Summa theologiae Scotisticae, in qua ex fidei lumine, S. Scripturae oraculis, Ecclesiae traditionibus, & decretis, ss. pp. & theologorum sententia, & rectæ rationis ductu, religionis christianæ mysteria sacramenta, dogmata, & præcepta breviter, & sch

발행: 1706년

분량: 597페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

251쪽

a 3 6 De Christo

Resp. dist. ant. sumpto nomine creaturae in riuore ;con. large, neg. ant. dc cons. Nam Patres, qui hoc negant, sic loquuntur contra Nestorium , 5c in sensu illius haeresiarchae, qui dicebat Christum esse puram creaturam secundum se totum. Alii vero, ne illi eris rori viderentur communicare , a Voce illa , quantum poterant, abstinebant. obiic. a. Nomen creaturae cadit in suppositumi sed suppositum Christi est divinum 3 ergo dcc. Resp.neg. mai. Nam sicut mortalitas, passibilitas, Sc. non cadunt in suppositum, ita nec creaturae n men : eodem igitur sensu , quo mortuus , eo dicitur

creatura.

I nst. Dici non potest, christus es ens dependens

nitum dcc. ergo nec creatura . .

Rev. neg. ant. nam eodem sensu, quo dicitur homo , eodem dicitur ens dependens, dec. Obiic. I. Quae repugnant uni ex duabus naturis, non possunt dici de Christo propter aliam naturam ised esse creaturae repugnat Deitati, de supposito Ver-hi ; ergo &c. mai. Patet ex regula Scotti nam in his, quae repugnant inter se, particula reduplicativa non tollit salsitatem propositionis, nisi tollat repugnanistiami sed particula reduselicativa, ut homo , non tollit repugnantiam inter suppositum Verbi, quod est in Christo, & creaturam: ergo&c. Re p. neg. mal. I. argum. 6c min. a. alioqui Christus non polset dici homo, nec servus Dei, &c. propter humanitatem . Unde sicut non repugnat Deitati, te supposito Uerbi uniri in Christo cum humanitate , quae est creatura: ita nec Christo repugnat diei creaturam secundum humanitatem. Inst. Non potest dicis Verbum est creatura; ergo nec Christus est creatura s Prob. cons. nam alioqui valeret

hie syllogismus, Christus est verbum et sed Christus esi

Resp. neg. I. ant. Nam si bene intelligatur, eodem sensu diceretur Verbum est creatura , quo 1 citur Vobum est homo, sicut Verbum ibi dicitur homo, quia sustentat humanitatem sibi unitam; ita sustentat creaturam ; nam illa humanitas est Vere creatura, nec magis repugnat Verbum denominari ab ista proprietatebumanitatis , quam hominem ab ipsa huma late.

252쪽

Disputatio IV. 137

obiic. . Ut aliquid dicatur creatura debet produci,& pendere a Deo, quoad totum suum esse; sed Christus non sic dependet, nee enim dependet quoad Deitatem , di personam; ergo &c. Resp. neg. mai. Nam sumcit, quhd Christus dependeat De Deo secundum illam naturam, in quam cadit illud praedicatum , so in humanitatem. Inst. Quod dicitur vere, & absolute, ac simpliciter

creatura, debet accipere. esse a Deo post non esse, vel

totale, vel quoad principalem partem: sed neutrum dici potest de Christo; non enim sic accipit esse quoad Deitatem, nec quoad Personam Verbi sergo&c. hoc est argum . Sooti pro parte contraria, ad quam incli

nare videtur . . '

Resp.neg. mai. Nam lassicit, ut quod dicitur creatura, accipiat eme post non esse quoad patiem sui notabilem , ic dependeat a Deo in esse, & conservari s ut de facto sie dependet Christus non tantum quoad humanitatem, sed etiam quoad esse Christi, id est quoadesse constans ex supposito divino, & humanitate, dc Deitate per unionem hypostaticam, per quam ipse Cliti stus ut tale compositum accipit esse post non esse,& pendet a Deo in conservari. Aliae object. patent tiam ex dictis in praecedentibuS de adoptione , ser Vitute, de subjectione: item ex dicendis de aliis similibus Propositionibus, di communicatione idiomatum .

Dixi bae, uibus propositionibus sobrie utendum ) nam ut monet Doctor cum Varrone , DIJ propositio est simpliciter concedenda, sc. Christus est

creatura , si bene inteustatur; negabatur tamen com muniter a Sanctis propter haereses dicentium, Christum esse puram creaturam , cism quibus noluerunt Sanct ieommunicare infermone. Caute igitur utendum similibus propositionibus, quae videntur tollere in Cluisto vel unitatem realem luppositi divini, ut nitebatur tollere Nestori iis; vel veritatem duarum natu iarum , divinae, & humaraae, ut volebat Eutyches eaStollere, aut confundere ι sed hodie no a adeo id pei culosum est.

253쪽

CONCLUSIO II.

RE Ze , et vere dici potest, quod Christus incepta esse , saltem ut homo . Est communis. iΡtob. i. ex Seoto: si Simplicitem erra de Ur sermonis posset eoncedi, quia Chrsus secundum quod mortat hoc , qaod est Verbum , homo inremi e se r hoc est habet

aliquod esse simplieiter, quod prius non habuιτ, ιιυι ιμ d non sit primum esse Christi quia non m natura divina, sed in natura humana verum o ediΜωιa-νe simpliciter ineeptionem illius subjecti . . Prob. a. ex Script.&PP. Nam in Evangelio legimus tempus Conceptionis Christi in utero Matiae nuntiante Angelo DJEcce concipies, dcc.Et tempus nativitatis , vitae, & mortis ; & ticutcredimus eum ex Patre natum ante omnia saecula, se credimus intempore natum ex Matre s & dicitur, quod Verbum caro

factum est. Unde Naziana. DI J considerans vllud Apostoli, Christus heri , et hodie , aic t , quod tempore vacans initium sumit. Et August. Γ J antequam

mundus fieret, nec nos eramus, nec meLaetor noμer Christus. Et Fulgentius. Verbum ιnopu esse Chrvius; sed qui aliquando et ante mundum non μιr, et nunc

est . inrepit esse; ergo absolute, & vere dici potest, ouod Christus incepit esse, modo nihil dicatur , Per quod determinetur illud praedicatum ad perlonam Vetbi, vel ad Divinitatem. Et eodem seriu dicunt alii, quod in incarnatione aeternus factus est temporalis, immensus p rvur, dic. . Prob. 3. Nam per communicationem idiomatum proprietates unius naturae ex duabus, quae sunt in Christo, enuntiantur de se invicem in concreto , di ratione suppositi, in quo uniuntur; sed incept in , di de-1itio sunt Proprietates unius ex naturis Christi ergo inceptio potest dici de Christo, saltem ut est homo, octam vere, quam quod sit homo, di quod Verbum Ia

ctum sit homo. - -

Confit. Nam ex omnium consensu Patrum, & t

Diuiti oti by Cooste

254쪽

Disputatio VI. as

lius Scripturae Christus dicitur natus ex Maria Virgia ne , & mortuus in cruces ergo veis incepit esse. Confir. a. Nam illud compositum Christus constans ex Deitate, & humanitate in unitate personae Verbi per unionem hypostaticam non existit ab aeternos ergo aliquando incepit esset nam illa unio, de

humanitas Vere Productae sunt in tempore .

obite. i. ex Script. si J Christus ipse dicit: Anteis quam Abraham fieret, ego sum . Et Apostolus chriasius heri, et hodie, et in Deuta ; ergo semper suit, Nerit, seu est aeternus. Resp.dist. cons. aeternus quoad divinitatem, & personam Uerbi, con. quoad humanitatem, & unionem, qua constat Christus, neg.cons. Nam nec Sc Ii Pt. nec Patres in alio sensu loquuntur. Inst. Si inceptio competeret Christo, id esset rati ne vel naturae , Vel suppositi; sed neutrum dici potest; ergo&c. Prob. min. non I. ratione naturae; quia

illud praedicatum non cadit in naturam , sed in su positum, nempe, Chri s , qui est subjectum talis propositionis; sed suppositum non incepit esse; quia est divinum I ergo dic. nona. ratione suppositi, ut

Pateis ergo &c. Resp. neg. min. &mai. Prob. nam praedicatum cadit in subjectum sub ea ratione, sub qua est capax eius: Christus autem non est capax inceptionis, nisii secundum humanitatem, & unionem ejus cum supposito. Resp. a. retorquendo argum. Nam alioqui Christus non posset dici genitus, nec mortalis, &c. imo nec homo, dc sub omni ratione, qua respondebunt adversarii haec, &similia dici de Christo, ita respondebimus , quod incepit esse. Inst. a. Inceptio, di aeternitas repugnant, & de eodem dici nequeunt a sed Christus dicitur aeternus; ergo repugnat illi inceptio. Resp. I. retorquendo ut supra de immortalitate, di mortalitate , dic. Resp. a. dist. maj. repugnant in eodem , dc respectu ei uidem, con. sub diverso respectu, neg. maj. oc ad min. dico aeternitatem dici de Christo ratione Deitatis, di personae verbi, incept onem vero respectu

255쪽

humanitatis . & unionis cum Verbo, ex qua unione confiat ipse Christus. Objic. a. Cum subiectum aliquod immutatur secundum quid , novum illud praed statum non enunciatur simpliciter de subiecto, v. g. cum ferrum cal fit, non dicitur ferrum incipit esse, sed additur eali dum . alioqui propositio esset falsa simpliciter , nam significaret ferrum incipere esse; sed Christus non incipit esse simpliciter, sed secundum quid , se. secundum humanitatem ; ergo id non potest dici simpliciter , sed tantum secundum quid.

Resp. I. semper retorquendo de Christo mortuo, Ne . nam mors non convenit illi subjecto, n s secundum humanitatem, sicut nec inceptio, di tamen di- .citur simpliciter, dc absolute mortuus. Resp. a. dist. mai. Si mutatio fiat per aliquod accidens , ut in ferro per calorem , con. si fiat per aliquid substantiale, de essentiale toti subjecto, prout exprimitur, neg. mai. & Daritatem; nam sicut humanitas est pars substantialis Christi, & essentialis 3 ideo recte dicitur absolute . Christus incipit esse , pio illo

instanti, quo Producitur humanitas ejus , & unitur Verbo in unitatem suppositi, ex qua unione fit Christus 3 cum ante illud instans non exi steret illud compositum , sed sola persona Uerbi. Haec clarius ex dicendis Patebunt.

QUAESTIO VII. Uim , O quomodo de Christo dici possit, Deus est homo ,

mel homo Deus, vel Verbum factum est homo, vel homo Deus, vel silius Dei, vel praedesinatus est ,

ΜUltae propositiones possunt fieri de Christo raritione mirabilis huius compositi, & duarum naturarum identitate personae divinae unitarum, quarum aliquae sunt satis clarae, & absoluth admittuntur, aliae non ita ; sed cum certis limitat onibus, di caute sunt proferendar, quamvis habere possent aliquem bonum sensum, ut jacii monuimus in duabus praece

256쪽

Disputatio IV. 2

Suppono autem ex Logica propositiones esse vel In materia naturali , in quibus praedicatum est de natura subiecti, ut homo es animal , vel in materia eontingenti, in quibus praedicatum est accidens, vel extra naturam subiecti, ut lapis est ealidus. i. dicuntur 'per sit, a. per accidens e propositiones per se sunt vel in primo modo dicendi, quando Praedicatum est de definitione subiecti , ut homo est animal, vel in secundo. quando praedicatum est proprietas subiecti , ut homo est risibilis. Suppono a. quod hoc verbum fieri, vel Derum esse reperitur in propositionibus vel de secundo adjacente, quando se licet ipsum mei verbum habet rationem copulae simul, & praed cati, ut homo factus est , vel f , vel de tertio adiacente, quandosei licet illud verbum habet tantum rationem c putar, cui adiicitur aliud praedicatum , ut homo fa- erus est Deus. In Prima significatur subiectum , scilicet hominem fieri simpliciter , seu totaliter , in secunda vero significatur eumdem fieri secundum quid , scilicet secundum unionem ad divinitatem , sive illud fieri importet mutationem intrinsecam in subjecto , sive tantum extrinsecam , ut cum diciatur, Verbum sit homo; nam illud fieri nihil ponit intrinsecum , per quod mutetur Verbum , sea Pu-

Iam terminationem unionis naturae humanae Christi ad illud.

Suppono denique , propositionem aliam esse formalem , in qua aliquid significatur inesse subiecto per modum naturae, vel sormae, ut Petrus est homo , vel risibilis , vel doctus ι & aliam materialem. seu idenricam , in qua sign ficatur praedicatum uniri subiecto ratione materiae, & secundum aliquam identitatem, vel unionem, aut ratione alterius, ut album est dulce, loquendo de lacte , in cuius su stantia dulcedo, & albedo uniuntur , sicut dicitur, Deus est homo , di homo eo Densi quia Deitas , dc humanitas uniuntur in eadem perlona Veibi. An au

257쪽

De Christo

HAEe pransitis est vera immediare, Deus est homo , si Deus supponat pro fumosito Verbi , O m uiate , si supponat pro aliquo supposito divano, non tamen est naturalis, bene vero formalis. Est communis' quoad primam Partem.

est homo , non est primo, seu ymmediate veτa . . . . quia

non est vera, nisi quia Verbum est homo s ergo si haec vox Deus supponat Pro supposito Verbi, haec propositio erit immediate Vera. Item , quod sit propositio' sormalis, id probat; ad quia natura de supposito est pro dieatio formalis, non tantum per identitaremi sed in ista humanitas praedicatur de supposito Verbi ; ergo Sc. Prob. 2.quoad I .par. Nam a parte rei, & de fide est,' quod human tas in Christo subsistit in persona Verbi ergo & verum est immediate,quod Verbum,seu Deus' est homo, nam per illam propositionem nihil aliud si- .gnificatur, quando ly Deus supponit pio supposito Verbi. Anipatet ex dictis supra de vera humanitate existente in Christo. Confir.ex August. IJ dicenter Talis fuit ista assumptio, ut Deum facerer hominem, O hominem Deum . Quod autem sit vera immediate, si Deus supponat pro persona Verbi, patet et nam tunc propositio est' immediata, quando continet causam immediatam unionis praedicati cum subjecto; sed Verbum , pro quo supponit haec vox Deus, & in hac suppostione est vera causa, di quidem immediata, cur Deus dicatur homo, seu cur praedicatum homo conveniat Deos ergo in hac suppositione haec propositio est imme

diata.

Prob. a. p. Nam in hac suppositione 4 si ponatur vox Deus pro aliqua persona divina indet ei minate , non -' xit propositio immediata; nam debet reduci , & eκ-plicari per istam , Verbum est homo ; sed Verbum GDeus s ergo Deusest homo, sci licet persona Verbi est velut medium, in quo Deitas, & humanitas uni u tur , di de se praedicantur. Prob. J d. 7.q. I. .n. a. Γ2J ibid L. 3.

258쪽

Disputatio m. 2 3

- Prob. I. p. Propositio naturalis dic tur IIIa, in qua praedicatum est naturale subiecto, Zel consequens eius naturam, seu essentiam, ut diximus' sed homo , seu humanitas non est de natura Verbi, nec proprietas consequens ejus naturam it ergo illa propositio non est in materia naturali, sed contingenti intensu praenotato. .

Proo. P. Illa propositio d citur sorma Ps , In qua praedicatum signifieatur inesse subiecto per modum naturae, seu formae partialis , avit totalis; sed in hae propositione, Deus est homo, significatur humanitatem inesse supposito Verbi per modum naturae, seu formae , ergo est formalis. Maior est difficultas, si vox Deiιs supponeret pro natura divina ; nam in tali suppositione humanitas non inest divinitati, nec divinitas immanitati, sed ipsae uniuntur in tertio, scilicet in supposito Verbi, in quo uitaque natura submit; aliunde vero vox Deus supponit semper pro aliqua persona divina; nam exprimitur in concreto, di ratione suppositi, sicut de

vox homo semper importat humanitatem, ut submstentem persona tam , & sic per modum formae. Obiic. I. coni. I. par. Haec propositio, Deus non est homo, potest esse vera s ergo ista non est vera, Deus es homo ; nam duo contradictoria non possunt esse timul vera de eodem. Piob. antec. Si vox Deus supponat indefinite pro aliqua persona divina, tam potest sumi pro persona Patris, quam Filii s sed tune il

Pro Patre in materia vaga, & extra praesens propositum , conc. In praesenti materia , neg. maj. S conseq.

nam similes Dropositiones non solent usui pari in alia materia, vel Pioposito, quam redemptionis, dc in hoc proposito ly Deus supponit pro sola Peisona Uerbi apud omnes fideles. Objic. a. Ens infinitum , dc finitum , ut Deus, dc homo, masis opponuntur, & distant ab invicem, quam duo finita, ut ii omo, de brutum; sed ista finita non possunt de se invicem praedicaris ergo multom nus Deus, homo.

Respond. dist. min. Non possunt praedicari praedia

259쪽

34 De Christo

latione naturali, quasi praedicata essentialia, Se Intrinseca inter naturas , conc. praedicatione contingenti , ne . min. dc consequen. Nam si homo , Se equus unirentur hypostatice, ita possent de se invicem praedicari contiingenter . Sic homo Praedicatur

Inst. Si haec propositio esset vera, homo praed caretur ut genus, vel species, vel differentia, vel proprium , vel accidens ; sed nullum horum dici potest sei go&c. Prob. min. discurrendo Per singula. Resp dist .m . in rigore logico, conc. reducti vh , de theologich, neg.min. nam sicut Philos hia non novit possibilitatem duarum naturarum specie diversitasmarum in eadem persona , non mirum , quod nurulam habeat regulam propriam Dro hac praedicationestamen haec reducitur facile ad praedicationem nat rae specificae de persona; nam homo praedicatur de Deo secundum humanitatem in eoὸem supposito

Verbi subsistentem cum Deitate, ec sic reducitur ad praedicabile speciei.

HAE propositione uni verae , O bone : Deus sectus est homo, dc homo factus est Deus. Prob. i .ex Scoto . si θ Diei potest, quod tae prom=tio est simpliciter vera; quod probat ex Sumbolo, & Scripi. &August. dc declarat, quod cum factio praedicat secundum adjacens dieit factionem simpticiter; quando autem praedicat tertium adjacens, dicit factionem δε- eundum illud , quod spee eatur per tertium adjacen r. Et infra. Ex his patet, quod ista propositio est simpuriter vera : Homofactus est Deus; quia homo per actionem facientis est Deus non fuit prius Deus: sed haec propositio, Deus factus est homo est per 3. adiacens , de significat factionem cadcre non in personam, vel naturam Dei, sed in hominem, δc significat unionem Dei cum humanitate, per quam unionem Deus evadit homo, seu habens humanitatem , di istud in fide est verisIimum; ergo & ista propositio. PIC b. a. ex Scrip t. quoad i. pari. In Euangelio dkit ut tab Verbum caro factum est. Et Apostolus de Fia

260쪽

Disputatio ν. 2 re

lio Dei dicIt, quod propter charitatem, qua dileYὰ nos , faeIus est insimilitudinem earnis peccati . sci licet homo. Et, qui factus est ei ex femine Daυid fecim-

dum carnem.

Confirm. I. ex Conei l. In Sumbolo Niceno dieἰtue de Filio Dei unigenito , quod homo Derus est. In Ephesino Concilio declaratur , quod nomine carnis intellio debet totus homo. Idem docet August. si I carnem istam a parte retum, hominem latetistimus. Et celth non est maior implicantia, quod dicat ut de Deo, vel Verbo, quod factum est caro, quam homo s nam idem est utriusque propositionis sensus; nec minus distat caro a Deo, & factio eius, quam homo sul Ponens pro humanitate suppositata , Se subsistente in

Verbo.

Prob 3. ratione allata ex Seoto; nam per illam propositionem significatur, Verbum , seu naturavdivinam, quae aliquando non fuit unita hypostatice in eadem persona eum humanitate, iam esse illi Mnitam sie, ut recte diei possit, nune Deus est homo, di ante bis mille annos non erat, sed in hoc sensu vera est haec propositio; ergo absolutE dici potest, Detii factus est homo. . a PIob. a. p. I. ex Apostolocitato saJ Christusde:-tur factus Deo Patri filius, idest Deus ex semine David secundum earnem 3 dc de Filio, qui factus est ei ex femine David , &c. ergo Christus, ut homo, Didictus est Dei filius, seu Deus: &, ut loquitur NazianE.l ιθ His homo Deus factus est postquam cum Deo coaluis. Et August. Q Talis fuit illa unio, ut Deum faceret hominem, O hominem Deum . Et Damascenus . I SI Verbum earo Derum est , ct caro Verbum , O Deus h

mo , O homo Deus, oce. Prob. p. ratione. Humanitas per veram actionem

Trinitatis unitur hypostatice Verbo & fit una persona cum Deos ergo vere, di proprie fit persona di

vina , & Deus. . .

Confirm. Quia si Deus,qui non sit, fit humanitas, dicitur tamen vere factus homo, quia sibi univit, de assumpsit humanitatem in unitatem suppositi su er

SEARCH

MENU NAVIGATION