장음표시 사용
171쪽
dicere inopinabilia uel nugati,uel soloecismum eOmittere.Sed intentio respondentis est nihil horum ferre uides ri. Sed in dialecticis colloquiis, nec ccnaminis gratia sit, nec doctrinae sed experientiae N exercistii gratia. Quia igitur nondum recte enucleatum cit ab atro quoda, quo pa=oo oportet respondent E eoniecturare dc qualia sibi opus sit concedere,f qualia minimesi debeat dialectice respodere ad seruandam positionem,no, dicere aliquid de i posis atque determinare tentabimus.
Necesse est itaque respondentem si tinere orationem po
nendo, aut probabilem aut improbabilem postrone ext negatrum, Cr aut Iimpliciter probabikm, aut improbabilem, aut indeterminate, tu alicui,ut aut Hi tit ab . Nihil aute refert quouis modo probabilis aut improbabitis fuerit. Nam idem modus erit bene respondendi, vel d endi uel non dandi, quod
interrogatum est. N igitur improbabilis fuerit positae necesse est cr conclusenem probabilem feri. Cum uero pro babilis,lmprobatulam Quippe cum simper oppostam posistionis interrogans concludat . At si neque probabile, neque improbabile fuerit quod postum est , er concluso erit talis. Quoniam autem benesilogizans,ex probabilioribus, et notioribus nepotum demonstrat, mani lium quemam cusmpliciter improbabile fuerit, quod ponitur, nibal dandum est a respondente quod non videtur j impliciter, nec quod videtur
quidem,ninus tamen conclusone uidetur. Nam cum improis
babilis est potio, probabis est concluso. Quare oportet, quae sumuntur probab:lta elle onmia, CP qvideri magis proababilia,quem quod prcponitur sideriι pernotrora quod munus notum est,conclus. Quare si neque tale est quippiam
eorum,que interrogantur ron ponendum est a responde
te. Si aut eis positio fuerit fimplicite probabilis,llucisa est.
quoniam concL fio erit simpliciter improbabilis. Ponendum
igitur Cr quae uidentur omnia, ' eorum, qua non videtiar,
quaecunque sunt minus improbabiba conclupone. Nam si iacienter se uidebitur disceptatum esse. Supra incipiens ab his quae opus est coniectare in dia
lecticis colloquiis dici Quia igitur omnis respondens et sustinens oratione alicui ponens quanda positionem, tari obicina aliquid,de hoc sustinet oratione, suae quidem neccilia et Mel probabilis esse, uel inopinabilis, uel simpliciter,uel definite.Sunt autem simpliciter probabilia, quae omniti opinione uel plumi conceduntur, ut sanitatξ eligibilem elie,sed desinite probabilia sint,quae sequuntur aliquem probabilium N existimationis unum , ut Platone, ues Aristotelem aut Calenum, ec ipsum respondete. Inis probabilia uel inopinabilia simpliciter ea sunt, quae sunt Opposita r robabilibus talia autem erunt que sunt prstetoninui uti plurium opiniones dicta. Defin:ta aute inopi tiabilia sunt,quae repugnant opinioni alicuius uiri existi
mali uerbi gratia dicere animam non esse immortalem, quia repugnat Platonis opinioni. Ite neq, probabile, ne
que improbabile problema alae quo aut neutro modo Cpine etar,ut nu pares uel unpares stellae sint: aut de quo aequaliter ambo rationes habemus,ut num infinitii sit uesncinatem num scientiae sint uirtures,uel econtrario quod non . Verum sinquit nil differt an simpliciter problema probabile unprobabileqi pro quo orationem sustinet respondens an diffinite se habeat. Na eidem modus est in uiris ν bene respondendi. Quid aute sit ipse deinceps diotit.Na quia interrogans dialectice uult deducere respono dentem in contradit ironem problematis, cui laviet. Equi
dem improbabilis problematis oppositum est probabula ac probabilis improbabile. Vnde si fuerit simpliciter inopinabile positium problema,cui fauet respondens, patet quod oportet simpliciter probabile esse huic opposiatum .proinde talem es chi improbab is problemati c5clusionem oportet fim .Equadem cu aliquis bene aliquid
N probabilioribus ostendit patet ena quod qui simplici ter probabile ostendit,per probabiliora idem bene ostenderet.Vn Unquit oportet pro tali positione respondentem nem ea quae simpliciter non videmur cedere idest nihil dare quod non simpliciter est probabile. Et si inpliciter aliquid merit probabisse,non tamen probabilius eo quod debet fieri conclusio,nem hoc concedet. No enim dialectici est cocedere interroganti aliquid probabile ii l logisino concludere per minus probabilia. Haec aute cudicat uideatur contrario additioni respondentes dicere. Nam eius propositum est non deduci in contiadictione,
sed qui haec digne petit sibi concedi, ex quibus opposimi
improbabili positiora concludetur, uel ex omnibus quae interrogans non concedet non concludetur ab interrogante, si quidem interrogat per ea per quς si arciperet c5cludens opposseum dialectice respondenus A non codentis,& non per probabiliora proposito,quae sola con cedenda sunt,quibus siquidem abundat interrogans concluderet propolitum: si aure non,prohibebitur a respondente dividice existimante ipsum concludere re ostedere idem per probabit ora,eo quod probabile est ut oporteat ostendenda per notiora ostendi. quare in quibus orationibus concluco facienda est simpliciter probabilis, in his oportet respondentem hae sola ponere, quae probabilia sunt simpliciterita probabiliora toclusione per ipsa. Rursus si fuerit Oabilis positio simpliciter, patet quod oppositum ipsi inopinabile erit. Oportet autem tinquit respondentein minis improbabilia dare tamen improbabilium quaecunq, sunt minus improbabilia, quam futura concluso Nam sit mrius talia erunt concedenda,quibus non potest bene sillogismo concludere propositum in terrogans per notiora Aprobabiliora. Nam improbabile inopinabileque sunt notiora probabilia. & quae minus sunt improbabilia. Vnde planu est quod cum fuerit proopositum simpliciter inopinabile,quod non est respondenu dandum,pro hoc cilicet non Geberet resipondens concedere improbabillora conclusione,quam uult concludi respondente. Caeteriam inquit Quae non uidentur quaecunq; sunt nunus improbabilia conclusione. Nam sussi eienter se uidebitur disceptatum esset Nam illud, lufficienter uidebitur enim disceptatum esse, est indicatiuu huius, non uidebitur enim transgredi dialecticum colloquium,
Ii sic respondet. am oportet colloquia gratia exercitula ambo efficere ut ad sellogismum facta sint.Sed in talibus problematibus diale liciis concedens sola probatulia, impediet propositum . Non enim facile est inuenire dialecticas probabiles propositiones.
Similiter autem erit C Ii neque improbabilis, neque probabilis est positio Nam fe π quae uidemur, omnia dandum,
Cr eorum,quae non videmur,quacunque minus sunt impro babilia concla one. Sic enim probabiliores accidit orationes
fieri.Si igitur implaciter quidem probabile, vel improbabi
te quod ponitur ad ea, quae videmur Impliciter comparatro facienda. Si orem non ιπphciter probabili, MI improbabi
Iest,quod ponitur,sed respondenti, adsie, quod ualetur, crnen videtur,iudicando,ponendum vel non ponendum. Si uero alterius opinionem tuetur respontins, m festum, quomam
ad illius mentem aspiciendo poneresngula debet, Cr negrare. Quare er qui tuentur extraneas opiniones, ut bona malam esse item quemadmosam Heraclitus inqui: non eant nomesse mi contraria eidem .no quia videtur eis hoc. sed quia secundum Heraclitum D dicendum. Faciant autem De et qui suscipi t ebinuicem posuimus. Coniectant enim vis is diacat, qui ponit. Manisellum igitur quae coniectandum responis
denti .fue simpliciter probabilisve alicui positam.
Rursus oportet respondentem inpliciter probabilia
ponere di probabiliora non probab: libus. nem impro
172쪽
babathiis . Nam per haec ostenderit dialectice. Nam laslena seri conclusionem oportet oppositam tali positi ni,qualis etiam postro .Equide ad haec nee suile est abii dare probabilibus ad propositum . Equidest cum prooblematum pro quibus sustinet respondens Orationem, alia quide simpliciter probabilia uel improbabilia sunt,
quaedam uero delerminata .rt Grum quae determinata, Des alicui alii digno existimat: ne uidentur sic,uel ipsi res
spondenti dicenti mihi hoc uidetur probab le Na si ierit problema propositum simpliciter improbabile , vel
smpliciter prouabile, oportet respondentem ad ea quae uidentur simpliciter probabilia comparationem interstogatorum lc concelsorum facere. Nam cum sit positio simpliciter improbabilis, quia conclusionem oportet feri simpliciter probabilem, ex simpliciter probabilibus
opus est cccedere probabiliora.quia conclusione oporatet facere sinpliciter probabilem. Rursus oportet concedere simpliciter probabilia A ea quae minus sum impros habilia quam ea quae sunt simpliciter improbabilia. Si alno suetit smpla probabile uel improbabile, sed definire
quia definite probabile uel improbabile duplis est,aliud ipsorum alii hc aliud respondenti. si luctu respodeti iussu est facere tesponsiones ad ea quae uidentur ipsi .dia oportet eum qui ostendit opposluin quam ipsi uideatur ivllogi uim facere ex his quς uidentur facere ipsi posto positionem. Quod si fuerit problema alicui alii uisum cui
fauet respondens, Oportet inquit ipsum coniecturantem opinionem illorum et dare quae dant, de negare illi qui habet intentionem talia concedendi, quae etiam probabiliora sunt ostendendo. Nana fauentes opinioni Heracliti dicenti honii S malum idem esse, non concedunt diceri non possunt contraria straul else non quod ipsis uidea tur,sed uel ut Hiraclito sic non uidebatur addentes,uides licet hoc .Id psum faciunt e iam qui suscipitini abmulcerositioncs. Coniecturant equidem Opinionem illorum, Nuclut respondent, sic etiam ipsi nituntur responsiones facere,ut facit Protarchus in Philebo Platonis,recipiens
problema a Phil bo.Planum igitur inquit, factu est quae oporteat respondesuem coiecturare sue simplaciter iue sit probabile positum,siue ah a. Qi oniam autem est nec se crem,quod interrogatur. eul probabis avi improbab re se, etit neutrum, ex dul ad
orationem aut non ad orationem e se quod interrogatur. Sisi quisem quod uidetur, ν non ad orat: onem dissum est ditendo quoniam uidetur. No enim inter mirur poro eo quod in principio. si vero non uidetur, Cr non ad orationem danadam quidem,sed annotant in quoniam non uidetur ad deuitationem absurditatis. si uero si ad orationemat uodeatur, dicendum quoniam uidetur quidem .sed valde prepinquum et,
quod in principio est,er interimitur eo polo quod propostum est .si autem ad orationem surdemsed uulti improba bile si pollularum, fatendum, quoniam accidat hoc polo,atualde absurdum esse quod propon rurisi uero nesse probe. bile . neque improbabile, si nihil quidem es orationema
Eum nihil determinendum. si autem ad erationem, annotan
dum,quemlum interimitur eo p io quod vi principio s.Nase cr qui respontit .mbi uidιbitur propter hoc paris quia dem praeuidens sngula posurrit. Et qui interrogat, aspequeo
Cudixerit disserentias problemalli,et ostenderit quomodo ad unumquodq, ipsorum oporteat responsiones facere,& quid coniecturandum si respondenti, nunc de cistam interrogans dicit, & horum diuisionem facit, Mostendit ad qua oportet respicientcin unamquant interrogatarum propositi num,uel dare,uel non dare. Namia per hoc tacete id licebit ut possinuas propolitam in
tentionem aTequi. Item interrogatorum alia sunt probab:lia interrogata ut hoc irga D in pios esse parentes colere.legius parere,ulti larem esse bonu,quaedam uero improbabilia,quaedatri autem neutra, Et haec quidem est interrogationum d:ulfio consimili diuisioni problema ium. Et inam illa secundum haec protei serunt. Addat auted iussioni interrogationum de hoc, aut ad orationem es, se, aut non ad orationem esse.Sunt autem haec ad orationem,quicunque conserunt ad syllogismum problemati ea uero sunt ad non orationem quacunquesti consertit ad propostum sed Hastra sunt interrogata . Cum igitur haec si differentia interrogatorum in his necesse est omonem interrogationem esse probabilem rc ad orationem, uel probabilem quidem non ad orationem: aut improbabilem ad orationem autem improbabilem non ad orasti nem,ues neque improbabilem,neque probabilem effead orationem,uel non ad orationem. Quo modo igitur rursus oportet secundum unamquanque disserintiarum secundum tales interrogationes iacere responsionem diu
citisi ergo probabilis fuerit interrogatio, Ee non ad crastionem oportet sinduit respondentem dare ipsam dicentem,quod est probabilis. Nam sic ipsa approbabit concedendo probabilia sed interrogans uidebitur improbabis libus uti cum neque ut dato uti ad propostum,& hac dicta sunt si fuerit probabile .si uero improbabile fuerit in
terrogatum,& non ad Orationem, dandum quidem est etiam hoc danti ipsum, cum non possit assequi interros gans aliquid quo utatur, tamen ne uideatur ignobilibus uiris parumque eruditis stolidus concedens icipsum nostadum est,& intinuadu, quod est improbabile, sed ipsum admittit gratia orationis de discendi quomodo ex ipso propositum ostendi:ur .Etenim sic rursus quia si concessum in ipsa improbatione facit interio garronem .quod si fuerit et a probabile interrogatum et ad Cratione, opor
ter inqui respondentem fulcra interrogatum probabule esse ξc ualde propinquum esse proposito, he aliquomodo per interrogarii in principio accipi. Na sc neque uidebitur instare probabilibus, neque aliquid pati ab instet togato eo quod similitudinem Ostendit ipsius ad ostesum. Si uero improbabile metu interrogatum, sed ad orationem, oportet inquit ici pondenrem drcere quod robsio ipso ostendit ut pr potitum,tamen stulta est interro ratio 1c nullo postum qui est mentis capis.1i uero nemprobab le fuerat neque improbabile interrogarum, s nisIul fuerit ad orationem dipsum Oporici inquit insumale respondentem quod co emo hoc accidit destriti possitum. Dicit autem quod dans tales responsiones hc prae, indens quid eum:utum si nih:l u: Ab ut per ipsas pati . Nam dixit opus esse bene respondentis,quando interros gans poterit ratiocinari dialectice concessis ipsi probabiliotibus quam sit conclusio .Lst autem dialecticum colloquium,quando neuter disputannum in oratione aliquid praetre legem dc praue asseri,sed faccret conueniens ipsi. micunque uero non ex probabatioribus concla one coriantur silogietare, perspictium,stionum non benes logi
etant. Quare has intereopatrones non ponendam. Quod non oportet resp dente dialectice eoncedere
propositiones dralecticas ostendens,inquit ex his perspicuum est,quod neque qui talia interrog it te qui per i inprobabitrora nituntur probabi lia ratiocinari dialectice interrogat,sed haec no concedere quibus dialectice uultura non est opus dialectici. similiter aurem G in his,quae ebscure, σ multipl:cirer dicuntur,occurrendum est.num qilia permibum es responis denti non discent dicere non disco, multipliciter dictum. non ex necessi te confiteri,uel negare manifestum quoniam
primum quidem nis planumst quod dicitur,non pigre tridum est Mere,non intilago.num saepe propterea, quia in terrogantibus non clare dum occurrit aliquid ius cili. si olim notum quidem ι, multipliciter durem dictura ,s iis omnibus
173쪽
omitibus gailem verum MILI um it, quod dicitur, dansura
simpliciter, uod dicitur, stet negansum . Si autem in aliquo uilem sit verum in aliquo autem falsam, Gnotanum est. quoniam multipliciter dicitur, π qu tuam hoc qui defusum,
illud otem uerum eli stram cum pollerius distinguitur, imis manibellum si Cr in principio ambiguum animaduerterit. Si eutem nem praeuiderit dubium sed in alterum esprctens Nasuerit, iciniam di eum,qur in alterum sicit quoniam non alid usticiens dei sed ad alierum torum aram pluribus existentius quae siub eos in nomine.uti eadem oratione uni. facilis
est ambiguitat. At f er dilucidam. π simplex st,quod interrogatur, ext se,aut non respondendum.
Quomodo in his quae obscure V multipliciter dicimo
tur interrogalis. 5c quomodo in his quae immanifeste M simpliciter respondendum est,nimc docet. Na quia fiunt quaeda interrogationes Immaniscstae M per quaeda multipliciter dicta, tuo oporteat respondente ad tales interorogationes instare .nuc dicit. Verum dicit illud i similiteri non quia ut praedictum est praebet. Na de aliis praedictu fuit,sed sinu liter dixit pro hoc ecundum praedictu mos dum nam quia respondens non prohibetur idipsum D teri,si no intelligeret dictum uel simpliciter negare. Item nec habet necessitatem quoddam multipliciter dictit,uel simpliciter sateri,uel simpliciter negare immo habet licet iam 5 facultatem diuidendi V dilsoluendi in Ierrogata. Sic igitur eum sit occultum,non cunctandum est fateri se non intelligere. Nam peccatum cit sic interrogantium ecnon a Terentii in se no intelligere, nam saepe accidit,quia conceditur aliquod ens occultum redargui ue interrogate aliquo si finitum ad aliquid terminetur non intelligens respondens id cocederet.Nam accidet ipsi cocedere Me extra omne siritum aliquid esse, idco non concessit intelligetis qu: d significat hoc ad aliquid terminari.uersitameli notum tuerit dictum K multipliciter diceretur, si in cun is significatis sic se habere uideretur. diuisum concedendum est simpliciter. Nam temperate degere eligibile est secundum omnia significata eligibilis. Etenim est bonst, delectabile N conferens s autem nec in uno sic se habet, ruitium nigandum est simpliciter. a unum ens else secti dum inilluin signiscarum ab ipso uno ueriscatur ne . l. unum est genere,nec num cro,nec specie . si uero in qu bus dant ii erit lucrit d clum 5 m quibusda sal uin,idiplum respondendii est quod multipliciter dic: tur eo quod alicui significatorii sic se habet,& aliud no.Na hoc ,cane esse latrabilem de animali pedestri uerificatur, sed non de ipso marino. Vnde hetat a princ pio diuisione sacere ,5c non mist concitisione .lia cu immanifestum sit, si etiam principio cognoscens,quod multipliciter dicitur sic concessit, e secundia significatum uerum ab ipso de vir. Caelemin, inquit quod si ia prouideret quod est ambiguum idest multipliciter dictunt. Na species quaeda multipliciter di clorum ambigua est,ut dictum est in sophisticis elenchis. Si ergo non praeuideret duplicitate dicti, sed secundu uerum tanquam solum concedens in altera specie conuer=tcrctur,fatendum est id dicendii m non ad hoc resipicies concedit. sed ad illud quatenus erat uerum dictum. Nam quando tuerint plura significata Κ dbs scientia, ita illud in contorii pluribus existentibus, no numero dicit, sed secti dum natura aspicies tunc facilis fit ambiguitas dicetibus, quod no i Gundii hoc cocessit ceu ca caecum uidere, uel tacente loqui.tamen si man festum suetit 5 simple e interrogatum,ccnsci Cmplicita uel sic, uel bcne respond)tcs dicere ostendciis rursus per haec quod non ad haec interrogata oportet dialc lice rcspondcn: cm ambigere.' Quoniam est: tui omnis preto tis rogistice, aut earualiqua ιst ex quibus cia 5zogi inus, dat propter aliquam il
mirare ali aurem tentantum instantiam ferre. Nam De hiis stantia. uti quest vel quae videatur, probibere orationem, preterutre est. vare si multis apparentibus,no dederit uni irersale qui non habet instantia, manifestum est,quonta proateruit. Insupers mili contra argumentari habeat. uenia noverum .longe magis uidebitur protervire. Q vastis nee hoesus ciar, nam complares rationes opinionilus contrarias habemas.quas disse: te est soluere. Uelat Zenonis, qttoniam noeontingit moueri,nta; stalium pertransire.sed non propteri quae sunt opposta his non ponenda. Si igito quispia M.
contra argumentari habet .nes instare, G no ponit, fluctis dum quantam pro eruit. Est enim in disputationibus pro terura, responso praeter esctos molos 62ogismi de structius. SHlogistieam propositione dicit eam quae confert ad propositu sellogismum Mira dixit paulo ante ad ratione,
dicit autem syllogisticarum .i no frustra interrogatarum propositionum alias tales eri ex qu bus stilogismus .i. in quibus syllogistace ostentum c6cluditur, quas etia proprie aliquis diceret propostiones sello Issicas: M alias esse gratia propositionum interrogatam . Tales aute sunt acceptae ad constinationem sellogisticarum propositi num quae sunt in inductionibus. Cum uero d:xerit quo modo oportet ad non sellogisticas, sed interrogatas pratia sellogisticarum dicere.inquit planum else, quado alte. rius gratia acciperentur,ta respondentur,ic no ecclusio n, eo quod plura similia c5tingit interrogati, quod perinductionem uel similitudinem, ut plurimum nituntur si liogasticas M uniue sales propositiones assumere, quado non fuerint notae per se.Vnde exponens quae sint per plura finialia subiunxit aut per inductionem, aut per simit iudinem ut pilarii in i inniersaliter sumitur. Nam in indus monstriis plura similia interrogantur. Verum cum dicit aut per inductionem adiecit hoc aut per similitudine.Naeo quod plura similia accipi untur,ostendit inductio uniis uersale per singularia uel cum dicat inductione ut comunitis similitudine intulit. Nam per similitudine etia propiostiones exemplare ostendunt actio solum indu hue,ed etiam per similitudinent N proportionem . Ite adie cit illud ut plerunt,quia saepe etiam per pros, it Nisum construuntur tales propositiones sed etiam ut quςda manifestae pmpositiones assumuntur sed ad conseretes propositiones ad propositum si llogismum, ec propter hoc. uisas en talogisticas non per lillogismuin ostre dentes oportet inqu t) sic respondere. Equidem inquit cimnia singularia ponenda esse, si uera fuerint ec probabilia per quae si inductio. Sed ad uniuersale tentandum est illatum eg singillaribus instare Vt enim in sullogismo ex necessitate sequitur ex ipsis politis conclusio, sic etiam accepta
induct: ue sequitii rumuersale.N6 n .si homo et canis bos mouet mand bulam inferrore, iam 5c omne animal in uer proinde inquit ad hoc nitendu est a fierre instantiam. Non enim sine aliqua instantia oportet respuere conclusionem.Na sine instantia uel existente uel apparente proohibere orationem cocludr,est protentire inquit. Dicit autem instantia existentem quae ut uere ricii, bet conclusionem .ut omne quod ex aliquibus in aliquid transmutatu movetur.No enim si secundum quantitatem di locii ecqualitatem iam ec omnis. Na generatio dc corruptio nitatationes quidem sunt ex aliquo,non tame motus. Quod enim mouerar omitet idem seruari. sed in his mutatiosnibus idem ricin seruatur mutatum. Dicit quom instantia apparemem .diana qui ad ostendentem aequalia else peranductionem quae nem excedunt, nec descium instando, dc dicendo qui instat quod secundum aliqua proportio nem no sunt aequali aliquide iustus e iustum simi aequa ita,non tamen sic se habent,ut non sese excedat nem una ab altero deficiat.Nam tali distributione aliis plus alii ifilex. APhro .super Top. P iii
174쪽
ininus distribuitur instat apparenter. Non enim ide sim 1
liciter aequale de quo ratio erat,& ςquale cum additiosne hac secundum proportionem . Caeterum eum di erit eos prote re qui sine instantia renuum tofusione quid est prole re, posterius dicit,inquiens . Naestinoratiosnibus proterva responsio circa dictos modos syllogi lini corruptiua.Nam protervire dicitur qui non per comae nientes responsiones corrumpens N prohibens fen fullo ismum est. Quae aulem sint conuenientes responsiones ictae sunt.Itein cum dicat eos proteritare qui fine instan tia renuunt conclusionem,mqtiit. Insuper niagis hoc facere,si nem contra argumcntari ad ostensum aliquis habes Nostendere idem per quaedam quod non uerum eli noconcederet. Est aute cotra argumentari, ad dicta no afferre instantiam N argumentari per quaedam alia, & ide rursus syllogisnius cocludere,quod non est uerum ostes . Nam qui instat ad rationem ostendentem quod animus non immortalis quia est species eius materialis, ta nulla species formaq, materialis est separabilis I materia & tetans ostendere idem rursus per alia ouaedam quod est v corruptibilis uel quia accipit quod disciplinae sunt remuniscentiae uel quia seipsa est mobilis contra arguit,&non instat. C stemm dicit eos magis protervire adhuc no contra argumen antes.Non .n .si quaedam ratio contraria comunibus coceptionibus existens dissicilis solutione affertur,aliquis contra argumentans ad ostensa iam per eandecausam non oportet ponere manifesta ostendentia.Non enim si ost o aliquo per inductione et omne animal mobile est x incuc iur,aliquis contra argumentans afferat rationem Zenonis destrumena molum,quia oportet in tum quoddam spatium transiens primum dimidium tuas
fre. Hoc auri in seri nequit coquod N illus rursus dimidia rursus dimidium debit pertransire, x illius dimidii sumili cr,V cuni insitata sc .sicut dimidia impossibile est ut cmnia liae percurrat.Nam magnitudo in inlinitum diuis: b:I:ς .Rt impossibale est infnito infinita piri sire,no oportet ob id non concedere motum non elle, neq, inductio nis conclusionem quae si per manifesta . Item dic do no nrra argumentari sufiiciens esse ad prohibendum it ud per inductionem, intulit . ne v instare ui aliquibus non sis rem habens contra arguere, M non concedens coctu sionem is talis protervire uidetur. Equidem prolema res
sponsio est praetcr rcsponsiones dialecticas sisllogismi destriactiva. Nam proterulens non sinat interrogantem sullogismo concludi cri uult .Et est modus hic protervae respolionis at iis praetcr ditius.Nam neoli qui contra ponit respondendo Q a :uocum est interrogatum aut Q melaphoticum uel mulἰum, sed soluin deliniendo prohibet sillogismum S disputationem. Sustinere autem Cy positonim et a tutionem ipsum 'bi ipsi oportet preargumentando. Nam iis, ex Fibus vite, rimunt interrogantis quia ponatur man. stum, quoniam edui Ut tilum. Oportet inquit eum qui de aliquo problemate re
menti uel diffinitione aliquid in medium adducere, suillonire quandam rationem,&respondoeprimum sibimet prius arguenti contra idem ac prius assicinenti ea quibus
potest ipium destruere M ordinatu sic quomodo ad ipsium poteli re pondere.Nam facilius responsiones facit, si prius meditetur de his quomodo respodcndum sit, naad haec responciere M instare oportet ex quibus nitunturiae carogantes deliruere post uni adem quom dixit ei faciendum eΓ,qui de aliquo fissuro debet interrogarς. ampitiabilivi vero suppo trotam cauendum sustinere. Erat autem inopinabilis multiplicitera ari Cr ea ex sita abissona cera ingit dicere: Vt f omnia dicat aliqvis moveri, aut nihil. V svrciorque pectis moris, Ie et genis. Insuper Cr. quae sunt contraria confli , ut seomam voluptas bonum, et murum facere imbus iam iniuriam pali. Nam n nut orationis gratia factu iram , sed ut e ualem ea quae Mec
Conclud t nopinabilem se pol tionem non esse tuendam iubi supposii ionem problema V positione dicit .Estainc in inopinabilis suppost o duplici' cr, cierum aliqua per quam necella est al:qua absurcia x inopinabilia d. cere.N am quia omnia mouetur secundum Heraclitum sic dicente, contengat destruere ipsum moueri siquidem motus horum sit alicuius mutati uci secundum locum uel secundum quantitatem,uel qualitatem. sed secundum dicetes omnia fuere nihil potest idem etiam parum permis nere. Item si omnia mouetur continue rem idipsuin hoe omnia moueri manet, & est hoc, scilicet omnia moueri idem cum hoc, nihil motum elis. Deinde no et se motum est praeter in den: ia, quomodo igitur non est absurdum, immo etiam inopinab:le aliqua igi: ur problemata ob iasunt inopinabilia x quaedam eo quod peroris moris cosuetudinis est Hectio ipsorum, L quia contrario modo consiliis hominum se habent,non enim ut exercitii gratia talia tractantibus aud: miles mentem adhibcriliati assemiiuntur, sed uelut eligentibus ipsa odiunt eos.
Quein Riue uero orationum fissura bllogizant, solum dum interimendo id propter quod sit falsum. nam non is qui
quosvis interimit soluit Neque si fusum est, quod interimitatur. Habere e tum potest plura falsa oratio. vi fi quis sumasidentem scribere. socratem vero sidere. Accidit enim ex bis. Socratim scribere. Interempto u tur Socrati in sidere.
nihil magis soluta est oratro Qua uis bisumst postulatum
sed nen propter id oratio fulsa. Nams quis fit sidens qui dia
non fribens autem non amplius in tali apte ecce mmolabiis
tur ead insolario Qgare neri id interimendum sed ledentem scribere. Non mora omnis qui sitit cribit solas igitur omis o cui in erumtta propter quod ' falsum . Nouit ratem
soli: uenem cui et quonia propter id falsa est oratio, quintae modum in his sit albo describuntur. Non enim si finis stare,nes fi falsum fi . quod imomi Q. sed id propter quod fulsitim .a fgnandum se enim erit mari fluo.utrum prospiciens aut non facit instantiam.
Quia necelle est si conclusio est falsa huius etiam rationis propositionum aliquas falsas else patet quod si fuciit Propositio falsa ob illam erat etiam conclusio falsa, ut innac ratione quale corpus,sed qualitas quale igitur qualutas corpus. Na ni falsitatis in conclusione causa est prospositio accipiens quale corpus,nam altera uera est, quia
igitur contingit N plura esse quaedam falla,si sumpta ierit, inquit ostendentem non quod expolitis fallum .soluere rationem,sed illud praeter quod ficta est cor clauo ta lis. Non enim omnis propositio sumpta falsa cst causa falsae conclusionis. Nam ostensum est,quod ex salsis proposition bus aliquod uere cocluditur. Et manifestum quod dicit per exemplum fecit nam qui conchidit Socrate scri te per propositiones ambas talias,Socrates sedet omnis ledens scr. bit non quia Socratem accipit sedente falla. sum concludit. Etenim si uera erit, nihil iurnus erat talis conclusio igitur non est causa falsae conclusionis. Ite nemui demonitrat eandem filiam soluit rat:onem, sed quiemonstrat dicentem omnis sedens ictibit. Na haec semper falsa est auius autem signum est, quod si ob hane, Socrates sedet,erat interemIta illa etiam interces ta filii cooclusio sed utcunt nunc se habeat haec, conclusito est falsa. Solus igitur destruens esse, ob quod si falsa. Soluere igitur rationern hanc inquit,destruens est destrue do proopositionem iob quam talis conclusio fit, non tame prorosus inquit,omnino soluente falsam ratione, eo quod deostrivi propositionem iam scire solutione. Nam eo ungit sc aliquem destruere propositionem causam conclusio nis, ut solum falsam , non quod in ipsa habeat causam,ut sit talis cocluso.Proinde qui sic tollit,soluit quide rati nem,um scietatus solutione.Nam in cunctis caust
175쪽
eognitio scientia est. Potro medicus sciens non solii meo
dicando sed etiam causam qua medetur cognosces. Adstrit autem ad osterisionem huiu , scientes causam per qua
falsa est tonclusio hoc scilicet hos scire etiam solutione, sed non solii ostendentes positione Disam, oportet eos qui nituntur instare contra ea quae lalso descripta sunt. Etenim in his no sufficienter inflare uerbis ad soluendum
falso descriptum M si talium sit ad quod instant, sed etiapropter quid falsum sit comprehesum,ec quomodo preter hare deductio habet ostendi, nam sic notum fit quoasciens,lc uadens, quod occurrendum est ex hoc sui tutinitantia,& non quouis temere. Est auteni prohibere coclus orationem, drupliciter.
nam aut interimcnto is, propter quod fit falsum. Aut ad Histerrogantem instamiam ducendo. Sepe enim non solat quia dem tamen qui interrogat, non potest langius procedere. Tertium autem ad interrogata. Accidit enim ex interrogatu
pilem non fieri quod volumus, quoniam hon bene interrearata sunt alito autem aliquo feri conclusionem . Si igitur
non amplius potest producere interrogans ,ad interroganatem erit instantia. st autem potest, ad interrogatu. Q gartum tem,er pe Ima vastantiarum est,quae est ad tempus. Narrapidum talibus instant,ad quae dijutare pluris est temporis,quam prae meis exercitationis. Instrariae igitur ut Icta
est prius,quatuor modis fixiat. Solutio autem est earum, quae dicte sunt, prima tantum. Reliqua autem prolabulones quedam, Cr impedimenta conclusonum. Cum dixerit quomodo est soluere Disam ratione,mie dicit quomodo secundum quot modos instando a principio est prohibere concludi aliquam orationem. Na idenon est soluere,fc prohibere. Nam soluitur iam coclusa, prohibetur uero dum concluditur. Ideo solutio uno modo,& prohibitio quAdrupliciter.Nam qui destruit,penes quare fit falsum prohibet rationem,qui quidem differret 2 soluente.At qui eam propositionem destruit, quia ille iam posita conclusione noc facit hc uero ne aliquid inseratur assumit .Lit aute quaedam prohibitionis eua instanstia facta contra ipsum interrogantem,sed non ad oratio nem. Est autem quaedam quae non impedit orasonξ disctam,sed eo quod interrogans in promptu non habet solutionem ad instantiam prohibetur ratio, ut ad proposit tam quaestione ueniat.Tertius modus instantiae est, qtiando accepta fuerunt uera, eo quod bene interrogatu est, sed uel cleficit aliquid uel non secundum habitudine *II logistica coponere uideretur concludens. Na qui ad hec instat,ec ostendit non conclusum ab ipsis ut conclusio iulata ad interrogata rationem facit. Si ergo instantia facta ad interrogatam sic oratione a respondente minime posset interrogans eum cum non sit ad orationem adducere Patet quod prohibetur oratio.Nam qua do destruerenit Oratio uera ab ipsa ficta initantia eodem, Ec non pollet interrogans soluere instantiam ad interrogatem dicinar, ut paulo ante dictum est. Si uero initantia nita ex accespus non concluditur illata maior orauo, quam ea quae ostendunt,transuinit accepta aequivalentia uel ut edo quibusda conuersionibus propositionii uel addendo aliqua propositione uniuersale, sic instantia ad interrogata erit facta.Ni sic Interrogata ad principium accipiebantur, taob id nil conclusit. Caeterii quarta instantia inquit et se illa ad lepus,quando fieret instantia quae maiore tepore indiget qua secundu prssens colloquium,prohibetur interrogans concludi propositu. Na oportet primu soluere imitanuam 5 solutio indiget longetore tepore, quam id sit quo fieret colloquium. Dicit aurein hanc instantiam esse Pessimam instamIanaim . Nam eorum qui praue utuntur arte est prolongare oratione dc expellcte abiicerem proposivini lcainduin transpositionem ad difficilius problema.Cum B dixit quatuor et se spicies in statiae quibus potest prohiberi oratio quaedam conclusiua, inquit fora in
stantiam esse solutionem interrogatae orationis primam haec autem erat destriinio huius quomodo fit Distimae liquas uero tres quasdam prohibitiones ec impedimenta
conclusionis nuncupat. Inculpatro uero oratio, π secundum ipsam orat: - et quando interrogatur ton eadem. Plirianque enim Pod non
bene disti . tetur oratio,is qui interrogatu est causa: Femἀno concedit ex quibus ad positionem bene erat disputare. Noenim est in abero solo bene absiluere co*mune opus Necestariam igitur quandos di dicentem, e non adpositione argumentari. Quando ses,qui respondet, contraria interroga ti praesumit corroborare. Proteruunt uiguur altercatoririas, non fallacticus faciunt exercitationes. Insuper cute, quia exercitationis. π experimenti gratia. π non doctrine huiusmodi sunt oritiones perspicuam, quoniam non solum
vera filogitandum. sed etiam fusum. Nec per vera semper, sed panisque etiam per falsa. saepe enim vero posto, interimere nec be est disputantem. QVare proponensa falsa, quandoqxe autem σ falso posito, interimendum per falsa. Nihil
enim prohibet alicui ulteri,quae non sunt, magis quam vera. gal repter ex iis,que icti videntur oratione facta, magis erit actus, uem ad litus. Quod ipsa inculpatio increpatimi n5 fiat in oratione per se inquisina, R quando uelut in interrogatione facta corrigitur. Na Oratio per se inquisiita increpatur, si sinos ostica liberit,sive per falsa ostenderetur,siue per ignotio ra, ut paulo procedes dicet.Nam quinque increpationes esse orationii quae per se inquiruntur dicit. Equide in ei
dem il6 increpatur inrerrogans, dc respondens. Na sirpe ipsus no interrogare bene est causa non interrogans edrespondensiquando no concederet talia ex quibus bene est arguere.l.dialectice ad postionem. Nam fieri argumetimi bene Κ dialectice atq; syllogi sinum non solii in ipso
interrogante est,ut nem in lo respondete, sed in utris v. Nam comunis dialecticus syllogi inius fit.Na ambo sunt exercitii gratia, ideo oportet conferre, quae ab ipso sunt ad uti l .Conferrent aute si interrogans sic interrogat ut dicium est. Et respondens sic rursus respondet, ut supmpositum est. Nam ob id ducit oportet respondente conscedere probabilia quando igitur non congrueret ponderetur is affert necessitatem non laciendi interrogationes dialectrcas ad propositum, ut opposita illis quae interroga id uult accipere,ut detur ideo necessanum est ad discentem,idest ad respondentem lacere rationes,sed no adpositionem,ipse rurius expositione inferens inquit, pro=terarentes igitur coira certantes laciunt in dialectrcas exercitationes Nam conlentiose disserere, ec ex omni modo lentare,ic per quantis respondentem cir cunuoluere, nad positionem .sed ad respondentem est rationes facere, igitur non est interrogans dignus increpatione,sed si ina te,& non dialectice interrogat, ec praebet causam talis in uolutionis,qualis est Callides in Gorgia Platonis, qui noconcedit uera nec probabilia. Vnam igitur caulam hane ducit cur non fiat increpatio ipsa per se orationis N interrogatae. Adiecit autem his quod orationes si sim per se interrogarit Disae, non amplius increpantur, eo quod fiunt orationes exercitii gratia, sed non doctrinae. Hic patet
quod non oportet solum uera syllogismo concludi, sed etiam Dila .Hinus autem causa est, quod nititur dialectocus positum per probabilia construere. Quando igitur uerum fiterit politu patet quod oppositum rius propo nit rosteridere arguenti, τ necesse est ut sit lalsum,& propositiones fiunt liter quae ostendunt hoc. Noai potest exuetis aliquid falsum ostendi portet igitur falsa propo nere.Aliquando aut e ta si falsa inquit tuerit positio per falsa tollorda est ipse, si magis uidentur respondeti talis, qua uera Et ex his quae uidentur illi,sc ponuntur ab illo, di conceduntur procedente oratione niagis etit suasus.
176쪽
Oportet autem tam . i bene transfert, dialectice. σnon cententiose trans erre: ut geometram geometrice, fine salsum siue verum fit, via concludendum est. Quallas curem
diali io 2 smi, situm est prius.
Aut re ueris in fallam, uel a fallis ad uerum oportet
uansferentem Craticinem aliqua, ut oppositam ostendere per Oppositum inquit. Itam inquit Oportere eum qui syllogisitio utitur ostendere dialectice per probabilia , ecnon contentiose,neque stipe sicictenus aliqua, Ec apras retina . Vt enim geometram oportet per geometrica principia demonstrariones facere, se etiam dialecticum dialectice Hac autem sunt probabilia, siue ostensum sit uerum siue talium fuerit. Quoniam autem perversus socius est, qui impedit com
mune opus, petit,quoniam etiam in orationibus. Nam comamne quippiam quod proponitur, σ in i is est. Praetera quam In concertantibus, in quibus quidem non est eundem trisque finem assequi. Nam pia es uno impos ibile est uina re. Differt autem nihil fue in respondendo, Me in interrogando flat. Num et qui coniciatiost intcrrogat, prave dispuistat, a qui in respondendo non dat, quod videtur, neque sua scipit quicquam quod uast interrogans. Id festum igitur ex qs. quae dicta sint,quoniam non militer increpandum et secundum sitissam oratione, er interrogant E Na nihil proahibet orationcm quidem prauams interrogatem vero, ut post te est, optime contra respondentem disceptare. Nam
contra proterves no pos bile est fortu e statim sumere qualis quis uult sed quales fieri pos bile faciendi baclisei.
Vt prauus socius est qui commune impedit opus, se et iani in dialectos hi sunt. qui exercendi gratia commune opus facientes per colloquium N disputationem orationii,siue Interrogans siue respondens hoc faceret, trasegrediens intentionem dialectici est dignus increpatione. Caeterum cum dicat lc in oratione A in disputation iis commune aliquod opus proponi. Etenim in disputado adiecit praeter certantes, ideo cur his non proponitur aliquod commune opus indicauit.Nam ambo contentioν alladis tantes appetunt uictoriam apparentem, sed im, possibile est in eadein oratione simul co tradicentes sese
uincant.Nam plures uno uincere ist impossibile. Dulcit autem nihil,si inrerrogans,an respondens impediat commune opus.Nam uterque ipsorum colentiose facit cois loquIum . Etenim terrogans coluentiose interrogat, tarespondens non dat apparens probabile, neque qualebnus interrogans facit interrogationem accipit, sed talu titaretur, ta non daret quae uidentur eme, N probabilia sunt,& non admitteret interroqare, ec audire quid uult interrogans ted antequam expleret interrogatione prir ripiens oranonem & negans non concederet. Paret i Itur ex dictis quod no sinulis est increpatio orationis per se, cin interrogatione. Nain mi uetat orationem prataei
esse inquiretem per se sed si interrogant sut sim potest 3 optime dispularet contra respodentem, s laetit protereinens ita non faciens responsiones secundum opinione. Item nihil enim prohibet syllogismia prauit esse ipsum per se,quia coetudinar syllogismo ex inopinabilibus propositionibus sed qui interrogat bene M line defectu 1 obtest disputare contra respondente. Non enim respcidens concedit ei probabiles propositiones, sed inopinabiles, quare non inculpandus est,si ex quibus interrogaret,iaceret etiam h llogismum. Nam impossibile erat aliter raFtiocinati aduerius protervientes non bine respodentes. Nam tonita tales no est possibile interrogantem facere syllogisinos quales uult,sed quales contangunt. Na ille uellet probabilem facere syllogismum . Vnde ipso non concedente improbabilia necet se est ratiocinari ipsum, ut contingit deinceps superata .riam qui sic lacit no inculpandus erit.
Quoniam autem est indeterminatum . quoto contraris. er quando ea, quae sunt in principio, frenue homines narapi runque per stipsos dicentes contraria dicunt, Cr abnuisentes prius ant posterius, quando interrogantes, er conistraria , Cr in principio plerunque subaud unt ne cesse ni prauus fieri distulationes. Causa autem est qui reis spondet, haec quidem non dans, illa autem talia dans. marini estum igitur, quoniam non militer inculpandam, cr interrogantes, er orationes.
Dicit fieri cum disputatiuo per se peccata in orationiis bus,dc propter ignorantiam, &quia non determinatuest quando opposita, & quando ea quae in principiossint,accipiunt.Nam quia ignoratur lapest in orationisbus peccatum ita haec accidunt etiam in seipsis cum discunt, respondent. Nam qui dicit cuncta esse fato. Mense nonnulla in nobis sibimet pugnantia dicere ignorat. Item qui dicit infinitum ab infinito contineri, ignorat sobimet aduersantia dicere.Nam ipsum infinitum dicit ei se finitum.Item qui dicit indistarenter concludens dicita syllogistice petendo,quod est in principio Mam petit quod concludit accipere. Sed ob ignorantiam horum accidit Ec in disputando fieri peccatum. Nam qui ponit bonum e se da uas, si sic tarte fortuna interrogatus fuerit si id quo bene, M male uti possumus non elebonii,
concedit uel non concedit, sed renuens non concessithonum facere bonum quod est contrarium positioni. Praua autem orationes, quia non determinantur talia fiunt. Sed saepe talis peccati secundum orationes causa sit respondens,qui non concedit sic iterrogata, sed ad mittit accipientes opposita ipsi posito uel id quod est in principio petentes concedit,ideo interrogans in talibus non est causa,& interrogans talia.Patet igitur ex dictis, quod non sun uis est increpatio cum oravonibus, ta instarogantibus.
Orat lenis autem secundum se, quinque sunt inculpatio, ne s. Prima quidcm,quando ex interrogatis,neque quod pro postum est,neque omnino quicquad conclatitur,cum vel falsa sint, uel inopinabilia aut omnia, aut plurima, in quibus consistere debet cci ulu ,σ neque ablatis quibusdam, misque lus quide illatis, Ius uero additissi concla o.
Cum ostenderit quod non sunt eaedem per se inere pationes cum oratione inquirente , Κ interrogante, nunc quot N in quibus increpationes per se in oratione sunt,dicit. Inquit autem quinque esse , quaruin pruna quando re interrogatis nihil concluderetur nec propo litum nec quippiam aliud si asyllogisticum metit. Item si falsae lutant propositiones Cpposi , iis omnes imst probabiles, uel aliquae ipsarum ex qu:bus insertur con clusio. Praetcrea neque lublatis quibusdam . neque ad ditis concluditur conclusio Nam prorsus absurdum est accipiendo falsas, ta improbabiles propositiones mhil concludere Ialem in libro de naturali audini demon strauit esse rationem Melissi fallam ita illam Parmenidis Etenim falsa accipiensa sunt illa etiam asyllogistica.Naalter dicendo talem rationem, quod est praeter em est non ens,quod non eras nihil est, igitur unum eris. Non emn hoc concluditur,quandoquidem sic non uideatur
concludere propositum fed aliud qu ppiam concludit sellogistice.Nam hoc quod est praeter ram ut concluscit. Alter uero dacit.quod est fictum habet principium, quod non est factum non habet sed quod elt factsi primcipium habet. Vbi nec propositum neque quippia aliud stllogismo concludit. praeter id quod accepit falsa a se sumpta, M improbabilia. Ideo dixit in libro de naturali auditu,magis autem est Meliti onerosa ratio. Qtian do igitur inquit, neque acceptis quae Brit ae*Dualentia postus,neque additis quibusdam, neque ablatus, neque quidem ablatis illis uero additis potest syllogistite con cludi: orauo erit sub praedicta increpatione. Hanc auteadiecit
177쪽
adiecit ripse aecipiendo r6plicatoriis a*llogisticam,ta quando non poterimus aliquod auxilium inuenire,&assequi quo non rideatur cile alii llogistica,qualis est predicta ratio Melnsi. a
Secunia autem fi ud potionem non fabrogismus, crex t us,eo modo,quo dictum est. Tertia vero , si additis
siue interrogantur,e mimis probabilia conclusione. . Secundam uero ponit increpationem, si propositioones fumiat posivae syllogistice, dc ratio erit quippia in concludens suilogi lino, non tamen propolitum. re talibu N sic ut dictum est prius . t uel falsis, uel improbabilibus idtrima increpatione .lc eo post primam increpatiota iis flabat in oratione habente omnino peccatu in secunda quae in syllogi uno habet peccatum,quia nec propositum,nec per uera, N probabilia procedit, talis erit Patamenidas ratio Ollendens aliqiud,& concludens, sed nourropositum N adhuc per falsa . Tertia quoque increpa tio est, si addirum aliquid concludit propositum syllogiν stice,tamen ad diram diterius erit positis,ic Interrogatis, taminus probabile quam sit concluso, uidentur autem notUra in rationibus derelinqui. Quando igitur praeterrenuissim ignotius tuem positis,ta improbabit is conclussione ratio digna est Increpatione.
i Rursum tablatis vitaliam iam cpadoque summi pla
Quarta increpatio si ablata 1 ratione ex relictis eoim eluderent ea non syllogistice habet rationes superfuri Namsi oportet deductum conclusuinque peri, logis Hum eo quod haec sint,concludi miis orationibus, ii,
quibus sublatis quibusdam eadem concluduntur, Patet s assiimpta non ut concluso fiat, allanipta luere.
In perfre inopinabilioribus, cr mmus credibiInte clusone aut fiex iuris, sed malore opera indigentibus
Omonstrara quam problema. Quintam increpationem inquit egi quando exim νprobabilioribus .ec minus credibilibus, quam fit conclussio uno erat, uel ex ut ista d Scillimis ostensione quasi problema ueritin sub uno modo increpationis ambo praedicta ordinata quoniam in ambobus sin hoc, odinprobabilia maxime sint accepta,&hoc quia sunt oste ne dusci luna est unum peccatum,quod est, quia sunt murus aedibilia accepta Auam 'conclusio . Improbabistiora agitur accepta in ratione si altaria sunt,du sunt,masiore negorio egent,si quis ostenda animum immortale, Vlti Lueta'quia quod scipio mouerer in ipse motus. Nam ostendent de ρος- re animam elue motum est dissicile, echoe motum cum M sit moueri difficilius. Hermimis tamen increpationem ab ablatione x posi ne unu eita dicitii tam uero quae ob improbabiliora uel per uera eget maiore raucie,in duas increpationes druidu,quod cum faciat, et ram etficit stetisdam increpationem eandem et se cum quarta, uel bis acceptum illud insuper si ex inopinabilioribus: etenim se cunda hoc habuit, uec si propositum non sellogismo concludit sed allud quippiam. Non oportet autein omnium problematum frui mos existimare mi Iter probabilis esse. suasibi es. Nam natura statim sunt . alia quisem faciliora. alia vero dis iciliora eorum,que queruntur. mare x aliquibus, ut feri potest, maxime probabilibus coincturam Iecerit, disputatum beatu est. 1 . Dialecticum sillogismum per probabiles propositio
nes cum statuerit fieri,inine inquit,quod non Omiam Problema ui opumos habere sim les propositiones proobabiles existunandum et . Nani hoc heri inquit, quandoquidem non omnia problemata sint similia, sed alia sunt natura laciliora e bene Πgunietabilia,natura,scilicet nim quid astra sint patia uel unparia,& quaedam de liora,
3& quibus non bene abundamus ad argumentandia . cuergo problemata hanc differentiam habeant,no polliunt omnia similiter ostendi per probabiles propositiones, sed satis est,ut se dum stamia problemata, quod postest sumi probabile hoc bene abundare. Nam no minus erimi dialectice ostensa, ipsa ostensa manus,quri haec quae ostenduntiar per ualde probabilia, quando non potest problema sumi per probabiliora.
Nam estum igitur,qucmtam orationis non eadem incaupatio er ad problima, CT asst. Nam nihil secundari sequiisdem orarionem prohibet esse uituperabilem, ad problema cutem Ladabile .Et rursum e diuerso sic sum se quidem laudabilim, ad problima autem xltuperabilem: quando ex pluribus probabilibus,m veris facile est concladere. Nanifestum igitur inquibic per hoc fieri,quod no ea dem fiat increpatio orationi per se inquisitae, ae si ad problema inquireretur ad quod feret. Nam aliqua cum ui deatur esse una rabilis per se, ut ad problema inquisita tulis nbn uidebi ruituperabilis eis re econtra eum non stultuperabilis si ad problema aliquis ipsam Inquireret, uitup erabilis intinam orario aliqua cum per se uiuiperabilis fuerit per notiora uel probabiliora concitisa svllos gismo non uidebitur inquisita ad problema uituperabistis et se, M digna increpatione, eo quod per plura, ros habiliora Ostenditur.Nam qui destruit hoc, omnia lato euere et g temere ella laudabiles, d uituperabiles per se inquisita talis Oratio non uideretur digna increpatione. Ei uero aliquis ipsam inquireret ad problema truncatim defectibiliter m se habere uidetur Ottenda ipsisn propositum perplura,& probabiliora, na quia derentur omne contingens, atque id quod est in nobis, sic etiam destrui tui malitiam, M uirtutem in nobis eis quare miltra quomque erit constitere. Erit quandoque etiam oratio coacludens,quam noricenis cludens deterror, quando illa quidem ex absurdis concludit.
eum non fit tale problema. Haec autem Indiget talibus quae sunt probabilia et vera cum nondum in assumptis β raris. xt hoe est indieatiuum hu:us,quod non sit eadem in crepatio per se orationi quaesita per se ad problema. Equidem per se oratio est deterior quae non per posita concludit propositum,quam ea quae ostedit aliquid petaccepta syllogistaceat autem ad problema inquireretur, appareret aliquando oratio non concludens melior concludente quando uero concludins per aliquas pruriosnes concluderet absurda, di si problema non fitetit ab surdum,quod potcst non per absurda ostendi, sed oratio non concludens indiget aliqua propositione, quae sit euidens,lc sequatur ex necessitate ipla posita, seu uis orationis est vi allia mpta sed non in relicta. Eos autem,qui per falsa verum concludunt, non iustum
est inca ara .riam fusum quidem sim per nocesse est per fausa sillogi et re utrum autem quandoque per falsa s Mogi
zare. manifestum autem id ex anabucis. Cum autem demonstratio β ali uis ducta oratio, faliquid aliud est, quod ad
conclusionem nullo modo se habet, non erit ex illo bilogismus. Sed si appareat sophisma erit, non demonstratio, et est philosophe via quidem sillogismus demonstratuus, ere A
chirema ollogismus dialecticus, π sopbisma odori sinus co
lentiosus et aporima brogismus dialecticus c5tradictionis. Scribitur iustum,ic non iustum,ic quae adduntur uidetur magi sequi hoc ,non iustum, nam quia ostensiim est in resolutotus,quod non solum est per uera, sed etia per sella sellogismum conficere, quando Disa quibus uera ostenduntur probabili ioc magis illativa tuerint, qua uesra,non iussum est increpare ollcndentes propolitum dialectice. si uero tuerit ruitum increpare, diceret quod dismum ellat i iici e pare lios quibus cum facultas sit osten
178쪽
do su em demonstratio fuerit alicuiuς ides' exueris, Npropriis demonstrati ostenderit ide, si acciperetur quodam alia. proposituo non confercns ad conclusionem,
non erit ab illo, suae ab illa propositione syllogismus,
sed ab aliis. Si uero fuerit in is la conclusio conferens ad demonstrationem alicuius alterius, erit ad ostensumpet conclusionem eius conferens etiam ratio quae erat demonstratio conferentis in secundam rationem lactam
propositionis . Nam tales prosyllogismi sunt, si autem aliquid uidetur conferens , lophisina igitur em nullam proprietatem habens ad conclusionem demostrationis, non erit ad illud conferem praedictus syllogismus. si vero ex utris ille, quae uideantur, aliquid ostendatiir,
non auia fimiliter videantur, nata probiis,quod est reditur, magis altero videri. Sed hoc quidem iudeatur, illud a Ttneutro modo fit aut si hoc quidem uideatur , illud aut simili ter non videat similiter utique erit, et non itaq;.Si niagis auterum sequitur quod est magis.
Si non sint ambae propositiones apparentes i.proba biles, sed alia magis ita alia minus nihil prohibet per ipν fas ostensa conclusio ambabus propositionibus proba hilior elis. Non n prohibitum est cu non fuerint propossitiones ualde probabiles, conclusionem ualde probabilem esse, tamen si fuerit alia propositionum probabilis,N alia no probabilis,neque improbabilis,uel alia proba bilis,alia uero improbabilis,laquetur cociuis eam, quae magis habet hoc probabile.
Est autem quoddam Cr idem adstagi eos peccatum,
quinio est litur per longiora ,quos contingit per breui ra,er quae orationi visunt. Ut quoniam est opimo magis altera uiri altera, quis petat inimi unumquodque maxime esse, er epinabile esse ipsum quod uere est. Quare quibusdam
magis ipsam. Ad quod autem magis, magis dicitur esse, Ieduum ex ipsium opinari utrum. An erit intior quibusdam. Petitum enim est ex ipsim epinionem utram esse, Cr ipsum
linumquodque maxime elle. Quare eadem opimo, ac mariis me uera est,certior est. Sed quae nequ:tia maior, quam quefacit .circa id cuius es oratio,latcre causam. Peccatum inquit in syllogismo fieri, quado ostenditur Per plura .cum sit per pauciora, N ea quae insunt pluribus acceptis ad ostensionem ostendendum patet igitur quod ea quae adduntur ostendentibus propositii superfluo adduntur. Quod di hi in manifestium lacu per exemplum. Nam sit syllogismo ostendendum , quod opinio sit masgis altera, am altera. Hoc proxime pol concludi syllo gismo accipiendo aliquid idem in omnibus,tn quibus est, sed illud non idem in his magis de minus Nin Opinione aliquid est idem. 8 non idem, S indicabat hominem di credo sie. Vnde si aliquis posset ostendere per pauciora propositum,& ostendere per plura idem accipiens in pluribus,ta ipse quibus poterat solis ostendi propositum,certe is peccaret . ut si primum peteret in quibus aliquid ideet non est et hoc maxime eme, M ultra acciperet opinione esse aliquid idem, ta uerum et se idem cum ipsomet opis nabili patet qd adderet iritim proprie magis quado indem patet quod non habet idem ,& habet positum ma os aliud alio opinabile esse, si assumeret omne quod fit ad magis esse hoc magis,quod aequale est huic .Lesse de momero eorum quae dicuntur inter se,quorum aliud dimini magis tale fc ipsum est magis tale ut scientia ad scibile et scientia quae est magis scibilis erit magis scientia ,sic etia insensu. quia igitur & opinio est Opinabilis N quae erit inspis opinabilis,erit eua magis opinio,em igitur magis opinio ipsius uera .quae est magis certa aliquoru,ut etia erat
in opinabilibus. Proinde qui accipit hπ ad ostensionem propositi, habet eua petitum M positum .sesse quadam
esse ueram .dia hoci petimm .n .est, ec ipseni opinionem ueram esse significat esse quandam esse ipsas met opinionem . Item hoc accepit maxime utrunquod
me quod dritur ipsum ex quibus propositum eo luditur esse aliquam opinionem certiorem .i.magis, quam aliis opinio Nam certior opinio est magis, quam alius Opunio .nanian quo idem est in hoc maxime dc certius sed in opinione idem est in opinione igitur est ipsis ni maxime, H certissimum. Ite quod sit aliqua opinio altera magi , quam altera,quod uidelicet erit ostendere per pauciora.
Est aut opinio propria,N no proprie omnelaiat propria,ec non proprie est magis N minus. Si autem aliquis pei retti acci rei plures propositiones,deinde sic ratiocinaretur,si unumquodque opinabile est, ipsum unumquod que opinabile est,et ipsum uere opinabile,sue ipsum metopinabile quare si quorum uniuscuiusque ipsam metunuquodque idipsit opinabile,siue magis opinabile erit , etsi
Opinio ipsa magis erit certa,qua aliqua opinabilia. Quid aut si peccatum sic ostendentium re quae sit prauitas tabliam tonum adiecit,nam faciunt quae extrinsecus,et ex periodo addita latere causam,sive media conclusionis, quo
etiam syllogismus fit. Oratio autem est muralesta, uno quisem modo, cr publicissilio Ist cocludens R. . t nihil oporteat intrarogare, uno
autem Cr qua maxime dicitur,cum mptu quidem sint ea ex
quibus necis arum est esses t tamen γ' conclusonem teris minata. In i perffuerit aliquis,quod est ualde probabile.
Manifestum oratione dicit esse quae euidens est, M utara. Dicit autem tale in fieti tripliciter uno quidem modo manifestissimo omnibusque comperto si ex talibus prosepositionibus coclusionis iuerit propositu, ut nihil dispustans interroget de nullo agi impio, quia notu N euidem est, talis aurem erit ille qui ex notis probabilibusque in inediatis 5 non egentibus demonstratione cocludit propositum,ut omnis homo animal pedestre, omne animal pedestre animal. Secundus autem modus est qui est tonssuetus nam idem huic qui maxime dicitur, na pauci sunt accepti re propositionibus indemonstrabilibus, nam phires sunt consueti accipientes propositiones proxime os Edentes propositum, tamen habentes propositiones ali abrum rationem conclusiones. l.lam syllogi lino ostensas,et
ob id manifestas. Vt erum in demsistrationibus prima quidem N principalissima est qua ex primis α immediatis, oc secunda quae per talia,quae per media ostenduntur: sic
etiam in rationibus manifestis. Equidem maxime manis festa est,quae per nota ita no egentia ostensione: secunda Nero quae per ostensa ta per haec nota : lenius uero ni Ddus est mali festus si defcit non fuerint omnia accepta ea ex quibus conclusio esset ab defciens ualde probabis
lGec notum: talis etiam uidetur esse monolemmatos,ubi una tantum propositio sunmur,respiras, igitur uiuis. Nanotum est,quod det linquit .sOmne respirans ulult talia eua sunt enthymemata Mi hi poma sunt digni na sunt lacrilegi,praetermissum enim est hoc,quod omnes sacrilegi digni iant PCena. Falsa aditem oratio vocatur quadruplicit σοι no quide modo,quando apparet concludere,ncm concludens, qua vocatur sillogismus. Alio autem modo, quando conuiciat quid .non
tamen ad propolum, quod accidit maxime in bis,quae ad iri pos bile ducunt. Aut ad propessum quidem inclusi,non tainen secundiam proprium disciplinam. Hoc cute est f ea quae
non est mediemalis. adeatur esse mei cinalis, aut geometrica, qua non est geometrica,aut dialectica, quae non est Ialassica .
sue uerum fure fulsumst, quia decidit. Alio autem modo, si
per falsa concludit. Huius autem erit, quandoque quidem con cluso falsa quandoque autem vera. nam falsum qui tim sit per per falsa concludituri Uerum autem pos bile est,er non per uera, ut doctum est prius.Esse uero falsam orationem, icentis peccatum potius quam orationis est,eπ neque dicentis
semper sed cum latuerit ipsum, quoniam falsam orationem di
xit cli pura. nam secundum se falsam pluribus utris su opiis
179쪽
mus magis s ex his, ue maxime αἱ nlur, interimit aliquid uerorum. Tulis enim ex lans verorum demonstratio est. Oportet enim postiorum eliquod non esse omnino. Quare erit huius demonstiratio si autem utrum concludes per fulissa re ualde absurda. earum quae per falsum 5aclirant compluribus delerior eritaris dialem talis, σ quae per falsum
Quod secundum quatuor modos falsa sat ratio,& sescundum unum modum,si apparet concludens pro si
tum ξc non concluderet,sed esset asyllogistica ratio, qua dicit contentiosam esse est nctis ex apparentibus probabilibus,sed noli ex existentibus alio quoq; modo si quis ratiocinatur non cocludendo ex acceptis propositu,quod quidem accidere maxime uidetur his qui concludunt aliquid per impossibile. Hoc aute dicit, uel quia omnes qui ou centes ad impossibile ratiocinantur sed non propos tum concludunt,sed est syllogismus talus inam sic ostens dunt propositum pre deductionem ad impossibile, non quod ipsa ostendantur per syllogismum. uel igitvit dicit hoc ut Hermino uidetur uel magis, ut omn:bus dicit accidere maxime ducentibus ad impossibile saepe nihil ad
tetissis idem impossibile concluditur,nihil tamen ad prosostum. Hoc autem erat oppostum sup*ositionis prosau.Dixit quoque in libro de priori resolutione,quod non ob id in rationibus ducentifus ad impossibile sic se
hat.Tertius modus rationis falsae,quando acceptum concluderetur propositum sed non fuerint propria accepta demonstrato,ut si quippiam geometricum Oste daturno per geometrica iaci aliquid ad medicinam attinens non
per med cinalia.& hoc sumliter siue fuerit uerum,sue falsim conclusum Nam causa rationis falsi est, quia non strer propria proposito,na qui ostendit uulnera circularia magis sero curari Mob id accipiens hoc,m aequaliu me sura iram figurarum maxima area, & circilinis est ille clasculi certe medicimie ostensium non per medicinalia ostedit lyllogismo. Quarto demq. modo fit ratio falsa, quando per falsas propositiones oc immediatas aliquid contiditur sed non propter quid sed quia talis sisti log sinus. Vetum cum dicat de ultimo concludente per falsa tactu, nil falsum de primo dicit c5cludente falsum per falsi salsam ratione esse dicentis,& interrogantis ipsum peccatuesse inquit dicendo uerbi gratia filium conciusum stilo omio per falsa quae sane ratio per se non est distra increpatione. Nam si est sillogismus,ent peccatum dicetis, Mneq; huius semper,sed quando ignorauerit quod est falssa. Etenam oratio omnis ratio accusanda est. Est .n.quidatatio per falsa aliquod lulsum ostendens qua magis,qua
plui es ueras rationes accipiemus, tanqu i magis Ostendeum L constituente propositu. Est autem haec ratio factap ad impo bile deductione, tra in tali Latioe quad.i suppostione accipentes. 5c in hac quanda propcsitionem, quia maxime apparet Nai de hac dixit hoc, si re his quae maxime uidetur interimit aliquad uero ii, sed in eo urituest occultaero, quia una existente propostione de pluri bus dixit ex hac suppositione concludimus aliquod fal
sum,per quod destriumus aliquod uerorii,taine ante plures rationes ueras magis accipimus eam Disam, quia uesrotum est demonstratio. Etenim si coclusio falsitatem hahet tamen per ipsum ostenditur uerti. Ni oppositum est
falsae suppositioni,ni hoc indicabat per hoc loportet.npositorii aliquid non esse omnino: sed, uidelicet opposis tu ipsi,talis ratio quavis salsa demonstratio est, quare noomnis ratio falsa unuperabilis .Equide talis ratio, quiuis falsa falsum significas demonstrativa est. Ite aliter potest exponi hoci portet enim positoria aliquid no e se omnimi. i.oportet positorii, Κ cocelsorii no esse aliquid om nuto ut sit hii us demonstratio sed ambiguoru.Na ambigua ostenduntur deductione ad impossibile, sed cocella indigent ostensione tanqua sint demonstrativa. Deinceps aute uaquit de concludente aliquod uerum ex falsis. Nadicit quod ratio uerum aliquid concludens per falsa iastolida,uel per absurda,de quo ultimo mentionem fecit in falsis rationibus,mulio peior erit rationibus concludet thus falsurvis illae per probabilia hoc faciunt. Erat enim Mea quae concludit aliquod falsum ad impossibile, non . tamen reproba.Contingit aut inquiti dc falsum aliquod concludere per falsas,& absurdas propositiones, quae eς ratio deterior erit praedicta. Qvare manifestum,quoniam prima quidem confiseratio
orasionis sic dum seipsum est, concludit. secunia virum uerum rei falsum tertia uero ex qualibus quibus ara .nam si exsul s quidem.opinabilibus tamen, rationabilis. Si autem ex exstentibus quidem,sed inopinabilibus,praua. Si autem Crfalse,er valde inopinabilia snt, dilucidum, quoniam prauser mpliciter,eT a rem.
His additis ex praedictis.Coratione falsa nota, quomodo oportet facere inquisitione orationii,patet inam festum est,quod prima consideratio rationis per se si cocluderetur,primum inquit oportet considerare sillogismuli conclusus est per se,uel ex posivis propositionibus. Sescundo oportet consderare ut ii vera. uel falsa ccmclusio ex positis propositionibus coclusa sit. rtio si uerit conclutum ex qualibus propositionabus cocluderetur. Na si ex falsis,uel probabilibus concluderetur quς uidentur disputanti talis stllogismus logicus appellatur, siue dialocticus,si autem concluderetur in existerilibus,ta ueris,no apparentibus aut disputanti appellatur prauus,si alii fuerint propositiones sal ae,simulq; ualde improbabiles, uel no apparentes disputantat patet quod hic erit prauus, uel simpliciter, uel de ipsa rea .ad rem. Nam quando no tues rit problema improbab le, M salsum, aliquis ide ostenderct per talia praua iit ratio ad rem,sed quando problema tale ilient,rηio ostendens per talia idem ostendens sim νpliciter quidem praua est oc minime ad rem, si illud non
Id au em quod in principio, Cr contraria quoniam melo peteret in erroganssecundum uentalem qualem in enubris NM ab Ala. cis dictum est secundum opimenem vero nunc dicendum. Petere itaque uidetur is quod est in principio, quinque molis.
strari oporteat, petat. Hoc cutem in eo ipso quidem in facili Iarere potest. In multi vocis autem, σ m qalbuscunque no
meri, π oratio idem significat, magis. Adiecit, uidetur quia petitio ad umstatem in principio totide dicitur modis quot ostensum est in libro de moti resolutibne,tam e phantasiam accipiendi ea quae sunt in principio quinq; modis reici ut aliqua,quos ponit.Vnus igitur A euidentissimus modus est,si quis ide m eget ostesone petendo accipiat,ceu cur homo rationalis quia ra tionalis. Hic autem modus est eius m est ui principio non
secundu opinione sed is proprie 5 secundu ueritate est. Sed hoc uidelicet in principio petere no facile latet in tali modo ceu siquis interrorando,cur homo rationalis, accipiat id ipsum interrogati in ostensione eius nemure last et Q is petit in principio. Sed in multivocis oc in quibus nome dc ratio ide significat magis .dia magis in his quasi aliquis ide quaesitu in eade dictione acciperet. Similiterm pro oratione nome acciperet,petitur in principio et si oratione pro Oratione quado ambo ide significat, sed accipiens dissitatione pro nomine appareter pelit.Nam quaedam ostendit per dissinitionem quando nomen imo mani semim fuerit, oc diffinitio de significat si notum est. Item alia possent accipi exempla eius m uere est in primcipio petitum .Et uniuersaliter quando duo quaeda inuiocem conuerrumur, similiter iῖnota immanifestaque.qui stentione alterius,petit quod est utitur altero ipsoru ad oste
180쪽
, principio ut ecom et intur ad alicuius ostesione ostenso illud quos modo in principio sumptionis dixit in se,
elido prioru resolutorio fit. Ite in univocis pro mutuum eis N in quibuscum nonae icto idem fg aiat uidelicet in proprie univocis magis latet. Nuc in multivocis ceu cur homo ronalis,quia homo uir uenaumanus rationalis est, igitur homo rationalis . Latet igitur quia sumitur multibuorum,sed in univocis cur homo mentis ec scientiae casPax,quia animal pedestre bipes est, N hoc est mentis talcientiae capax. Accipit igitur univocum nomen pro hos mine animal pedestre bipes. Verum hoc magis usus est in ambobus, cilicet multivocis N univocis,quia etiam in ambobus quaesitum similiter latet. Sec do autem quanto quo particulariter oportet demostrare aiiuersaliter quis pet: erit,ut qui argumentatur, quoaniam contrariorum una disciplina omnium oppost oram postulabit unam esse. Nam videtural quod oportebat seculum se ostens re cum aliis petere pluribus. Secuda modii inquit,quo qua do quis debet ostedere
particulare petierit uniuersale, ut argues τ cotrariorum una est scietia uniuersaliter patet cotrariorum, is appares
Detitii in principio accipit.Ni cu qu ratur si aliquorii αttariora eade sit scientia accepit hoc omni ii,& sic petit in principio,non amplius tamen si quaesitum fuerit an con tradiorum aliquis acciperet sorte hoc oppositorum eo
quod non est per se positum hoc,cotraria esse opposita. Tertio sieuls quod uniuersaliter est ostendere prope istum preticulariter petit ut si de omnibus contrariis propclitum est,ee aliquibus postulat. Videtur enim hic quod cu suribus oportebat ostentire. ecundum se extra petere. No petit is .rpositu ulla sequi particulare. Videtur asitinat m cii pluribus oportet ostedi per se sto sum petiisse Et si ola acceperit q liint sub uri .neq; sic ad ueritate petit id quod est in principio.Nam talis modus est uaductilius,
ut neque ille ante iplum conssiluens particulare ex ulmuersali .Etenim talis forma cst maxime demonstrati .
Rursus f quis diuidens petat problema, ut fi oportet
ostensere melicinam sani er aegri,utrunque extra post uis Ict. Aut fi quis eorum. c siquantur Ieinu:cim ex necessitate,alterum petat latus irrcommonsurabili ille diametros
oporteat estendere.quc mam diameter lateri.
Neque is quod est principio accipit, si utrunqtie stora
sum acceptum notum utroque aggrcgato magis fuerit. Aequaliter aut m cI contraria petunt et quod ex principio est. Nam primo quid cis qurs opposta petat secuti un
Et cotrarii petitio in r5nibus est deductio, ut aeripere aliquid , respodete,& post haec tetare opposimi ab ipso
accipere M per huc modii stedere cotta dictione suarii responsionum. Scribitur autem sic quod ex principio a an principio.Nam quinque sunt positi modi petitionis ex principio.Nam tam positis contraria petuntur. Contraria aurem dicit opposita,ut indicat per ea quae infert. Secunio autem contraria sic diam oppWitionem,ut be num cr malum idem.
Oportet scire Q ut accipietes in principio no ide qu situm in eisde dictionibus petierunt N6.n .pos bile est se accipiete latere sic nem hi qui accipiunt opposita Nam perspiciis N per se absurda est sed transferetes dictiones
accipiunt in aliis nominibus uel orationibus assirmatio
ne,ic in aliis ide significantibus negatione . Potest autem dici etiam non oppositas contradi larie propositiones, sed quales cun . Etenim contrariae Oppositae sunt. Ite conaria alit et in secundo intelligi possunt. Secsidus est mos dus accipienda contraria uel secundum positionem dc sillogi siluam contrariorum,uel secundum opposita cotra
positorie,ut sanitas nunquid cui adstierit utilis eli, igitur erit bonum,nunquid fgtoto morbus utilis,quod lituetit non erit malum ae proti ed quae sunt eadem in eodis subsiecto ita inter se eade sunt .igitur ide bonum eg malu erit. Tertio uero siquis umuersaliter postulans, particularia ter petierit contradictionem ut squis sumens contrarior minam disciplinam sani Cr aegri alteram esse petat. Aut fi boepetem, in uniuersali oppotionem tentet sumere. Modus iste est ille en prius dicto, hoc .ssi quis petitat
opposita affrmatione.& negatione. Verii hic do fieri ab illo uidetur plane per se accipi 'lic alite potetia.N5m.co tradictione olum comati oria una est scientia, ideo ille iseus ta modus magis deprehenditur quam assumptio oppositorii. Hic aute magis latet. Etenim aut differentia di elotu modoru quatenus quide illa a Trinatione N nega fione accepit quales tam oppositas. Equide oppUnuntur uniuersales cotrariς .ideo nem mentione fecit d. tali sumptione oppositore. Hic aut co tradictorias dicit,sic etiam facit oem ii irimi esse eo ii dispositione x pones costinentia uirtute.Na erit potetia vi res m no Ois uirtus est eos a dispositio esitan etia .n .n5 est rosenla 'sed pii a. Ite ad tertiit modii explicatio si quis uniue sale petes ta accipiens particulare,peteret eo tradictione, ut si interro gans τ oium cotrarioria eade est scientia,postea accipiat contradictione particulariter,hoc π non eade sit scientia sani sc morbidi .Hoc aute fieret si interrogaretur si rurmquid medicus fine habet sanare M hoc intendit, A litiuas morbi minime quia neq; fine habet facere morbii, qua re concedens uniuersale τ osum contrariorum eadem sit scientia .particulariter accepit v nci ea de . Nam sanitas ta morbus fiunt sub ipsis contrariis. Quartus autem modus quando fuerit econii rem,scilicet peredo particulare hoc sani V morbidi eandem esse scientiam,deinde in ipso uniuersali tentat accipere contradictionem.ostendens quod non omnium contrariorum eadem est scientia. Rursus quis petat contrarium et,quod ex nec itale docuit per ea quae posta sunt.
Si qui eteret ccitratiotii accideri ex positis ex necessitate,ut si fuerit posita uoluptas sed in natura, ic omne sescundum natura bonum. Nam sequitur ex his necessiario hoc,ut omnis uoluptas sit bonum, et it autem talis accis piens contrarium positorum.
Et quis ea quidem non sumat, quae opposita, sed alia petat duo ex quibus erit opposita contradictio. Quintia inquit modii siquis ea non acceperit opposita huius ita talia duo peteret ex quibus erit opposita corra γdictio Potest etiam sic intestigi,siquis peteret talia quaedaduo quae sequitur contradimo. Hoc autem contradi lio opposita squale est,ac si diceret assirmatio X negatio oppositae.No n.ois assirmano Oi negationi opponitur.Nanihil differt ab hocspetere negatione hoc petere haec qcontradictio sequitur. Item potest intelligi h lalia petat duo complicationes duas propositioinim, ex quibus cocludetur contradictio.
Differt autem contraria sumere ab eo,quod est in principio. Quoniam huius quidem est peccatum ad conclusonem nam ad illam asticientes, quod in principio est, dicimus Pter ostraria autem sunt in propo timbus, quo ipse aliquo
medo se habeant admurcent. Quia in principio petere esi ad coclusionem cosiderat peccata inueniuntur.Na m ostedere oportet hoc petit in
principio petes sed qui petit opposita secludit ipsam olonis sumptione facit pcccati a.dia peccatu est in assiimptione propositionii cu cotryia ipsis invice cocedat lc acci λpiant. Ile aliter pol dictus cotextus explicari, qui est quintus modus ubi siquis petes accipiat cotrami accideti ex necessitat ea conclusioni, ut siquis sellogismo conclusera* anima es eipsa mobilis,N ς est seipso mobile e seni per mobile M hoc est immortale igitur anima immortas lis,deinde accip:at quod etia mortalis, 8 si quis aute no acceperit opposta plane, ut in his Oibus dictu e,5 acciperet alia duo uidelicet effectiva et compulia quoruda, ex