장음표시 사용
461쪽
Ne autem putares, quod reprobatio cit ita causa derctf- D sis.ctionis Dei, quod nullum auxi itina dat te probatis sic, vel S p o-- subi alii taliquid ; Patet eo, quod dixit ad 7. Quod rc pio-
, batio Dei nihil subtrahit de potentia repto bati. Et I d. o. q. .aert. I. Quod rc probatio cit solum praescicntia defectusta peccati, oc ordinatio peccati ad poenam. Et ideo Icpro- pro animo- , bati dicuntur praesciti. Praetereax latum est,qLod Deus non derelinquit praesci- αὐ . a istos . sed semper subministrat illis auxilia, & gratias intrita sc-ci s& extrinlecus, qui as Laluenturus qua an ni: cna uesicuta es bi. supra v. i. probatum est, ct infra probabimus ampinis ex
dictis Sancti Thomae. Si quidem eadem praecepta, & exhortationes & promissiones vitae aeternae dantur rc probis,cipi aedestinatis. Item e dem gratiae. Nam baptizantur viriqile. & emcaciam accipiunt. dc sum cientiam gratiarum & remedio. rum. Similiter c contra eadem derelictio est rei roborum, di piaedestinatorum. David enim & Petrus dc Paulus, dc latro bonus, praedestinati peccauerunt mortaliter derelicti a
Dco: Et Iudas, dc Saul, & Abbas Hieron. dc Mij in gratia
Dei scierunt, quamuis essent de numero reprobothim, nisi velimus insati ire cum Ioannibus V Viclessi, dc s,q iiiiii qua . Paulum fuit se extra gratiam, dc membrum diaboli, ecvnquam Iudam su se in gratia dc membrum Christi,docebat r. Et haec docti ina eorum damnata est in Concilio Ci nstantienti si b Martino V. Igitur haec derelictio , uitae sit a re
probatione, est in finalis lim poenitcntiae termino, non ante: Adserebi'.
vel stipermi lio, non quidem peccati, sed hoc ti arbitrii ad aciendum S non iaciendum quodlibet iuxta conditi nem naturae cis desectibilis, sicut dicitur F.d 39. q. t .a. 2 6. ει inoi homo, quanto vicinius est Deo, tanto i necessitate H causatum naturalium cst liber,ut dicit Boet. Et ideo ex con-.ι ditione sus naturae sequitur, quod rectum ordinent tene sesio re possit tendendo in fini ni: & etiam deficere. Si autem . ineuitabiliter in finem tenduret per diuinam prouidentiam,
ut dicunt perihomistae tolleretur sibi coditio sui aes xx dicunt Dionys. dc Thom. dc ideo taliter est instituta
462쪽
ibo De Trade rinatione, Elemone,
Deo, ut etia deficere posset, ita tamen quod in potestate eius est deficere, vel non deficere dcc. & iste desectus voluntatum contingentes praeter intentionem prouidentiae praesci. uit, & ordinauit Deus, Sc. Vnde patet, quod bonum &malum subiacet diuinae prouidentiae, sed malum tanquam praescitum & ordinatum, sed non ut intentum a Deo. B Histriis num vero, quasi intentum &c. J Ex quibus verbis liquet, . - - permissio diuina non est peccati permissio,quod coniiugit,ut hic dicitur, praeter intentionem prouidentiae: sed permissio voluntatis in sita libertate,ut deficiat,vel non ad libitum. Item d. 7. qu. I art. r. Permissio , ait, non pettinet voluntatem Dei consequentem nec antecedentem, ut est desectus & peccatum : sed respicit potentiam cau-
utrumque oppositorum se habentem, )id studin
Igitur cum dicit D. Thomas, quὁd reprobatio est causa derelictionis, intelligitur post peccatum in massa Adae,
M. qua non culpa nec gehenna,sed priuatio supernaturalis seu tionis Dei, non autem naturalis, solum intelligitur, ut dixit p. p. q. t a. ad s. vel permissionis agere, sicut libet ex con-
Reprobationem esse partem prouidentia'; ad quam proui- ς--ι est dentiam pertinet permittete aliquem defectum in rebus, quae prouidentiae Lbduntur, ut supra dictum est)sed quod ἀ-,--μ. supra dictum allegat, est in q. 22. art. a. ad a. ubi ait. Cum uniuersalis praeuisor,ad prouidentiam eius pertinet, ut permittat quosdam defectus in aliquibus rebus particu- Iaribus, ne impediatur bonum uniuersi persectum o Inqui- bus vobis docet libetum arbitritim sibi relictum peccare, quia non ligat libertatem alioquin bonum' naturale cau-.ctum liberarum , di gradus uniuersi non starent vatij. Et hoc deinde per accidens conuerti in bonum uniuersi: Si quidem peccatum, ut supra diximus de mente Diui Thomae , non est de persectione,' sed de imperfectione uniuersi . vippe qui dixeratp. d. 66. q. t. au. I. quod malum secum
463쪽
duin se, cum non sit bonum, non est vos tum a Deo per se, nec per accidens, di in a. art. d. o. quod mala moralia, si non existerent, uniuertum esset persectius : unde si nullus 'homo peccasset, uniuersum genus humanum melius foret.
Et dein d e probat, quod sunt tantum occasio persectionis, quatenus ex malo Deus elicit bona. Eigo hae c derelictio non est a Deo propter hoc, ut fiat peccatum, unde sequatur bonum uniuersi S persectio, cum pcrfeci ius absque peccato futuri a fuisse S. Thomas declarauerit. Et idcbnecret se ncc per accidens Deum velle peccatum e sed derelictio illa est, ut homo faciat quod sibi placet hixta verbum Eccles. i . Fecit Deus bovi nem rectum ergo ut non peccarct) ct reli ro totis is q ii eum in manu consu sal ergo ut bene vel male facere 'st 'ex s pollit. Adiecit mandatu praerepta id est docuit & iussit ne puccaret si via eris mandata feruare, con .s abunt Ie. id est lactent ne pecces nec damneris. APp fait tibi aquam ignem sid est consei ualiua noctuva. J Ad quod volueris porrige mavum tuam. Anu hominem vita iii mors . quod placuit ei dabituriIli, est. Ex quibus verbis
manifeste elicitur,derelictionem,& permissionem Dei,ut ex nobis faciamus, quod volumus,non autem ut peccemus. Et cum dicit, esse de ratione prouidentiae permittere, Ut aliqui peccet .sicut de ratione prouidentiae est sinere, ut aliqua cor. te μα- rumpantur, quatenus' ex corruptis alia generentur. spondeo, aliter se habet innatiiralibus, & aliter in morali- νώρnanem
bus quamuis hoc D uus Thomas hic non dictio guai: in naturalibus enim Deus, ut sequatur generatio, cor ta, ruptionem per accidens vult, sed peccatum in moralibus nec per se nec per accidens, licet occasionaliter illi seruiati deinde ad bonum.Vnde se distinguens dixit S. Thom. inpd. 6. art. 7.ad 6. Quod Deus vult per accidens malum naturae,quonia ex eo elicit maius bonum ut ex coIruptione c- ex /ec ..lcmentorii, generatio mutoria, quae meliora sunt qLa cle- , , meta: sed nec per se,uccper accidens vult malum morale, id se est peccatum,quoniam non potest elici quid melius, danationem animae recompensans. Hoc iterum patet, quoniam ,,
464쪽
ror De Pra o linatione , Electione
probi dentia est ratio ordinis rerum in filium. Quando ergo non attingit finem, est praeter prouidentiam. Igitur permissio peccati; quod est deuiatio a fine indoctrina D. Thoantiaep d T. ar. 2. O. non est volita per te, nec per accidens, nec antecedenter , nec consequenter, ut supra dictum est, nec pertinet ad proxii dentiam, ut intcntcna, sed ut ordinati m , ut dicit I. d. 39 . q. a tr. 2. Imo docuit omnem artificem dat gere mcdia adfinem, nec deuiationem ab illo velle aut intci dere, quin imo culpantur artifices, si ex negligemi',
aut ignorantia, aut impotentia patiuntur ea qua: agunt aut gubernant, noni se ad fi iem, aut non 'cruenite, ut dicit D. l.d 38. q. l.arii. Ergo permiselio non est peccati petiui illo, sed voluntati, humanae, ut
agatiuata sua miraturam, vidi Ait in I 39 q. 2.ar. a. Ali
quin non esset libera si auceretur ineuitabiliter, ut probat autoritate D onys. dc non a se. Quod aure ait, quod Deus uti trir peccatis ad bonum uni
uerit, intelligit sanctus Doctor haec fieri ex diuina sapientia
ac bonit te, non ex natura peccati ab ipso permisi i seu voliti, cum ipsum prohibeat in legi, naturalis & pQ sitiuae proceptis tamquam contra suam voluntatem, dc probitatem. Permittit ergo non mora iiii r dc legaliter peccatum, sed physice, quatenus sinit liberuarbitrium agere, prout vult Si enim moraliter, tunc contrarius esset legibi S propriis,lcvellet culpas. quoniam essent ei vilics peccatores, nihil enim vult Deus, nisi sit bonum. At peccatores, nec uralis nec necessariqs dixit, ibidem Eccl. Sed inutiles, dc infideles, dc alibi S. Thom. docet peccatum csse inordinationem , Sciduo non esse ordinabile ad bonum, nec proinde permissibile. Et ideo Chrys. negat Deum permittere peccatu dicitur tamen pol mittere, quia non to di libertatem peccandi, uti volti mutui a quia dicit, pecca e,si vultis, ut facit in rebus indifferentibus. Et hoc polam, quoniam nCnsolis reprobis λermittit peccare, sed etiam praedestinatis. Ergo haec permissio est conditionis naturae, non rc probatiociis oc praedestinationis effectus, dc res.
Ergo de mente S. Thomae reprobatio os ponitur non
465쪽
in re p. ad y Vbi pi:us dicit a plobationi: & deinde cliana pia dcstinationi oppositam ei: c, quoad essentiana, deinde quoad effictum. Ii em ter. 6. Hr. L ad 4. secun b I - ,
ait, quod reprobatio non Cp. On tui pice cilinationi, qu ae ρσuitur. pertinet adstientiani, sed cicctioni, quae ad xoltlntatem. Opi. Osalorum autem eadem est diici pirna : Sicut crgo eligitur bonum, ita reprobatur malum. lite eis O quia bonus, iste qtii a malus, iuxta illud Isaiae T. vi sciat reprolis remalom oeli pere bonum. Vnde Cluus Ost. hom. I 6. Ad ROM. ait, quod Driis non indiscrete cligit, & ut Vulgo dic: mus, tibis, a caprario . sine inspectione bonitatis re malitiae latenti , sed . cum dilerctionis ortu te,quema amodum geminatius g u - is mus. & c lucs pullos equinos, in quibus vident signa boni επηρ i. tatis, latentia nobis: sicut Paulun , an B igitta , furentem contra Christianos conuertit non indisclute, sed quia vidc-bat zelum bonum in eo proice e Dei, licet ignorantia inuolutum, sicut dixit, Mite scor iam conse/iuotas, quia ignoram feci in incredulitate me . . Et qii. nauis D. Thonias in dicat neum non eligere bonum, sed prius facere bonum, quem postea el git bideoque praecedit diligere ipsum eligere , ut hi ominus hocis euigit ipse in volontate consequenti, sicut ea plicat ia re ponsio .ead 3. non in antecedenti, in qua vult omncs sal - υ S, quoniam Omnes facit ad sui imaginem; ergo Pon OS de tuoc quod nemincm rcpiobat, sed praeel git omnes xii O- nOS: non autem in consequciari, etiam foedationem imagini, pateri tunc enim aliquos reptobat & eligit. Igit ut eligit, qhios bonos sacit rectos, ut dicit EcAcs. se- sc Onpolluentiar. Ita ut rectitudinem, & imagincm Dci ah sectarcnt propria culpa, vel non sc expurgant a culpa: ut fiant vasa in honorem. P . cibat autem hoc S Thomasi 43-ro. Quod Deu elieit a te in alitcr in suo proposito :acmpora ter udio in
caeculione propositi, sicuti cum de peccato ad Lia: iam.
466쪽
1οι De P destinatione, Electione
sc gregat quempiam: aut de plebeio statu ad Praelaturam r. i, i. Et in responsione ad a. Quod Deus aequaliter se habet ad non tamen omnia eamdem idoneitate ni habent ad , isbis recipiendum largitionem diuinae bonitatis, ct huius di- 7 s uersitatis cognitionem & ordinationem habet Deus d noc mox inqui . Quod siciit sol nu i radios suos stubtrahit,
ρ a ρρο- ς ita nec Deus munera bonitatis suae; q: ae tamen non eodem
irrodo accipiuntur. Et huius diuersitatis Deus est cognitor an s. n. dc ordinator &c. J Vbi plane ostendit D. Thomas diuersi-ρ ratis, i a tatem, quae est inter bonos & non bonos, a Deo non fieri solum cognosci, & ordinati: Omnes enim ipse facie f. i. Mura. rectos: Ergo nullum reprobabilem , dc si secisset alios bo.
t al tos meliores, alios optimos: nullum tamen non re-
ἐί ,sin, Mima, qui ex antecedenti possct reprobati ad mortem aeter
μή ita. nana. Ergo reprobatio praesupponit , ct pluralitatem, uthsy, ipse ait, simai. itur electio ac diuersitatem. Non enim aliterra. . i. D i. potest fieri electio,& reprobatio, ut patet ex moralibus om- Philosophorima doctrinis, & ex tota Sacra scriptura, mitte, i. dc Patribus. Ergo secundum D Thomam in volun rateat te cedenti non est electiore creprobatio, sed aequalessunt ad A i. e I ii gloriam haereditariam, & ad finem , quamuis non ad eos- gradu a gloriae, licet enim tunc pluralitas, non tamen ἡ ἴλ . a diuersitas: 'ed in consequenti praeuisionem usus, dc abi sis δεορ aiήνδε libertatis filialis, di meritorum & demeritorum facientii nidi tersitatem, est electis & reprobatio. In praecedenti vero
solum improprie dicitur e ectio pio dilectione , vel pro gradibus gloriae. Non enim in proprie electio, ubi non est
,-nis, Hoc autem D. ThQmas ibidem clarius probat in M. 1
ros'. ad a. dicens. Electio diuina non pra exigit diuersitatem gratiar inter homine et hoc enim consequitur electiori nem, sed praeexigit diuersitatem naturae in diuina cogi,i- c. tione. 6c facit diuersitatem gratiae: sicut d ispositio diuersio talem naturae facit dcc. Ergo electio ad supernaturalia sundatur per Dahomam in diueisitate naturalium, quam facit dispositio ex vitibus libeti arbitrij,ut patet ex argumentoci responsione.
467쪽
Ei hoc etiam in Angelis i pie considerauit I. p. g. 6O..' iod receperunt gratiam iuxta propriam quilibet virtu- sciat, ut in Evangelio dicitur de his, qui acceperunt talenta gratiae, ait qυ inque, alij duo, at s unum, iuxta propriam
virtutem. Et propterea in eadem p. d. I. i. 3. O. inquit. .
opus meritorium informatum gratia est causa meritoria gratiae :s ed non informatum est tum dispositio q taedam J , dein alie docet in re ponsari. respondens ad glossam Ani- i, '. bro iij Rom. g. dicentis ex pei sena Dei. Ilii dabo gratiam, quem cietoto corde a me r uersurum, ubi ait ipse Sanctus Iliomas. Non designatur ex verbis Ambro vj, quod opus nostrum sit causa voluntatis diuinae, neque etiam quod si causa ipsius dationis gratiae,sed solii in dispositio quaeda,&c. ' :Illi enim Deus proponit gratiam infundere, queri praescit se ad gratiam praeparaturum : Non enim propter praepala- 13 itionem, quae non est sussiciens causa gratiae,nec sinis volun , tatis eliis, sid propiet bonitatem si iam.) Idque amplius de- , clarat in d. l T. q. s. ar. r. q. r. ubi ait. Quod qui praeparat se ad gratiam ex viribus naturae, vel per astuctum , vel per re- imotionem impedimenti, recipit gratiam ex bonitate Dei ,
promittentis Zach. l. Conuenimini ad me, conuertar
quabit vobis, ct Apocalv. 3. Sto ad ostium o pulso. si ρα
mihi aperueri intrabo adsilum, O c. Igitur tecum iam D. , υμm g --
Thomam, & qui assicitur erga Deum, es qui non impedit
Dei influxum per repugnantiam, extra reprobationem a graiia est: Ergo & a gloria, ut infra melius declarabitur. ptin e p. ad docet . ut is opusc. si cap. II.) quod recta lutcn- 'io a finem ultimum determina: E perduccns, non potist
esse siue fide. Sed tamen finis vltimus, scit. Deus, potest esse 'ini tentione eius , etiam qui fidem non habet , per genera lena vel naturalem cognitionem , quam de Deo habet ' d. Vnde etiam ille qui fidem non habet, potest etiam ad dem habendam sepi parare,& ad gratiam, . si sic di usuam cognitionem peccatum sibi displiceat , & in Deum eius tactus feratur. Licin tu 2. d. s. q. I. mox ad 3. quaestiunculata reston '
468쪽
166 De Praedellinatione , SD Hon ,
sedendo ait. Quod facienti quod in te est ex viribus naturae I De is dat gratiam necessario, non necessitate Obligatio γν
nis &itistitiae: ted meliori necessitate, qua necesse cit Deu 3
Ergo bonum: Ergo dantem parato accipere. Item
necessitate promissionis illius. Conretti mad me, ego i tonoeror ad vos &c. Clitia enim qui, supia parat nCnex;
vitibus naturae modo, sed ex auxilio moti Onas diutin. v ast. gratiu , tunc datur gratia amplitis de C. ecci, ita te iustitiae.
ex ea in a. s. t. dist. s. uio et q. o gratia gra- . ' . . -- faciens datur homini facienti quod iii se cii. hi hoc au foue diu , , tam faciendum ait) non requiritu a i ii id a tua : ill d 'enim quod non porcst per se liberum arbitrium, non est
si id tan- in homine ut faciat illud. Illud en im in nobis esse dic tui, g te AE. citius nos domini sumus. Vnde potiti γ ista implicat contra-
. dictionem, dum p nit . quod ad faciendum ii Lil, quo J m o obis est, liberum arbitrium non sissicit, Sc. Exq iiDusve:-' h. ais 'polam docemur, quod reprobationis causa, τ prina . milia me l- tionis gratiar, in nobis est , praeui sis non factoris id, quos ' possiimus ex nobis. Nam etsi non siimcs susticlentes : ta- :ι alii Aonem men Dei s accipit id quod possumus, tanquam sollicien , S p omisit, ait D. Thomas, & hoc amp ius docet iii, iis se opi scuto 6 I. cap. II de quo in ra sermo redibis. est i' Praetcrea itcro in probatur ex aliis textibus D. Thomae, reprobationi, cat sim esse in nobis. Si quidem in a. e op . de prideJ. praescienti is , sic ait f icuti pr. desti- , proprie cst praeicientia S praeparati' , bcu fi iorum ''tast Out is De , scilicet grai .c in praetenti glori 's t. m. Ita re- tobulo, Dei presciet uia est militiae in q ii iisdam non fi
iuub. de bono per currantiae Rep obal io enim Dei, quae ab aetersio quosdam non , eligendo r probauit. secundum duo in /. conti aer. atui; quorum . iteritin praesci , non pi par. x, miniquitatem, liue nralitiam. Vnde Aug. ad Prosperum eis m,.bM Jc Hilarium ait. H c quidem regula inconci se tenenda, ,- est, peccatorcs m pecc to praescit Os esse, 'Cn autem prae- i, r. paratos: Pecuam autem ess epraeparatam: Et paulo post ait,
469쪽
Sc cndum q sod quia bonum s. b acei provide tia: Dei, vi , , caiisa tona,& ordinatum , ici copiae deliniatio cisti, cir , qt od, , causa gratiae, & gloriar: icd quia malum iron iubi acci pio videntia , ut intentum vel causat una, cum omnis derect s , Saccidat praeter intentionem, scd solum Libiacet, ut pia i scitum& ordinatum. ideo reprobatio cu ramum piae cicn- , tia culpa',&non caiisa, scd poenae, dcc. Eadem vel ba ex si inti. O q. .ar. a. s. in V. Rc probatio addit si praria scientiam scilicet culpa: rationcm prouidentiae sci- , licet ordinantis ad poenam ct ad bonum. Cum enim pro- , videmia diuina sit communiter omnium, tamen qGOdam , speciali modo est colum , inquit is nucia itur voltinias, per aquam aeternae gloriae capaces sunt. Vnde speciali, quidam , modi a piovidomi r diuinae attenditur se e diva, ordi , , nem talis natu ne in finem 'gloriae , 5 secundum collatio. Urem eorum quae in ficem illum promouent. Et qui Hex conditione talis naturae est, ut a conssequutione finis de, ii
ficere possit. Id ιδ pros: dentia diuina ordinatum.cst,ut ta 13 ilis di fectus in bonum, iust tiae cedat, dum culpae poena ad ' hibetur. Et ideo sicut prooldemia diuina respectu ipsius Eo ' ni, quod cst per conisequutioncm gratiae , ct 6 Criti, cum ' . praicientia euentus dicit tir praedestinatio: ita prouidentia ' diuina respectu mali oppositicum prascientia dcfecti.s,di- citur reprob itio. Et quia bonum si biacet prouidentiae, vi '' causatum, &oidinatum. Idco dicitur, quod pia dc uina tio est causi gratiae , S gloriae, ad qtiam 'idinatur. Sed quia 'malum,i: on si biacet prouidentiae, xt intenti, in vel causa. fi οι tum , sed solum ut praescitum & ordinatum. Idco reproba. ''ii O est .antum praesic: emia culpae,& non causa, sed poenae, perquam poenam ordinata est praescientia,& causa verba si ni ctiata, in textu o. Et m responsione
o primum, ait, quod malorum xt fi.ant, habet scientiam simplicis notitiae, sed ut ordinentur habet etiam . horum scientiam approbationis, di hoc importat Reprobatior is'. Dpmeo in Ex quibus verbis liquet reprobationis causa me:Ic
470쪽
ut actus est: quod diceiadtina solet si Deus age in causam actus mali, sicut in caulam actus boni. Vnde Geret S,ThOm. I. d. T. q. I. ara.o. Mu: ta, ait, sciri qota Deus operatur loquendo de actibiis peccaminosis, quos Deo via operanti essicacitet cum causa &in causam tr: buunt perech. Omme Amplius hoc iterunt probat in cap. 7. eiusdem opusculi f.;-, ι ubi demonstrat pr scientiatri non citu causam ρeccato tu: Etenim & mala praescit Deus, quorum non potest dici cau- . s . Probat 'sic, nani nec scientia speculativa est causa situ- ' ι torum malorum, neque practica, id est, nec scientia sima ι plicis intclligentiar, nec visionis. De prima patet. De a. air, ι quamuis scientia practica, cui adnuigitur voluntas, it causa, Olicut scientia artificis artificia torum, non tamen in ca usant defectus , 6c malitiae artificiatorum. Nam scientia artificis
cx primo ostendit finem. 2. Voluntas intendit ficiem illum. 3. Voluntas imperat actum per quem educatur opus. .
, M Scientia dirigit illum actum. s. Circa opus quod per actum. ς; educitur,scientia artifkisponit sormam conceptam. Sic igitur scientia artificis se habet, ut ostendens finem & diti- gens, & ut insormans opus operatum. Et ideo constat, G quod quidquid defectus, aut deuiatio uis a forma artis, vel iis accidit ineffcctum, non reducitur in scientiam art .sicis, sicut in causim, et ii defectus ille fiterit praescitus ab eo. Patet ergo quod principalitas causalitatis consistit penes voluntatem, quae imperat actum: Vnde manifesthim est , quod scientia vel praescientia Dei causalitate ni non habet
respectu mali, quod est deuiatio a forma, & a fine: sed tan-
tum respectu bonorum quae consequuntur formam diui- nae attis,&finem. Non tamen ita quod respectu eorum di- catur habere perfectam causalitatem, n: si secundum
quod adjungitur voluntati, & ideo dicit Magister senten- tiarum, quod scientia beneplaciti est causa rerum. J Eata
dem verba habet I. i. ar r. ubi ait in argumento sed contra. Non Onnnium scitotum a D to t=. Deus causa: quia mala quae a Deo scita sunt, nou sunt ab ipso, dcc. Igitur praescientia non est causa clpae.