장음표시 사용
511쪽
rs diu imitatis,& ita cretur paradi una uecondig Q. Sid it reprobatus est,etiam ante prae uision cin finalis peccati,non vere esset ingratia Dei, sed linaulatorie, quod absit,ia quod insta probabimus. E igo.
Pa aeterea quamui, dicat non baptitatos relinqui in mas A a 'ai: eii .e : non tamen a iam miscriam ex hoc habent , nisi irritiationem diuinae visio in is supernaturalis: nam omnes a . n. ite corporali S a gehenna liberat& transfert in bona Pei nati ira ia per remedita redemptoris, ut sopra probatum . est ex. D. Thoma, α Gieg. Naa.d, Niis. dc Iastino a alii :infra amplius prooabitur. ' Prat creation pol cst hoc diabilim tui, nisii ex docti ina' Thomae, sal prae in praeaci inatione, pr. aescientia de- declarat ut ps Vr ι, non pro Et i erua enim, dc de- erit a coexiiiiiiii aet clamati, ut dictum est in Theo. ogicis, bi hoc dogma tractati inius ; ibi vide. . Circa tertiam partem holus argi ne mi, quo diiunt ere eum. ρ D uiri sectile vasa irae, vi Pnara intim, quem indura ruit dici vasa mi laticordiar, vi I a lilia , t cm curo ruit, me. M ragrma ab que merities Rci ouoci ctiam D. 4 homas. Quod licet Paulum ex grati .ic mollierit, quoniam fecit hoc
v. aluia pei secutioni, Eccicuae ex ignorantia, putans L sa
ctificium praestare Deo: tamen phira Onem non indui a. it o. r. q. imprimendo malitiam , sed non ca stigando ,. dc siistinendo, donec ad sui gloriam eum constitis cret. Et si duratio illa
cens ait. Deus non iccit vasa irae, scd sustin iit , i dicit cxtus Apostolicus, patientcr. Vnde concludens lectionem ait. Quorumdam miseretur, i aia bonii ,: quosdam' i , in si ira quia iustus. At non sic quo, vult indurat, ut cos. b, pecea re compellat sed sustinet eos, ut secundum litana io. . . , loriam triclin tionem tendat lix malum. Sed de hocii. Na. Hii i veto, ut ibi .l, p. sep d. q . a. d. ii di iraiioncm,& excaec. Mi zem eue in poenam praecedentis pcccati, & or-
, dic ait ad ostentionem itistitia: i non autem fieri a Deo, yt ius auoccbimus. Senas autem mcmenio doctrinae
512쪽
niam obstinatos damnat. At quidem licet paruuli in peccato originali deceden:es, d sint leprobati i visione Dei supernatura i , noa tamen 1 naturali discetione,& cognitione,xt supra dictum kst, & pro- p erea S. 1 h et . ars s. ad3. recite dixit ,quod in
M: μμ ,, gratuitis non incit iniuriam, dani inaequalia aeq.ia ibus, . . .. ' 5 ιμ nodo non siibtrahat,quod illis dcbctur exiritura. Co i- m. M aliis stat autem iroa natura est bona reformata per Christi incarnationem , ct conformitatem cum o ianibus homini. hus quoad naturalia ; & ideo resurgent incorrupti, ex nue gic omues pueri, etiam non baptizati, ac gaudeboni laco' naturali dilectione & cognitione . quoniam in naturali diti iam sunt auici: in supernaturalibus litici occ. ut supra n p
Pi aeterea inq.disp. de parna petieati orietin ara.L. docet iuriossime illa paruulis Oi, pcccaiian Orig. irmi ei ex cenatu naturalem per tres rationes oc idem docet in a d a. 3 I. - 1 arta 'ptim stat: oitibus,&Rq. ad 2.q 36d cccati lino i-, ginale est minimum inter omnia peccata, ita, vi intensii est minus quam venial dc quam uiortale: idco illi minima pce aa debellit; quia ti,inimum habet de volinitari ri, non nili carent iam fi. iis,ad quem ordinabatur perlust:riani origia mnalem , sicut idio ae carentia Episcopatu , ad quem a doctiordinantur, ut dic t in praedictis locis, oc alibi aepissi-
Deus indurat non immittendo malitiam, non canigando; Et est volentis, es currentis mias sua, bonas facere : non q2ideo πι 'principaliter,at τοῦ ubere operarus
513쪽
A id, quod add. bant ex Apost. Rem.'. Quod ex me-
i, litterae Olcst c sic hic: omnia si occati tu ex Dei miseri- cordit . Igitur nono volentis, ictricct xclic. νcqi. e clam i, , rentis scalicet, cur crc, in Viron: luco ei miscieritis, scdi . ,, ii hoc solum in hoc verbo intellexit, ct cum etiam gra- . ,, ita sine libero arbitrio non velit, nequ, c irrat, posuisset i, e conuerso dicere , . ion cit milerenti, Dei , scd volem:s, ' , , di currentis: qu 3o aures pae non serunt. Vnde pios ali-
o quid his verbis inqui est intelligendum, ut sei icci, principali as gratiae Dei ai tribuatur,non autem nobi o c. i. Haec est respontio, Chrysosto ni , ut in suo loco , & in i expolirioi e litui scapitis dcm ri strauimus , direct is me, ideoque D. . Thomae acceptis ima. Mox addit D. Thomas , quaestin nem. Si Dcus dat uclle re per icere pro bona vo-ollit late, ut dicator Phil. r. quoniam principaliter in Ouct , , id opiis bonae voluntari, s d non ad opus malae, ut ait Oiigencs tunc sequitur S. Thomas udii non est solentis , velle, neque currentiscurrere,ic doci moi entis ad hoc, ,. hoititnen , videturqLod homo non si dominus tui actus, , , lii Od pertiner ad libertatem arbitrio. Et lato licendi ini:
514쪽
,, scilicet virumquodque moliet ut i Deo ad volendun , α ., ii choino imouetur a Deo ad volcndum, & currendutii. A permodii l bcrae volutatis Sicago velle dccurrere est ii ' min. ς, ut liberE,non autem est hominis ut principas iter o mouemis, sed Deid Ex quibus verbis palam fit, quod ho mo mouetur libere a Deo in bonum, sicut fiatis qui potest repugnare: non sicut scrutis, qui non potest alite facete, ut dixit paulo ante ex Aposto talictoritate Rom 8. An ag ntur. hi si ' Dei unca a malum vero non in uetur a Deo iuxta ii iid Eccl. t I. Non dicas , ille me impla vir; &J Iacob i. Vcm Mum Gntutardi crat,qusntam a Deo tentatur, . Ex quo o. Thoma e icit, quod Deus non praedet cri amat volt inta res, & neque in pilat, nec mouet ad acturn malum, t infra ostendcinus. Id quod faceret , si reproba.ret absoluie , dc non ςx praescientia culpae non sinienda . ..
Pere tam reprobationem non bere causam activam , ncc d fectivam , nec mpermissiuam in Deo nec malim antece denter, nec inten , aute denter propter bb- num uniuersi. aut Dei, cui maximὸ con - trariatur: Nec Deum permittere mala mo ratia , quoniam ad ea nouel sequitur maius isonum: attamen con se Mente , pcromoi potentem bonitatem, verti in bonum.
QVoniam ostensum est si p a. reprobi ionem sabere
515쪽
r hysscsi quod tollit aliquodesse contrariando in si bic cluni,
sicut calor occidit frigus,&stigori ma si esse dicitur,&cςcitas opponitur visui, ciui q, ma ucst,ac proinde priuatu : sed est malum morale, quod per se opponitur soli ira priuative,& voluntario naturae rationali: priuat enim bono rationis,
tra voluntatem , est malum natui a', ut fragriua S ignorantia: cum ex voluntate, si morale. Culpa autem non hab ct cavsam agentem eis cientem, De sed dcficientem ab ordine rationis, licet actus subii ratus lia beat causamessicientem. Item habet causana naturalem
actum culpabilem, seu omissionem actu S , oluntariam. Prosubiecto vero voluntatem .p d 39. q. a. a. o. Et quidem causam habet deficientem non per si, ed per accidens , ut dictitur p. γ. q. 9. I. o 3 ad F. Accidit enim, ut dcficiat, vel ab inepti iudine instrumenti,vei a materiae resistentia,vel di. Ω-ctu aliquo principiorum actionis. Cum autem dcficere non sit primae causae, sed secundarum, quae deficere possunt,quoniam ex nihilo & ente constant 2.3 .q 1. a. 3.aὰ 4. Et, ut ex nihilo, dcficiunt ;ron ut ex eme. Igitur causa desectiva est peccans, quia dcficit ab ordine. Ergo voluntas, qua- tenus a lensualitate aut obiecto trahi extraordinem se linit volens, sciensque, dicitur peccare p. r. q. 6. Est quidem per se causa peccati, ut actus; per accidens, ut mordinat us, hoc enim non vult nisi interpretaliuE: ut autem post i d ficere, non est a permissione Dei morata. Ipse enim in omni lege,aeterna, scilicet & naturali ct positiva prohibet peccatum; Nam I x. I. 6. peccatum est dictu m, aut factum,
aut concupitum contra regem Dei. 5 2 2. q. I 33 peccatum om- , est contra naturalem egem, o inclinationem. Et iterum . Est prevaricatio teras diuinae, o caelestiamin- , obedientia mandatorum; Et I. I.q.7.Ti. 6. Est voluntas reti-,nendi vel consequendi quod iustitia vetat. Qx apropici permissio non est effectus reprobationis, sed naturalis liberta: is, vi iuxta si iam naturam operetur lex : sicuti dicitur p. dist. 3ρ sa.art. r. Ex hoc enim quod Deus non impedit li bertum, quae peccatidicitur permittere peccatum. Igitur
516쪽
iue Pradestinatione , Electione
si peccatum non habet causam agentem Deum, neqlle pet- missJuam, ut fiat, quoniam no .a est bonum peccatum, neque est bonum fieri peccatum, ideoque non potest esse vocirum
a Deo,ulmp. I 2. docemur. Imo neque dcficere, quodaD o di cum permitti, est 1 Deo volitum, neque voluntate antecedenti, nec consequent',ut docet p. d. 7.q i. art. a. O. Pertineret autem ad a i quam voluntatem , si cis trὸn. - - q : Op cio bonum. Ergo palam est in doctrina S. Tlio m. ae quod reprobatio non habet cati sun in Deo effectivan nec dcfecti iam, nec permissiuam peccati, Ut peccatum est AZ is 3, Et quoniam ut peceatum est, causa est reprobationis, con-μ se aliens est, ut non habeat causalitatem reprobatio in Deo,
solum pia scientiam, dc ordinationem dc inde ad iusti nec M tiam, vi supra pluries diximus ex dictis Thomae. Amplius quoniam dicunt Perihomistae, quod reprobatio, An isis habet procausta: aali, relucentiam iustitiae,& pulchritudi- non ἡ- nem uniuersi : Iterum ostendam ex D. Thoma salsiana hoc Si quidem peccatum haberet causam finalem. Sed D. M tece. - ri Thomas p. p.q. 4' .art. I. probat; Quod malum non hibet, , causam Di malem hoc, qu bd ipsum non est aliqua solo nia, sed est magis priuatio formae. Nec finalem, sed magis, , , est priuatio ordinis ad finem debitum. Non solum enim, finis haber rationem boni, sed etiam utile quod ordinatur ad finem. J Ex quibus verbis palam docet S. Tiri mas, quod Deus non dedit peccato sinalem causam , id quod dicunt, relucentiam diuinae iustitiae, di pulchritudinem uniuersi, quo i etiam ex Ee. I. Is probatum est, ubi dicitur quod nouix impLOt, sic in placet Caluino, Quoniam nori niti; veresse. νήν homines imp . Net dat patium peccandi , est non permittit peccatum, suantum non concupi stirm hirudinem finst delitimo inutilium. xt pseudoth. dqcent..isum in e- Propterea Apostolus non ait , quod Deus fecit vasa irae, ut ostenderet gloriam in vasa naisericordiae, sed sustinuit - - uiri ut declarat S. Tlwmas) patienter, nec fecit vasa cons. ςi tunieliae sed vasa naturaliter bona,quorum alia fiunt in con-tume iram sua sponte, sicut iupri declaratu est ex verbis eiusndenti Quod autem peccata cedant in bosem aliorum, si in
517쪽
et lucentiam porcitatis, hoc non cst ex inten ione aut otis rerum, alioqii in ipse vult et peccata propicr hunc finem: sed ex omnipotenti bonitate, quae occasione accepi a ,&non o M data, conuellit omnia mala in bonii. Et hoc doctis sine de clarat 6. an. 2. Quoniam malum, & malum esse, ,, vel ficta malum, non est bonum ullo pacto. Idcirco nec
, , volitii in a Deo ; sed mala cisse occasiones bonorum, , , bonum cst: Ideoque volitum a Deo, S fit a Deo, deinde , hoc bonum cila quod bonum non erat. Et hanc laudem, dat Deo Apostolus ex malitia nostra, non cx sua. Eu et, quidem ex tua, sit vellai fieri mala,ut ipse postea potens ap- , pareat, ut supra. Nec te moueat quod diximus, Deum accipere occasionem ex peccato,& non dare. Nam hoc plus dicit S. Thoma quod si Adam non peccasset, Deus incatis natus non suisier. Ergo peccatum Lit Occasio tanti boni, &ideo vocatur Ioelix cu a a Gregorio. Et Deus non dedit occasionem peccato, nec lex a sed homo arcepit Rom r. Veie persectionem univcrsi ex malo physico D. Thomas
concedit I. p. q. 22. a. perfectis
r. & aliis in locis. Et quidem per accident. At ex malo morali concelit similitudinarie per occasionem acceptam. Visu nullis.
Sed mundum persectiorem ponit, & pulchriorem sine malo culp.T, ut palci p. d. 46. . ad s. dicens. Sunt aliqua mala, aliae si non edent. uniuersum esset impei sectius, id is est illa , ad qliae consequitur maior persectio, quam illud,
, , quo priuamui: sicut est corrupi io elementorum, ad quam sesequitur mixtio,& formae mixto rum nobiliores formis r, ,elemento. u. Quaedam velo mala sunt, qtiae si non essent, seu niueis imperfectius esset,illa scilicet quibus maiores peris sectiones priuantur, quam in alio acqui untur. Sicut prae- , cipue est in malis culpae: qtiae ab uno priuant gratiam m, atra, ad , , dc gloriam, di alteri conserunt bonum comparationis, ciri aliquam rationem pei sectionis, qua etiam non habitari posset persectio ultima haberi, sicut sine pat ientiae actu in ,, persequutionibus illatis potest aliquis ad vitam aeternam ,,peruenire. Vnde si nullus homo peccasset, uniuersum geri ius humanum melius foret, quia etiam si directe salus
518쪽
is unius occasiolaetur ex culpa alterius: tamen sine illa culpa, salutem consequi posset: Nec tamen haec mala, neque il- ,,la per se ad perfectionem faciunt uniuersi, quia perfectionum non sunt causaesed occasiones. Et per totum articulum hoc probatur,ut contemnas eos, qui dicunt generis humani , vel mundi partes aliquas peccasse ex permissione, seu ex reprobatione Dei ob mclius uniuerti. Non enim legunt D. Thomam, nec rationes ab eo adductas perpudunt,nec soluunt hic positas,nec quodpp. f a 2. a. a. ubi docet non ordinari a d fi iem a Deo, illa, quae non causantur ab ipso, sed peccata non causantur. Ergono a praeordinantur. Ergo mox ut occasiones adduntur.
Praeterea 3 a. l. praeclard docet quod Deus potest esse causa poenae , quoniam poena est malum contra bonu particulare ordinabile in bonum iustitiae. Sed culpa est contra bonum commune summumque, idco non potest verti in bonum Dei boni communis , cum sit aversio ab eo. Gratias tibi S. Thoma.
Sententiam veri Thomissa multipliciter di- flare a Pelagianis. At Pseud. s Peribom.
conuenire longe magis oe cum eis, oe cum Luthero, Idanichais.
AD octauum respondet D. Thomas, quod praedestina.tio antecedens est ex Dei bonitate absque praeuisis nostris, sed donis suis. Praedestinatio consequens est ο/-, sp, Praevisione miseriae peccati, quoniam est propositum miserendi. Sed metira ptqsum ad effectum praedestinati is
519쪽
id est ad perstiterantiam S gloriam consequendam, ut do- i 3 sever. Praeparatio
autem ad gratiam ex parte hominis non est causa metitoria consequentis praede itinationis, sed solum dii posi. io exacceptatione Dci, ut ibidem dicitur. Imo sola non repugna. ita, aut naturae probitas sussicit, ut Deus saciat opus situm bonum : dat enim gratiam indignis negative, non autem
contrari E,ut dicitur. 2. d. 27. q. I .a. . ad . p. Z i. q. I. 2.3. contra sentes lib.3. cap. Is'. ubi eriani a coiitrariantibus
dari. sed non recipi docet,ut & Chrysost. dicebat non semel. Et h ccdona Dei naturalia, scit. non repugnant ia,dc rectitudo,in qua creati sumus, & dispositio. Nec qυippiam habe. mus, quod non acceperimu . Haeresis autem Pelagij erat, quod praedestinantur praedellinatione prima ex prae uilis meritis: Apostolus autem dicit, secundum propolitum voluntatis Dei. Praeterea teste S. Thom. quodl a. ar. 7. initium bene faciendi ponit Pelagianus in nobis.& ex nobh I S. Thomas& verus Thom ista in nobis, sed , D O pr vino- vente, it nulli di fi lente,ut dicit i. p. r. 23 3 o. ve h ibetur in
nobis ratio conferendi gratiam ex dii possitione, vel non repugnantia, secundum quam dicitur praedestinatio,& coli i- P is Uraatio gratiae, rationalis, & iusta, ut ait p. d. I. au. 3. o. non autem quae moueat Deum ad volendum hoc nobis bonum. t 'io Homo enim non iis discernit saciendo bonum, quod indisse V
crete omnibus datur, icut & non repugnantia. Sed se discer- esea D. o.
nit a ci immuni gratia faciendo malum, sicut S. Dion .scri.' bit ad Ii,h. Theologum . Nec acceptatio nostra est pium aut meritum: sed est meriti dati receptio , dest gratiae, quaepi ior est mouens ad acc ptandum. Sed quia de facto multi non acceptant , isti multi se discernunt, non ille, qui acceptat,qi: od omnibus datur indiscrete. E t hoc modicum nostrum acceptat, Deus ut maximum, sicut Chrysait in ps d. 33. Alios damnat, dicens: quia vocavi, o renui is. Alius Pelagi j error est, quod possumus mereri gratiam aut gloriam sim gratia ex operibus naturae. vi dicit S. iliom.
in quod Manichaei respicientes ad partem sens ualena l
520쪽
, minis, dicunt hominem non posse non peccare. Unde, destruimi liberum arbitrium. Iovinianus vero recipiens, pati in hominis naturalem,quia facit omnia cum ratione, , dicit homines non posse peccare; & hic etiam uberum ar- , burium destruebat; quoniam ad illud det et minatio sui operis non pertinebat, i omnino est peccabilisvt Manici Et, si omnino impeccab. vi Ioui n. Pelagiani vero naturam is , beri arbitrij saluare volentes, in alium et rorem lapsi sunt, , ici'. P clagij. Dicunt eium, quod quia Lbcriim arbitrium, de se determinatum non euad aliquo. iopus, scd ex ipsb, d cp ndet determinatio operis curi s umqu/ , otest de se,ad omne bonum sine aliqua gratia i spei ad sua etiam merta - torium. Contra quem S. Thomas sub ungit, ' od verum On His s. , est, quod liberum arbitrium ad nullum obiecturn determ ideo ad quo alibet genus ex se potest, ut face, re fortia dc iusta M. Sed actus meritoriit, habet cfii 'aciam, excedentem naturalem virtutem, inquantum est ciscax, h7- - , ad illud praemium consequendum, quod facultatem natu-menio tum ,rae excedit, & ideo non potest libcram arbitrium ex seip- ,so ficere quod opus sit meritori uin, nisi eleuetur per gra-
νωιris attrer. , tiam, q' ae facultatem naturae excedit dcc,) Et mox de- , clarat quod opus, ut meritorium, est a gratia,opiis,ut opus,
, a libero arbitrio, sicut qui ante hibitum virtuti, facit opus
irtuosum quo acquirit habitu , sed non facit opus bonum, , qtole fit ab habente habitum c. im voluptate, fac i itate, α, istaeirier dc potentςr. Et reis ad p. ait,qi Od Opu, non me Hritorium supernaturale, sed inoraliter bonum facit hamo, , qu0dcunque. Non autem h ibet meritum illi id opus, ni si superaddita gratia. At sit gratia in te igitur ipse Deus antecedenter aut or grati c dc natura : tunc verum est quod homo,aut creatura nul lum opus facit line gratia .idest sine,, Deo qui dixit is ne me nihilpotestis facere. Si autem ly sine,, me id est sine gratia gratum faciente intelligatur, tunc ex ponendum id est nullum opus. pertinens ad se. lutem supernaturalem. Et re ρ. 4 cit; quod homo fari cit si negrat Ur auxilio speciali ex communi influxu omne