장음표시 사용
121쪽
& potuit ab Instanti emisionis dimittere. Dko si dimisit , nec enim certum mihi est , sed valde piobabile , quod eas dimiserit : Nihil de hoc habemus iuscript. vel traditione . . Quae res a. an de facto remanserint aliquae reales , et verae particulae fanguinis Christi in terris post ejus refudirectionem . ' .... Resp. id valde probabile , & pie credi ex variis hiis floriis , quibus narratur , aliquas eius reliquias reperiri pluribus in locis, v. g. Neapol. Mantuae , RO mete , & Taurini, & Vesuntione in sacratissima Sind ne, in qua corpus ejus fuit involutum in tumulcr, in Sudario Veronicae, in clavis Crueis , in sp:nis coIO-nae , in columna flagellationis Sec. Et denique habetur etiam pellicula Praeputii excisi Per citcumcIuO' Dem
PROba bile s partes minutiores heterogeneasi, et ex crementitias, ut dentest , ungues, capillos, GC. non fuisse unitas verbo unione immediata , et particulari. Est communia. , a C ΠProb. I. ex Scoto, qui dictum Damas c. quod L IiJ Sem et assumpsis, numquam dimisit, explicans ait , hoc esse verum de partibus principalibus corporis, quae concurrunt ad perfectionem hominis, ut sunt partes here geneae, β. cor , caput, manus. , et hujusmodι quas sc. immediate , di per se, & actualiter sibi univit: non autem de aliis minutioribus, quas non al- sumpsit, nisi mediate, & potentialiter, di per accidens, ut sunt ungues , capilli, dentes, dic. ut explicat Vulpes : ad et tales dimissae sunt, ut si inscidit sibi un- Des , vel capillos, et de partibus carnis, et aliis, icit. minutioribus, quae consumptae sunt per calorem nativum , dum aliae per nutritionem successerunt. . Prob. a. nam Verbum assumpsit humanitatem in ipso instanti conceptionis ejus in utero Mariae, & talis ibi formata est , qua is formatur in altis: sed natura in eo instanti non larmatur cum illas partibus. ι id 3. d. o. q.Σ.D n. R
122쪽
eum capillis, S unguibus: nec ista pertinent ac
primariam , ct substantialem constitutionem,&i tegritatem corporis ergo illae primo, di per se non uniuntur Verbo, sed secundario, di mediante tota nat ura in substantiali sua integritate, qualis est in i fusione animae . Mai. paret nam in eo statu, & i santi unita est Uerbo , S personata ab illo, in quo
debuisset perQnari propria subsistentia , si sibi relicta esset; sed in eo instanti, & statu fuisset per nata, in quo infunditur anima, & in quo in corpore nou sunt regulariter illae partes minutae, & excrementitiae; ergo &c.min. etiam patet: nam in foetibus capilli, &ungues ciescunt in utero post aliquod tempus conceptionis , & dentes extra uterum post aliquod tempus a nati Vitate ; ergo &c. Prob. 3. nam si partes illae excrementitiae dicerentur assumptae per se immediath, dc unione speciali, idem diceretur Θe omnibus aliis humotibus superfluis, &CXcrementis, quae formantur in corpore humano;
sed hoc est salsum, Scabsurdum ; ergo Objic. ex Scoto textum citatum, in quo de unguibus, capillis , dentibus loquitur, sicut de partibusheterogeneis, sci de corde, de capite, & manibus, &de partibus carnis; sed istae omnes partes fuerunt ID nitae immediate, & per ses ergo & capilli &c.
Resp. neg. mai. Nam Scot us ponit duas classes partium , so. Partes principales corporis , quae concux- .runt ad perfecFionem hominis, ut cor, caput ere. Et
certe numquam credam , quod in illa classe posuerit Scotus ungues, capillos &c. sed de istis ibi loquitur , ut ostendat eas excipi ab illo axiomate Damasceni: quia cum scinduntur,cessant uniri, & in tali casu dimissae sunt a verbo, non autem caput, nec brachia , nec cors alioqui dici posset etiam quoad partes illas principales falsum esse axioma ex. Scoto , quod nequidem somniavit, imo expresse dicit contrarium: Primiscipales partes semper fuerunt unitie ergo aliter laquitur de capillis dec. quam de capite Sc. Et censet, illas minus principales non fuisse sena Per unitas, bene veroe principales; quod misor P. Mastrium non. concessisse P. Vulpio, cum quo sentit etiam noster
, Inst. Scotus docet eas partes. niisse dimisias; er .
123쪽
suerunt assumptae , di unitae; & quidem hoc dicit , uti
excipiat eas ab illa regula Damalcent. . Resp. dist cons. Assumptae mediate, &per uni nem secundariam , con. Per se, di immediate, & primario , neg. cons Nam, ut dicantur dimissae, suta ficit, ut fuerint aliquo modo unitae, di assumptae; non autem est necesse, ut fuerint unitae per se, sicut illae partes principales 3 . sicut dimittebat sputum, sudores , Malia excrementa , quae tamen nullus dicet fuisse unita per se, & immediate . Inst. cum Mastrio; capilli, ungues &c. pertinent ad integritatem, di persectionem homini S ; ergo Sc. Resp. dist. anti Ad persectionem secundaria in s Se accidentalem, con. ad substantialem , & primariam ,
neg. ant. quoad illam Partem; quoad vitam autem,
id concedo de dentibus, sed non de aliis, ut dictum est in Philosophia; sed neg. cons. quoad hoc; nam de particulis illis sufficit, quod uniantur mediate ratione totius, & partium principalium. Objic. . a. Sudor , &Jacrumae fuerunt immedia thunita Verbo, ergo & a sortiori dentes: nam ista
partes sunt notabiliores, di magis permanentes , Ee solidae . Prob. ant. Nam exprimebantur.ex principalioribus ergo simul cum illis uniebantur. m. negiant. di dist. Prob. exprimebantur ut eκ- crementa, con. ut Partes substantiales, neg.ant. non
enim sunt de integritate substantiali corporis. Inst. Si haberemus ista, vel aliquod istorum , ad rarentur; sed hoc dici non posset, nisi fuissent unita Verbo ; ille enim cultus non debetur, nisi Deo, &pertinentibus ad ipsum per aliquam unionem ι ergo fuerunt unita, Prob. ant. Nam illa omnia suerunt intimiora, quam Crux, clavi, linteamina, & alia
prorsus extrinseca, quae adorantur ergo &c.
Resp.disti min. Nisi fuissent unita , vel pertinentia
aliquo modo, con. unita immediate , di per se , & unione particulari, neg. min. Nam ad talem eis cultum exhibendum, di quidem relative, sussicit qualiscumque unio, vel contactus, vel pertinentia, ut patet de Cruce, & similibus instrumentis passionis, ecquae propius contigerunt corpus Christi Deianguine autem maior est ratio , quia pertinet ad consti- utionem substat talem corporis,ut animetur,& Vi Vat.
124쪽
Inst Ιn sputo , &saliva Christi erat virtus divina iVeibi; ergo & unio. Prob. ant.coecos illuminabat ea. . Resin. neg.ant. absolute , nec inde Probatur unio vera: nam quando Christus lini vit oculos coeci luto facto . ex saliva, lutum erat extra ipsum, & iam poterat tu luminare coecum sine luto, quam cum luto. Objic. SS. PP. ut Ambios. id & Athan. faJ impugnabant haereticos, qui volebant Deitatem, & carnem esse unicam substantiam, dicentes, quod si hoc dici, posset , etiam diceretur Uerbum tasse conversum in carnem , sanguinem, capillos, ossa&c. ergo putarunt capillos, & similes partes eodem modo fuisse unita. Verbo, sicut carnem ipsam 3 sed caro fuit unita imis.
mediates ergo& ista. Res p. negι ant. non enim hoc dicebant PP. ex pro- .pria sententia , sed ex sententia haereticorum illorum. ciam isti dieant , quia Verbum in carnem , capillos, sanguinem, O MI a conversum est, ait Ambr. & in eodem sensu loquitur Athan. exprobrans illis hanc impietalcm , quod assererent VerbAm in carnem, nostra , in pilos, imo prorsus in corpus ...... abiisse, mutata priori natura ; ergo nihil cogitabant de compatatione patintium illatum quoad unionem . .
Pro coronide. observa Thom istas, .ut probent sanis uinem fuisse immediate unitum assumptum , illum distinguere in viventibus ; unum verum , S pro . prium , qui habet veram formam sanguinis , & dicitur absolute, di simpliciter sanguis , leu sanguis vitalis. & istum dicunt Iere, & immediath unitum Vese , alium, quem vocant nugrimentatim , qui sc. nondum habet talem seimam et sed est in via ad illam ue deest vel in principio transmutationis , vel in progressu, in quo incipit subescere ; iste nondum est animatus, se ut ille primus, di dicitur sanguis nutrimentalis. Primum dicunt animatum , di unitum Verbo , non autem secundum. Haec notasse suffciat; nos, qui nullum sanguinem putamus vivere, hanc distinctionem
125쪽
Iterum de subiecto unionis . An Verbum de facto assumpserit solam humaniιatem sine subsistentia san vero hominem, seu naturam subsistentem , Opersonatam , aus saltem an potueris id fieri t Lean eadem per1ona posseι assumere duas human rates ξJAm pro r. p. soluta est quaest. quando diximus, hanc unionem factam fui sie in Verbo, seu in persona , non in natura, ita ut ex illa unione constituatur Cluistus constans ex duabus naturis distincti iasimis & impermixtis , divina sis. & humana , in unitatem perfectissimam personae, qyae est Verbum divinum . Et sic patet, quod de facto ista unio subi distat ut in sola natura humana sine personalitate creata, sed subsistit in sola persona divina, nee id vacat IePetere. Ideo de possibilitate sola restat agendum . Quaerimus ergo I. An sola natura creata tu Pposutata potuerit uniri hypostatice Verbo, vel alteri peria sonae divinae. 2. An dure, Vel plures humanitates completae, & singulares possint hypostatice uniri eidem personae divinar Ut autem haec melius capiantur, iuvabit videre in metaphysica, quae diximus de subsistentia , & personalitate: quid importet supra naturam singularem , completam, & in quo consistat t
N T personata personalitate creata non potuis
nae , fatrem retenta propria illa personalitate. Prob. ex Scoto, si) quia cum sit eantradictio, naturam acZualiter dependere ad personam extrinsecam, : in non dependeres naturam aurem aliquam assumi,
est ipsam actualiter dependere hac dependentia speciali, eontradictio est , ipsam assumi, o habere personalitatem propriam , dcc. Prob. a. ex eodem . Implicat aliquam naturam dein
126쪽
illa nariara, quae uniretur Uerbo hypostatice cum propria sua porsonali rate creata , dependeret. & non dependeret a supposito alieno ir ergo talis unio implicaeco ni radictionem . Prob. min. I. dependeret a supposit
to Verbi: nam illi uniretur hypostatice; quod nihla est aliud, quam sic dependere. a. non dependeret, quia ex Metaplaysica subsistere , seu personati, est exustere incommunicabiliter , & per se, seu independe ter ab alieno supposito; sed illa humanitas esset ita de se personata; eIgo non dependeret, nec dependere post et a seipposito Uerbi. Min. supponitur; mai prob. ex definitione personae; est enim naturae intellectualis incommunicabilis exilientia s ergo per nari per Propriam suam personalitatem est existere per se , & independenter ab alieno supposito, & quidem in ratione suppositantis, seu terminantis illam Aependentiam. Denique . subsistere est in se sistere sine a lio; est ultimo terminari stibstantialiter , & personari a Verbo est in Verbo, & per Verbum subsistere , dc ultimo terminati, non autem in se, nec perses ergo implicat humanitatem aliquam in se ipsa personari per propriam personalitatem, di personari, seu subinsistere in Uerbo, seu Per Verbum. Dices: Scotus ipse non putat hoc argumentum valere in illorum sententia, qui tenent, subsistentiam consistere in sormalitate, sen in modo positivo, ut Τhom istae plurimi , & Neotelicis ergo non con Vin cit in omni sententia . Contra: nam etiam illi, qui tenent subsistentiam esse quid positivum , nos negant, quin I ille moduSimportet easdem negationes communicabilitatis, de dependentiae, in quibus nos ponimus totam eius es sentia naue ergo idem argumentum valet in omni scholas nam omnes volunt, quod subsistere est in se sistere, di non ad aliud pendere, vel tendere. Certe , in sententia nostra de negatione, mulio ei-ficacior, & clarior est implicantia , nam petitur ex imali ratione subsistentiae creatae: apud ali os vero petitur ex proprietate modi positivi , in quo ponunt suam subsistentiam, & ut monet Scotus, videantisti, quomodo salvent illam impossibilitatem, quam
nobiscum admittunt.. PIQb. s. Nam si humanitas fuisset assu ptibilis cum
127쪽
propria personalitate de facto sic fuisset assumpta ιid enim convenientius fuisset, quam illam sumere spoliatam ulla sua proprietate; &de facto Uerbum in homine assumpsit omne id, quod decuit; sed cons. est falsum in fide, qua docemur contra Nestorium uinnicam in Christo esse personam ,humanitatem in solo Verbo subsistere; ergo &c Confit. nam si hoc fieri posset, non habuissent Patres tantum fundamentum . damnandi Nestorium , . qui duas in Christo personas asserebat. Dixi in concl. saltem retenta ilia propria personalitate. Non enim Video. implicantiam , quin potui iaset, aut possiet Deus velle hominem iam in se subsistentem , personatum uniri alicui personae divinae , amittendo Propriam personalitatem , quam habet s& ita potuisset fieri in Christo. Ratio est, quia non minus est possibile Deo spoliare naturam pei sonalitate, quam habet, quam impedire, ne habeat, quando producitur completa in omni substantiali, dc specifica, & singulati integritate; sed istud potuit impedire , & de facto impedivit; ergo & illud facere potuisset, st. separare. subsistentiani. creatam a. nai Maaia m Personata .
Obiic. I. Omnis creatura est in potentia obedientia liabsoluta ., dc omnimoda ad Deum s sed humanitas cum sua personalitate est creaturas ergo est in illa, obedientia; ergo Deus potest velle, ut humanitas aliqua cum sua personalitate uniatur personae divi-.nae, di per utramque subsistat. Resp. dist. mai: In his, quae non implicant contradictionem, con. in his, quae sic implicant, neg. mai. &cons. nam haec unio implicat contradictionem, ut Pa tet , di sicut implicat esse hominem 4 & non rationalem , Vel risibilem , ita implicat subsistere, non subsistere in Verbo in ratione suppositantis. Obiic. a. Non. magis implicat personam sic uniri Verbo, quam naturam non persona tam δε sed ista potest sic uniri ; ergo & illa . Prob. mai. tam Pers na debet posse curati, quam natura; sed haec debet posse assumi, ut curetur; ergo & persona . Rel P. neg. I. mai. & Σ. min. Nam i ut dictum est, unio naturae, seu incarnatio non fuit necessiatia adudem8tionem absolute , oc simpliciter, sed tantum
128쪽
eundum qu :d . Et si natura non potu Isset curari, nisi fuisset unita cum sua personalitate, non potuisset curari. Sed re vera cum personalitas sit pura negatio , & non ens s ita & in se non est curabilis, sed i a.
Obiic. s. Non implicat unio hypostatica un us personae humanae , seu unius hominiscum. alios ergo nec unius personae humanae cum Verbo . Resstne g. ant. vel sic diste unius hominis eum alio, unione morali, quae non faciat, ut sint unus realiter, diphysice homo, con. unione reali, di physica, quae faciat, ut sint una realiter persona , neg. ant. Nest xius non negabat unionem moralem in Christo, quae non impediret dualitatem physicam persisnarum hominis, & Verbissed tam ipse,quam nos,negasiet uni nem , qua fieret unica phy sice persona ex duabus per- .soni L. obite . denique i Uerbum assumpsit humanitatem essentialiter completam, & singularem I ergo & personatam. Prob. cons Nam talis natura per ungulari-.tatem fiebat incommunicabilis; ergo & personata. Resp. neg. cons&dist ant. prob. Incommunicabilis pluribus . in serioribus naturis, quarum quaelibet sit ipsa, con. incommunicabilis alteri , ut supposito, per quod subsistat, di ultimate. compleaturi, seu termi netur , neg. ant. Primam incommunicabilitatem natura specifica accipit, ab individuatione; secundam a. personalitate propria , vel aliena, dc talem habet hu- .manitas Christi a Verbo, quam non habet a se.
C. O N. CLUS I O Is. Η antias ρήset uniri tribus person is divinis me: diante subsistentia absoluta. Est Scotistarum , de Thom istarum Prob. ex Scolo. id Potest intelligi rimus terminus. istius unionis esse. persona, aut essentia subsiliens communis tribus. Primo modo non videt r, quod . Mna natura possit simul assumi a tribus personis oc. Sa vero intelligatur a. modo is quod primus terminus, unionis sis.
ipse natura in tribus per se subsistens, videtur possibile ,
quὀd una natura assumatur a tribus, quasi mediantcuna essentia existente in tribus .. Suppono autem ex
129쪽
tractatu de Τrinitate , dari talem subsistentiam ab
tutam, & tres relativa S. Prob. 2. ex eodem . Nam in hoc nulla appare-p
gnantia ; ergo non debet dici impossibile. Prob. ant. I. solutione objectionum. a. quia essentia ita subsistens, est in se omnino independens , & infinita,ergo nihil impedit, quin poss1t terminare dependentiam
alterius naturae finitae , aeque ac ulla alia persona divinas nec ulla ratio disparitatis afferri potest. Confit.Nam si persona aliqua, v. g.Verbum, potest complere , & ultimo terminare talem dependentiam naturae; ergo a fortiori poterit essentia per subsiste tiam absolutam. Prob. cons. nam essentia sic subsistens est in se absolutissime infinita; subsistentia au- item relativa, seu persona de se formaliter, & praecise ab essentia non est quanta positire; ergo illa multo magis potest perficere, & ultimo complere naturam aliquam creatam, quam persona ulla divina . Loquor autem de pollibili ; nam de facto dixiamus supra , quod unio ista terminatur ad solam subsistentiam relativam Verbi, alioqui Verbum non
potius diceretur unitum, quam Pater, aut Spiritus sanctu S. Prob a. p. I. ex D. Anselmo . id Plures persona n
queum unum , eumdemque hominem assumera in uniora tem persiona 3 quare in una persona xantum hoc flexineeesse est ue S alibi: Filio incarnato non est necesse alias quoque personas incarnari, sed impossibile; ergo ex A selmo, non potest natura creata immediate uniri tribus personis divinis. Prob. a. ex Scoto. Γ2J Non potest idem effectus pendere a duabus causis totalibus , & adaequatis; ergo nec eadem natura a tribus personis divinis, ita ut a singulis non aliter . nec plus dependeret, quam ab unica; Ssicut jam de facto dependet; terminatura Verbo . ant. supponitur probatum ex Physica. Prob. cons. nam si gulae personae complerent, di terminarent dependentiam naturae illius non plus, nec minus, quam uniaca , V. g. Verbum; sed unica, seu Verbum terminat totaliter dependentiam humanitatis; et go ita eb
130쪽
tri illa dependeret a pluribus terminis, seu causis to talibus, & adaequatis. Prob. I. Nam si humanitas posset immediath uniri tribus personis . posset etiam uniri Verbo cum sua propria personalitate; sed hoc implicat, ut proba
tum est ue ergo & illud. Prob. mai. nam ideo non potest assumi cum propria personalitate . quia per istam esset, &non esset de se personata esset, & non esset incommunicabilis ; sed idem esset in casu immediatae unionis cum tribus ; ergo &c. Prob. min. nam ut personata est unita , & uni deberet fieri incommunicabilis M ut unita aliis esset illis communicabilis , & communicata, ergo esset, di non esset personata per illas. Obi c. I. contra I .P. rationes, quibus impugnat uxi subsistentia absoluta ,& communis in essentia , dc distiincta formaliter a relativis : sed solutae sunt intracticit. de Trinit. nec Placet re Petere.
Oblic. a. ex Molo. IJ Ideo haec unio terminatur ad personam, di non ad essentiam qu a illa est incommunicabilis,non ista; ergo natura creata non potest sic ut niti essentiae divinae per iubsistetati anx absolutam . Resp. neg. cons. quia Scotus hoc dicit, non ut probet impossibilitatem talis unionis , sed tantum ut neget id ira factum, quia sic non potius diceretur Uertium esse incarnatum , quam Patrem, aut SP iritum S.
Inst. ex eodem, Dad humanitas no i potest existere per existentiam Verbi s ergo nec subsistere per subsistentiam absolutam, seu essentialem . Prob. cons. nam ista subsistentia non distinguitur ab existentia; ergo humanitas non pollet subsistere per subsistentiam absolutam, quin existeret per existentiam absol citam essentiae divinae.
Resi'. neg. cons. utramque , quia natura praesuppo nitur existere per Propriam existentiam, quando a
sumitur, di unitur; non enim potest uniri, quod non est; seu prius est esse, quam uniri. Haec etiam subsinentia dat supra existentiam quandam independentiam , ut per te existentiam independentem ab omni complemento extra se, di a se realiter distincto , qua les no i hint nerso a. e tres, in quibus iub: istit relative. Obiic. s. Concilia , S Paties no a agnoicunt at am