Summa theologiae Scotisticae, in qua ex fidei lumine, S. Scripturae oraculis, Ecclesiae traditionibus, & decretis, ss. pp. & theologorum sententia, & rectæ rationis ductu, religionis christianæ mysteria sacramenta, dogmata, & præcepta breviter, & sch

발행: 1706년

분량: 597페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

CONCLUSIO IL

HEM unio potest diei maxima in ratione doni, etiam comρarative ad lumen ruriae , σ ad visionem

beatam. Est communis. Prob. I.ex Scoto dicente , t J quos unio ista est mis orquantum ad actum ρrimum , quia per hanc communi catur esse personae assumentis naturae assumptae; ct et

iam modo de facto includis attam unianem sc. beatifimam, quae fit per lumen ξloriae-est ad actum Reundum , O operari .... qura beatitudo magis est in opera- isne , O ideo major ejsset quantum ad operationem ... ad Augustinum conreditur, quod est summa Wratiae in ista unione, quia1umma gratuita condescensio υoluntatis divinae, quae fuit peineipium aflumptionis , dic. ergo ex Scoto unio hypostatica potest dici summa in ratione gratiae, seu doni. Et alibi: Lad Perfeetissimus illa us Dei est in naturam humanam, aes personaliter unIram Uerbo; nec tamen ille est forma Γιεν beatificus. Prob. 2 ex Seripi. Nam Deus Pater exstimma di Iectione in nos hoc dedit: 133 Sie Deus dilexis mundum , ut Filium suum unigenitum dares. Et iple Filius propter nimiam chaxitatem suam , qua dilexit

nos factus est in similitudinem earnis peceati s sc. non tantum dicit hanc charitatem maximam, sed quasi nimiam . Et ipse Christus dicit: iaJPater meus, quod dedit mihi, majus est omnibus, si ilicet dedit humania tali meae Verbum suum , & Divinitatem suam in uni

late personae.

Prob. . ex Patribus. Nam inquit August. ΓsJ In

rebus per tempus ortis, illa summa gratia est , quod homo in Mnitate persona conjunctus est Deo. Prob. . ratione. Donum unionis hypostaticae vel comparatur ad donum luminis glpriae, quo elevamur ad unionem beatificam per visio m , dc fruitionem Dei, vel ad donum gratiae sanctificantis , quo unimur Deo per innocentiam, & charitatem , & sanctitatem, di filiationem adoptivam cum iure ad haereditatem internam s sed his omnibus praestat unio hypostaticas

92쪽

Disputatio IL 79

ergo, 3ce. Prob. min. Nam primo prius, & maius est, quod datur ad esse primarium, & substantiale, quam quod datur ad esse accidentale. & operari: sed unio hypostatica datur humanitati Christi ad esse primarum, & substantiale, & ad actum primum i illa velo alia dona, st. lumen gloriae, & gratia sanctificans datur ad e Se secundarium , accidentale, & operari ; emst, &e. z. quia in unione hypostatica sungatur ius ada alia dona, non solum de facto, quia Deus cum Filio suo omnia dona nobis donavit: Et eum. Muid mus quasi unigenisum ἀ Patre plenum realiae, O veritatis; Et, In ipso habitat plenitudo diυinitatiae earpo raliter, Sc. Sed etiam de lege ordinati ablla omnia debentur humanitati Christi; nam ex vi unionis huius Christus nascitur, ut Filius Dei non pure adopti Vus, sed etiam naturalis, ergo & cum jure haereditatis in omnibus Dei bonis. Obiic. I. Per lumen gloriae, & uesonem beatificam

homo coniungitur Deo in vita aeterna, & fine ultimo fruitur , non autem praeciseidi formaliter per hypostaticam ; ergo illa maius est donum. Prob. cons. Quod Propius nos unit summo bono ,& ultimo fini, maius est donum, quam quod habet tantum rationem medii ad finem i ii um,sed unio hypostatica habet tantum rationem medi Dre*ectu visionis beatificaes ergo, dcc. . Reis. g -s. & min. prob. Nam in sementia Scoti Christus est primogenitus omnis erraturae t DeuSeum Praedestinavit primo, di propter se, di homines Prinpter Chi istum ι & sic ipse est fini immediatus nostri,

non autem medium, nec propter nostram beatitudinem , saltem in carne, praescindendo a passibilitate. Qui putant Christum non fore venturum, cessante motivo redemptionis , videant quid ad argumentum respondeant.

Objic.i. Finis est nobilior medio ad i psum; sed unio heatae est finis , & unio hypostatica est medium ad illam ; ergo illa est maius donum. Prob.mini ex Scotin Deus vult primo aliquam naturam habere summam, xuriam , Oseeundo voluit naturam illam esse in persona Verba I ergo unio hypostatica est volita, de data

ut medium ad unionem beatam.

Resp. dist. mai. In ratione finis, & medii, conet in se

93쪽

go De unione δ' statica

solute, neg. mai. & cons. Nam Scotus non haee die tad praesens intentum , sed tantum ut doceat, Chria sum esse praedestinatum independenter a praevisione peccati s sed in praesenti consideratione certum est, quod plus est homini, quod sit una realiter persona cum Deo, quam quod fruatur Deo in beatitudine; quia istud bonum sequitur ex illo. Obiic. . Quod datur ad agere , & operari vitaliter, maius est , quam auod datur ad esse, de pati s sed donum beatitudinis datur ad agere, de operari, scilicet ad videre ininitive Deum , & illum perfectὲ amare, di eo sevi; unio autem ista datur pure adesse, & h manitas se habet ibi mere Passive circa unionem, ergo illa longe maius est donum. Rem. I. neg. min. Nam subsistentia ex Scoto id re picit quidem e fle, di actum primum, sed ordinatur etiam ad secundum, quia actiones sunt suppositorum, i non elicitive , saltem ex conditione, quatentis nul- h. natura agit, nisi sit subsistens, di ultimate compi ta. Unio igitur ista maior est quantum ad actum pri-- mum. Unde

Respond. a. ex Scoto dist. mai. Maius est quoad actum secuntum , cone. quoad actum Primum , neθ. maj. S cons. Nam sussicit. nobis, quod haec unio ut majus donum quoad esse per illam datum. obyciab omnis alia creatura est capax unionis hy-Postaticae, non autem beatificae ergo ista est nobilios , di maior. Patet antec. Nam Bla creatura Iasionalis est beatificabilis. Prob. conseq. nam est si gularius donum, dc pertinet ad creaturas nobilissimas;

ergo, dcc. . neg. conseq. utramque , nam in aliis creatum unio hypostatica non traheret secum ius ad beatificam , sicut trahit in creatura rationali sicut animam

litas in homine est nobilior, quam in equo proselee nobiliorem sisserentiam , se essentiam . Has Obiecti

nes sumpsi ex Patre Macedo, ad qui majori tatem tabbuit unioni beatificata

94쪽

en aliqua gratia praecesseris hanc unionem

in natura.

SEnsus est, an humanitas fuerit tamediath unita Verbo, ut nuda ab omni ornatu , Se dispositio ne gratiae , sanctitatis, aut alterius doni . vel qua litatis supernaturalis phlysicae, aut moralis, di hoc tam de possibili, quam cie facto.

CONCLUSIO.

LDet non repugnet, sed potuerἰtyraeeedere in natura humana c isti aliqua dispositis p sica, O praevia ad recenionem unionis cum Vrebo , tamen de facto nurula praeceD . sed immediate recepta est in ejussubsta tia . Est communis in utraque Rhola. Prob. i. ex Molo. IJ Quia in illa instanti naturae, mquo natu a personaretur in se, si non assumeretur, in eodem instanti personaretur in alio, quando assumitur ssed prius naturaliter personaretur in se, quam habena habi/- gratia, qλα habisus spriseipium operandi , o per consequens perfectis eluvi, cui competis ope raris operari a-em es svpositi. . IProb.2.quoad I. par. Nam in hoc nulla apparet im-ricantia, quin Deus potuisset creare animam Chrii eum gratia sanctificante, 6ceam sie infundere corpori, ex quo humanitas tota constans, ipso insta ei conceptionis, seu animationis fuisset unita Ve ho ; sed tunc praefuisset gratia ante unionem cum Uerbos ergo, M. . - Confirm. Nam in resurrectione anima habebit gratiam sanctificantem ante unionem cum corP re, & antequam suppositentur humanitates suis su

positis s ergo in incarnatione hoe potuisset fieri Deo

volent .

Prob.2.R. r. Nam humanitas fuit unita Verbo eo instanti, de ordine naturae , quo debuisset uniri suae

95쪽

8ι De unione postatica

lius , ergo ita contigit. Ρrob. min. Prius est naturam Omnem in se subsistere, & suppositari , quam suste lare ullum accidens, vel qualitatem, & prius est esse absolute in se, seu perfici in se substantialiter, quam accidentaliter; sed omnis natura perficitur substantialiter per subsistentiam , ergo, &c. Prob. a. quia talis dispositio fuisset necessama , vel congrua , & hoc ad esse , vel ad operari s sed neutrum

dici potest i ergo non est asserendum. Prob.min. I. non ad oPetari, nam prius est naturam suΠpositari , quam operari; nam oPerari sequitur esse eompletum , Scsubsistens, & actiones sunt suppositorumiergo Prius humanitas debuit suppositari, Sc uniri Verbo , quam

ulli gratiar, vel ulli qualitati. a. non ad esse accidentale , & ornatum; nam I. ut dicebamus, prius est esse substantialiter, & absolute, quam esse accidentaliter. a. ipsam et unio hypostatica est fundamentum , & radix omnium gratiarum, & donorum, quae in Christo sunt: nec enim Christus fuit Plenus gratia, ut esset

filius Dei,sed quia erat filius Dei Verbum caro famιm

est. id in imo contigit cum vidimus AHam eius, Evc.

Ρ; ob. I. Illa dispositio fuisset physica, aut moralis;

sed neutrum aici potests ergo, &c. Prob. mai. Non moralis,. nam infra patebit, quod nullum inhumanitate Praecesserit meritum ad unionem sui cum Uesebo. a. non physica; nam Vel qualitas fultat naturalis, Vel supernatura fis; non naturalis , alioqui non ele-Vassiet naturam ad unionem, quae est in supremo gradu supernaturalitatis . a. non supernaturaliS, tum

qui tam ipsa unio potuit immediath recipi in humanitate, quam talis gratia, vel qualitas supernaturalis , alioqui daretur processus infinitus in illis dispositionibus: tum quia semper recurrit ratio de priorit te esse naturalis , substantialis ad esse sit pernaturale sed esse unionis ad Verbum pertinet ad esse substantiale; unde SS. PIL& Theologi hanc unionem vocant substantialem: g. quia sorma dispositi va phys ca debet esse ejusdem ordinis cum forma, ad quam disponit, quia debet completh habilitare subiectum ad eam recipiendam a sed non videtur possibilis ulla talis dispositio ad unionem hypostaticam cum Verbo. divino; ergo, &ς .

96쪽

Disputatio II. 83

supernaturalis media, & disponens asseritur absque necessitate sergo, 6α. ant. patebit ex obiectionibus. Obiic. I. coni. I. par. Dispositio physica debet esse eiusdem ordinis, & ex natura sita concors cum forma,ad quam disponit, ita ut istam attrahat ex quadam necessitate; sed ne quidem de pote tia absoluta dabilis est talis dispositio ad unionem hypostaticam cum Verbo : quid enim cogere posset Deum ad talem unionem t ergo nec de potentia absoluta possibilis est

dispositio ad i liam, saltem physica.

Resp. neg.absolutem ai. Nec enim dispositiones Gmnes ad formas substantiales sunt substantiales, &maxime in his, quae pendent a causis liberis, dc mu uto miniis de dispositionibus no ultimis, adhuc minus de dispositionibus moralibus, aut congrais; nostra autem conclusio non est solum de ultimis physicis, sed maxime de moralibus, aut de non ultimis , & de

congruis, quae ex quadam decentia, aut conVenientia possent praecedere in anima, ut moveret Deum ad

sibi eoncedendam hanc dignitatem. obite .coni. a. r.omne subiectum debet proporti nari formae, quam recipit; sed humanitas Christi de se non erat proportionata huic unioni cum Uerbo; ista enim est summi ordinis supernaturalis, illa vero ordinis purh naturalis sine aliqua gratia supernaturali ι ergo humanitas ad hanc unionem disponi debuit per aliquam supernaturalem qualitatem , seu

gratiam a

Respond. dist. mai. Proportionari in ratione receptivi, & receptibilis , conc. in Ordine naturalitatis aut supernatural talis L neg. mai. & cons. alioqui nec posset anima recipere gratiam ipsam Propter eadem improportionem, . ut diximus, di daretur Pr

cessus in infinitum Objic. a. Unio beatifica cum Deo requirit in anima lumen gloriae, per quod elevetur ad attingendum Deum intuiti ve s ergo a folliori unio hypostatica,quae est altioris ordinis. Respcia. neg.cons. & disparitas est, quia lumenticiis xiae non dat ut solium ad esse, sed potius ad operaria quando autem potentia debet operari supra se, debet elevari; sed quando se habet pure passive, elevatur per ipsaminet sormam, seu gratiam , seu lumen,

D si seu

97쪽

seu unionem; alioquin numquam subiectum natur is, v. g. anima posset recipere ullam ex his sermis su-Pernaturalibus. Obiic.3. Deus non unitur ulli animae, ne quidem moraliter, nisi mediante aliquo dono gratiae; ergo multo minus potuit uniri humanitati pnysice,&hDeo statice sine aliquo tali dono . Resp.dist. ant. nisi meoiante dono concomitanti, de quod est ipsa formalis unio, conc. sine dono antece denti, di Praevio, neg. ant. Nam cum unitur per chazitatem, di gratiam sanctificantem animae insantis bain ptietati , aut Angelis in ipsorum crearione, non aliam

praerequirit dispositionem, quam ipsum donum gra- lae . Aliud est in adultis peccantibus, qui debent diseponi per actus poenitentiae, quibus tolluntur disposi

tiones contrariae , sc. Peccata.

Nulla ergo alia dispositio requisita fuit in illa humanitate Praeter potentiam obelientialem, in qua est essentialiter ad Deum ad sustentari, di compleri per subsistentiam eius increatam ι & hoc impletum est

hoc ipso, quod Deus noluit ipsam subsistere perseipsam, seu per propriam subsiuentiam, sed per subins stentiam Verbi. Dixi autem, nulla dispositis p φια, O WAEUM, O

maecedens, nam de conmmitante nullus. dubitat sce

tum est , quod in humanitatem Christi cum unionet ad Vorbum venit omnis pleni indo gratiae, & veritatis a re ut docet Doctor Seraphicust si I cincedi m ese, quod anima unitur ipsi Verisim adiante habitu grapuito, quia non iaces ipsam uniri Verbo , nisi a mile--ν habitu perfectaDei Ormiratis 3. unde anima Christἐnon rantum fuit grata in instanti unionis , sed etiam rhoribuata super amnexanima beatas. Certum etiam est, quod ipsa unio fuit purὸ Stam tuita di summaomnium gratiatum.

98쪽

Disputatis IA t s

Doctor subtilis cum magistro sic dubium propo

nit: Utrum naturam humanam uniri Des sepo- tke, in non frui includat contradictionem . Quod a idem est, ac quaerere, an istae duae uniones sint esseniarialiter, seu necessario connexae, ita ut implicet easstparati, & Deum possie sibi assumere naturam, quae . non sit beata & quidem quaestio Procedit de natura rationali, quae sit capax beatitudinis; nam si unio fieret cum natura irrationali, frustra hoc quaeretetur; non enim etat capax visionis, nec fruitionis Dei iust, & propter se. Quaestio autem potest agitari tam de facto, quam de possibili, videlicet an de facto anima Christi habu sit unionem beatificam ab instanti conceptionis, seu unionis hypostaticae dc an potuerit eam non habete stante unione hypostatica.

CONCLUSIO L

o ita ut non prius tempore fuerit unixa verbo amhabens visionem , O fruitionem beatam . Est receptis- . sima quoad I. p. non autem quoad secundam, quam tenent Seoti Prob. ex Scoto, Cim qui probat impeccabilitatem Christi ex beatitudine. Dica,quod christus in I. instan-- ri unionis ejus Deo fuit beatus , sa' beatitudo abstulis . hi omnem peccabilitatem , &c. Prob. Σ. eadem pars ex communi PP. &Τheolo. rum consensu, , contra. quem hoc non posset negarine temeritate: Non sic est de anima Christi disputati- dum , fient de quo An Angelieas ritu , via humano I. . qu3s parest esse particeps Dei, nisi verua Deus , qui es: clarastus ti sicut ergo christua singulariter habet, ni sit: , Deus.verus sic totam divinitarem suam singuiaritςκηπvis, o plenam habet notitiam 4 vinita is suae, &C......

99쪽

ergo humanitas Christi potiebatur visione beata 'quam participabat a Deitate, seu a Verbo. Confir. I. ex Chrysostomo, i J Substantiam Dei a reo vidit .... qualis est , nisi solus eius unigenitus , oui certam nosionem , v sumque, O eomprehensionem habet, qualem silium de patre habere par es, sicua enim eo noseis me Pater. inquit, o ego cognosco Patrem , . se intuitive Confir.2. ex Euthymis, qui ponderans hare verba

Christi , ad Pater diligit filium , er omnia dedit in manibus eius, scribit , Tamquam Dens omnia habebat, ex vi generationis aeternae : hoc tamen etiam dedit et , tit homini . . . solent namque patres diluere filios, eisque trademe , quae μα sunt.

eredere Dominum I. ex quo eum Deo in unam assumptus est personam , fui se perfectum Deum L ae per hoc perfectam sapientiam , perfectam iustitiam , perfectam beatitudinem quidquid de eo ieeundum substantiam d is i potest, de ea etiam potuit a dici, etiam cum in utere fuit' et matris non am bigo 3 ergo ex his , & a- iliis PP. quos longum esset recensere, Christus ex ipso instanti di ex vi unionis cum Verbo habuit unionem

Prob. I. Nam unio beatifica fuit possibilis in Christo sine intonvenienti,& hoc ab instanti conceptionis sitae; ergo haec illi tribuenda est: ant. patet: quia nulla potest asserri implicantia, ut patebit solutione obis

ctionum. Prob. cons. ex Sc'to 2 s J In commendando. christum malo excedere , quam demere ἀ laude sibi debita , si proprer ignorantiam omneαι in atrerum incidere . Et loquens de gratia r Probabile est dicere , secun-' dum magistrum , quod Deus tantam gratiam ei conm-lerit, quantam potuis 3 ergo si potuit ei constrre uni-- nem beatam non illi defuit.

Prob. denique, nam Deus dedit ei ere fili um De ;- ergo di beatitudinem, cui enim dat, quod est m ius, non negat, quod est minus, di maxime si congruat dono maiori. Confirmatur ex ipsomet Christo: Omnia mihi tradita sunt ἁ Patre meo . Et Euangelista; Sciens , quod omnia dedit ei Pater. Alii multa loca Scri Pt. -si1im .hom. . saJ Io. 3.

100쪽

Disputatio II. 8

Seripi. in probationem huius veritatis citant , sed nota videntur satis urgentia L ideo mitto illa, contentus. Theologorum , & PP. eonsensu . Quod autem id habuerit abi instanti conceptionis , di non prius unam, quam aliam Paret. 1 quia sicut ex eo in instanri adfuit illa dignitas filii Dei naturalis, ita non debuit differri haec gloria. z. concedunt omneS , quod ex tunc data est illi summa gratia , & alia omnia donat uno Verbo thesauri omnes sapientiae, O Dientiae Dei ; ergo dc istud donum . y. quia non potest aliud assignati tempus vitae mortalis eius, in quo id . Potuerit habere potius quam in hoc instant i aergo cc. obiic. i. ex Scripta Nam ante passionem dicitur, quod Apostolis nondum erat Oid datus. Diratur, quia 'esus nondum erat glorifisatus. Et ipse petebat a Patre et clarifica me Pater apud temetimum i c. Et, si JOportuit christum pati, O ita intrare in gloriam suam

- ergo ante resurrectionem Christus non habuit unionem beatam

Rem neg. cons. Nam licet hoc prῖmum dictum sit ante passionem, non tamen intelligitur de hac glotimeatione, sed de illa , quam consequutus est per ascen- . sionem, sine qua non erat venturus Spiritus S. V abiero , Paraclemynon veniet. a. di s intelliguntur declarificatione, dc glorificatione corporis , di nominis apud homines , qualis erat gloria, quam ipse procuraverat Patri coram hominibus Pater manifesavi

nomen tuum hominibva.

Obiic.a. Christus sibi merui t gloriam suam , dc bhatitudinem ι Qigo eam non habuit cum unione hyp statica , nec ab instanti conceptionis suae s nam praemium non praecedit meritum , & istud non fuit completum , nisi per mortem Cruci S; propter quod Deus

Resp. dist. ant. meruit gloriam corporis, & nominis, con. gloriam animae, de visionis, ae sultionis Dei, neg. ant. nam istam habuit ex congruentia dignitatis, di per quamdam appendicem unionis kypo

salicae.

Inst.Gloriosius est Christo, quod beatitudinem habuerit ex merito, quamgratis 3 ergo credendum est ἀquod eam prius meruit.

SEARCH

MENU NAVIGATION