장음표시 사용
371쪽
per quam possit etiam inter pertiscula esse tutas, virtuo sinis est quod se extra pericula ponat, quΦdl. 3. a.
dicium, quod aliquis virturem inierpericula conseruet, nihilomi .im hu-
1Wmoιι periculo non daber σtige e. Resp. D. Thomas, maioris virtutis iudicium est, ut puritatem perfectam aliquis conseruet etiam inter pericula puritatis , quam si eam extra pericula conseruaret: sed tamen parum amare puritatem
suam eonvincitur qui puritatis pericula non euitat; inter q iae difficillimum est & rarissimum omisnimodam puritatem seruare: sicut maxima puritas fuit beatae Agnetis , quae etiam in lupanari posita virginalem puritatem seruauit :&: tamen quia puritatis amatrixerat, nunquam in Lupanari hane suam virtutem Ostendere elegisset, sed quanto magis puram mentem habebat,ian id minus lupanar propria voluntate elegillet. Et simile est in omnibus talibus. quodl. 3. a. 17.s4 3. v. s. an sit periculosum magna aggredi. Resp. D. Thoinas , dicendum quod quascunque res magnas aῖ-gredi videtur periculosum esse: quia in his deficere est valdὸ no
Qu. r. an fas as sit de ratione periuris, quod d onitur mendacium
quod morales ac iis ex lpecie finem sortiuntur: finis autem iuramenti est confirmatio dicti humani , cui quidem confirmationi falsitas opponitur : per hoc enim confirmatur aliquod dictum,quod ostenditur firmiter eise verum :quod quidem non potest continere de eo quod falsum est : unde alsitas directe euacuat finem iuramenti: & propter hoc a falsitat e praecipuὸ specificatur peruertitas iuramenti, quae periuri uin dicitur,& ideo falsitas est de ratione pcr-
tta,vel iudicii. Resp. D. Thomas , dicendum quod sicut Hieron. dicit Hier. 4. quodcunque illorum trium defuerit , periuriuin est i non tamen eodem ordine e sed pri md quide in& principaliter periurium est qύλ- do deest veritas: secundarid autem quando deest iustitia; quocunque enim modo quis iurat illicitum, ex hoc ipso sal statem incurrit, quia obligatus est ad hoc quod contrarium faciat : tertio vero quando deest iudicium : quia cum indiscrete iurat , ex hoc ipse,periculo se committit falsitatem in
currendi. a. i. q. 98. a. I. ad I.
372쪽
quail actus morales procedunt a Voluntate , cuius obiectum est bonum apprehensum r 8c ideo si falsum apprehendatur ut verum, erit quidem relatum ad voluntatem materialiter falsum formaliter autem verum : si autem id quod est falsum, aecipiatur ut falsum, erit se i su in & materialiter 8c formaliter ; si autem id quod est verum ,
apprehendatur ut falsum , erit verum materialiter, & falsum formaliter. Et ideo in quolibet istorum ea. suum saluatur aliquo modo ratio
periurij propter aliquem falsitatis modum : sed quia in unoquoque potius est id quod est formale , quam id quod est materiale , non ita est periurus ille qui falsum iurat quod putat esse verum , sicut ille qui verum iurat, quod putatelle falsum: dicit enim Augustinus,
interest quemadmodum νerbum proe dat ex animo ἱ quia rεam linguam non fari , nisi rea mens. 1.2. .'8. a. l. ad 3. .sent. d. 39.ar. 6. ad I. σ3. ad rit. 4. virum omne periuriumsisFrecatum , iuxta istud D. Augusti
Resp. D. Thomas , dicendumquδd iurare est Deum restem inuocare et pertinet autem ad Dei irreuerentiam quδd aliquis eum testem inuo e et falsitatis; quia per hoc dat in te uigere , vel quod
vel quod falsitatem testineari velit:&ideo periurium manifeste est peccatum Religioni contrarium,
cuius est Deo reuerentiam exhibe- '
c v. s. are non implans aliquid illi tum , quod iurauit sesacturum , H
Resp. D. Thomas , dicendum quod ille qui iurat se fac hurum aliquid illicitum , iurando incurrit periurium propter defectum .iustitiae : sed si non impleat quod
iurauit, in hoc periurium non incurrit; quia hoc non erat tale quid quod sub iuramento cadere posset.
Qu. 6. an seruans aIiquod sonum . quod se non facturum iurauit , μ
Resp. D. Thomas , dicendum quod ille qui iurat se non intraturum Religionem , ve I non daturum eleemosynam . vel aliquid huiusmodi, iurando periurium iniscurrit propter defectum iudieij t&ideo quando facit id quod melius est, non est periurium , sed periurio contrarium: contrarium enim
eius quod facit , sub iuramento
cadere non poterat. 2.2. q. 98. AE. I.
ad a. Q μ. cur non est pertur ille qui iurauit se facturum voluntatem alteri;
nan facito sit aliquid nimia durum di importabile Resp. D. Thomas , dicendum quod cum aliquis iurat vel promittit se facturum voluntatem alisterius, intelligenda est debita conditio ; si scilicet id quod ei manis datur , licitum sit, & honestum,& portabile siue moderatum. ibi cis
373쪽
confirmari non potest : unde vana Qu. g. an or quomodo ad vitandum est iuratio: unde non oportet quδdριrsurium eιωes , veI Cananiel te iurare sine causa semper sit mor-neantur seruarε l urament a civita- tale peccatum, scut iurare falsum. iis νιι colluaj 3. s. a. 9. q. r. a. I. θη. r. ad s. Resp. supra v. iuramentum
M. ι Quar. 9. v. rum omne per urium sit mortale peccatum, quod prohibetur Leuit. l9. non periurabis in nomi
Resp. D. Thomas , dicendum qu bd secundum doctrinam Philo c. propter quod V numquodque tale, illud magis: videmus aute in quod ea quae ex se sunt peccata venialia,vel etiam bona ex genere si in contemptum Dei fiant, sunt
peccata mortalia et unde muli,
magis quidquid est quod de sui
ratione pertine d ad contemptum Dei, est peccatum mortale e periniurium autem de sui ratione importat contemptum Dei; ex hoe enim habet rationem culpae quia ad irreuerentiam Dei pertinet :vnde manifestum est , quod periurium ex sui ratione est peccatum
uar. Io. an iurare με causa si semper mortale peccatum , sicut iura=e falsum au υtrumque Frperiurium, ostpositum huic pracepto decalogi, non assume/ nomon Dei
Resp D. Thomas,. dicendum qu bd iurare sine causa non direct ε. opponitur illi praecepto , sed in odirecte t directe autem opponiture
ri iurare selsum; quia hoc est quod
uar. II. quomodo intelligatuν id suod dicitur extra de iureiurando rIn ea quastιone qua ponatΜr , an a Sacramenti vinculo absoluantar,
qui illud inuiti pro vita ct rebus sermandis se runt. nihil aliud a Liramur quam quod amιeuseres nostra Romani Pontifices arbitrati fuisse noscuntur ; qui tales a iuraia
menti nexibus absoluerunt: Caviarum ut agatur consulat.ι or aufι- ratur materi 4 peierandi, non eu staexρresse dieatur υν iuramenta non
scru ni ; sed si ea nou attendεrint, non ob hae sunt tanquam pro mo tali σriminι puniendi. Resp. D. Thomas , dicendum
quod coactio non aufert iuramenisto promissorio vim obligandi, respectu eius quod licite fieri potest i Et ideo li aliquis non impleat quod coactus iurauit, nihilominus periurium incurrit , &mortaliter peccat. Potest tamen . per aut horitatem summi Pontificis ab obligatione etiam iuramenti absolui , praesertim si, coactus fuerit tali metu qui eadere posset in constantem virum : quod autem dicitur quddi tales. non tart puniendi tanquam pro mortali crimine , non hoc ideo dicitur quia non peccent mortaliter , sed quia poena eis minor infligitur. .
374쪽
virum sempeν Ille mortaliter paeeat ad iuramentum ,& quasi non per- . , qui ριν Deum iurat aliquid falsum, cipit se iurare, sed ex lapsu linguae puta si ex ioco,υει lapsis tingua iu- in iuramentum prolabitur:& quia
ramenιο υtatur in communi seris tunc quasi nesciens iurat, de ne mone. sciens non reputatur voluntarius , ideo in tali casu videtuet Resp. D. Thomas , dicendum quis non voluntarie iurare : vu-qubd ille qui iocoia perlutat, non de si sit salsum hoc de quo iu-
euitat diurnam irreuerentiam, sed rat siue percipiat esse fallum quantam ad aliquid magis auget; siue non ὶ dummodo non sit men-α ideo non excusatur a peccato dacium perniciosum , non dico mortalit ille autem qui ex lapsu qu bd sit peccatum mortale , sed linguat falsum tutat , si quidem Veniale , valde tamen cauendum
duertat se iurare & falsum esse propter vicinitatem ad mortale. 3. quod iurat, non excusatur , pec. s. d. 39. q. a. s. qu. I. in cory. Cato mortali,sicut nec 1 Dei contemptu i Si autem hoc non ad uet- QM. r4. quando nam periurium dic lat,non videtur habere intentio- tur perniciosem.
nem iurandi; & ideo , et imine peri ut ij excusatur. Est ergo gra- Resp. D. Thomas , dicendum uius peccatum , si qais solemniter quod falsa iuratio non dicitur iuret per Euangelium , quam si perniciosa , ni fi quando est cum
per Deum ineommuni sermone plena deliberatione iurantis. s. ad id ret; tum propter scandalum ἔ MAEU b. d. 39. a. . ad a. tum propter maiorem deliberationem : quibus aequaliter hinc inde QM. I I. an periurium tam assertorium, pensatis , grauius est si quis per Τη m promissorium sit mortaIν pec- Deum iurans periuret , quam si ccltum ; lieet aliquis non reddatur periuret iurans per Euangelium. infamis nisi ex persurio prom so- Ibid. ad x. - rie, ut habetur 6 fuast. I. cV.
t. 13. an periurium sit si e mρrtalo peceatum siue sit solemne Resp. D. Thomas , dicendumsiise non , auι si fiat cum aduerten- qu)d non propter quodlibet pec-ria , vei sina ipsa. catum mortale aliquis infamis efficitur ipso iure : unde non sequi-Resp. D. Thomas , dicendum tur , si ille qui iurat falsum iura quod iuramentum est duplex: mento assertorio , non est infamis quoddam in quo aliquis percipit ipso iure . sed solum per sentense iurare& tune si falsum iurat, tia in diffinitivam latam eontra credo quod semper peccet morra eum in accusatione, quoa propter liter; sive sit iuramentum solem hoc non peccet mortaliter. Ideo ne, siue non solemne r& precipuὶ autem magis reputatur infamis quando percipit e isse falsum quod ipso iure, qui frangit iuramentum iurat. Quoddam vero iuramentum promissorium solemniter factum sest, in quo homo non attendit quia in eius potestate remanet. Disiti od by Gooste
375쪽
postquam iurauit , ut det suo iu- T lmento veritatem , quod non cρntingit in iuramento at Ieriotio. λ. 2. M. 9 8. a 3.μd 3. an pecceι it, qui iuramenis tuis exigit ab alia siue sciat , siu/nesciat ιάκ- fure periurum.. R P. D. Thomas, dicendum qiiod fecundum doctrinam Philosophi proριι r quod unu n3uodquo tale , illuἀ magis : videmus autem quod ea quae ex se sunt peccata ve. Dialia , vel etiam bona ex genere, si in conreptum Dei fiant, sunt peccata mortalia: unde multo magis
quidquid est , quod de sui ratione
pertinet ad contemptum Dei, est peccatum mortale: periurium au-.tem de sui ratione in portat con temptum Dei : Lx hoc enim habet: rationem culpae , quia ad irreue rentiam Dei pertinet: unde manifestum est quo d periurium, ex
sui ratione, eth peccatum mortale. 232.q. 03. a. . in cory. u. II. utrum in iudicio iuramentum exigi debeat ab eo,qui creditur forascrri. rus : ct υι rum exιra iudicium.xigi pusu , si da hoc dubιtιιur . . Resp. D. Thomas , dicendum quod quando aliquis scit , vel probabiliter credit quod aliquis
deierabit , non. licet ei iura. mentum exigere , nisi forte sit in loco iudicii , quia iuramentum iniiudiciis non tantum exhibetur propter iudicem, sed propter alios: unde non est in potestate eius iuramentum remit ζ re , quod secun-d im ordinem iuris exhibendam e i t. Similiter si sciat eum iura in iratu vcrum , potest licitet iura-..
mentum exigere , non pro se , sed pro aliis qui hoc nesciunt: si aut cin dubitet , dubitatio ex tanta suspicione procedere potest, quod cum peccato crit : Et ideo Aug. non audet dicere quod sit sine peccato: non tamen dicit qliod semper sit peccatum. 3. ἡ. 3'. 3. I.
. I. f. L. ad 2. Quarii. iῖ. an liceas mi iuramento
illius qMi iurat veram ριr falsertaeos . vel etiam istivi qui falsu in
Resp. D. Thomas, dicendum quod licet malo uti propter bo.
num : sicut de Deus utitur: non tamen licet aliquem ad malum inducere .unde licet eius qui per falsos De Os iurare paratus est , iuramentum recipere e non tamen licet eum inducere ad hoe quδ4 per fallos Deos iuret. Alia tamen rati videtur elle in eo qui per verum Deum falsum iurat: quia in tali iuramento deest bonum fidei, qua utitur aliquis in iuramento illius qui verum pet falsos Deos iurat , Vr Aug. dicit. ad Publicolam : unde in iuramento eius qui falsum per verum Deum iurat, non videtur else aliquod bonum quo uti liceat.
τε , I9. in qua liceat ea sentire isti qui iurat per idola. Resp. D. Thomas , dicendum. quod ille qui iurat per idola, pec car quidem quantum ad formam iuramenti , sed non quantum Raassertionem veri , vel promissionem alicuius quod redundat in
hoc potest ei consentiri sine pec 'cato
376쪽
eato: sed non quantum ad primum:& ideo iuramento eius uti possumus quandoque sine pecca P. 3. s. 4. 9. q. .H.v . ad 3. Par. xo. virum ille qui scit alterum esse ριraurum teneatur accusare il-ιAm , cum a1catur leuit. s. si ρις-
caueris anima , ct audierat vocem
iurantis falsum,totisque fueriι quod aut ipse vidit aut consci- est : nisi
indicauerit , portabi3 iniquitatein suam.
Resp. D. Thomas , dicendumqvbd , sicut Aug. dicit, Moyses
non expressui in praedicta aut horitate, cui sit indicandum periurium alterius: Et ideo intelligitur quod debeat indicari talibus qui magis possunt prodesse quam obesse periuro. Similiter etiam non expressit quo ordine debeat manifest .irip& ideo videtur seruandus ordo Euangelicus , si sit peccatum peritarii occultum : Et praecipue quan do non vergit in detrimentum alterius : quia in tali casu non ha
Resp. D. Thomas , Ut ostendatur grauitas idololatriae & periurii , postquam in primo praec
pio dixerat Deus , non adorabu ea neque eoles, subditur Exodi ao. Ego sum Dominis Dem tum, visitans ini- gustatem Pararum in filior : & postquam dixerat, non assumes Dei tui in vanum , subditur ,. nec enim habebit insonrem Dominuι eum qui assumpserii nomen vomni frustra. ibidem ad I. u. 23 . cur homines maxime abhorarent perιurium, ideoque ad maiorem cerritudinem testimonii exigitur ab
Resp. D. Thomas, dicendum , qudd homines maxime abhorrent peccata quae Lint conira Deum ,
qtia si grauissinia : inter quae est
periurium : non autem ita abhorrirent peccata quae sunt contra proximum: di ideo ad maiorem cer titudinem test momi requiritur testis iuramen .um. a. . i. γλ. - . . . ad 1.
in causa cui uni bet peccati defer- Qu. I. quando nam permnlatio dignitur iuramentu, inanifeste Oitendi- ιarum xv ι beneficiorum Eeetes
tur quδd periurium pro maximo st corum scri possu abjsul smonia. . peccato debet haberi : nec imme-xito : quia periurare nomen Dei , D Esp. D. Thomas , dicendum idetur quae Jam diuini nominis quod in tali permutatione est denegatio: unde secundum locum smonia, si pro aliquo terreno post idololatriam peecatum periu- commodo utriusque, vel alterius, ii tenet, ut ex ordine praecepto- talia commutatio fiat : si autem Z;
377쪽
, si PERMUTATIO.uro aliquo spirituali, utpote quia hie in illo loco melius possit Deo
seruire , non est simonia i unde tune potest fieri commutatio ex aut horitate Episcopi Dioeceiani. A.
I. d. II. . . a. . ad 3. an talis permutatio fieri pos sit ne dum authrritate Prasati : sed ειiam inarum partium.
Resp. D. Thomas, diceniumqubd nomine emptionis , de venditionis intelligitur omnis con tractus non gratuitus : Vnde nec mutatio Praebendarum, vel Ecclesiasti eorum beneficiorum fieri potest authoritate partium abὲ que periculo simoniae, sicut nec trant actio, ut iura determinant. Potest tamen Praelatus ex ossicio suo permutationes huiusmodi facere, pro eausa utili, vel nec ellaria. 2. . L. f. IOO. a. I .ad I.
cuar. i. quid sit pertinacia. o Esp. D. Thomas, dicendam 1 qu bd sicut Ilidorus dicit in
lib. etymologiarum pertinax dici-ν nr aliqvu, quι est smyrudenter i navas quasi omnino tentns, ct He s dein dicitur e iam Peruleax , eo quod in proposito siua ad victoriam perseuerιt :antι qui enim dicebam i clam , qu- nos victoriam , de Philosophus vocat in T. eth. hebrainomones, idest sortis sententiae , vel Idiu monos, idest propriae sententiae ; quia scilicet perseuerant in propria sentetia plusqu m oportet. 2.2 q. I 8.
a. 2. su cor . 29. a. 2. in cory.
Quar. 2. i quo a frar pertἰ ax a viro constanti.
Resp. supra v. metus. qu. 3. Quarit. 3. quomodo sicut ait T. G ι-gstr. I. morat. ye tinacia oritur ex vana gloria.
Resp. D. Thomas , dicendum quod ideo aliquis nimis persistit in propria sententia , quia per hoc
vult suam excellentiam manifestare: dc ideo oritur ex inani gloria, sicut ex causa. 2. 2. qua l. I 8. M. 2. ad I. u. q. quomodo pertinax oedit aI cui delectationi vel iris uia, iuxta illud Phiιas '. eth. gaudεnι υιncentes , ct tristamur si sententia eorum in-sirma aρρareant: ct cur assimilarur incontinιnt, vel molli.
Resp. D. Thomas, dicendum quod pertinax excedit quidem in hoc quδd inordinate persistit in
aliquo contra multas difficultates; habet tamen aliquam delectationem in fine , sicut dc sortis , dc etiam perseverans: quia tamen illa delectatio est vitiosa, ex eo qud animis eam appetit, & contrariam tristitiam fugit, assimilatur incontinenti , vel molli. ibidιm ad 2.
virum in homine Dy Icnιε re periatur.
Resp. D. Thomas , dicendum quod per tubari dieitur ex toto turbari; & hoe est quando turbatio inferioris partis ad superiorem peruenit, ut eius ordo turbetat: dc hoe non est in aliquo sapienIe.
378쪽
ea . 2. in peri r betur homo, si ρα sit vel ei iam ipsi M experien Da .vsque ad rationem Peruemat.
Resp. D. Thomas , dicendum qu da homo dicitur perturbari, quando peruenit passio vique ad rationem, immutans ipsam a sui aequabilitate ; non autem quando peruenit experientia dolonis vel passi bilis ad rationem. 3. s d. Φ I ..
Resp. D. Thomas, hoc probat Seneca itipliciter. Primo sic : fottius non perturbatur a debili oti :sed virtus et fortior malitia: ergo non perturbatur ab sta : nec a virtute ; quia virtus non est virtuti contracta : ergo nullo modo. Se cando sic : nullus Oet turbatur ni si
de eo quod bonum situm perditur, vel diminuitur : sed sapiens non perdit bona su a, nec ei pollutua i ferri , quae sunt bona animae. ἔq ita bona corporis non re pucat sua: ergo non perturbatur. Tertio
sic : quia fortuna nihil eripit, nisi quod dedit: sed non dedit virtute: ergo ipsam auferre non potest :de se idem quod prius. 3 . s. d. δ 3.
Esp. D. Thomas , dicendum 'quod homo escituri diu citinio de aliis debitor secundum co-ium diuersam excellentiam, de diuersa beneficia ab eis suscepta. In Vtroque autem Deus summum obtinet locum , qui & excellentissi. mus est, dc esh nobis estendi de gubernationis primum principium :secundaria vero nostri tale dc gubernationis principia sunt parentes dc gratia , a quibus de in qua nati de nutriti sumus: de ideo post Deum est homo maxime debitor parentibus de patriae. In cultu aurem Parentum includitur cultus omnium consanguineorum , quia etiam consanguinei ex hoc. die untur quod ex eisdem patentibus processerunt , ut patet per Philos8. et hic. in cultu autem patriae intelligitur icultus omnium Conciis ilium , de omnium patrix amicorum : dc ideo ad hoc pietas principaliter se extendit. L. 2. q. IOI. a. I. sn co p. 3. f.d. 3. q. 3. H. 6. θη . . I. I. ad T ωοιδ. 4, tect. L. Qu. 2 . cur D. Gregorim dἱeat in I. . Moras. pietas ιn dιν suo conuiuium exhibet, quia cordis viscera misericordia operitas restiet.
Resp. D. Thomas , dicendum i quod sicut Augusti. dicit in io. de
civit. Dei : more vulgi nomen pietatis etiam in opιribus misericordia frequentatur et quod ideo arbitror euιn fise , quio hac fieri praciρue mandua Devi , qua sibi prasacrisitio ptate retectatur : ex qua consuetudine factum i
379쪽
uar. 3. an Platas Φxhibeat Paron. ιibus sustentat sonem. Resp. D. Thomas , dicendum quod Parentibus dc conciuibus aliquid debetur dupliciter: uno modo per se , alio modo per accidens: per se quidem debetur eis id quod decet Patrum inquantu tu Pater eli, qui cum sit superior ,
quasi principium filij existetis,debetur et , filio reuerentia ἡ dc ob. sequium : per accidens autem aliquid debetur Patri , quod decet eum accipere iecundum aliquid quod ei accidit, puta si sit infirmus quod visitetur , & eius curationi intendatur Ae si sit pauper , quod sustentetur . & sic de atiis halu modi , quae omnia sub debito obsequio continentur: dc ideo Tullius dicit, quod pietas exhibet stoscium , ct cultum, ut ossicium referatur ad obsequium, cultus verbad reuerentiam , siue honorem rquia ut dicit Augustinus in Io. de Civit. Dei cap. pri. dicimur colere homones, ' os honorificaιione , vel recordatione , vel prasentia frequenta
Resp. D. Thomas , dicendum' quδd pater habet rationem principij. filius autem habet rationem principio existentis : ideo per se Patri conuenit ut subueniat filio ,& propter hoc non solum ad horam debet ei subuenire , sed ad totam suam vitam , quod est thesaurixare: sed quδd filius aliquid conferat Patri, hoc est per accidetis
ratione alicuius necessitatis in-
stantis, in qua tenetur ei subuenire, non autem thesaurizare quas iniunginquum, quia naturaliter non parentes filiorum , sed fili j paren-
Resp. D. Thomas, dicendum quod cultus,& ossicium , ut Tullius dicit lib. 1. de inuent one,debetur omnibus sanguine iunctis , &Patriae benevolis, non tamen ae qualiter omnibus , sed praecipue parentibus ; aliis autem lecundum propriam facultatem,& decentiam personarum. ibέήem ad s. 6. virum occasione Rσligiant. μιρrstermittenda pietMis escia in
Resp. D. Thomas , dicendum quod Religio 8c pietas sunt duae
Virtutes : nulla autem virtus alij irtuti contrariatur, aut repugna squia secundum Philolophum in praedicamentis , bonum non est bonoco 3rarivm : unde non potest esse, quod pietas de Religio se mutuo impediant,ut propter acti in unius,aet is alterius excludatur : cuiussi in 'bet enim virtutis actus debitis circunstanti js limitatur , quas si prae erear,iam non erit virtutis actus, sed viiij: unde ad pietatem pertinet ossi a tum , de cultum parentibus exhibere secundum debitum modum Non est autem debitus modus , ut plus homo tendat ad colendum patrem, quam ad colendum Deum:
sed si eat A ribiosius dicit fit per
380쪽
. PIETAS. - . 3 61 Reli ἰοηὼ pietar antefertur. Si ergo idololatris, secundum mandatum
cultus parentum abstrahat nos 1 cultu ne i , iam non esset pietatis parentum insistere cultui contra Deum : unde Hier. dicit in Epistola ad Heliodorum , Per ealcatum pergo Patrem , peν calcatam Pergo Matrem, ad vexillum crucis mola Domini, non pepercerunt , ut habetur Exod. 31. Iacobus autem M
oannes laudantur ex hoe quod sunt secuti Dominum , di milla parente, non quia eorum pater eos prouocaret ad malum, sed quia aliter aestimabant ipsum posth vi Si in mum genvi pintaι is est in hae ro tam transigere eis Christum se fuisse erudelem e & ideo in tali casu quentibus. Ibι d. ad r. dimittenda sunt ossicia pietatis in Parentes propter diuinum Religionis cultum. Si ver b exhibendo debita obsequia parentibus non abstrahamur a Diuino cultu , hoc iam pertinebit ad pietatem . dc sienon oportebit propter Religionem Pietatem deserere. 2.2. q. IOI.
.. 8. eur Christus Luea '. dicenti sibi: Permitte me primism iro , ct sepelire patrem meum , respondit:
sive ut mortui sepeliant mortuos suos e tu autem vado annuntiarunum Dei.
η. 7. in quo sensu Christuι Luc. I . dicit si quia υι irit ad me , ct non od ιι Patrem suum ct maι rem , ct
sororer, adbue autem ct animam
suam , non potest me in eo disci- puI- s in laudem iacob, ct Τοα- πω Matth. . dicitur quod νιlictis retibus secuti sunt Christum : ct in
laudem Levitarum Deut. 3 . qui
dixeris patri suo ct matri sua , 'sio vos fratribus suis ignoro vetiὶ ct noeierunt silios μοι , hi
Resp. D. Thomas , dicendum qu ba Dominus ideo prohibuit discipulum , sepultura patris, quix sicut Chrysost. dicit, per hoc eum
necesse re testamenta serutari ct ha-
reditatis dι-mnem'. st alia huiusemodius praeipia quia eram gus cominplere poterans butis senιris multuram. Vel se ut Cyrillus exponit Aia per Luc.discipulus ille non petiit quod Patrem iam defunctum sepeliret , sed adhue υι uentem in Ienia ιιι e sustenta-rct, usque v. sepeliretur e quod Do.
quo a Greg. exponens illud ver- rentela adstricti. Ibid. ad i.
'ido ct fiatiendo ne cire debemus :s enim parentes nostri nos prouo Cent ad peccandum, & abstrahant nos 1 cultu diuino,debemus quantum ad hoc eos deserere de odire: di hoc modo dicuntur levitae suos consanguineos ignorat se , quia muti debea ut pietatis usscia erga
Rei p. D. Thomas , dicendum qu bd aliud est dicendum de eo qui est a,huc in saeculo constitutiis,&aliud de eo qui iam est in Religione professus.