Ludouico Iusto 13. regi Christianissimo. Ad Christianæ rei patrocinium. Dedicat fr. Thomas Campanella, Ordin. prædicat. tres hosce libellos, videlicet Atheismus triumphatus, seu contra Antichristianismum, &c. De gentilismo non retinendo. De prædestin

발행: 1636년

분량: 757페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

451쪽

i, tum esse ,

Reprobatione i s

secundum se, bonum non sit, ut dictum est, non erit per se volitum a Deo, nec per se nec per accidens. Probauerat autem S. Tlao m. than. a. quod mala ere simpliciter non est bonum, sed occasiopaliter tantum, Cc secundum quid. 3. dixit. Mod mala moralia, . si non ei isterent, uniuersum esset perfectius. Propterea sib-dit. Vnde si nullus homo peccasseti , uniuersum genus h*ua num melius 'ret . oniam etsi directe latus. unius lac- minas Qccasione lux ex culpa alterius: tamen sine illa Guia b. salutem consequi posset. Nec tamen haec mala, nec illa per se

ad persectionem faciunt uniueis: quia perfectionum non 'in uitii caulae,sed occasiones Imo etiam dc sectit, boni vide- tui D Thomae pon volitiis a Deo. Vnde ait in pta. ''arnao. Carentia g alia praedestinantis,& informantis non est bona, nec volita a Deo, nisi per accidens sat bona ex iustitia: Quia iustum, est nolentem saluari, non saluari ) Et ID MG 47. q. I .a.2. O. Dcficere & peccare non pertinent ad vo- , luntatem antecedentem nec ad consequentent. Cum ergo probatum sit, quod malum culpae non sit vo- Pria ν s.

litum a Deo, nec mala fieri sit volitum a Deo voluntate antecedenti, nec consequenti, nec per se nec per accidens: - Probandum est, quod nec malum poenae si volitum a Deosmpliciter per se, sed tantum ex praesupposita culpa, quam nolebat: Alioquin esset iniustus Deus , secit enim homi- 'nes & angelos rectos, & gratia decorauit originali, ut possent adipisci summum bonum, id est Deum, in quo omne gaudium&nulla poena Ergo poena per accidens est. Unde p. I. Deus mortem non fetu, nee utatur in perditione vivorum. Et Gen. r. post peccatum dictum est. Malia D terrast operatae. . T. q. t. In doloresaries,o mortemorieris. c. 'Imo Deus remedia contra peccatum, ac per consequens contra poenas dedit, Redemptorem omnium, non solum pro nostris peccatis, sed etiam totius mundi. Ergo Deus poenas non amat propter sui gloriam ut quidam dicunt. Di- ' citur erum Eccles is Non sunt ei necessas omnes impj. Et ria o ait , nemini mandauit impie agere , nec derit spa- is

nam, id est permissionem peccandi, sed vetuit dic. Non is

452쪽

9o De Tradeat natione, Electione,

enim concupiscit multitudinem si iσrum infideli vi H ' ιjtium ,&c. Ex quo eliciunt summi Doctores, quod muri absque gehenna esset melior, sicut etiam si esset absq culpa , quae occasionem gehennae faciendae dedit. Item aiunt poenas gehennae per accidens esse volitas 1 Deo ex Occassione peccati. Hoc enitia ablato, uti nec volito, non datur poena , ergo nec poena est volita. Vnde etiam D. Poena' secundum absolutam considetatione ni est contra volunta

O ct is Q iapropter utraque voluntas est; vera voluntas. Igitur si fund praedestinationem: antecedens anteceden- unias ante. tem,& consequens consequentem ut ex Dimala.&Chr7s

probatum est. Et qtiamuis Augustinus alleginis a S. Thoma ine id mi. p. q. i. exponat dictum Apostoli, Ai omnes citreos facere, sic, id est omnes, qui saluantur vult uos sacere vel de omni genere hominum vult aliquos salua

' Mis ' ri: quam expositionem nemo Patrsi acceptat, nec Ietuitari

Tamen D. Thomas ibidem, o inpia. s. q. s. ad i. dicit

'fq- ' intelligenda esse de voluntate consequenti. Na antecedens revera, & non. illusiure vult omnes saluos : Consequens etiam vult omnes saluos, si poeniteant,& accipiant Sacromenta, ut dicit Ansel. & Aug. si velint &c. At in execu. tione vult solum quosdam,&de omni genere aliquos; quoniam non omnes accipiunt dona Dei, suo desectu non Dei. omo: Quod autem ly omnes, singulos ponat, .& nullum ex- - ' μ' , cludat. sicut etiam Chry st. & Damast. volunt, ipsem ςt

zzz-- Apostolus docet t. Cor. s. o Hebri a. ubi inquit, mod risi dicendo David, omnia 'biecisti sub pedibus e dis , ni bit non

subiectum excludit per ly omnia. Similiter ait princeps Apostolorum a. ep. 3.' Deus non vult aliquos perire, sed omnes paenitenti. reuerti. Vbi sane excludit glossas Augurtini. Por ly non includit glossas Pauli, per lyomnes, acip. r. vi patet grammaticam, &dialecticam, imo, & tum sermonem consuetum, callenti cuilibet. P Quod autem reperiatur duplex praedestinat o apud P.

ri, Thom. Udelicet praecedens praeuisionem saturorum, α

453쪽

probatione o Z si

si sequens iterii probaturin 3. p q. i art. 3. ubi probat, quod si Adam non pecc3sset, Deus incarnatu, non tuisset. Et in16λ. . Quod sic est. Christus praedc si inatus erat. Ergo ante peccati praevisioncm. Ergo si Adam non peccasset Christus incarnatus futillat ex vi praedestinationis. J Respondeo ait, ,, quod Praedestinatio praesupponat praescientiam futurorum. ,,

Et ideo ciuistus praedestinatus est in ic medium praeuis is peccati, quod non fecisset si Adam noni cccallet. Ergo secundunt D. Thomam praedcstinatio cst voluntatis Dei cc sequentis in hoc soco. Et cita in quot l. .nrI. 8 locet noctposse praedestinationem esse ccitam sergo nec rc probationem nisi ex sciestia suturi euentiis. At in ista JJ. q. 24 art. docet, quod Praedcstiuinio Ch isti non est cauta excin-plaris &anterior nostrae praedestinationis, scd simul, actu scilicet arterno. Et tunc secun .lum illum actum praedestinationis Dei, negat esse causam. Sed sic est, quod si Adam non peccasset, etiam ante praeuisionem peccati erat praedestinatio hominum, di Christi, in illo actu aeterno secundum D. Thomam. Ergo procul dubio ante praeuisionem peccati,&excogitatione remedij, facta est secundum D. Thomam, omnium praedestinatio. Alioquin Christi piaedestinatio esset causa exemplaris antecedcias nostrae praedestinationis: quidquid dicant Commentatores. At Caietanusin 3. q. I. at is,quod secundum D. Thonaam Christus de facto est primus praedustinatorum secundum Dei mentem, licet secundum carnem multo possetior multis, quippe qui in

quarto millesimo anno ab orbe codito incarnatus est. Item s. an. a docet multos praedestinatos csse post cul-

par praeuisionem, vi filios adulterorum & bigamorum, qui non suissent si Adam non peccasset, ergo pi destinatio ex

praescientia.

Praeterea D Thomasin 3 d. i. q. tiara. 3. o. docet probabi. lem esse utramque opinionem, quod videlicet si homor γn peccasser, Deus incarnatus fuisset dc non suisset. Fuic, set, propter exaltationem humanae naturae, di consumta s tionem uniuersi ut dicit Cyrillus dc Scotus, Ec multi Pauci. )Non sutecti Poniam non existeate morim, noa est

454쪽

caiisa ulla medicinae, ut dicit Augustinus. & G egoriit , &Lco. si homo non Dillet lapsus filius Dei fornuni hominis non assumpsisset , ct senii: sed in silo honore rernansisset. Ergo secundum D. Thoma utraque opinio sustineri potest. , Mia Et quid edicendia,quod peccatu non est causa, nec occasio incarnationis,& praedestinationis Christi,sed consonamius occasio non praedestinationi sed modi praedestinandi, videlicet in caprne mortali: per qua mori posset pro peccatoribus 4 P Verum enim vero licet in doctrina D. Thomae prob c-maticum sit, quod praedestinatio hominum ad supernatu alia bona, sit solima ante vel solum post prae uisionem peccati tamen quod sit utriusque sortis,est certum. Etenim gratia illa seu iustitia originalis,in qua creatus cst A dam,& po- . steri generati est ent, erat gratiae gratum facientis, ut probat p. . q. 0I. Sed gratia gratum faciens,dirigit homine ad Delivi obiectu supernaturale,dicit pr3. ergo esset praedestinatioi hominii ad supernaturalia ante praeuisione peccath&si Aea non peccasset secundu D. Thom. Christus non fuisiet praedestinatus, de tame ipse est primus praedestinatorum. Ergo datur praedestinatio voluntatis praecedentis peccatum, oc,praedetanatio consequentis,illa bonitatis, ista misericordiaci.

Propterea alij Thom istae dicunt gratiam Adar ante culpam Pisuisse in meritis Christi,ut simul praedestinattis. A'h negant Proptereaque d finitiones praedestinationis assignatae a. Theologis variae sunt,quas D. Th om. In opuscio in ps .as

ducit, xidelicet. Praedestinatio estratio trasmittendae creaturae rationalis ad vitam aeternam. Et quidem ista definitio. conuenit voluntati antecedenti. Item ait. Praedestinatio est,. propositum miserendi, mi Augustino, de Prae est an P. io

M Quae sane conuenit consequenti miseriam ex peccato.

' ,, Item ait. Est pr. aratio gratiae in praesenti,& gloriae in sutu-

,, Ex Apostolo autem duas adducit rationes praedestinati ri nis Mopu c. cap.r. dicens. Quamuis praedestinatio praesup-M ponat adum cognitionis, nominat tamen actiun voluntatis eligentis ad ea, quae sola gratuita voliuntate conseruntur.

Vade dicitur Rom. . Qua praesura praedestinaxit Vor- ,

455쪽

probatione, oec. a

fri imagini ii sui c. Et υbef. r. Praede 'na sit nos in adoptionem Aborum Deisecundum valuuetatis suinpropstum

Sic igitur de essentia praedestinationis est pia scientia,& vo-suntas aliquorum &c. ut et: a prcbat Magister & D. Th. a. o. q. t. Igiliir secundum intentionem prior fuit praedestina . tio Christi, ad q. am respicier do Deus nos praedestinat, conformatqlae,quam aliorum quorumcumque. Praecedit. p. forma seu idea conformandos & id eandos. Praeterea secundum D. Thomam. Si Adam non peccas. I set multi praedestinati orti fuissent ex eo, secundum Scoatum vel b non nisi praedistinati. Quod videtur sentire , G eg. in . morat. Anselmus in hiro, cur Deus homo, d Lcens. Quod sit primi parentes non peccassent, confit mali fuissent in gratia una cum propagine sua tota, ut ultra peccare non possent. Ergo acc filios gehennae,ait Greg. genera Tent. Vel una sufficit mihi, quod D. Thomas p. p. q. Ioo- aliquos ad salutem aeternam ante praeuisionem peccati prae- deii iet, licet non omnes. Siquidem fi i; potuissent peccare,eo quia gratia non propag atur seminaliter, sicuti culpa, qtina nobis est, non i Deo, licet addatur haereditatio iure a Deo si1cuti & anima.& confirmatio non potuit propagari, nisi expromissione, quae nobis est incerta; Nam beati peressentiam non sunt , qui confirmantur ante visionem beati sicam, perquam fit vera confiimatio in bono, itis se docet ibidem art.

Probatur iterum haec doctrina deduplici praedestinatione,

quoniam liber vitae, ut probat S. Thomas veri7. 7 .art. I. in cop. est repraesentatio cluandonim, O p.p. q. rq .a. l. Nd non est praedestinatio, sed notitia eius,& I . a. . quae-

'oncutis. cst notitia Dei de vita gloriae alicuius, vel an se, vel in causa sua, quae est gratia: Tunc ait, qi o aliore oro est deleri de libro vitae, ut dicitiu innal. 68. deleantur de vinonisum &c. Ea in Apoc 3. ct in collecta Drat Ecclesia , Ut is , . is a ri

nomina praedestinatorum liber ascripta retineat. non autem η eri οὐ-

orat derisorie, quod fieret, nisi possent deleri. Praedes in Me,

tio autem voluntatis consequentis, est indelebilis di in sal- ο - ιρ deis

sibilis, ut ibidem dicit,& q. u. a. s. Ergo delentur

456쪽

De Trade instiOhe, Electione

vitae voluntatis antecedentis, secundum quam datur gratia multis,at ipsa excidunt ob culpam, ut dicit iisdem in locis. αquidem in Concilio Constantienti damnantur V Vici ef, bc Vs, quoniam dixerunt nunquam Pantum fuisse membrum Diaboli,nec Iudam membrum Claristi. Et sane loqueb ἡ-tur isti haeretici, secundum praedestinationem absolu: E: Igitur aliqua praedestinatio deficit: non secunda: Ergo prima. Et cum in Apocalyp. 2 t. dicitur, quorum nomina non sunt scripta in libro vitae ab origine mandi oe. Intelligitur de libro i. post Agni piaedestinationcm ad remedium peccati,ut liquido constat.Semper quidem in Icripturis homines de libro vitae delentur ob culpam, ut patet Apociali p. ai. o Exod. 2. Et ideo voluntas cor se auctas est confii- matio praecedentis v t dicitiirp. Icnt ad Anibald. l. 6 priad a. in saluandis, non autem est a ta opposita, v t rutam Ie- 'suitae quidam,nisi in rc pugnantibuS.

Disterentia multiplex Utriusque Pradestinationis.

ARTICVLVS II.

ἡ 'iseri autem prima Praedestinatio a secunda multipli-d cnet. Quoniam per primam Deus vult omnes saluos facere, perducereque ad se, tanq iam ad finem naturalem, & supernaturalem ; per secundam, x quo per peccatum oti,ginale facti sumus.vasa irae, ad naturalem omnes ad superna turalem non item , nisi quos misericorditet eripit de mas i perditionis peccatrice.

De prima dixit Apostolus a. Est saluator omnium hominum id e secunda subiungit maxime fidelium. Prima dicitur Praedestinatio abusive dc secundum g nnus suum,quod est prouidentia: secunda proprie, di secunda

speciem. ut dicitur p. p. q. 23.art. I. idem habet τ'.q 6.iar. I.c. Prima fit nullorum meritorum,aut demetitorum intuitu.

aut praeuisione nisi personarum. secunda fit post praeuis e

457쪽

ncinnitem miseriae. Est enim,ut ibi de dicit,propositu mile- arendi. Fit etiam ex praeuisione meritorii dispositi ii E ex parte nostri ;operative ex parte Dei ut elicitur' q. i art. t. . 3 Item praecedens includit merita ut causata a se, si

voluntas obedit, ut habetur exles . r. in Rom. 9. conssequens Vero merita, ut iam caiisata de facto a Deo dc 1 nobis ivtratet exp. d. I. ar ad F. idem ver q. 6 ar. I.

Item prima potest effectum non sortiri ultimum propter 'discrepantiam mediorum, non ex parte Dei prouidentis, sed ex parte libellarbitrij deficientis, ac respirentis gratiam Dei: qui non saluar te sine te, dixit Aligustus cita ius a s. Thoma. Secunda velo insallibilis, quoniam computat omnia media certa, & perseuerantiam usque in finem, p. p. q. 3 6. Prima est ex Dei liberalitate. Secunda ex meritis Christi Lobe .r, Praedestinuatino in adoptionem*iorum Dei in Chria

po resta.

Prima est causa boni usus liberi arbitrij,ut de Iesu ita di u.; ISecunda est causa gratiae ulterioris, dc gloriae. Et sic intes

ligit D. Tlhomass. p. q. 13. I.o. 2 a. Nam in a. diu. J. a. i. non requititur gratia specialis ad faciendum

quod in se est. De prima velificatur dictum Ai gustini, quod nullis prae- 8, iiisis meritis praedestinamur. De secunda dictum Clarysost. dc aliorum Graecorum, quod praedestinamur ex prie scientia boni usus liberi arbstri j & metitorum. De prima quidain Domini eni de s cunda quidam Iesu itae. Per primam eligimur ad gratiam simpliciter,&ex hoc ad gloriam conditionaliter. Per secundam simpliciter per gratiam ad gloriam.

Tandem prima nullam habet causam; nec conditionem, nec rationem ex parte nostri, nec occasionem, sed ex part e Dei, suam bonitatem tantum. Non enim voluntas D. i. causam habet, neque obiectiam, nisi se . Neque ad operandum mouetur ex occalione, scuti omnis causa creata, neque ex praemotione,ut probatur p. p. q. s.a. I Qvcr. q. 23 M. Secunda vero altem occasionem habet expeccato

458쪽

ps De Praede linatisne, sectione

vi praedestinatio Clitisti: vel ex merito, ut preedestinatio lcaeterorum ex merito Chtisti effecti ue& ex libero arbitrio cooperative non causante primitus & simul, sed consentiente primitus, dc concausante coatinente , ut dicitur3.1. q.U .art.I.a 6

Rcprobationem esse unam . voluntatis nem-

pe si aliter consequentis, idcirco causaliteres epra scientiam culpa non siniendae, spra

parationem poena non terminanda : Nec

opponipraedestimationi,sed elemoni praesup- ponenti pluralitatem factam, s diuersi.

tatem p uisam exparte. Necesse ex mera Dei voluntate,sed ex nobis,antecedenti pra-dectinatione male utentibus: Nec ergo re-

probationem seu prae sientiam esse causam culpapositivam active aut dispositive,neque negative quoadgratiam,sed tantum praepa-

iue ad poenam ; quam non voluntas an- tecedens, autconsequens,sed diuinasapientia conuertitin bonum, nec causam Halem iprimariam esse iustitia relucentiam, sed per laccidens oscundaris occissionaliter. CAPUT III. ARTICVLVS PRIMvs.

PRosecto ex voluntate antecedenti, at consequenti,ia- uenimus duplicem pracilestination , alicram ex li-

459쪽

beralitate Dei ante praeuisionem meritorum,alteram ex miscricordia acceptante iri nobis merita mediatoris &nostra. θος At neque ex duplici odio inuenimus duplicem reprobatio nem. Deus enim antecedenter diligit omnia quae facit, dc Q fui vult illis boni , ad quod apta nata sunt. Idcirco hominibus . 'vult vitam aetetnam, ut obiectum naturale dc supernaturale

Odit autem nihil eorum qi ae facit, ut dicitur M. Ergo non reprobat, nisi qui valdE improprie, & periculosb dice- ret Deum reprobate eos quibus non dat tanta bona,quanta aliis, qLod quidem potius est distribuere dona. Propterea D. Th. p p ver. 3 I. dicit omnes Augelos creatos bonos, de gratia donatos, nec quempiam reprobatum, nisi

ex praeuis' peccato. Similiter, hominem enim Deus fecit rectum dc ad se, ut dicit Ecclesiasticus,dc Augustinus. Imo

ad siti imaginem. Ergo amore dignum. Ergo non reproba bilem. Alioquin perditio hominis esset cx Dco,' sicut dc Angeli, si mali ab eo iacti essent, aut ex praedestinatione diuina peccassent. Oscas autem dicit. Perditio tua te, de EcclesIs. Non dixeris: Per Deum abest, Cuius contrarium dicere habent, qui noniolum Deum non praedestinasse, sed etiam reprobatie aeternaliter nulla ratione, causaque, sed temere, praedicant; quia delectatur in perditione vivorum. Si enim non placeret illi reprobatio, non reprobaretrnee illi perirem. Quaecunque enim voluit fecit,non quς noluit. Igitur reprobatio ex praevisa culpa est, sicuti tota scriptura Dei testatur: non autem ex Dei voluntate.

. Dicit quidem S. Thomasquqd reprobatio est pars prouidentiae, quod tamen verum est quantum ad ordinationem, non quantum ad emcientiam. Sicut enim Deus non secit peccatum, sed ordi nat peccatum in bonum aliorum; sic non facit peccatores, sed ordinat eos ad poenam. Vt expresse dicit p. d. Ο I. Propterea dicendum, quod reprobatio non opponitur

pra estinationi sormaliter. Praedestinatio enim est praeparatio gratiae in praesenti,& gloriae in futuro. At reprobatio non est praeparatio disgratiae, seu malorum mediorum in

460쪽

ys D Praedoctiustione , Electione,

tio, quas meretiir peccator : quoniam contra legem Dei peccar, 2 gratiam, qua resurgere potcst, reipust. Haec omnes Theologi asse eunt, exceptis Calii in istis, qui praedestinat ad peccatum vi medium, & ad gehennam viii. nem,cuius contrarium in Concit. Araris. ec Trident.&indoctoribus inuenitur melioribu S. Audent tamen quidam

nla ρ ρ ' recentioreS docere,quod Deus praeparat media, id est,ne a- gratiae,& peccata materialiter: quoniam cssicaciter elisit ra- adactus p ccaminoios eos impellit sicuti ad bonos, ii et non ad a, tormitatem , de quo infra disputabimus in cap. p.r tisa o. Probatur et nim quod reprobatio non Opponitur prς de-

stinationi uti placci haereticis ,& perihomistis: sed approbationi, dc electioni : ex Philosophia morali Acistotelica,& eis. m. Platonica,& Stoica. Item IDM7. Vt sciat reprobare malare , O cliseere bonum. Item D. Tliomas hi p. argumentσ sed contra inquiens ; Reprobatio opponitur approbationi. Sed appl0 batio est in voluntatc. Ergo de reprobatio. Praeterea ps q. 3.a.I. adi .inquit Deus omnes homines V diligit,oc omnes creaturas, in quantum vult illis aliquod bo- num. Non tamen qliodcumque bonum vult omnibus. In quantum igitur quibusdam non vult hoc bonum, quod est I vita aeterna, dicitur eos odio habere vel reprobare. J Igitur secui dum D. Thomam reprobare , est nolle q iiousdam vitam aeternam supernaturalem,non autem est velle gehennam: neque culpam, quae est causa gehennr, sicut praedestrunatio est velle & bona opera, quae sunt causa gloriae,&υO

riam.

Et hoc itertim patet ex re p. ad a. ubi ait. Aliter se habet. reprobatio in caulando, q iam praedestinatio. Nam praede- stinatio est causa eius,quod expect Mutin laturo a praedesti natis , scilicet gratiae, est eius, quod praecipitur in prae sienti, . . scilicet gloriar. Re probatio vero non cst caula eius, ' quod est culpae . sed est causa derelictionis a Dro. Est tamen. causas unde aeternae. Sed culpa proti nil ex libero arbitrio eius qui reprobatur & 1 tratia deseritiir ,& sccundum hoc.

velificii uidictum Prophetae,

SEARCH

MENU NAVIGATION