장음표시 사용
261쪽
go a sortiori, & magis proprie homo, qui absolute producitur, & fit, dicetur factus Deus hoc ipso, quod unitur Deo in unitatem personae divinae. Obiic. I. Haec propositio , Petrus factus est homo, significat Petrum simpliciter factum esse s sed istud dsci non potest de Deo; ergo nec illud. Mai. patet ex communi usu harum vocum. Prob.min. Nam implicat , Deum sim pliciter fieri, elim sit aeternus. . Respond. neg. suppositum, nempe quod eodem sensu id dici debeat de Deo, Ze Petro, quia Ρetrus f cundum se totum est simplieiter factibilis, de sic excommuni usu propositionis hoc vere dicitur ι non ita est de Deo . obiic. a. Deus non potest diei iactus homo in tem-Pore. quindicatur mutatus in tempore, quia factus est aliquid , quod non erat; sed Deus est immutabilis; ergo dcc. Respond. neg. mai. de dist. prob. si factus est per at quid sibi intrinsece inhaerens , cone. si per simplicem
unionem ad se terminatam, neg. Pntee..&.cons . nam Deus non al ter famis est homo, quam per M-nonem humanitat s ad personam divinam verbi PurE terminatam, quod fit sine ulla mutatione inis.
Inst. Non potest d ei , Deus sacrus est Deus; ergo nec factus est homo. Prob cons. Homo est Deus , lecthomo factus est Deus L ergo Deus factus est Deus. Res' neg. utramque cons nam in praemissis est aequia 'vocatio , homo est Deus per unionem hypostaticam eum Deitate, di in min. notatur factio talis unionis, di in consequimi asseritur factio Deitatis in Deo, seu in perinna divina. iobjic. I. coni. a. par. ex PΡ. P eque enim, ait Cyrillus, si 3 ut quidam τοὶunt, homo Deus effectus ess. Et Damast. a j Hyn hom inem Deum fatrum dicimus, ed De-Μm 3nhumanatum . Et Fulgent. DIJ Iraque ipsa caro, idest ipse homo in Ie formam Dei vivenris αccπιτ, sed. Deus, i informa Dei erat, f-mam servi accepiti ergo ex Patribus homo non est factus DeuS. , Resp. dist.conseq. mimo. perfectus , de subsistens prehumanam subsistentiam, conc. homo, id est, humani
262쪽
eas non facta est Deus per unionem hypostaticam ad
Verbum , neg.cons. Nam Patres has propositiones negant in sensu Nestorii , qui putabat , quod homo Rer- fictus. & in se subsistens factus est Deus per unionem moralem personae ad Personam. Et Eutyches,qui confundebat naturas Christi, & volebat eas transisse in
. unam tertiam ex utraque mixtam. At in nostra hae
propositione subiectum homo supponit non Pro perinsona, sed pro natura individua, quae facta est subsistens per subsistet iam verbi,& hoc sensu dicitur,quM . homo factus est Deus. Obiie.a. Subiectum istius propositionis, homo tau ponit pro toto supposito, seu pro persona habente humanitatem; sed in hac suppositione est falsa; ergo dcc. Prob. mai. nam in praecedenti, Deus factus est homo, subiectum supponit pro persona divina, sicut & praedicatum, &factio cadit in suppositums ergo &c. Respond. neg. mai. di consequ. prob. nam in tali propositione homo supponit tantum pro hac humanitate, quae assumpta a Verbo fit persona divina, de Deus, in alia velo Deus sumitur pro supposito assumente hanc humanitatem , perquam fit homo, id- est personam habentem humanitatem sibi unitam hu-
Inst. Si hoc esset, d Iceretur humanitas facta est De
πι, non autem homo; ergo haec propositio non est Proprie Vera. Prob.ant. non est verε homo , sed humanitas, quae assumitur; nam homo proprie significat totum suppositum.
Resp. neg.cons. nam licet illud primum dicatur,non impedit, quin dicatur & istud eodem sensu. Inst.2. Actiones sunt suppositorum s ergo & passiones; sed fieri Deus est passio in homines ergo cum hin imo dicitur fieri Deus, sumitur pro toto supposito. Resp. neg. cons quidquid sit de ant. nam dicitur de corpore, quod formatur in utero matris, quod organizatur, & animatur, licti non sit suppositum.
Inst. I. Quod fit aliquid, praeexistit illi; sed in hae propositione homo sit Deus; ergo homo praeexistiti ili factioni; ergo debet existere, & subsistere , ut fiat Deus; sed falsum est, & haereticum, quod homo Prae- existat illi factioni; ergo&c.
263쪽
Resp.dist inai. praeexistit prioritate naturae factioniraturae, conc. I ei, quam acquirit peram Onem , neg. mai.&cons. Humanitas Christi prae ex stit pilotitate naturae factioni unionis suae non au .em deitati , aut personae Verbi, quam per factionem , vel unionem acu uirit: neg.etiam . quod ante hanc fa st Onem , vel
unionem debeat subsistere, sed per illam fit subsistens. CONCLUSIO III.
H F pro sitiones sunt verae: Humanitas Christi praedestinata est ad unione hypostaticam Veth: in ista: Homo praedestinatus est , ut esset Deus, vel filius Dei; O Uta absoluta : Christus praedestinatus cst filius Dei. 1'iob. i ex Molo. sc cum praede thratio sit praeordia natio alicujus ad rura am principaliter , o ad alia in ordine ad gloriam io huis natura humana christi praeordinata sit xloria , ct unis illa in Verbo in ordine ad
gloriam . . . rta sicut praedestinatum est, hanc naturamnniri Verbo , Da praedes, natum est, Verbum esse hominem , in hune hominem esse Verbum, dcc. Prob. .ex Script . Concit. &PP. i. ex Apostolo , 23 qui praedestinatus est filius Dei in vinute fecundum Oi-νitumsanctimationis, dec. Ex Concit. Jet II. sius habet in se teminam substantiam divinitatis suae, O bumanitatis nostrae. His tamen per hoc, qBὸd de Deo Patre sine initio prodiit, natus santum , nam neque partus , neque praedestinatus accipitur , per horι amen , quod de Virgine natus est, i natus, o fa- crus , o praedestinatus esse eredendus est. Ex A ugust. I J Ipsa est praedestin aris sanctarum , q nae in sancto sanctorum maxime claruit, quam negare quis potest recte intelligentium eloquia veritatis Z riam o ipsum Dominum gloriae , in quantum homo factus es Dei mi tui, praedestinatum esse dicimas, clamas Doctor gen-
Prob. 3. quoad I. p. de qua conVeniunt omnes; nam vere ab aeterno Deus humanitatem elegit, de decrevit donare gloria , di gratia, & un one hypostatica cum ei bo, sicut de facto contigit in tem rores nihil enim
264쪽
sit In tempore , quod Deus ab aeterno non praeviderit. et decreverit; ergo dcc. Prob.cons. nam prima illa propositio non aliud significat. Prob. quoad a. Par. nam Scotus siJ dicit δ' Pr destinatum est naturam uniri Verbo, o ita praedestinatum est Verbum esse hominem, in hune hominem esse Deum.
Unde se arguitur ex Praecedentibus: Homo ille, qui est Christus, in tempore fit Deus, de filius Dei , sed nihil fit in tempore, quod Deus ab aeterno non Praeviderit ,& ordinaverit 3 ergo homo ille, qui est Chrissius, praedestinatus est esse Deus, Ac filius Dei. Prob. r.p.quia haec Propositio,Christus praedestinatus est esse filius Dei, significat illud suppositum subsistens in naturis duabus, divina, dc humana per unionem hvpostaticam ad Verbum, quod ita fit in tempore , de est filius Dei, sie fuisse praedestinatum ab aeterno;sed istud vetissimum est ι ergo dc illa propositio. Οhiic. I. contra a.dc3. P. in a. propositione Iν homo, Ac ly Christus supponit pro persona, sed persona Christi non potest dici praedestinata nec ad gloriam, nee ad unionem, nee ad filiationem Deis eli enim persona ipsa Verbi; ergo dcc. Resp. neg. mai. nam illud subiectum homo , vel Chrisus in his propositionibus supponit pro natura ι nam ad hoc limitatur per ipsum praedicatum , quod ex se non potest convenire, nisi humanitati, seu ratione humanitatis . Nam inquit Glossa in locum citi Apostoli Hyn de Verbo loquitur Apostolut sed de homine,qui non
erat, antequam faeyus esset; humanitas enim , quα non erat antea, illa ρraedestinata est. Inst. Praedestinatio respicit personam i nam sicut actiones sunt suppositorum, ita di passiones: praedestinari enim est passios ergo ly homo, & Christus su Dp nit pro persona ; sed persona non potest dici praeaestia natas ergo dcc. Respond. neg. anteced. Nam in qu i Scotus. IaJ Deus potest tam naturam, quam personam diligere, de ei velle bona gloriae, & gratiae, ac unionis. Ad
Pi Ob.nesi. antec. Nam, ut diximus alias , a istiones sunt - tantum aέuppositis secundum ultimam denominati -nem, non elicitive.
Confirm. hoc ex August. cit. Γ3J Praedestinata ess
265쪽
ista natur humame tanta subvectio, uι, quo tollaret
Obiic. I. coni. I. part. Si Christus est praedestinatus, hoc est vel ad gloriam, vel ad unionem hypostaticam, Vel ad gratiam s neutrum dici potest; ergo nec quod sit praedestinatus . Prob. n. I. non ad gloriam , quia Deus. Σ. non ad unionem , quia illam includit;
Respond. neg.min. & dist. Prob. non ad glariam , ut Deus, conc. ut homo, di stcundum humanitatem, neg.antec. & conseq. Σ.Prob. nam lichi Christus adat- quate sumptus significet totum complexum personae in natura subsistens; tameta quid vetat dicere illud complexum ab aeterno inaedestinatum, ut futurum
tale, quale est , & per consequens ut filium Dei, scut de facto e M sed tamen ita , ut praedicatum c dat in eam partem subiecti, quae est capax illius, ut est humanitas, & non in aliam , quae non est capax
' Obile.a. Si praedicatum illud, praeiasinatus filiat
Dai, caderet in Christum, ut est homo, sequeretur Christum , ut hominem esse filium Dei; sed confeligal sum , ergo&c. Prob. ma, Christus est id, ad quod praedestinatus est; sed, per nos, praedestinatus est ut homo ad esse filium Dei s ergo ut homo esset unus
Resp.dist.mai. ut homo specificative, & ut constans humanitate, & permna litate Verbi, conc. secundum humanitatem seorsim, & reduplicati ve, neg.mai. MProb. ejus.. Quando dicimus , Μι. homo est Deus, vel filius. Dei; Ly ut homo non sumitur reduplicative, quas humanitas sit caula, cur de illo Praedicetur Deitas , sed tantum specifuative, ita ut sensus sit , quod idem suppositum, quod di tur homo propter humanitatem,quam suppositat, dicitur etiam Deus , & filius Dei proptet Deitatem, & personalitatem Verbi,sicque praedestinatio proprie reduplicat supra unionem, quae est sormalis ratio talium veritatum, Obile. 3. Si Christus esset praedestinatus filius Dei, non esset filius Dei naturali , seLadoptivus; sed con-
seq. est falsum, di contra nos ; ergo &c. Prob. maj. Nermo praedestinatur ad id, quod habet a natura ; non enim dicitur, homo est praedestinatuS esse rationalis,
266쪽
vel risibilis; sed filiatio divina est naturalis Christo;
ergo &c. Resp. neg.mai. & dist .mm . est naturalis supposita uianione , coue. Praecisa unione , neg. min. nam Christus
praedestinatus est ad unionem hypostaticam, & sic ad filiationem naturalem , quae illam consequitur sunt autem non est naturalis humanitati , sed supernaturalis, di contingens. Igitur notanda est haec regula logicalis ex Scoto,suod quando subiectum alicujus propositionis plura includit, ut christus in allatis propositionibus; Zepraedicatum non potest velificari de illo subiecto adaequate, & secundum omnia, quae includit, potest determinari ex praedicato, ut pro uno illorum supponat, dc non pro alio , cui convenire non Potest, ut ista, Christus est praedestinatus filius Dei; quia praedestinatio ista non potest convenire nec Deitati, nee Personae Verbi, quas includit Christus; ideo cens tur cadere in solam humanitatem, quae est capax itilius praedestinationis. Quaeres I .an dicatur praedestinatus ad gloriam prius,
Resp. Prius fuisse praedestinatum ad unionem, quia finis eui prior est fine erius , sicut prius est esse,quaim glorificari , sed unio hypostatica pertinet ad esse,& finem cui, st. ad constitutionem Christia ergo prius est Christum ad unionem hypostaticam fuisse praedestia natum ,quam ad gloriam, vel gratiam. Quaeres Z. an istae simi υera, Ρraedestinatum est ri hum esse hominem , & hominem esse Uerbum. Resp. affirmative cum Scoto cit. IJ nam hae ,&siis miles propositiones nihil aliud significant, nisi quod ab aeterno Deus decrevit, quod in tempore Verbum assumeret hanc humanitatem in unitatem Personae Verbi, &sic eam personaret, di illa eadem eidem Verbo sic uniretur , di personaretur ab eo.
267쪽
De communicatione idiomatum ubi examinantur alta propositiones licitae, illicitae,Valii modiloquendi in hoc sterio . EX hac quaestione lucem accipient dicta in praeco dentibus ad verificationem plurium propositi tium , quae in hoc mysterio fieri χlent. Idisma latinemnificat proprierarem, unde communicatio idi malum dicitur, quando ex duabus naturis, divina,& h mana , quae sunt th Christo, pr rietates unius tri buuntur alteri , & vicissim.
Haec communicatio triplex est. 2 naturarum . qua naturae de se invicem praedicantur, ut Deus est homo, di homa est Deus. a. prastristatum , quando Proprietates unius tribuuntur alteri ut homo est immortalia, ct Deus mortalis. 3. operaιAnum, quando operati nes unius naturae tribuuntur alteri . Sed haec quaest ri principaliter procedit de communicatione Proprietatum. Et quaeritur, an , & quomodo admittenda sit
in Christo; & quaenam regulae in bis Propositionibus
ebribo admittenda est eommunicatio idiomatum. I Est communis, & de fide. Prob I. ex Scoto, IJ qui supponens illam commimnicationem, dicit, quod ab illa exc*iuntur ista, quae
Exprimunt umionem nasurae ad personam squra ilix communicatio in proprietatibus f propter unionem , ct ira praesunonis unionem ι ergo admittit communicationem idiomatum, aut illam supponit. Prob.2. ex ΡΡ. nam inquit Nyssenus, atqui dixit, quodsicut patibilitas , quae est proprietas humanitatis,fribuitur Deo , ita nomina Deo digna in hominem d Icendunt, adeo ut ille, qui in cruce conspectus est Dominus gloriae nominetur ob ejus, quod in eo abjectum est inhum/le,commixtionem lac.5c Origenes: Γ 3b Per indisio - tubis Q ibid. q. 2 E. n s. sad 5.cont Eunom Is J in v. ad Rom.
268쪽
tabilem unitatem Verbi , O eamis omnia, quae earnis stitit, adscribantur O Verbo auomodo O Quae Verbi sunt praedieantur in came . Idem docet Am D. S Damast.
Li Juntii est Chri ras , in una i sinae persena , duas tamen naturas obtinet.... Porro eum ex divisitare gloria naturaliter procedat, utrique communis est propter M-psa sis identitatem . Et sic de aliis. Et Concit. Francosortiense in Epist. Synodica , personae unitas Derr, rex quod homo pertulit, Deus pertulife credatur. Confir. ex Script.nam Apost. lit eumdem Christum dicit Dei filium, haeredem universorum, per quem feciνo faecula &c. haec dicuntur de ilio secundum divinitatem, addit, purgationem peccatorum Deisns, sedes ad dextenam maiestatis in excelsis , tanto melioν Anx lis effectus &e. haec dicit seeundum humanitatem. D nique Apost. 33 tam divina, quam humana permixtim de Christo scribit, cum dicit, quod eripuit nos deporestate tenetrarum .... in quo habemus redemptionem
per sanguinem Ipsius .... qui est imago Dei invisibilis dic. illaepertinent ad hominem, ista ad Deum. Sic cipse dicit de se fecundum Deitatem: Antequam Abraham geret, exo sum, ' Deum vocat Patrem suum,&secundum humanitatem se dicit filium hominis. Lenemo astendit vi eoelum, id pertinet ad Christum hominem, nisi qui descendis de caelo stlins hominis , qui est' in eoelo. Tunc humanitas non erat in coelo, nee deueneerat a bene vero ascendere debebat in coelum , in
Prob. I. ex dictis. Per communicatisnem istam dic tur:Deus est homo, &e. Verbum deu filius Dei est filius hominis . Denique proprietates Deitatis, dc huius humanitatis vere praedicantur de Christo; quia ipsae naturae in ipso uniuntur; ita ut Deus, ochomon ni unica persona ; ergo Vere ad invicem praedica tur & eorum proprietates. Confit. exConci Ephesino, in quo definitum est B. V. Mariam esse Matrem Dei, quia Christus di h mo , quem genuit, est Deus, & homo, licet ipsa non genuerit Deliatem , neque Personam Verbi. Item ex symbolo, in quo idem Dei filius dicitur natus ex Maria Virriue, in homo factus; ergo filiatio divina, se a ex Deo , di filiatio, seu nativitas ex Maria sunt Dr .
269쪽
Prietates Dei, & hominis, ergo illae praedicantur recuproce de illis naturis . . . . obile. Si daretur illa communicatio, diceretur, De .us est creatura mortalis , mortuus &c. quia haec co
veniunt humanitati ; sed haec non possunt dici s ergonee admitti illa communicatio. Resp. neg. mai. Nam aliud est , quod hae propositiones dicantur de Christo, in quo illae naturae una umtur: aliud , qudd absolute & independenter auilla nitate personae, & extra Christum praedicentur. obiicia. Per illam communicationem favetur SI ri Eutychis: nam naturae Christi miscentur, di confunduntur ι ergo non est admittenda . . Resp. ne g. ant. & rationem eius. Imo opponitur iIIi errori ; nam communicatio proprietatum arguit distinctionem inier illas naturas IIon enim natura communicatur ad seipsam.
HAEc communicatis non est realis inter attributa dia
vina , O humanitatem, ita ut illa vere rea-ιiter sint in humanitate, nec proprietates humanitat/s in natura divina quasi formaliter intrinsece ruam denominent. Est de fide contra Lutheranos. Prob. I. ex Scoto DJquatenus docet illam comm
nicationem in praedicationibus fieri propter unionem naturarum in supposito Verbi, & illas naturas man re distinctas: nam si confunderentur proprietates naturarum illarum,ita di ipsae naturae miscerenturi quippe sunt inseparabilis a suis attributis propriis. Hinc Prob.a. quia de fide est in Christo esse duas naturas, divinam , di humanam , integras , di impermixtas shoc definitum est contra Eutychem , ita ut uni Ofacta sit in persona, & non in natura a erSO dc illarum naturarum proprietates sunt impermixtae realiter,nec aliter uniuntur, quam in persona Vei bi. Confix. nam proprietates humanitati. non postunt dici inesse sol maliter divinitati, alioqui non esset sim- Plex, nec immutabit S; nec etiam attributa Deitatis
possunt inesse sormaliter humanitati a alioqui etiam in abstracto diceretur infinita dic. ergo illa comm
270쪽
- di eat; o non est realis , nec formalis inter natu as , de ea rum seroprietates. Confit a. Q aia unum attributum non potest reali- - ter communicari sine alio , cum finirealiter identifi- .cata; sed sunt multa attributae di vina, quae reRugna athumanitati,V. g. aseitas simplicitas aeterni tas,&ς. Igit ut illa communicatio consistit tantum in hoc, ruod , ut dicebam , ratione perscinae divinae, in quai vina, & humana naetura uniuntur, earum P IDp Iietates fie eodem supposito in Christo praedicanturi ut elim dicimus , quod in Christo homo est Deus , aeteν-nus , &c. Et vicissim , Deus est iamo, ream Iis 3ce. Et haec nihil significant, ni st quod in illa persona Christi duae illae naturae eum suis attributis uesantur Ratio est , quia quando duae naturae, vel formae uni untur in uno supposito,possunt ambae de illo praedi-- carit; sicut quia albedo , di dulcedo uniuntur in lacte, recte de ipso, di de se invicem sub illa ratione subiecti praedicantur: nam dicit ur: hoc album est dulces de hoe dulce est album sic Deitas, de humanitas P dicantur de Christo, in quo uniuntur in uni te personae , de se dicitur hic homo est Deus, de Deus est homo ; 6c hae propositiones signitio ut, quod eadem Persona est habens Deitatem , Sc humanitatem, Obiic. ex Script. 3J niae m ihi eradita sunt a Patxe
mea. Et Apostolu s, ad In Chrsa hahiraa omnis plenia ludo cuiuitatis corporaliter s. ergo communicatio illa naturae divinae ad humanam est realis , dc formalis. , Resp. dist. cons. communicatio utriusque naturae in periona Christi, con. intex naturas istius ,&ad invicem, ne crans. nam Script. Vult tantum, quod in Christo vere inhabitet tota divinitas, de tota humanitas in unitate per Maeae, non autem quod tota Diu nitas sit formaliter inhumanitate, nec ista ici illa im
Ob c. a. Per unionem hypostat leam eommunicatur realiter subsistentia divina humanitati, einci di natu La. divina,& eius attributarProb. cons. quia haec non miniis identificantur Deitati, quam persona litas Verbi. Resi'. neg. utramque cons. nam ex communicatione subsistentiae, q uae est velut medium , in quo uniuntur. illae nat urae ,non sequitur immediata unio illarum ,nec