum Actionem quod hoc cum hoc aliud quid significat, & nihil horum si ficatorum huius cum hoc ne i eorum sab dicti diuisione. Nam ne plutc fgniscat neque hac ex his neque hoc cum hoc, sed hoc de hoc. Na qui dicit quod ira est tristitia cum opanione parvipendendi, de nihil hos rum significare uult,quia per tantam opinionem facta tristitia ita est. si autem uult significare dici per hoc cum hoc, paret quod peccaretae non bene assignaret di i
Rursum fi Eorum comhotionem dixit totum, ut animae
r corporis compotionem, animale primum quidem confiis
derandum , si non dixit qualis compostae, ut s carnem deis
finiens.aut os,ignis c deris .er terrae dixit compotionem.
Neu inim sulficit compostionem dicere. sed er qualis sis
dum determinansum. Non enim quolibet modo compostis his caro 'sed se quidem compossis,curo se utilem,os. Ut detur autem neutrum eorum,quae docta sunt omnino esse compotioni idem. Nam compostrem omni dissolatae contraria est Dictorum autem neutri ullo modo. I iem qui di subiit totum esse talium harumq; compositionem partium, peccat. Non enim qua uis compositio totum est, neque quodvis c postum torum dicere su Meit sed qualis qua ire sit compositio determinanda est,ut qui dicit animal esse compositum ex anima 5c corpore, H animal ut totum aliquid est, sed partes eius anima Eccorpus oportet determinare,&quod haec sint. Quod uero nec idem sit componi utrunque dictorum, quia quod
152쪽
LIBER SEXTUS est ex quibusdam compositum non est illorum composi. tio sic ostendit. Nam omni compositioni inquit dissolivitio quaedam est contraria,sed toti nil est contrarium. Insupers similiter veri mile est omne compo tam compotionem elle vel nullum: animalium autem unamquodque
cum si compostum non est compositio: nullum profecto
aliorum compotorum compositio erit. Addit etiam hoc diff:s,si similiter consentaneum uerissimileque tuerit omne compostum, & compositionem illorum e se,uel nullum. Nam si unum aliquid ostenderetur compositorum ex aliquibus non esse illorum compositorum , non aliud quippiam compositorum ex aliqui bus compositio illorum erit: sed non animal composituest ex alim bus igitur non est compositio illorum.Nam substantia animata sensitiva animal, seclinon compositio animae x corporis ex quibus componitur, igitur neque quippiam aliud ex compositis est compositio. Erit igitur talis demonstrauo per concessionem a similib's. Si autenon compositio uniuersaliter,nel qualiscunque compositio erit.
Rusos similiter in aliquo apta sunt se contraria, definivit autem per alterum, manibsum quoniam non definismi si autem non est na , plures accidet eiusdem definitiones
esse. Quid enim magis qui per hoc, quam sui per alterum definiens dixit s Quoniam similiter utraqne apta sunt feri
in eodem, talis autem minae est delinitio . Siquidem est sub
stantia disciplinae susceptius . nam militer σ ignorantiae est susceptiva.
Si aliquid fuerit susceptiuum eorum quς lunt sinuliter
inuicem contraria dissiniens hoc per alterum contra ioorum no assignat diffinitionem eius.Nam sic accidet eius;
dem plures elle dissimilones.Nam est diffinitio proposuta assignata ratio per alterum contrariorum, siquidem similiter eorum dii frutum est capax.
oportet aurem si non es totam definitionem hibeat aliis OR argumentum,eo quod non nota si totaeas aliquam partium argumentari, fit nota, Cr non bene assignatu apportat. Nam parte interempta. π tota definitio interimitur. Quaecunque autem definitiones obscurae sunt,emendanti, σreformanti ad mamsi landum aliquid, Cr habendum set mentum , e censi erandum. necesse est enim restondenti dulsuscipere quod sumptum est ab interrogante. t idem declarare apud temere est in definitione.
Inquit oportere eum occultas immanifestas i ditani tiones transumere transferreque, qui corrigit A fgutat. ipsas ut quippiam manifestum ligniscare possunus ad quod arguere ualeamus . Ves enim se se habere ora nonem toncedunt qui illam diisniunt, uel si non concesdunt ips apertius di iunt, ostendentes per ea quae a no his diti, sunt quod non admittunt transuptionem .sed si utrumuis fieret a nobis, bene lacillimeque ratio probari poterit, ceu si assignaret aliquis dimitione animis quod est numerus ipse seipsum mouens, iis erit ipsa in tranua mere ex immanifesto ad manifestum, M tale a quo haberes argumenturn,uidelicet locum destruendi ipsam. Vel enim respondens ad te ostendet transumptionem dissinistionis ut transumpta sit a te,& si facies destruitione eius: uel si no recipit transumptionem necessitatem habebit a re aperiendi assignatam dissinitionem , sed transumptio difflamonis sic fit, ut in dissinitione animae quae dicta est supinus. Est autem Xenocratis. Dixit iginir si mr merus fuerit, ut Xenocrates inquit, ires impar est ues par.igitur anima uel est par uel impar.et si par uel quatuor sunt,uel sex: si autem impar, uel quinque uel semptem,lgitur an isma est aliquid quatuor uel quinciri & quia ex omni numero abiecta unitate alter numerus relinquitur, ut ab ipso sex quinque, N ab ipso scptem rursus sex, igitur quens dana numerum ab apta amara abiici Oportet, & lime fascit alterum, M sic destrues .atqui mu sc di it anima etiasecundum Pνihagoreos damnat . Nam hi species uocas bant numeros, Κ dicebant quod ut i umerus, urebi gratia, decem dictus uiri: in determinat intelligentiam, A ip sa est dans animali occasiones motus quo pacto moue uir.Nam huius gratia dixit mouens ipsa seipsam . Nam Dionis, quibus mois r animal uel animastici sunt, uel naturales, & naturales qui sunt in sursum uel in deorsummotus, ut motus ignis sursim uel lapidis. Equidem ani massici etiam sunt hi qui a loco In locum praeclectione
Insuper quemadmotum in concionibus solent legem inluine, os melior fit, quae inlucitur, interimant anteriorem et
sc o in s finitionibus faciendum, σ fallio alia serenda.
Nam si apparet melior. π magis quia desinatur,perlicure, manifestum quoniam interempta erit, piae positu est, quoni1 non sunt eiusdem plures definitiones. Vt in conciliis populini conuentu inquit si introduces
retur aliqua lere noua ab aliquo, uidereturque melior posita a ueteribus tolleretur tam posita, eodem quoque modo fiat in dissinition bus.Nam dissinitione aliqua assignata a respondente introducanara te altera melior, qtiae stoenque magis significabit substantiam dissiniti quod etia Aristotelis tecit. Nam posita dissinitione animae quod sit mollio scipsam mouen, introduxit altera quod it actus
interatis naturalis corporis instrumentaru habentis uuam potentia. quae cum uideatur longe mctioi abrogat
est, atque sublata polita, quia non pollunt cili eiusAin duae di finition . Ad omnes autem dc Dillonis non minimum elementari
apud e est solerter definire prope tum, aut opte ictum terminum essumere.Necesse est enim veluti ad exemplar con, derItem habere desinitionem et quod minus est ijs, quae opertet, π quod appositum est sape fite, inlibitarerut magis argumentis fit abundans. Quae igitur circa definitiones sunt inlatam doctum'.
Non exiguam uiam, M occasionem ad probationem com di finitiones esse inquit,& exercitatum esse, ut ponfit omne propositim facillime di finire, uel etiam bene
assignatas repetere, M uelut regula utitur ,& quodam exemplo ex his ad usum . Nam ad hanc considerantes, ta comparantes assignatam facillime cotueri poteramus
peccata assignatae dissinitiones, si defectuose assignata sit, uel si super suo quippiam appossitum habet.Nam se
etiam argumentis magis abunaabimus ut si assignat tuequod homo sit animal mortale irrationale, M adducere tur altera mel Iora, tunc id quod deficit addendum est, scilicet rationale, ta mentis scientiaeque capax, ta frustra additum , uidelicet irrationale abiiciendum est,quare cuhoc fi erit copia abundantaque argumcntorum ad de struendunt irsum.
153쪽
est, L ci Memmi earum interitu ac commutatione ipsam quoque labefactari ac concia dere necisse est Quare mirandum non est, fi quas amicitias uulgaris aliqua ac levisas nutare ad omnem, ut scitur, ventulum, tandemque ad nihilum recidere videamus. Me vero non M. Xa aliqua res, Cr vicis tutant obnoxia comunxit tibi: sed cum exima quaeda ingenis naturque tuae bonitas magnam in animo meo tui alantrationem exertasset, ea deinde internos am citiae fundamenta constituta sunt, quae quia eternas planeo; divinas res ces habent: falluntur, squi coniunctio. trem hae nostrum avia locorum interuallis. t temporum aut
ulla vi semper saeuientis in optimos quosque fortune ligotivi posse arbitrantur. Equidem cum praesentem te nunquam non uisus fini adini rabili quod .c noq; mxenso amore eo lecti x quo tamen fantio a . illa nos Iacobi OaUsq. aliorumque rubularum coniuratio aestrarat, ita eum in dies augeri sentio. ut pene iam a magistro ineo Aristotele dilbentum credams; et ii ad ea, in intra quae sunt, ab a fieri posse accessionem. Cusus rei ton tibi, mi hoc certissimum est a ceteris omnibus inlicium volo esse, quod cum hunc Alexanidii Apbrodisiens; si uerus est index librum animi causa, e
Graeco interpretatus stram in publicuri edere statu sym,neminem habui . cui eum potius dicatum vellem, quam tibi. Vale. Venetvs , CAL. I ULIIS . M. D. LVII.
Aphrodis ensis Commentarius, Marco
Antonio Nuret Aligustodita no interprete .
A M uero quaestionum, in quibus idem, an aliud si, quaeritur, explicanda tracta
tio . Cum autem variae a nolis pro fistae sut eiusdem acceptiones, ea nunc ute mur, quae ex omnibus maxime propria est.
V M differit in ptimo Topicorum,defin tioni ad uintia esse ea quo ire probles mala, in quibus proponiis duobus, idene sit unum cum altero. an uero aliud, quaeritur eodemqa loco eius rei causam indicant,rectit arm ordane, problemans
ad definitionem spectantibus, de quibus proximo supes riore libro explicatum est, annectit ea in quibus de eodeatMe alio quaeritur: locosque tum ad destria dum,tum ad asinienduin aptos hoc septimo libro tradit ita ut losci qui de eodem sunt, eos qui sunt de definitionibus prooxime subsequantur. Hi autem loca de eodem utiles sunt, ad tractandas quaestiones de rei alicuius definitione insti, tutas: quibus enun locis hoc cum illo idem esse ostendi reus, iisdem ostendere possunius propositam aliquam finitionem idem esse cum eo quod desii iur: contraque quibus locis ostendurius hoc ab illo aliud elinus de ollencatis coniunxit,
o R V N. et di licet aliud esse demtionem quampiam, & aliud id,
quod definiendum proponebatur. Dicebamus extem maxime proprie idim esse id, quod mι mero unum est. Primam igitur confiderari hoc potest, ex casbus, ex coniugatis ex contrarijs. Nams institia ex fortitudo eadem est iustus etiam σ fortis: iusteque ex fortiterie dem erunt. similis quoque contrariorum ratio est. Nam sbri eadem sunt,er quae iis aluersa tur,eadem erunt quodacunque eorum quae duximus contrariorum genus accipias .
si enim uti unque idem est, inhil sane interemtud quod hure, en id quod illi contrarium estJumpseris. Quia idem aliud eum alio uariis modis dies potest id
circo admonet, de eo quod maxime proprie idem dici tur,toram hanc disputationem fore. Porro maximὲ propria eiusdem accepi: o est, qua aliquid unum de idem nuincto esse indicatur. Vbi enim aliter hoc uocabulo ut is inur,fere aliquid adiicere solemus ta ut ea de quibus agitur, dicamus eadem esse tenere, aut specie hic uero sine ulla adiectione, Idem,dicimiis: ac ne illud quidem,num Oro,addere consueuimiis .vr aeterea si qua eadem numero sint ea tum emere, una specie eadem esse consequitumat eorum modorum alterutro eadem esse possi int, quae lasinen numero eadem non sint. Quamuis igitur Idem multis modis dici potest tamen hoc loco de iis demum qua
numero eadem sunt,uerba Desurus est: nam M definiti cum eo quod de ininit idem esse hoc modo dicitum nil mero indelice .non aut genere,aut specie idem. Et uero eorum omnium quae de eodem traduntur, haec tantum pars ad destritionem attinere censenda est, nempe in qua de iis agitur. cauae qua idam cum ipsis definitionibus coomunitatem habent. Nam sit ne aliquid cum alto,idem genere,ex ipsis qui ad genus reseruntur, locis disputari postest. Quibus enim locis hoc sub uno illud sub alio geneste clineti oostenditur: iisdem ei iam patefit ea genere a se inuicem dissidere. Siquidem ita demum genere eade essse dicentur,s unum aliquod genus ostensum fuerit, ius ambitu eorum utrunca comprehedatur quod & ipse primo horum librorum tradidit. Quod si specialia probles mala,ut ea erram,quibus differentra exquiritu sub genoralibus conlinentur,facile ex his qui ad generis tractatimnem traditi sunt, locis tota eorum quae specie eade sunt, ratio intelligetur. Apte igitur oc conuenienter de us. quae numero eadem sunt. hoc loco disputationem in statuit. Ac primus quidem locus qui ab eo proponitur, hic est rex casibus, ex coniugatis, ex contrariis idein numero uel astrui posse ues destrui. Etenim quod ad hanc de eodem dc diuerso quaestionem attinet,quae duorum inurcem milatorum ratio est,eadem in omnibus ipsorum et easbus,lc coniugatis ualet.Sed oc si qua eadem sint eadem etiam mimis egesse oportet ea, quae sunt illis contraria. Sin diuersa ipsa O erone Usint, diuersa quoque contraria erunt: idque in quolibet
rtem ex iis quae es ciens. er ex ijs quae interimendi uim
halant, adeoque ex is D tum procreatronibus,tum interiti bus . omninoq; , ex iis quae ad eorum alterutrum similem ratationem habent. Num quae η; proprie eadem sunt: eorumer procreatrones ex interitu udem: er eatim quo tum quae escitiis tum quae interimendi uim habent. Item, inquit. ex iis quae e ficiendi, Ed ex iis quae intes mendi uim habent. Nam quaecunque proprie eadem sunt eorum de procreationes A inretitus iidem. Vt si hosmo ic mortalis idem, utrius m etiam eadem procreario, id enim uitertius .Procreatio quidem ex semitae,sanguineque menstruo. Interatus autem separatio animae a corpore Item si lanitas cum morbo idem est, ea dein quoque erat eorum procreatio. At id quadem secus se habet sanitatis enim e cientia sunt salubres epulae, uictusque mos deratus: morbi uero ea quae his aduersantur. Staiuliter
154쪽
ἴ eadem ipsa sint, intefitus quoque eis ab iisdem rebus
affere: ur. No aut ein idem est interitus,& id quod interio mendi uim habet. Interitus enim sanitatis est, morbus. Quae autem ipsius uelut in erimendae uim habent, sunt,
ut cibus,tat praua in ius ratio.
Videndum etiam fi unum e cram, quae eadem esse dicanis tur, summum aliqua in re gradum obtineat mιm Cr alterum quoque summum eatim in re gradum obtinere dicatur. quomodo Xenocrates vitam beatam Cr eam quae ex uirtute deis gitur,eandem elbe demonstrat quod uidelicet Cr ea maxime expetensa vita sit quae cum virtute coniuncta, Cr ea quae beata est. Vnum enim est ultimum de maximum rerum omnium expetendarum. Eadem ceterorum quoque con milvim ratio est. Verum enimuero oportet utrunque eorum quae maxuma quae uectum me expetentiscuntur,unum numero eliquid
esse. Alioqui, hac ratione argumenti, eadem esse ipsa inter se non consequetur.Neque enim necessario efficitur. cr Pel
pones ij cr Lacedaemonii Graecorum fortissimi sunt,ut ydem
sint inter se Pelopones .er Lacedaemon 3. Nam neque Pela pones . neque Lacedaemonis nomine,certus aliquis homo, Crinus numero indicatur. At illud certe necessarium est in etitero alterum contineri: sicut Cr Lacedaemonii in Pelopone. si s continentur . Nili enim ulteri in alteris continerentur,
viresque se imacem fortiores esse oporteret. Eietum si nevistra continentur in alteras, Pelopone os in ceterie omnibus
sortiores sint, Lacedaemonios quoque fortiores esse oportet. Sed et Lacedaei non los Pelopone is: quippe cum eos quoquero tum fit ceteris isse omnibus fortiores. Itaque utrique alisteris fortiores erunt. Perspicuum ititur est, unum numerothbe oportere id quod optimum ac maximum dicitur , siquis ex eo ut itim quoque fit isticere militetur. Quocirca non recte concludit Ninocrates: neque enim una numero est beatta vita. Cr ea quae ex virtute degitur. Ideoque nons virassumme expetenda est,ex eo eandem quo Pe isse consequitur, sed tantum alterum sub altera contineri. Preterea quς eadem in re ceteris omnibus antecellere
dicuntur ut quod optimum est,quodque maximum, tacetera eiusmodi, si eadem sunt, omnino unum numerosnt oportet. Nisi enim unum numero sint, eadem non sunt: nece: sarium P est eorum alterum sub altero comis neri . Alioqui utrumque altero eadem in re supera crit.Oportet igitur in iis de quibus,utrum eadem inter sesin quaeritur, inspicere si eorum unum aliqua in re cetebra omnia superet, num alterum quoque eadem in re cera omnia superare dicatur. Verbi graua si unum omniumaximum est,sit ne alterum quoque omnium itidem maximum . Et si unum maximum, maximeq, expetendum rerum omnium est, su ne alterum quom rerum omnium maximum, maximeq- expetendum. Neque enim si hoc quidem maxime expetendum fuerit, in eo p cetera Gm tua superet allud autem maximum atq; in eo superet cetera Omnia idcirco eadem erunt: sed ita demum si utram eadem in re ceteris omnibus superiora sint. Etenim nocessie est,tiae eadem in re ceteras omnibus antecellant,ea inter se eadem numero et se. Unum enim est, quod una eadem P re celetis omnibus praestat. Atque hoc ita uotum est, si eorum utroq; aliquid unum 5c idem numero, non autem si compositum ex pluribus quippiam .confusum m indicetur, ita uidelicet ut unum eorum, qliae sub comparationem cadunt,alterius ambitu comprehendas tur. Itam ostendens cuius modi et se debeant ea, quae in comparation in deducuntur, ait utroque eorum de quio hus an eadem frit,quaeritur,unum aliquid numero, non autem compositum ex pluribus signiscari oportere, si quis ex hoc, quem modo diximus,loco argumentati nem conformare mediterur. diam si eorum, quorum
utrunque aut magnitudine aut alia re at inretris ante; cellere omnibus dicitur, limiaque etiam unum aliquid numero sit, satis id magno argumento est ipsi inter se
quom eadem e Ise Sin eortim utrunque non sit unum ali uid numero tum prosccto ex eo non consequetur ean em esse utriusquc naturam surppe feri potest, ut in eo rum uno contineatur alteriim.NOenim eosdem esse La cedaemonios id Peloponesios ex eo necessario efficitur, quod eorii in utram in re Graecos primas sortitudinis partes tenere dicuntur neq3 en in unus aliquis numero. Lacedaemonii aut Peloponesii nonune indicatur: imo utro Peloponesiorum appellari ne et tam Lacedπmoniacontinemur .Ea igitur de causa addidit oportere ut ea utra squibus rei alicuius exuperantia tribuitur, unum quippia significent: nam ita demum erunt eadem numero,si tum re aliqua ceteris omnibus praestare dicantur. Exe i caii,sa, quamuis Peloponesos 5c Lacedaemonios non eosdeesse.nisi quatenus alii in alns continentur, & tamen iitros irae Graecorum sortissimos esse dicamus nulla tamen re eo consequatur absurditas: qui eram Peloponesios torstissimos e sie dicit, Lacedaemonios tio a complccti uir, neque ita eis In hoc genere Palmam tribuit, ut cos etiam,
Lacedaemonias anteponat: quippe qui ipsi quom sinit e
Peloponesis. Quod nisi alteri in alteris conlincantur. in eam incidemus absurditatem , ut alteros alteris N praestitantiores A deletiores cise dicamus.
Visensum quoque,s eorum inam cum aliquo idem l .
num Cr alteram. si enim ambo cum colem eadem non sunt.
constat ne inter se quidim ea sim esse. Vt si quis dicat uirum morialenam idem esse V imuiri
numero . Nam si sintsun uterq; idrin est cum homine, inter se quo P cadent erunt: sua minus, ne inuicem qui,
Praeterea ex iis que in ipsorum natura haerere. π ex istin quibus bri ipsa herere possunt, ea era nefnt, pervideri potest . Siquidem quae in uno haerere pellist,es ut in altero quoque haereant, crs eorum unum in aliquo haerere potest, ut ulterum quoque in e tra herere possit, nec Je est. Sin horum in aliquo dis serat aestim non hi cona at . Si enim homo dc mortalis idem . illud consequens est,
ut quacunque uni usuuenire polliint, possint alteri quosque. Vsuuenire autem homini pol cit, ut grammaticussit, ut candidus . In mortali igitur haec quoq; inclic possunt.Contraq , inquit in quibus eorum unum haerere potest,in iis alterum quoq; haerere posse oportet. Haeret autem hominis mortalisque natura in Socrate,in Platone, ceteriri; singulis hominibus. Quocirca homota ni orta lis idem M unum numero sunt .Quod si horum in aliquo dissideant, liquido constabit eadem non e se de qu:bus
t ud quoque uisendum,ad idcin ne genus .eante melle categ r em pertineant,an minus: sed hoc quidem,suale. illud x ro, quantum. , is licet, aut fit ex iis quae referren tur alatius. Si enim diceret quispiam scientiam, uirtutem idem
eTe, uidelidum erit ad eandcua ne calegoriam commul runque referatur. Si oerna non ita sit,sed unum quidem ad qualitatem,alltrum ad qualitat cm, relationem ue aia
aliquod aliud pertineat, ne inter se quidem eadem me rint .ut,uerbi gratia,numerus A scieria idem no sunt, quoniam hoc sub uno,illud sub alio genere continctur. Praeterea num idem utriusque rati iis non si , se tantus
bonum, alterius malum aut unius uirtus, alle A te inita.
Locus hic uideri possiet cum priore idem esse: ne p tamen ita est.Prius enim de categoria tantum, id est de primo summoqi genere inquirebat: hic autem de generet ropinquo , ac ut ita dixerim,continenti Nam Fc ii duo aliqua in ea deni categoria sint, propinquum tamen ς =nt f idem non habeam, eadem idcirco inter sc numLria
155쪽
non erunt. Sit enim eorum uminque qualitas: at uero hoe uirtus illiid uitium, aut hoc uirtus, illud scientia: di uersa esse liquido constat.
Aut num genus quidem utriusque idem, sed non eaedem
digerentiae ut utrunquescient rufused unum ex iis que a
templatone,alterum ex us quae actione cernantur. Itidemsin eris . .
Etiam si genus idem sit, differentiae tamen , quae spes
elem constiniunt eaedem non sint, constat ea de quibus agitur, eadem inuicem non ei se . Itaque eadem non est Gentia quae contemplatione, ec ea quae actione cernitur. Nam dc si commune utriusque genus 2:entia est, iis ta men ipsis,quas diximus,differentiis separantur. Praeterea ex accessone .s alteram quidem accessenem capit,alterum vero non capit. Hae ratione ostenditur non idem esse continentiam,&temperaritiam mam continentia & accessionem ec deces sionem capit temperantia non item. Aut cura utrunque caput accessonem, crescere tamen alterum non criscente altero possit. Quemadmoduminon ut quisque amat vehemenitas, ita inviore commiscendi corporis, derio ducitur. Non igitur idem est amor, T commisce vi corporis cupiditas. Praeterea ex adsitione: ut eodem utrique uisito,id totum quod licitur.idem non est. Aut f cum idem ab utroque sustularis. quod superest.idem non est. Ut si quis duplum dimidii, r multi placi dimisi item esse diceret.
Ita Mim, sub Iaro utrinque dimidio reliqua isem ualere oporteret. At non ita est. Neri; enim duplam er multiplum idem ualint. Co derandum aurem est,non latam ex eo ipso, quod ponitur rerum etiam ex iis,quae eo poto consequentaria surdum ne aliquod consequatur : ut iis vluvenit qui vacuum
Cr id quod aeris planum est, idem esse definiunt. Certam iri est, s aer quoque ipse excesseritinibilo minus mo maingis etiam vacuum locum fore. Atqui non erit tune aeris platuis. Itaque posto aliquo, seu falso, seu uero, nihil enim inaterest si duorum alterum interimi, aliero non interempto , potest .eadem inter sed ea non esse perspicuum est. ε - λ:iuta Considerandum autem est i Locus hic ex hypothesi citur Od est, ex ficta quadam concessio, que interti. - quiri Gum ponuntur,ut ceria ea quae controuersa sunt ut per
ωα spici possit quiis eis politis consequatur. Putat enim animaduertendum esse, non tantum, postus iis de quibus' agitur,statim ne perspicua ex eis nascatur absurditas sutsi quis effusionem,& liberalitatem idem esse posuerit,statim tonsequetur iis, quod absurdisssimum est, idem esse uirtuteni. dc uimini. Ea uero quae sunt eiusmodi ut si quis ipsa eadem ei se posuerit, statim absurdum aliquid consesquatur, constat diuersa esse ) non latum igitur ex iis de quibus ambiggur, uerum etiam si quid praetcrea pona, te tu seu ucrum, seu fallam. seu quod ficti queat,seu quod .. Moriis, non queat s inulta enim, quae reuera esse non possiunt,ex dia. hinothesi tamen nonnunquam recipi nihil vetat mim ex eo quom ipso,aliquid. quod esse non possit, consequas
riu.Tunc enim eadem non erunt ea de quibus amar. In illis autem uerbis luerum euam ex iis quae eo possito consequentur absurdine aliquid consequatiiri abstirdum uoscat id, quod fieri non potest. N am si ponamus hoc.uabeuum M pleninia aeris ide esse, si postea fingamus aeremE loco in quo erat, excedere, iam necessario consequestur ide esse no posse uacuum dc abras plenum. Siquidem amoto ex limoth haere, vacuus locus remanet: plenus
Atque, vi inruersi ac generatim loquamur, uidensum, nuncula uarient ea, quae quomolocunque de utroque dicunatur I ea re quibus haec ipsa dicunt .Q aecunque enim da
tino euvntur ea de altero quoque eici; cir de quibus unum Licitur,de iis etiam alterum sci oportet.
Videtur & hie locus idem esse cum iis duobus, qui
proxime antecesserunt,ab adiunctis: nem tamen penitus idem est, lino uero latius patet: quippe qui ducatur ex iis omnibus quae quomodocunque insunt in eis, de quibus agitur, non ex us tantum, quae eis accidunt. Non enim
quissurd in re quapiam est, id ei accidere putandum est.
Ait igitur uidenda esse omnia, in quibus, non tantum fot uito sed etiam quomodocunque in fiunt ea quae in quae stione uersantur. Si enim aut non eadem sint ea Omnia,
quae in ipsis insunt, aut ipsa utraque non eodem penitus modo insint in iisdem, sequitur ut eadem non sint.Nam
quae proprie eadem sunt, nullo I se inuicem modo di;
screpare oportet. Praeterea cum idem mulis modis dices , vidensum est.
num quo alio moto sint ealem neque enim fi qua uelDM . Mel genere fuit eadem, ut etiam numero eadempnt, necesse est. inspiciemus igitur ecquid hoc modo eadem sint,an citnus: tum posse ne alterum fine altero se: neque enim idem fue mi. Atque hi quidem sunt, qui ad quaestiones de eodem recte
runtur oci. Ex iis autem quae diximus,constat eos omnes locos,quibus idem non e ohenditur, euertendis quoque demnitionibus Miles esse,ut et antea a monuimus.Nisi enim quod normne, dem et tum oratione indicetur eam desinitionem nouesse constat. Ecrum autem quius idem esse ostenditur, nuti
Ius omnino utilis est ad confirmandum finit reneri. Neque satis est ostendere idem nomine aliquo, et proposita orari ne indicari, ut desinitionem esse concludas: imo ut desinitiost ea omnia praeterea babeat oportet, quae praecepta sunt. Quia tribus modis idem dicitur, ut insuperioribus lixi admonet nunc, luς alio quopiam modo eadem sunt, non numero quoque eadem esse. rus praecepti hie sensus est. Si qua liuit proximo penere eadem, specie autem se inuicem differant: ea cu specie differant, ut numero eadem sint fieri non potest. Rursum quς specie proxima eade sunt,numero , se inurcem differunt. Quocirca prinscipio admonuit, mari me proprie idem dici, quod nubmero idem esset. Uidentur enim quae numero eadem
sunt, M specie, M genere eadem reh. Ide m in quibusdanihil prohibere uidebatur, quin, cum dc genere dc specie
sint eadem eadem sint numero quoque. Quare cum quivnonnulla interrogatus eadem esse dixerit, eam responsionem infirmare qui uolet, primum ostendere debebit Mesuidem eadem, sed alio quodam modo non eo de quo instamia quaestio est: quia si postea ostenderit eorum
ianum sine altero esse polo, iam eadem non esse constastat. Ex ns autem sinquit) quae diximus, constat, eos Om nes locos, quibus idem non esse ostenditur, euertendis quoque finitionibus uules esse. ubuscunque enim ui dis idem non esse ostenditur,us etiam omnibus definitio euerti potest . Nisi enim quod nomine , idem ora tione indicetur,definitio non est. Neque tamen loci quishus idem esse ostenditur, etiam ad confirmandam finitioncm ualent. nem erum,ut definrito sit, satis est stadem imdreet,imo ipsam rei naturam explicari oportet quod nostatim praestat,quisquis aliquid a et quod idem silicum eo de quo agitur. Oportet enim N rei genus ad terri, Nd: sterentias, quibus , ceteras, quae sub eodem genere sunt,s ramur: N perspicuam citie finitionem, dc ex ptiostibus ductam, ec delum conformatam ad ea omnia, quae supra de finivone praecepimus. Hoc igitur modo, π ex iis locκ aggredi as evertendaι
finitiones oportet. Quod si finitionem aliquam confirmare
uolummul, primum quidem illud intelligendum est, aut Mamrem,aut certe paucos admodum in dilatando facereAt a
se allatam mitionem silogismo comprobent. quin omnes
156쪽
ut Geometrae.U Aritimetici ceterique mathematici. Deinde .
alternis vitia dum facultatis er instituti εἴ e tum quid defini liost, accurate tradere. tum operire quae si ratio finiendi.
Nune autem quantum ad Fune d sputationem attinet tantum
dixisse satis erit, Ofiniticnem uidelicet, evini ue orationem suu rei natura explicatur,ollogismo rcge concludi si enim finitio est oratio cua. uidst res,insitatur;eaque sola quae in dimitione ponuntur ad quoionem. qua quid si res quaeriatur,de re pro se a dici eportit: neque quicquam praeter genera π Effrenias, es explicaniam eiusmodi quaestionem
Balet Ii uido constat, fi quis ea sumat,quae sola ad quaesti
rem,quid est responderi eportet orditionem quae ex iis es.ctu fuerit .netegario definitionem fore. Neque enim alia isse rei st definitio cum fi quid ea res β.cuaeratur aliud nihil re
horideri queat. Definition in igitur sillogi mo probari posisse constat. Ex quibus autem eiusmodi bllogismum construerire oporeat, alis locis u oratius explicatum est Iidem euistem loci ad eum, quae nobis hoc tempere propola est,resionem sunt utiles. Nam o aduersu traho suolibet inodo contraria resticienda sunt er iis qui ictas di finitiones. er i s
tis partes aliqvias earum cor derunt. si enim contraria
contraris, Cr haec, quae allata est, ut rei proposiae dimitio
Hoc igitur modo, Rex iis locis pos locos intestigit, quos N proximo superiore libro ad euertendam dissinio tionem utiles tradidit, N quos hoc ipso libro, utiles adriobandum cade non else quae propontan: ur. De nceps autem locos quosdam ira dit,quibus destritiones contra mari queant imprinus p nos admonet solere eos.qui desivunt definitionem accipere quasi principium quodda, quod demonstrari non possit eque uero ei conl:rmans cae aut demonstrationem adhibere, aut sillogismum tm bus uobis illud stauit, ncque sucile esse demonstra none confirmare linitionem , neque necessanum. Namia geometrae , Κ qui in aliarum scaenitarum tractatione ueriantur, definitronibus suis, ut principiis quibusdam
uti rur.nem ad eas demonstrationem adhibent. Sectans Eo a Amonet accuratam strationum tra lationein non ad
dialectrcen sed ad primam illam supremamque philoso
phiam pertincte quare dicendum id tantum . de initione Didelicet eamq; Orationem qua rei nanira explicatur. sellogism concludi, id est quod ipsa finitio sit syllogismo confirmari ac pareferi posse, M si secundo I bro post eueriorum analutic rum traditum est demonstrari finitione nequire. At nrmirum id nos quoque dicimus. si ad ueritatem accurate haec omnia exigamur,demonitiari eam no Te ut inibi quoque ipse patefecit. diale fice tantis 5
probabiliter ivllogismo posse concludi, ut hoc loco dis
itur. Quo autem id mogo seri possit statim explicat his uerbis: Si cnim fiartio est orario quae id quod definitur, indicat. luid fit ob idque oportet ea demum quae in des finitione ponuntur,ad quaestionem quid est, de re proposta dici genus autem ec disserennae ad eam quaestionem explicandam ualent, id flarentur enim ξc si qualitatem potius indicant qua rei natura costituitur, in finitionibus tamen quid ipsa res sit ostendunt in liquido constat,si quis ex genere ec disserentiis rei naturam indicantibus orationem composuerat, ab eo definita nem eme contectam. neque enim alia elle potest destratio.quandoquidem nes re genus aliud est, nem aliae, quae rei naturam indocent.:stiteriae Deinde addit, Definitionem igitur sellogismo dialectico uidelicet, non autem demoniuratione probari posse constat. qua de re aliis locas, accuratius explicastum est. s nempe in iccundo posteriorum analuticorum,
N in septimo de pruna Philosophia. Iidem autem loci ad eam,quae nobis hoc tempore proposita est auonem
sunt utiles. Eosdem locosod consimandas ratione quadam dialectica sinitiones, utiles esse arturempe eos ipsos, quos supra ad euertendas finitiones tradidit. Cum enim
proximo superiore labro, euenedis dictitionibus locos tradiderit,4 contrariis. coniugatis, aliosi quorum nunc
quoque meminit, illi ipsi loci utiles sunt iis, qui talia pro
hiemata confirmare meditantur. Nam Radiunctum , ec
genus,lc proprium , argumento ex aduerti s ducto consit an potest. Siquidem aduersorum N adiuncta sbi in uicem adum santur. ξc genera, c proprietates aram cum
unum in uno probatum merit, contrairum in contratio probatum intelligetur: eademq; tum coriagatorum, tum aliorum,quos enumerat, tio est. Elemni nullum est problematis genus quod non locis communibus, 1 contra rus,a casibus, a coniugatis.alusscri quos ipse enumerans do persequitur,& confirmati, infimari queat. Quan)o autem eorum quae bi inuicem aduersuntur pilaris sunt complexiones .ea demum adae se rei sumenda dimnitio erit, in qua maxime repugnantia elucebit. Atque haec
de ratione consierandi totas finitiones a nobas ducta snt: nunc quomodo fingulas earum partes confiderare oporteat, explicemus. Primum igitur.genus recte potum isse est demtis enim rei. ae utiersatur ei de qua diserimus, granas quoque aduersatur generi a nobis posto,neque sub eo ipso genere res propo tu coni metur , nec gario contineb:tur in eo quod a nobis allatum est, nempe in diuerso . Nec se enim est. ea quae fuerinuicem diuersantur, edit tino eodemque genere, aut generibus ipsis Poque fibi inuicem diuersantia
sus contineri Differentias autem repugnantes de r e pugnum tibus dici urbi ramur ut de albo, er nigro illud enim uiden
di sensura dis par hoe colligit. sta ties de eo quod rei proaporae aduersatur, digerent ae iis quo ips attulimus, repuisgnantes inun cientur has quoque constabri recte de re proaposta encinciari mi oticus er gentis recte potum ιβ ereae dierentis additae quas opertia ,sci nobil potest,cur non tota dignitro recte conii tutast. Quando autem eorum Oportet enim, inquit, syllos gismum qui confirmandae finitioni adhibetur, ex nolimribus ducere. vitam igitur fretionem hoc modo ex couanis confirmari oportet. Deinceps autem docet,quos modo una v*pars definiti nis confirmari queat. Aes adem aduer rum utrimque per aduersa definiatur, eam definitionem sumendam esse ait in qua maXime ropugnantia elucebit. Exempli causi, si uti l s definitio id quod est Osciens boni noxii autem id quod effriens mali aut id quod habet uim tollendi quasi interimenda boni Ex his duabus desinitionibus ea sumeda est,quae cum definitione eius quod utile est armis sme pugnat. Rura in mamicitia bona effciens odium mali, aut eius quod bonum non est. Sumenda hic quom erit ea in qua maior pugna perspicitur. His traditis docet.quomodo per patres definitio confirmanda st : 'cum qi finitionis partes sint genus 5c differentia primo de ratione confriarandi generis dilli til. Minimprimis est cognosci posse an rectetras di:um sit penus, ex eo quod rea propositae aduertatur. Si erum res, quae aduersatur ei de qua di se imus in eo genere continetur, quod aduersatur genera a nobis allatornem potest id de quo agitur, sub illo ipso genere conii
nem, siab quo aduersunt. continetur manifesto constat id iterum genus esse quod a nobis aliarum est. Dotuimus enim ea quae sibi inuicem aduersamur aut uno eodem genere, aut generibus ipss quom sibi inuicem aduersan tibus contineri Exempli gratia, assumpserit aliquis uattutem,tanquam genus in definienda iustitia. Dicendum est, recte acceptum genus fuisse. Nam cum iniustilia,qua ius stitiae aduersatur. contineatur sub Diti quod aduersatur uirtuti , nem possit iustitia eius ipsus genetis nempe uitii ambitu cona prehendi constat nimirum eam sub aduciso senere,
157쪽
Renere, nempe sub virtute eonfiniti. Aduersa enim aut iub eodem genere sunt, ut candidum 5c merum sub co lore: aut sub aduersis gentribus .ut iusti tra sub virtute in Fiust ua sub aeuo.Illud non adiecit,aut ipsa quoque aduern penera esse,ut in categoriis dixerat quia ne utile est id quidem ad disputationem institutam .dicque mina quini r utrum id quo de an tu sit genus, sed sub quo genere sit. De disserentiis quoque inquit, ex aduersis iudicare poterimus. Nam si de eo, quod rei diiunitae aduersatur, dicteremiae quoque iis, qti is ipsi atralamus,aduersantes cnunciantur,consequens elige te etiam eas, uae a nobis vllatae sunt, de re proposita enuntiari. Vt si rixe iustitiae linitio tradita stit,habitus tribuens cuim id quod aequum est uidete oportet,num rei quoque aduersae, nempe imustitiae disterentia huic aduersa conmen lat,nempe sit ne in iustitia ea , quae plus minusve quIm aequum est, tribuit:
quo probato illud quoque supcrius probatum intelligitur. Sed huic praecepto adstri argutarentationem contra
An uero nec sarium non est.de eluerfis aduersas di βῆ rentias enunciari s Ita est: mct aduersa sub eodem genere inacluduntur. Sed quora genera ipsa aduersa sunt, nihil probiabet te es utra que eandem dilerentiam dici ut de uistitia, σiniustitia Nam illa quidem virtus,haec autem vitium animi et .Pare diserennat sinempe animi.xtrique conxtitit. Siquide corporιs quoque Cr uirtus er uatium aliquod est. An uer inquit,necessarium ricin est de aduersis aduersas differentias dici ita est misi aduersa sub eodem genere includamur. Eorum enim quae sub eodem genere sunt,
nec eise eit aduersas else differentias, aut Omnes,aut certe aliqu is .omnes, ut in graui, M leui. Genus enim est, torspus .differetia autem, grauis quidem crassum dentumq;ta in partem inseriorem ferri leuis autem. tenue, A serti in partem superiorem. Aliquas uero, ut si dicamus gra oue,naturaliter deorsum ferri:leue autem, naturaliter iurassim. Etenim differentia illa, naturaliter, ambobus com munis etheo r. addito effemina est,ne omnes eorum diis serentiae sibi inuicem aduersae dicerentur. Eorum autem, quae sub aduersis generibus sunt, nihil nece se eli aduer fas esse differentias . aliquam enim communem differen
fani habere pollant. Quod autem ita se habeat, ostedit, allato iuditiae N iniustitiae exemplo. Quae cum sub adstiteriis generibus includantur illa quidem sub virtute haec uero sub ulli .eandem tamen dilicrcntiam habent. Illud elum,anunt,inrisque communis disterentia est. Nam Milla animi uirilis,lc haec animi uinum est. Additur autem illud,animi, ad eas I corporis uirtutibus ac uitiis separalidas .Nam iit a se inuice drilinguantur salis illud est,quod genera inter se pugnantia habent: sed differentra illa eo additur,ut a corporis uirtutibus ac uitiis separentur. Resta tamen potest ut ea etiam quae in aduersis generibus cotinentur, aduersis quoque dinere is in ligniantur. ut cum dicimus iustitiani esse uirtutem,aequitatis effectricem, iniustitiam uero uitnim . quo aequItas tollitur.
At illud quidem uerum est suersorum aut aduersas es. se digerentias,aut ea dem .si igitur aduersa de aduerso dictatur,de eo autem, Pol propositum est,non dicitur: eam quae allata est,rci proposite conuenire perspicuum est. Adsumi
mari,cam definitio genere σ ei gerenti s constet .s aduersi defuttio nota sit .mus quoque quot proponitur, de initio per
siccus erit Quando enim aduersiri aut in eos in genere est, aut iii aduerso: e d ferentiae quoque de alueUs, uel alueris scuti eaedem munerantur,constat fore,ut de eo quod vi deis finiendum proponatur.vel idem genus, quos de ei ad erbo,
enunctetur. aduersae autem differentis,aut omnes,aul salicracbquae adverse,ceterae uero ecdoni' uel contra , Et ferentiae quid ri eadem genera uero pagua i a vel utra Pe su nantis,er Isnera, Cr ei peremia. Vt enim vir que eas m nt, feri non pol est .alioqui aduersorum eadem definit:o esset At illud quidem Proposita contraria argumentatimne ,hoc addidit,quasi indicans aduersorum ut uel aduerssas uel easdem differentias esse,ita A genera uel aduersa, uel eadem. Nam dc genus uel ide est.uel aduersum. Itam illud perspicuum est .si de aduerso aduersa differentia di citur, de eo autem quod propositum cst non dicitiir: λ re ut ea quae allata est,nempe ea qliae illi alteri aduersa, turge te de re proposita enuntietur. Idc i generalet quandam rationem a curam praescribit inquieras .cum definitio genere, ac digeretiis constet,si aduersi definitio nota sit,eius quoque quod proponitur,dcsnitionem peripici ram lare. Quando enim aduerium aut in eodem genere est, aut in aduerso: ac differennae quoque de .aduersis. uel aduersae,uel eaedem enuntiantur, constat fore,ut uel
in eodem genere sit id, tuo de agitur, cum eo quod ipstaduersatur,uel in aduerso. Si in eodem,aut adue vis onas nes d fierentias habet,aut quasdam aduersas , quasdam easdem. Si in aduerso genere sit, sic quoque aduersas dis ferentias habebit,aut etiam eas dei aliquas, sed no om/hes aut omni ex parte pugnabit, ut L stib aduerso geneste fit x omnes habeat aduersas differentias. Vt autemurraque eadem sint,fieri non potestata enim no iam aliis plius aduersi essent,quae sint tantur,imo uero eadem e viletq; aduersonian eadem definitio,quod absurdum est.
Praeterea ex casibus, G ex coniiugatis. Num Cr generuex generibus. π ex si utionibus sinitiones necessario cocleis tantur.ur, fi obliuio est, scientiae almssio, obliuisci quoque erit scientiam emittere: Ex oblitum esse, scientiam em fili cita uis quis horum unum a miserit, is necise habeat cetera
etiam confiteri. itidemq; si int ritus est naturae dissolutio: in
ter ire quoque dicetur id. Mus natura dissoluitur: cr Ietali
ter, es cienter di naturam dissoluendam . contras fi letale est, uoid Jolaedae naturae vim habet, letum quoque me inister tus nihil erit aliud quam naturae dissolutio.Eademq; rarillo aliorum est. Itaque concesso uno,cetera quoque concessaralelbguntur. Q In cr ex ijs, quorum similis ad se inustem ratio est ergumentari licet. Si enim salubre est, id quo effae tur sanitas. υ κτει D quoque erit id quo licitur bona ba ciniri, bitudo: cr ur: le, id quo escitur aliquid boni . Eadem enim
eorum,quae liximus a suum cuiusque Anem ratio est. Itaque ruim n M.
Duio unius e finis sui essectione ducetur,eadem erit ratio
cetera omnia finiensi. ca uasa
Praeterea re casibus Ec re contigatis definitio confir mari potest.Nam rc genera ex generibus M ex finitionibus finitiones necessario consequuntur. Si enim alicuius x coniligatis finitionem assecuti fuerimus, ceterorum quoque hirtuo reperta erit.Vt si quis ortus finitione tua diderit, et aa etiam quae ex ortus uocabulo constigata
sunt, quomodo finiri debeant,indicauit. Siquidem eo imso,quod posita fiterit unlus ex coniugatis finitio, ceterorum quoque finitiones poni oportebit. Praeterea a mesore. CT asinili. quibus ex Iocis non aliis
ter desinitio eo mari potest quam fi duo cum duobus comparcntur.vis magis haec haras rei definitio est, quam illa
illius atque ea quae minus rodetur,vera tamen sinitio est, sta γ tu ut ea quoque vera fit, quae maiorem probabilitatem habet .Fξdfii utique videtur haec huius, σ ida illius reis,
vitio.sul unam receperit,aturari quoque recipiat, oportet.
lnutilis autem est loca a maiore tractatio , quis uelit olunum desinitionem cum duabus rebus, aut dras definitiones
cum uxea re comparare. Nam neque duarum rerum una,
ne ue naias rei thio res duae esse possunt. ,
158쪽
Non idem hic dicit, quod paulo supra dixerat. Illie
enim loquebatur de similitudine quadam ex analogia: hic uero de similitudine simpliciter ae proprie accepta. Nullos igitur locos , maiore , , minore, a simili, tum ad confirmandum, tum ad infirmandum utiles tradidit: maiore N minore quatuor, tres autem a simili Nunc admonet eos demum ex illis locis, confirmand:s finitios tubus adhiberi oportere , per quos id feri potest. Postest autem per cum tantum, quo duo cum duobus, uelut maius cum minore , uel similiter comparantur. Non enim per eum quo unum ad duo refertur, quorum alterum magis significat, alterum mnus: siquidem eadem definitio eidem rei non potest magis ac minus conueni re: neque una eademque definitio istam accessionem aedecessionem capit. sed ne per eum quidem, quo duo de uno dicuntur, ita ut unum magis, alterum minus mel se dicatur: ac ne tum quidem si hinilis sit utriusque ra tro. Eius modi autem loci sunt tum is qui probat qui potiam in hac magis quam in illa re inesse,ium is qui prooat in re aliqua magis hoc inesse . quam illud. Simili
terque in locis a minore, & a simili. Tallum igitur nae; lus in confirmanda finitione esse usus potest. Non mini potest eadem definitio pluribus rebum, neque huic ma gis , illi minus, neque atque omnibus conuenire. Vtcr que autem locorum, quos inutiles este diximus, hac tua progreditur: Si hoc potius inest, qu ni illud,aut, Si hoorum utrunque similiter inest. Quare inutiles omnino sunt ad confirmandam finitionem: neque enim unius rei plures finitiones esse possunt, neque ita ut haec maοgis, illa minus conueluat, neque ut Omnes atque conues niant. Vnus igitur locus reliquus est , in quo duo sunt quae subuciuntur, di totidem quae de eis enunciantur: si De unum magis , alterum minus, sue utrunque ex aequo sit, ad explicandam naturam estis cui adiungitur, accommodatum . Hic igitur tantum locus communis est, Per quem tum a malori, tum a simili, definitio conismaν ii potest. Atque hoc modo inter se continuanda sunt, quae hic dicuntur. Praeterea, inquit, a maiore, confromare finitionem, quatenus id seri potest . ut hoc modo. Si magis definit temperantiam, qui eam in honeostis tantum salutaribusque rebus animo agitandis polistam elle dicit , qui in iustitiam is, qui illam et se dicit has bitum tribuentem cuique id quod aeqlium est, contraoque, Si minus haec iustitiae finitio est, habitus cia: que triobuens id quod aemium est, quini illa temperantiae, hoonesta tantum &salutatia animo agitare. In hunc autem modum conformari argumentatio non potest, Si illa
magis, haec uero minus finitio est: M tamen prior illa mitio non cst, ne illa quidem , quae minus , nisi quis f=nitiones duas accipiat, quae cum duabus itidem rebus comparentur. Eademque ratio est loci a simili. Si enimaeque definitio est fortitudinis haec, habitus fiduciam assserens aduerius ea ex quibus mortis periculum impendet, atque haec iustitiae . habitus tribuens cuique quod suum est, ta superior illa sititio non est, hanc quoquesnitionem non esse consequitur. Quod si unicam defi
nationem accipias, eamque cum duabus rebus compa res, nihil tibi loci a maiore profutura tractatio est. N eoque enim argumentatio ita ὁ:rigi potest: Si haec magis ill us, quam huius finitio est, atque huius est, sequitur ut illius quoque sit: neque enim potest in duas res easdem finiuio conuenire: ac ne inuenitur qu idem ulla finitio quae duobus spraeterquam indiuiduis in conueniat. Sed ne duae quidem esse polsunt eiusmodi finitionestitasque in hunc modum non argumentamur, S illa hutu
rei, magis quam haec, festio est, estque hic finitio, itula quoque mitio erit. Ex omnibus autem . locis opportumssini sant ii, quos moso diximus: praetereaque loci a casibus , Cra coniuga. tis. Quocirca eos praecipat lcnere, at ut in prempta
habere oportet : sunt enim ad plώrim utilisfieti: citer
rum a clem, ut quisque maxime communis est, ita in eo pluirimum est ut ison. qualis est, inspicere num ad resfnguistis, cr num ad species definitio propesta accommodari queat. Rurtim fanonimum quiddam est species. Hic autem Deus utilis saduersum eos quι ideas ponunt, ut G suprarius lictum est.
Praeterea ex omnibus locis, ad construendam filiistionem opportunissimi sunt, ut supra dictum est , locuta maiore, a minore, M a simili. scd x a conrugatis . Na casibus. quocirca eos in promptu habere oportet. sunt enim opportunissimi, ta propter perspicuitatem,ta propter emcacitatem. Ex alus autem locis, li praecia pue in usum conueriendi sunt, qui maxime communes sunt, id est, qui ad plurima quaestionum genera accommodari queunt, & eos in promptu habere oportet,sunteium omnium maxime essi aces, maxillaeque utiles . .
Talem autem ella alti eum quem ipse huius disputatis nis initio tradidit, per quem inspiciendum e se autumas bat, id quod alicui inesse dicitur, ecquid omnibus quessub eo continerentur, conueniret. Etenim tum ad ita biliendas, tuin ad euertendas finitiones uule illud est. Cum autem dixisset inspiciendum esse, num ad res singulas, addidit etiam, num ad species. bi enim species indiuiduave sunt, quorum tradita finitio est, ad lingusiaria tantiam,sue ad indiuidua rospicere oportet Sin gesnera, etiam ad species, quae sub eis conlinentur. Hunc autem locum, atque hanc considerationem utilem esse ait, ad euertendas ideas. neque enim ideis, bc ijs quae sub ea, includuntur, eadem definitio conuenit, neque uidelicet id earum finitio indiurduis, neque indiuiduo rum, idcis . oportet autem synonima esse ideis ea, quo=tum natura ta essectio ex eis pendet.
Praeterea fi translato aliquo nemine v is est . aut sitim de se ipso, ut fuersum quippiam, enunciauit: σβquis praeterea lacus communis escaxque est, eo utendum. Ex iis autem , quae postea dicentur . multo di scilias conis 'miri, quam restili finitionem, intelligetur . Primum enim facile non est, hoc a respondentibus obtinere, ut eoarum quae in disinitione posita fuerint, i ud genus, hane
disterent lavi esse concedant. Deinde ut id quoque recipiant genere ac silerentiis, quae rei natura sit, explicari. Qui
bus remetis, bilogismus confici probris e finitioni ac
commodatus non potest. Si enim quaedam etiam alia ad
quaestionem, qua, quid fit res, quaeritur, respontiri mea unt, tam non conflata ,st ne ea quae allata est. en potius alia quaepiam rei propora finitio . Est enim finitio, ora. tio, quae, quid sit res, indicat. Quin ex his quoque idem inte igi πιιβ . facilixs enim est unum, quam multa conis
cludere: at definiti o , vel uno eorum, qua requiruntur,
sublato, refellitur : confirmari vero, m omnibus proba, tis, non potest . Praeterea definitionem probare in litui nisti generalis barismus conjiciendus est: oportet erum, quia
buscunque nomen conuenit, iis etiam omnibus definitionem convenire: itemque nomen Cr oratronem inuicem reciproacari: siquisem ea propriam propostae sinitio est. At destruere uolentem, nihil necesse est generat ter argumenistari. Satis enim es , fi ostendatur uel uni eorum de quiabus nomen dicitur, orationem non conuenire: etiam ad dea
initionem uniuerse ac generatim resistendam: neque ne a
cessarium est , quas sursum versus ecta argu militatione
ostendere, ex:bus non conuenit orat: , iis nomcn cc nuta
159쪽
Cum d xerit, qui loci utiles sint confirmandis finiticis
tribus, ac quorundam mentionem iniecerit, per quos non confirmare modo, sed etiam euerrere finitionem licet, addit hos quoque communes ad eam euerrens
dam locos admonetq. eos utpote ualde utile .in prom Fptu habendos esse. sum autem hi, tum quod usus fuertit aduersarius in finitione, translato atritio nomine, aut quomodolibet, inuerso, M unproprio. Qui erum ita definit, minus probe definit. ut neque is, qui de rei alis cuius Dinone interrogatus, illud ipsum quod definienν dum est, in delinitione subiungit. Ac translato quidem
nomine ut rar, qui temperantram, eontentum animi es
se dicit. Concentus enim proprie in fidibus dicitur. Idem autem de seipso enunciar. qui hominem esse dicit, ani mal consilii particeps, mortale, hominem. Ex us austem, quae postea dicentur. multo dissicilius confirmari qu1m refelli finitionem intestigetur. Etenim dissicile est 1 respondentibus obtinere eas propositioncs. qua hus ostendatur orationem 1 nodis allatam, finitionem esse. Qui enim hanc tam eiu esse probaturus est, is hoc primum obtineat, oportet, eorum quae in man neposta sunt, illud genus, hanc differentiam esse: ea que sola . ubi quid sit res, qualitur, enunciari. Haec ire rodissicilia sum ad probandum : neque enim cuiuslibet hominis est, eis Mentiri. Αt, nisi us concessis, dissinitimnem ella hane, nulla ratione probari potest. Nam si etiam alia quaepiam sint, quae de re proposita, ad quaesitionem , quid est, responderi queant, non tantum g nus, M. dilicrentia ex quibus constituta est finitio: tum certo cognosci non potest, sit ne haec finitio, an potius alia quaepiam: quandoquidem finatio est oratro, quae, quid sit res,indicat. Quin ex his quoque idem intelligi potest quanto uidelicet facilius sit conuellere , quam confirmare finitionem, facilius enim est unum, qu in multa concludere. at uero ad confirmandam finitio nem, probandum est, omnia, quae illius ambitu comoprehensa sunt, in rei propositae natura ineta. nisi inlinm ea .lnsint omnia, finitio non est . ut autem euertatur,
probeturque lautio non esse, satis est ostendere, uel una eorum quae in definiendo adhibita sunt, in re quae definitur, non inesse. uno en: in reprehenso, tota definitio corruit . facibus autem est unum probare quam multa. Praeterea definitionem, inquit, probare instauemi gesneralis syllogi silaus, isque aiens, necessario conficien dus est, quo concludat, quae in desilitione posita iunt, ea uni uerse, ac generatim de eo quod definitur, enumetari: itemque nomen ec orationem inuicem recapro
cari, siquidem ea propria rei propositae finitio est. At
destitiere uolentem nihil nece: se est generaliter argumentati. non enim tantum refellitur definitio, si nul ii eorum , quae sub nomine continemur , conueniat, uerum etiam si ostendatur alicui non conuenire. Nam
ad curetendum id, quod de toto aliquo genere dic Lur, satis est, si ostendatur, in eorum aliquo, de quibus nobmen enunciatur, allatam orationem non ualere. Sed ne que vitassim conferre tauronem cum eo quod linitur, destnienti necellarium est. batis enim est, si ostendatur, de quibus notiren dicitur, eorum nulli Orationem con=ucture: neque necesse est contra ostendere, quibus non conuenit oratio, iis nomen conuenire. Aequalla enim sunt haec duo, de quibus nomen dicitur us non conuo ure orationem, & quibus non conuenit oratio, iis nomen conuenire. At recipi ocationein in hoc genere argumenu reiicienda esse dicit, utpote, quae nihil ad eucrtendam finitionem conserat. Neque enim finitio est, quaeua tradita est oratio .Dissicilius igitur est c6firmare, itiain reprehendere finitionem.
Expositio quaedam in haec ipsa Aristotelis verba, quam non eiusdem interpritu es t .sed a studioso aliquo adjeri α
plum, tar postea ceni raturis insertam puritatis est, mouit, reprehendenti aliquid generatim disctum , si ostendat, quibus noli en conuenit, eorum nul li orationem conuenire: neque praeterea opus est idem Ostendere per reciprocationem , quae huiusmodi est, de quibus oratio ipsa dicitur, de eorum nullo nomen enunciari. necue enim id ad conuellendam finitionem utile est, cum saris sit ostendere, de quibus nomen dicitur, de iis non dici orationem. Haec tamen reciprocatio non per negantiam fieri uidetur, imo uero idem sursum uersiis retroque dici. Idem enim est, de quo bus notum dicitur, de eorum nullo di i orationem , ta dici noni eude ira, de quibus non dicitur oratio. Quod di ex paratium collatione Perspici potest. Aut forte reciprocationem indicauit hirnis erit inciationis, De quibus dicitur nomen, de eorum millo dicinar oratio: crini illa, De quibus Oratio, de ias in etiam nomen dicitur. Porreetiam hoc ait, nihil prodesse reciprocationem huius De quibus dicitiar nomen, de eorum nullo di ir oraotio , propterea quod ipsa per se reciprocatur. Aut, quia satis constat enunciationes, quae de toto genere aliquid negant , reciprocari, ut id ostendere inhil inecesse sit. Quanto igitur operosius est multa probare, qu m uni ita probare assirmatione de toto genere, qua in id quod ei e regione respondet,id est negantiam de parte aliqua
generis uel etiam negantiam de toto genere , tanto masioris negocii est finitionem confirmare, quam eandem refellere.
Euertitur etiam sella,s ostentis eam , Oinibus qxiadem iis, re quibus dicitur . sid non ijs solis conuenire.
Quod autem de ea diximus, idem quoque m. proprio atque in genere dici potest. Nam Cr borum atrunque manore opera refellitur, quam comprobatis. Ac de pro
prio quidem id, uti ex ijs quae diximus, satis constat.
Fere enim proprium coniunctim explicatur: quare unum qui refutauerit, is proprium sustulerit: ut confirmare mea. tanti, necessario omnis hillogismo sunt colligenda. Aequaecunque defnrtione dicuntur,ea fere omnia ad proprium
quoςlle accommodarι queunt. Num cI in eo conjirmo do, ostendendum e l conuenire iis omnibus, quae nomine
comprehenduntur: er in refutando satis est . fi ostendatur
vel uni non conuenire: quoque desinatione dictum est,cora ruere eam, A qua Nais omni,non tamen soli conueniat, idem etiam in proprio ualet. De genere autem, eo quod confirmanti unica pro fata uia est, quam necessario teneat, nempe ut in omni inesse ostendat: reprehendenti autem duae, ut aut tinti omniano viesse, aut etiam alicui non inesse ζ utrovis erum modo. quod initio potum fuerat, tollitur. Praeterea confirma trati necesse est, non tantum ut inesse ostendat, uerumetiam
messe, ut genus . at reprehendenti satis est , s ostendat, aut
m aliquo non inesse, aut in nullo. Ut autem ceteris in rerubus tollere de destruere, quam escere . ita in his quoque
euertere, Pitu construere, facilius ut tur. Pr oprium ait fere coniunctim, id est. eum genere exsplicari. Dixit enim, cum de proprio dissereret, primo genus, deinde proprium tradi oportere. Dixit autem,tae, quia proprium interdum etiam unico nomine exsplicatur, ut cum dicimus decorum pulchri proprium esse, felicitatas, nullius rei indigum . Maxime autern hoc modo explicantur summorum generum proprietates: neque enim ullum supenus genus est, quocum complis centur. Sic erantiae proprium est, in re subiecta non
160쪽
esse . si ergo promum eoniunctim dacitur, probatis dum est, ic inesse omnia in eo de quo agitur, o unis
De se inesse, ec cum eo reciprocati . Hoc enim uno misnus habet proprium, qu in finitio, quod, quid res sit. non indicat. Ad refutandum autem proprium satis est, si aut unum aliquid eorum,quae ipsi explicando adhibista sunt, non insit in re proposita, aut id quod proprium dicitur, non conueniat alicui eorum, quae sub re πω posita continentiir. Qtiinetiam euertitur, si omni conticiniat, sed non soli. Ostendit autem N genus facilius res felli, qu in comprobari. Nam comprobandi unicacia est, si unitime dici ostendas: reprehendendi duae, ut aut nulli, aut alicui non conuenire demonstres.
Aluinctum autem et toto quidem gentre facilius est rea fellere, quam probare. Nam is quidem qui probat, necesse habet probare, in se in omni: is datem qui refellit, βαtis habet, si sensit in uno eliqua non inise . At contra de parte generis facilius probatur, quim refellitur. Pro
Funti enim satis est, si probet in uno inesse: et restilentisredendum est,nullam esse in quo infit.
Praeterea adiunctum de toto quidem genere facilius est refellere, quam probare: de parte autem generis , contra . qui enim probare uult adiunctum hoc in omni homine inesse, haud sine enicere id facile potest. Fie;
ri enim non potest, ut uere candor in omnibus homi tribus haerere dicatur. At qui refellit, iacile ostendet in uno quopiam ut forte in Socrate, non inesse candorem. Atque ita euerti ur, quod de toto genere dictum fitebrat. De parte uero genetis, ut quod candor in aliquo inest, lacilius est probare, quo ni refellere. Etenim se tis est, si probetur in aliquo inesse. At refellere dissicis te est, di ostendere in nullo homine inesse candorem. Fieri enim non potest, ut hominum nullus omnino sit candidus. Nam eam quae de aliquo assirmat,ea demum tollit , quae de omni negat : quando ea quae no Omnem
dicit, in quibusdam uera eta potest simul cum ea quar .
Constat autem, eis omnium facillime finitio reprehen datur . plurimae emm dantur et id lficiendum vis, cura in finiendo multa dicantur E pluribus autem facilius confiscitur silogismus. Peccari enim uerisimilius est, tibi mulata, quam ubi pauca dicuntur. Praeterea etiam ex alijs argumenta ad impugnandam finitionem eruuntur. Sine
enim propria non est oratio , me genus non recte postatum est, De eorum, quae ellaru sunt, aliquid non inest in re prope tu, definitio corruit . et evertendis ceteris, neque ea quae ad desinitumes res endas, neque cetera omnia uniaberi queunt. Constat igitur, inquit, reprehendi finitionem facilius
m in ullum aliud problema, sue ex iis quibus proprium, suae quibus genus, siue quibus adiunctum ali quod explicatur. Cum enim multa dixerimus, quae infinitione obseruanda sunt, quale est, ut linitio cum eo quod delinitur, reciprocati queat, ut differentiae ex ipsa rei essentia petitae sint , ut ne insint uoces ullae homonymae, neue translatae, fit ut multae ad reprehen denduin quasi uiae offerantur. Nam quo plura obser uanda sunt, eo facillu, si logismus ad reprehensionem dirigi potest .cum quibus in rebus plura obseruati oporν
tet, in iis sere etiam multa peccentur. ubi autem pau=oores sunt obseruationes, ibi etiam perspicuum sit pauciora esse peccata . Qui enim M longum iter conticere, ec in eo etiam celeritatem adhibere contendit,
ostendit sapius, qu m qui in breuiore itinere adhibet
etiam remissionem: quasque in domos per pli res ilias aditus patet, in eas facibus aliquis de nocte ingredi pol, sit, quam meas, quae uno tantum aditu sunt peruiae. Praeterea etiam ex alus. I Is, inquit, qui finitionem rea prehendere ag reditur, potest & hac uia aggredi quod aduersaritis in definiendo progimum non acceperit granus, re, quod alienum genus assiumpserit, ta quod Mnitio cum re disinita non reciprocetur, di quod sit usus uocibus uel homonum is, uel translatas, ta denique alia Omnia tentare, quae prodita sunt in locis aptis ad res prehensionem. Etenim cum tam multa in deliniendo obseruanda sint, pene dixerim, necentium est , ut alia qui d fugerit obtutum illius, a quo composita finitio est..Itaque qui finitionem reprehendit, per alios etiam locos, quibus uidelicet problemata de proprio, de re nere, de adiuncto refelluntur, etficere id, quod instis luit, potest. Qua enim ratione proprium , eadem fonitio reprehendi poterit, si cum re proposita non recis
procetur. Et qua ratione genus aut ut alienum, aut ut non proxime adhaerens, aut ut rei naturam non explicans reprehenditur, eadem , genus in finitione posistum, aut quia genus non sit, aut quia in re defnita non insit, redarguetur. Rursumque ut in problematis de adiuncto ostenditur in Socrate sotiit an candor non insesse, sic, si quis hominem finierit, naturam animatam consilii expertem, aut mare, humorem pomi aptum, qui uel unam e tota faritione partem sustulerit totam finitionem labefactarit. Qitibus i tur modis alia , nsedem A finitio reprehendi potest: sed non contra. Nestque enim quae linitioni, eadem aliis quoque ei aertensidis utilia sunt. Nam etiam si quis ostendat, aptum adridendum, quod in hominis finitione aliquis potuerit, ex ipsa hominis essentia non esse, non tamen illud efflorietur, ut ne proprium quidem sit hominis. N eque, si
genus aut non proximum, aut non recte allatum prostbaueris, ex eo, ut ne genus quidem sit, consequetur. Neque si candor hominis naturam non constituit, idcirco efficitur, ut ne fortuito quidem haerere in natura
hominis possit. Quinetiam quibus te locrs alia proble mata, nempe de genere, dc de proprio refelluntur, non ex iis omnibus etiam problemata de adiuncto refelli
queunt uino potius quae ad refellendum adiunctam ustent,ea refellendis quoque ceteris utiliter adhibentur.
me enim diiuncto, ea sola ceteris quoque omnibus, quae ante diximus, sunt communia. Quicquid enim de re aliqua dicitur , id in eum Je oportet. At qui genus ostenis est non inesse ut proprium, nullo modo euertit genus: familiterque neque necisse est proprium ita inesse, vi genus: neque aliunctum ita inesse, aut ut genus, aut vi proprisim, sed in be tantum . quare arsumenta ex alijs ad alia duci non Peunt, praeterquam ad unum finitionem.
Quae enim adiuncto, ea sola ceteris quoque omni=biis, quae ante diximus, sunt communia. I uidelicet ut non tantum ad tollendum adiunctum ualeant sed etiam ad tollenda cetera. Quod enim solum de adiuncto quaesritur, insit ne in re proposita, idem in aliis quoque nemore in proprio, in genere, in finitione, similater quaeri tur. Quod si genus cum re proposita non reciprocotur, ex eo non effici: ur, ut ne sit genus . neque sit prosprium non inest ita ut genus, ut ipla uidelicet rei essenstra, ideo ciscitur,ut ne sit proprium. Similitermetiam si
adiunctum neque est ex ipsa rei natura, ut Kenus . neque reciprocatur,ut proprium,non ex eo consequatur,ut ad iunctim ne sit.
Finitionem igitur facillime reprehendi, dissicillime G.
tem constitui constat: illa enim omnia Mogismo probatiada sint, π quod ea quam fmtione ponuntur, insint in