장음표시 사용
271쪽
aliorum uti; usque attributorum inter se , quia humanitas non est capax alterius communicationis , quam
obiic. I. Communicatio idiomatum inter illas naturas Christi non est pure veibalis, sed verat ergo rea. Iis, formalis. Resp. neg. cons. vel se dist. est vera, quatenus illas vete significat uniri in persona Christi quae vere, &xealiter habet utramque cum suis proprietatibus, con. quatenus significaret illas immediate intra se uniti di commisceri cum suis proprietatibus,neb. cons. nam, ut patet ex dictis, illa communicatio Deitatis ,& humanitatis in Christo est quidem vera, sed mediata, di ratione personae.
R Dione communicationis idiomatum . diei non μι- es , quod Christus ut homo est immensus , vel mlique a sed tantum ratione Divinisaris, O ut Deusrest etiam de fide contra Ubiquistas , qui volunt humanitatem Christi ratione unionis cum Deitate, & Verinho per communicationem proprietatum esse in omni spatio, &loco,sicut Divinitas est ubique per imme sitatem. Est etiam contra Eutychian S, qui, cum docerent humanitatem in Christo transisse in Deitatem , et utramque naturam transisse in tertiam ex utraque mixtam, dicere debuerunt Christum esse immensum, di ubique . . Prob. i. ex Script.tribuente illi praesentiam determ natam in aliquibus locis successive , ita ut non esset alibi, ut in utero Virginis per novem menses, positionem eius in praesepio, delationem ejus in Ierusatim , & in AEgyptum , & reditum in terram Israel. Item in morte Laetari dicit:ipsi gaudeo propteν vos , ut credatis, quia non eram ibi. Et Martha . Domine si suifeshae. Et, eum elevatus adsumptus est in caelum sergo Christus non erat ubique. Prob.2. ex Patribus. Nam Augustinus in haee ver-ha Christi ad latronem ait a Si secundum hominem, quem 'rbum Deus suscepiς, putamus dictiam esse, hodie mecum eris in Paradiso, non ex verbis putandus in in caelo esse Paradisus, neque enim ipso die incrio
fu/urui erat homo christus 3 sed in inferno fecundum
272쪽
an Imam, O in sepulcbro feeundum carnem oec. Lynde concluditi ergo secundum hane carnis formam non est putandus ubique disturus . Et S. Fulgentius . Unus, idemque Lealis homo ex homine, qui est Deus immanissus ex Patre , seeundum substantiam absens eoelo damesset in terra , in derelinquens terram , eum ascendit in eoelum . Secundum vero divinam, immensamque substantiam , nec eoelum dimittens sum de coelo defeendit , nec terram deferens, eum in coelum ascendet &c.
Et sic de aliis ; ergo ex Patribus ubiquitas, seu immensitas non praedicatur de Christo, ut homo est, sed solum , ut Deus est. Piob3. nam immensitas est ita propria soli Deo, ut
nulli creaturae convenire possit, quia omnis creatura
est essentialiter finitat ergo humanitati Christi, quae est creata,non potest inesse immensitas, vel ubi quitas: patet ant. nam Christus est verus homo similis nobis. Quod autem secundum Divinitatem ubiquitas comveniat Christo, patet ex dictis, ubi de immensitate Dei; nam Christus est veru/ Deus, perfectus Deus; ergo secundum Deitatem omnes perfectiones divinae conveniunt Christos ergo S immensita
obiic. I. Script. tribuit fgph ubiquitatem humanitati Christi, nam de se,ut homo est,dicebat ipse id vobiscum sum usque ad consummationem saeculi. Et, ubi
funt duo, vel tres contre ali in nomine meo,in medio e
rum sum . Et Apostolus dicit, siJ eum ascend e 3n
Calum,ut impleret omnia; ergo Christus est ubique. Resp. neg. eons. nam ij la assistentia non est per print ni iam humanam , sed divinam, st. Per gratiam , &auxit a divina ficut olim dicebat Ieremiae,ne timeas .... quia tecum exosum . Illa vero praesentia , & assistentiam congregationibus , & conciliis est divina quoad realitatem, & humanodivina moraliter quoad aut horutatem , secundum quam omnla ibi definiuntur, & illa repletio dieitur de bonis spiritualibus, quae in om nes diffundet. Replebimur in bonis domus tuae. Eo, repleti sunt omnes Spiritu sancto . Inst. Verbum divinum est ubique; sed Christus h mo est Deus Verbum; ergo Christus homo est ubique. Resp. dist. min. est Deus Verbum per subsistentiam Verbi, divinitatem,con. per humani latena neg mio.
273쪽
B cons. nam est ubique per divinitatem solum. Inst. a. Quando duae res uniuntur inseparabiliter,ubicumque una est, altera est 3 sed humanitas, & divinitas in Christo uniuntur inseparabiliter, & divinitas est ubique ; ergo M. Resp. dist. mai. si sint unitae reciproch, & adaequate,con. maj. & neg. min. si inadaequath, & ex una ta tum parte, neg. mai. & cons. nam humanitas pendet
quidem a Verbo, in quo subsistit, di ideo non potest esse sine Verbo, & ubi non sit Deitas; sed Deitas potest
esse, ubi non est humanitas; quia Deitas non est ad aequath unita humanitati, sed infinite illam excedit Objic. a. Si humanitas Christi non esset ubique cum Verbo,quando moveretur localiter,moveretur & Verbum ,quia secum subsistentiam Verbi,in qua subsistit, deserret uecon est falsum δε absurdum, ergo Zce. R O. neg. mai. 6c Prob. eius: nam iamcit , quod ubicumque sit praesens humanitas, sit praesens Uerbum illam sustentans, illa movetur per mutationem loci, Verbum autem ubique adest per immensitatem; nec illa continet in se Verbum definitive, ut corpus animam, sed e contra verbum in se continet humani
obiic. 3. Haec proposiiri est vera, christus, seu hie homo , qui est Christus, est ubique s ergo & ista, C Asius us homo est ubique t patet cons. nam utrobique homo significat idem suppositum : Prob. ant. nam communicatio idiomatum non minus valet pro im
mensitate, quam pro aliis attributis, & pro ipsa di-' vinitate. Et ex Damast. Di dicere possumus, his homo increatus est , ct impassibilis, O taetreumscriptus &c. ergo sicut per communicationem idiomatum dicere licet; hic homo est omnipotens, imo & est Deus; itati dici potest, hic homo est immensus. Res P. neg. cons. & Prob. eius et nam in L homo su ponit pro supposito , & includit Uerbum, in quo humanitas subsistit, ratione cuius convenire illi potest immensitas: in a. vero propter particulam redupli- .ati vam supponit pro soIa humanitate , secundum quam significatur illi convenire immensitatem.
274쪽
AD veritatem pro sitionum ex vi eommunieationis hujus praedis atum , O subiectum debent ex imim eoncreto, O sine reduplisatiarier ni, Deus est homo , de homo est Deus. Homo est omnipotens , &αυae vero sunt falsae s humanitas est Deus, vel omnipotens . Misomo est om n Potentia, vel Deitas : nec istae, Christus ut homo est Deus, Hes omnipotens. Est communis. Prob. I. ex Scolo. IJ Quia ratio imius eommunis tionis est,quod suppositum reei t 'raedicastionem in con-ereto illius naturae , in qua 'bsistit. Ideo in istis pra dieationibus debet semper implicite , vel explicite in portari personae, seu suppositum, quasi subiectum , te medium, in quo illa praedicata uniuntur cum subi ctis, de quibus praedicantur; v. g. in ista, Deus est homo, Deitas, dc humanitas, quae significantur, ut formae peris a concretae importatae uniuntur in supposito . quod' denotatur per utrumque extremum,& sensus est,quoctilla: uniuntur, εc subsistunt in eadem persona Verbi. PIO b. a. p. I. nam concreta Deitatis non insunt, nec uniuntur humanitati, nisi prout hare est in eodem supposito, non autem prout est ab illo abstracta; imo h manitas, ut abstracta, separetur a Deo ; εc vicissim Deitas in abstracto importatur ut separata ab homine .
ergo naturae illae, nec earum proprietates non Praedia cantur de se invicem, nisi in concreto , in quo invol- itur Per lana, rn qua ambae naturae, di earu m p
Prob. z. quia particula re duplicativa significat so mam subiect L in quod cadit esse causam , scurationem mimalem convenientiae praedicati cum illo subiecto: v. g. cum dicis christus ut homo est Deus, est, quasi diceres, humanitas, quae est in Christo, est ravo cur Chostus est Deus, & vieissim , cum dicis Deus ut Deus est homo significas , quod Deitas est raetio, cur Christus habeat humanitatem ue sed utrumque falsumi est ι ergo dic. Idem est, si dicas, Christus ut homo est immortalis , vel aereuntis r Deus ut Deus est mortalis Acc.
Haec igitur est principalis regula propositionum,qust fiunt
275쪽
sumi de Christo ut naturae, vel proprietates earum de se invicem Praedicentur. H. .. . Ηine colliis i. regulam in his propolitionibus o servandam esse s ut ipsae naturae, Vel earum proprietates de se invicem praedicentur in concreto ex 'arte tam subiecti, quam praedicati, non autem in abitiacto propter rationes allatas. . . a. Est, ut nulla apponatur particula reduvlicativa. r. Ut praedicata enuntientur Per concreta substantis va, non per adiectiva saltem accidentaliter denomina-
εἰ, a. Ideo Concit. Ephesinum rejiciebat hanc propo sitionem ι Christus est Deger, seu Thesiphoras. Significat enim eum esse hominem subsistentem in se, &stientem Deum, vel Deitatem. Eodem modo reiiciuntur istae, christus est De catus; es homo dominiaeus , vel De beatus saltem debent admodum caute proferri ; nam per istas, di similes locutiones significatur, Cluistum non esse personam divinam, sed
personam Dei ficatam . . t 4. Reprobantur etiam illae propositiones, quae a Christo excludunt Vel suppositum divinum, veLab, terutram naturam 3 ut sunt istae r Christus est purus h pno , vel purus Deus. I. enim excludit personam Verisbi , & Deitatem. a. vero humanitatem. Item&im, christus assumpsit Verbum , Vel hominem , vel Deitarem, 2. Vero humanitatem , Vel hominem , vel humanitas est incarnata ei licet possit diui, Verbum est incarnatum , vel assum sis humanitatem . s. Non debent ullae propositiones de Christo exprimere unitionem naturae ctam supposito Verbi . Nam, inquit Scotus, veriras propositionum reciprocarum pendeat ab unione naιurarum in Verbo , debent femper illam supponere. Ideo haec non probatur: chriastus est factus Deus , quia illud suppositum de se Deus
est, di talis de se praesupponitur; benE veto dicitur factus est homo ; sicut natura divina assumpsit diu manam, non e contra , nec Christus assumpsit divinam.
276쪽
De anima Christi, O proprietatibus eius.
IAM supposuimus , imo & probavimus Christum
fuisse verum hominem ex anima rationali, O humana earne subsistentem. Iam id specialter examinamus, sicut ea, quae ad illius perfecti nes spectant, sed breviter, ne in repetitionibus tera.
An in christo fueris Anima rationalis fimilis nostrae , O ut forma corporis. APollinaris haetesiarcha interalios errores docebat Verbum assumpsisse solam carnem ex V. Maria iuxta iuud:Verbum caro factum est s animam vero non aliam fuisse, quam ipsum Verbum supplens vicem animae. Alii putarunt in Christo quidem fuisse animam , sed sine intellectu humano. Parum viguerunt illae haereses.
CONCLUSIO Ι. Ιi Christo fuit vera amma rationalis eiusdem spee ei
cum no Bra. Est de fide. Prob. I .ex Scotos id qui hanc veritatem ubique supponit, & maxime idum quaerit, an Christi anima eolis lata fuerit summa gratiae An summa fruitio voluntati . &c. Prob.a. ex Script. in qua Christus ipse de anima sua loquitur, ut veth humana, cum illi tribuit nostras aliquot passiones, v. g. tristitiam tirisis est anima mearsque ad morum . Et, nunc turbata est anima mea . Et odium: Solemnitates υestras odit anima mea. Et separabilitatem ue potestatem habeo ponendi anisnam meam; quae , & limitia non postuat dici de anima sensiit tua , nec de divinitate 3 ideo cum dixit, Pater in manus Iuas commendo spiritum meum: Et, in-
277쪽
ae linato capite emisit spiritum , non commendat, necti adit Deitatem; ergo&c. . Prob. I. ex Concit. nam in Symbolo Athanasii i JPerfectus homo ex anima rationali , ct humana carne.
Et in Concilio Ephesino aJ S.Cytillus scribit ad Nestolium, quod Christus habet veram animam. Et D masus scribit f3J Christus continebat totum hominem.
Idem colligitur ex Concit. Chalcedonensi & in V. &VI. Synodo ex Lateran. I V. di alibi definitur, quod Christus est perfectus homo. Prob. . ex PP. ex Hieron. in illud Psalmi r Non
derelinques animam meam in inferno ; quia, inquit i lue descendit, ut eleeros suos exinde ejiceret, O diabοιtim litaret. Et August. sJ dicit, eum fui se in inferno feeundum animam , in sepulchro fecundum corpus ; secundum autem quod Deus ubique , O in paradiso erat; οβ c loquebatur ut Deus cum dixit latroni: Hodie mecum eris in paradiso. Idem docent unanimiter alii
PP.& Theologi. Dixi, ejusdem speeisi eum nostras nam fuἰt homo vetus, & similis homini, qui peccavit; &, ut docet Apost ipse, 6J Ion confunditur eos fratres suos vocare. ... unde debuit per omnia fratribus assimilari. Unde inquit S. Leo, J Anima Christi excellis nostras animas non diversitate generis , sed sublimitate virtutis; est enim ejusdem generis cum nUrris auimabus , sed excellit etiam Angelos fecundum plenitudinem gratiae inverita
tis .... tenens Nobiscum in corpore, animaque naturam,
&c. generis autem nomen non sumit logice,& in rigore philoisphico, sed pro specie. Objic. i. Si Christus habuisset totam nostram humanitatem quoad cor Pus, di animam, habuisset etia in similas cogitationes; ted hoc illi repugnat , quia in cogitationibus humanis semper subest aliquid peccati,
iuxta illud o Sapientia carnis inimica est Deo;ergo Scc. Rel p.d. st. maj. similes in natura , & phytice, conc mah &neg. min. in moribus, di quoad desectus, neg. maj. &conseq. Habuit similem animam, & cogitat mnes physice spectatas, non moraliter, nec quoad desectus, quibus animae , di cogitationes nostrae subja
278쪽
- . obiic.2.Christus non egebat humana mente, seu ratione ad suarym actionum directionem ι ergo nec animma rationali, quia haec illi erat inutilis . Prob. antec: nam sussiciebat mens divina. Resp. neg.ant.& Prob.eius. Non enim mi nus egebat facultatibus animae, quam ipsius animae entitate, &substantia, imo di ipsa humanitate. Objic. 3. Damnatur quaedam propositio, qua d cehatur, animam Christi non fuisse persectiorem anima Iudin sed non suisset persectior, si s uisset ejusdem speciei ergo &c. Prob. min. nam individua omnia eiusdem, se unius speciei sunt aequalia; ergo,&c. Resp. dist .maj. non suisse perfectiorem simpliciter, &absolute, & cum illa comparatione ad Iudam, conc. quoad essentiam , neg mai.& min. Illa comparatio a nimae Christi cum anima Iudae est odiosa, nisi cum adindito, sc. in specie,& quoad essentialia ; nam quoad dona accidentalia tam naturae, quam gratiae fuit summe persectior extra omnem comparationem su Per omnes animas creatas,di i psos Angelos. Ideb parce utendum tali comparatione,& propositione.
Utrum anima in Christo habuerit Mum rationis ab instanti conceptionis.
SUpposita veritate de anima rationali in Cht isto, &quod in nobis non habeat usum rationis, nisi post acquisitam pertastionem aliquam facultatum cor se Pallum , etiam extra uterum maternum , di sensim, atque successive, merito his quaerimus, An id ita contigerit in Christo; an potius ab ipso instanti conceptionis , & infusionis ejus in corpus habuerit usum liberum, & perfectum suae rationis.
CONCLUSIO.CHristus ab ipso primo instanti coneotianis habuit
perfectum Hum rationis. Est communis.
P ob i .ex Scoto . Di J Nam ideo putat, Christum p tuisse mereri :n primo instanti coticeptionis, quia in quit, fida E. n. M
279쪽
quit, Me omnia fuerunt in Christo In prἰmo instant; eonceptionis , scilicet postentia perfecta aratia, obieerum praesens per intellectum , scilicet tota Trinitas, eui pose est velle bonum propter se , O non impediebatur eum iritur christus a principio suae eoneeptionis fuerit perfectus in eoenitione omnium fauem abstractiva, potuit sine siluriviis ne elitere, &c. Certe non potuit mereri sine per se'o usu rationis,& persecta corni di ne: Ita em colligitur ex aliis conclusionibus , auibus docet eum fuisse beatum , se beatitudinem ill luisse
minus novum super terram s semina eiretim dabit viarum , vis oriens nomen ejus, scilicet a conceptione erit vir ῆrmatus, di perfectus, non quidem corpore, sed mente ; quia , inquit GlosIa ex D Hieron. iuxta in-erementa aetatis per υaritus, ct infantiam proicere videbitur sapientia , ct aetate, sed perfectus vim n ventis foeminea solitis mens bus continebitur. Confirm. ex aliis Patribus . Nam inquit Augustinus : In aliis infantibus membris anima rationalis miserabili tenorαntia pragravatur , quam plane leno rantiam nullo modo credriderim fuisse in infante illo,
in quo Verbum caro factum est.... nec illam animi in infirmitatem fuerim in Christo starvulo suspicatus.. Et Euseb: us Caesariensistat Cluistum inducit cum Psalmista loquentem . De ventre matris mea Deus meus es tu .... puxabar, ut reliqui nfantes, im refectus esse,
O absque usu rationis; non enim eram talis, licet mihi eaeteris hominibus simile esee eo us, eum intra cellam testantis me in utero ailhue laterem, te tamen Deum meum videbam , 5ce. Et S. Bernar d. f3 4 in i eum citatum ex Ierem ar virum dixerim Iesum, non
tantum cum diceretur vir potens in opere , o sermυ ne, sed etiam cum tenera adhuc infantis membra Dei mater vel foveret in gremio, vel gestas et in usero .... neque mi. us habuit sapientiae conceptus, quam natus .... constar ergo, quod semper Iesus υirilem animum habuit , dcc. Prob. denique ex d cendi; de visione beata , & si uitione, & merito e u uenam si, ut videbimus ex omnium sensu, : i J Ierem. 3 i. saJ lib. ver.demonst. c. nis. Lia bom. I f P.MfuI.
280쪽
sensu, haec habuit ab ipso instanti conceptionis; eringo multo magis usum rationis, sine quo illa esse non possunt. Obiic. t. In Christo talem usum non probat nec textus ullus Scripturae, nec ulla experientia 3 ergo gratis asseritur: prob. ant. nam Potius contrarium colligitur ex eo, quod etiam natus dicitur infans pannis involutus. Et non videmus , quod Maria , vel Joseph in illo deprehenderint signum talis usus. Res'. I. ne g. cons. Nam ex axiomate Scotistico, Christo tribuenda est omnis illa persectio, quae non repugnat Script . vel traditioni Ecclesiae, & tantum est glorificandus, quantum potest abs lue contradi ctione Scripturae; tal s autem est haec persectio in ejus anima, licet de illa nec Scriptura , nec traditio loquerentur. Resp. a. neg. ant. nam locus ille Scripturae , & Patres id aperte satis docent, & magis patebit demerito, & beatitudine eius. λObjic. a. Christus humanitatem nostram assumpsit cum omnibus infirmitatibus,excepto peccato, & quae comitantur peccatum; sed carentia usus rationis in illo statu non est peccatum, & sorte infantes in stata innocentiae, di in utero matrum caruissent tali usui; ergo&c. Resp. dist. mai. cum infirmitatibus conferentibus ad passionem , & metitum, con. absolute cum omnibus, neg. mai.& min. nam potius ille usus conserebat ad meritum, & ad finem redemptionis.
Utrum in anima Christi fuerint passiones humana similes nostris.
DIximus in Philosophia nomine passionum i ntelli'
gi quosdam actus, vel motus appetitus sensiti vi, vel rationalis, quibus fertur in bonum suum, vel quibus aversatur, & fugit malum sibi. De his diximus intract. de anima, siJdc in tract. S. huius summae disp. 3. Per totam, & qui cem satis fuse. Ideo breviter ageomus de illis quatenus ad Christum pertinent. Passiones