장음표시 사용
81쪽
asserim us , id est duas ejus naturas praedicam us , divianam se. O humanam . Et in Lateran. sub Martino I. Si quis non confitetur, proprie , O vere, ex duabus naturis, Deitate, O humanitate secundum subsistentiam unitis, in confuse, indi ise eundem , O unum Christum esse sit condemnatus. Hic habes definitam utramque partem conclusionis, scilicet identitatem personae in dualitate naturarum. Prob. I. ex Patribus. Nam, ut vidimus ex Dion
sio, interra ibi divinitas inserta est humilitati nostrae . Idem unanimiter docent alii, quos longum esset rein censete. Addo S. Athanasium in Symbolo, perfectus
Deus, perfectus homo dic. Prob. denique ratione. In Christo verE Uerbum diis vinum incarnatum est, sive, ut loquitur Conc.Nyss num, Filius Dei vere incarnatus est, O homo factus est , ergo incarnatio, seu unio non facta est in natura , sed in persona, ita ut ambae naturae manserint integrae ,εc inconfusae. Prob. cons. si illae naturae non mansissent integrae, & distinctae, sed una tertia ex illis conflaretur; hoc fieret per conversionem unius in aliam i vel per compositionem unius ex utraque; Vel permixtionem, & confusionem ambarum , sed nihil horum dici potest; ergo utraque remanet integra .
Prob.min. I. non per conrersionem alterius, quia Deitas est inconversibilis, inalterabilis, non solum per sui desitionem , & transitum ad aliud , sed etiam per receptionem alterius naturae: alioqui non esset immutabilis, nee infinita, nec simplicissima, & tam illi repugnat quidquam de novo in se recipere, quam in se destrui, & in aliud commutari. a. non Per con versionem utriusque in tertiam ob eandem rationem, maxime ob immortalitatem , & inalterabilitatem , di infinitatem Deitatis. Item quia sic Christus non ecset nec verus Deus, nec verus homo, nec consubstan- sialis patri, nec matri. s. denique non per mixtio nem , seu confusionem illarum naturarum inter se :nam utrumque repugnat Deitati; tum ut in se patiatur immixtionem ullius rei externae, tum ut ipsa misceatur cum illa ob eandem rationem immutabilitatis , di simplicitatis, per quas repugnat illi omnis attemperatio physica; nam id fieri non potest sine alteratione phy lica, di mutatione i eISO utraque nam
82쪽
tuta est in Christo impermixta, & secundum totam
tuam integritatem , & puritatem . Obiic. con. I. P. ex Script. I. humanitas dicitur templum personae Verbi , & Deitatis; IJ Solvita templum hoc. Et , in ipso faJ Habitat plenitudo diυinitatis. Et ipse moriens clamat. Deus meus, ut quid de-Valiquisti mei ergo persona divina recessit ab humana. Item humanitas dicitur vestis Verbis Habitu in- mentus ut homo : sed haec, & similia arguunt distinctionem suppositorum; ergo in Christo non est unitas personae. Prob.min. nam templum, habitatio, habitus, &c. sunt supposta distincta ab his, qui habitant , induuntur &c. idem enim suppositum non potest derelinquere seipsum. Resp. dist. maj. dicitur templum metaphorice conis proprie, ne g. mai. & cons. nam eodem modo dicitur de humanitate Christi, quod sit templum Deitatis , seu Verbi, aut Dei, quo id dicitur de anima nostras aut de corpore respectu animae. Et plenitudo divinitatis dicitur habitare in Christo, non tantum morali ter per gratiam , ut in sanctis; nec sollim per immensitatem, ut est in omnibus entibus. Sed eorporaliter, inquit Apostolus , id est per unionem realem, &-bs ans taliter, sicut anima in corpore cum Propor- Inst. ex Patribus. Nam illi sine dub o non debent loqui metaphorice, ubi agitur de explicatione mysterii; nam similibus loquutionibus utuntur; ergo nulla solutio . Prob. ant. nam S. Basilius Christum vocat hominem Deiferum. Et in Hymno SS. Augustini, re Ambrosin , quem cantat Ecclesia, dicitur filius Dei ad liberandum suscepturus hominem , quod significat suppositum, seu personam humanam . Et
ipse Apostolus dicit, quod Dei filius in similitudinem factus est hominum , non autem homo; August. dicit, quod in Christo est aliud practer hominem . ErS. Leo . Aiud coruscat miraculis s nempe Deus, se a Verbum, O aliud 'ceumbit miseriis; ubi autem est aliud, & aliud, ibi est distinctio suppositorum ;ergo ex Patribus , di rigore sermonis i a Christo sunt
83쪽
Resp. ne g. ann. & cons. prob. nam licet Ss. ΡΡ. in explicandis fidei mysteriis exactiores fuerint, ne darent locum erroribus, aut quando impugnabant errores ; tamen in concionibus oratorum more liberius,& non adeo scrupulose loquuti sunt; & sic morem , die expressiones metaphoricas scriptorum canonico- tum imitati, easdem Voces usurparunt. Sic S. Basilius Christum vocat Deiferum, ut significet eum habere in se veram Deitatem 4 SS. August. & Ambrosius filium Dei laudant, quod susceperit hominem mutero Virginis, quia oratoriE, &quasi in excessus laetitiae in gratiarum actione pro conversione Augustini loquebantur inter se, & hominem dicunt pro humanitate , per quam est homo; sicut Ioannes dieri Vembum earo facFum est pro factus est homo; sed alibi exactilis loquuntur. Ita est de eodem Augustino, ZeLeone cum Videntur admitte te in eodem Christo aliud , & aliud, nempe alietatem naturae. intelΓ-σunt, non suppositi . Unde expressis verbis dixit ibidem , quod christur una persona Verbum ., homo est ; dc postquam dixit aliud propter Verbum , et aliud propter hominem addit propter verbum Dei, tualis est patri, et propter hominem minor; &positive a Gserens identitatem personae unus Dei filius, idemque hominis filius 3 unus hom inis sitius, idem que Dei β-
μIdem docuit S. Leo siJ sal υa utriusque substantiae
proprietato , et in unam coeunte personam , Deusque merus, et homo verus in unitatem Domini temperatur
Se Quantum ad similitudinem hominis, & formam
servi idem explicat August. ut veritatem , di realitatem humanitatis non excludat. Id enim fecit, Inquit, non amitrens, vel minuens formam Dei, ac per hoc , e: minor est factus , et mansit ιequalis, utrumque
Objic. a. Unio haec non est facta in unitate naturae ergo nec personae Verbi. Prob. cons. nam persona Verbi est idem cum natura divinas ergo si Christus non est unus in natura, ita nec in persona .
Resp. nego utramque cons. nam ut dicatur unitus secundum personam directe , & immediate, non autem secundum naturam , quia sustentat duas, sum- cit id Ser. naς iv.c.2.
84쪽
xit distinctio formalis ex natura rei inter personam 'Verbi , & Divinitatem. objic. I. tot sunt personae in Christo, quot gen rationes passivae , di filiationes; sed ibi sunt duae generationes Passivaes ergo Sc filiationes; ergo & duae personae. Prob. maj. nam generatio passiva est suppositiaeque, ac activa, & filiatio in Deo constituit secundam personam I ergo Sc. Re .n .ma i.& dist.ant. est suppositi ut quod, con. ut quo, neg. ant. nec valet paritas de Deo, & generatione Uerbi ad generationem humanam Christi. In 1. solum suppositum , seu personalitas producitur, &natura totum communicatur, quia, cum sit infinita, non Producitur : e contra in generatione Christi sola natura humana Producitur, & persona Verbi ei communicatur, ut per illam subsistat . Obiic. 4. personalitas reddit naturam incommunicabilem 3 ergo Verbum non unitur in Christo secui dum personalitatem, sed potius secundum naturam . Prob.ant. nam Persona desinitur naturae inteuectualis individua substantia, & per nos importat formalia ter duplicem negationem communicabilitatis. Resp.dist. Incommunicabilem alteri, ut supposito , a quo perficiatur, &Compleatur con .alteri, quod perficiat , 5c compleat; neg. ant. dc cons. Prob. nam persona Uerbi non communicatur humanitati, ut ab illa compleatur, sed potius, ut illam sustentet, dccompleat. Α liae objectiones iaciunt contra possibilitatem, & ibi solutae sunt Obiic. I. con. a. P. Pr Eutychianis ex script. Verbum eam factum est; di filius Dei, homo factus est .
ergo non manent in Christo duae naturae 3 prob.cons. quod fit aliud , non manet idem , quod erat; sed per unionem hanc Verbum fit aliud , nempe caro, seu homos ergo non manet Deu S, qui erat. Prob.maj.cum in nuptiis aqua facta est vinum, non mansit aqua; &cum ex ligno fit ignis, non manet lignum, sed in
. maj. quod fit aliud per conversionem ad
illud , vel propriam compositionem , ex qua resultat aliud : con. per simplicem unionem cum illo . neg. maj. dc min. di paritatem de aliis. Verbum fit caro , di homo per assumptionem carnis, di humanitatis ,
85쪽
non per conversionem, aut Per compositionem , per uuam fiat illud : ut cum ex corpore , & anima fit homo ; sed dum fit homo, quod non erat s nempe homo
manet, quod erat nempe Deus, Verbum .)Obite. 2.Patres dicunt hic Deum esse hominem mi eum ; ut August. & Cyprian. unionem hanc vocantri J mixturam Dei, eι hominai. Et S. Athan. dicit , ouod 'ut anima rationalis, et caro unus est homo, scit in una natura ) ita Deus, exhino unus Ur Chrissus. Et S. Cyrillus dicit ex mente Patrum, Christum essennam naturam Dei incarnaram 3 quod saeprus repetit; eandem. loquutionem repetit V. Synodus
Imo Concit. Lateran. I. dicit ad si quis secundum S S.
FP. non confitetur proprie s G secundum veritatem tinam naturam,Dei verbi incarnatami Anath. D .
Oreo ex PP.&Conciliis .in Christo non est nisi unican Luta, quaecunque illa sit, sive mixta, sive composita, & conversa . . Resp. neg .cons. non enim rectὶ infertur ex verbis trulis P P.&Concit. . quia de mixtura, sicut nec de eom-pofitione loquuntur in rigorosa, & propria significatione, ut jam monuimus . Hanc unionem vocant mixturam , ut doceant eam esse intimam, & tam perfectam communicationem Deitatis ad humanitatem Christi, quanta possibilis est inter naturas illas . a.ad Athan.jam diximus illum non facere comparationem illam, nisi ad significandam unionem tam veram , & tam realem, quam sit unio animae cum corpore, non obstante materialitate , & spiritualitate partium : non autem, ut in Omnibus sint similes. 3. S. Cyrillus, de alii, sive etiam Concilia, quae videntur ibi docere, unam naturam, Vel substantiam , intelligunt unam i ubsistentiam, sive personam, ut notavimus in tract. de Trinit. ideo monet Anastasius Synaita, f3J unam Christi naturam incarnatam hieaceipi, ut sit una persona S. Trinitatis incarnata , ει sic etiam notat S. Cur illus , se explicasse , 6c sic etiam rem definit V. Synodus citata. Ille autem libentius utebatur Voce naturae incarnatae , ut longius dictaret ab errore Nestorii , qui in Ciri isto volebat duas naturas completas, dc Personatas. Et denique
86쪽
verum est, Deitatem solam esse incarnatam, quia ilia sola unitur carni., non vero humanitas , quae est ipsa earo assumpta, & hoc sensu loquitur Convicit. Lateran. IJ Per hoe , quod una Verbi Dei natura inearnata dieisur, nostra substantia in chri ο est, im diminutesignificatur . Inst. S.Cyrillus saJexpresse dicit : Ex duabus naturis concursionem esse factam in unitate r post unitionem vers natHras easdem d se mutuo non dividi, sed unam esse naturam incarnatam. Sed haec verba non. possunt trahi ad alterutrum sensum responsionis ; e go haec non valet ; nam quod ita est unum , ut nartes non posnt E se mutuo dividi, di quod ita sint una natura , ut non sint duae in carne , sed una , non potest dici habere duas naturas; imo di aperte dicit quo a Christus post unionem non est duplex, sed unus est christus; ergo, 6cc. Respond. neε. utramque consequ. Nihil enim re his duobus locis elicitur contra responsum s nam quod post unionem Christus non sit duplex, illa unitas cadit in personam , & quod sit unica nat ra incarnata, cadit in Deitatem, quae sola sumpsit
Obile. 3. Si in Christo essent duae naturae, essent duo Christi ; sed consequ. est falsum i ergo , Sta Prob. mai. Ideo in Trinitate personarum non sunt tres Dii, quia ibi est tantum una Deitas, seu una natura; ergo si in una persona Christi essent duae naturae, essent duo Christis nam unitas , vel pluralitas naturae facit unitatem, Vel pluralitatem conis cretorum, seu Deorum. Rela. neg. mai.&cons. prob. Nam ad dualitatem
Christi requiritur dualitas sup γsitorum s quia eo cretum illud, Christus, significat directh personam; istud autem , Deus , primo cadit in naturam; & ideo istud non plurificatur, nisi plurificentur Deitates , illud vero non plurificatur, quia unica est pec-sona , in quam cadit illud nomen. iInst. Ubi sunt plures naturae integrae , & pers ctae , ibi iunt plura supposita ι sed in Christo essent duae naturae perfectae, scilicet persecta Deitas, de persecta humanitas, di Christus dicitur persectus Tom.VI. D Deus, .
87쪽
Deus, persectus homo ; ergo & duae personae. Resp.dist.mai. plures naturae essentiatrier, dcleor sm subsistentes , conc.mai.&negem m. subsistentes indi visim , & in eodem suppouto, neg.ma l.& coniectu, Nam Deitas, & humanitas in Christo non lubsistunt seorsim, sed in una Verbi persona. I itur unio hypostatica duas naturas specificas, singulares coniungit in unitatem personae, ita ut tam vere Christus si unica realiter persona. , quam duae reales naturae in illa persona subsistentes, & unitae.
Quanta sit hae unis . An omnium maxima inteν uniones, O dona.
UNio haec potest considerari secundum plures reia
pectus. I. ex parte Dei, a quo est velut summae benignitatis donum a nam sic Deus dilemi mundum , ut Filium suum unismirum daret. a. in sua e litate intrinseca, di quasi ablature in ratione entis. 3ώ respectivead naturas, Deitatem sc. di humanitatem, uuas unit inter se mediante persona Verbi. 4. res πι-ve ad Verbum, ad quod terminatur formatiter, immediate. s. respective ad com situm , seu C-stum, qui est terminus ejus totalis, de ultimatu S. . Rursus in ratione doni potest comparari t. ad gratiam actualem, vel ad sanctificantem, & alios habitus su pernaturales. Σ. ad unionem beatifieam, quae est fruitio aeterna Dei, di ad lumen gloriae, quo ei vatur creatura ad fruendum Deo s & secundum i
los dive s respectus potest esse diversa quaestionis
spectata quoad entitatem nonsis mamma respereι-- me ad alia entia , nec etiam respemve ad naturas per ipsam mediare unitas 3 potest tamen in bono , γ' vero sensu dici omnium maxima in ratione Mnιoubs. Haec quoad rem mihi videtur communis , nec Polse
controverti, nisi quoad yψῆςβ- ,
88쪽
Prob. t. ex Scolo. IJ Unitas mi est diei maxima ex duplici ea te ; vel ex privariane distinctionis vel ex
perfectione unitorum in isto unitasm . Himo modo non est in Christo maxima unitas , quia maxima est distinctio naturarum . Seeundo modo potest eoneedi maxima unitas post unitatem Trinitatis , quia unita sunt per
Prob. I. Nam in ratione entis substantia praecellit omne accidens , & accidentia absoluta praecesiunt re lativa , quae sunt minitnae entitatis : sed unici ista est accidens ,& quidem relativum et ergo sub hac compa
ratione non est maxima. Prob. a. pars. Nam persectio unionis quoad naturas unitas mensuratur ex unitate , quam essicit inter
illas; sed unitas, quam causat haec imio inter Deitatem ,& humanitatem Christi, non est maxima ; imo remanent distinctissimae , di secundum se tuli nite distantes; secundum unam Chri s est aequalis Patri, secundum aliam m Or esi Patre ; ergo in hoc sensu ,& sub hoe respectu haec unio non est maxima in ratione unionis.
Prob. 3. P. I. quia persectio unionis pres potest ex maiori firmitate, & indissolubilitate: sed unio hypostatica est firmissima, unionum s ergo, &c. Prob. min. tum ex Seripi. Nam dicit Apostolus, lil quod Christus, P. quod marieat in aeternum , femρirernum habes Deerdotium; tum quia de facto numquam dissoluta est, nequidem in morte , per quam dissoluta est unio corporis, & animae. Nam inquit Damast. Quod semel Verbum assumpsit, numquam dimi is, nec dimittet. Tum denique, quia huius unionis conservatio penis det a solo Deo, non autem ab ulla causa creata s ergo ex parte omnis creaturae indissolubi is est, & habet omnem firmitatem voluntatis divinae. Prob. a. quia persectio unionis petitur ex unitate unitorum in composito, quod ex illa resultat; sed haec unitas est persectissima , & maxima a ergo di unio . Prob. min. nam i sta unitas est maxima post unitatem Trinitatis , ut loquitur Scotuss ergo & unici. Confirm. hoc ex verbis Euangelistae : non enim - simplicitet dixit, quod Verbum assumpsit humani-D a Ia-
89쪽
ta tem , aut carnem, sed quod Verbum earo factum est; & in Symbolo de Filio Dei unigenito, quod homo factinest, quasi Verbum transierit per hanc uni nem in quandam identitatem, aut physicam unitatem
Prob. I. i quia in rerum creatarum natura nulla ta- Iis unio petest assignari, nec huic aequari; ergo, &c. Prob.ant. I. non unio corporis, di animae, vel materiae, & formae substantialis i non accidentis cum
subjecto, quae potest abesse, di adesse absque subiecti corruptioneὲ non subsistentiae cum natura , quam sustentat, quae morte suppositorum perit; unici nim ista non subjacet illis defectibus f ergo, &c. Ant. quoad i. par. negari non potest s Prob. quoad a. nam Per nullam Potentiam creatam potest humanitas a Verbo separari, sicut possunt formae omnes, & accidentia a materia , & a subjectq; di nequidem per mortem Christi dissoluta est unio inter subsistentiam Verbi divini, di partes humanitatis , sed mansit in corpo te, di anima , quantumcumque separatis, de dum illud iacebat in sepulchro , ista visitabat in- .
Confirm. Nam nullamnio causat tantam commuis nionem idiomatum inter unita , ut de se invicem praedicentur substantives non dicitur in homine corpus
est spiritus, est caros dicitur quidem lac est album , di dulce, sed non substantive, sed tantum adiective, sicut dicimus in Christo , Deus est homo , di homo vi
Deus; ergo, dic. oojic. I. coni. I. Par. Per unionem materiae substa tialis ad formam fit magis unum, quam per uni nem humanitatis ad Uerbum; ergo illa major est ista in ratione unionis. Prob. ant. per illam fit unum Perse compositum exactu , & potentia; sed hoc non fit inter Verbum, &natu iam s ergo,&c. Resis dist ant.& conis prob. in ratione compositi naturalis ,& physici,conc. in ratione compositi supernaturalis, neg. ant. & cons. Nam nullum est compositum physicum , di naturale, de quo tanta communicatio , di unitas praedicari possit, quanta dici soleat, di ldebeat de isto;quamvis non assignentur regulae Philosophicae, di naturatcs, cur sic dieantur; alioqui non esset compositum mysietiosum.
90쪽
Inst. Ex unione materiae, & formae substantialis r sultat unitas naturae simul, dc supposui; ex ista vero resultat distinctio maxima naturarum , & resultat sola unitas personaes ergo i Ila est persectior ista. Resp. dist cons. ex hoc capite, quod fatemur In eo clusione , absoluth, dc simpliciter, conc.conseq. & ex multis aliis capitibus at alis, neg.conseq. nam de istis procedit nostra resolutio Inst.2. Quanto plura sunt unita, eo minor est uniatas, & unios sed in Christo plura sunt unita, quam in quolibet alio ente creatos ergo in Christo minor est uni . Resp. dist. mai. Minor unio caeteris paribus, & sp Etatis regulis naturae ordinariis, conc. absolute, & in - ordine supernaturali, neg.ma,& cos. Quia in hac unione parum attendendae sunt regulae Pnilosophiae nat ratis 3 & haec unio eo eensenda est maior, & dignior, quo mirabilior, di magis in ea relucet Dei sapietatia, di potentia. Obiic. a. Unio formae coetarum cum eorumdem materia est magis indissolubilis, quam ista; ergo haec non est maior illa. Ρrob. ant. ex Philosbphia, in qua coeli dicuntur incorruptibiles. Resp. eg .ant. utrumque i nam in Philasophia dixismus coelos incorruptibius, non ex natura sui intri seca, sed desectu agentium contrariorum; dc Mite de facto vel destruentur, vel multum alterabuntur, juxta illud di fiJ Caelum, O terra transibunt ,εcc. Respond. a. neg. conseq. Nam licet ex capite Indisi Iubilitatis unis coelorum esset maior, ex aliis capitibus ista est major, perfectior, di nobilior, ut patet ex dictis.
Per idem respondetur ad obiectionem petitam ex maxima distant a extremorum, nempe Deitatis ab humanitate; quia quanto magis inter se distant, eo