장음표시 사용
151쪽
chro, & anima eius extra corpus subsistebant In Ue ho , non subsistentia opposita unioni compartium in Ordine ad tot um s sed corpus subsistebat independenter, & incommunicabiliter ad aliud corpus, & anima ad aliam animam , licet essent adhuc inter se uni bilia, & personabilia personalitate totali Christi, ut factum est per resurrectionem.
CONCLUSIO III. Accidens absolutum potest uniri sepostat iee Verba
Est communior. Prob. I. ex Scoto cit. id Nam ibi, ut probet, quod Verbum assumens solum corpus hypostatice, non diceret ux corporeum , exemplificat de quantitate, quod non faceret , nisi putaret hanc quoque esse uni bilem. Si christus assiumpsisset quantitatem , o suam quanti
latem , non diceretur quantus in triduo is quia nihil denominatur quantum , nisi concurrente eum illo proprio
subjecZo quantitatis , scilicet Verbum posset habere rationem. termini. sustentantis qualitatem , aut aliud accidens absolutum , non vero subiecti in sermati ns, seu . inhaesionis; & ideo in casu unionis hypo statica cum Verbo non denominaret illud quantum , nec albedo album, quia non sic denominant, nisi subiecta informationis, & inhaerentiae, quod clarius, Mmagis positive docet in quodl betis; ad scilicet quod in Verbo potest esse fecunda habitudo , ut ad suppositum JUentans, quia illa non requirit in Verbo, nisi prior ratem per se, quae non repugnat sibi respectu ullius nam
Prob. a. Quia in hoc nulla est implicantia , ut Pate bit ex solutione objectionum ergo non debet dici impossibile Deo. Prob 3. Si repugnaret Verbo, term Inare unionem hypostaticam.& dependentiam ad sustentari accidentis absoluti, hoc esset vel ex parte Uerbi, vel ipsius accidentis; sed neutrum dici potest; ergo, Sce. Prob. min. . non ex parte Verbi, quia habet ex se independentiam oppositam illi dependentiae accidentis ad sustentari a ergo potest Uerbum ex se terminare istam dependentiam accidentis , di illud sustentare eo mo-
152쪽
do , quo est sustentabde . a. non ex parte accidentis A. nam dependent a. seu sustentatio actualis, quam habet ad subiectu , est separabilis ab ipso aeque ac inha rentia actualis, ut patet in mysterio Eucharistiae, ubi accidentia conservantur extra subiectum substantiale, cui neque inhaerent, nec ab eo sustentantur; ergo Verbum potest supplare hanc sustentationem , s eu terminare hanc unionem , & id non repugnat ex parte accidentis , si Deus velit de potentia absoluta illud sic ab eo dependere, & illi uniri sine inhaesione, quia haec
repugnat Verbo, ut dictum est. Confirm. Accidens quoad hanc unionem, ac d Pendentiam a persona divina , non minus est inpotentia obedientiali, quam natura substantialis ad personalitatem, aut supposita litatem ; sed natura substantialis est in hac potentia obedientiali 3 ergo S accidens . Prob. mai. Non minus est ens creatum, dc separabile a subiecto creato, a quo naturaliter sustenta
Dixi autem ire conclusione I. Aceldens absolutum , nempe quod potest existere separatim a suo subjecto;& sic excluduntur accident ia relativa , quae essentialiter pendent a suis subjectis, S terminis in esse,& conservari s haec enim implic t sustentati per suppositum
Dixi a. immediath; nec enim dubium est, quin defacto omnia. accidentia, quantitates, & qualitates omnes humanitati connaturales unita fuerint Vei bo mediante ipsa humanitaete, & partibus, seu subiect is eorum. Dixi 34 hvsatice , id est te imi native in ratione
termini sustentantis eo modo, quo competit natu-Iae accidentis, non autem. inhaesime, se in informative, quia illa unio repugnat omni personae Divinae propter summam earum simplicitatem, & immutabilitatem.
Obiic. L. Accidens non potest uniri hypostat ce nisi subjecto , quod insormat; sed non potest sic inesse Veibo; ergo nec illi uniri hypostatice. Prob. maj. Nam
in accidente unio inhaerentiae, Ac sustentationis identificantur realiter, nec possunt separari. Respond. ne g. maj. N antec. prob. Nam, ut diximus ab initia quaestionis , accidens habet duas illas
153쪽
habitudines ad substantiam , & distinguuntur,& sunt
Inst. Tam est essentiale accidenti sustentari. & terminari a substantia , quam illi inhaerere; sed dependentia inhaesiva ad substantiam est essentialis acciden- t i ι ergo, dic. Respond. neg. mai. Nam inhaerentia aptitudinalis, radicalis est ratio constitutiva accidentis, S per hoc distinguitur a substantia; terminabilitas, seus
stentabilitas non sic distinguit, sed potius hanc habet communem cum aliis naturis secundum ratio
nem quandam communem, licet quoad modum subsistendi differat. Objic.2.Subsistere post subsistentia divinam est modus oppositus modo subsistedi accidentisieigo istud nouotest subsistere per subsistentiam divinam. Prob. ant. Modus subsistendi accidentis est per informationem inhaerentiae; modus vero subsistendi personae divinae est omnino per se,& omnino incommunicabili ter iu-
Resp. ne g. cons. Nam aliud est, quod persona divina sustentet accidens, ita ut non dependeat ab alio in esse, de conservari b& aliud, quod illa persona communicet accidenti modum suum subsistendi s istud non dic mus, sed illud. Obi c. s. Si Verbum assumeret accjdens, quod illi uni retus hypostatice, istud posset de illo praedicari in concreto , vel in abstracto, sicut homo in Christo, lesicut dicitur Deus est homo , ita Deus est albus , vel albedo, quod est falsum.
Resi'. neg. maj. & par t. Nam nullum accidens praedicatur in abstracto, nisi identice de seipso,nec in concreto, nisi de subjecto, cui inhaeret ue accidens autem istud non inhaereret Verbo. Inst. Per illam unionem accidens deberet accipere aliquid a Verbo ex vi talis unionis, alioqui talis Diumptio ex parte assumentis, & assumpti esset frustra ; sed accidens nihil potest accipere a Verbo ex vitalis unionis ; ergo , dcc. Prob. min. Si posset aliquid
accipere , Vel esset personatio , vel sustentatio. I. non personatio, quia accidens non est capax pei sonationis. 2. non sustentatio , quia haec est actio ad extra,&. Per consequen. a tota Trinitate. Resia
154쪽
Respond. dist. mai. recipere aliquid per puram ter- , minationem , conc. per essicientiam , neg.mai. & sit militer dist. min. prob. Sustentatio secundum emcient tiam, seu actionem conservativam est a tota Trinit l te , conc. secundum puram terminationem dependentiae, neg. min. Hanc enim haberet a Verbo, per quod redderetur incommunieabile alteri, ut sustentanti, sicut est, cum de facto sustentatura suo subκ-cto . Recte id dici posset, si voces assum , quantum, calidum ,&c. essent institutae ad significandum suppositum, seu personam terminantem , seu sustentantem albedinem, quantitatem , Sc. Sed quia in alio sensu usurpantur haec, dc similia concreta adjectiva,
in unishγρο statica sit formaliter productio immanitἀ-tis , is unitio eiusdem quomodo distinguantur ab invicem. Ubi de existentia propriae humanitatis.
IN inearnatione notantur , & concurrunt plura, quae saepius in discursibus minus exactis confunduntur. Saepe incarnatio sumitur passive , &active,
sicut sc unio. Item assumptio, degeneratio, d . crea
tio. Nam & ab his incipiam, io Humanitas Christi . constans corpore passibili generatur, seu formatur in visceribus Virginis, &expurissimo eius sanguine
per operationem , quae tribuitur Spiritui Sancto. a. anima eius rationalis creatur a Deo, & infunditur ejus corpori in ipso instanti completae organtiationis. Et . in eodem instanti humanitas sic constituta unitur, seu assumitur a Verbo; &haec unio , seu assumptio dicitur adhuc passiυe respectu humanitatis assumptae, dc unitae s di active respectu Dei volentis, & ordinantis illam assumptionem , seu unionem in illa natura ad Verbum . 4. haec actio divina in Trinitate diceturtinitio, vel incarnatis activa , dc respectu Verbi dicetur unio , seu incarnatio qua si pals υa. Dico , quasi passiva , quia propria passio repugnat in Deo, di quavis persona divina . In humanita e autem non dicitur
proprie incarnatio, quia haec non fit caro, sed e st psa
155쪽
caro; bene vero unio hypostatica dicitur passio in ipsa, seu terminus formalis, Fc ut quo actionis unitivae, seu unitionis. Quaeritur ergo I. an generatio , seu productio corporis Christi, creatio animae in corpore, & unitio totius humanitatis cum Verbo . a quo personatur , sintactiones Teates, & realiter distinctae: an per actionem divinam humanitas accipiat sibi propriam existentiam; an Veio fiat existens per eκ istentiam divinam Ue ibi, sicut fit subsistens per subsistentiam ejusdem Verbi.
GEneratio humanitatis , creatio animae Chrisἰ, Ounitio sunt actiones realiter distinctae . Est communior contra Thom istas. Prob. I. ex Scoto. DJ Dιco, quod inearnationis actioni comes pondet aliqua passis, ex quo est act/o transeiens s sed ista passis non significatur per hoe, quod est infamari, proprie loquendo , sed per hoc , quod est uniri, vetas mi ; nam ista actio prout transit in obteinetum, transiit in naturam humanam , in ideo .lltad, quod eorrson deisbi, sc. actioni illi 3 ex parte natura humanae G passio, Sta ergo incarnatio a cti vel 5c afh o, qua natura unitur Uerbo, est ipsa unitio, non autem actio praecise , qua Producitur ipsa natura, nec creatur anima Christi. Prob. 2. Nam illa: actiones habent distinctos e Metus, seu terminos; ergo & ipsae sunt distinctae. Prob. ant. Nam per generationem producitur corpus , seu humanitas , per creationem anima , & per incarnationem activam , sive Per unitionem 'roducitur unio ut terminus formalis, de ut quo, &Christus ut terminus qui, seu totalis. Prob. 3. Illae actines sunt diversi ordinis; ergo &distinctae. Prob. ant. Generatio corporis praeci Se a m do, est ordinis naturalis in substantia , i a & creatio animae. Unitio vero est supernaturalis in substantia. Deus creat animam , ut auctor naturae, Virgo concurrit ad generationem corporis de sua substantia naturali, quamvis tota efficientia sit a Spiritu Sancto;
156쪽
sed unitio est a solo Deo i erso ,&c. Item non est dubium dedistinistione actionis, qua
generatur corpus in utero Virginis a creatione illius animae, nec istarum ab unitione utriusque ad Verbum sergo sunt distinctissimae actiones. Confir . quia sunt separabiles; nam potuit corpuS separatim Produci cum matris cooperatione,& anima a solo Deo creari absque eo, quod uniretur Verbo, P
tuit humanitas sic rmata sibi relinqui, & adhuc posset a Verbo dimitti ; sicut per mortem corpus, &anima conservabantur seParatim 3 ergo , dic. Obiic. I. SS. PP. docent humanitatem simul fuisse productam , dc unitam Verbos ergo per unicam actionem . Prob. ant. ex S. Fulgent. Ipsa receptio cyrnis a Verbo fuit conceptis virginalis. Item docet β. Leor Natura nostra non sic assumpta est, ut prius creata,postea afumeretur , sed ut ipsa absumptione crearetur ι ergo assumptio carnis,& ejus creatio est una actio. Resp.dist .ant δε cons. prob. Una actio unitate temporis, conc. actionis, negant. bc cons. Nam Patres , de Theologi sic loquentes nihil ali ud volunt , quam simultatem temporis, non idem itatem actionum. Quod patet ex ipso met Fulgent. Acon est igitur aliquod interυallum temporis inter conceptae carnis initium , ct concipiendae majestatis adventum. Objic. 2. Humanitas non prius fuit in se, quam unita Verbo ; ergo eadem actione. Ant. patet; nam si
sitisset prius genita. B. Virgo non esset vera Mater Dei, quia non genuisset hominem Deum , sed purum
Re . neg. cons. Nam simultas temporis non arguit semper identitatem actionis, & maxime in hac male aia: nam productio humanitatis est partialiter in Vit-gine Matre, &actio unitiva est in solo Deo. Fateor, quod in Deo omnes actiones sunt una indivisibilis volitio, sed distinguimus eas per terminos ab illa volitione productos. Objic. s. Actio eductiva sermae ex materia , & induismua ,seu unitiva ejusdem sermae in materia est ea iadem indivisibilis actio; ergo idem est de totasOrmatione humanitatis Christi, & eius unione cum Verbo. Λ nt. patet ex Physica . Prob. cons. Nam haec iaincarnatione tam potuerant fieri una actione, quam
157쪽
eductio , & inductio formae materialis. Resp. I.neg.ant. quia possunt separari s nam sorma materialis potest conservari a Deo extra materiam. Rela. a. ne g.conLN parit. Nam eductio 3c inductio, seu unitio in physicis sunt eiusdem ordinis: non ita est in casu de productione humanitatis. & unitione eius
eum Verbo; illa poterat existere sine ista , si Deus
priam , O distinctam realiter ab existentia Verribi. Est etiam communior contra Thom istas. Prob. I. ex Scoto . IJ Coneeri , quod natura ista , ex quo non est tantum in intellectu, neque in causa , sed extra causam suam necessari. habet propriam suam mxistentiam actualem , sicut suum proprium esse quidd lativum , sed non habet propriam subsistentiam , Sc. Et hanc Veritatem probat multis rationibus. Prob. 2. ex Conciliis , & Patribus, nam in yJI.Synodo ad contra EutyclDanistas dicitur , quod verscatholici cognoscunt, quod Postasim cum proprietati-bis, substantiam dicimus ab eo , quod est υφιταναχ hoe .si subsistere fi ψύπιν vero, id est naturam perseex stentem; sc. sicut stant duae naturae in Christo, ita geduae exi stent i ae, non autem duae hypostases . Et Damaseenus LI J docet, quoci neque revera natura humatana in Deilapis naturam versa, neque substantia , exta sentiaque privata. Et insta : Acec sola cogitatione contemplatam naturam fumnis, neque in specie considera tam , sed in individuo consideratam , ct in eadem ex sientem specie; scilicet Verbum sumpsit naturam in dividuam , non communem, dc vagam, sed existen
Prob. 3. Christus vere fuit vivens vita humana, Benon tantum divina; ergo & existens existentia creata . Patet ant. alioqui non fuisset vere mortuus. Prob. conseq. ex Aristor. Vivere viventibus est esse ue sed Christus habuit vivere creatum s ergo & esse, seu exi
158쪽
Confirm. ex eodem, & Damasceno. Terminus per se generationis habet esse per generationem e sed vere Christus secundum carnem generabatur ex matre, ut ait idem Damast. & omnes fatentur; ergo ab illa generatione accepit existentiam veram.
Prob. 4. aliis argumentis ejusdem Doctor s . I. quia si humanitas non extitisset , non diceretur assumptas quod enim non est , non potest dici, nec uniri a. Unio est relatio realis fundata in humanitate, &terminata ad Verbum ue ergo supponit realem existentiam fundamenti, seu humanitatis.
ro est solius Verbi; ergo humanitas existit per acti O-nem totius Trinitatis , & non per solam a s Iumpti O-nem , seu terminationem unionis cum Uerbo.
. Si humanitas Christi iam dimitteretur a Verbo, non caderet in nihilum , nec cessaret; ergo habet esse proprium sibi, di distinctum ab existentia Verbi . s. Non magis humanitas pendet a Veibo inesse, quam accidens a subjecto; est enim natura substantialis, &apta per se existere; accidens vero ens diminutum, & ineptum existere per se; sed istud habet propriam existentiam distinctam ab existentia subjecti, di in ea potest conservari extra subjectum; ergo a fortior iumanitas habet Propriam existentiam , Perquam posset esse, dc conservari separata a Verbo. 5. Omne ens actuale habet esse in se per propriam existentiam; sed humanitas Christi est instens actu aiste; ergo habet propriam existentiam in se. 7. Si humanitas Christi existeret per existentiam Verbi, uniretur immediate alicui essentiali , & communi aliis perionis, sed conseq. est falsum , ut patet ex dictis ι ergo, dcc. Prob.maj. Uniretur Primo, de immediate existentiae di vinae Verbi; sed ex; stentia , qua Uerbum existit, est essentialis , & communis tribus personis; ergo. 8. Si humani tas existeret per existentiam Verbi, illa posset dici eκistere ubique, sicut Deus, & verbum per suam existentiam est ubique , quod est haereticum,
di damnatum contra ubi quis assergo.
159쪽
Ee existentiam ; nam ista est radix operationum , seu volitionum, & intellectionum 4 Thom istae censent existentiam rerum distingui realiter ab essentia, quod falsum ostendimus in Metaphysica. obiic. r. In VI. Synodo si 4 lecta est, & approbata epistola Sophronii, ubi habetur , quod humanitas
Christi in Verbo Dei,non in seipsa habet unam existentiam cum Vribo . Et Damasc. citatus addicit, Humanitatem , seu earnem in Verbo habuisse existentiam ;ergo non sunt in Christo duae existentiae, sed unica. sc. existentia Verbi. Respondent aliqui, particulam eum Verbo non esse intextu, sed additam ab adve. sariis ; sed sumceret,
quod non haberet existentiam in se; ideo melius
χων, significat subsistentiam aeque, ac Grstentiam 3 &ideo sensus Patrum illotum erat, quod humanitas
non habebat in se propriam subsistentiam , sed solam
subsistentiam Verbi, per quam subsistebat. Σ. censent, quod existat non in se separatim a Verbo, sed unita Verbo, in quo, S cum quo habet semper eamdem existentiam, quam habebat in instanti unionis, di quod non prius extitit,quam fuerit unita; ideo sem-Per extitit cum Verbo, & in Verbo. Damasc. autem satis clare loquitur ad mentem nostram in locis citatis, Praeterquam quod multi dicunt hunc textum non
legi in ejus libris. Obiicia. ex Aristotele . Γ3JΕsse existentiae convenit supposito 3 sed in Christo est .unicum suppositum; e
So, dic. Resp.dist. mai. convenit supposito per unionem ut aliquid prius, cone. ut sit idem cum subsestentia, neg.mai. Nam cum Aristot. non cognoverit subsistentiam , ut distinctam a substantia , vel existentia , ideo nihil ad hanc rem colligi ex ipso potest. objici 3. Si humanitas in Christo haberet propriam existentiam, ista praedicaretur de Verbo, sicut caro, di humanitas de illo praedicantur; sed hoc est falsum 3 ergo, &c. Prob. mai. Nam tam Uerbum asi sumpsisset existentiam, quam carnem 3 ergo tam diceretur existere per existentiam creatam, quam dic tur homo per humanitatem.
160쪽
vesp. dist. mai.& cons. prob. Praedicaretur mediate, es reduplicative supra humanitate ,transeat, immediate , & sine addito, neg.mai. & cons. nam sicut dic tur Verbum est caro, & ut caro moritur , ita dicet tur, Verbum existit per existentiam creatam, quatenus homo. Inst. Hinc sequeretur existentiam creatam esse perfectionem personae Verbi ue sed hoc est absurdum ; ergo , &c. Prob. maj. Nam praedicaIetur de illo, ut perfectio ejus. Resp. neg.maj. Nec enim praetenditur per illas praedicationes, quod assiciant intrinsece Verbum , ut patet de carne, de morte, sed tantum quod illa sibi
uni erit terminando carnis dependentiam in sub si flendo ; ideo potius Verbum perficeret tam essentiam , quam existentiam creatam , ea. sustentando , Zeterminando. ,
Inst a. Saltem sequeret ut B. Virginem non esse matrem Dei , quia ejus actio non terminaretur ad existentiam Dei, sed humanitatis; Trgo , dcc. Resp neg. q.&cons. Prob. Non ideo dicitur malet Dei , quia eius actio circa humanitatem Christi te minatur ad existentiam Dei 3 sed quia ipsa humanitas in eodem instanti, quo in illa, &ex illa formatur, unitur Deo verbo , 5 sic concepit hominem Deum. Imo non d iceretur vere, & proprie mater Christi Dei, nisi concurreret ad eius existentiam . Sic Judaei dicuntur Deicidae, quia occiderunt, di privaverunt sua existentia creata hominem Deum , seu illam humanitatem , quae subsistebat in Deo. Objic. 4. Sequeretur Christum non esse unum per se , sed aggregatum per accidenS ; nam humanitas cum unitur Uerbo, di fit Christus, esset ensin actu , sicut & Verbum s sed omne compositum ex pluribus entibus in actu est ens per accidens;
Respond. neg. maj. 3c dist. subs ex pluribus entibur in actu existentibus, dc completis , conc. in actu existentiae; sed incomp eris physice, neg. subsumptum . Humanitas ipsa Christi componitur ex corpore , dc anima , quae lunt entia realia , & in aetii realis existentiae s sed quia sunt entia incompleta , non minus homo est ens Per se . Ita est de Christo, quia G a hu-