장음표시 사용
231쪽
orthodoxa , ct An tale catholica praedicet. Sicque ne tram partem definit hic Papa , sed dixit abstinendum a vocibus unius . aut duplicis voluntatis , quod
solent Pontifices nascentibus controversiis, donec veritas melius elucescat, & definiatur ue de ideo suspicionem haeresis incurrit, ut colligitur ex Epist. a. Leonis ad Episcopos Hispaniae, & eum negligentiae damnat PotiuS, quam erroris; quia, inquit , stam mam haeretici dormatis non ut decet Apostolicam auctoritatem ) incipientem extinxit, sed nertirendo confoυit. A libi dicit: Regulam, quam α ρ decΘssoribus accepit, maeulari permisit. Haec refert Caballutius in Motis Eccles. in Syn. VI. id Confit. hoc ex Agathonis Epist. ad Imperatores, qui successor Honorii. & Uigilii non diceret ita confidenter , quod Apostolica Ecclesia Chrsi per Dei omnipotentis gratiam a tramite Apostolicae traditionis num-qIsam erravit, nec haereticis novitatibus depraυata
Deeubuit, sed illibata permansit: Hoc,inquam, non ita confidenter scriberet hic Papa, si tam recens exemplum errantis Honorii praedecessotis sui agnovisset. Item ex Ioanne,qui in E P. ad Constantinum Impera: G-
,rem dicit , Honorium Praedecessorem negasse tantum
duas voluntates in Christo , scut sunt in nobis post Peccatum, quia tales in membris ejus Christi in noti consistunt , quia nihil contraxit ex Pr evaricatione primi hominis. Obiic a. SS. Patres docent, quod utriusque voluntatis una erat operatio 3 ergo licet admittantur dii evoluntates in Christo , non operabantur separatim Prob. antec. Cyrillus di x t , Christum unam cognatam OAerationem per ambas naturas ostendisse. Et al bi dicit, quod Christus uteba: ur propria carne tanquam instrumento ad opera carnis , dic. ici licet voluntas humana Christi non agebat, sed agebatur ut instrarii ilium . Gregor. Nyssen. Ds vinisatem Per corpus f titilens operari, ita ut propria cai nis perpessio sit diυinicia sis operatis . Idem docebat Philo 3 eigo voluntas humana Christi nihil operabatur. Resp. neg ant. di cons. Prob. Nam Cyrillus in pii moloco loquitur de operatione miraculorum , quae Pr n-c Da iter pertinebat ad divinitatem , ad humanitatem
232쪽
Vero per commmicationem virtutis divinae. In a I co loquitur de carne , ut instrumento, non ut moris tuo , vel artificioso, sed vitali, de naturali, quod licet ex moventis Virtute agat, ut voluntas ex motioiane gratiae , tamen etiam ex Proseria virtute agit inseat I AMustinus. Eo deni sensu loquum
a u. Et ceri passio non poterat pertinere ad humanitatem , nisi di haec etiam fuisset activa. Init. Instrumentum non agit ex se, sed ex sola.dentis Principalis; sed ex Patribus human i tas Christi dicitur instrumentum divinitatis eius , ergo humana voluntas Christi nihil operabatur
Reip.diit. mai.& min. instrumentum pure artige I-Ie, & mortuum , quod caret Propria Virtute naturali activa , ut mali us , &e. con. mai. & neg. min.instrumentum naturale, v ivens, & habens ex se princiuium activum , neg. ma μ&conL nam voluntas humana
ct maxime in Christo, est facultas activa in apure naturalibus, ut sunt locutio, volitio die me causa principalis, in supernaturalibus vero minlis principalis, di motus, di gratia Dei causa plinet' Obile. t. Si fuissent in Christo duae voluntates cimiaxantes, fuissent aliquando inter se purenanis. - ta
hoc repugnat sanetitati Christi ei o&α p iob l, P. . hvm DR I x libertatem potuisset repugnare
originali iustitia fuit in Christo persectissim, Ilido voluntatis humanae, ita ut numciuam
divinae:& lioc decebat sanctitatem lius summim' . Rζfem , de quo infra. Nam lices
inter illas voluntates fuerit perfectissima et M
Per divinam , quo sensu erum o di
Inu. In Christo divina voluntas fui se . c... a
233쪽
mina sicut modo quoad nostras , con.aliter, neg. ant. nam aliud dominium, saltem in praejudicium liberistatis essentialis, non habet divinitas in humanitatem Christi, qu m in nostras et quoad a. p. neg. absoluteant .propter rationes conclusionis.
Quaeres t. An et olunpares christi fuerius aliquando
Resp.Numquam fuisse contrarias, sed persectissim e consorines.
Prob. . ex Sc pl. qua Ipse testatur se omnIa facere ex conformitate, & obedientia ad voluntatem P tris, etiam in his, quae liberrime faciebat. Di JEropono animam meam 4 me istis, Q. volens : hoc mandastim aecepi ά Patre meo. Ego ἀ me ψμ non stam loquutus, sed i misit me Patre, sese mandus- dedit: Msicut mandatum dedit Pater,sic facio. Et , meus cibus est,ut faciam voluntamem ejus, oce. Et, factus est obedians usque ad mortem , dic. Prob. a. ex dicendis de eius sanctitate, quae non fuisset miseeta, &summa sine persecta conformitate voluntatis suae humanae cum divina . Dices. Per voluntatem humanam horrebat mortem , Tristis est arima mere, di in Cruce queritur Dein meus, ua quita me dereliquisti s ergo aliquando humana repugnabat voluntati divinae. Resp. neg. cons. nam illia tristitia non veniebat eκ repugnantia partis superioris animae, sed ex infitin late carnis. Et eodem sensu loquitur in Crvice , quatentis pro tempore passionis suspensa est communicatio Beatitudinis in partem in seriorem , ut posset Pati. Quae res a. suanam dicantu operationes Thean-
Resp. quod in aliquo sensu omnes actiones Christi suetunt Derviriles, seu Theandricae, seu Dei hominis , sed proprie, di in lens Theologico, illae dicuntur ,
quae sunt mixtae ex Voluntate , Vespotendia divina , de humana simul,ut sunt miracula: resuscitatio mortuorum , illuminatio caecoἔum, dic. quod ut capias Nota, Christum aliquando operatum esse a chiones Pure naturales Proprias homini, uictim dormiebat , vigilabat, comedebat, dic. di istae dicuntur proprie actiones humanae, sed aliquo sensu dicuntur etiam
234쪽
liam Theandriem, & Deiririles, quia erant actiones Personae, quae est Deus homo, & homo Deus, seta humanitatis subsistentis in Uerbo: di quo sensu dicitur , quod actiones sunt suppositorum , eodem sensu dicitur , quod Deus patitur in christo, Deus moritur , Deus sedet, &c. quia sedens,moriens, manducanS,&c. est Deus homo. Aliae e contra erant pure divinae, quae illi communes erant cum Patre , di Spiritu S. & in quibus humanitas non participabat, ut operationes ad intra, & actiones in distans, illustrationes internae animarum , dic. Aliae denique fuerunt mixtae, ut op rationes miraculosae, in quibus patentia , & voluntas divina operabatur Ver humanitatem, per Verba , perlini menta ,&c. Et i star erant o rationes Theandricae,
quia utraque voluntas concurrebat.
Auchristus M slius Dei , etiam ut homo , O qualis. DIcebamus supra in Christo esse duas filiationes ιaeternam, qua respicit Deum Patrem, &quae fundatur in personalitate Uerbi; dc temporalem,qua respicit Matrem, di quae fundatur innum auitate; iam quaeri mus,an ille absolute dicendus sit filius Dei.& quali filiatione: z, dc quidem quatenus homo est . non secundum humanitatem in abstracto, sed quat nus homo in concreto; nam cratum est hoc praedicatum illi non convenire ratione humanitatis praecisi vha supposito. Duplex autem distinguitur filiatio 3 naturalis, quae contrahitur per physicam generationem; & adoptiviva , quae contrahitur per liberam electionem, di acceptationem. Est enim adoptio personae extraneae adhaereditatem assumptio gratuita: unde requirit I. ut adoptatus sit persona extranea non pertinens per naturam adoptantem aliquo Vinculo naturae, ex quo habeat ius ad haereditatem : a. ut sit gratuita , di non debita ex alio titulo, nec collata cum titulo Oneros O ;3. ut sit acceptata ex parte adoptati: est enim quasi mutuus contractus utrimque voluntarius , ut ex vi adoptionis adoptatus habeat jus ad haereditatem ad
235쪽
ptantis. Quaerimus ergo hic, an Christus non tantum absolute, sed etiam reduplicative, ut homo , dici debeat filius Dei naturalis, vel ad tivus.
CONCLUSIO. Cinsui abstulἡ dicendus est filius Dei naι aratis
nm autem adoptivus , nequidem ut homo. Eltcommunis contra Felicem Epist. Urgelitanum ,& Eli pandum Archiepist. Toletanum, qui dicebant Chri sum esse adoptivum , imo&servum Dei Patris . ' Prob. i. ex Scolo. IJ QMasi diceretur adoptivus , tune esset filius totius Trinitatis, quia eota Trinitas adoptat, sicut m agit omnem actum ad extra, in ita inet silius fui. Et postq uam assignavit conditione1 mliationis adoptivae, concludit: Pawet, quod ista non
conveniunt Christo secundum generationem divιnam , quia ex generatione naturali divina est haeτ es naturalis inhaereditate aeterna. Secundum etiam humanam naturam non dicuntur haec sibi convenire, quia secundum σenerationem istam non fuit extraneus, quia snις innocens; ergo ex Scoto, Christus, etiam ut homo , honest filius Dei adopti Vus . . Prob 2. quoad I .P. ex Script. in qua dici dur Lad Unι- .enitus a Patre, & toties ipse vocat Deum Patrem
Patrem Sc. Item. UQuod ex φe nascetnrsanuum , vocabitur silius Dei. Confr. ex symbolo Apostolorum, In I. C. Iulum eius unieum , di ex Nicaeno, silium Dei unitentium ,
et ex Patre natum et Et Athanasii, Dominus I C. Des filius Deus, et homo est. . . Prob. I. P. I. ex Concit. Francosortiensi, in quo Adriano Papa confirmante, impugnatur Felicis,& Εli pandi, maxime ex Script. in qua Ch rutus semper Deum vocat Patrem suuin, st. Proprium shomines vero docentur eum Vocare Patrem Rostrum:
Non dixit Patrem nostrum, ait Adrianus, m Patrem
meum, natura videlicet, et Patrem vestrum gratia.
Item quia dicitur proprius Dei filius, etiam cum termo est de eius pallione, & morte, quam lubiit ut homo Proprio filio suo non pepercis, dic. nam Inquit Papa :
236쪽
pa t christus non est traditus secundum dioinitatem sed Deund- quod homo erat. Prob. a. ex PP. nam, inquit August. si J le e feripturas , numquam invenies da Christi dictum, qubcladviis ne sit filius. Et PP. Francosori enses: Tu -- is , quisquis es , qui Christum praedicas adoptivum , unda iste tibi sensus venisset, scire Patriarchae nes cierunt:
TracFatores hoc nomen tacuerunt, DD. Mei nostrae non
docuerunt &c. Et Hilarius ad cit. locum Apostoli is aJ numquid etiam nunc adoptionis in eo erit nuncuPα- sis , in quo proprietatis est nomen . Et sic de aliis. Piob. I. ratione praefati Concilii ; nam adoptio est gratuita destinatio personae extraneae adhaeredita. tem, sed Christus etiam ut homo non est perso extranea Deo Patri ; ergo non potest dici adoptivus. . Mai. patet ex Conci l. cit. Guid est acinio, nisi eba vatis copulatio, qua pater adoptione sibi copulat siliu m
quem proprium non habet . . . adopstivus dici non potest,
nisi qui alienus est ab eo, a quo dicitur adoptatus. Prob. min. nam Christus etiam ut homo non est alienus a Deo Patre , nec unquam fuit; in ipso instanti conceptionis humanitas ejus subsistit per subsistentiam. Verbi, &est persona divina, & talis concipitur, &nascitur; ergo non est persona extranea Deo Patri i. ergo non potest dici adoptivus, nequidem ut homo. Nam per un: onem hypostaticam nascitur, & concipitur Deo Patri substantialiter unitus, de per consequens ut filius proprius Dei. Confir. nam si diceretur adoptivus , ut homo, diceretur etiam absolute; sed concest sal sum ; ergo &c. Prob. maj. quae enim dicuntur de Christo homine, dicuntur etiam absolute, sicut dicitur pati, mori dec. Confir. a. ex Conci l .citato, quia cum sibi objicerer, Quid timo, Chrisum adoptivum nominare 3 Respondit δε Dico tibi , quia nec Apostoli sic eum nominarunt,
nee saneta Dei Cariatica Ecclesia... Adoptivus siquidem non habet aliam significationem , nisi ur I. c. nam sit filius proprius Dei; ergo &c.
obiic. I. ex Scoto , qui in partem contrariam inclinat, ut plures Scoti stae putant, & maxime in reportatis, ubi dicit: s3J Da virtute voeis Chrisus potest dici filius adoptivus Deis ergo&c. - K I Resi'. i
237쪽
Resp. ne g. ant. nam Scotus sat Is aperth inclInat in partem nostram, dc potius dubitat de rationibus , quibus id probatur, quam de Veritate rei r quia inscripto Oxoniensi, lieet non multum fidat in sun d
mentis partis negantis adoptionem, tamen , ut recte notat Pater Macedo , ponit partem affirmantem
eum suis fundamentis, ut eam impugnet, &defacto solvite a. quia refert se ad litteram Magislii, &alios auctores in ea citatos, qui nobiscum sentiunt 3. de suo addit rationem, quam non impugnat, qu as c. illa adoptio esset a tota Trinitate, quia esset ad usad extra , & sie Christus diceretur adoptivus filiusnωn Patris, sed Trinitatis r . quia semper . Christo excludit conditionem principalem adoptionis, se. extraneitatem , & docet, Christi humanitatem , ex vi unionis hypostaticae, in qua verὸ homo conceptus est , habuisIe semper ius, saltem concomitans ad gratiam, di et loriam, quod ius non habuerunt Angeli, nec B.
V. licet non fuerint unquam extranei extraneitate Deceari. I α Repo latis autem licet videatur Problematitus quoad vocem, tamen in re semper negat Praefatam extranei tat em ob rationem allatam . Inst. ex Scoto. In primo instanti naturae humanitas
supponitur producta , di in a. instanti pariter naturaefuit unita Nerbo , di in I. tantum fuit in gratia ; ergo in i . instanti humanitas fuit prorsus extranea; di in a. fuit adhue extranea quoad gratiam, & per consequens
si ne iure ullo ad haereditatem s ergo saltem in. illo 3. instanti Christus fuit adoPtatus.
Resp. neg. utramque eons. nam licet humanitas supponatur prius creata in esse naturae , quam personae , di unionis; tamen in illo r. instanti naturae, aut praesupposition s non censetur capax fi l ationis naturalis , vel adoptivae, quia adoptio cadit in Personam, sicut & extranei ras x in a. autem instanti, quod est instans unionis, persona illa eκ vi unionis hypostati- eae ineludit suppositum verbi, cui repugnat exi Iane itas respectu Dei, &Cfuistes vere censetur Deus, sicut & homo , & in eodem instanti habet ius taui cale ad gratiam , di per consequens ad haereditatem ,
quod ius inducit gratia ipsa in 3. instanti collata . Jus
ergo illud radicate ex Scoto repugnat extraneitati aequisitae ad vetam adoptionem . objic. a.
238쪽
objῖ c. a. ex Patribus, qui eum dicunt esse simum
per adoptionem s ergo &c. Prob. ant. nam, in qu tIrenaeus , siJ m latus homo verbo Dei, ut adoptionem
percipiens fiat sitius Dei. Et Marius Victorinus: fad
, adonisne sitit, illa natura etiam, et adoptione qua dam sitius, et Christus, sed secundum carnem . Et Hiis Iar. potestatis divinisai non amittitur, eum carnis humilitas adoptatur; ergo &c. Resp. dist.ant.& cons. Prob. Per adoptionem quamdam , sc. impropriam, con. Per veram, di Propriam, neg. ant.& cons. nam sic loquuntur de Christo secundum carnem,ad disserentiam filiationis naturalis eius secundum divinitatem, quae est non tantum in similitudinem, sed etiam in unitatem naturae. In Hilario Brte pro adopratur, legendum adora: ur , ut ex praecedentibus facile colligitur. Objic. 3. Ipse Christus dicit se inferiorem Patre . sc Pater major me est; ergo dc extraneum , & capacem adoptionis. Item Apost. comparat filiationem
nostram filiationi Christi, cuius fimus cohaeredes scohaereides autem christi , sed sumus filii, di haeredes per gratiam adoptionis; emo occ. Item dicitur ρω- destinatus silius Dei ; ergo id non habet nisi ex libera Dei adoptione, dc electione.
Resp. neg. cons. i. arg. nam illa maioritas non est ad propositum adoptionis ι illa comparatur praeciis ad naturam; ista vero involvit personam cum natura. Sic etiam neg. mai. fundatam in Apostolo: non
enim repugnat naturalitati filiationis Chti hi, de iuri
ad haereditatem, quod ex gratia, de adoptione simus eius confratres , dc cohaeredes. Ad I. neg. cons. nam plus requiritur ad veram adoptionem , quam ad praedestinationem i licet enim adoptio sit quaedam praedestinatio ad hereditatem; tamen ut ista sit vera adoptio requiritur, ut,qui sic praedestinatur,sit extraneus praedestinanti, quod deest in Christo , etiam ut homo est.
Obite.Ut Christus diceretur filius Dei naturalis , deberet esse genitus ab illo ι sed Christus, ut homo , non est genitus a Deo; ergo nec filius Dei naturalis.' Resp. dist. maj. genitus saltem secundum aliquid K 4 . ejus,
239쪽
eius, con. secundum Omnia, quae sunt in ipso, neg. maj. Christus est genitus a Deo secundum personam , in qua subsistit, licet non secundum humanitatem ,
ae subsistit in persona Uerbi, de sic humanitas per illam unionem, &subsistendi modum participat de filiatione Dei naturali , & sicut dicitur homo Deus , ita de filius Dei naturalis, scilicet per Participati
Inst. Deitas, & humanitas manent impermixtae ;ergo & proprietates , & fit attones. Resp. dist. cons proprietates reales, Sc necessati ciconsequentes naturas, ut mortalitas, & immortali-ras &e. con accidentales, ut ad Gytio, neg.conchumanitas non necessario habet unionem cum persona
Verbi, di sic in sensu diviso unionis est adoptabilis, sed stante unione ad Uerbum non est adoptabilis quia
Inst. 2. Christus, ut homo, est filius Mariae; ergo
ut homo est extraneus Deo s ergo capax adoptionis . Resp. dist .cons. ut homo praecinue a supposito Uer-hi , con ut homo simpliciter ,& absolute , neg. consnam sicut Maria dicitur Mater Dei propter suppomtum Verbi, per quod terminatur , &sustentiscatur humanitas, quam genuit Maria , ita ob eamdem rationem Christus , ut homo, non est absolute extraneus Deo, quia est Deus simul, & homo, di haec vox homo importat suppositum .' Inst. 3. Christus ut homo est capax gratiae habitu ais lis , & sanctificantis 1 ergo di adoptionis, nam illa gratia est adoptionis. Res p. neg.cons. 5r dist. rationem eius. Tribuit adoptionem subjecto capaci adoptionis, con incapaci, &non extraneo, sed habenti ius ad haered uatem, neg. ant. nam Christus ut homo subsistit in Verbo, &hoc prius natura, quam habeat gratiam sanctificantem : & sic habet ius ad ipsam gratiam, & ad haereditatem , priusquam gratia possit illi conferre adopti
Fateor, quod in aliquo sensu posset ver ficari haec proposito : Christus ut omo non est filius Dei naturali i , si videlicet fieret reduplicatio su 'ra humanitarem in abstracto, di praecisive a subsistentia Veibi. , quia sic humanitas est vere extraneρ Deo, sed quia in
240쪽
eoncreto involvitur personalitas Verbi, ideo propitὰ di in tigore Chlistus ut homo non est perhona ex
Inst.4. ex Scoto, Sperdos, filiatio cadit in naturam , di non in personam 3 ergo & adoptio , nam haec sequitur filiationem. Re .neg. cons. nam adoptio est personae, & in defectum naturalitatis unde supponit filiationem exterinnam : imo , quia in Chi isto sunt duae filiationes, una divina, & altera temporalis , ideo non est capax adoptionis propter filiationem divinam, quae in illo est, - & importatur nomine Christi, de hominis concreti ve significati. - Quaeres, an dici de beat silius naturatis,fecuniam
quod homo e β . Rein probabilius videri, quod dici potest etiam
naturali S , non autem adoptivus , patet ex dici squoad I. P. Ratio a. R est, quia tam ex parte subiecti, quam
praedicati involvit ut suppositum Verbi, in quo hu- . manitas subsistit I sed suppositum Verbi est filius na- ruralis Dei Patris ι ergo & Christus in hoc sensu , α suppositione. Prob. maj. nam Cissus, qui in taetpropositione est scibiectum , involvit utrumque, sc. Personam Verbi, & naturam humanam , di partes,
ex quibus velut componitur. Homo autem , se ,,ς
homo, videtur quidem restringere significationem Christi ad hanc partem , st. ad humanitatem, supra quam reduplicat, sed tamen non solam, sed semper - ut subsistentem , di personatam. Nam Ly bomo sup-- Ponit pro persona, & non pro sola natura in abstra-- cto; ergo semper involvit personalitatem Uerbi .i Quoad praedicatum autem,quod est , filius naturalis, . cadit in illud latvictum, prout exprimitur, Q. ita 'r Christum, ut hominem, seu in suppositum, ut habens humanitatem , ita enim similia concreta solent explicati, ut dicant suppositum in recto , dc natu amin obliquo, di ita semper connotat personam Verbi Fateor autem hanc dissicultatem esse potius de modo loquendi, & de nomine, quam de re, nec sine probabilitate alios dixisse, quod Christus sub hac re-- duplicatione ut homo, non est filius proprie natu Ia-- lis, nec adoptivus, sed nude filius Dei , non natur K s V lla,