장음표시 사용
161쪽
lium antias est incompleta in ratione supposit in quo completur per subsistentiam Verbi, ideo non minus
est ens per te. Adverte tamen, quod humanitas nullo temporis momento extitit sine unione actuali cum Verbo, alio quin B. V. non diceretur mater Dei, quia non concepisset hominem Deum, sed purum nominem ; Schumanitas fuisset prius personata personalitate creaia , quam divina, licet extiterit per propriam creatam existentiam. Aliud enim est non fuisse personatam, nisi per subsistentiam Uerbi, quod de fide certi m est , & aliud non extitisse, nisi per ejusdem Verbi , existentiam quod dici non potest in bona Theologia.
Igitur inter unionem, generationem , & creati nem non est alius ordo prioritatis, & posterioritatis, quam naturae , di praesuppositionis ; sic generatio corporis prius natura extitit, quam animatio, & intraque uni O , seu assumptio totius humanitatis a Ue ho; sed omnia illa uno temporis momento, di reali simultate peracta sunt.
De ordine unionis , seu incarnatismis . An Verbum prius assumpseris partes, gnam totum s
Mox dicebamus, nullum fuisse ordinem temporis, seu durationis inter proditistionem corporis, S animae Christi, S unionem ejus cum Uerbo; dicendum testat de Ordine naturae, di praesuppositi nis: & quaeritur an Uerbum prius assumpserit parteS,
quam totum compositum humanitatis, vel e contra: dc hoc vel ordine intentionis , vel executioui S s quia conaria uniter dicitur, quae sunt priora in intenrione, Iuris posteriora in executione.
Suppono autem distinctionem medii ut quod, seu mod a medio quo, seu ut quo. Illud est , quod reverari istinguitur ab extremis, inter quae mediare dicitur, sicut quantitas inter substantiam, & qualitatem , quae in ista subjectatur. Istud vero est ratio illa formaliε, quὸ agens potest agere, vel qua passum recipere pot-
162쪽
est sormam i sic virtus calefactiva est medium quo pro- ductionis caloris . His suppositis Quaeritur, an in unione hypostatica humanitatis,&partium eius cuin Verbo nullum intercesserit me- dium : an vero in intentione voluerit prius uniti toti naturae , quam animae, aut corpori, Zc prius animae, quam corpori s an viceversa priuS voluerit uniri partibus, quam toti.
CONCLUSIO I. U B sepostatisa subiectatur immediatequi quod
in tota humanitate tam in executione , quam in intentione , ut quo in anima, saltem id aliquo seu
sis diei potest. Prob. r.ex Scolo. iJ Potest diei , quod in ida passi υα
assumptione naturae humanae ad Verbum nullum fuit medium quod inter Verbum , σψsam naturam , sed tota natura fuit immediate assumna. . . sed loquendo de medio quo , potest concedi, quod anima est medium in ista assumptione , σ Me respectu totius, quia est formalis ratio huius naturae, qua haec natura est uni
bilis, Feut ster ipsum form aliter homo est risibilis, nonsantum ut principium effectivum, sed ut subiectum.
Prob. a. quoad I. par. ex Synodo VI. ubi approbata est Epist. Sophronii. in qua scribturr Incarnatur Verbum Deus, non praefatae carni copulatus, vel annmα praeexistenti conjuneruiised tune his ad si Mistendtam venientibus , quando eis ipsum Verbum , o Deus Naturaliter copulatus est . . . . simul quippe caro , sim ι Dei Verbi caro animata rationalis , dcc. Et in U. Syno do anathematizatur, si quis sentis, anamam Domini praeextisse, tinitamque Dei Vexbo ante incarnationem εConc.Chalced.dicit, 3J Ideo Deum natum esse ex Virgine, O conceptum , quia in utero Virginis, O mi a coneenione hominis Deus carni unitus est 3 ergo ex Conci l. humanitas tota immediate, & simul unua est Verbo. Prob. I. ex eodem Trist. Eo ordine unitur humanitas Verbo, & ab ipso personatur , quo in seipsa fuis-
163쪽
sti personata, si sibi relicta esset ; sed sibi relicta prῖ-
mo, & immediate personata suisset ; ergo & tota immediate unitur Verbo. Prob. min. Nam co pus , scanima in homine non habent aliam personalitatem, quam totalem; nam ista sussicidi & tota; ergo neque in Christo habuissent. Ant. patet ex Metaph.6 quam-vis illae partes haberent subsistentias partiales, non tamen personalitates: nam personalitas in naturam individualiter completam cadit vel ut terminus ejuS
Confirm. Nam in triduo mortis, quando in Verbo subsistebant anima , S corpus separatim , non elat persona i ergo Verbum non dat esse personae, nisi h imanitati completae. Confir. a. Nam Verbum supplet subsistentiam, se a
personalitatem totius humanitatis, non autem corpori S , aut animae, vel utriusque seorsim , quia non sunt humanitas, nec personabiles, nisi ut unitae, ergo unio hypostatica immediate est in tota humanita
Prob. a. p. Nam per med Ium quo inionis nihil aliud intelligitur, nisi ratio sor malis, per quam subjec. um
fit capax recipiendi formam , seu unionem , di proPterquam Verbum assumpsit humanitatem ; sed haec ratio. est anima rationalis ; ergo anima est aliquo modo medium qua . Mai. patet ex Praenotatis. Min. prob. Nam ratio sormalis, & medium quo assumptionis humanitatis est ratio. constitutiva ipsius humanitatis, seu per quam est humanitas, & non equinita si sed nima rationalis est ratio, & sorma, per quam haec natura est hinnanitas tergo, dic. Et , ni fallor, de hoc non potest esse quaestio, nisi de nomine.
Obiic. I. coni. I. par. Eodem ordine communicatur
subsistentia Verbi humanitati Christi , quo illi coin- municaretur propria subsistentia; sed haec illi communicaretur mediante an ma , quae primo in se subsisteret; ergo ita fit in Christo. Mai. patet; nam subsistentia Verbi suppleb pro subsistentia creata. Prob. min. nam per id humanitas recipit subsistere, per duod accipit esse completum in sua specie, & indi vi-uo; sed hoc accipi r ab anima ; ergo de illud.
Resp. dist. min. ut ν-mque, mediante anima ut quo, O . ut quod, neg. min. Nam anima non est prius Per α
164쪽
sona , quam existat totus homo, licet prius natura sit eius creatio , quam eius unio cum corpore, dc ex illa unione compleatur humanitas , & quam Personetur sive propria, si ve Uerbi persona litate. Denique anima pin nullo instanti naturae est persona, ante quam sit humanitas tota completa in suo essentiali. Inst. In ordine generationis partes sunt priores to eo ; omnis enim causa est prior causato; ergo prius subsistunt, quam totum. Prob cons. Prius natura cauissent , seu uniuntur, quam sit totum s ergo prius subinsistunt , alioquin non causarent. Resp. neg.cons& parit. Nam in ordine generationis Partes sunt causae totius humanitatis,non autem in ordine personationis, in quo Partes non sunt persona, nisi in toto a nam personatio est ultimus terminus narturae intellectualis. Obiic. a. Illud ost prius alio, a quo non valet subsistendi consequentia; sed haec non valet ab assumpti ne partium ad assumptionem totius sergo assumptio, seu subsistentia partium est prior assumptione totius humanitatis. Prob.min. Non recte dicitur, Verbum
assumpsit partes, ver. gr. corpus , dc animam, ergo di totam humanitatem, ut patet in . triduo mortis, in quo partes uniebantur Verbo, non Vero tota humanitas s ergo ab assumptione parilum non bene i fertur assumptio totius.
Resp. dist. mai. est prius secundum consequentiam, conc. secundum causalitatem, neg.mai. Nam haec re-xula non sem per valet, ut si dicas: est sol; ergo est calor i non poteris determinate reciprocari: est calor ergo est sol , quia calor potest esse ab alia causa, V. gr. ab igne ; similiter potes dicere: totum est in locos ergo dc Partesi non autem sequitur , quod partes sine prius in loco , quam totum . Ita est in proposito, licet non valeat consequentia a partibus assumptis ad assumptionem totius, tamen assumptio partium non
est vere musa assumptionis humanitatis, sed E contra, quia, ut dicebam, personatio immediath cadit in t tum , quia est ultimus terminus totius. Respond. a.di min. non valet secundum at am dispositionem possibilem , conc. secundum praesentem, dcur de facto contingit, neg. min. Potuisset quidem
165쪽
probatur ex fundamentis conclusionis. Obiic. I. Quod Veibum semel assumpsit nunquam dἰmisit , dimisit aliquando totum compositum humanitatis.& retinuit partes ι ergo has solas immediate assumpsit. Resp. dist .mai. nunquam existens dimisit, conc .ce fando esse, neg. mai. & cons. Nam illud axioma intelligitur de partibus existentibus, non autem de tot criquod per mortem dimissum est. Objic. 4. In ordine agentium , quod est primum in intentione, est ultimum in executione ; sed in inte tione Dei unio totius est prima; ergo in executione est ultima , de prius sunt unitae PaItes. Resp. ut m p. dist. mai. in ordine causalitatis, sive generationis conc. in Ordine personationis , neg.mai.& cons. nam hic agitur de ordine permnationis , quae non cadit in partes naturae personabilis, sed in totam
Daturam I partes enim , quae causant totum, non sunt
personabiles in severa personalitate. Quaeres, humanitas stante unione ad Verbum retineat appetitum ad propriam personalitatem , ita ussit ibi eum aliqua violentia. Resp. neS. i. quia non datur appetitus positivus ad negationem; sed propria naturae subsistentia est pura negatio; ergo natura semel perisnata personalit
te Verbi, quae est quid positivum , non habet appetiarum positivum ad propriam . a. quia violentia su ponit statum oppositum inclinationi naturae; sed st tus unionis hypostaticae non est contra, sed tantum praeter inclinationem humanitatis; haec enim est inpotentia obedientiali ad illam . Major esset ratio dubitandi apud ponentes sub
stentiam naturae in modo positivo substantiali; sed de hoc sati
166쪽
Disputatio III. II φDISPUTATIO III.
ΡO T ex minatam naturam huius mysteri
descendimus ad causas eius, Sc maxime agemus de finali, & meritoria, & efficiente; nam de materiali,& formali nihil restat dicendum, Praeterea, quae diximus de unione, de extremis unitis, scilicet de natura unita, & determino sermali eius, nempe per na Verbi.
Da motivo principali Incarnationis Verbi. PLura motiva Incarnationis huius notamur in Scriptura, de quorum primario , & principali dubitari potest, an moverit Deum ad illam decernendam,
-prout de facto eam decrevit ab aeterno. I. est gloriaiosius Dei ex manifestatione potentiae, sapientiae , misericordiae, & aliorum attributorum eius , quae summe in hoc opere commendantur. Et hoc est primum , di genetale motivum , ac finis omnium operum ejus ,
alioqui vilesterent ejus decreta, & opera, si aliunde provenirent. Ideo dicitur unive a propteν semetia um operari. a. Else potest summa hujus cellentia, quippe De- is non solum respieit ad bonitatem relativam rerum, in ordine ad fines, quos intendit per illas, sed etiam ad absolutam, quam habent in seipsis; nam haec etiam bonitas in suo ordine movet Deum ad il las amandas,& volendas. Hoc autem opus est sine dubio praesta etissimum ,& summe decuit Deum. 3. Est hominis saluς, & redemptio. Nam in Cliristo habet Ecclesia caput visibile, & proportionatum caeteris membris suis; homo habet completum beatitudinis suae objectum; quippe non sola anima gaudebit visione, & fruitione estentiae Dei, sed etiam sensus ejus corporei gaudebui visione. humanitatis Chriasii. Habet etiam in illo redemptionem, ut loquitur
Apostolus , per quam justitiae dix inae injuria per pes'
167쪽
catum illata copiose compensatur , & peccatores , Orte aeterna peccadis debita. liberantur per plenissimam satisfactionem . Deciique in eo habet homo gratiarum omnium fontem inexhaustum. 4. Esse potest complementum , ac persectio unive si; nam ex hoc opere perficiuntur , & pacificantur omnia , equa in terris , sive quae in caelis sunt, ait Apostolus , & maxim h propter hominem , qui est caput omnium , & in quo resormantur omnia, sicut per peccatum, & lapsum eius humiliata fuerunt, & a- .liqualiter depraVata, ScaQuaerimus ergo hic, an sic Deus in decreto aeter no Incarnationis ita respexerit ad hominis redem Ptionem per mortem , & sanguinem Christi, ut si Adam non peccasse , nec per consequens indiguisset Tedemptore, non, venturus esset Christus, saltem ex vi praesentis decreti. Dico, ex vi praesentis deeres, quo de- facto Pem acta est incarnatio ; nemo enim dubitat , quin Deus potuerit velle illam, sive in. carne passibili, H-' e aliter, ex aliis moti vis, quae non deerant summae illius sapientiae , ex vi cuius decreti Venturia Sesset Christus, sive Adamo peccante, sive non De cante. Sed quaestio haec procedit supposito Praetenti
Suppono autem ex tract. I. quod licet in Deo omnia uno, & indivisibili actu voluntatis decerna tur, tamen. respectu. ad eius obiecta. Volita. concipitur aliqua distin mo , & aliquis ordo prioritatis, de Posterioritatis, non quidem realis sed rationis, secundum quem aliqua dicuntur Prius volita , quam . alia a & secundum illum ordinem, quem ibi praefigunt Theologi , variε discurrunt de praedestj nati ne , & reprobatione tam Christi Domini , quam ii
minum: . Haec repetere non pigebit ad hujus co tro versiae decisionem
PEeeatum isae non fuit uniea, nec principalis occam inearnationis Verbi; ideoque, eodem non peccan-.se, adhue Christus venturus erat. Ita Scotistae omnes,
ec alii contra Thom istas, di alios plurimos. Prob
168쪽
Prob. I .ex Scoto. si J-mius vult animae Chriβι Horiam , quam praevideat Adam casurum. . . PONpropter sistam solam eausam Deus videtur praedestinasse illam animam ad tantam gloriam , cum illa redemptio non sit tantum bonum , quanaum es illa gloria a nimae Christi. Hae est veVisimile summum bonum efforantum oeea natum , fellicet propter minus bonum. Quod & aliis sos dis rationibus PἔΟbat... Prob. a. Script. faJ Dominus possedis me in initio viarum suarum: LXX. legunt: creavit me ιn initium, die. Et, 3J- initio, di ante saecula creasa sum , quod de Sapientia incarnata explicant Ss. PP. Quaerendum est, quis est, qui disit, Dominus ereavit met Et respon
August. ssJ Secundum formam Dei ante omnes cules genuit me secundum formam fervi Dominus creavit me anilium via; um suarum. Et Christus in eodem sensu stici tui fod primagenitus amnis creaturae . Et , momnibus primatum tenens : non esset autem primo genitus , nec primatum tenens , si non fuisset praedestia natus, nisi propter nos redimendos ; quia sic nos essemus primi in ordine intent sonis,& executionis; quia ille esset propter nos, & on nos propter ipsum. Et contrarium docet Apost. 7Jqui hunc ordinem intensionis, & finium assignat: Omnia vestra sunt'os Christi, christus autem Dei a scilicet haec omnia inferiora facta sunt propter homi nem, homo propter Christum,& ipse propter solum Deum , tanquam finem primarium, di principalem. Quod confirmat illud eiusdem dictum: f8J Decebat eum, propter qmem omnia, o per quem omnia, Sc. Loquitur autem de Christo, suJ qui multos Alias in gloriam adduxis .. Confirm. ex Cyrillo eit. IoJ Sicut dicunt baretis3,
ut nos produceres Deus , silium praduxit , eris ipse pro- ipser nos factus , non nos propter ipsum. Cur ergo nobis non aget gratias , qui propere nos i Et Rupertus: Retia me dieendum , reverenterque audiendum , quia propter istum Alium hominis, sellisei christum, gloria,
o honore eoronandum , Deus omnia fecit ue ergo Chri-
169쪽
stus fuit primo volitus in decretis divinis, non solum ante praevisum peccatum , sed etiam ante decretum H dae creandi, quandoquidem iste creandus fuit Propter illum. Confirm. 2. ex eodem Apost. docente illum esse exemplar nostrae praedestinationis, & primum omnium praedesti natorum , tam primitate ordinis, quam dignitatis. Nam homines fi J praedestinavit confommei fieri imagini filii sui, ut sit ipse primo enitus , &c. di quod in ipso, & per ipsum hanc benedictionem a cepimus . Nam saJ benedixit nos omni benedictisne Diarituali in coelestibus in Christo , Mut elegit nos in ipse, dcc.Quippe praedestinavit nos peν Iesum Christum in ipsum. Per quae notatur ii iplex causalitas Christi cit ca nostram praedestinationem , se. meritoria , & essiciens per Iesum christum , & finalis in ipsum s quod
etiam patet ex Cyrillo cit. Prob. 3. ex SS.PΡ. aliis Praeter citatos,& videbis plares apud nostros 3 unum autem , aut alterum selia gam. I. Rupertus cit. Γ3J docet Angelos factos pro-yter Christum. Rectius disitur, non hominem ρr pter An relat, sed propter quendam hominem Angelos qhoque factos esse, O caetera omnia. Quis autem est
ille quidam homo, nisi Christus t Irem August. d cet , s J quod stante Adamo in statu innocentiae, ii i fuisset matrimonii Dcramentum, quod fuit, Fc fuisset figura conjugii Christi cum Ecclesia. Nam de homine adhuc innocente dixit Deus o Relinquet homo patrem , ct matrem , ct adhuevebit uxori suae, O stune duo in carne una . Quod magnum sacramentum, dicit
Aposto i iis , in Christo , o Ecclesia, scilicet matrima innium figuratum est magno illo chrisei, O Ecelesiae Iacramento S ergo prius decernebatur Christus ventu rus , & cum Ecclesia uniendus , quam decerneretur Permissio peccati , 'vel eius reparatio. Prob. 4. rationibus Scoti. I, quia primatius finis
omnium operum Dei ad evira est gloria sua ; sed nullum est opus' gloriosius Chrssso; ergo Christus fuit primo , & principaliter volitas a Deo propter gloriam suam , ergo licet homo non peccasset, nec fuisset redimendus , adhuc Christus erat futurus ue quia siJ Rom. t. svi Ephesi . Ii. J I. Trin. aci Ab i. denupa. -
170쪽
vigebat semper principalis causa final Is. a. Quia non esset gloriosum nec Christo, nec Deo.
ut tam excellens opus Penderet a tam mala causa, vel
occasione, st. a peccato 3 & Christus esset bonum o casionatum ex peccato, di ille , qui praevalet omnibus creaturis etiam Angelis , & Praedestinatis, fuisset uia timus in praedestinatione, imo deberet illis suum esse, &praedestinationem . 3. Omnis ordinate volens I. Vult finem, Ecet. m
dia ad finem , & 3. ex mediis prius vult ea , quae sunt propinquiora, & utiliora ad finem; sed finis prim rius , & principalis operum Dei est ipse Deus, de gloria eius & inter media, quae manifestant gloriam Dei. Christus est summum , & propinquissimum,
Et essicacissimum medium prae hominum omnium salute; ergo Ciuristus primo, di principaliter volitus est; ergo cessante peccato, &mo ivo redemptionis, adhue urgebat primarius, & principalis finis incarnationis Verbi, & efficacia huius medii ad illum finem. Confir. haec ratio ; nam Christus ipse est finis omnium creaturarum,ut patet ex Apostolocit. ergo prius ipse volitus in a Deo, quam ulla creatura, vel hominum reparatio, vel peccati permissiq .' Confir. a. nam velle ordinatum respicit obiecta si eundum ordinem dignitatis, quem habent inter se,
Ita ut quod est excellentius, di diligibilius diligatur
eum praelatione ad alia ; sed universae aliae creaturae non aequarentur uni Christos. ergo Christus prius , de magis volitus est . . Prob. denique ex aliquot absurdis , quast 1equerentur, si reparatio peccati suisset unicum motivum incarnationis. Nam I. diceretur, quod Christi existentia esset bonum tantum occasionatum ex occasione peccati. a. quod non mediocrem utilitatem sumeret homo ex suo peccato., sc. honorem, & beneficium Incarnationis, & exaltationem humanitatis suae ad
unionem eum Deo. quod Christus ipse nobis debitor esset, ac iniquitati Adae de tua existentia, & glo-uria. Quod horret S. At han. dicens. si J Si Deus volens creatitiam natisram producere, fistum in eos usus. proereavis, pro vestra opinione, ut per eum nos aedificro: animadvertite, quam a.dax sit impietas in me