장음표시 사용
231쪽
supra decem sophismati im modos dicere, uel in Mendat omnes inscitiam referre . quamobrem dicere de
ratiocinatione prius Oper retium erat . sophisticus enim elenchus est contradictionis apparens ratiocinatio . quare ut apparens . noc enim pacto locus constituendus. hoc est, si apparens elenchus S ratiocinatio sophistica extrui debet,deceptionis S Distatis causam aut in ratiocinatione, hoc est in conclusione uel in contradictione .h c est in contradictionis interrogatione esse oportet .adiscere enim in interrogatione contradictionem est opus. ut num est tacentem dicere, an non aliquando in auababus, tum in contradictione, tum condissone,in contradietione quidem, S non conclutione, erroris causa est. ut in hoc, num est tacentem dicere, an non nequaquam, quid uero quando lignum dicis S lapides &ferrum, ait in tacentem dicis, nempe, est igitur ligna S lapides & ferrum dicere . hoc est ergo tacentem dicere . cauillatio quidem eiusmodi est. causa uero erroris non in conclusione. uera enim est. dicimus nanque & ligna S lapides quae sunt tacentia. sed in contradictione aio in contradictionis interrogatione,qus duplex existit. hoc enim num est tacentem dicere,& silentem,ct quae silenturae arat. Dei hoc pacto . num dicentem flere est non quidem,quid uero cum sile, non omnia stes igitur dicentem siles. ex omnibus enim sunt . est igitur dicentem silere . hic enim dicentem accepit,quae dicuntur, interrogans, respondens uero pro dicente coces t. Siste,ut & qui ante ipsum in cotradictione causam paralogismus habet. hic uero,quae non habet quis utique daret. oe in ambabus tum contradietione, tum conclusione.
ut uero S hoc perspicuum sit,sophisma explicetur. num quod no habet quis,daret utique8 nequamquid uero quod non habet quis celerite daret utique celerite certe,quod igitur quis non habet, utique daret. hic S in contradictione dc in conclusione falsitatis reperitur causa, in eo lusione quidem manifes hi, non enim quod igitur non habet quis,daret utique,sed quod quis celeriter non habet,utique celeriter daret concludi oportebat. hoc namque consequens erat . pr terra S falsitatis in contradictione inspicitur causa. isto enim dicere pacto oportebat. num quod quis habet, daret utique ut non habet non sed noti quod non habet quis, daret utique. fulsitatem uero in sola habens conclusione paralogi sinus iste. aliquis sedet, sedens potest ambulare, sedens igitur ambulat. hic propositiones uere,i3c in conclusione error commissus est. prsterea de dicens, mitia circulus,circulus figura,carmina figura, causa in sola existit conchisone . quare ut plurium fgniscativus non in scientificis ut in libro demonstrationis declaraium est sed in collocutionibus & disputationibus familiaribus terminus medius sumitur . quibuscuque enim circilli definitio acc5modatur,illa sola nouit, δc circulos dici geometra concedit, quibus uero non congruit nanime circulos uocari admittit. apparens igitur elenchus uel in contradictione et in conclusone, uel Dersipe in utrisque sal statis causam adducit . quicuque uero fraudis & erroris expers, is uerus existit syllogismus. cum enim uere suit propositiones,necessario dc conclusio vera.
Sed quidem unde suxit oratio. utrum in Viplinis orationes ad intellectum Iuris, aut non senim alicui triangulus multas scare uidetur non ut haec Agura concessi, de qua quod duo rect ccincludebarur rerum ad illius intellectum irie issi re, aut non s
regi ad nomen o circa inti rectum esse idem. cap. LV.
Sed quidem unde suxit oratio J Rursus ad quod proposuit redijt,& alterum non esse sed idem ut
demonstratum est ad nomen & ad intellectum ratiocinari demonstrat. & interrogans inquit, utrum orationes in disciplinis cauillatoris S deceptoris disciplinas dicens arithmeticam,seometriam,& his assines. utrum orationes in disciplinis ad intellestum sunt, hoc est secundum hius qui interrogatur intellectum. S interrogans respondet dicens. uel non,propter hoc planum faciens quod non secundum illius intellestum. ues ut etquo existente hoc, ubi non huic; uidelicet circa respondentis sunt intestinum . si enim triansuli nomen plura semificare scalmum & s qui crus respondens existimet,S interrogatus num omnis triansuli qui iuxta basim sunt anguli qui ad inuicem, quos in qui crure inter se esse concessit,ipsum uero refellit caitillator. num secundum respondentis intellectum diueruit iste,& solutionem adducit dicensiniit non non enim ad intellestiam diu eruit respondentis, si quidem respondens si sic contigerit Gguram,uel canem in terrestri,uel in figura plana concessit ite uero ad astrum, ues carmina transtulit. igitur quod ad nomen disseruit, di non ad respondentis intellectum planum est ad nomen igitur S circa intellectum idem . sciendum quod in una quaque eius interrogationum hoc ues non ut re onso est &ut negatio pro hoc quod ad intellectum non est,planum est.
mplius si multa nomen signiscar, hae vero non nitelligit, neque purat, quomodo in ad intellectum disseruit.
item clara o ad nomen idem esse declarat. cap. Lx I.
Amplius si multa nomen fgnificat J Pt terea idem esse ad nomen & circa intellectum demonstrat, ct inquit, si multa aliquod significat nomen hoc pacto se habere non intellisit, sed unice dici putat r
232쪽
spondens deinde es cauillatore refellitur,omnino non secundum intellethim S sententiam propri a coargutus est.i ratiar ad nomen S circa intelles imi idem est.dictionem uero hanc amplius, si multa quidenomen significat hic uero non intelligit neque quodammodo putatas te no ad intellectum dissentit.trifarimn si minere sicet uno quidem modo sic, si nomen duplex sim hoc non intelligit respondens,quomodo isse secundum intelle iram deceptus sit,uel non.& ad hoc solutio,no ad intellectum . uidelicet nosecundum intellectum. liel per interrogationem legendum,uel S transcendenter sic num iste ad intellestum disseruit S isto pacto ut negatio non dictio adducenda. ipsi enim istud in illa est. Di S in naturali auscultatione dixit, sed quoniam de natura quidem non, naturales uero ipsis dicere contingit dubitationes. Det igitur hoc patio distio legenda, uel negative sic. amplius si multa quide nomen significat hie uero non intelligit neque quodammodo putat & signantes adducere, iste non ad intellectum dissemit. Di huic solium i t omnino is manifestus est quod non ad intellectum disseruit, sed circa intelliarum sed quidem . hoc S ad notnen est. igitur S ad nonien S circa intellectum idem.
Vel quomodo tuterrogare oportet utique dividendo I interrogaret aliquis,A Uttacon
tem dicere, aut non. aut VIPIdem ut nan, equero ut, Nesi quis daret nequaquam. hae uero disserere igitur non ad mlellectum diservit. atque oratio haec videtur e numero earum esse quae circa nomen. non igitur e torationum genus aliquia ad intellectil.sed hae quidem imi e numero illarum qua ad nomen,' Os non om nra, non quintam elenchi, sed neque apparentes elenchi olat enim cir non circa ducticinem auarentes elencti. ut qui
Dtilarat suad etiam si huemgatio pre diu enm einstituatur mis esse decisiones omnes
fa es ad nomen Cr circa intellarium . cap. LXII.
Vel quomodo interrogare oportet, utiquam diuidendo . J Ex dictis ad intellectum & nomen cuidem esse demonstrasset, amplius & non omnes ratiocinationes salsas,& elenchos ad nome & circa intellectum redduci,quia ad haec quae sunt extra dictionem ut reserantur fieri nequit, hac in parte uelut aliquo asserente omnes elenchi in haec si interrogatio per diuisionein seret,ut redducantur fieri posse . inquit,quomodo igitur uel secundum uos per diuisionem interrogare oportet. si enim non isto pacto i terrogationes asseruntur,quemadmodum 'uidem diem sunt . ut num est tacentem dicere, num circulus figura,omnino per diuisionem reliquum est adducenda esse. quod quidem est,utiquam diuidendo. deinde S per diuisionem interrogationem adducit. dicentes enim omnes ad nomen & circa intellectum elenchos referri,Mrtassis dicerent,quia non per diuistonem interrogationes fiant,elenchos in dicta non reserri contingere. quae uero Per diuisionem interrogatio,& quomodo inferretur manifeste constituens. inquit, si interrogauerit quispiam,si est tacentem dicere,vel non,uel est quidem ut non est uero ut certe. elusinodi per haec quid constituens,ut diuisin interrogans non interrogationem profert, hoc pacto . ut num est tacentem dicere,vel non. sed hoc modo,num est tacentem dicere,vel non est, sed est quidem ut est, est uero ut non est. hoc est,num est dicere. racentem,uel simpliciter quidem tacens non dicit,quodamodo est dicere tacentem nodo quodam non. hoc est secundum aliquid dicit tacens, secundum aliquid uero non .ad hoc isitur inquit Aristoteles quod S si per diuisione fiat interrogatio in ea rursus orationes in que ante referebantur, redducendet. S iterum in haec, id est ad nomen & intellectrum quod idem esse demonstratum est', reserentur . si enim interrogatio per diuisonem procederet,& respondens ut tacens diceret fieri posse negaret, interroeans uero conclusionem tacentem dicere posse induceret, quod non ad intellectum. hoc est non secunciam respondentis intellectum, sed ad nomen disseruit interrogas
planum est. ut sciscitans interrogationem hoc pacto protulit . ut num est tacentem dicere, uel non est, sed mo quoda est, quoda uero mo non est,riadem uero non est, diXit. propter hoc planum est non esse hoc dicens est,quod non est dicere tacentem .hoc enim,non est, istud declarat ioc non contingit. se n- dum aliquid dicere tacentem, secundum aliquid non.sed simpliciter non dicere. si igitur respondens isto modo diceret. hoc est,non est dicere tacentem .interrogans uero quod est.ratiocinatur de allio quidem tacentem dicere negasse respondentem,de alio diitionem hanc conclusisse interrosantem manifestum est, . . dem igitur non ad intellectum disseruit. accentu acuto leFere Oportet. non interrogando,sed negando. urigitur compendiose datanuis ioc est,quod dicit .quod a per diuisionem interrogatio secundu uos seret,quam quidem anticleates diximus,ficiaque dictinctione,respondens dixerit,nequaquam dicere tacentem, uidelicet non omnino. interrogans ii ero ipsum dicere colligit,atque concludit. igitur non secudum respondentis intelle tum disseruit . ut sit dictio haec, αρα, conclusionis index. atqui oratio haec, hoc est quae circa intellectum S circa nomen est. non enim isdem sensus & intellectus interrogantis, S respodentis . neque ad eandem rem,ad 'uam responso data est,ad illam quamuis idem erat nomen,& con)usio illata est.quare ad nomen S aa intellectum idem est. hoc ueroaron igitur est orationu genus aliquid quod ad intellectum. talla ell,ut dictio repleatur,adisciemus. quoniam hoc demonstratum est ad nomen
233쪽
ct intellectum idem esse orationum qui circa intellectum genus reliquum non est . aliud, sed idem circa nomen . similiter dc hoc, sed' quidem ad nomen sunt. tale est,s 'quidem uidelicet aliqui filiarum
ratiocinationum ad nomen de circa intellectum sunt,pr terist quod in hic non omnes referri habent.hoc Deroat qui illis non omnes. tale est,non quod omnes elenchi eiusmo uidesicet in id quod non raro dictum est,relati,sed nec ite apparentes in I sc elenchi reducitntur. hoc est, non solum hoc aio non omnes in hcc simpliciter diasiaticos elenchos,sed neque apparentes referri. apparentium enim qui non circa diis ctionem ioceli extra dictionem elenchorum,ut qui accidentis sunt, oc sex aliqui in hanc non subiitar
diuntur diuisionem . qiramobrem uana introdudia diuisio est, uelut earundem rerum . atque item G
ipsa absurda nonnulla collectaac deducta prodeunt.
Si uero quis ius e censem quoddaeo vero tacentem icer partim quilem claram verosae, sed hoc quidem eriprimum ab esum, cense. murdum enim quod interrogarueri multiplex es non indetur. tenis ut diuidatur quod non purae nequit. deinde doce
re,quia aliud erit. planum enim faciet ues habet, nou cosideranti, neque stenti, neque IV canti actu ecus dici.
Intinuatio um per dissionem feri damnat, o reprehendis. cap. L XIII. Si uero quis diuidere censuerit quod dico uero J Cum disseruit sophismata ad nomen reduci omnia,& ad intellestiam non contingere atque ad eos Drte occurrens,qui contra nituntur fieri posse ut per diuisonem in idem reserantur allerentes. & quamuis in hic omnia referri concesserimus, ct sic quoque cauillationes quς circa intelle tiam dc qus ad nomen rasdem esse demonstrauit. nunc carpit orationemquq ut diuisione interrogatio fiat, postulare uideturi, quam tollere dc destritere nititur dicens. quod si quis hoc pacto iudicarit dicens sic S interrogas. num est flentem dicer est uero flentem, quado homo non loquens est.& quq silentur. illud enim ex hoc declarat. h c quidem sic h c uero sic, fisc quidem sic stetit ut loquendi lacultatem habeant,nunc uero flent,lite uero se,ut no loquendi idonea dc apra sint. si quis isto pacto interrogat, non recte censet . quia neque congruum, neque decens iudicium est . in his uero quc plurifariam dicuntur,sorte quis per diuisionem interrogare poterit. quo modo quς non multipliciter iucuntur diuidere contingit. s pe enim ipse interrogans squatiocum esse non e 1limat, atque ignorat,hoc ipsum uanu,uel magis impollibile ut diuidatur est . prccipue hoc modo interrogans in disserendi arte iudicium exercet. docentium enim est diuidere,quot res dicitur modis. acutum ut dixerim uox dc moles dicitur. S acuta qde uoκ est. hoc uero . moles uero hoc uero ad docentes igitur diuidere attinet deinde quia ad uietoriam uel errorem prospicit respondentis,qui interrogationes mouet s diui-sm interrogauerit, respondenti quod plurifariam dicitur nescienti neque conscieranti tot modis Sc de tantis ac talibus diciturPlanum sectet. cum quot modis flentem dicitur inmotuerit,respondensque s ita evenerit in tacente assimarit . interrogans uero ad ea qui silentur,orationem traduxerit, perridiculus
Quoniam in non duplicibus quid hoc si creeprobi t. ut num unitares dualitatibus m
Putuor aequar urit uero duatares hae gwdem sic m exfrienses,hae uero Q. Cr num contrariorum una ita,aut non 'sunt uero contrariapartim quidem cognoscibilia, partimuero non cognoscibita. quamobrem hoc tud cras quam aederere, alterum docere ignorare indetur. Cr quod docentem non meterrogare, sedissum Plaria facere. hunc uero Merro
Declarat late uionem er per diuisionem feri di non multiplici M. cap. L XIIII.
Quoniam S in non duplicibus quid hoc essicere prohibet J Nonnunquam id quod interrogatur
quamuis multipliciter dicatur,multipliciter dici non uidetur,& quod dici multipliciter non putat,quo modo diuidere poterit interrogans disseruit, nunc ut in illa eiusmodi refert quomodo dicis Aristoteles id quod interrogatur,ut per diuisione formetur interrogatio, quivocu esse oportere. in non duplicibus enim hoc est in non squivocis hoc sacere uidelicet ut per diuisionem interrogetur fieri potes , deindequet non plurifariam sed unitariam dicuntur diuidentes quomodo interrogare contingit, inseri docens. num in quatuor unitates duabus squales sunt dualitatibus uidelicet itu quatuor unitates duabus squales sunt dualitatibus dico non unam quamque unitatum dualitati squam, sed simul quatuor unitates duabus squas dualitatibus. hoc uero,sqnt dualitates lis quidem sic existentes,hq uero sic. quum est orationi tutic,sic quidem squas, sic uero non imitu quidem duas dualitates quatuor equas unitatibus, unitatum uero singula singule dualitatum non qualis. & ut aliter oratio constituatur,ipsam hoc pacto uilli
234쪽
tuit quatuor unitates sic quidem existentes, ct accepte duabus ς que sunt dualitatJbus, sic uero uidelicet una iusque unitatum unicuique dualitatum non. si quis igitur hoc modo inquiunt illi, interrogatione
per diuisionem faciet interrogauit cum neque unitates neque dualitates multipliciter dicantur. deinde di alterum adducit exemplum. num contrariorum una scientia est qui ilicissim isto modo interrogare Poterit. num contrariorum quorum partim cognoscibilia sunt, partim non cognoscibilia ipsorum est tina scientia disserens hic dicit. quare hoc iudicans non ignorare non uidetur aliud esse disserere dc aliud docere. docentem enim a' se ipso assumere, S Omnia discipulo nota costituere non interrogando oportet,ad errorem uero prospicientem uel ad uictoriam aspirantem nequae.
Cmphus assimare avi negare censere,non demon bantis Hi, fedreperimen tu entis . rentativia reum dialencia quaedam e i. qua Mem de omnibus non sientem, sed gnorantem, atque simulantem confiderat,stssectat m re gurdem commissas culos di sireni artifex eLI, hoc vero agnarentre agens cauillator.
Quia periculum is alicto Irine uis ossctum, tentactu er tale e imo se iserentia
Amplius assi are uel negare censere 3 Amplius interrogantes per diuisionem hoc destruit S i
quit hoc modo propostionem interrogare. ut dicere uel certe,uel non, cogatur respondens. h c enim assi are,uel negare dixit. quod non demonstrantis insed de respondente si quod interrogatur,cognoscit, periculum facientis . quomodo igitur sumentem experimentum diuidere dc docere eum qui iti- terrogatur contingit, si quod discere qiretrit, nouit. tentativa enim non doctrinet esses trix est, ut res efficiat manifestas,sed dialectica qii dam. ut S in dictis disseruimus ante,& non scientem, feci ignarum,sescire tamen simulantem spectat. communia quidem in re speculans differendi artifex est , quod dicendo tentativam esse dialecticam quandam declarauit. quod non idem est tentativa de dialectica , sed disterentes,consequenter ipsarum disserentiam tradit. dc rem quidem per communia speculantem. hoc enim pacto ictio sequens ut communia dicat. omnibus uel plurimis uel sapientibus apparentia, hunc dialecitis cum appellat. eum qui eκ apparentibus respondenti tentatilium. hoc enim deest. qui uero re apparentibus cum non sint probabilibus cauillatoruim dc litigiosum . quomodo a' litigiolo disserat cavillator
Et ratiocinatio litigi cavillatoria eri. ratiocinatio quidem apparens in de νήπιdialectra temativa eLl, si uera sit concluso. hvrus erum quamobrem deceptiuia eri. Cr
surcu ne non erasentes secundum cuturique Ociplinam paralogismi, secundum a Nem esse videntur, falsa enim defriptiones non his se. secundum enim has in arte decepticines. non vero si qua sus circa uerum defriptio. M HApoc tu er quae per lunulas qua dratura. sedur Brifim circvli quadrationem con diuit , s er circuli quadratio cons tuta, sed quia non secundum rem,propter hoc cauillatoria.
De oratientias sua litigiosa,Cr qua non art. cap. LX VI.
Et ratiocinatio litigiosa S cauillatoria est una quidem apparens J Cum progressus fiterit, litigio saede cauillatorii disserentiam prodet,nunc uero litigiosam S cauillatoriam ratiocinationem ut unam recipit. hanc uero in duas diuidit . unaque ratiocinationem inquit litigiosam S cauillatoriani ratiocinationem apparentem esse c non syllogisticam,quq & de probabilibus ratiocinatur, S de quibus disserendi ars tentat. est uero lisco duabus in secunda figura ammatiuis, uel re duabus in quatiis figurarum particularibus cocludens. uel quomodo aliter in sullogisticis modis aliquid colligens,& c5cludens.quemadmodum Ceneus ex duabus in secunda sigura aifimiatiuis etiam in multiplicata esse conclusi proportione. sophismatis hoc pacto deductionem faciens. que in multiplicata sunt proportione celeriter crescunt, ignis celeriter crescit,dc uniuersum perspicia iam est. qiis non integram inquit figuram seritat, litigiosa dccauillatoria est. idem mutuo ponens. litigiosus enim dc sophistes sola electione differentes, ut paulo infra dicet.& si salsa,ves uera conclusio ratiocinatio eiusmodi minime syllogistica est. dc huius scilicet,hanc non esse syllogisticam causam adducit. medium enim terminum qui S conclusionis causa est, quem dc quamobrem nominat deceptorium habet. dc si enim uere in se da figura de utrisque medius terminus p dicetur eXttere is,ctim ambe assimul iii propositiones accepte fuerint, non tamen isto modo lias sumere,sed hanc quidem sic hanc uero priuatiue oportet . quare propter quid deceptiuus est. sed Sc si ambas acceperit particulares. ut in hoc,Pittacus sepiens, Pittacus probus, sapietes igitur probi. deceptiuus
235쪽
ct hic medius,qua iis uera existat concluso. non enim si Pittacus probus,& sipiens, per ratiocinationein,& sipientes necesse est probos esse. in quibus igitur nuc inquit dialectica tentativa est,& quomodo est,es principio dictum est. in his deceptrix cauillitoria uetiatur. uire enim simulat. sed tentativus iit dictum est hoc essicit nonnulla smulantis rem scire utilitate, S ex simpliciter probabilibus, uel eX apparentibus ei qui rem se scire simulat. & hce orationum forma plurimum apud Platonem reperitur. iiii lator uero ex squivocis quibusdam uel ambiguis ues eiusnocli alijs'. diis igitur inquit ratiocinationes litigiose sunt,una quidem pridicta quae non syllogistica constat figura . altera uero quae non principiis proposite discipline accomodatis proprijs est,ne lite propositionibus rei congruis S proprijs utens, sociandum artem uidelicet arti conuenientibus esse uidetur. ob hoc descriptiones falsis uialectic ,& non listigiost sunt. ex principiis enim geometriae propriis suunt,descriptiones uero ut oportet minime fiunt, S de his in primo disserendi arte dixit. in illo enim dicit,quia enim uel semicirculi non ut oportet circo scribuntur uel aliquas ducunt lineas non ut duci debent, itasgraphus cauillationem constituit. non igitur descriptiones quoniam fraudes eκ proprijs principiis committunt litigiost sunt. neque si aliqua de script io circa uenim falsa est, litigiosa erit . qualis Hippocratis sertur, & per limulas antiphontis circuli ruadratio. non enim sunt litigios ,quia principia seruant geometriae propria . sed Brisonis circuli qua- ratio litigiosa tque cauillatoria est . quibusdam enim communioribus non eX principiis constat geometri proprijs. extra eniin circulum quadratum circumscribere,&alteraim inscribere intus, ct meatum duorum quadratorum quadratum alteriim,deinde dicere medium duorum quadratorum circillum, pariter & medium duorum quadratorum quadratum exteriori quadrato minora esse, interiori uero maiora, quae uero eisdem maiora S minora squalia sunt,equalis igitur circulus Sc quadratus. ex quibusdam communibus,priter quam o salsis etiam est,commiinibus quidem,quia tum numeris,lum temporibus,dclocis,& alijs communibus utique congrueret,salsis uero,quia octo de nouem, cem,& septem, minores &maiores sunt,nequaq tamen existiant squales. sed & quia dicendo que docibilia sunt, in prius no sint, rosterius nobis superueniunt. uirtutes colligens esse docibiles, uirtutes uero cum prius non insunt po-erius inseruntiir.uirtutes igitur docibiles litigiosus& cauillatorius . non enim propositum ex rei proprijs eolligit. hoc enim & in aliis dicere non paucis conuenit.
Quare cir de Pssus apparens ruet focinatus,er e ratiocinatio,oratio Lugiosa. appa
rens enim Jecundum rementi quare fallax ac iniqua. ut erum in certamine formam quandum isti titia habet, er monti quaedam pugna, Ac in orastione contrarietas iniqua constentio hi A se e L illic enim omnes uincera er perare omnino eligentes, omnes tangunt
hic sitiae s. qui quidem victori in psusAratia reses, Bigis homines Cr contentionis
amatores esse indentur. PI uero gloriae m lucrum C in rentis causa, a latores. cauilla torta enim Hi,ut diximus, ct apparente sapientia lucro inhians. quamobrem demon Ira/raonem appetunt apparentem, Cr orauonum psarum gusdem cotevriose argue cauillusores
sunt, sed non thyarum parta. er ipse oratim quidem erit cauillaroris er stremos, per se Parenus victoriae appareus, siti Bosa, quarenus sapientis,cautilararia. ererum cauillaetoria eri apparens quaedam Ia entia, non era lens.
De dioerentu PHT caurulms. cap. LXVII. Quare quando de quibus apparens ratiocinatio ratio litigiosa J Duas esse dixit ratiocinationes litigiosas,dc que iuura peccat, quae G non propriis disciplinae propositae est principiis, ex his apparens.
nunc has coiinectit, uel magis nomen & utris tu e unum imponit. litigiosa enim est oratio & quae de his apparens est. de his uero apparentem dicit,quae non integra hura constat. & secundum rem apparens quamuis fana consistat figura. istud uero ex hoc declaratur. & si apparens si ratiocinatio. ex rei princi-i ijs colligi apparens,ex illis uero non collecti neque conclusa ,sed apparens litigiosi oratio est,quamobrelitigiosa adduxit dicens , apparens enim secundum rem ut sellax & iniusta , ob hoc igitur & cauillatoria. quemadmodum uero S in currendi certaminibus iniquitas quaedam est, cum cursores dimisit ex carcere repente currendo se adinvicem impediunt. hoc modo est S in disputationibus iniustitia quaedam litigiosa,cum disputantes ne quod ab unoquoque cogitatum est,cocliidatur inter sibi impedimenta serunt. uel quemadmodum in isti usi di certamine inruistia est cum cursus initur,alio pricurrente superueni' en, alius ipsum preolrsorem continet,atque a' cit u cohibet. ambos iraiaque currere oportebat, & hoc acto eum qui cursu pristabat,apilarere . sic S disserentes non properare ut alterum reliquus uidesiceti illat alteri disputanti iniuriam inferendo oportet. si uero hoc non admittatur, tunc qui indisputando
bonus est, iudicatur. his uero quae nunc dictetit dc cauillatorij dclitiaiosi differentia traditur. non enim ijdem omnino,neque omnino sunt alteri, sed ut iisdem orationibus litigi j sunt amatores & cauillatori,
236쪽
& ambo ex apparentibus cum non stat .probabilibus struunt argumenta ijdem sunt, ut uero litigiosi uictoriae gratiam ab assistentibus gloriam ut aucupentur,hoc asunt, cauillatores uero pecuniarum di di
Litigiosus quodammodo est sc se habens ad disserendi artissem, ut ad geometram fulsis
graphus. ex essem enim dialecticae cavillationes fallunt quemadmodum fulMgraphus dometram. sed non litigiosis, quoniam ex principi concluscinibus. me sub arte sint, fuso describit, hic vero sub dissereni arte, quod in alijs Bigiosus,planum est . ut quadra
turae quae per lunulas,can btutio non latinsa, Bryonis vero,btigiosa. haec ut tram e rvr non licet, sed avet ad geometriam solum, quia ex proprijs constat principi , hoc vero ad multos, quicunque in unoquoque possibile nsiunt, Er impostile,congruum erum aut ut AEntipho quadraturam cogesule, aut si quis propter Zenonis rationem non esse
melius a mina ambulare Usirent, ncn meae a. communis ciam. De disi rem litis fallaratu agit. cap. L X V III . Litigiosus quodammodo est sc se habens ad disserendi artiscem I Quatuor quosdam liti osum;
uidelicet S dia lecticum, tentativum , S seometricum assumens inquit. ut ad geometram salssraphus se habet,geometrae enim habitum suscipit a' principijs eius propriis ratiocinatur. hoc modo diale liciim respicit litigiosus. quodammodo uero addi it . quia artifex disterendi ex probabilibus & existentibus, litigiosus uero ex probabilibus non existentibusiapparentibus tamen ratiocinatur. dictio uero mutila S manca est,isto Dero modo repletur. ex eisdem enim dialectice fraudes nectit, ut ex eisdem geometrae salsgraphus.quodammodo uero ex eisdem quia & dialecticus litigiostis ex probabilibus, sed hic quidem ex pro Dabilibus S existentibus ut dictum est hic uero ex apparentibus non exissentibus,hac de causa falsgraphus litigiosus non est,quia non ex apparentibus probabilibus non exissentibus,sed eN principiis S condusonibus quae reseruntur ad artem falso deserit,it. hic uero sub disserendi artem uidelicet litigiosus circa alias uidelicet disciplinas quod litigiosus sit minime obscurum est. non enim ex geometris principiis sed ex quibusdam communioribus,ut Brysonaitius quadratio est litigiosa, circulum quadrare nititur. per lunulas uero quadratio non litigiosa, quia ex geometriae pruicipiis rationes conficit. hac de causa hanc ad alia traducere non licet. quoniam ut huius principia scientiae ad aliam transferantur seri nequit. Brysonis uero quadrationem ad multa quemadmodum S in demonstrativa scientia ab Aristotele demonstratum est quia per communia quae S alteri insunt B sonis rationes demonstrant . quamobrem S aliis quae non sunt eiusdem generis rationes cogruunt. quibus enim in quantitate Bry son ut batur, has S in qualitatem trafferre possumus. potest enim isto modo dici,ceriise ct ouum nive niariora , calce albiora, quae uero eisdem albiora & nigriora smiliter sunt alba,otium igitur S cemsa smiliter alba. rursus pulegium S allium igne frigidiora oleo uero calidiora sunt,quae uero eisdem calidiora S sti-gidiora smiliter sunt calida pulegium isitur & allium smiliter calida.quare Brysonis ratiocinationem &ad alia traducerepossumus,cum respondentes,iaut audientes ignorant, ct nesciunt. extrinsecus quidem itere de ex ubii sua .ex abula a uero nouere impossibile colligitur ac co luditur. subintelligere oportet. aut,S hoc pacto id quod dubitatur sc disserens confirmabis. ratio quidem antiphontis sedicet quae per
lunulas struitur, transferri non potest. Brysonis uero rationem uelut a' communi fuat contra inultos disserentes traducere licet. quicunque uere quod in unoquoque esse potest, ct non potest esse ignorant. haec enim ad plura magis quam quae antiphontis est ut transferatur, conuenit. rursus si quis ratiocinatussierit δ' coena ambulare no consore,quia motus non est ut Zeno ratiocinatur medicinalis ratio non est. ει communibus enim non m medicinalibus principiis coscitur.quare S hanc in alia traducere posisumus. ut in sorum, uel ad ludum ire non conducit. quoniam motus non est. dicens uero ne cibi a uenis inconcocti trahanturae coena ambulare no oportere edicinalis ratio,& quae ad alia transferri no potest.
Si quidem igitur omino adisserendi artificem litigiosissimiliter se haberet ut ad geo.
metram fui raptas, non utique in illis litigiosus est. nunc vero circa terminatum genus d Bereni artifex non eri, neque ullius dem fratruus, neque eiusmodi qualis universalis.
neque enim omnia in aliquo unosunt genere,neques essent, feri possit ut ea quae Iunt
i dem essent principi . quamobre neque quandam naturam demonstranti Mars ulla inter.
IM HI . non enim partium ut inins dure licet. α ambabus enim non ut ratiocinus M. dissereni vero ars,interrogatrix eri.
237쪽
Si quidem istur omnino ad differendi artificem litigiosius smiliter se habet J Per hic tausa reponitu r. aua in disci linis litigioso locus est. & inquit.quia ad dialecticum litigiosius non omnino esue atque ad geometram falsigraehus se habet ,hinc Perspicuum sit. geometra enim do salsigraphus m eisdem geo metris principiis ratiociriantur litigiosus&diaisticus non ex eisdem,sed dialecticii. quidem ex probabili biis,m apparentibus uero cum eiu simodi non sint arsumenta conficit litigiosus. quare ut de omni pisposito ratiocinatur & litigiosiis, quemadmodum & disserendi artifex, smilitudo ei cum dialectico .ues non ex eisdem principi j aiffert. sed quodammodo litigiosus quia ad dialecticum non omnitio ipse similiter ut ad geometram salsi graphiis se habet in filsis descriptionibus locum habet . uel quia ex probabilibus sed ex apparentibus cum eiusmodi non fuit geometris falsa constitui nequit descriptio . ob hoc falsas descriptiones nullus dialecticus sed litigiosus aggreditur. hoc uero dialesticus nunc non est circa genus quippiam terminatum. non dissimilitudinis itidicativum est.sed potius similitudo ostenditur.intereminatus enim tum dialecticus,tum litigiosus. ubi dixit dialecticum circa genus aliquod terminatum non essen hac de causa non demonstrat uiuin,&de uno aliquo ratiocinationem nectere, sed ex probabilibus circa omne ratiocinantem dicit teque eiusmodi est, qualis uniuersalis . theologum uniuersale appellans. non enim dialecticus ut litigiosus qualis uniuersalis. s enim de cum theologo in eisdem dialecticiis r
bu, uersatur. circa enim omnia quae sunt,at fio eodem modo ambo,theologus quidem circa communia,& ex his quae per se sunt,dc quatenus ipsa insunt rebus,entium feecula do Progreditur. dialesticus uero S litigiosus in singularibus commorantur,neque ex his quq per se sunt,sed ex probabilibus,uel appareatibus talibus rationes fabricant. quod uero disserendi ars, S Ob hoc, neque quae lianc qmulatu r litigiosa terminals cuiusdam naturi non est.& in primo de disserendi arte libro die him est de hic disserens demota
strat. non enim in uno aliquo senere sunt omnia. hoc est,si quidem commune omnium genus ens unia esset. sortassis dicendum, quod circa aliquod terminatum ars differendi di tentativa sunt. quoniam uero genera decem sunt piod circa unam quandam uersentur termuratam naturam dicendum non est. sed &si unum inquit omnium commune henus esset ens, ea quae sunt ut sub eisdem essent principijs haud fieri poterat . aliorum enim alia sunt,&aua ab aliis pendent principijs. naturalium enim principia sorma priuatio, teria,geometris,hiari, puncta,circuli. medicine,ignis erra, ct media, dc aliorum alia, quare dc si omnium unum commune genus esset ens, quoniam & quae sunt sub eme, in quibus disserendi ars uera tur Uiuri differentes sunt, Sc ipsorum disserentia principia, non utique terminat et cuiusdam di natur et unius dialeetica est . quare neque hanc imitans litigiosa. Propositum uero dc seciis demonstrat,potentia isto pacto ratioca natis. quae unius cuiusdam natur et Sc unius Lubiecti sunt, non interrogant , dialectica detentativa interrogant,unius igitur cuiusda dialectica dc tentativa non sunt terminatς natur atque uniuscuiusdam subiecti . non enim utramuis dare partiu licet. Per hoc,maiorem prius probat. quod quq unius citiu sdam naturet dc unius subiecti existunt non interrogant, loco huius quod est ratiocinati dare dixit. non enim demonstranti licet Meque fieri potest,ut tres triansuli angulos demonstret, si hoc erit demonstratum duobus rectis minores uel diametrum lateri cometis uratum. demonstratio enim ex proprijs rei,
quae demonstratur. his quae per se,& quatenus ipse ut in demonstrativa scientia demonstratu est tit ex itis uero quae per se inexistunt,unum quid uerum demonstraturi quamobrem no interrogat, usa est,quia ut ex ei isdem dc oppositum ab ipso demonstreturferi non potest. interrogans enim sc interrogat,ut posti contrarium ratiocinari se pr paret. uel dare loco huius quod concedi dicitur,& ut uere unuaccipiatur,diruim est. illi enim qui tres trianguli angulos duobus rectis ςquos demonstrare debet accipere dc tanq uere uti non licet, quod trianguli tres angulos duobus reliquis insquales sunt . non enim ex hoc sed quia sciuales sunt res ansulos habere duobus restis quales demonstratur. uel hoc utramuis partium dare non licet K quum est a uic,non enim in demonstrativis qualem utique contradictioisis partem dare uoluerit,respondenti licet. ratiocinatio enim hoc est demonstratio Sc ratiocinatio demonstrativa eκ ambabus non struitur. si enim ut utruque colligeret, geometri intentio esset Ec tres angulociabere duobus rectis etquos ct non et quos,tunc utique interrogaret, ut quia tres angulos duobus reliquis quos esse acciperet,ires angulos duobus rectis esse qquos concluderet,quia uero duobus reliquis tres no esse quos assumeret,contrarium. quoniam soli iidi ret ueritati dc Iuod ratiocinatione colligere uult, ea ex quibus uerum demonstratur, non interrogat, sed recipit. quare nisum ut ueriina ponere, non licet. si igitur interrogationes,in quibus utramuis contradictionis partem dare licet ii illis fiunt, in demonstratiuis uero hoc non est Mon erit utique in his interrogare.
Si vero demon Daret, pris non omnia, et prima quidem er principia propria non utique
interrogaret. non concedente en printerea non haberet ex quibus adinsitati em sistu
Si uero demonstraret quamuis non omnia. J Postij interrogathiam esse dialecticam, di ob hoc mi
238쪽
68ni me demonstrativam esse disseritu. non enim Interrogat demonstrans. m a limam accipit,contradi onern nulla colligens ratiocinatione. nunc identidem iterum probat, iis demonstrare scilicet dialecticum. inquit enim si tiemotisti aret dialecticiis non utique interrogaret, si di non omnia sed prima quidem &principia propria . quod enim in dictione sequitur pers ini utique tale. si demonstraret inquit non utique interrogaret. cur,quoniam accipit de no interr0gat ut in resolutoriis uictum est) demonstrantiquare aut de Nullo omnino inrerrogat,sed eius quod demonstratiir propria accipietis. propostum concludit .mr si quidem omnino interrosaret at prima S propria principia no interrogaret S ex qui biissa probabilibus ratiocinaretur,& ad ipsorum assensum inclinationem daret. nulla enim de Dropriis principijs scientia disserit sed ut linc pacto se habentibus utens quod inde se iiiiiiir,concludit .dies citra Deroratiocinationem de principiis constituere perspicuum est.. omni termino una deest etias, cuius est termitius dimenso. quare S pune in lines terminus una a ' linea sit perabitur dimensione, itioniam Dero linea unius est dimensionis .punctum est indimensum S indiuidini m. hoc uero si non concedatur, ex quibus dissereret non amplius utique habuisset eiusmodi est. si enim uoti demonstrans iisque ut ueris exin i hiis uteretur principijs sed interrogaret . ut s se contigerit. num quea' centro adii vitrem e litates sint respondens uero negasset,non utique ex quibus dissereret, de demostraret inuales esse habuit let. si enim demonstrationes ex prioribus S. caiis, nil ut uero prmcipiis prius enaron utique squales esse demonstrare oosset . quare ob hoc demonstrantes non interrogant. quoniam i tu non interrogat demonstrans, ilia ticus uero interrogat Mialecticias non demolistrat . in secitnda ratiocinatio est figuramullus intem,-gat demonstrans, omnis dialecticus interrogat,& conclusio perspicua.
Eadem er tentativa. non enim qualis geometria,rabs tentativa erit. Ied quam uisque quis rem habree possit est' non cognoscens. ..trai
tendit quandam esse totamiam , qua dialectris Iairum induit. cap. LXX t.
Eadem uides icet,dialectica S tentativa J'Dialeifficiana in multis iterseri diΜli mine inquit eadem inboim dialesii in tem .atu iam . in multis enim S ipsa uersatur. hic uero tentat hi alii didr, non qui in disciplinis miscelit r. haec enim in his est solis. sed aliam quandam linii tersale nisi ut d in disciplinis, S alijς inuenitur artibus. S diale lices induitur faciem , S de omni quod propositum est, iit S dialectica argumenta tur preterquam quod non scientisce ut in disciplinis tentativa, sed apparent et Sc tot mi ut contingit, de ipsa argumentatur. di quod talis inquit in tentativa ex quibus adducit, persi tuum est. nia enim in lint circa unum qii id it geometria tentativa itersatur sed talis est, quam utique habere post et quispiam non cognoscetis. quod quidem eiii sit otii est. aliqui non raro adini licem tentantes ita retrogamat,iniuria as ctus afficientem milicia. dedi tibi hoc an non fecisti hoc an non3 ecce igitur hie contradictione per hane
tentat quippiam non cognoscens. Iul.
Et enim non stentem rem nescientis periculum facere licet , quidem non ex quibus
Mint, neque ex prem at ex consequentibus dat, quaecumque et mi sunt, quae sciens quidem quo minus artem non cognoscar, nihil impedit, non scienum vero ignorare ne sa
Et enim no sciente re licscientis periculis sicere licet i quidε S no ex Om noluit, neque ex propriis at cosmii Elibus dat, ulcusite ei iismodi sunt 3 Quoda prius dictu probat,quod est, nsi cognoscen,
alius tutatiuus est . queadmodu. n.absque arte S sne legii cognitioe causas asiit, & adimi icE de quo astitcaiisas, perimetu sumiit,quo probabilitate habεt ad rε,& Orationes cosci ut, uisne somniii Oe Haetorice artis gustalierint ioc pacto iocinati tr. S. n. iis cognoscens no cognoscente interrogans,& accipiemrocili. mir quis Oest r5cinatio ignarus sit r5cinatur igitur & ii 5 cognoscens eius si par m 5 csi eo nesci perimetii sumens. illo. D date aic ex datis alio colligir.isti id mi, quoda rocinari necit. sunt. n. qtiaeda', qtie ualde manifeste aliqua sequutur,ubias a' ria dente datis, S ab interrogate receptis. aliqd postea uelut cocliis o inducitur,& huius side ri rapere licet, mentε adhibet multis S maxime qbusda sibi oniunt tibii .dc colonis roties tu extat Nemritis,tu accipieti Sus. est igitur uia hiersa enis quod dicitiir inietio alis. dc no cognoscenti cotradictione. hanc. n. re appellat. i sani no cognoscentis experimentii capere licere.
qm Si no ex Oiis nouili uelut scientia priditus S ex scientis propriis sed ex cottius S his cuis ins leta es
familiaria omnibus sunt,cocedit, i quispia noueriterte no notiti. obh c quod dicitur inaniri di est, luet sequuntur re cuius experieti a sumit,sciente quo niuius arte ignoret, nihil uetat. queadmodu medicos qempirici uocari irinrte uescite pi ohibet nili iusta pariun cognoscere partim ignorare cotingit' uero consequuntur no sciens,& arte necessario ignorat. cosequentia uero speculans & artem scietis dialecticus est. anificiose culm te uari Alt dialecticus iis uero ignarus,consequemia non ignorans illissolus ulli
239쪽
Quare nullius rem nati esse tentatis scientiam mansissim est quamobrem π de ovim
bus est. Omes. n.artes comum S utuntur 'bodam quapropter Gmes π uulgares dissereni arte,atque tentar tua modo quodam utuntur. Omnes enim usque ait surda nunci EF ionem exqurrunt. haec vero comuntasunt. c.n.nitul minus ab Esi iuvetur,quaisulange dicere retra uideantur omes ritur c Guunt. nulla. n.arte huius siniparticipes de quo non abyque arte dialec a agit, ruri matrua arte tentatruus dialec cus.
Tenutrum non esse euiussam determisistisiuiecti nilat. cap. L XXIII. Quare nullius terminati esse tela imam scientia manifestu est. J De tentativo & dialectico ronem concludens inquit,quemadmodum dialectices rion terminata desinat.tate sunt subiecti pari modo nec quae hanc subingreditur tentativa.quamobrem es de omnibus est. deinde & causam ob quam de omnibus speculatur tentativus assi nat.oc inquit nonnulla esse communia &non nemini nota,quae non terminate unius cuiuscum si int scientiae .ut noc iniuria aliquem affecisti an non huius inuti amicitiam an non & siquidem adulterium commisisti , horc sequitur, si uero non hoc . Omnes ii cro communium e pari icipes, indicium esse inquit hociisqueau aliquid omnes tum ut rationem reddant,tum respon-ideant niti. modo quodam addidit demonstrans, ct si communia haec omnes cognoscimus, non tame pari modo . tamen neque similiter. diale fcusentiti quod interrogatur , cointaidictionem esse & alteram' partem ueram esse necessario nouit. multitudo uero nulla arte proponit interrogationem de hac quae minime artificiosa est tentativa & in commentariis quos in rhetoricam non sine labore consecimus, pertractivimus. communia igitur & si ignorant, absque scientia dicere uideantur non paucr non nesciue S si huius sine arte participes sint. dicunt enim ut non raro ducimus contradictionem, quam dialecticus artificiose callet.
Quomam inro haec multa quid sunt e de omnibus,non talia uero ut natura quaeda se genus, ed ut negationes, c vero non esu od .s propriasunt ut ex his de omnistaspen luscia π ars Pindast. non tali quales quae demo 'rationes moliuntur, Junt. quamobrem litigiosis,non sic omnino utIEMgraphus et se habens .non erum ex deter nati cui sed generisprincipi s cauillationes Iomae Jed ingenere uersub tur omni litigio M.
Utigiosum elaea eommunia iusiri non esse ut fit graphus, φιi ei lusum generis determinati est, prabat. Cap. L x x l a II.
Quoniam uero haec multa quidem sunt. J Quoniam inquit communia haec multa sunt, & in
omnibus tum artibus tum scientijs haec inueniuntur, non uero eiusmodi sunt, ut imiti' cuiusdam naturae sint, & sub unum reserantur genus. quomodo enim reduci possunt. ob hoc ut negationes hoc est infinita S non terminata sunt. vi enim negationes sunt interminat .negatio enim dicens, hoc non album est, interminata est. quoniam igitur partim quidem communia & interminata sunt partim uero non communia sed scientiae cumidam peculiaria S propria sunt .m his communibus ut experientia de
omnibus capiatur ieri potestin est quaedam ut interrogat & obloquitur aliquid ars argumetationes eN communibus conficiens . nec quales scientifri artes, eiusmodi et . hoc uero qua propter litigiosus non est illo modo se habetis, S quae sequuntur, S ad ea quae superius dicta sunt assianari ac referri poteli. in his quae pertractauit ante itigiosum aeque atque diales ii cum in multis uel fari d cit, neque similitudinem quam ad geometram falsigraptius habet ad dialecticum eandem habere, hac de cause S in discipli nis reperitur . necnon ad ea quae proxime dicta sunt,coniunctium & annexum dicetur. & tale quod disseritur es . a1dialecticum nou ic litigiosus ut ad geometram falsigraphus se habet. si enim hoc esset, Neorum subiecta desinita determinataeite aeque ut ea quae falsigraptu sunt,essent i5 utique de omni quod proponitur fraudem nectere posset, Hinc uero oblioc quia in omnibus argumentorum aggressis nititur, deceptor filioue ut sit, contingit.
Mos cpridem igitur p&ficorum elenctorum i unt. quod vero artificis Uerui Ed bis
ueculari se,utque Meposse e fere,uid re nan est simile.dyciplinae enim eius quae de e
240쪽
racuisti, disectuti est redarvulimes simitare civillatinus . cap. LXXV.
Modi quidem igitur sophisticoriim elenchorsi isti sunt. J Quot cavillatorii elenchi sint fremit,
ct in elenchi inscitiam ipsos retulit eosque qui in eum qui circa nomen & circa intellechim diuisere increpavit atque costitauit .amplius tentativae S litisiosae disseretiam prodidit .itemque litigiosum ipsum in cauillatorium S litigiosum distribuit.nemo uniuscuiusque differentiam tradidit .nunc quomodo cauillatores alique qui mentiatur,uel inopinabilia dicat mel nugetur, uel soloecismum comittat, rcsellant, tractat urus est.primum hoc dicit dialeeticu cavillat iones speculari, & has discernere, & quae sop liismata sunt, refellere posse. propositiones enim ordine constituere ac componere ad disserendi artem spectat. si igitur dialectices hoc est reliquum eliis erit S sophismata iudi are.omnis igitur quae est de cauillatorius redargutionibus speculatio,opis S iacultatis dialinices disciplinae existit.
Et de apparentibus elenchis di clam fide asserems si um ossens ne, er orationis admo
pinabile deducto e. hoc. n. cavillar ue , alterum electimis caput σα primum 'de quia it quodummodo interrogatio G propter interrogati e accidet maxime. merrogare n. positum nihil definiente, horum uenaronu ef. reme .n. dicentes,desequunt magis . remere
uero dicti cu nihil fit propositi,necnἴ multa interrogare, si ad quod siserunt ter arum fit, quae videntur dicere censere cit nonihil sucultos ad piratae aut ducenia Syum, si qui meter rogatur borum quippiam affirmari aut negarit,ducere ad quae
argumenti copias petu . nunc uero minus quam prius propter haec mali agere vadent.
requirunt enim quid hoc ad id viam principio.
Ostendit scibia visi Cy ratis Au quti sierum disserentem ad filF- ο his rabili Δαm ualest. cap. L X X VI. Et de apparentibus electis dictum est. ' In initio huius libri quinque res coniectare cauillatores dixit.uidelicet ut refellere appareant niti,&secum disserentem insalsitatem impellat,& ipsum dicente mopinabile coarguat,quartii ut soloecismum faciat luintum respondentem ludentem atque in nugis ueses antem demouro.quo uero redargutione apparente ut essiciat, operam nauent, dixit, ct ipse orationis caput cJcludens'oc declarat .disit.n.de apparentibus Oem isitur elenchis dictu eli,nuc in eo Oe seci Eu est incubit. hoc uero est ut secu disputante salsum dicere offendant.& ins primu hoc,quia quodamodo ioc est latentersciscitatio sit.non.n. quispiam interrogationem simpliciter promouens, respotadente dicere falsa coarguet. hoc uero quodamodo roc est sirtim S latenter interrogare, & talem ob interrogationem hoc maxime continsit.si. n. Problema,quod subi jcitur terminatum non est, ct interrogatio fiat,rei quam studiose cupimus,& quaerimusMenatorium est.ut si quis bonum esse in soro uersari probare appetens hoc non simpliciter terminaret,sed hoc modo latenter diceret. num quod sinpliciter bonii,&aliqua ex parte non erit bonum deinde respondeme hoc fitente,quod ciapit interrogans, probariir. cum mini ig de quo ratiocinari uult interrogans, terminatum.non est, respondentes temere disserentes delinquunt.enimuero quamuis Problema etiam terminatum si, iterum respondens ad inopinabile d trudetur, si quis sciscitationes multas protulerit.& dictioni quippiam deesse uidetur. t utique integra, si hoc capiatur modo . interrogare quidem multa & si ad quod disputatur terminatum sit, ad inopin bile impellere potest.in hoc S istud cui incumbit,corrigit respondentem ea quae multis uidentur, licere censere,praeterquam cum sit terminatum problema ninus qui cauillationibus student,niali commisetere ualentn si multa sciscitati fiterint . minus enim quam ante quispiam falletur, cum respondenti id ad quod dirigebatur disputatio, interminatum S minime notum erat . quomodo uero tunc inquit minus mali agere italet, quia si problema nouerit respondens, si interrogans quippiam absilrdi intulerit, repente petit, ac inquit quia hoc ad propositum
Elementum vero ossi uendi vel As alicuius vel inops Althnullam flatis sciscitur ostione edescere uolentem discere interrogare. argumenti enim locumspeculatio tribuit.adflsum demotis naeum, cultaris locus cavilla tortus,adem mos ducere,quorum o armonum copia fgpetit. tum res,tum no rectemeri hoc tes,queadmodum dinum prius.
Principum o Emimum ad falsem inopistabili i Moatrad i. cap. LX X V II. Elemetu uero assequedi uel Llsi alicuius uel inopinabilis. J Quod superius dicebatur,demio idem