Moralis diui Thomae doctoris angelici ordinis praedicatorum, ex omnibus ipsius operibus ita exactè deprompta, vt censeri possit opus nouum omnibus cuiusque conditionis personis, sed maximè confessariis, & concionatoribus vtilissimum ... Adiecta sunt

발행: 1677년

분량: 710페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

401쪽

dicimus prafumptuosum. Resp. D. Thomas , die endum qu bd magnanimitas consistit in medio ; non quidem seeunddmquantitatem eius in quod tendit, quia tendit in maximum , sed constituitur in medio secundum proportionem ad propriam facultarem , non enim ad maiora tendit quam sibi eonueniant. praelum in ptuo ius autem qu autum ad id in quod tendit , non excedit magna nimum , sed multum quandoque ab eo defieit : excedit autem secundam proportionem suae faculis ratis , quam magnanimus non transcendit : de hoc modo praesumptio opponitur magnanimita ti per excellum. 2. 2. qu. I O. ηυ.

er unde sit creata. Resp. D. Thomas , quod dicitur Eccle. 37. O prasu ριρ o nequis Fina, rude creata es ubi respondet

q. q. 2. an sit Pre nendum bonum de quoI bet. Resp. D. Τhomas, dicendum quod de quolibeι ρrasumendum est,. sem nisi arρ east estntrarium , dummodo non vergat in periculum alterius; quia tune est ad hiahenda cautela , ut non de secili

unicuique credatur , secundum illud primae Ioannis. Nolite crearae

r . an ct quare bomines tenebanis tur ad primitias ostfrendas est' utrum hoc prace8 m obligeι in lege nσua , sicuν dic tur 16. - γ. Usrael decimo, ct ρηιturitas,quas de iure Sacerdotum esse semimur, ab omni populo acci8ere.

primitiae ad quoddam genus oblationum pertinent; quia Deo exhibentur cum quadam professione, ut habetur Deut. as. unde de ibidem subditur, suse una Sacerdos

Cartallum scilicet primitiarum

de manu eius qui deferι prunitias, ponat ante Altare Damim Dei tui r& postea mandatur ei quod dicat

adcirco nunc ofero primiιιαι frugum terra . quin Dominus dedo mih offerebantur autem primitiae ex

speciali causa , sicilicet in re eo gnitionem Diuini benefici j ; quasi aliquis profiteatur se 1 Deo fructus terrae pc rcipere, & ideo se teneri ad aliquid de huiusmodi Deo exhibendum, secund im illud

primi Paralip. vltimoque de manu tua aec yrmus, dedim in tiba. & quia

neci debemus exhibere id quod praecipuum est,ideo primitias qua si praecipuum aliquid de fructibu

terrae , praeceptum fuit Deo offeriare . de quia sacerdos constituattirpro 'oyuto in his qua sunt ad Deum. ideo primitiae oblatae Deo in usum Sacerdotium cedebant: unde dicitur num. I t. tocutus est Dominus au Aaron : acee dedi rabs c odiam,

primitiarum mearum. .

Pertinet autem ad ius naturale

402쪽

ιξ8 PRIMIT .

ut homo ex rebus sibi datis a Deo aliquid exhibeat ad eius honorem: sed quδd talibus personis exhibeatur , aut de primis fructibus , aut in tali quantitate , hoc quidem fuit in veteri lege iure diuino determinatum : in noua autem lege definitur per determinationem Ecclesiae , ex qua homines obligamur , ut primitias soluant, secundum consuetudinem Patriae,5 indigentiam ministrorum Eccle

siae. a. a. q. 86. a. 6. in cory.

Resp. D. Thomas , dicendum quod sicut Hieronymus dicis, ex

maiorum tradatione iniraductum est

quod qui plurimum , quadragesima

unde dieitur quod inter hos terminos sint primitiae offerendae , secunddin consuetudinem patriae. Rationabiliter tamen primitiarum quantitas fuit determinata in lege, quia sicut dictum est , primitiae dantur per modum oblationis , de Cuius ratione est quoi sit voluntaria. a. a. q. 86.a . . ad 3.

PRINCEPS.

manos 1 3. reddite ergo omnibus δε- Lia r cui eributum , trιbulum e cui

in reddendum subiectionis se- PRINCEPS. nain. Et primo quidem in gene

rali , dicetis , ex quo tributum de . betur principibus , tanquam Dei ministris: reddite ergo omnibus debita. Ex quo patet quod ex necessitate iustitiae tenentur subditi sua iura principibus exhibiare.

2 . reddιte qua βιο Casa/ω casarisc. Secundo specificat: de primo ea quae sunt exteriora dicens, cui tributum scilicet, debetis, redderetributum, quia, scilicet , principitribuitur pro generali regimine, quo patriam in pace & quiete gu

quod est bona faetusque est ιν ibutta serviens. Cui vectigal, scilicet, debetis, reddite, vectigal, quod scilicet,redditur principi in aliquibus certis locis de Mercimoniis, quae

deferuntur pro reparatione viarum

Se custodia. Uel vectigal dicitur, quod datur principi , quando pecpatriam deuehitur, sicut sunt procurationes,& alia huiusmodi. Secundo ponit ea quae sunt interius exhibenda. Est autem , considerandum quδd principi debetur & timor , & honor : timor quidem , inquantum est Dominus sua potestate malos coercens a

malis. Malac. r. Si ego Dom us,

ubi est tranον mem Et ideo dicit,cui timorem,scilicet, debetis, reddite

timorern prouerb. a 4. Deum ramesiti mi. In quantum autem quas parer prouidet bonis quae sunt in

laudem eorum .debetur illi honor. Malac. I. Sι ego Pater , et bi honor

meus f de ideo subiit, cui honorem , debetis, reddite, honorem. r. Petri a. Regem honor cate. Sed contra est quod dicitur Leuit. 29. ADt' honores νwltum potent/s. Sed

403쪽

oc est intelligentum quantum ad hoc ut pro eo , iustitia non declines. unde cibili tur , iuste iudica proximo tu . In expos. eiusdιm cap. 1 3.

num comm uete riuita is baete se habeat, nisi 'Peinei os sint virtus. Resp. supra v. ciuitas u. I. Ou. 3. a et sit utile quod ab ui siletes maneant in domo Prineipis insi- ἀιli .uhesp. D. Thomas, quos utile est quod aliqui fideles locum in i milia Imperatoris infidelis habeant ad dasendendum alios nde les, sicut Beatus Sebastianus Christianorum animos , quos in tor mentis videbat deficere, confortabat, & adhuc latebat sub militari chlamyde in domo Diocletiani.

Q . q. qua e Elelesia toleravit Adιlerseruire Ialιaeto apostata. f Resp. D. Thomas , dicendum quos illo tempore Ecclesia in sui nouitate nondum habebat potestatem terrenos Principes compescendi : & ideo tolerauit fideles Iuliano apostatae obedire in his , quae nondam erant contra fidem , t maius periculum fidei vitare

tur. 2. L. q. I 2. a. 2 . ad 1.

Plura de Principibus videantur δε-

PRIVIL EGIV M.

Q . r. 3 id sit priuilegium. D Esp. D. Thomas, dicuntur pri- uis egia quasi leges priuatae :quia relpiciunt singulares perso-

nas ric tamen potest 1s eorum ex tenditur ad multa negotia. p. 2. l. 96. a. I. ad I.

Resp. D. Th omas, aliqui dicunt , qudd nullus potest etiam authoritate superioris Praelati absoluere subditum inferioris praela ti contra voluntatem ipsius, suta non potest authoritate Episcopi contra voluntatem parochialis aliquem absoluere. Hoc est erroneum. Quia ad absoluendum requiritur potestas Sacerdotalis, &aurisdictior Episcopus autem habet immediatam iutisdictionem in omnes sui Episcopatus .unde Episcopus potest omnium consevio

nes audire etiam contra Volunta

tem Presbyteri parochialis : desimi liter etiam ille , cui Episcopus committit, & mul th magis si papa Committit. Tamen Archiepiscopus , quia non habet immeiadiatam iurisdictionem in omnes sui Archiepiscopatus , nisi ex appellatione , non posset alicui dare licentiam , vel aut horitatem au diendi confessiones contra Voluntatem Episcopi , & Dicece sani

suffraganei. quodlib. I a. a. o. u. 3. au parochus teneatur fid/m adbibere suis Parothianis dιcluti iabus se esse causessus alae i ex pri- . uilegio potestatem habenti: ct utrum

pusi ιis Sucharistiam denegare. Resp. D. Thomas , dicendum C e c iij

404쪽

quo3.l in foro iudiciali creditur homini contra se , sed non pro serin foro autem poenitentiae creditur homini pro se & contra se . est ergo distinguendum quod dupliciter fit impedimentum quo aliquis , perceptione Eucharistia

impediatur et ri enim sit impedimentum ad forum iudiciale pertine n s s puta excommunicatio notirenetur sacerdos suo subdito ere

dere, quem excommunicatum no

uit, nisi ei de abs tuti ne constet. Si autem sit impedimentum quod ad forum conscientiae pertineat scilicet peccatum in tenetur ei credere. Et iniuste agit, si deneget Eucharistiam ei qui perhibet se eoianilum & absolutum ab eo qui absoluere potuit , vel aut horitate Apostolic1. vel aut horiritate Episcopi. quoati . i. a. in . im

pradit am pus atem hab/nti cogi possit ut iterum Parocho suo , vecatiori eansi eatur Resp. D. Thomas,.non potest aliquis alicuius, hominis aut hora vitate compelli ad confitendum peccatum quod alteri confessu; est iiii absoluere potuit: quia conses peccatorum quoddam saer me ii tale est diuino imperio subiacens, non humano ibidem ad i. Oiι. s. qua modo intolligi debυε De-eretalis innoc iij s. ds conssone

conceditur ad confusenes audiendas non impedit quin Ecessa Recto- ea adimpleant νου quod eis prae ιι-yrou. 17. diluenter cognosce vultum pecoris tui.

Resp. D Thomas , dicendumquδd rector Ecclesiae debet vultu in pecoris sui agnoscere dupliciter. Vno modo per sollicitam exterioris conuertationis considerationem , qua inuigilare debet super gregem sibi commissum t & in hae cognitione non oportet quod credat subdito , sed .certitudinem facti inquantum potest inquirat. Alio modo per confessionis manifestatiora em : & quantum ad hane cognitionem non potest maiorem certitudinem accipere quain vesubdito credat: quin hoc est ad subueniendum conscientiae ipsus, v de in foro confessionis creditur homini, &. pro se , & contra se non autem in foro exterioris iudi-eij: S ideo ad hanc cognitionem sufficit quod credat subdito dicen re se alteri absoluere volenti confessiim fuisse. Et sic patet, qudd talis cognitio pecoris per priuilegium alicui indultum de consevione audienda non impeditur. 4. βηt. as. II.. Mast. .arr. q. l. s. ad a. quodlib. I

Resp. D. Thomas, dicendum quod praeiudicium' non fit alicui Lausi subtrahatur quod est in seu

405쪽

PRIVI

tem ipsius indultam : iurisdictio

nis autem potestas non est comis

missa alicui homini in fauorem suum , sed in utilitatem plebis , de ad honorem Dei: de ideo si superioribus Praelatis expedire videatur ad salutem plebis , & ad honorem Dei promouendum, quod aliis quae sint iurisdictionis cominmittant, in nullo fit praeiudicium

inferioribus P caelatis , nisi j li is

su Christ : Se qui gresti ovium prae

Resp. supra v. AbbG q. 6.

ipsi S. Pontifae dicu in proleto Oisse dem bulla, Onda suffieit illivi summarium hie apponere, quod sic habet. Regulares , qui in Eeclesiis sui

dinis praedicare voluerint, te- ab Episcopo Dioecesino be- edictionem petere ; praedicare tamen posse , quamuis illam non

obtinuerint. Rubd si Episcopus

benedictionem nedum . non con

cesserit , sed etiam contra dixerit,

nec in praedictis quidem Ecelesiis

licere Regularibus praedicare ;Eosque contrauenientes ab illo, tanquam Sedis Apostolicae Deia legato, censuris aliisque poens Ecclesiasticis in vim costitutionisse l. re c. Gregorij X V. praede cessoris nostri incipientis , inseruistabili Dei prouidentia , coerccri,& punire posse. Episcopum tam euabique iusta de rationabili causa Contradicere non debere ; Ethuiusmodi benedictionem teneric fiam Regulares petere , si in qui . bulcunque Oratoriis sui ordinis1Lrmonem coram populo , vel in Ecclesiis, aut ad Crates Monasteririorum Sanctimonialium , eorum

jurisdictioni subjectarum , licet clausis januis de nullus Saecularis

ibi intersit , habere volucrint. Posse autem Episcopum, licentiam concessurum , Regularibus in Ecclesiis , quae suorum ordinum non sunt, praedicare volentibus, illos,quamuis ab uniuersitaribus, aut a Magistratibus laicis nominatos, etiamsi Episcopi Antecesso. res per tempus immemorabile hanc licentiam absque examine Concedere consueuerint , quoad doctrinam examinare, si ita ipsius arbitrio , quod moderatum & discretum esse debet, visum fuerit,

re licentiam praedicandi , semel iisdem concessam ob rationabiles

causas, licet Occultas , praedicationem tamen concernantes, suspendere. Non posse tamen Epis.copum generatim prohibere Re gularibus , quin in Ecclesiis suor una ordinum praedicent. Ad haec, Religiosos, ab Episcopo Conse res saecular suin in sua Dioecesi audiendas approbatos . non posse in alia Dioecesi eas abs-

406쪽

pRIVILEGIUM.

tione audire , quainuis poenitentes subditi sint ejus Episcopi , a quo ipsi steligiosi jam fuerant ap

probati. Et generaliter approbatos ab ε piscopo ad personarum

saecularium consessiones audiendas, nequaquam censeri approbatos ad audiendas confessiones

Monii liuiti sibi subjectarum ; sed egcte quoad hoc sp ciali Episcopi

approbatione : atque approbatos pro audiendis confessionibus Mo. ni alium virilis Monaster ij , minime posse audire confessiones Mo. Dialium alterius Monaster ij. Iride inque Conse rex extraordina ἀrios semel deputatos, atque approbatos ab Episcopo ad Monialiu cofessiones pro una vice audiendas, Mud posse expleta deputatione , in vim approbationis nujusmodi illarum confessiones audire; sed toties ab Episcopo esse approbandos, quoties casus deputatio nis contigerit. Caeteram in Monasteriis , ac etiam Collegiis, ubi iuxta Regulα inthi tuta vivitur , poste tam Praelatos Regulares , qaam Consessores. Regia tari an corundem Mona stetiorum , seu Collegiorum, audire confessiones.

illorum Saecularium , qui inibi sunt vere de familia , & continui

commensales, non autem illorum,.qui tantum ipsis deseruiunt. Illos. autem Religiosos , qui ad confessiones auliendas idonei generaliter reperti nerint, abi Episcopis γgeneraliter quoque & indistinctSabsque alia limitatione temporis,

certorumque locorum , aut generis personaru in , in Dioecesi pro pria admittendos. Qia ad caeteros: vero , qui non adeo idonei repetientur, si petierint se admitti

arbitrio Ordinariorum relinqui. ipsos cum limitata facultate, prout eisdem ordinariis magis expcdire videbitur, probare de admittere. Semel autem simpliciter approba

tos, posse in Dioecesi Episcopi approbantis , quouis anni tempore, etiam Paschali, dc quorumcunqtie etiam infirmorum confessiones audire , absque ulla Parochorum,

vel ipsius Episcopi licentia. De

qua tamen confessione teneti diis chos Religiosos eorundem infirmorum Parochum illico certiorem reddere. Et hoc posse illis ab

Episcopo sub poena suspenso nisa facultate audiendi consessiones. praecipi. Sufficere tamen , Ut certio ratio hujusmodi fiat saltempstifcripturam, apud ipsim infirmum relinquendam

Et eos , qui dictis. Religiosis , simpliciter approbaris , Paschali

tempore confesti fuerint, constitutioni quae incipi r mriis utriusque sexus , quoad Confessionem dumtaxat, satisfecisse censendos Regulares vero ad ei a smodi confessiones audiendas , praevio examine , limplici cer a bsque ulla. temporis piae sinitione ab ipso mce Episcopo , secus autem si ab eius Vicario , aut ab Antecessoribus Episcopis, approbatos , non posse ab eodem , qui sic approbata L, iterum examinari , atat ab eisdeni Consessionibus audiendis suspendi, seu licentias illis concessas reuocari , nisi. noua superueniente causa, quae ipsas Confessiones concernat. De qua tamen haud necessitium esse , ut in actis constet; nec eam teneri Episcopum ipsis

negularibus significare , sed Sedi

Apostoli eae dumtaxat , ubi eam

sibi aeeriri eostulauerit. Porrδ si Resulare

407쪽

PRIVILEGIUM. 393

Regusares cum scandalo, aut alias reseruatis, non autem in illa, ubi inhoneste vivant, vel aliquod de- idem Confessor est approbatus, lictum committant, per quod ra- absoluere, nisi eosdem poenitentestionabili Episcopi iudicio videan- nouerit in fraudem reseruationis tui 1 Confessionibus suspendendi, ad alienam Dioecesim pro absolu- in quo ipsius Episcopi conscienia tione obtinenda migrasse. Vigoretram oneratam esse volumus, cum supradictorum priuilegiorum ne- praecipua Ministri Sacramenti poeis quaquam licere regularibus, etiam nitentiae qualitas sit vitae integri- satisfacta parte , absolucre poenitas , ac morum honestas ; utique tentes a censuris quoad externum. eain causam ad Confessionis Mi - & iudiciale fotum 3, & absolutos ni sterium pertinere , ac proinde ab eis in foro poenitentiali,utique nihil obstare , quo minus ob eam non censeri absolutos in exteriori

possit Episcopus Regulares 1 Ω- iudicio, dc contentioso. Quinimismetipso approbatos suspendere , ino Censuris Ecclesiasticis irreti- aut repellere , Confessionibus auia tos, de de nunciatos, ab Episcopis diendis. Attamen Confessiones cogi posse gerere se pro talibus , indiendi facultatem omnibus si- etiam si a regularibus fuerint abso-mul unius Conuentus Regulatibus luti. Quoties exhibitis aliquibus Confessoribus adimi ab Episcopo, regularium Apostolicis priuilegijs inconsulta Sede Apostolica nullα- coram Episcopo, ab eo judicetur, tenus pol se. Ex facultatibus vero ipsa non suffragari casui , de quo Mare Magnum , aliaue priui- agitur ; si dictorum Privilegiorumgia Regularibus cuiuscunque verba obscura sint , & ambigua; ordinis , instituti, aut Societatis non esse ad Metrapolitanum pro-e Liam Iesu concessis , factam eis uocandum , sed cum eius sit intcr- non eme potestatem absoluendi in pretari , cuius est condere , dicto- casibus ab Episcopo ubi reseruatis. rum Priuiti gloriani inici pretatiO- Et per Confirmationes dictorum ne in Sedis Apostolicae sudicio , priuilegiorum, quas Regulares, prouc alia, Constitutione praede- Sede Apostoli ea post Sacrum cessoris Nostri fel .rec. Clementis

Concilium Trid itinum obtinuerunt, nequaquam reuix ille priuilegia , prius ab eodem Concilio, ut deinde Apostolicis otiam De incretis sublata , atque extimaa , si quae habebant , absoluendi a casiabus Episcopo reseruati S. Et habentes facultatem ab luendi ab omnibus casibus Sedi Apostolicae reseruatis , non ideo a casibus Episcopo reseruatis pos Ieabsoluere. posse autem RegulaIem Confessorem in ea Dioecesi , in Ra est approbatus , confluentes nere, quae videmus esse vera ini

IV. statutum fuit, elia ccquiren

PROBABILITAS.

DE . D. Thomas, cdm aliqua

volumus sumere rationabiliter , id est probabiliter absquet dein

monstratione , talia oporter

408쪽

e it de ratione probabilis. lib. I. do euero σ mundo lect. 22. Qu. t. qu modo probabilitia ex gareertitudineω:st quomodo formidi

nem eo a latur.

Resp. D. Thomas , in processis rationis qui non est cum omnimois da certitudine , gradus aliquis inuenitur , secundum quod magis de minus ad perfectam certitudinem acceditur : per huiusmodi enim proe erum quandoque quidem etsi non fit scientia, ut tamen fides , vel opinio , vel probabilitas , propter probabilitatem propositionum ex quibus proceditur: quia ratio totaliter declinat in

V nam partem contradictionis licet eum formidine alterius . tib. I. posteriorum anatruorum Iez I. Quaritur a. quanam dicanιur proba

Resp. D. Thomas, probabilia

dicuntur quae videntur omnibus, vel pluribus , vel sapientibus I auto milibus, vel praecipuis,& maxime

PROCLAMATIONES.

Vide supra v. Capitulum Religiosorum , .praesertina qu. s. oe 4.

PRODIGALITAS

minus pecca um quam auaritiae

quod prodigus mulio viderar mιlior liberali.

galitas secundum se considerata minus peccatum est qua in aua sitia : & hoc triplici ratione. Primo quidcm,quia auaritia in a gis differt a virtute opposita: magis enim ad liberalem pertinet da re, in quo superabundat prodigus; qui in accipere , vel Ictinere , in quo superabundat auarus. Secundo , quia prodigus est multis utilis,quibus dat: auarus autem nulli.

sed nee sibiipsi, ut dicit ut in . et hic. Tertib , quia prodigalitas est faeile sanabilis;& per hoc quod declinat ad aetatem senectutis, quae est contraria prodigalitati, de per hoc quod peruenit ad egestatem de facili, dum multa inutili ecreonsumit, & sic pauper factus non potest in dando superabundare; &etiam quia de facili perducitur ad virtutem , propter similitudinem quam habet ad ipsam e sed auarus non de facili sanatur si ut dictum

ille quam se. Resp. D. Thomas , Prodigus peceat in seipium , dum bona sua

consumit unde vitiere deberet: peceat etiam in alterum , consit mendo bona ex quibus aliis deberet prouidere. Et praecipue hoc

409쪽

' apparet in Clericis , qui sunt di Dpensatores bonorum Ecclesiae , quae sunt pauperum , quos defrauda is , prodige expendendo. Si mi isti ter etiam auarus peccat in alios, inquantum deficit in dationibus: peccat etiam in seipsum , inquan dum deficit in sumptibus : unde dicitur Eccl. 6. uir eui Davi dedit diui: io , nec trιbuit ei pote ratem vico ne olat ex tu. Sed tamen in hoe superabundat prodigus , quia sicsbi de quibusdam aliis nocet, quod tamen aliquibus prodest : auarus autem nec aliis nec sibi prodest ;quia non audet uti, etiam ad suam utilitatem , bonis suis. ibidem ad

. P . 1 . de malo a. 2. ad IO.

Resp. D. Thomas , contingit quod aliquis excedat in dando, dc ex hoc est prodigus, M simul eum

hoc excedat in accipiendo.: vel ex quadam necessitate , quia dum superabundat in dando , deficiunt ei bona propria: unde cogitur indebite acquirere quod pertinet adiauaritiam :.vel etiam propter animi inordinationem : dum enim non dat propter bonuin , quasi contempta virtute non curat undecunque Sc qualitercunque acci

temperati.

Resp. D. Thomas, frequentius ad intemperantias declinant, tum quia ex quo superflue expendunt in aliis, etiam in rebus voluptuo sis expendere non Yeremur , ad quas magis inclinat concupiscen-

tia carnis: tum etiam quia ex quo non delectantur in bonis virtutum , quaerunt sibi corporales de lectationes : de inde est quδd Philos in A. et hic. dicit quisd multi prodigi funι - empirati .ib dem ad 3. Quar. s. quomodo impl/ri dὸbιι id quod ApsoIM I. ad Timoth. vit. dicii : ὰιuιtibis hvim faculi praese

quos defetLia commiriant prodigidanda bona sua ..

Resp. D. Thomas , dicendum uod Apostolus monet diuites.vtacile tribuant oc communicent sua secundum quod oportet: quod non faciunt prodigi : quia ut Philost dieit in . Et hic. dationea

PROFESSIO.. Vide infra v. Religio..

PROHIBITI O

Resp. D. Thomas clim alicui prohibetur id quod concupiscit, . vehementita in concupiscentiam illius exardescit , de sicut fluuius opposito obice fortius fuit , de obicem frangit. Cuius ratio p test esse. tripleΣ.

410쪽

Vna quidem , quia illud quod

subiacet hominis potestati , non reputat aliquis pro magno , sed illud quod est extra homini F potestatem, apprehenditur ad homine quasi magnum: prohibitio autem eius quod concupiscitur,ponit

illud quod prohibetur quasi extra

hominis potestatem : & ideo concupiscentia magis exardescit in rem concupitam dum prohibe-

secunda ratio est, quia interiores affectiones quando interius retinentur, ita quod exterias non deriventur, ex hoc ipso magis interids incenduntur ; sicut patet in dolore , & ira, quae dum interius clausa tenentur , magis augentur rs autem exterius quodammodo procedant, eorum virtus diminuitur e prohibitio autem propter timorem poenae cogit hominem, ut eoncupiscentiam tuam ad exteriora non perducat:& ideo ipsa concupiscentia interius retenta magis

inflammatur.

Tertia ratio est,quia illud quod non est nobis prohibitum, apprehendimus quali possibile fieri

quandocunque nobis placuerit;& ideo multoties opportunitate

existente illud vitamus : sed quando aliquid est prohibitum apprehenditur a nobis, ve non semper

a nobis haberi possit , re ideo

quando opportunitas datur sine timore poenae illud consequendi, Promptiores ad hoc sumus. Et inde est, quod data lege,quae conincupiscentiae usum prohibebat, de ramen ipsam concupiscentiam non mitigabat, concupistetia ipsa magis feruenter homines ad peccata ducebat: unde dicitur Ezech. s. 'fla ost Ierusalem i νn merio gω-

tium posui eam , cr in ei reuitu Hur gerrares contempsi iudicia mea, νι plus esset impia . quam gentes. Ad Romanos s. l ct. 6.

Qu r. an Promisso sit de aliqua re facienda pro altero, quo μ

I Esp. D. Thomas , promissio alicuius est quod quis pro aliquo voluntari h facit : non enim

esset promissio , sed comminati O , si quis diceret se contra aliquem factutum: similiter vana esset promissio , si quis alicui promitteret id quod ei non esset acceptum. 1.

μ. a. quamodo promisis import/tur tu voto: ct quomodo Oim obligandib abeaι respectu vel Gr homιnum. Resp. insta v. votum φ. I. st sequa P. 3. virum aliquis alteri obigetur ex qualibet promissione. Resp. D. Thomas , dicendum quod secundilm honestatem , ex qualiber promissione homo homini obligatur , & haec est obi igatio iuris naturalis: sed ad hoe quod aliquis obligetur ex aliqua obligatione ciuili , qtiaedam alia re

quiruntur. 2.2.3. 88. a. . ad I.

Quar. . an isse qui ex iusta causa y

tremittis facere quod pr misit si exemptus a lauitate σfastate. Resp. D. Thomas, Aposto Iusse excusat a. Corinth. i. de hoc ,

SEARCH

MENU NAVIGATION