Summa theologiae Scotisticae, in qua ex fidei lumine, S. Scripturae oraculis, Ecclesiae traditionibus, & decretis, ss. pp. & theologorum sententia, & rectæ rationis ductu, religionis christianæ mysteria sacramenta, dogmata, & præcepta breviter, & sch

발행: 1706년

분량: 597페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

18 6 De anima Christi .

Tium omnis Scri Ptura commemorat I . Item ubi, que praedicatur sine peccato, immaculatus, innocens , impollutus 3 & ipsemet negat se posse arrui dapeccato. Et, qui peccatum non fecit, nec inventus est dolus in ore Mus. Et, talis decebat, ut nobis esset Pontifex sanctus 5ce. Prob. I. ex Cone. & Ρp. in Ephesino definitur , si Jchristum non inditui se ablutione pro seipso, quia peccatum nestiυit. Et in Lateran I. defin tur, faJ nο-stpam substantiam ese in Christo perfecte absque peccainto . Et ita docent unanimiter SS. PP. nam inquit At gust. in erus non tantum divinitate, sed nec in anima , vel in carne ullism potuit ese peccatum . Prob. 2. P. ratione Scoti. Nam Christus ab instanti suae conceptionis fuit una persona in Verbo , & intuitu un onis cum Verbo fuit plenus summa gratia ,& fruebatur summa gloria quoad portionem superiorem animae; sed peccatum de potentia ordinaria. repugnat cum summa gratia, & gloria ; ergo & r pugnabat in Christor maj. supponitur ex dictis, &dicendis 3 min. etiam patet ex dictis de beatitudine , levisione Dei, & de gratia sanctificante. Obiic. coni. I. p. ex Script. Christo tribuitur illud Ps. 2I. Deus meus , quare me dereliquisti Sce.Et illud , non est pax ossibus meis a facie peccatorum meorum . Haec de persona Christi docet August. Item in horto libertatem a morte, & in Cruce desperavit; ergo peccavit .

Resp. neg. impiam cons. nec recte insertur ex illis textibus licet Christo attributis r nam Christus per charitatem delicta nostra sibi sumpsit expianda, & siedicin sua . Quomodo dicis, delictorum meorum , ait A ugust.nili quia pro delictis nostris ipse precatuν, Odelicta nostra fecit Da,ur iustitiam suam nostram facerer. Obiic .con. a. p. Christus de potentia ordinaria fuit libet ad bonum, & malum , alioqui non potuisset

mereris ergo potuit peccare de via ordinaria. Res p. dist. ant. in ama I. & intrinsece , con. in actu secundo, & extrinsece, neg. ant. & cons. eodem modo: nam in actu a. Voluntas eius fuit cum summa gratia , de fruitione Dei, quibus reddebatur imprecabilis . Inst. potuit mereris et go & demereri.

Di iti sc

302쪽

Disputatio V. 287

Res'. neg. cons. nam ad meritum lassicit libertas contradictionis, & ut voluntas viatoris informata gratia eliεibiliter, & complacenter operetur bonum 3 ad demeritum vero requiritur libertas contrarietatis,& separatio a principiis invicte retrahentibus a malo, qualia sunt summa gratia, & beatitudo in Christo.

SAnctisas, seu impeeeabilitas animae Christi non

veniebat praecise , proxime, O immediate, O Dr- malitem ab unione hypostatica. Est Scotistarum , Maliorum contra Thom istas, de alios plurimos. Prob. I. ex Scoto cit . ubi dicit expresse, quod si deae hae unione Christus est impeccabilis, non formali ter , sed virtualiter, dispositive dispositione remota . Et alibi refundit hanc impeccabilitatem in beatitudiis nem . Dico , quod Christus in I. instanti unionis eius eum Deo fuit beatus, ct beatitudo abstulit sibi omnem peccabilitatem , quia excludit Omnem potestatem avertendi se a sine , seu ab objecto stultionis . Proba. Si illa impeccabilitas veniret proxime , &formaliter ab unione, id esset, vel quia unio illa sacit

eum necessario beatum, Vel quia de se formalit et repugnat cum Peccato; sed neutrum dici potest; ergo &c. Prob. min. I. non potest ostendi necessaria illa connexio beatitudinis cum unione hypostatica , imo patet eius separabi litas , i. ex prioritate unionis, quia omne prius potest e sta sine suo posteriori; prius est personari , quam operari: a. quia unio humanitatis cum Verbo in ratione suppositi non infert necessario unionem eius cum Deo in ratione objecti s 3. quia non sum cit praesentia, di unio intellectus, & voluntatis cum Deo in ratione objecti, sed adhuc requiritur elevatio, & concursus Dei cum illis potentiis advissionem , & fruitionem; illud autem auxilium , &concursum PosIet Deus negare, nec enim est identificatus cum unione. 4. Si Verbum assumeret naturam ii rationalem , non causaret beatitudinem; ergo unici hypostatica non habet neces Iariam connexionem. Prob. eadem min. quoad a. p. nam unio hypostatica per se non determinat voluntatem humanam

303쪽

188 De anima Chrisi

Christi ad bonum , neque determinat Deum , ut con- eurrat cum ipsa ad bonum , 5c detineat eam a peccato ue ergo voluntas humana Christi adhuc cum unione ,& quantum est de se , non est impeccabilis: Prob. ant . illa determinatio esset vel physica, Vel moralis , i. non physica , quia illa unio est pum relatio, ut diximus; ergo non habet actionem , vel influxum de terminativum , ne quidem in creaturam , & multo minus in Deum , a. non moraliter, quia sic non posset det ei minare, nisi emciendo. ut vel ipsa unio, vel Verbum in ratione obiecti ita sertiter attraheret voluntatem , ut non posset aliud velle; sed hoc est falsum , quia nec ipsa unio, nec ipsum Verbum uniuntur humanitati obiective , sed ipsa unio mrmaliter , & per se inest, & Verbum adest perisnaliter , & in

ratione sustentanti S non autem in ratione obiecti , saltem necessario; ergo unio nec physice, nec moraliter determinat voluntatem humanam ad non peccandum . Confir. Oppositio unionis hypostaticae cum peccato non est formalis, sicut albedinis cum nigredine sergo non se expellunt formaliter: prob. ant. non sunt in eodem subiecto , nam peccatum est in sola voluntate , & unio subiectatur in tota humanitate, nec etiam respiciunt idem objectum . I. non sunt sub e dem genere, nam uni Oestens Physicum , peccatum vero est ens morale s ergo non vete sunt contra

rias

Dices. Unio hypostatica exigit negationem con cursus Dei ad peccatum , sed potius concursum ad bonum oppositum peccato. Contra . Vel ideo haec exigeret necessario, quia

non posset conser Vari ullo modo cum peccato; sed hoc gratis dicitur, quia de hoc est quaestio,& petitur principium. Prob. I. conci .Quia sanstitas, & impeccabilitas absolute, & simpliciter soli Deo propria est; ergo omnis creatura rationalis de se est peccabilis; ergo Schumanitas Christi quantum est de se: anr.patet; nam

inquit Hieron solus Deus es .in quem non potes cadere peccatum. Et Ambros. Γι J Omnis creatura peccatorum capacitati obnoxia est, sola autem est a peccato immunis i

304쪽

Disputatio V. 289

nis , ct immaeulata sempiterna Deitas. Unde colligit

August. quod euicumque rationabili creaturae praestatur, ni peccare non possit, non est hoc naturae propriae,

sed traiiae Dei ; ergo nulla necessitate Deus tribuit humanitati Christi, etiam ut subsistenti in Verbo, ut non possit peceare; sed hoc libere, de ex gratia illi concedit per visionem, di fruitionem beatam , di gra

tiam consummatam. '

Confir. hoc ex verbis Apostoli, qui de Christi sanctitate,& impeccabilitate loquens, non dicit hoc fuisse necessarium sim oliciter, sed conveniens, seu decens ; si J talis decebat, ut nobis esset Pontifex sanctus. Confir. a. Nam solus Deus est necessario, & simpliciter sanctus, di impeccabilis 3 ergo sanctitas, de im- peccabilitas human talis Christi non est necessaria simpliciter, sed ex gratia; alioqui sanctitas Chri sti hominis esset illi extrinseca, sicut ipsa Deitas; quia non esset sanctus nisi sanctitate Verbi, seu Deitatis. Confir. I. ex Script. Nam de Christo intelligitur)ρε- eissus forma praemiis hominum , scit. propter unionem hypostaticam cum Verbo, quae est radix aliorum donorum s unde consequenter Diffusa est gratia in labiis

tuis. Et rursus Propter unionem , dc gratiam habet a lias benedictiones, sc. gloriam . Propterea benedixit re&e. Quaret inquit August. respondeis propter gratiam ue illa enim eratia quo pertiner i ad regnum c in

lorum . Vides, quod gratia est immediatum , & se male principium lanctitatis . . Prob. . Illa imprecabilitas esset 1 sanctitate Verbi formaliter, vel emcienter; sed neutrum dici potest; ergo &c. Prob. min. i. non Armaliter; tum quia sanctitas Verbi est attributum Dei tuis, de communis trihus personis, & extrinseca ipsi humanitatis tum quia

illud attributum Deitatis non alitet. communicatur humanitati ex vi unionis,quam immortalitas, immuta hil itas,&c. ergo sicut humanitas, vel Christiis ut ii mo non est immortalis,&e. proxime & formaliter; Ranee impeccabilis per unionem. a. non efficienter; tum

quia omnis em cientia ad extra est indivit a tribus personisuetum quia sic humanitas esset impeccabilis sermaliter,& proxime non per unionem sed per id ,quo Deus

305쪽

Confit. Quia unio ad Verbum , & ad eius impeccaribilitatem non tollit a voluntate libertatem ad bonum, di malum dii quia non immutat naturam: alloqui non posset mereri per abstinentiam a peccato ι ergo per id non fit proximε imyeccabilis. 3Confir. a. Nam si per unionem formalitit humanitas fit sancta, & imprecabilis sanctitate divina, confunduntur aliquo modo naturae in Christo; vel salten datur occasio Eutychianis, & Apollinaristis eas confundendi; quia sicut attributa confunderentur, ita de naturae ue ergo melius est dicere, quod humanitas Christi est sancta di impeccabilis per aliquod donum crea

tum, V. g. Per gratiam consummatam, dc visionem, ac fruitionem , quam Per unionem.

Ηine sequitur, quod illa sanctitas, & impeccabilitas venit formali ter, ac Proxime a summa gratia , heatitudine, quae intuitu unionis collatae sunt Chri sto ab instanti conceptionis. Objic. i. ex Synodo VI. dicitur iJ christum habuisse

moluntatem humanam impactabilem. a. ex Athanaisso vocatur sensus natura sua, ct immutabilis ad malum. 3. Nazianzenus dicit, saJ mismasem diua sic dei aram , ur non posses repugnare divina . 4. Chrysost. DJMuraliorum tollis peceata, utique immunos essab omni peccato, nee peccare potest. s. Cyiulus A lex. dicit, s4 Animam christi per umonem ad Verbum 1actam et e superiorem omni peccato, O ιmmutabιlem. 6. Origenes: Γ3d Ferrum natura ma calorrs, frigoris capax est, si tamen semper intra fornacem Quis semper eontineatur, diei poteraι ιneapax frigoras. Sicheatisma christi anima in Deo semper existens, qu3dquid agio, quidquid intelligit, Deus est 3 ct ideo ineonmeriιbιtis in

immutabilis, qua an ma incon'ertibilitatem ex De3Verbi mnione indeserenter agnιta procedat. 7. rim

bios. dicit, bd Anima christi ele incapacem peccar ,

Quia per unionem facta est impeccabilis. 8. Hilarius docet, Peccatum ita repugnare.christo dicist repugna φchristum non e se Christum ; sic. implicat contradi cti . nem , & hoc Propter unionem . . Anselmus: Lodmus Adam peccμre posuis, qvia purus homo ssi J As. S. adferm 2.con. Arria. fgJ orat. 6. .

306쪽

Disputatio V. 29t

Adam peeeare non potuit, quia Deus est. Io. denique August. OG neque metuendum erat,quid in No ineffabili modo in unitatem peν sime Voba Deo humana natura suscepta, per liberam voluntatis arbitrium peccaret, eum ipsa susceptio talis esset, ut natura In minis ά Deo ita suscepta nullum moeum in se malae voluntatis admitteret ergo omnes isti SS. ΡP. & alii omnes

non solum docent Christum impeccabilem , sed etiam hoc tribuunt unioni. Rest'. neg. cons. ex omnibus illis textibus illa tam . quia illi omnes salvantur , & intelligendi sunt de im- peccabi litate per ordinem ad potentiam ordinariam , non absolutam. a. de causa radicali, iundamentali & remota sancti talis mimalis, & proximat: quat nus summa gratia, & beatitudo collatae sunt, scut& alia omnia dona intuitu unionis hypostat reae cum Verbo , ex qua venit Qui sto divina quaedam dignitas , & sanctitas. Quod facile reperies, si dist urras per allatos textus, di similes, quos congerunt adversarii. Adde, quod scribebaru PP. contra Arrianos, qui Cluistum ut purum hominem peccare posse dicebat. aut etiam Deum i psum , & Verbum esse puram creaturam . Ideo negabant Christo potentiam peccandi. Quantum ad Origenem , forte exa Fgerat Paulo a It iis, nec multum auctoritatis habet in libris illis diactis Periarchon , in quibus saepe erravit. Illa compseratio serti igniti inclinat in Eutychianismum supermixtionem naturarum. Imo sicut Deus posset conservare frigiditatem ferat in igne, ii a&ea ex palitate conservare libertatem humanitatis in ea unione. D

nique August. loquitur de facto, non de possibili, de

quo est quaestio. Obile. a. Unio hypostatim verbi consert humanitali sanctitatem personalem , di substantialem ; ergo& impeccabilitatem, di sanctitatem moralem s nam peccatum repugnat sanctitati et ant . prob. nam conseri Cliti sto esse suppositum divinum , di per eam homo

fit Deus. . Resp. neg. cons. Nam ex vi unionis praecise non alia sanctitas hypostatica, seu personalis consertur humanitati , quam alteri naturae, si eam assum ei et . Dico, praecise , di formaliter , quia sic etiam conferret illi

307쪽

292 De anima Christi i

natui summam dignitatem : &esse quoddam divinum ; esset sanctitas physica; nos autem hic loquimur de morali, quae opponitur Peccato. At in creatura rationali illa unio secum a fieri alia omnia dona gratiae, de gloriae, quorum est capax , & Per consequens sanctitatem moralem, seu gratiam, di gloriam. Inst. Sanctitas illa substantialis est longe validior ad excludendum peccatum,quam ulla sancillas accidentalis , quae sit ex gratia, Vel visione, aut fruitione heata; sed per nos ista accidentalis confert proxime impeccabilitatem ἰ ergo a sortiori substantialis, quam confert unio ista. Resp. i. dist. min. confert impeccabilitatem de via ordinalia, &de lege posita, con. de via extraordina- Tia , neg. min. quod Patet ex dictis de gratia, & op-Positione peccat i cum gratia, quam diximus esse mo- Talem , non physicam. Respa. dist. mai. consequenter, & fundamentaliter , con. per se immediate, di formaliter, neg.mai. non enim video implicantiam, quin Deus pos et permittere hanc humanitatem peccare, & amittere uni Ο-nem , sicut posset permittere beatos peccare , & amittere visionem , & fruitionem beatam , licet de via ordinaria liare fieri non possint. Cbjic. 3. Peccatum immediate repugnat divino supposito; ergo peccabilitas repugnat Christo immediate Propter unionem cum supposito Verbi. Resp. neg. cons. nam supposito Uerbi, & ipsi Ver-ho re Pu8nat Peccatum , quia Deus est; sed humanitas Christi , ut unita Verbo precise remanet humanitas,& libera, ct defectibilis, nisi aliunde determinetur. Inst. Actiones sunt suppositorum ; ergo si Christus cum illa unione posset peccare, ita di suppost tum divi-mma; et go impeccabilitas venit immediate ab illa io

Res p. in alias, sunt suppositorum denominati vh, non elicitive. Diceretur ergo , quod humanitas unita Veibo peccare potest,quantum est de se,& seclusis donis , quae connaturaliter, & de via ordinatia exigit trula unio. Quid in hoc implicantiae Inst.2.Ex vi unionis debet Verbum dirigere humanitatem, ne peccet: alioqui peccatum illi imputaretur;

ergo impeccabilitas venit ex illa directiones ergo ex

308쪽

illa unἰone : prob. ant. ex Epiphanio. Verbum υῖ tute sua Danabat inferiorem naturam ab omni inutili,

carnali turba . . . . animam vero humanam continuit

Deus &c. Idem docet Anastasius Sinaita: Confitemur animam , O corpus, quae Verbo hypostatice uniuntur Verbo,subjici.... ut ab eodem regantur, cum longe arctiias cum Verbo coniuncta sint, quam ullae aliae res

Resp. dist. ant. dirigit mediante gratia , 8c aliἰs donis, quae intuitu unionis Deus consert illi humanitati , eon. immediate, & formaliter per ipsam unionem. ne .ant.&cons. dc in eo sensu loquuntur illi PP. nec enim vel somniarunt, quod illa formalis unio fit forma sancti fieans, di necessario reddens impeccabilem naturam illam. . Objic. 3. Humanitas longe magis sanctificabatur per unionem , quam per ullam gratiam , vel donum iergo di magis redditur impeccabilis per illam . Ptob. ant. tum quia unio est summa gratia, tum quia pe ream communicatur illi immediate sanctitas Verbi; e ISO Sc. . Resp. dist. ant. sanctitate personali, di substantiali,eon. accidentali, seu formali ,& inhaerente saltem prae' cise , Sse sola, neg. ant. & cons. prob. nam unio est summa gratia tum tandamentaliter, quia ex ista sequuntur omnes aliae ; tum quia minus cadit sub meritum ; sed non magis opponitur peccato. Ideo sit

CONCLUSIO III.

Ι-ecea biditas non est de ratiane intrinseca physica uinnionis hypostaticie , ita ut repugnet nainra sic unitae Verbo ρήse peccare de potentia absoluta. Est Scotistarum contra Thqm. S recentiores; quorum aliqui notate censuris ausi sunt hanc opinionem , alii dicunt i

merariam, alii blasphemam, alii iudaicam dic. sed

temere ut Patebit.

Prob. i. ex Scoto cit. IJ nam si impeccabi litas Christi non venit praeci se & proxime ab illa unione . satis a Perth indicat, eam de se, & ex ratione sua physicaso mali non repugnare cum potentia peccandi. PIob. 2. ex generali medio: sc. quia in hoc nulla ..., N 3 potest i

309쪽

a 9 4 De anima Christi

potest assignari evidens implicantia; quod facile ex psis ad versariis patebit, qui inter se pugnant de rati nibus,quibus illa probetur, ut notat Arriagat item

ex solutione objectionum. Confir. nam posset Deus velle assumere humanitarem eum plena libertate ad bonum , & malum , di cum decreto concurrendi ad utrumque, & dandi ei gratias proporticinatas 1 nee in hoc via eo implicantiam 3 si ut nec repugnavit ei asbumere naturam eum sua passi

hi litare, & aliis defectibus. Prob 3. Nam de ratione Primaria, Se physica huius unionis nihil est aliud, quam reddere istam humanitatem dependentem a Verbo personaliter; sed praecia se; & per se Ioquendo id posset esse independenter a pecca bi lita te s ergo die. Prob. nam talis unio per se, di ex ratione sua intrinseca respicit naturam physi-

eam 3 ergo potius deberet communicare alias propri tates physicas Verbi, v. a. immortalitatem , omnipotentiam dic. quam morales, qualis est imprecabilitas .

Confir. Nam illa unio per te,& physiia nihil immutavit in naturalibus proprietatibuS humanitatis , inter quas est libertas ad utramque partem , quae est essentialis Voluntati.

Prob. denique ex praeced. conclusione: Nam si imia peccabilitas Christi non veniebat immediate ex unione , sequitur eam non esIe necessario illi connexam ised quatenus ex decreto suo aetetno Deus voluit cum illa dare humanitati gratiam consummatam, di viasionem beatam, εc alia auxilia, quibus detineretur omnino, & in vincibi Iiter , ne peccaret. Unde fit, utrae vi praesentis decreti, di de via ordinaria non potuerit peccare: secleessante tuo, & ex vi alterius, id pintu isset sine dubio.

obiic. I. Personae divinae per omnἰPotentiam repugnat peccare; sed ex vi unionis hvpostaticae Christus, seu natura assumpta fit persona divinas ergo ex vi unionis repugnat Chri sto peccare. Resp. dist.maj. personae divinae in se ipsa , di per se

psam elicitii ε, eon. naturae creatae isti unitae, neg.mai. Ac dist. min. est persona divina terminative, quatenus humanitas eius subsistit in Verbo , con. est persona divina adaequa te tam secundum naturam , quam subsistentiam, neg. min. dccous . ideo Peccabilitas repugnat

310쪽

Disputatio V. 29s

Verbo,non humanitati, quae in eo subsistit. Addo,

quod hoc argumentum nimis probat: non enim mimus repugnat persoriae divinae mori, quam peccare.

Et se Christus ut homo tam fuisset immortalis, quam impeccabilis Inst. i. Actiones sunt suppqsitorum sergo de Peccata. Resp. dist. ant. denominati vh, & veIut conditione,

sine qua non possent agere, con .elicitive, neg. ant. ut

stpe dictum est

Inst .a. Implicat. Deum denominari peccatorem; ergo respontio non salvat instantiam Resp. dist. and denominatione intrinseca, conc. e trinseca, neg. absoluth enim non maεis repugnat, quam dici homi nem, mortalem dcc. nihil enim hoc aliud esset, quam Deum terminare unionem hypost

tieam naturae peccarticis, aut mortalis Sc. obiic. a. Non minus peccatum re gnat unione hypostaticae cum Verbo, quam g Iatiae consummatae, Icyisioni beatae 3 Sed peccatum repugnat i stis; ergo de illi r min. patet ex Scoto cit.qui vult imprecabilitatem Christi ventre ab illa gratia, di visione. Prob. ntrat nam haec unio int ius unit naturam verbo , quam gratia , vel visio; de maior est gratia, bc facit, ut

Christus sit Deus, de homo, &quod Deus sit homo,

di homo Deus in unitate persecta personae. Resp. t. dist. min. peccatum repugnat cum gratia,&visione moraliter, dc de via ordinaria, con. physice,& potentia absoluta , neg. min. nam ex diehis de gratia, di de beat itudine , gratia, dc peccatum non re Pugnant Physich, nec de potent ia absoluta. Obiic. D varias authositates PP. qui omnem repugnantiam peccati in Christo tribuunt unioni cum Verbo ; sed responsum est in praecedenti, PP. Ioqui de Christo ex vi praesentis decreti, quo Deus intuitu

unionis decreverat non concurrere, nec permittere

peccatum, sed eum contra illud praemunire summa gratia , 3c visione, te fruitione beata, & aliis donis, cum quibus moraliter impeccabilis suit. Objic. i. Si Christus per ullam potentiam peccare posset, diceretur, aut dici posset, Deus peccat, aut peccare potest ;cons. est falsum; ergo dcc. Prob. mai. tum quia Deus esset, de est in Christo principale gem; humanitas vero instrumentum, dc per com N m

SEARCH

MENU NAVIGATION